အခန်း (၄၄) - အန္တရာယ်ကို အရှေ့ဘက်သို့ လွှဲပြောင်းခြင်း

နင်ယွဲ့က သူတို့ သေချာပေါက် သေဆုံးရတော့မည်ဟု ထင်နေချိန်တွင် ရုတ်တရက် ကျယ်လောင်တဲ့ အော်သံသုံးသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ပေါက်ကွဲစမ်း!”

“ပေါက်ကွဲစမ်း!!”

“ပေါက်ကွဲစမ်း!!!”

ကြမ်းတမ်းသော မိုးကြိုးတိမ်တိုက်တစ်ခုသည် မီးအဆိပ်ကင်းခြေများထံသို့ ပြင်းထန်စွာ ကျဆင်းလာသည်။

ထိုမိုးကြိုးတိမ်တိုက်မှာ လင်းကျင်းက မိုးကြိုးငါးသွယ်အဆောင် သုံးခုကို ဆက်တိုက် အသုံးပြု၍ ဖန်တီးထားခြင်းပင်။

ယခင်က မာန်မာနကြီးစွာ သောင်းကျန်းနေခဲ့သော မီးအဆိပ်ကင်းခြေများသည် ယခုတော့ မိမိ၏ သဘာဝရန်သူနှင့် တွေ့လိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားလေသည်။

၎င်းက နေရာတွင်ပင် ရပ်တန့်သွားပြီး မလှုပ်ရှားရဲတော့ဘဲ ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာသော မိုးကြိုးများကိုသာ အတင်း ခံယူနေရသည်။

နင်ယွဲ့က မော့ကြည့်လိုက်ရာ အမြင့်တစ်နေရာတွင် ရပ်နေသော လင်းကျင်းကို မြင်လိုက်ရသည်။

သူ၏ လက်ထဲတွင် ခရမ်းရောင်အဆောင်တစ်ခုကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားပြီး မီးအဆိပ်ကင်းခြေများကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

လင်းကျင်း၏ ပုံရိပ်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ နင်ယွဲ့မှာ ခဏတာ မင်သက်သွားပြီး နေရာတွင်ပင် ငိုင်ကျသွားသည်။

နင်ယွဲ့တင် မဟုတ်ပေ။

ထိုအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူလည်း အံ့ဩသွားခဲ့သည်။

ချီစုဆောင်းခြင်းအလယ်အဆင့်သာ ရှိသေးသော ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်က မီးအဆိပ်ကင်းခြေများကို တားဆီးနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူလည်း မထင်ထားခဲ့ပေ။

“ဘာလို့ ကြောင်ပြီး ရပ်နေတာလဲ!.... ပြေးတော့!....”

လင်းကျင်းက ကျယ်လောင်စွာ အော်လိုက်သည်။

ထိုအခါမှ နင်ယွဲ့သည် သတိပြန်ဝင်လာသည်။ သူမက လော့လော့ကို ပွေ့ချီလိုက်ပြီး ဓားပျံပေါ် တက်ကာ လင်းကျင်းရှိရာသို့ တိုက်ရိုက် ပျံသန်းသွားတော့သည်။

သူ့ကိုပါ ခေါ်ဆောင်၍ လွတ်မြောက်ရန် ရည်ရွယ်ထားခြင်းပင်။

“တုံးအလိုက်တာ!......” လင်းကျင်းက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“ဒီမီးအဆိပ်ကင်းခြေများက ခဏနေ ငါ့နောက်ကို သေချာပေါက် လိုက်လာလိမ့်မယ်။...      လော့လော့ကို ခေါ်ပြီး ထွက်သွားတော့... ငါနဲ့ ဝေးနိုင်သမျှ ဝေးဝေးနေ....”

ပြောပြီးနောက် သူ့ကို စိုးရိမ်နေမှာ စိုးသဖြင့် ထပ်ဖြည့်ပြောလိုက်သည်။

“ငါ့အတွက် မစိုးရိမ်နဲ့။... ငါ့မှာ လွတ်မြောက်ဖို့ နည်းလမ်းရှိတယ်...”

အရေးပေါ်အခြေအနေဖြစ်နေသဖြင့် နင်ယွဲ့ လင်းကျင်း၏ စကားကိုသာ ယုံကြည်လိုက်ရသည်။

သူမ မနှောင့်နှေးရဲတော့ဘဲ ဓားပျံကို ထိန်းချုပ်ကာ အခြားဦးတည်ရာသို့ ထွက်ပြေးသွားသည်။

မိုးကြိုးတိမ်တိုက်သည် လျင်မြန်စွာ ရောက်လာသလို လျင်မြန်စွာလည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

မီးအဆိပ်ကင်းခြေများကို ပြန်ကြည့်လိုက်သောအခါ.....

၎င်း၏ ခေါင်းပေါ်တွင် မိုးကြိုးပစ်ခံထားရသော နေရာသည် မည်းတူးနေပြီး အခွံမာပင် အက်ကွဲသွားခဲ့သည်။

သို့သော် ထိခိုက်ဒဏ်ရာမှာ သိပ်မပြင်းထန်လှပေ။

အဆောင်သုံးခုကို ထပ်ပေါင်း အသုံးပြုထားသော်လည်း ထိုမျှသာ ထိခိုက်စေသည်မှာ မီးအဆိပ်ကင်းခြေများ၏ ခုခံနိုင်စွမ်းမှာ အမှန်တကယ် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။

“ရှီး...”

စူးရှသော ဟစ်အော်သံသည် နားစည်ကို ထိုးဖောက်မတတ် ဖြစ်နေသည်။ လင်းကျင်း၏ လုပ်ရပ်က မီးအဆိပ်ကင်းခြေများကို အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်စေလိုက်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။

ထို့နောက် မီးအဆိပ်ကင်းခြေများသည် ချက်ချင်း လှုပ်ရှားလာသည်။ ယခင်ထက်ပင် ပိုမိုမြန်ဆန်သော အရှိန်ဖြင့် လင်းကျင်းထံသို့ ပြေးဝင်လာသည်။

မိုးကြိုးတိမ်တိုက် ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လင်းကျင်းလည်း စောနက ယုတ်မာတဲ့အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူရှိရာဘက်သို့ ချက်ချင်းပြေးထွက်သွားလိုက်သည်။

သို့သော် ထိုကျင့်ကြံသူကတော့ မီးအဆိပ်ကင်းခြေများ၏ ဒဏ်ရာအခြေအနေကိုသာ အာရုံစိုက်နေခဲ့ပြီး သတိပြန်ဝင်လာချိန်တွင် လင်းကျင်းက သူနှင့် အတော်လေး နီးနီးသို့ ပြေးရောက်လာနေပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ၏ စိတ်ထဲတွင် လင်းကျင်းကို ပြောချင်သော စကားများစွာ ရှိနေသည်။

သို့သော် သူ မနှောင့်နှေးရဲတော့ပေ။ အကြောင်းမှာ မီးအဆိပ်ကင်းခြေများသည် သူထံသို့ လျင်မြန်စွာ တွားသွားနေပြီ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

မကြာမီ အလွန် ထူးဆန်းသော မြင်ကွင်းတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ ရှေ့ဆုံးတွင် အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူက အသည်းအသန် ထွက်ပြေးနေသည်။

သူ့နောက်တွင် လင်းကျင်းက အနီးကပ် လိုက်နေသည်။

လင်းကျင်း၏ နောက်တွင်တော့ ဧရာမ မီးအဆိပ်ကင်းခြေများကြီးက လူနှစ်ယောက်ကို မရပ်မနား လိုက်လံနေသည်။

ရှေ့ဆုံးမှ ပြေးနေသော အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူက နောက်ကို လှည့်ပင်မကြည့်ရဲချေ။

သို့သော် နောက်ဘက်မှ ထွက်ပေါ်လာသော အသံများကို ကြားရုံဖြင့် ဘာတွေ ဖြစ်နေသလဲ ဆိုတာကို သူ သိနေခဲ့သည်။

သူ ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်လိုသာ သဘောထားခဲ့သော ချီစုဆောင်းခြင်းအလယ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူသည် မီးအဆိပ်ကင်းခြေများ၏ ဝါးမျိုခြင်းကို မခံရသေးဘဲ သူ့နောက်မှ အနီးကပ် လိုက်ပါနေဆဲ ဖြစ်သည်။

သူ အလွန် နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေရသည်။ ချီစုဆောင်းခြင်းအလယ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်၏ အမြန်နှုန်းက ထိုမျှ မြန်ဆန်နေနိုင်သည်မှာ မည်သို့ ဖြစ်နိုင်သနည်း။

သို့သော် ရပ်ပြီး စစ်ဆေးကြည့်ရန် သူ မဝံ့ရဲပေ။

အကြောင်းမှာ မီးအဆိပ်ကင်းခြေများသည် သူတို့နှစ်ယောက်နှင့် ပို၍ပို၍ နီးကပ်လာနေသည်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားနေရသောကြောင့်ပင်။

သူ တတ်နိုင်သည်မှာ ရှေ့သို့သာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဆက်လက် ထွက်ပြေးနေခြင်း ဖြစ်ပြီး နောက်မှ လိုက်လာသော ထိုလူကို ဖယ်ရှားနိုင်ရန် ကြိုးစားနေသည်။

အကြောင်းမှာ မီးအဆိပ်ကင်းခြေများ၏ ပစ်မှတ်မှာ သူ့နောက်မှ လိုက်လာသော ချီစုဆောင်းခြင်းအလယ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထိုလူသာ မီးအဆိပ်ကင်းခြေများ၏ ဝါးမျိုခြင်းကို ခံလိုက်ရလျှင် သူ လုံခြုံသွားမည် ဖြစ်သည်။

လင်းကျင်း ထိုမျှ လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားနိုင်ရခြင်းမှာ လျင်မြန်ခြင်းအဆောင်ကို အသုံးပြုထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် တစ်ခုတည်း မဟုတ်ဘဲ နှစ်ခုကို တစ်ပြိုင်တည်း အသုံးပြုထားခြင်းပင်။

သို့သော် လျင်မြန်ခြင်းအဆောင်၏ အကူအညီ ရှိနေသော်လည်း လင်းကျင်းသည် ထိုအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူကို မမီနိုင်သေးပေ။

အကြောင်းမှာ ကျင့်ကြံမှုအဆင့် ကွာဟချက်မှာ အလွန်ကြီးမားလွန်းနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် မီးအဆိပ်ကင်းခြေများသည် နောက်မှ တဖြည်းဖြည်း နီးကပ်လာနေသည်။

မကြာမီ လင်းကျင်းသည် မိမိ၏ ခေါင်းပေါ်တွင် အရိပ်ကြီးတစ်ခု ကျရောက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သွေးနံ့များ ပြင်းထန်စွာ အပေါ်မှ ဆင်းသက်လာသည်။ နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ သူ၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက် အေးစက်သွားသည်။

မီးအဆိပ်ကင်းခြေများသည် သူ့ကို မှီလာပြီ ဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ ဧရာမပါးစပ်ကြီးက သူ့ကို ဝါးမျိုတော့မည့် အနေအထားသို့ ရောက်နေသည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း မီးအဆိပ်ကင်းခြေများသည် ပါးစပ်ကြီးကို ကျယ်ကျယ်ဟကာ ခုန်အုပ်လိုက်သည်။

တိုက်ခိုက်မှု မရောက်ရှိမီ နောက်ဆုံး အခိုက်အတန့်၌ လင်းကျင်းလည်း လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားသော ရွှေ့ပြောင်းအဆောင်ကို အသက်သွင်းလိုက်သည်။

သို့သော် အခြားသူများ၏ မျက်စိထဲတွင်တော့ လင်းကျင်းသည် မီးအဆိပ်ကင်းခြေများ၏ ဝါးမျိုခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး အရိုးပင် မကျန်တော့သည့်ပုံစံ ဖြစ်နေသည်။

နောက်ဘက်မှ လှုပ်ရှားမှုကို သတိပြုမိသဖြင့် ထိုအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူသည် နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင်ပင် လင်းကျင်း ဝါးမျိုခံလိုက်ရသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

“နောက်ဆုံးတော့ သေသွားပြီပဲ...”

ထိုအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူသည် စိတ်သက်သာရာရသွားသလို သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

“ဦးလေး….. လင်း…..…”

လော့လော့က လင်းကျင်း မီးအဆိပ်ကင်းခြေများ၏ ဝါးမျိုခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်ကို မြင်ပြီး မျက်ရည်များ ပေါက်ပေါက်ကျလာသည်။

နင်ယွဲ့က လော့လော့၏ အဝတ်စကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။ သူမ၏ လက်ချောင်းများပင် ဖြူဖျော့လာသည်အထိ အားထည့်ထားမိသည်။

လင်းကျင်းက သူ့မှာ လွတ်မြောက်နိုင်မည့် နည်းလမ်းရှိကြောင်း ပြောခဲ့သော်လည်း ယခု သူ ဝါးမျိုခံလိုက်ရသည်ကို မြင်ရသောအခါ သူမ၏ နှလုံးသားမှာ ထိန်းမရနိုင်အောင် မွန်းကြပ်လာသည်။

“သူ ငါ့ကို မလိမ်လောက်ပါဘူး...”

“မလိမ်သင့်ဘူး...”

သို့သော် နင်ယွဲ့ကိုယ်တိုင်ပင် သေချာမှု မရှိတော့ပေ။

ဤအခြေအနေတွင် နင်ယွဲ့သာ ရှေ့တိုးသွားခဲ့လျှင်လည်း ဘာမှ အကျိုးရှိမည် မဟုတ်ပေ။

သူမ တတ်နိုင်သည်မှာ တိတ်တဆိတ် ဆုတောင်းပေးရုံသာ ဖြစ်ပြီး လင်းကျင်း ဘေးကင်းပါစေဟုသာ မျှော်လင့်နေရသည်။

လင်းကျင်း ပြန်ပေါ်လာသောအခါ သူ့ရှေ့တွင် ဧရာမ ကင်းခြေ တစ်ချောင်း မြှောက်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

၎င်းသည် ချက်ချင်းပင် သူ၏ ခေါင်းပေါ်သို့ ကျရောက်တော့မည့် အနေအထား ဖြစ်နေသည်။

လင်းကျင်း အလွန် ထိတ်လန့်သွားရ၏။

သူ ရွှေ့ပြောင်းအဆောင်ဖြင့် ရောက်လာသော နေရာသည် မီးအဆိပ်ကင်းခြေများ၏ ခြေထောက်အောက် တည့်တည့်ပင် ဖြစ်နေလေသည်။

“ဒီရွှေ့ပြောင်းအဆောင်က တကယ်ကို လူသတ်မယ့် အဆောင်ပဲ...” လင်းကျင်းက စိတ်ထဲမှ ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။

သူ မစဉ်းစားတော့ဘဲ လက်ထဲရှိ အဝါရောင်အဆောင်တစ်ခုကို ချက်ချင်း ချိုးဖျက်လိုက်သည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး လင်းကျင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

ထိုအရာမှာ ယခင်က ကျန်းညီအစ်ကိုနှစ်ယောက်ကို ရှင်းလင်းရန် ပြင်ဆင်ထားခဲ့သော ရွှေကိုယ်ထည်အဆောင် ဖြစ်သည်။

ကံကောင်းသည်မှာ သူ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားပြီး အဆောင်အားလုံးကို ထုတ်ယူကာ အရေးပေါ်အတွက် အသင့်ပြင်ထားခဲ့ခြင်းပင်။

ယခုအချိန်တွင် အသုံးဝင်လာမည်ဆိုတာကို မထင်ထားခဲ့ပေ။

ဘုန်း...

ဧရာမ ကင်းခြေတစ်ချောင်းသည် လင်းကျင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ နင်းချလိုက်သည်။

သူ့ကို မြေကြီးပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ဖိနှိပ်ထားလိုက်လေသည်။

မီးအဆိပ်ကင်းခြေများသည် လင်းကျင်းကို ကိုက်ချလိုက်ပြီးနောက် ခေါင်းကို ပြန်မော့လိုက်သော်လည်း လင်းကျင်း၏ အလောင်းကို မတွေ့ရပေ။

ထို့ကြောင့် လင်းကျင်း သေဆုံးသွားပြီဟု ထင်မှတ်လိုက်သည်။ ၎င်းသည် ခေါင်းမော့ကာ ကျယ်လောင်စွာ ဟစ်အော်လိုက်ကာ လက်စားချေနိုင်ခဲ့သည့် ကျေနပ်မှုကို ထုတ်ဖော်နေသကဲ့သို့ပင်။

ထို့နောက် ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက် လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး ထွက်ပြေးနေဆဲ ဖြစ်သော အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူကို ပစ်မှတ်ထားလိုက်သည်။

ပြီးသည်နှင့် ချက်ချင်း လိုက်လံ တိုက်ခိုက်တော့သည်။

မီးအဆိပ်ကင်းခြေများ လှုပ်ရှားသွားစဉ် ၎င်း၏ ဧရာမ ခြေထောက်များက လင်းကျင်းကို အကြိမ်ကြိမ် နင်းမိနေခဲ့သည်။

သူသည် မြေကြီးထဲသို့ အတင်း ဖိသွင်းခံထားရ၏။ ရွှေကိုယ်ထည်အဆောင်၏ အားကောင်းသော ခုခံမှုကြောင့်သာ လင်းကျင်း ထိခိုက်ဒဏ်ရာ မရခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

မီးအဆိပ်ကင်းခြေများ အတော်ဝေးဝေးသို့ ထွက်သွားမှသာ လင်းကျင်းသည် လူပုံသဏ္ဍာန် ချိုင့်ကြီးတစ်ခုအဖြစ် ဖြစ်နေသော မြေကျင်းထဲမှ တဖြည်းဖြည်း တွားထွက်လာနိုင်ခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် သူ အမှန်တကယ် ပြောစရာ စကားမဲ့နေသည်။

“သေစမ်း... ဒီနေ့ ကင်းခြေများ အနင်းခံရမယ်လို့ ဘယ်သူ ထင်မှာလဲ...” လင်းကျင်းက မကျေမနပ် ရေရွတ်လိုက်သည်။

ယခုလေးတင် သူ အနည်းဆုံး ဆယ်ကြိမ်ကျော် နင်းခံခဲ့ရသည်။

‘ဒီလို ဖြစ်မယ်မှန်း ကြိုသိရင် နေရာလွတ်စနစ်ထဲ ဝင်ပုန်းနေလိုက်ပါတယ်...’

‘အဲဒါဆို ဒီလောက် ကံဆိုးမှာ မဟုတ်ဘူး...’ ဟု စိတ်ထဲတွင် တွေးမိသည်။

သို့သော် ထိုအရာသည် စိတ်ကူးယဉ်မှုသာ ဖြစ်သည်။

လူအများရှေ့တွင် သူသည် နေရာလွတ်စနစ်ထဲသို့ အလွယ်တကူ မဝင်ရဲပေ။

ယခုအချိန်တွင် ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးဦးက စောင့်ကြည့်နေမည်လည်း ဖြစ်နိုင်သည်။

အကြောင်းမှာ အခု ဖြစ်ပွားနေသည်မှာ အချိန်မှာ အတော်ကြာနေပြီ ဖြစ်သလို လှုပ်ရှားမှုကလည်း အလွန်ကြီးမားနေသောကြောင့်ပင်။

ကျင့်ကြံသူစျေးအတွင်း နေထိုင်နေသော ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူများသည် ဤအဖြစ်အပျက်ကို မသိဘဲ နေရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

ထို့ကြောင့်ပင် လင်းကျင်းသည် နေရာလွတ်စနစ် ပေါ်ပေါက်သွားမည်ကို စိုးရိမ်၍ ရွှေ့ပြောင်းအဆောင်ကိုသာ အသုံးပြုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ရှေ့ဘက်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ထိုအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူကို မီးအဆိပ်ကင်းခြေများ၏ အဆက်မပြတ် လိုက်လံတိုက်ခိုက်နေဆဲ ဖြစ်ပြီး မီးအဆိပ်ကင်းခြေများ သွားရာလမ်းတစ်လျှောက် အဆောက်အဦးများ အမြောက်အမြား ပြိုကျနေသည်။

ထိုအတိုင်းသာ ဆက်သွားလျှင် ကျင့်ကြံသူစျေးသည် ဧရာမ ဆုံးရှုံးမှုများစွာကို သေချာပေါက် ခံစားရတော့မည် ဖြစ်သည်။

အချိန်ကြာမြင့်စွာ လိုက်ဖမ်းခံနေရပြီးနောက် ထိုအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ ကုန်ခမ်းလာပုံ ရသည်။

သူ၏ အရှိန်မှာ တဖြည်းဖြည်း နှေးကွေးလာသည်။

နောက်မှ လိုက်လာသော မီးအဆိပ်ကင်းခြေများက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ဟစ်အော်လိုက်ပြီး ထိုကျင့်ကြံသူထံသို့ ပိုမိုမြန်ဆန်သော အရှိန်ဖြင့် ပြေးဝင်သွားတော့သည်။