အခန်း (၅၇) - ဆက်တိုက် ဆေးဖော်စပ်ခြင်း

ဒီနေ့ ကိုယ်ခန္ဓာပြန်လည်နာလန်ထူကုသဆေးလုံး မီးတစ်ဖိုစာ ဖော်စပ်ပြီးနောက်၊ လင်းကျင်းသည် နေရာလွတ်စနစ်ထဲမှ ထွက်လာကာ ခဏမျှ စဉ်းစားနေမိသည်။

သူသည် ကိုယ်ခန္ဓာပြန်လည်နာလန်ထူကုသဆေးလုံး ဖော်စပ်ရာတွင် အလွန်ကျွမ်းကျင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

သန့်စင်အဆင့် ဆေးလုံး မထွက်ပေါ်လာခြင်းမှာ သူ၏ နည်းစနစ်နှင့် သက်ဆိုင်သည့် ပြဿနာ မဖြစ်နိုင်ပေ။

အမှန်ပင်... ယခုလေးတင် ဖော်စပ်ပြီးခဲ့သော မီးဖိုတစ်လုံးတွင် အမြင့်ဆုံးအဆင့် ဆေးလုံးနှစ်လုံး ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် သန့်စင်အဆင့် ဆေးလုံး မထွက်ခြင်းမှာ ကံတရားကြောင့်သာ ဖြစ်နိုင်သည်။ သို့သော် ဆယ်ရာခိုင်နှုန်း အခွင့်အရေးဆိုသည်မှာ မမြင့်မားလှသဖြင့် သူလည်း အလွန်အကျွံ မမျှော်လင့်ရဲပေ။

ထို့နောက် လင်းကျင်းသည် ထိုကိစ္စကို ဆက်မတွေးတော့ပေ။ နောက်တစ်ဆင့်အနေဖြင့် အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းဆေးကို စမ်းသပ်ဖော်စပ်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

......

နှစ်နာရီခွဲခန့် ကြာပြီးနောက် လင်းကျင်းသည် မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ကာ တရားထိုင်ခြင်းကို အဆုံးသတ်လိုက်သည်။

သူ၏ စွမ်းအင်များ အပြည့်အဝ ပြန်လည်ဖြည့်တင်းပြီးဖြစ်ကာ ဆေးဖော်စပ်မှုကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ရန် အသင့်ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

“နေရာလွတ်စနစ်ထဲ ဝင်မယ်။” လင်းကျင်းက စနစ်ကို ထပ်မံ ခေါ်ယူလိုက်သည်။

မျက်စိရှေ့မှ မြင်ကွင်းများ ပြောင်းလဲသွားပြီးနောက် သူသည် နေရာလွတ်စနစ်အတွင်းသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

သူသည် အချိန်မဖြုန်းဘဲ ဆေးဖော်စပ်ခန်းဆီသို့ တိုက်ရိုက် သွားလိုက်သည်။

ဟော်ယွင်စွစ်ဝမ်လူ ဆေးမီးဖိုကြီးမှာ ခန်းမအလယ်တွင် တည်ရှိနေသည်။

လင်းကျင်းလည်း ဆေးမီးဖိုရှေ့သို့ လျှောက်သွားကာ စိတ်နှင့် စိတ်အာရုံကို အရင် တည်ငြိမ်အောင် ပြုလုပ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ဆေးဖော်စပ်ပစ္စည်းများကို ထုတ်ယူကာ စတင် ပြုပြင်စီမံပေသည်။

ဒီတစ်ကြိမ်တွင် သူ ထုတ်ယူလိုက်သည်မှာ အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းဆေးလုံး ဖော်စပ်ရန် လိုအပ်သော ဝိညာဉ်ဆေးဖော်စပ်ပစ္စည်းများ ဖြစ်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏ နောက်ထပ် ရည်မှန်းချက်မှာ အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းဆေးလုံးကို ဖော်စပ်ရန် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

လက်ရှိ ကျွမ်းကျင်မှုအဆင့်ဖြင့် အခြားသော ဆေးလုံးအမျိုးအစားကို ဖော်စပ်ရာတွင် မည်မျှ စွမ်းဆောင်နိုင်မည်ကို သူ သိချင်နေမိသည်။

သို့သော်ငြားလည်း…. အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းဆေးလုံးကို အောင်မြင်စွာ ဖော်စပ်နိုင်မည်ဟု ယုံကြည်သော်လည်း အမြင့်ဆုံးအဆင့် ဆေးလုံး ထွက်ပေါ်လာမည့် အခွင့်အရေးမှာ နည်းပါးမည်ဟု ကြိုတွက်ထားပေသည်။

အကြောင်းရင်းမှာ သူ ပထမဆုံးအကြိမ် အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းဆေးကို စတင်ဖော်စပ်ခြင်း ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

သို့သော် အမြင့်ဆုံးအဆင့် ဆေးလုံး မထွက်လာခဲ့လျှင်ပင် အရေးမကြီးပေ။ ပထမဆုံးအကြိမ် ဖြစ်သောကြောင့် ကျရှုံးသွားခဲ့လျှင်တောင် လင်းကျင်း လက်ခံနိုင်သေးသည်။

ဝိညာဉ်ဆေးဖော်စပ်ပစ္စည်းများကို ပြင်ဆင်ပြီးနောက် မီးမွှေးလိုက်သည်။ ထို့နောက် ဆေးဖော်စပ်ပစ္စည်းများကို ဆေးမီးဖိုအတွင်းသို့ တစ်ခုချင်းစီ ထည့်သွင်းလိုက်သည်။

ပြီးနောက် ရှည်လျားသော စောင့်ဆိုင်းမှု စတင်လာတော့သည်။

ဒါပေါ့… သူ အားယားမနေချေ။ ဆေးလုံးအတွင်း အခြေအနေကို အမြဲ စောင့်ကြည့်ရသလို မီးအရှိန်ကိုလည်း ထိန်းချုပ်နေရပေသည်။

......

အချိန်သည် တိတ်တဆိတ် ကုန်လွန်သွားတာ မသိလိုက်ခင် တစ်နာရီပင် ကျော်လွန်သွားခဲ့သည်။

ဆေးမီးဖိုအောက်ရှိ မီးတောက်များမှာ ပြင်းထန်စွာ လောင်ကျွမ်းနေပြီး မီးဖိုအောက်ခြေတစ်ခုလုံး နီရဲနေသည်။ ယင်းမှာ ဆေးလုံးများ ဖော်စပ်ပြီးစီးခါနီးပြီဖြစ်ကြောင်း၊ ဆေးသိမ်းရမည့် အရေးကြီးဆုံး အချိန်သို့ ရောက်လာပြီဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြနေသည်။

ဆေးဖော်စပ်ခန်းတစ်ခုလုံး ဆေးရနံ့များဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး တဝဲလည်လည် မပျောက်ကွယ်နိုင်ဘဲ ဖြစ်နေသည်။

လင်းကျင်းသည် ဆေးလုံးများ အဆင်သင့် ဖြစ်နေပြီဟု သိနေသည်။

သို့သော် စနစ်၏ အသိပေးသံက မထွက်သေးပေ။

“ဒီနေ့ ဘာဖြစ်နေတာလဲ... ဆေးရနံ့တောင် ပျံ့နေပြီ။ ဆေးလုံးလည်း အဆင်သင့် ဖြစ်နေသင့်ပြီ။ စနစ်ကများ ချို့ယွင်းသွားတာလား...”

ထိုသို့ တွေးနေစဉ်မှာပင် စနစ်၏ အသိပေးသံ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ဒင်”

“စနစ်အသိပေးချက် - ဂုဏ်ယူပါတယ်။ ပိုင်ရှင်သည် သန့်စင်အဆင့် ဆေးလုံးတစ်လုံးကို အောင်မြင်စွာ ဖော်စပ်နိုင်ခဲ့သည်။ ဆုလာဘ် - ရိတ်သိမ်းမှတ် ၁၀ မှတ်”

“ဆေးလုံးဖော်စပ်မှု အောင်မြင်သည်၊ ဆေးဖော်စပ်မှု ကျွမ်းကျင်မှု +၅၀”

“သန့်စင်အဆင့် ဆေးလုံး...” လင်းကျင်းသည် တုန်လှုပ်သွားပြီးနောက် နှုတ်ခမ်းထောင့်များ တဖြည်းဖြည်း ကွေးတက်လာသည်။

ထို့နောက် ရယ်မောလိုက်မိသည်။

“ဟားဟားဟား...”

“ပထမဆုံးအကြိမ် အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းဆေးလုံး ဖော်စပ်တာနဲ့ သန့်စင်အဆင့် ဆေးလုံး ထွက်လာတယ်... ငါ့ကံက တကယ် မဆိုးဘူးပဲ....”

ထို့နောက် လင်းကျင်းသည် ယခင်က အကြီးအကဲ ယွီ ပြောခဲ့သည့် စကားကို ပြန်သတိရသွားသည်။

ဒုတိယအဆင့် ဆေးလုံးများအနက်... အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းဆေးလုံးသည် ဖော်စပ်ရန် အခက်ခဲဆုံး ဆေးလုံးများထဲမှ တစ်မျိုး ဖြစ်ကြောင်း အကြီးအကဲ ယွီ ပြောခဲ့ဖူးသည်။

“ဒုတိယအဆင့် ဆေးလုံးတွေထဲမှာ အလွယ်ဆုံး ဖော်စပ်နိုင်တာက ဒဏ်ရာကုသဖို့ အသုံးပြုတဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာပြန်လည်နာလန်ထူကုသဆေးလုံး ဖြစ်ပြီး၊ အခက်ခဲဆုံးကတော့ အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ကို ချိုးဖြတ်ဖို့ အသုံးပြုတဲ့ အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းဆေးလုံးပင်...”

ဤသည်မှာ အကြီးအကဲ ယွီ၏ မူရင်းစကားများ ဖြစ်သည်။

သို့သော် လင်းကျင်းအတွက်တော့ အခြေအနေက ပြောင်းပြန်ဖြစ်နေသလိုပင်။

လဝက်လုံး ဆက်တိုက်ဖော်စပ်ခဲ့သော်လည်း ကိုယ်ခန္ဓာပြန်လည်နာလန်ထူကုသဆေးလုံး များထဲမှ သန့်စင်အဆင့် ဆေးလုံးတစ်လုံးပင် မပေါ်လာခဲ့။

သို့သော် အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းဆေးလုံးကို ပထမဆုံးအကြိမ် ဖော်စပ်ရာတွင်ပင် သန့်စင်အဆင့် ဆေးလုံးတစ်လုံး ရရှိခဲ့လေသည်။

စိတ်လှုပ်ရှားမှုပြီးနောက် လင်းကျင်းသည် လုပ်စရာအရေးကြီးကိစ္စကို မမေ့သေးပေ။

အသင့်ပြင်ထားပြီးသား သန့်စင်ကျောက်စိမ်းသေတ္တာကို ထုတ်ယူကာ ဆေးဖိုအနားသို့ လျှောက်သွားကာ ဆေးဖိုကို ဖွင့်လိုက်သည်နှင့် အဖြူရောင်အငွေ့များ တလိပ်လိပ် ထွက်ပေါ်လာသည်။

လင်းကျင်းက လက်ကိုဆန့်ထည့်ပြီး ဆေးလုံးကို ထုတ်ယူလိုက်၏။

တိမ်ပုံစံအလွှာများ ဝန်းရံထားသော ကြည်လင်တောက်ပသည့် ဆေးလုံးသည် သူ့လက်ထဲတွင် အလင်းရောင်ဖြာထွက်နေပြီး အလွန်လှပနေပေသည်။

ဆေးလုံးအတွင်းရှိ အရည်များမှာ အသက်ရှိသည့်အလား ဖြည်းဖြည်းချင်း စီးဆင်းနေကြပြီး မြင်သူအား မမြိုချရက်နိုင်လောက်အောင်ပင် ခံစားချက်ဖြစ်စေသည်။

သန့်စင်အဆင့် ဆေးလုံးများသည် ပြင်ပလောကနှင့် အချိန်ကြာကြာ ထိတွေ့ထား၍ မရပေ။

လင်းကျင်း ချက်ချင်း သတိပြန်ဝင်လာပြီး ဆေးလုံးကို သန့်စင်ကျောက်စိမ်းသေတ္တာထဲ ထည့်ကာ သေချာစွာ သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။

ထို့နောက် ကျန်ရှိနေသော ဆေးလုံးများကိုလည်း ထုတ်ယူလိုက်သည်။

အလယ်အလတ်အဆင့် နှစ်လုံးနှင့် အဆင့်နိမ့်တစ်လုံးတို့ ဖြစ်သည်။

သန့်စင်အဆင့် ဆေးလုံးများ၏ အာဏာသက်ရောက်မှုကား အလွန်ပြင်းထန်လွန်းသည်။ သူ ဖြစ်ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဆေးအိုးတစ်ဖိုတည်းရှိ အခြားဆေးလုံးများ၏ အဆင့်များက လျော့ကျသွားတတ်သည်။

အကယ်၍ ဆေးလုံးများတွင် စိတ်ဝိညာဉ်သာ ရှိမည်ဆိုလျှင် သေချာပေါက် ငိုယိုမြည်တမ်းကြပေလိမ့်မည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းတို့၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို အမျိုးတူဆေးလုံးက စုပ်ယူသွားရုံသာမက အရည်အသွေးပါ ကျဆင်းသွားရပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် သူတို့ရဲ့ ပိုင်ရှင်ကပါ ခွဲခြားဆက်ဆံခြင်းကို ခံရသေးသောကြောင့်ပင်။

သို့သော် ဆေးလုံးသည် ဆေးလုံးသာ ဖြစ်သည်။ အမှန်အမှားကို သိနိုင်သော အသိစိတ် မရှိပေ။

......

ဆေးဖော်စပ်မှု ပြီးဆုံးပြီးနောက် လင်းကျင်းသည် နေရာလွတ်စနစ်ထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည်။

ယနေ့ ရရှိမှုက အလွန်ကောင်းမွန်လှသည်။

အထူးသဖြင့် သန့်စင်အဆင့် အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း ဆေးလုံးတစ်လုံးကြောင့် သူ့စိတ်ထဲတွင် အချိန်အတော်ကြာအောင် မငြိမ်သက်နိုင်ခဲ့ပေ။

နောက်ဆုံးတွင် မတတ်သာတော့ဘဲ တံခါးဖွင့်ကာ အပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။ ယခုအချိန်မှာ ညဉ့်နက်သန်းခေါင် ဖြစ်နေပြီဖြစ်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးမှာ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေသည်။

လင်းကျင်းသည် ခေါင်မိုးပေါ်သို့ ပေါ့ပါးစွာ ခုန်တက်လိုက်ပြီး ထိုနေရာတွင် လှဲလျောင်းရင်း နက်ရှိုင်းကျယ်ပြန့်သော ညကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်နေလိုက်သည်။

ကြယ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ကောင်းကင်သည် သူ့မွေးရပ်မြေက ကောင်းကင်နှင့် များစွာ မကွာခြားသလို ထင်ရသည်။ သို့သော် သေချာကြည့်မိသည့်အခါ ကွာခြားချက်များ ရှိနေသေးသည်။

လင်းကျင်း မော့ကြည့်လိုက်ရာ ညကောင်းကင်သည် အလွန်ကြည်လင်သန့်ရှင်းနေပြီး ကလေးဘဝက တောင်ရွာလေးတွင် မြင်တွေ့ခဲ့ရသည့် ကောင်းကင်နှင့် တူညီလှသည်။

သို့သော် ကလေးဘဝ၏ မှတ်ဉာဏ်များမှာ ယခုအခါ ဝေဝါးသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ အရင်ဘဝက မြို့ကြီးထဲသို့ ရောက်သွားပြီးနောက် သူ့ဘဝသည် နေ့စဉ် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းအတွက်သာ ရုန်းကန်နေရသည်။ ထိုအချိန်က နေ့စဉ်ဘဝ၏ ဖိအားများက သူ့ရဲ့ကျောကို ကွေးညွတ်စေခဲ့လေသည်။

သူသည် ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်ခြင်းကို မေ့လျော့သွားခဲ့ပြီး ညကောင်းကင်၏ ပုံရိပ်ကိုပင် မမှတ်မိတော့ပေ။

ယခုအချိန်တွင်... ညကောင်းကင်ကို ငေးကြည့်နေရင်း သူ၏ မှတ်ဉာဏ်များသည် တဖြည်းဖြည်း ကြည်လင်လာကာ ကလေးဘဝ၏ မြင်ကွင်းများသည် စိတ်ထဲတွင် တစ်ခန်းပြီးတစ်ခန်း ပေါ်လာတော့သည်။

ရုတ်တရက် သူ အရက်သောက်ချင်လာမိ၏။ အရင်ဘဝက သောက်ခဲ့ဖူးသော အရက်များကို သတိရလာသည်။

အထူးသဖြင့် ဘိုးဘိုးကြီး လျှို့ဝှက်သိမ်းထားတတ်သော အရက်များကို...

ထို့နောက် ညကောင်းကင်ကို ငေးကြည့်ရင်း လင်းကျင်းသည် ဖြည်းဖြည်းချင်း အိပ်ပျော်သွားတော့သည်။

ချီစုဆောင်းခြင်း အလယ်အလတ်အဆင့်သို့ ရောက်ပြီးနောက် သူ အချိန်အတော်ကြာ မအိပ်ခဲ့ရတော့ပေ။

အချိန်အများစုကို တရားထိုင်ကျင့်ကြံခြင်းဖြင့်သာ ကုန်ဆုံးခဲ့ပြီး ယနေ့တွင်တော့ အရာအားလုံးက အဆင်ပြေချောမွေ့နေလွန်းနေသည်။

......

နောက်တစ်နေ့ မနက်စောစော နေရောင်ခြည်က လင်းကျင်း၏ မျက်နှာပေါ် ကျရောက်လာသည့်အချိန်မှသာ သူ ဖြည်းဖြည်းချင်း နိုးထလာခဲ့သည်။ ဒီတစ်ကြိမ် အိပ်စက်ခြင်းက အလွန်သက်သောင့်သက်သာ ရှိလှသည်။

မနေ့ညက ဆေးဖော်စပ်မှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သော ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုများလည်း လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ လင်းကျင်းက လက်နှစ်ဖက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ အကြောဆန့်လိုက်ပြီး သမ်းဝေလိုက်သည်။

ထို့နောက် အနည်းငယ် တောင့်တင်းနေသော ခန္ဓာကိုယ်ကို လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး ခေါင်မိုးပေါ်မှ ခုန်ဆင်းလာခဲ့သည်။

ယနေ့လည်း ဆေးဖော်စပ်ရမည့် နေ့တစ်နေ့ပင်။ လင်းကျင်းလည်း ယခု စိတ်အခြေအနေ ကောင်းနေစဉ် နောက်တစ်ဖို ထပ်မံဖော်စပ်ရန် စီစဉ်ထားသည်။

ထို့နောက် အခန်းထဲသို့ ပြန်ဝင်ကာ နေရာလွတ်စနစ်ထဲသို့ ထပ်မံ ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။ နေရာလွတ်စနစ်အတွင်း တစ်နာရီကြာပြီးနောက် လင်းကျင်းသည် စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ပြန်ထွက်လာခဲ့သည်။

ဒီတစ်ဖိုတွင် မမျှော်လင့်ဘဲ အမြင့်ဆုံးအဆင့် ကိုယ်ခန္ဓာပြန်လည်နာလန်ထူကုသဆေးလုံး လေးလုံးပင် ထွက်လာခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ဆေးဖော်စပ်တတ်လာပြီးနောက် ဆေးဖိုတစ်ဖိုတည်းမှ အမြင့်ဆုံးအဆင့် ဆေးလုံး အများဆုံး ထွက်ရှိခဲ့သည့် အကြိမ်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ကံမကောင်းစွာဖြင့် ထိုအမြင့်ဆုံးအဆင့် ကိုယ်ခန္ဓာပြန်လည်နာလန်ထူကုသဆေးလုံး များထဲမှ သန့်စင်အဆင့် ဆေးလုံးတစ်လုံးပင် မပေါ်လာခဲ့ပေ။

ဒီကိစ္စအတွက် လင်းကျင်းသည် သူ့ကံမကောင်းမှုကိုသာ အပြစ်တင်နိုင်ခဲ့တော့သည်။

နေရာလွတ်စနစ်ထဲမှ ထွက်လာပြီးနောက် လင်းကျင်း ချက်ချင်း တရားထိုင်ကာ ပြန်လည်အားဖြည့်နေတော့သည်။

ယခုအချိန်သည် စောနေသေး၏။ နောက်ထပ် ဆေးတစ်ဖို ဖော်စပ်ရန် အချိန်ရှိသေးပေသည်။

......

ညနေပိုင်းသို့ ရောက်သောအခါ ဒုတိယအကြိမ် ဖော်စပ်မှု၏ ရလဒ် ထွက်ပေါ်လာသည်။

အလယ်အလတ်အဆင့် တစ်လုံးနှင့် အဆင့်နိမ့် နှစ်လုံးသာ ရရှိခဲ့သဖြင့် လင်းကျင်း ခါးသက်စွာ ပြုံးလိုက်ရသည်။

သူ့ဆေးဖော်စပ်ကျွမ်းကျင်မှုက နောက်ပြန်ဆုတ်သွားသလိုပင် ထင်ရသည်။ နောက်ရက်များတွင်လည်း အခြေအနေက ထိုနည်းတူပင် ဆက်ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ဒုတိယနေ့တွင် တစ်ဖို အောင်မြင်ပြီး တစ်ဖို ကျရှုံးသည်။ သန့်စင်အဆင့် ဆေးလုံး မပါဝင်။

တတိယနေ့တွင် နှစ်ဖို ကျရှုံးပြီး တစ်ဖို အောင်မြင်သည်။ သန့်စင်အဆင့် ဆေးလုံး မပါဝင်။

စတုတ္ထနေ့တွင် နှစ်ဖို အောင်မြင်သည်။ သန့်စင်အဆင့် ဆေးလုံး မပါဝင်။

ပဉ္စမနေ့...

ဆဋ္ဌမနေ့...

......

......

ဒသမနေ့သို့ ရောက်သည့်တိုင် လင်းကျင်းသည် သန့်စင်အဆင့် ကိုယ်ခန္ဓာပြန်လည်နာလန်ထူကုသဆေးလုံးကို မဖော်စပ်ရသေးပေ။

ယခုအချိန်တွင်တော့ လီထန်ယုနှင့် လောင်းကြေးသဘောတူထားသည့် ရက်အထိ နောက်ဆုံး ငါးရက်သာ ကျန်တော့ပေသည်။