အခန်း (၅၆) - အန္တရာယ်မှ လွတ်မြောက်ခြင်း
အကြီးအကဲယွီက စိတ်ထဲတွင် သက်ပြင်းချရင်း သူ၏ သိုလှောင်အိတ်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ထို့နောက် မီးခိုးနက်ရောင် အစီအရင်ပြားတစ်ခုကို ထုတ်ယူလာသည်။
“ကျင့်ကြံသူစျေးမှာ ပိုအန္တရာယ်များတယ်။ ဒါကို ယူထားလိုက်။ အခုလောလောဆယ် မင်းကို ငှားပေးထားတာပဲ...”
“အကြီးအကဲ ယွီ...” လင်းကျင်း စကားစမည်ပြုလိုက်ချိန်တွင် အကြီးအကဲ ယွီက ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။
“ကောင်လေး၊ အကြာကြီး မငြင်းနဲ့...”
“ငါက မင်းကို ပေးတာ မဟုတ်ဘူး၊ ငှားပေးတာ။ ယူထားလိုက်!....”
လင်းကျင်းက အကြီးအကဲ ယွီကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူ့ရင်ထဲတွင် နွေးထွေးမှုတစ်ခု တက်လာသည်။
“ကောင်းပါပြီ။” လင်းကျင်းက လက်ဆန့်ထုတ်ပြီး အကြီးအကဲ ယွီ၏ လက်ထဲမှ အစီအရင်ပြားကို လက်ခံလိုက်သည်။
အစီအရင်ပြား၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ရှုပ်ထွေးသိပ်သည်းသော အစီအရင်အမှတ်အသားများ ပြည့်နှက်နေပြီး ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ထည့်သွင်းရန် ချိုင့်ငါးခု ပါရှိလေသည်။
ထိုနေရာများတွင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ထည့်သွင်းပြီးမှသာ အစီအရင်ကို အသက်သွင်းနိုင်မည် ဖြစ်သည်။
“ဒီကာကွယ်ရေးအစီအရင်ပြားကို အစီအရင်ပညာရှင်တစ်ယောက်က ငါ့အတွက် အထူးပြုလုပ်ပေးထားတာ...”
“အထဲမှာ ရှုပ်ထွေးတဲ့ အစီအရင် အစုလိုက် ထည့်သွင်းထားပြီး ကာကွယ်နိုင်စွမ်းက အရမ်းအားကောင်းတယ်...”
“အသွင်အပြင်က သိပ်မထူးခြားပေမဲ့ ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူရဲ့ စွမ်းအားထက် မကျော်လွန်တဲ့ တိုက်ခိုက်မှု မှန်သမျှကို ခုခံနိုင်တယ်...”
ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် အကြီးအကဲ ယွီက သိုလှောင်အိတ်ထဲမှ အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ငါးလုံးကို ထုတ်ယူကာ လင်းကျင်းထံ ပေးလိုက်သည်။
“ရော့၊ ဒါတွေက အစီအရင်ပြား အသက်သွင်းဖို့ အတွက်ပဲ...”
“အကြီးအကဲ ယွီ၊ မလိုပါဘူး။ ကျွန်တော့်မှာ ရှိတယ်....”
လင်းကျင်းက အရင်က ကြယ်ခုနစ်ပွင့်မြက် ရောင်း၍ ရရှိထားသော အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို ထုတ်ပြပြီး ပြောလိုက်သည်။
“မင်းမှာ ဘယ်နှလုံးများ ရှိမှာမို့လို့လဲ...”
“ဒါတွေကိုသာ ယူထား။ ဒီအစီအရင်ပြားက တစ်ခါ အသက်သွင်းတိုင်း အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ငါးလုံး ကုန်တယ်....”
လင်းကျင်း ပြန်မပြောရသေးခင် အကြီးအကဲ ယွီက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို သူ့လက်ထဲသို့ ထိုးထည့်ပေးလိုက်သည်။
ထို့နောက် ဆက်ပြောသည်။
“ကောင်လေး လင်း၊ ဒီအစီအရင်ပြားက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးကို အရမ်းမြန်မြန် စားတယ်...”
“တစ်ကြိမ်ထည့်ထားရင် နာရီဝက်ပဲ ခံတယ်။ အကယ်၍ တိုက်ခိုက်ခံရရင်တော့ အဲဒီထက်တောင် အချိန်ပိုတိုနိုင်တယ်...”
“ဒါကြောင့် မင်း အရမ်းသတိထားရမယ်။ ဝိညာဉ်စွမ်းအား မလုံလောက်တော့တာနဲ့ ချက်ချင်း အသစ်လဲပေးရမယ်....”
“ကျွန်တော် မှတ်ထားပါ့မယ်...” လင်းကျင်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ အကြီးအကဲ ယွီ….”
အကြီးအကဲ ယွီထံမှ ထွက်လာပြီးနောက် လင်းကျင်းသည် အဆောင်အရောင်းကောင်တာသို့ သွားကာ အရေးပေါ်အတွက် ဒုတိယအဆင့် အဆောင်အချို့ ဝယ်ယူလိုက်သည်။
သူ၏ လက်ရှိကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာ အမှန်တကယ် နိမ့်လွန်းနေသေးသည်။ တိုတောင်းသော အချိန်အတွင်း ကျင့်ကြံမှု မြှင့်တင်နိုင်မည့်လည်း မဟုတ်ပေ။
ယခုအချိန်တွင် ကျင့်ကြံသူစျေးပင် အန္တရာယ် မကင်းတော့သဖြင့် မိမိကိုယ်ကို ကာကွယ်ရန် ပြင်ပအထောက်အကူပစ္စည်းများကိုသာ အားကိုးရတော့မည် ဖြစ်ပေသည်။
သို့သော် ကံကောင်းသည်မှာ... ဆေးလုံးများ ဖော်စပ်ရောင်းချနိုင်ပြီဖြစ်သောကြောင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ပြတ်လပ်မည့် ပြဿနာ မရှိသလောက်ပေ။
အဆောင်များ ဝယ်ပြီးနောက် လင်းကျင်းသည် အိမ်သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။ အကြီးအကဲ ယွီထံမှ အစီအရင်ပြား ရရှိထားသဖြင့် ယခုအခါ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် များစွာ အေးချမ်းသွားသည်။
နောက်တစ်ဆင့်ကတော့ ဆေးလုံးဖော်စပ်ရန် ဖြစ်သည်။
“နေရာလွတ်စနစ်ထဲ ဝင်မယ်။”
လင်းကျင်းက စိတ်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ် ရေရွတ်လိုက်သည်။
ချက်ချင်းပင်... သူ၏ မြင်ကွင်း ဝေဝါးသွားပြီး နောက်တစ်ခဏတွင် နေရာလွတ်စနစ်အတွင်း ပေါ်လာခဲ့သည်။
ယခုအခါ နေရာလွတ်စနစ်အတွင်းရှိ ဝိညာဉ်လယ်မြေတွင် ဝိညာဉ်အပင်များ အညှောက်ပေါက်လာနေပြီ ဖြစ်သည်။
အပင်တိုင်းသည် ကောင်းကောင်း ရှင်သန်ကြီးထွားနေကြပြီး အခြေအနေက အလွန်ကောင်းမွန်နေသည်။
ဝိညာဉ်လယ်မြေဘေးတွင် ရပ်ကာ အဝေးသို့ ကြည့်လိုက်လျှင် စိမ်းလန်းစိုပြေနေသော မြင်ကွင်းက မျက်စိအေးစေပြီး စိတ်ချမ်းသာဖွယ် ကောင်းလှသည်။
ထိုဝိညာဉ်အပင်များကို စိုက်ပျိုးထားသည်မှာ တစ်လခန့် ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး ကြယ်ခုနစ်ပွင့်မြက်များကို ရိတ်သိမ်းပြီး မကြာခင်မှာပင် ဆေးဖော်စပ်ပစ္စည်းများ၏ ဈေးနှုန်းများ မြင့်တက်လာမည့် အရိပ်အယောင်ကို လင်းကျင်း သတိထားမိခဲ့သည်။
ထို့ကြောင့် သူသည် ထိုဝိညာဉ်အပင်များကို စိုက်ပျိုးခဲ့ပြီး နောင်တွင် ဒုတိယအဆင့် ဆေးလုံးများ ဖော်စပ်ရာ၌ အသုံးပြုရန် ရည်ရွယ်ထားခဲ့သည်။
ယခုတော့ တစ်လသာ ကြာမြင့်သေးသော်လည်း ဆေးဖော်စပ်ပစ္စည်းများ၏ ဈေးနှုန်းမှာ နှစ်ဆနီးပါးအထိ မြင့်တက်သွားခဲ့ရသည်။
လက်ရှိ စိုက်ပျိုးထားသော ဝိညာဉ်အပင်များမှာ အချိန်တိုလွန်းသေးသောကြောင့် ရိတ်သိမ်းရန် အနည်းဆုံး နောက်ထပ် ခြောက်လခန့် စောင့်ရဦးမည် ဖြစ်ပြီး ထိုအချိန်၌ ဆေးဖော်စပ်ပစ္စည်းများ၏ ဈေးနှုန်းများ ပြန်ကျသွားမလားဆိုသည်ကို လင်းကျင်းလည်း မခန့်မှန်းနိုင်ပေ။
သို့သော် လက်ရှိအခြေအနေကို ကြည့်ရသည့်အခါ ထိုသို့ဖြစ်နိုင်ခြေမှာ အလွန်နည်းပါးပုံရသည်။
ဝိညာဉ်လယ်မြေထဲတွင် အချိန်အနည်းငယ် အသုံးပြုပြီး အပင်များ၏ ကြီးထွားမှု အခြေအနေကို စစ်ဆေးကာ မူမမှန်သည့် တစ်စုံတစ်ရာ မတွေ့ရသဖြင့် လင်းကျင်း စိတ်ချလက်ချ ဆေးဖော်စပ်ခန်းထဲသို့ ဝင်သွားခဲ့သည်။
ဆေးဖော်စပ်ခန်းအတွင်း၌ လင်းကျင်းသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်ကာ စိတ်ကို အရင် တည်ငြိမ်အောင် လုပ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ယခင်အတိုင်း ဆေးဖော်စပ်မှုကို စတင်ခဲ့သည်။
ဆေးပစ္စည်းများကို ကျွမ်းကျင်စွာ ပြုပြင်စီမံခြင်း၊ မီးအပူချိန်ညှိခြင်း၊ အချိန်တန်သောအခါ ဆေးမီးဖိုအတွင်းသို့ တစ်ခုချင်းစီ ထည့်သွင်းခြင်း...
ဤလုပ်ဆောင်ချက်များ အားလုံးမှာ လင်းကျင်း အကြိမ်ရေ မရေမတွက်နိုင်အောင် လုပ်ဆောင်ခဲ့ဖူးသည့် အရာများ ဖြစ်သည်။
သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ အလွန်ကျွမ်းကျင်နေပြီး ဒီ့ထက်ပို၍ပင် ကျွမ်းကျင်လာရန် မရှိတော့ချေ။
......
......
......
အချိန်တဖြည်းဖြည်း ကုန်လွန်သွားပြီးနောက် လင်းကျင်းသည် ဆေးဖော်စပ်ခြင်း၏ အရေးကြီးဆုံး နောက်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
ပထမအကြိမ်နှင့် မတူတော့ဘဲ အတွေ့အကြုံ ကြွယ်ဝလာသော လင်းကျင်းသည် အနည်းငယ်မျှပင် ထိတ်လန့်ခြင်း မရှိတော့ပေ။
သူ၏ အကြည့်များက တည်ငြိမ်နေပြီး ဆေးမီးဖိုကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။
နဖူးပေါ်တွင် ချွေးထွက်လာသေးသော်လည်း ၎င်းမှာ သူ၏ အကန့်အသတ်သို့ မရောက်သေးကြောင်း ပြသနေသည်။
ဆေးဖော်စပ်မှုတွင် အချိန်ကြာမြင့်စွာ နစ်မြုပ်နေခဲ့ခြင်းကြောင့် သူ၏ နတ်အသိစိတ်လည်း ပိုမိုအားကောင်းလာခဲ့ပုံရသည်။
ခဏအကြာတွင် ဆေးရနံ့များ ဆေးမီးဖိုအတွင်းမှ ပျံ့လွင့်လာပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် စနစ်၏ အသိပေးသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။
“ဆေးလုံးဖော်စပ်မှု အောင်မြင်သည်၊ ဆေးဖော်စပ်မှု ကျွမ်းကျင်မှု +၂၄”
ထို့နောက် နောက်ထပ် ထူးခြားသည့် တုံ့ပြန်မှု တစ်စုံတစ်ရာ မရှိတော့ပေ။ သိသာစွာပင် သန့်စင်အဆင့် ဆေးလုံးကို မဖော်စပ်နိုင်ခဲ့ခြင်းပင်။
ဆေးမီးဖိုအိုးကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်သောအခါ အဆင့်မြင့်အဆင့် ပြန်လည်နုပျိုဆေး နှစ်လုံး၊ အလယ်အလတ်အဆင့် သုံးလုံး စုစုပေါင်း ငါးလုံးကို တွေ့ရသည်။
ဒီတစ်ကြိမ်တွင် အမြင့်ဆုံးအဆင့် ဆေးလုံးတစ်လုံးပင် မဖော်စပ်နိုင်ခဲ့ပေ။
လင်းကျင်းက သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ဆေးလုံးများကို သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။
ဆေးဖော်စပ်ခြင်း ပြီးဆုံးသွားပြီဖြစ်သဖြင့် နောက်တစ်ဆင့်အနေဖြင့် တရားထိုင်ကျင့်ကြံကာ စွမ်းအင်ပြန်လည်ဖြည့်တင်းရန် လိုအပ်သည်။ သူသည် အကန့်အသတ်သို့ မရောက်သေးသော်လည်း နီးကပ်နေပြီ ဖြစ်သည်။
လက်ရှိအခြေအနေဖြင့် ဆက်လက်ဖော်စပ်မည်ဆိုပါက ကျရှုံးရန်သာ ရှိတော့သည်။
“စနစ်”
လင်းကျင်းက နေရာလွတ်စနစ်ကို ခေါ်လိုက်သည်။
“နေရာလွတ်စနစ်မှ ထွက်မယ်...”
ချက်ချင်းပင် မြင်ကွင်းများ ဝေဝါးသွားပြီး လင်းကျင်းသည် မိမိအခန်းထဲသို့ ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။
နောက်ထပ် နာရီအနည်းငယ်အတွင်း သူသည် ကောင်းစွာ တရားထိုင်ကျင့်ကြံကာ စွမ်းအင် ပြန်လည်ဖြည့်တင်းရမည် ဖြစ်သည်။
အခြေအနေ အပြည့်အဝ ပြန်ကောင်းလာပြီးနောက် လင်းကျင်းသည် နေရာလွတ်စနစ်အတွင်းသို့ ထပ်မံ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။
ဒီတစ်ကြိမ်တွင်တော့ ပြန်လည်နုပျိုဆေးကို ဆက်လက် မဖော်စပ်တော့ပေ။
လင်းကျင်းသည် ကျင့်ကြံသူစျေးမှ ပေးအပ်ထားသော ဆေးဖော်စပ်ရေး တာဝန်အချို့ကို အရင်ပြီးစီးအောင် လုပ်ဆောင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
ဒီတစ်ကြိမ်တွင် ဆေးအိုးသုံးဖိုစာ ဖော်စပ်ပြီးနောက် လင်းကျင်းသည် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှု အနည်းငယ်မျှပင် မခံစားရပေ။
မီးဖိုသုံးလုံးမှ စုစုပေါင်း ဆေးလုံး ဆယ့်နှစ်လုံး ဖော်စပ်နိုင်ခဲ့ပြီး ကံကောင်းစွာဖြင့် သန့်စင်အဆင့် ဆေးလုံးတစ်လုံးနှင့် အမြင့်ဆုံးအဆင့် ဆေးလုံးနှစ်လုံးကိုလည်း ရရှိခဲ့သည်။
လင်းကျင်းက ထိုသန့်စင်အဆင့်နှင့် အမြင့်ဆုံးအဆင့် ဆေးလုံးများကို တာဝန်အတွက် မတင်ပြရန် စီစဉ်ထားသည်။ ထိုအစား သူကိုယ်တိုင် ရောင်းချမည် ဖြစ်သည်။
ကျင့်ကြံသူစျေးမှ ပေးအပ်ထားသော တာဝန်ကို ပြီးဆုံးသွားသည့်အခါ ပထမအဆင့် ဆေးလုံးများ၏ ဈေးနှုန်းမှာ မနိမ့်သောကြောင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အတော်အတန် ရရှိနိုင်မည်ဟု လင်းကျင်း ခန့်မှန်းထားပေသည်။
ထို့အပြင် ဆေးဖော်စပ်ခန်း၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုကြောင့် ဆေးလုံးအရည်အသွေး မြင့်တက်လာနိုင်သည့် အခွင့်အရေးလည်း ရှိနေသေးသည်။
ထို့ကြောင့် အခြားသူများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် အမြင့်ဆုံးအဆင့် ဆေးလုံးများ ဖော်စပ်နိုင်မည့် အခွင့်အရေးမှာ များစွာ မြင့်မားနေလေသည်။
ထို့အပြင် ဖော်စပ်ပစ္စည်းများကိုလည်း ကျင့်ကြံသူစျေးက ထောက်ပံ့ပေးထားသောကြောင့် မိမိ၏ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို သုံးစွဲရန် မလိုအပ်ပေ။
နောက်ပိုင်း ကာလအတော်ကြာတွင် လင်းကျင်းသည် နေ့စဉ် ဤပုံစံအတိုင်း နေထိုင်ခဲ့သည်။
ထိုနေ့ မရောက်ခင်အချိန်ထိပေါ့…
တစ်နေ့တွင် ကျင့်ကြံသူစျေးရှိ မိသားစုအသီးသီးမှ ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူများ စုစည်းထွက်ခွာကာ ညမြူတောင်တန်းအတွင်း နက်ရှိုင်းသော နေရာသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီး သားရဲလှိုင်း၏ အမှန်တရားကို စုံစမ်းရှာဖွေကြောင်း သတင်းရောက်လာခဲ့သည်။
ထိုမတိုင်မီတွင် ၎င်းတို့သည် နတ်ဆိုးသားရဲများ စုဝေးနေသော နေရာသို့ တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်ကာ အဆက်မပြတ် အများစုကို သုတ်သင်ရှင်းလင်းပစ်ခဲ့ကြသည်။
သားရဲလှိုင်းသည် စပင် မစတင်ရသေးခင် ဤသို့ဖြင့် ပြိုကွဲသွားခဲ့ရသည်။ ထိုကြောင့် သားရဲလှိုင်း၏ အန္တရာယ်ကို ယာယီအားဖြင့် ဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့ပေသည်။
လူတိုင်း ဝမ်းမြောက်ပျော်ရွှင်သွားကြပြီး ထိုသတင်းကို နေရာအနှံ့ ဖြန့်ဝေကာ ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူများကို ချီးကျူးဂုဏ်ပြုနေကြသည်။
သားရဲလှိုင်း အန္တရာယ် ပျောက်ကွယ်သွားသဖြင့် ဘဝသည် ယာယီအားဖြင့် ငြိမ်းချမ်းသွားခဲ့ပြီး လမ်းမများပေါ်တွင်ပင် လူသွားလူလာများ ပြန်လည် စည်ကားလာခဲ့သည်။
သို့သော်... ထိုကာလတစ်လျှောက်လုံး လင်းကျင်း အိမ်အပြင်သို့ တစ်ကြိမ်မျှ မထွက်ခဲ့ပေ။
သားရဲလှိုင်း အန္တရာယ် ပြေလည်သွားကြောင်းကိုပင် နင်ယွဲ့က ကိုယ်တိုင်လာရောက် ပြောပြခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ထိုသတင်းကို သိရှိရချိန်တွင် လီထန်ယုနှင့် လောင်းကြေးပြုလုပ်ခဲ့သည်မှာ လဝက်ခန့် ကြာမြင့်နေပြီ ဖြစ်သည်။
သို့သော် လင်းကျင်းသည် သန့်စင်အဆင့် ကိုယ်ခန္ဓာပြန်လည်နလန်ထူကုသဆေးကို မဖော်စပ်နိုင်သေးပေ။
သို့သော်... ကျင့်ကြံသူစျေးမှ ပေးအပ်ထားသော ဆေးဖော်စပ်ရေး တာဝန်ကိုတော့ အပြည့်အဝ ပြီးစီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
သို့ရာတွင် ပေးအပ်ထားသော ဖော်စပ်ပစ္စည်း အစုံနှစ်ရာထဲမှ ထက်ဝက်ကျော်မှာ အသုံးမပြုရသေးဘဲ ကျန်ရှိနေသေးသည်။
ဆေးဖော်စပ်ခန်း၏ အပိုဆု အကျိုးသက်ရောက်မှုကြောင့် ပထမအဆင့် ဆေးလုံးများ ဖော်စပ်ရာတွင် ပထမအဆင့် သန့်စင်အဆင့် ဆေးလုံး စုစုပေါင်း ဆယ့်နှစ်လုံးကိုလည်း အောင်မြင်စွာ ဖော်စပ်နိုင်ခဲ့သေးသည်။
သန့်စင်အဆင့် ဆေးလုံး ဖော်စပ်နိုင်မှုနှုန်း နှစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းဆိုသည်မှာ အမှန်တကယ် အားကောင်းလွန်းသည်ဟု ဆိုရပေမည်။
မီးဖိုတစ်လုံးတွင် အမြင့်ဆုံးအဆင့် ဆေးလုံးနှစ်လုံး ပေါ်လာသရွေ့ သန့်စင်အဆင့်သို့ မြှင့်တင်ပေးမည့် အခွင့်အရေး နှစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းက ရှိနေသေးသည်။
ထို့အပြင် ဆေးဖော်စပ်ခန်းက ဆေးလုံးအရည်အသွေး မြှင့်တင်နိုင်သည့် အခွင့်အရေးကိုလည်း တိုးမြှင့်ပေးထားသောကြောင့် အခြားဆေးဖော်စပ်ဆရာများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက....
လင်းကျင်း၏ အမြင့်ဆုံးအဆင့် ဆေးလုံး ဖော်စပ်နိုင်မှုနှုန်းမှာ များစွာပိုမိုမြင့်မားနေခဲ့ပေသည်။