အခန်း (၄၇) - ဆေးမီးဖို ပေါက်ကွဲခြင်း

ပထမဦးစွာ အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းဆေးလုံး၊ စွမ်းအင်စုဆောင်းဆေးလုံးနှင့် ယွမ်ချီစုဆောင်းဆေးလုံး စသဖြင့် ဆေးဖော်စပ်ရန် လိုအပ်သည့် ဆေးဖော်စပ်ပစ္စည်းများကို ဝယ်ယူထားရမည် ဖြစ်သည်။

ယခင်က မှောင်ခိုစျေးကွက်တွင် လင်းကျင်းက တစ်စုံတစ်ယောက်၏ ‘ချင်းယွဲ့၏ နဂါးဝှက်ကျောက်ဆွဲပြား’ ကို သဘောကျခဲ့ဖူးပြီး သူတို့ နှစ်ဦး သဘောတူထားသော အရောင်းအဝယ်မှာလည်း မပြီးပြတ်သေးပေ။

ထိုလူ လိုအပ်သည့် ဆေးလုံးများကို ဖော်စပ်ရန်အတွက် ဆေးဖော်စပ်ပစ္စည်း အမြောက်အမြားလည်း လိုအပ်နေသေးသည်။

ထို့အပြင် ဒဏ်ရာကုသဆေးလုံးနှင့် ပြန်လည်အားဖြည့်ဆေးလုံးတို့အတွက် ကုန်ကြမ်းများကိုလည်း စုဆောင်းထားရပေမည်။

ဒဏ်ရာကုသဆေးလုံးမှာ ဒဏ်ရာများကို ကုသရန် အသုံးပြုသည်။

ပြန်လည်အားဖြည့်ဆေးလုံးမှာတော့ တိုက်ပွဲပြီးနောက် ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို အလျင်အမြန် ပြန်လည်ဖြည့်တင်းပေးနိုင်သည်။

ယခုလို နတ်ဆိုးသားရဲများ တိုက်ခိုက်နေသည့် အချိန်မျိုးတွင် ထိုဆေးလုံးနှစ်မျိုးမှာလည်း အလွန်အရေးပါလှသည်။

၎င်းတို့၏ ဈေးနှုန်းများလည်း အဆမတန် မြင့်တက်လာမည်ဟု သူ ခန့်မှန်းထားသည်။

ထို့နောက် လင်းကျင်းသည် နေရာလွတ်စနစ်အတွင်း စိုက်ပျိုးထားသော ယွမ်ချီစုဆောင်းဆေးလုံးအတွက် ဝိညာဉ်ဆေးပင်များလည်း ရင့်မှည့်နေပြီဖြစ်ကြောင်း သတိရလိုက်သည်။

အစကတော့ ယွမ်ချီစုဆောင်းဆေးလုံး အမြောက်အမြား ဖော်စပ်ကာ မိမိ၏ ကျင့်ကြံခြင်းကို မြှင့်တင်ရန် စီစဉ်ထားခဲ့သည်။

သို့သော် မကြာသေးမီက အဆင့်တက်ရန် ကြိုးပမ်းမှု မအောင်မြင်ခဲ့သည့် ဖြစ်ရပ်မှတစ်ဆင့် ဆေးလုံးများကိုသာ အားကိုး၍ အဆင့်တက်၍ မရကြောင်း သိရှိခဲ့သည်။

နတ်အသိအာရုံ အဆင့်ကို မြှင့်တင်ရန် တရားထိုင်ကျင့်ကြံခြင်းလည်း လိုအပ်သေးသည်။

ထို့ကြောင့် လက်ရှိအချိန်တွင် သူသည် အဆင့်ဆက်တက်နိုင်သေးမည် မဟုတ်ပေ။

ထို့ကြောင့် လင်းကျင်းက ဝိညာဉ်ဆေးပင်များထဲမှ အများစုကို ရောင်းချပြီး မိမိသုံးရန်အတွက် အနည်းငယ်သာ ချန်ထားရန် စီစဉ်လိုက်သည်။

သို့သော် ရောင်းချမည်ဆိုလျှင်လည်း ယခုအချိန်မှာ အချိန်မှန် မဟုတ်သေးပေ။

အနာဂတ်တွင် ဈေးနှုန်းများ မြင့်တက်လာချိန်မှသာ ရောင်းထုတ်မည်ဟု ဆုံးဖြတ်ထားသည်။

ထို့နောက် နေရာလွတ်စနစ်အတွင်း ဘာဝိညာဉ်ဆေးပင်များ ဆက်စိုက်ရမည်ကိုတော့ မဆုံးဖြတ်ရသေးပေ။

ရက်အနည်းငယ်ကြာမှ ကျင့်ကြံသူစျေးသို့ သွားရောက်ပြီး အခြေအနေကြည့်ကာ ဆုံးဖြတ်ရမည် ဖြစ်သည်။

ထိုအရာများအပြင် လင်းကျင်းလည်း ယခုအချိန်တွင် ကျင့်ကြံသူစျေးပင်လျှင် သိပ်မလုံခြုံတော့ကြောင်း ခံစားလာရသည်။

မီးအဆိပ်ကင်းခြေများ တစ်ကောင်တည်းကပင် ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုများ ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

ဒီဖြစ်ရပ်က ပြင်ပလောက၏ အန္တရာယ်များကို လင်းကျင်းအား ပိုမို နားလည်သွားစေခဲ့သည်။

တစ်နေ့နေ့တွင် သားရဲလှိုင်း ထပ်မံဖြစ်ပွားပြီး နတ်ဆိုးသားရဲ အနည်းငယ် ထပ်ဝင်လာခဲ့လျှင် သူ၏ လက်ရှိစွမ်းအားဖြင့် အသက်ရှင်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ထို့ကြောင့် သူသည် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို ပိုမို ရှာဖွေစုဆောင်းပြီး ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားရမည်။

နောက်တစ်ကြိမ် နတ်ဆိုးသားရဲများနှင့် ရင်ဆိုင်ရပါက အဆောင်များဖြင့် အင်အားအလွန်အကျွံ ဖိနှိပ်တိုက်ခိုက်ရမည် ဖြစ်ပြီး  အဆောင်များနှင့် မရပါက တားမြစ်မှော်ပစ္စည်းကို တိုက်ရိုက် ဝယ်ယူအသုံးပြုရမည်။

တားမြစ်မှော်ပစ္စည်းဆိုသည်မှာ တစ်ကြိမ်သာ အသုံးပြုနိုင်သော မှော်ရတနာတစ်မျိုး ဖြစ်ကာ စွမ်းအား အလွန်ကြီးမားပေသည်။

လင်းကျင်း ကြားဖူးသည်မှာ အချို့သော တားမြစ်မှော်ပစ္စည်းများ၏ စွမ်းအားသည် ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ တိုက်ခိုက်မှုနှင့်ပင် နှိုင်းယှဉ်နိုင်ကြောင်း ကြားခဲ့ဖူးသည်။

သို့သော် ထိုတားမြစ်မှော်ပစ္စည်းများ၏ ဈေးနှုန်းမှာ မသက်သာလှပေ။

ဒါပေမဲ့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးသာ လုံလောက်နေသရွေ့ ဝယ်ယူနိုင်ဦးမည်သာ ဖြစ်သည်။

မွန်းတည့်ချိန်ရောက်သောအခါ လော့လော့ နိုးလာခဲ့သည်။ မကြာမီ နင်ယွဲ့လည်း တရားထိုင်ရာမှ နိုးထလာသည်။

လင်းကျင်းက မနက်ပိုင်းက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့် ကိစ္စများကို နင်ယွဲ့အား ပြောပြလိုက်သည်။

နင်ယွဲ့က ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို ပြန်ပေးချင်သော်လည်း လင်းကျင်းက ငြင်းဆိုလိုက်သည်။

နေ့လယ်ပိုင်း ဖြစ်နေပြီဖြစ်ပြီး အိမ်များလည်း ပြိုကျသွားခဲ့သဖြင့် မိမိတို့ဘာသာ ချက်ပြုတ်စားသောက်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

ထို့ကြောင့် သူတို့နှစ်ဦးလည်း လော့လော့ကို ခေါ်ကာ ကျင့်ကြံသူစျေးအတွင်းရှိ စားသောက်ဆိုင်တစ်ဆိုင်သို့ သွားရောက် စားသောက်ခဲ့ကြသည်။

စားသောက်ပြီးနောက် သုံးယောက်သား ကျင့်ကြံသူစျေးအတွင်း လှည့်လည်ကြည့်ရှုခဲ့ကြသည်။

အိမ်ပြိုကျသွားသဖြင့် အသုံးအဆောင် အချို့မှာ အသုံးမဝင်တော့ဘဲ နေ့စဉ်သုံး ပစ္စည်းအချို့ကိုလည်း ထပ်မံဝယ်ယူခဲ့ကြပြီး နေဝင်ချိန်ရောက်မှသာ သူတို့သုံးယောက် ပြန်လာခဲ့ကြသည်။

ကျင့်ကြံသူစျေး အပြင်ဘက်ရှိ မိမိတို့ နေအိမ်သို့ ရောက်လာသောအခါ အိမ်မှာ အပြည့်အဝ ပြုပြင်ပြီးစီးနေပြီ ဖြစ်ပြီး အသစ်ဆောက်ထားသည့် အိမ်တစ်လုံးနှင့်ပင် တူနေသည်။

အုပ်ချုပ်ရေးမှူး ဂျန်း ပြောခဲ့သည့်အတိုင်းပင်။

ထိုကျွမ်းကျင်လက်သမားများ၏ အလုပ်မြန်ဆန်မှုမှာ တကယ်ကို အံ့ဩဖွယ်ကောင်းလှသည်။

ညအချိန်တွင် လင်းကျင်းသည် နေရာလွတ်စနစ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ကာ အလုပ်များကို စတင်လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။

“စနစ်အသိပေးချက် - ဝိညာဉ်ပင် တစ်မူ ရိတ်သိမ်းနိုင်ခဲ့သဖြင့် ဂုဏ်ပြုပါသည်။ ရိတ်သိမ်းမှတ် ၅ မှတ် ရရှိသည်။”

“စနစ်အသိပေးချက် - ဝိညာဉ်ပင် တစ်မူ ရိတ်သိမ်းနိုင်ခဲ့သဖြင့် ဂုဏ်ပြုပါသည်။ ရိတ်သိမ်းမှတ် ၈ မှတ် ရရှိသည်။”

“စနစ်အသိပေးချက် - ဝိညာဉ်ပင် တစ်မူ ရိတ်သိမ်းနိုင်ခဲ့သဖြင့် ဂုဏ်ပြုပါသည်။ ရိတ်သိမ်းမှတ် ၅ မှတ် ရရှိသည်။”

တစ်ညအတွင်း လင်းကျင်းသည် ဝိညာဉ်လယ်ယာ ဆယ့်ရှစ်မူကို ရိတ်သိမ်းနိုင်ခဲ့သည်။

ထို့အပြင် သုံးရွက်ဝိညာဉ်မြက် နှစ်ဧကကိုလည်း အထူးတလည် ချန်ထားခဲ့ပြီး ဆက်လက်ကြီးထွားစေကာ တစ်နေ့တွင် ငါးရွက်ဝိညာဉ်မြက်အဖြစ် ပြောင်းလဲလာမည့်အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းရန် ရည်ရွယ်ထားခဲ့သည်။

ထိုဆယ့်ရှစ်ဧကရှိ ဝိညာဉ်ပင်များမှ လင်းကျင်း စုစုပေါင်း ရိတ်သိမ်းမှတ် ၉၉ မှတ် ရရှိခဲ့သည်။

ယခင်ရှိနှင့်ပြီးသား ရမှတ်များပေါင်းလိုက်သောအခါ ရိတ်သိမ်းမှတ် ၂၃၂ မှတ်အထိ ရောက်ရှိလာပြီး နေရာလွတ်စနစ်၏ နောက်တစ်ဆင့် အဆင့်မြှင့်တင်နိုင်ရန် ပိုမိုနီးကပ်လာခဲ့သည်။

ထိုရိတ်သိမ်းထားသော ဝိညာဉ်ပင်များကို အကုန်လုံး ရောင်းချလိုက်မည်ဆိုပါက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၄,၀၀၀ ခန့် တန်ဖိုးရှိမည်ဟု လင်းကျင်း ခန့်မှန်းခဲ့သည်။

သို့သော် ယင်းမှာ လက်ရှိစျေးနှုန်းသာ ဖြစ်သည်။

ရက်အနည်းငယ် ထပ်စောင့်ပြီး ဆေးဖော်စပ်ပစ္စည်းများ၏ စျေးနှုန်းများ တက်လာသည့်အချိန်တွင် ရောင်းချမည်ဆိုပါက ပို၍ပင် စျေးကောင်းရနိုင်မည်ဟု သူထင်သည်။

ထို့ပြင် ဤဝိညာဉ်ပင်များသည် ဆေးဖော်စပ်ပစ္စည်းအဖြစ် အသုံးမပြုမီ အချိန်အတိုင်းအတာတစ်ခုကြာ အခြောက်ခံရန် လိုအပ်သေးသည်။ ထိုအတွက် နေရာလွတ်စနစ်က အကောင်းဆုံးနေရာ ဖြစ်နေခဲ့သည်။

နောက်တစ်နေ့တွင် လင်းကျင်းသည် ကျင့်ကြံသူစျေးသို့ တစ်ယောက်တည်း သွားရောက်ကာ ဆိုင်အချို့ကို လှည့်လည်ကြည့်ရှုရင်း ဆေးဖော်စပ်ပစ္စည်းများကိုလည်း ထပ်မံဝယ်ယူခဲ့သည်။

ထို့နောက် တတိယနေ့၊ စတုတ္ထနေ့၊ ပဉ္စမနေ့...

လင်းကျင်းလည်း နေ့စဉ် ကျင့်ကြံသူစျေးသို့ သွားရောက်ခဲ့ကာ သတိမထားမိခင်မှာပင် သူ၏ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အများစုကို သုံးစွဲပြီးသွားခဲ့သည်။

အရေးပေါ်အသုံးစရိတ်အဖြစ် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ရာဂဏန်းခန့်သာ ချန်ထားခဲ့သည်။

ဒုတိယအဆင့် ဆေးလုံးများအတွက် လိုအပ်သော ပစ္စည်းများမှာ အလွန်စျေးကြီးသောကြောင့် လင်းကျင်းလည်း အများကြီး မဝယ်နိုင်ခဲ့ပေ။

သူဝယ်ယူခဲ့သည့် ဆေးဖော်စပ်ပစ္စည်းအားလုံး ပေါင်းလျှင် အစုံရေ ငါးရာကျော်မျှသာ ရှိသည်။

ဆေးအမျိုးအစားတစ်မျိုးစီအတွက် ပါဝင်ပစ္စည်း အစုံရေ တစ်ရာခန့်စီ ရှိခဲ့သည်။

ဆေးဖော်စပ်ပစ္စည်းများ ဝယ်ယူပြီးနောက် လင်းကျင်း အနားမယူခဲ့ပေ။

ထိုညမှာပင် နေရာလွတ်စနစ်ထဲသို့ ဝင်ရောက် ဆေးဖော်စပ်ခြင်းကို စတင်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်၏။

ယခင်အတိုင်းပင် ဆေးဖော်စပ်ခန်းအတွင်း တင်ပျဥ်ခွေထိုင်လိုက်ပြီး လင်းကျင်း ပထမဦးစွာ စိတ်ကို ထိန်းညှိကာ တည်ငြိမ်စေလိုက်သည်။

စိတ်တည်ငြိမ်နေခြင်းသည် ဆေးဖော်စပ်ရာတွင် အလွန်အထောက်အကူဖြစ်ပေသည်။

လင်းကျင်းက ဦးစွာ ဝိညာဉ်ဆေးပင်များအားလုံးကို ပြုပြင်စီမံလိုက်ပြီးနောက် မီးကိုမွှေးကာ ဆေးဖော်စပ်ပစ္စည်းများကို ဆေးမီးဖိုအတွင်းသို့ အစဉ်လိုက် ထည့်သွင်းလိုက်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ဆေးမီးဖိုကို ပိတ်ကာ မီးအရှိန်ကို ဂရုတစိုက် ထိန်းချုပ်ခဲ့သည်။

ဒုတိယအဆင့် ဆေးလုံးတစ်သုတ် ဖော်စပ်ရန် အချိန်သည် ပထမအဆင့် ဆေးလုံးများထက် များစွာ ပိုကြာသည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် တစ်သုတ်လျှင် တစ်နာရီခန့် ကြာမြင့်တတ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဆေးဖော်စပ်သူ၏ နတ်အာရုံစွမ်းအားအပေါ် လိုအပ်ချက်မှာ အလွန်မြင့်မားပေသည်။

အခြားဆေးဖော်စပ်သူများအနေဖြင့် ချီစုဆောင်းခြင်း နှောင်းပိုင်းအဆင့် သို့ မရောက်သေးသရွေ့ ဒုတိယအဆင့် ဆေးလုံးများကို ဖော်စပ်ရန် မကြိုးစားဝံ့ကြပေ။

သို့သော် လင်းကျင်းကတော့ မတူညီခဲ့။

ဆေးဖော်စပ်ခန်း၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုကြောင့် နတ်အာရုံစွမ်းအား ၂၀ ရာခိုင်နှုန်း တိုးမြှင့်ထားသဖြင့် သူသည် ချီစုဆောင်းခြင်း အလယ်အဆင့်သာ ရှိသေးသော်လည်း ဒုတိယအဆင့် ဆေးလုံးများကို ဖော်စပ်ရန် ပြဿနာမရှိဟု ယုံကြည်ခဲ့သည်။

ဆေးဖော်စပ်နေစဉ်တွင် အာရုံစူးစိုက်မှု အပြည့်အဝ လိုအပ်သောကြောင့် အချိန်ကုန်ဆုံးသွားခြင်းကိုပင် မသိလိုက်ရပေ။

မကြာမီ နာရီဝက်ကျော် အချိန်ကုန်လွန်သွားခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် လင်းကျင်း၏ နဖူးပေါ်၌ ချွေးစက်သေးသေးလေးများ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ ဒုတိယအဆင့် ဆေးလုံးကို ပထမဆုံးအကြိမ် ဖော်စပ်ခြင်းဖြစ်ပြီး ကျွမ်းကျင်မှု မလုံလောက်သေးသောကြောင့် ယခုအကြိမ် ဆေးဖော်စပ်ခြင်းသည် အထူးပင် ပင်ပန်းခက်ခဲနေသလို ခံစားနေရသည်။

လင်းကျင်းလည်း မိမိ၏ အကန့်အသတ်သို့ ရောက်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

သို့သော် သူသည် သွားကို ကြိတ်ကာ နာကျင်မှုကို အတင်းအကျပ် တောင့်ခံထားခဲ့သည်။

ဆေးလုံး အောင်မြင်တော့မည့် အခိုက်အတန့်တွင် လင်းကျင်း၏ ခေါင်းသည် ရုတ်တရက် မူးဝေသွားခဲ့ပြီး...

“ဘုန်း—”

ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာကာ ဆေးမီးဖို ပေါက်ကွဲသွားလေသည်။

လင်းကျင်းလည်း ပေါက်ကွဲမှု၏ ရိုက်ခတ်အားကြောင့် လေထဲသို့ လွင့်စင်သွားပြီး နံရံကို ပြင်းထန်စွာ ဝင်တိုက်မိခဲ့သည်။

သူ၏ ပါးစပ်မှ သွေးတစ်ပွက် အန်ထွက်လာပြီးနောက် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားခဲ့သည်။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် လင်းကျင်း အနည်းငယ် အားအင်ပြန်ရလာကာ မနည်းထိုင်နိုင်အောင် ကိုယ့်ကိုယ်ကို ထောက်မလိုက်ရသည်။

ရှေ့ရှိ ပျက်စီးရှုပ်ထွေးနေသော မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း လင်းကျင်း တိတ်တဆိတ် တွေးတောနေမိသည်။

‘ဒုတိယအဆင့် ဆေးလုံးက ဒီလောက်တောင် ခက်ခဲတာလား...’

‘ချီစုဆောင်းခြင်း အလယ်အဆင့်မှာဆိုရင် တကယ်ပဲ ဖော်စပ်လို့ မရနိုင်ဘူးလား...’

ယခင်က အကြီးအကဲ ယွီနှင့် နင်ယွဲ့တို့ကို မေးမြန်းခဲ့စဉ်ကလည်း နှစ်ယောက်စလုံးက ဒုတိယအဆင့် ဆေးလုံးများကို ဖော်စပ်လိုပါက အနည်းဆုံး ချီစုဆောင်းခြင်း နှောင်းပိုင်းအဆင့် သို့ ရောက်ရှိရမည်ဟု ပြောခဲ့ကြသည်။

အကြောင်းရင်းကို မေးမြန်းသောအခါ နှစ်ယောက်စလုံး၏ အဖြေမှာ တစ်ခုတည်းဖြစ်သည်။

နတ်အာရုံစွမ်းအား.....

ဆေးဖော်စပ်ခြင်းသည် နတ်အာရုံစွမ်းအားကို အလွန်အကျွံ သုံးစွဲရပြီး လုံလောက်သော နတ်အာရုံစွမ်းအား မရှိပါက ဆေးဖော်စပ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် လင်းကျင်းသည် ထိုစကားများကို ယခင်က သိပ်အလေးမထားခဲ့ပေ။

အထူးသဖြင့် ဆေးဖော်စပ်ခန်း အဆင့်နှစ်သို့ မြှင့်တင်ပြီးနောက်ပိုင်း ဖြစ်သည်။

နတ်အာရုံစွမ်းအား ၂၀ ရာခိုင်နှုန်း တိုးမြှင့်ပေးနိုင်သော အကျိုးသက်ရောက်မှုကြောင့် သူ၏ ဆေးဖော်စပ်မှုသည် အဆင်ပြေ ချောမွေ့စွာဖြင့် ဆေးဖော်စပ်နိုင်မည်ဟု ယူဆထားခဲ့ခြင်းပင်။

ထို့ကြောင့်လည်း မှောင်ခိုစျေးကွက်တွင် ထိုအချိန်က တစ်နှစ်အတွင်း လိုအပ်သော ဆေးလုံးအားလုံးကို စုဆောင်းပေးနိုင်မည်ဟု ယုံကြည်ချက်အပြည့်ဖြင့် ပြောရဲခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအခြေအနေအရ ကြည့်ရမည် ဆိုလျှင်…..