အခန်း ၅၁ - အနက်ရောင်ဝတ်လူ [လူသစ်]
အဆင့်မြင့်အဆင့် စွမ်းအင်စုဆောင်းဆေးလုံးကို ဝယ်ယူသွားသော ကျင့်ကြံသူ ထွက်သွားသည်မှာ မကြာသေးခင်သာ ရှိသေးပြီး ထိုအချိန်တွင် အနည်းငယ် ဝဝဖိုင့်ဖိုင့်နှင့် လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးက ဆိုင်ခန်းရှေ့သို့ ရောက်လာပြီး မေးမြန်းလိုက်သည်။
“ကြယ်ခုနစ်ပွင့်မြက် ရောင်းဖို့ ရှိလား....”
“ရှိပါတယ်။ ဘယ်လောက် လိုချင်ပါသလဲ....” လင်းကျင်းက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသားက ချက်ချင်း မဖြေဘဲ ပြန်မေးလိုက်သည်။
“မင်းဆီမှာ စုစုပေါင်း ဘယ်လောက် ရှိလဲ....”
“စုစုပေါင်း ပိဿာနှစ်ထောင် ရှိပါတယ်....”
လင်းကျင်းက အမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
“ပိဿာနှစ်ထောင်လား...”
လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသားသည် ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။
“အားလုံး ယူမယ်။ စျေးပြောလိုက်....”
လင်းကျင်း အနည်းငယ် အံ့ဩသွားသည်။
ထိုလူသည် အလွန်လက်ကြီးသူ ဖြစ်ပြီး ပစ္စည်းအားလုံးကို တစ်ခါတည်း ဝယ်ယူမည်ဟု ပြောနေသည်။ သို့သော် ကောင်းသောအရာပင် ဖြစ်သည်။
တစ်ခါတည်း ရောင်းထုတ်လိုက်နိုင်လျှင် နောက်ထပ် အချိန်ကုန်ခံပြီး ရောင်းစရာ မလိုတော့ပေ။
ထို့ကြောင့် လင်းကျင်းက ပြောလိုက်သည်။
“မှောင်ခိုစျေးကွက်ရဲ့ စျေးနှုန်းကို ခင်ဗျားလည်း သိမှာပါ။ ပုံမှန်အားဖြင့် ကျင့်ကြံသူစျေးထဲက စျေးနှုန်းထက် နှစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းလောက် ပိုမြင့်တတ်တယ်...”
“ဒါကြောင့် မှောင်ခိုစျေးကွက် စျေးနှုန်းအတိုင်းပဲ တွက်ကြတာပေါ့...”
“ဒီကြယ်ခုနစ်ပွင့်မြက် ပိဿာနှစ်ထောင်အတွက် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၃၆၀၀ ဆို ဘယ်လိုလဲ...”
လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသားက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“သင့်တင့်ပါတယ်....”
“ဒါပေမဲ့... အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေနဲ့ ငွေပေးချေရတာ အရမ်းအလုပ်ရှုပ်တယ်။ အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေနဲ့ပဲ ရှင်းလိုက်ရအောင်။ ဘယ်လိုလဲ ရလား...”
“အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးလား.... ရတာပေါ့....”
လင်းကျင်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“လက်ရှိ လဲလှယ်နှုန်းက အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတစ်လုံးကို အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁၁၀ လုံးနဲ့ ညီတယ်...”
“ဒါဆို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၃၆၀၀ ဆိုတာ အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၃၂ လုံးကျော်လောက် ရှိတယ် ဆိုတော့....”
“ခင်ဗျား ၃၂ လုံးပဲ ပေးလိုက်ရင် ရပါပြီ...”
ပြောပြီးနောက် လင်းကျင်းလည်း သိုလှောင်အိတ်တစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ ကြယ်ခုနစ်ပွင့်မြက်များကို အထဲမှ ထုတ်ယူလိုက်သည်။
လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသားက ပစ္စည်းလွှဲပြောင်းမှုကို စစ်ဆေးကြည့်ပြီး ကျေနပ်သွားသည်နှင့် ကြယ်ခုနစ်ပွင့်မြက်များကို သူ၏သိုလှောင်အိတ်ထဲသို့ ပြောင်းရွှေ့သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။
ကြယ်ခုနစ်ပွင့်မြက် ပိဿာနှစ်ထောင်လုံးကို လွှဲပြောင်းပြီးစီးရန် အချိန်အတော်ကြာ ယူလိုက်ရသည်။
ကြယ်ခုနစ်ပွင့်မြက်များကို လက်ခံရရှိပြီးနောက် အရည်အသွေး ကောင်းမွန်သောကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်၊ လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသား၏ စိတ်အခြေအနေမှာ အလွန်ကောင်းမွန်နေ၏။
ထို့ကြောင့် ရက်ရောစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“မိတ်ဆွေ၊ ငါလည်း မင်းအပေါ် အမြတ်မထုတ်ချင်ပါဘူး။ ကြည့်ရတာ မင်းဆိုင်ခန်းပေါ်က ဆေးလုံးကလည်း မဆိုးဘူးပဲ...”
“အဲဒီဆေးလုံးကိုပါ ငါဝယ်လိုက်မယ်...”
“ကြယ်ခုနစ်ပွင့်မြက်တွေနဲ့ အဲဒီဆေးလုံးကို ပေါင်းပြီး အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၄၀ လုံး ပေးရင် ဘယ်လိုလဲ...”
“ရတယ်...”
လင်းကျင်းက အလွန်ကျေနပ်သွားပြီး ချက်ချင်း ခေါင်းညိတ်သဘောတူလိုက်သည်။
သန့်စင်အဆင့် စွမ်းအင်စုဆောင်း ဆေးလုံးတစ်လုံး၏ တန်ဖိုးမှာ အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၈၀၀ ခန့် ရှိပေသည်။
ကြယ်ခုနစ်ပွင့်မြက်များနှင့် ပေါင်းလိုက်လျှင် စုစုပေါင်း အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၄၄၀၀ တန်ဖိုးရှိပြီး အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးအဖြစ် ပြောင်းလဲတွက်ချက်လျှင် အလုံး ၄၀ တိတိ ကျသင့်သည်။
ထို့ကြောင့် နှစ်ဖက်စလုံးအတွက် မျှတသော အရောင်းအဝယ်တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။
ထို့နောက် လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသားက သိုလှောင်အိတ်ထဲမှ အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အလုံး ၄၀ ကို ထုတ်ယူကာ လင်းကျင်းထံ ပေးလိုက်သည်။
လင်းကျင်းကလည်း သန့်စင်အဆင့် စွမ်းအင်စုဆောင်းဆေးလုံးကို ပြန်လည် လွှဲပေးလိုက်ပြီး အရောင်းအဝယ် ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသားသည် နှုတ်ဆက်ကာ ထွက်ခွာသွားသည်။
လင်းကျင်းက အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတစ်လုံးကို ကောက်ယူပြီး သေချာစွာ ကြည့်ရှုလိုက်သည်။ သူ အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။
အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ၎င်းသည် အနည်းငယ် ပိုကြီးပြီး ပိုမို သန့်စင်သည့်ပုံ ပေါ်နေသည်။
လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားလိုက်ရုံဖြင့်ပင် အတွင်း၌ များပြားလှသည့် ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ရှင်းလင်းစွာ ခံစားနိုင်သည်။
ကြားသိထားသည်မှာ ယခုအခါ အစီအရင်များ သို့မဟုတ် အစီအရင်ပြား အများအပြားကို အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများဖြင့် အသက်သွင်းသည် ဖြစ်ကြောင်းပင်။
ဝိညာဉ်စွမ်းအား ပါဝင်မှု နည်းလွန်းသော အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများဖြင့်ဆိုလျှင် လုံးဝ မလုံလောက်ပေ။
ဝဝဖိုင့်ဖိုင့် လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသား ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် လင်းကျင်း၏ ဆိုင်ခန်းမှာ ရောင်းစရာပစ္စည်း မရှိသလောက် ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။
ထိုသို့ ဖြစ်နေခြင်းက အတော်လေး မျက်စိပသာဒ မရှိလှသောကြောင့် လင်းကျင်းက သိုလှောင်အိတ်ထဲမှ သန့်စင်အဆင့် ဆေးလုံးတစ်လုံးကို ထပ်မံ ထုတ်ယူကာ ဆိုင်ခန်းပေါ်တွင် တင်ထားလိုက်သည်။
ယခုတစ်ကြိမ် ထုတ်ထားသည်မှာ သန့်စင်အဆင့် သွေးခဲဆေးလုံး ဖြစ်သည်။
အချိန်အနည်းငယ် ကုန်လွန်သွား၏။
အနက်ရောင်ဝတ်စုံ ဝတ်ထားပြီး ဝါးဦးထုပ် ဆောင်းထားသော လူတစ်ဦးသည် လင်းကျင်း၏ ဆိုင်ခန်းရှေ့တွင် ရပ်တန့်သွားသည်။
သူသည် ဆိုင်းဘုတ်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း တွေဝေနေဟန် ပေါ်နေသည်။
“မိတ်ဆွေ ဘာများ ရှာနေတာလဲဗျ....” လင်းကျင်းက မေးလိုက်သည်။
ထိုလူသည် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးလာပြီး ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းနေပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။
“တာအိုမိတ်ဆွေ၊ ခင်ဗျားဆီမှာ သန့်စင်အဆင့် ကိုယ်ခန္ဓာပြန်လည်နာလန်ထူကုသဆေးလုံး ရှိလားဗျ...”
ဒဏ်ရာကုသဆေးလုံးသည် သွေးခဲဆေးလုံး၏ အဆင့်မြင့်ဗားရှင်း ဖြစ်သည်။
နှစ်မျိုးစလုံးမှာ ဒဏ်ရာကုသရန် အသုံးပြုကြသော်လည်း သွေးခဲဆေးလုံးသည် ပထမအဆင့် ဆေးလုံးဖြစ်ပြီး ကိုယ်ခန္ဓာပြန်လည်နာလန်ထူကုသဆေးလုံးကတော့ ဒုတိယအဆင့် ဆေးလုံး ဖြစ်သည်။
သိသာထင်ရှားစွာပင် အနက်ရောင်ဝတ်လူသည် လင်းကျင်း၏ ဆိုင်ခန်းပေါ်တွင် တင်ထားသော သွေးခဲဆေးလုံးကို မြင်တွေ့ခဲ့သောကြောင့် ဤနေရာတွင် ရပ်တန့်လာခြင်းပင်။
“သန့်စင်အဆင့် ကိုယ်ခန္ဓာပြန်လည်နာလန်ထူကုသဆေးလုံးလား......” လင်းကျင်းက ပြန်မေးလိုက်သည်။
“ဟုတ်ပါတယ်...” အနက်ရောင်ဝတ်လူက ပြန်ဖြေသည်။
“တောင်းပန်ပါတယ်၊ လက်ရှိတော့ ကျွန်တော့်ဆီမှာ အဲဒီဆေးလုံး မရှိသေးပါဘူး...”
လင်းကျင်း၏ အဖြေကို ကြားပြီးနောက် အနက်ရောင်ဝတ်လူသည် ခေါင်းငုံ့လိုက်ကာ လှည့်ထွက်သွားရန် ပြင်လိုက်သည်။
“ဒါပေမဲ့…” ရုတ်တရက် လင်းကျင်းက စကားလမ်းကြောင်း ပြောင်းလိုက်သည်။
“ခင်ဗျား စောင့်နိုင်မယ်ဆိုရင်တော့ ကျွန်တော် အဲဒီဆေးလုံးတစ်လုံး ရအောင် ကူညီပေးနိုင်လောက်တယ်...”
လင်းကျင်းသည် စကားကို လွယ်လွယ်ကူကူ အာမမခံတတ်ပေ။
လင်းကျင်း၏ စကားကို ကြားသည်နှင့် အနက်ရောင်ဝတ်လူသည် ချက်ချင်း ပြန်လှည့်လာသည်။
သူ၏ ဝါးဦးထုပ်ပေါ်မှ အနက်ရောင်ပါးလွှာသည့် အကာကြောင့် မျက်နှာကို မမြင်ရသော်လည်း လင်းကျင်းက ထိုလူ၏ စိုးရိမ်ပူပန်နေသော အကြည့်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားမိသည်။
အနက်ရောင်ဝတ်လူက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ မေးလိုက်သည်။
“ဘယ်လောက်ကြာရင် ရနိုင်မယ်လို့ ထင်လဲ...”
ထိုလူ၏ အလွန်အမင်း စိတ်ပူနေသော ပုံစံကို ကြည့်ပြီး လင်းကျင်းက စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်သည်။
‘ဒီအနက်ရောင်ဝတ်လူက အတော်လေး အရေးတကြီး ဖြစ်နေပုံပဲ။ ငါ ခန့်မှန်းတာ မမှားဘူးဆိုရင် သူ့မိသားစုထဲက တစ်ယောက်ယောက်ကို ကယ်ဖို့ သန့်စင်အဆင့် ကိုယ်ခန္ဓာပြန်လည်နာလန်ထူကုသဆေးလုံး လိုအပ်နေတာ ဖြစ်ရမယ်...’
ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် လင်းကျင်းက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
“အရမ်းကြာမှာတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ အားလုံး အဆင်ပြေမယ်ဆိုရင် ခြောက်လအတွင်း သန့်စင်အဆင့် ကိုယ်ခန္ဓာပြန်လည်နာလန်ထူကုသဆေးလုံးတစ်လုံး ရနိုင်ပါလိမ့်မယ်...”
ခြောက်လဆိုသည်မှာ အချိန်ကြာလွန်းသည်ဟု မဆိုနိုင်ပေ။
သန့်စင်အဆင့် ဆေးလုံးတစ်လုံး ဖော်စပ်နိုင်ရန်မှာ အလွန်ခက်ခဲလှပြီး ကံတရားအပေါ် များစွာ မှီခိုရသည်။
မည်သူမျှ နှစ်ဝက်အတွင်း သန့်စင်အဆင့် ဆေးလုံးတစ်လုံးကို သေချာပေါက် ဖော်စပ်နိုင်မည်ဟု အာမမခံနိုင်ပေ။ ထို့ကြောင့်ပင် စျေးကွက်အတွင်း သန့်စင်အဆင့် ဆေးလုံးများ အလွန်ရှားပါးနေခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော် လင်းကျင်းကတော့ ကွဲပြားသည်။ သူ့တွင် နေရာလွတ်စနစ် ရှိနေသည်။
နေရာလွတ်စနစ်၏ ဆေးဖော်စပ်ခန်းအတွင်း၌ ဆေးလုံးဖော်စပ်မှု အောင်မြင်နှုန်း တိုးမြင့်နေသောကြောင့် သန့်စင်အဆင့် ဆေးလုံးများ ဖော်စပ်ရန်မှာ သူ့အတွက် အလွန်ခက်ခဲသော ကိစ္စ မဟုတ်ပေ။
သို့သော် ထိုသို့ဖြစ်စေကာမူ အချိန်တော့ လိုအပ်သေးသည်။
လင်းကျင်း၏ ခန့်မှန်းချက်အရ မတော်တဆ အခြေအနေများ မဖြစ်ပေါ်ပါက နှစ်လအတွင်း အနည်းဆုံး သန့်စင်အဆင့် ဆေးလုံးတစ်သုတ်ကို ဖော်စပ်နိုင်လိမ့်မည်။
အနက်ရောင်ဝတ်လူ လိုအပ်နေသည်မှာ ဒုတိယအဆင့် ဆေးလုံးဖြစ်ပြီး လင်းကျင်းသည် ထိုအဆင့် ဆေးလုံးများကို ဖော်စပ်ရာတွင် ကျွမ်းကျင်မှု မလုံလောက်သေးသောကြောင့် လေ့ကျင့်ရန် အချိန်အနည်းငယ် လိုအပ်နေသေးသည်။
ထို့အပြင် ဒုတိယအဆင့် ဆေးလုံးများ ဖော်စပ်ရာတွင် စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအား အလွန်အမင်း ကုန်ဆုံးစေသည်။
လင်းကျင်းကိုယ်တိုင် အချိန်အများအပြား ပေးကာ ပြန်လည်အနားယူရပြီး တစ်နေ့လျှင် အများဆုံး သုံးသုတ်သာ ဖော်စပ်နိုင်သည်။
ထိုအကြောင်းရင်းများနှင့် မိမိ၏ စွမ်းရည်များကို အလွန်အကျွံ ထုတ်ဖော်မပြလိုသည့် ဆန္ဒတို့ကြောင့် ခြောက်လဟူသော အချိန်ကာလကို ပြောခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
လင်းကျင်း၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် အနက်ရောင်ဝတ်လူသည် ခေါင်းကို ထပ်မံ ငုံ့ချလိုက်သည်။
“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် တာအိုရောင်းရင်း၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်မှာ ဒီလောက် အချိန်မရှိပါဘူး။ အများဆုံး တစ်လပဲ စောင့်နိုင်တာ....”
“ကျွန်တော် တခြားနေရာတွေမှာ ဆက်ရှာလိုက်ဦးမယ်....”
ပြောပြီးနောက် အနက်ရောင်ဝတ်လူသည် ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်သည်။
ထိုအချိန်တွင် အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။
“ကျုပ်ထင်တာတော့ သူကိုယ်တိုင်ကလွဲပြီး မှောင်ခိုစျေးကွက်တစ်ခုလုံးမှာ မင်းလိုချင်တဲ့ ဆေးလုံးကို ပေးနိုင်မယ့်သူ မရှိလောက်ဘူး။ နန်ရှန်စျေးတစ်ခုလုံးကိုပါ ထည့်တွက်ရင်တောင် အတူတူပဲ...”
လင်းကျင်းက ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်သည်။
ဇိမ်ခံဝတ်စုံ ဝတ်ထားသော လူငယ်တစ်ဦးသည် တည်ငြိမ်အေးဆေးသော ခြေလှမ်းများဖြင့် လျှောက်လာနေသည်။
သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ ထူးခြားသော အရှိန်အဝါတစ်မျိုး ထွက်ပေါ်နေပြီး မိသားစုကြီးတစ်ခု၏ သခင်လေးဖြစ်ဟန် တူသည်။
ထို့အပြင် သူသည် အလွန်ချောမောခန့်ညားပြီး နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးဖျော့ဖျော့တစ်ခု ချိတ်ဆွဲထားကာ လင်းကျင်းကို ကြည့်ရင်း တဖြည်းဖြည်း လျှောက်လာနေသည်။
သို့သော် လင်းကျင်း ပို၍ အာရုံစိုက်မိသည်မှာ အခြားအကြောင်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ထိုလူသည် မှောင်ခိုစျေးကွက်ထဲတွင် မည်သည့် ဖုံးကွယ်မှုမျိုးမှ မပြုလုပ်ဘဲ သွားလာနေခြင်းပင်။
ဒီအချက်က သူ့မိသားစု၏ အင်အား မည်မျှကြီးမားကြောင်းနှင့် သာမန်လူဆိုးဓားပြများကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ကြောင်း ဖော်ပြနေပေသည်။