အခန်း (၄၃) - အကျပ်အတည်း

နတ်ဆိုးသားရဲသည် လူသားကျင့်ကြံသူနှင့် များစွာ ကွာခြားကြောင်း အရင်သိထားရမည်။

နတ်ဆိုးသားရဲ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် များသောအားဖြင့် အလွန်အားကောင်းပြီး ကိုင်တွယ်ရန် ခက်ခဲသလို သတ်ဖြတ်ရန်လည်း မလွယ်ကူပေ။

ထို့အပြင် အဆင့်တူ နတ်ဆိုးသားရဲများသည် လူသားကျင့်ကြံသူများထက် ပိုမိုအားကောင်းလေ့ ရှိကြသည်။

ဤမီးအဆိပ်ကင်းခြေများကို သတ်ဖြတ်ရန်ဆိုလျှင် အနည်းဆုံး အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းနှောင်းပိုင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ အများအပြား လိုအပ်မည်ဟု ခန့်မှန်းရသည်။

ထိုအချိန်တွင် ဆူညံသံကြောင့် နိုးထလာသော ကျင့်ကြံသူများစွာလည်း အိမ်ခေါင်မိုးများပေါ်သို့ ခုန်တက်လာကာ အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်နေကြသည်။

အချို့ဆိုလျှင် ဓားပျံများကို တိုက်ရိုက် စီးနင်းပြီး မီးအဆိပ်ကင်းခြေများကို ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်ရန် ထွက်သွားကြသည်။

တဖြည်းဖြည်းနှင့် ဆူညံသံများ ပိုမိုကြီးမားလာသည်နှင့်အမျှ နိုးထလာသူများ ပိုများလာကာ မီးအဆိပ်ကင်းခြေများကို ဝိုင်းဝန်းသတ်ဖြတ်လိုသူများလည်း တိုးပွားလာကြသည်။

အကြောင်းမှာ ဤမျှကြီးမားသော နတ်ဆိုးသားရဲ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် အဖိုးတန်ပစ္စည်းများစွာ ရှိနေမည်မှာ သေချာသောကြောင့်ပင်။

အဖိုးအတန်ဆုံးဖြစ်သော နတ်ဆိုးသားရဲ အတွင်းအမြုတေကိုသာ ရရှိခဲ့လျှင်ပင် ချမ်းသာကြွယ်ဝသွားနိုင်သည်။

သို့သော် ထိုလူများအနက် အများစုမှာ ချီစုဆောင်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများသာ ဖြစ်ကြပြီး အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများမှာ အလွန်နည်းပါးသည်။

ထို့ကြောင့် သူတို့၏ အင်အားဖြင့်သာဆိုလျှင် မီးအဆိပ်ကင်းခြေများကို သတ်ဖြတ်ရန် လွယ်ကူမည် မဟုတ်ပေ။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် လူအများအပြား၏ ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံရပြီးနောက် မီးအဆိပ်ကင်းခြေများသည် ဒေါသထွက်လာပုံ ရသည်။

၎င်းက ခေါင်းကို မော့တင်လိုက်ပြီး စူးရှသော အသံတစ်ချက် ပေးလိုက်ကာ အနီရောင် အဆိပ်မြူများကို အများအပြား မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။

အဆိပ်မြူသည် ၎င်းကို ဝိုင်းရံထားသော လူအများစုကို ချက်ချင်း ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

အဆိပ်မြူအတွင်းမှ စူးရှနာကျင်သော အော်ဟစ်သံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ထိုအသံများကို ကြားရသူတိုင်း ကျောချမ်းသွားစေလောက်သည်။

ထို့နောက် လင်းကျင်းလည်း လူအချို့ အဆိပ်မြူအတွင်းမှ အလုအယက် ပြေးထွက်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် သူတို့၏ အသားများမှာ အဆိပ်ကြောင့် ပျော်ကျနေပြီ ဖြစ်ပြီး ဖြူဖွေးသော အရိုးများပင် ပေါ်ထွက်နေသည်။

အဆိပ်မြူဖုံးလွှမ်းသည့် နေရာမှ လွတ်မြောက်လာခဲ့သော်လည်း သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ အသားများမှာ ဆက်လက်၍ ကြွေကျနေဆဲပေ။

မကြာမီမှာပင် ထိုလူသည် မြေပေါ်သို့ လဲကျသွားပြီး အသက်ကင်းမဲ့စွာ ငြိမ်သက်သွားတော့သည်။

ဤအဆိပ်မြူ၏ အစွမ်းမှာ အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။

ထို့နောက်—

ဒုတိယတစ်ယောက်...

တတိယတစ်ယောက်...

စတုတ္ထတစ်ယောက်...

အဆိပ်မြူအတွင်းမှ ပြေးထွက်လာသူများ ပိုမိုများပြားလာသည်။

သို့သော် အများစုမှာ ပထမလူကဲ့သို့ပင် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်ရင်း မကြာမီ သေဆုံးသွားကြသည်။

အနည်းငယ်သော ကျင့်ကြံသူများသာ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး၌ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ လှုပ်ရှားစီးဆင်းနေသည့် အခြေအနေဖြင့် အဆိပ်မြူအတွင်းမှ ထိခိုက်မှုမရှိဘဲ ထွက်ပြေးနိုင်ခဲ့ကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် နင်ယွဲ့က ရှင်းပြသည်။

“မီးအဆိပ်ကင်းခြေများ ထုတ်လွှတ်တဲ့ အဆိပ်မြူက အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် မရောက်သေးတဲ့သူတွေအတွက်တောင် သေစေနိုင်တဲ့ အဆိပ်ပဲ...”

“အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေသာ သူတို့ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို အသုံးပြုပြီးမှသာ အဆိပ်မြူကို ယာယီ တားဆီးနိုင်မှာ...”

“ဒါမှ အဆိပ်မြူရဲ့ လွှမ်းမိုးဧရိယာကနေ လွတ်မြောက်နိုင်လိမ့်မယ်...”

လင်းကျင်းက ရှေ့သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ထိခိုက်မှုမရှိဘဲ ထွက်လာနိုင်ခဲ့သော သူများသည် အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ရမည်။

အဆိပ်မြူ ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် မီးအဆိပ်ကင်းခြေများ၏ အနီးသို့ ချဉ်းကပ်ကာ အကျိုးအမြတ်ရရန် မျှော်လင့်ထားသူ အများစုမှာ သေဆုံးကုန်ကြပြီလေ။

ကျန်ရှိနေသူများသည်လည်း ထပ်မံ မချဉ်းကပ်ရဲတော့ဘဲ အဝေးမှသာ စောင့်ကြည့်ရဲကြသည်။

အချို့ဆိုလျှင် ကြောက်လန့်လွန်းသဖြင့် လူစုခွဲကာ ထွက်ပြေးသွားကြကုန်၏။

အဆိပ်မြူ အားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ ကျန်ရှိနေသော အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများသည် အင်အားပူးပေါင်းကာ မီးအဆိပ်ကင်းခြေများကို ထပ်မံ တိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။

ထိုအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများသည် မိမိတို့၏ မှော်ရတနာများကို မြှောက်ကာ မီးအဆိပ်ကင်းခြေများကို ဆက်တိုက် ခုတ်ပိုင်းတိုက်ခိုက်ကြသည်။

ထိခိုက်သည့်နေရာတိုင်းတွင် မီးပွားများ လွင့်စင်လာပြီး သတ္တုချင်း ရိုက်ခတ်သည့် အသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

မီးအဆိပ်ကင်းခြေများ၏ အခွံမာမှာ ဒီမျှတောင် မာကျောလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ကြပေ။

အချို့ ကျင့်ကြံသူများက အဆောင်အချို့ကို ပစ်ထုတ်လိုက်ကြပြီး ပြင်းထန်သော မန္တန်စွမ်းအားများသည် ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲထွက်လာကာ မီးအဆိပ်ကင်းခြေများကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။

သို့သော် ထိုသို့ ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း မီးအဆိပ်ကင်းခြေများကို ခဏတာ ရပ်တန့်သွားစေရုံသာ ဖြစ်ပြီး ထိခိုက်ဒဏ်ရာမှာလည်း အနည်းငယ်မျှသာ ဖြစ်သည်။

ဒဏ်ရာရပြီးနောက် မီးအဆိပ်ကင်းခြေများသည် ပို၍ပင် ရူးသွပ်ကြမ်းတမ်းလာပုံရပြီး ၎င်း၏ ဧရာမခန္ဓာကိုယ်ကြီးကို လိမ်တွန့်လိုက်ကာ ထိုအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများထံသို့ အရှိန်ပြင်းစွာ ပြေးဝင်သွားသည်။

မီးအဆိပ်ကင်းခြေများ၏ အမြန်နှုန်းမှာ အလွန်လျင်မြန်လှသည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ခုခံရန် ပြင်ဆင်ချိန်ပင် မရသေးသော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ ထို့နောက် တစ်ကိုက်တည်းဖြင့် မျိုချလိုက်တော့သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လင်းကျင်းသည် မီးအဆိပ်ကင်းခြေများ၏ ပါးစပ်အတွင်း ပြည့်နှက်နေသော ချွန်ထက်သည့် သွားများကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်လိုက်ရသည်။

ထိုအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူသည် မျိုချခံလိုက်ရသည်နှင့် ခုခံရန် အခွင့်အရေးပင် မရလိုက်ဘဲ ထိုချွန်ထက်သော သွားများကြားတွင် အသားစများအဖြစ် ကြိတ်ချေခံလိုက်ရသည်။

မိမိတို့၏ အဖော် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော အဆုံးသတ်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ကျန်အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများ ချက်ချင်း ကစဉ့်ကလျား ဖြစ်သွားရကြသည်။

မီးအဆိပ်ကင်းခြေများက ဒေါသတကြီး ဟစ်အော်လိုက်ပြီး ကျန်ရှိသော အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများကို ဆက်လက် တိုက်ခိုက်သည်။

ဤအခြေအနေကို မြင်သောအခါ ထိုကျင့်ကြံသူများသည် အလျင်အမြန် လူခွဲကာ လေးမျက်နှာသို့ ထွက်ပြေးကြတော့သည်။

မီးအဆိပ်ကင်းခြေများသည် ရန်ငြိုးထားတတ်ပုံရသည်။

၎င်းကို အစောပိုင်းက အဆောင်ဖြင့် ဒဏ်ရာရစေခဲ့သော ကျင့်ကြံသူကိုသာ မရပ်မနား လိုက်လံတိုက်ခိုက်နေသည်။

ထိုကျင့်ကြံသူ၏ မျက်နှာမှာ သွေးမဲ့ဖြူဖပ်ဖြူရော် ဖြစ်နေပြီး ကြောက်လန့်တကြား ထွက်ပြေးနေသည်။

အထူးသဖြင့် လူများသော နေရာများဘက်သို့ ဦးတည်ပြေးသွားပြီး မီးအဆိပ်ကင်းခြေများ၏ အာရုံကို လွှဲပြောင်းရန် ကြိုးစားနေသည်။

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသော လူအများက သူ့ကို ကျိန်ဆဲရှုတ်ချကြသည်။

သို့သော် သူတို့ကိုယ်တိုင်လည်း မနှောင့်နှေးရဲကြဘဲ အလျင်အမြန် အဝေးသို့ ရှောင်ခွာသွားကြသည်။

တစ်ဖက်တွင် နင်ယွဲ့ကတော့ မီးအဆိပ်ကင်းခြေများ မရောက်မီ လော့လော့ကို အချိန်မီ ဖမ်းဆွဲလိုက်နိုင်ပြီး သူမ၏ ရင်ခွင်ထဲတွင် တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဖက်ထားလိုက်သည်။

သို့သော် ထိုအချိန်မှာပင် အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူသည် ရုတ်တရက် ဦးတည်ရာ ပြောင်းလိုက်ပြီး လင်းကျင်းတို့ သုံးယောက် ရှိနေသည့်ဘက်သို့ တည့်တည့် ပြေးဝင်လာသည်။

“သတိထား... သူ ဒီဘက်ကို လာနေတယ်...”

နင်ယွဲ့က ထိတ်လန့်တကြား အော်ပြောလိုက်သည်။

“သွားကြစို့... ဒီနေရာကနေ မြန်မြန် ထွက်ရမယ်...”

သို့သော် ထိုအချိန်မှာပင် ထိုအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူသည် သူတို့နှစ်ဦးထံသို့ တိုက်ရိုက် ပြေးဝင်လာသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် နင်ယွဲ့သည် အခြားအရာများကို မစဉ်းစားနိုင်တော့ပေ။

လော့လော့နှင့် လင်းကျင်းကို ဆွဲခေါ်လိုက်ပြီး ထိုနေရာမှ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားသည်။

သို့သော် ထိုအချိန်မှာပင် အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူက လှုပ်ရှားလိုက်သည်။

သူသည် မှော်ရတနာတစ်ခုကို ထိန်းချုပ်ကာ လင်းကျင်းတို့ သုံးယောက်ကို တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

ထိုအခြေအနေကို မြင်လိုက်ရသော နင်ယွဲ့သည် လင်းကျင်းနှင့် လော့လော့၏ လက်များကို လွှတ်လိုက်ပြီး ချက်ချင်း နောက်လှည့်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူမ၏ ဓားပျံကို ထိန်းချုပ်ကာ ပြန်လည် တိုက်ခိုက်လိုက်တော့သည်။

တစ်ဖက်လူ၏ မှော်ရတနာ မရောက်ရှိလာမီ နင်ယွဲ့သည် မျက်လုံးထောင့်မှ ထူးခြားမှုတစ်ခုကို သတိထားမိလိုက်သည်။

လော့လော့သည် အလင်းတန်းတစ်ခု၏ ဆွဲယူခြင်းကို ခံနေရပြီး ထိုအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူထံသို့ ပျံသန်းသွားနေခဲ့ရသည်။

“မေမေ... ဦးလေး လင်း... ကယ်ပါဦး...”

လော့လော့သည် အလွန်ထိတ်လန့်နေပြီး နင်ယွဲ့နှင့် လင်းကျင်းကို အော်ဟစ် အကူအညီတောင်းနေသည်။ ထိုအချိန်ကျမှသာ နင်ယွဲ့သည် ထောင်ချောက်ကို သဘောပေါက်သွားသည်။

ထိုအုတ်မြစ်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ၏ တကယ့်ပစ်မှတ်မှာ လော့လော့ ဖြစ်နေခြင်းပင်။

“လော့လော့...”

နင်ယွဲ့၏ မျက်လုံးများမှာ ဒေါသနှင့် စိုးရိမ်မှုကြောင့် ကွဲထွက်တော့မတတ် ဖြစ်လာပြီး စိတ်ပျက်အားငယ်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ကိုယ့်ရဲ့ အသက်အန္တရာယ်ကိုပင် ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ လော့လော့ရှိရာသို့ အရှိန်ပြင်းစွာ ပြေးဝင်သွားကာ ကယ်တင်ရန် ကြိုးစားသည်။

သို့သော် ချီစုဆောင်းခြင်းနှောင်းပိုင်းအဆင့်သာ ရှိသေးသော သူမ၏ အမြန်နှုန်းသည် အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူနှင့် ယှဉ်လျှင် များစွာ နိမ့်ကျနေသည်။

မကြာမီမှာပင် လော့လော့သည် ထိုကျင့်ကြံသူ၏ လက်ထဲသို့ ရောက်သွားခဲ့သည်။

“လူဆိုးကြီး... လွှတ်စမ်း...”

လော့လော့က အားကုန် ရုန်းကန်နေသော်လည်း အရာမထင်ပေ။

ထိုအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူက ရက်စက်သော အပြုံးတစ်ပွင့်ကို ပေါ်လွင်စေလိုက်ပြီး လော့လော့ကို ကိုင်မြှောက်ကာ မီးအဆိပ်ကင်းခြေများထံသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

သူကိုယ်တိုင်ကတော့ မရပ်တန့်ရဲဘဲ ရှေ့သို့ ဆက်လက် ထွက်ပြေးနေသည်။

“မေမေ…”

လော့လော့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူမလည်း မိမိကိုယ်တိုင် ထိုကြောက်မက်ဖွယ် ကင်းခြေများကြီးနှင့် ပို၍ပို၍ နီးကပ်လာနေသည်ကို မြင်နေလိုက်ရသည်။

“လော့လော့...”

“ပွတ်…” နင်ယွဲ့ သွေးတစ်လုတ်ကို အန်ထုတ်လိုက်ပြီး မိမိ၏ အမြန်နှုန်းကို အတင်းအကျပ် မြှင့်တင်လိုက်သည်။

မီးအဆိပ်ကင်းခြေများ မရောက်မီ လော့လော့ကို ကယ်တင်နိုင်ရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ ပြေးဝင်လာသည့် အချိန်မှစ၍ လော့လော့ ပစ်လွှတ်ခံရသည့် အချိန်အထိ ….

ဖြစ်ရပ်အားလုံးသည် မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့သည်။

ထွက်ပြေးနေသော ထိုအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ၏ နောက်ကျောကို ကြည့်ရင်း လင်းကျင်း၏ မျက်လုံးထဲတွင် ဒေါသမီးများ တောက်လောင်နေသည်။

သို့သော် သူသည် မိမိကိုယ်ကို အတင်းအကျပ် ငြိမ်သက်အောင် ထိန်းချုပ်လိုက်ရသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယခုအချိန်တွင် လော့လော့ကို ကယ်တင်ခြင်းကသာ အရေးအကြီးဆုံး ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

မီးအဆိပ်ကင်းခြေများသည် လော့လော့နှင့် ပိုမိုနီးကပ်လာနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် လင်းကျင်းလည်း သိုလှောင်အိတ်ထဲမှ အဆောင်အချို့ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး မီးအဆိပ်ကင်းခြေများဘက်သို့ ပြေးဝင်သွားသည်။

တစ်ဖက်တွင်......

နင်ယွဲ့က နောက်ဆုံး၌ မီးအဆိပ်ကင်းခြေများ မရောက်မီ လော့လော့ကို အချိန်မီ ဖမ်းဆီးနိုင်ခဲ့သည်။

ထို့နောက် သူမကို ရင်ခွင်ထဲတွင် တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဖက်ထားလိုက်သည်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် မီးအဆိပ်ကင်းခြေများသည် သူတို့နှင့် အလွန်နီးကပ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

၎င်း၏ သွေးစွန်းနေသော ဧရာမပါးစပ်ကြီးကိုပင် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နေရသည်။

ယခုအချိန်တွင် ထွက်ပြေးရန် စဉ်းစားဖို့ပင် နောက်ကျလွန်းသွားလေပြီ။

လွတ်မြောက်နိုင်မည့် နည်းလမ်း မရှိတော့ကြောင်း သိရှိသွားသော နင်ယွဲ့သည် သေခြင်းတရားကို ငြိမ်သက်စွာ ရင်ဆိုင်လိုက်တော့သည်။

သူမသည် လော့လော့ကို ပွေ့ဖက်ထားရင်း နူးညံ့သော အသံဖြင့် နှစ်သိမ့်ပေးသည်။

“မကြောက်နဲ့နော် လော့လော့...”

“မေမေ ရှိနေတယ်...”

“မေမေ သမီးနဲ့အတူ ရှိနေမှာပါ.....”