အခန်း (၂၉) - အနက်ဝတ်လူ၏ အဆုံးသတ်
ထို့နောက် လင်းကျင်းသည် ဘာမှ သတိမထားမိသလို ရှေ့သို့ ဆက်လျှောက်သွားခဲ့သည်။
လမ်းတစ်လျှောက်လုံး နောက်ယောင်ခံလိုက်နေသည်ဟူသော ခံစားချက်က ဆက်လက်ရှိနေပြီး၊ တစ်ခါတစ်ရံ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားရကာ တစ်ခါတစ်ရံ မှုန်ဝါးသွားတတ်သည်။
သို့သော် ကျင့်ကြံသူစျေးမှ ထွက်ပြီး အစွန်အဖျားအပိုင်းသို့ ရောက်သွားသည့်အချိန်တွင် ထိုခံစားချက်က ရုတ်တရက် ပိုမိုပြင်းထန်လာသည်။
လင်းကျင်းသည် မိမိ၏ နှလုံးခုန်နှုန်းပင် ပုံမှန်ထက် ပိုမြန်လာသည်ကို ခံစားနိုင်ခဲ့ပေသည်။
“ဒင်”
ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသော စနစ်အသံကြောင့် လင်းကျင်း ခဏတာ မှင်တက်သွားသည်။
“စနစ်သတိပေးချက် - ပိုင်ရှင် သည် အန္တရာယ်အတွင်း ရောက်ရှိနေကြောင်း တွေ့ရှိသဖြင့် သတိပေးလုပ်ဆောင်ချက်ကို အလိုအလျောက် အဆင့်မြှင့်တင်မည်။”
“သတိပေးလုပ်ဆောင်ချက် - အဆင့်မြှင့်တင်ရန် ရိတ်သိမ်းမှတ် ၁၀ မှတ် နုတ်ယူရမည်။ ပိုင်ရှင်တွင် လက်ရှိ ရိတ်သိမ်းမှတ် ၄၉ မှတ် ရှိသဖြင့် အလိုအလျောက် နုတ်ယူမည်။”
“လက်ကျန် ရိတ်သိမ်းမှတ် - ၃၉ မှတ်”
“စနစ် အဆင့်မြှင့်တင်နေသည်...”
“ဒင်”
“သတိပေးလုပ်ဆောင်ချက် အဆင့်မြှင့်တင်မှု ပြီးစီးသွားပြီ။ သည်လုပ်ဆောင်ချက်ကို ယခုအခါ ပြင်ပလောကတွင်ပါ အသုံးပြုနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။”
“သတိပေးချက်!”
“သတိပေးနယ်ပယ်အတွင်း ပိုင်ရှင်အပေါ် သတ်ဖြတ်လိုသော ရည်ရွယ်ချက်ရှိသူ တစ်ဦး တွေ့ရှိထားသည်။ အမြန်တုံ့ပြန်ပါ။”
စနစ်သတိပေးချက်ကို မြင်ပြီးနောက် လင်းကျင်းသည် နောက်ဆုံးတွင် အမှန်တရားကို သဘောပေါက်သွားသည်။
‘တကယ်ပဲ... ငါ့ခံစားချက် မှန်ခဲ့တာပဲ။ တစ်ယောက်ယောက် ငါ့ကို နောက်ယောင်ခံလိုက်နေတာ အမှန်ပဲ။ ပြီးတော့ မကောင်းတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်နဲ့ပေါ့လေ…’
တစ်ယောက်ယောက်က သူ့ကို သတ်ချင်နေသည်။ ကျင့်ကြံသူစျေးမှ ထွက်လာပြီးနောက် ထိုလူသည် ဆန္ဒ မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ဘဲ လှုပ်ရှားလာသည်မှာ သိသာလှသည်။
လင်းကျင်းသည် ဘာမှ မသိသလို ဆက်လျှောက်သွားခဲ့ပြီး လမ်းကြားတစ်ခုသို့ ရောက်သောအခါ ချိုးဝင်လိုက်သည်။
“စနစ်”
“စနစ်နေရာလွတ် ထဲ ဝင်မယ်။”
လမ်းကြားထဲ ဝင်လိုက်သည်နှင့် လင်းကျင်းက စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် အမိန့်ပေးလိုက်ပြီး စနစ်နေရာလွတ်ထဲသို့ ဝင်သွားခဲ့သည်။
“စနစ်၊ ကြည့်ရှု ရှာဖွေရေးလုပ်ဆောင်ချက်ကို ဖွင့်လိုက်။”
စနစ်ရဲ့ နေရာလွတ်ထဲ ရောက်ရောက်ချင်း လင်းကျင်းက လုပ်ဆောင်ချက် (မုဒ်) ကို အသက်သွင်းလိုက်သည်။
သူ၏ မြင်ကွင်း ပြောင်းလဲသွားပြီး ပြင်ပလောကကို အတားအဆီးမရှိ မြင်နိုင်လာသည်။
လင်းကျင်း ပျောက်သွားသည့် နေရာသို့ အနက်ရောင်ဝတ် လူတစ်ယောက် အလျင်အမြန် ပြေးလာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
“အမ်... လူက ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ။”
ထိုလူက ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ရှုသော်လည်း လင်းကျင်းကို မတွေ့သဖြင့် သံသယဖြစ်ဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
ကြည့်ရှု ရှာဖွေခြင်း လုပ်ဆောင်ချက် အောက်တွင် လင်းကျင်းသည် ထိုလူ၏ ရုပ်သွင်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နိုင်ခဲ့သည်။
ထိုသူမှာ အရင်က မှောင်ခိုဈေးကွက် ဝင်ခွင့်တံဆိပ် ကို သူ့အား ရောင်းရန် ကြိုးစားခဲ့သော အနက်ရောင်ဝတ်လူပင်။
လင်းကျင်းက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ တွေးတောလိုက်သည်။
'ဒီလူက ငါ့ကို စောင့်ကြည့်နေတာ တော်တော်ကြာနေပြီလား။’
သို့သော် မကြာမီ အနက်ရောင်ဝတ် လူက အဖြေကို ပေးလိုက်သည်။ ရှာဖွေ၍ မတွေ့သဖြင့် ထိုသူက သံသယဝင်စွာ ပြောလိုက်သည်။
“ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ။ ရုတ်တရက်ကြီး ပျောက်သွားတာ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ။”
“မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ချီစုဆောင်းခြင်းအဆင့် အစောပိုင်းကောင်လေး တစ်ယောက်က ငါ့ကို သတိထားမိနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ငါ ပေါ်သွားတာများလား။”
“ဒါဆို ငါ ဒီမှာ ရက်တော်တော်များများ စောင့်ခဲ့တာ အလကား ဖြစ်သွားပြီလား။”
အနက်ရောင်ဝတ် လူသည် စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် တိုးတိုးရေရွတ်နေခဲ့သည်။
ထိုနေ့က ဖြစ်ရပ်နောက်ပိုင်းမှစ၍ သူသည် ကျင့်ကြံသူဈေးတွင် ရက်ပေါင်းများစွာ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ပြီး၊ လင်းကျင်း ထပ်မံ ပေါ်လာမည့်အချိန်ကို စောင့်နေခဲ့သည်။
ယနေ့မှသာ နောက်ဆုံးတွင် လင်းကျင်းကို တွေ့ရသော်လည်း၊ မျက်စိရှေ့မှာပင် လက်လွတ်သွားခဲ့သည်။ အနက်ရောင်ဝတ် လူသည် စိတ်ထဲတွင် အလွန်အမင်း မချင့်မရဲ ဖြစ်နေခဲ့သည်။
သူ့အမြင်တွင် လင်းကျင်းသည် ချီစုဆောင်းခြင်းအဆင့် တတိယလွှာသာ ရှိသည့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး၊ သူကိုယ်တိုင်က သတ္တမလွှာသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။
ထိုသို့ဖြစ်နေသော်လည်း လင်းကျင်းက ခြေရာပျောက်စေမည်ဟု သူ လုံးဝ မထင်ခဲ့ပေ။
အကြောင်းမှာ သူသည် ထိုကောင်လေးကို မိမိ၏ နတ်အာရုံဖြင့် အမြဲစောင့်ကြည့်နေခဲ့သော်လည်း၊ တစ်ဖက်လူက ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
အနက်ရောင်ဝတ်ထားသည့် လူ၏စကားများကို ကြားပြီးနောက် လင်းကျင်းသည် ယခုမှပင် နားလည်သွားခဲ့သည်။ မှောင်ခိုဈေးကွက် ဝင်ခွင့်တံဆိပ် အဖြစ်အပျက် ဖြစ်ပွားခဲ့ကတည်းက ဒီလူသည် သူ့ကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
ထိုသို့လုပ်ရခြင်းမှာ လက်စားချေရန်အတွက်သာ မဟုတ်ဘဲ၊ ဓားပြတိုက်ခိုက်၍ လူသတ်ရန် ကြံစည်ထားခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်ချေ အလွန်ပင်မြင့်မားနေသည်။
ထိုနေ့ကို ပြန်စဉ်းစားကြည့်လိုက်သောအခါ၊ သူ၏ ဆေးလုံးများ ရောင်းချပြီးနောက် အနက်ရောင်ဝတ်လူ၏ အပြုအမူများကို သတိရမိသဖြင့် လင်းကျင်း၏ ဆုံဖြတ်ချက် ပိုမိုခိုင်မာလာခဲ့သည်။
‘ဒီလူကို ဖယ်ရှားပစ်မှ ဖြစ်တော့မယ်ထင်တယ်...’
ဒီလူသည် သူ ဖုံးကွယ်အသွင်ယူထားစဉ်က ရုပ်သွင်ကို မှတ်မိနေပြီးဖြစ်သည်။ လင်းကျင်းတွင်လည်း ရုပ်သွင်ပြောင်းလဲနိုင်သည့် နည်းလမ်းမရှိသေးပေ။
မည်သို့ပင် အသွင်ယူစေကာမူ အချည်းနှီးသာဖြစ်မည်ဖြစ်ပြီး၊ တစ်နေ့မဟုတ်တစ်နေ့ ချို့ယွင်းချက်တစ်ခု ပေါ်လာမည်သာဖြစ်သည်။
ထို့အပြင် ယခုအချိန်၌ ရုပ်သွင်ပြောင်းလဲနိုင်သည့် မှော်ရတနာ လည်း သူ့ထံတွင် မရှိသေးပေ။ ဒီလူ၏ ပစ်မှတ်ထားခြင်းကို ခံထားရသဖြင့် အနာဂတ်တွင် ငြိမ်းချမ်းစွာ နေထိုင်နိုင်ရန်ပင် မဖြစ်နိုင်တော့ချေ။
ထို့ကြောင့် ဒီလူကို ဖယ်ရှားပစ်ရမည်။
ဒီလူကို သတ်ဖြတ်ရှင်းလင်းရန် ဆုံးဖြတ်ပြီးနောက် လင်းကျင်းသည် ချက်ချင်းပင် သိုလှောင်အိတ်ကို ထုတ်ယူကာ အတွင်းမှ အဆောင် နှစ်ခုကို ယူထုတ်လိုက်သည်။
ထိုအဆောင်မှာ စီနီယာအကို ဟန် ပေးထားခဲ့သည့် မိုးကြိုးငါးသွယ်အဆောင် နှစ်ခု ဖြစ်သည်။ ယင်းတို့ကား လင်းကျင်း၏ အားထားရာပင် ဖြစ်ပေသည်။
ထိုအချိန်တွင် အပြင်ဘက်၌ အချိန်အတော်ကြာ ရှာဖွေနေခဲ့သည့် အနက်ရောင်ဝတ်လူမှာ လင်းကျင်းကို မတွေ့သေးသဖြင့် ခေါင်းငိုက်စိုက်ချကာ ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်နေခဲ့သည်။
ထိုအချိန်တွင် ရုတ်တရက် သူ့နောက်ဘက်မှ အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။
“မင်း ငါ့နောက်ကို ဒီလောက်ကြာအောင် လိုက်လာတာ၊ ငါနဲ့ အရောင်းအဝယ်တစ်ခု လုပ်ချင်လို့လား...”
ရုတ်တရက် ပေါ်လာသော အသံကြောင့် အနက်ရောင်ဝတ်လူမှာ ထိတ်လန့်သွားပြီး ချက်ချင်း နောက်လှည့်ကာ အသံလာရာဘက်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
ထိုနေရာတွင် လင်းကျင်း ရပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
“မင်းလား... မင်း ဘယ်လိုပေါ်လာတာလဲ...”
အနက်ရောင်ဝတ်လူက လင်းကျင်းကို စိုက်ကြည့်ရင်း အသံထဲတွင် ရှုပ်ထွေးမှုများ ပြည့်နေသည်။
“အဲဒါကို မင်း သိဖို့မလိုဘူး...”
“ငါ့နောက်ကို ဒီလောက်ဝေးဝေးထိ လိုက်လာတာ၊ မင်းရဲ့ အဲဒီ မှောင်ခိုစျေးကွက် ဝင်ခွင့်တံဆိပ် ဆိုတာကို ငါနဲ့ ထပ်ပြီး အရောင်းအဝယ်လုပ်ချင်လို့ များလား...”
အနက်ရောင်ဝတ်လူက ရုတ်တရက် ရယ်မောလိုက်သည်။
“အရောင်းအဝယ် ဟုတ်လား...”
ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူသည် မှောင်ခိုစျေးကွက် ဝင်ခွင့်တံဆိပ် တစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ လက်ထဲတွင် ဆော့ကစားလိုက်သည်။
“မင်း ပြောနေတာ ဒါကိုလား... ဒါက အရမ်းတန်ဖိုးရှိတဲ့ ပစ္စည်းပဲ။ ဒါပေမဲ့ စိတ်မကောင်းစရာက မင်းက သူ့ရဲ့ တကယ့်တန်ဖိုးကို မသိဘူး...”
ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် အနက်ရောင်ဝတ်လူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များက ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သည့် အပြုံးတစ်ခုအဖြစ် ကွေးညွတ်သွားသည်။
“သေဖို့သာ ပြင်ထားလိုက်တော့...”
အနက်ရောင်ဝတ်လူက ချက်ချင်း လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ သူသည် ဓားပျံ မှော်လက်နက်တစ်လက်ကို ချက်ချင်းထုတ်ယူပြီး လင်းကျင်းထံသို့ တိုက်ရိုက် တိုက်စစ်ဆင်လာသည်။
သူ့ရှေ့ရှိလူမှာ အလွန်ထူးဆန်းလွန်းသည်။ မလိုအပ်ဘဲ အချိန်ဆွဲနေ၍ ပြဿနာများ ထပ်ပေါ်လာမည်ကို ရှောင်ရှားရန် သူက နှောင့်နှေးမနေတော့ဘဲ တစ်ခါတည်း သတ်ပစ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
သို့သော် လင်းကျင်းမှာ လုံးဝ မထိတ်လန့်ခဲ့ပေ။ သူ၏ မျက်လုံးများ တောက်ပနေပြီး အနက်ရောင်ဝတ်လူ ချဉ်းကပ်လာသည်ကို အာရုံစိုက်၍ စောင့်ကြည့်နေသည်။
အနက်ရောင်ဝတ်လူသည် လင်းကျင်းနှင့် ဆယ်မီတာကျော်ခန့်သာ ကွာဝေးတော့သည့်အချိန် လင်းကျင်းက အသံတိုးတိုးဖြင့် အော်လိုက်ပြီး ကျောနောက်တွင် ကိုင်ထားသည့် မိုးကြိုးငါးသွယ်အဆောင်ကို ချက်ချင်း ပစ်ထုတ်လိုက်သည်။
အနက်ရောင်ဝတ်လူ သတိပြုမိပြီး သေချာမြင်လိုက်ရချိန်တွင် မိုးကြိုးငါးသွယ်အဆောင်သည် သူ့ရှေ့သို့ ရောက်နှင့်နေပြီ ဖြစ်လေသည်။
“မိုးကြိုးငါးသွယ်အဆောင်!!...”
အနက်ရောင်ဝတ်လူမှာ ချက်ချင်းပင် ကြောက်လန့်သွားပြီး ယခင်က မောက်မာမှုအားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သူက အပြေးဝင်လာမှုကို ချက်ချင်း ရပ်တန့်ကာ နောက်သို့ ဆုတ်ခွာရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။
သို့သော် ယခုအချိန်တွင် နောက်ဆုတ်ရန် နောက်ကျလွန်းနေပြီ ဖြစ်သည်။
“ပေါက်ကွဲစမ်း...!”
လင်းကျင်း၏ အမိန့်နှင့်အတူ မိုးကြိုးငါးသွယ်အဆောင်အတွင်း ပါဝင်သော ကြမ်းတမ်းပြင်းထန်သည့် စွမ်းအင်များ ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာပြီး အဆောင်ကို အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဖြစ်သွားစေသည်။
လေဟာနယ်ထဲမှ လျှပ်စီးကြောင်း ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာကာ ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးကို လင်းထိန်သွားစေသည်။ မိုးခြိမ်းသံများလည်း ဆက်တိုက် ဟိန်းဟောက်နေပြီး အနက်ရောင်ဝတ်လူကို ချက်ချင်း ဝန်းရံမျိုချလိုက်သည်။
“အားးးးး...”
အနက်ရောင်ဝတ်လူသည် ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ လဲကျလှိမ့်လူးကာ သနားစရာ အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်...
သို့သော် ထိုအော်သံများမှာ ကြာရှည်မခံဘဲ မကြာခင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ အနက်ရောင်ဝတ်လူကလည်း နောက်ထပ် မည်သည့်အသံမျှ မထွက်လာတော့ပေ။
ဒီအဆောင်ကား ဟာသမဟုတ်ပေ။ မိုးကြိုးငါးသွယ်အဆောင်သည် အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး ဖန်တီးနိုင်သော အဆောင်ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းထုတ်လွှတ်သည့် တိုက်ခိုက်မှုသည် အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ အပြည့်အဝ အင်အားဖြင့် တိုက်ခိုက်မှုနှင့် တူညီပေသည်။
အနက်ရောင်ဝတ်လူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က ဘယ်လောက်များ မြင့်မားနေဦးမည်နည်း။ သဘာဝကျစွာပင် မိုးကြိုးငါးသွယ်အဆောင်၏ တိုက်ခိုက်မှုကို မခံနိုင်ပေ။
ခဏအကြာတွင် လျှပ်စီးများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မိုးကြိုးငါးသွယ်အဆောင်၏ စွမ်းအင်အားလုံး ထုတ်လွှတ်ပြီးသွားသည်။
ထိုအခါမှ လင်းကျင်းသည် ရှေ့သို့ တိုးသွားကာ အနက်ရောင်ဝတ်လူ၏ အခြေအနေကို ကြည့်လိုက်သည်။
သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ဝက်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီးဖြစ်ကာ ကျန်ရှိနေသော ကိုယ်ထည်အများစုမှာလည်း မီးလောင်ကျွမ်း၍ မည်းတူးနေသည်။
သံသယဝင်စရာ မလိုအောင်ပင် သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
လင်းကျင်းက သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်ပြီးနောက် ဒုတိယ မိုးကြိုးငါးသွယ်အဆောင်ကို ပြန်သိမ်းလိုက်သည်။
ထို့နောက် မြေပြင်ပေါ်ရှိ ကျိုးပဲ့သွားသော ဓားပျံကို ကောက်ယူပြီး အနက်ရောင်ဝတ်လူ၏ အလောင်းကို စစ်ဆေးရှာဖွေတော့သည်။
မကြာမီ သိုလှောင်အိတ် တစ်လုံးကို တွေ့လိုက်ရသည်။
‘ကံကောင်းတာပဲ၊ သူ့ သိုလှောင်အိတ်က မပျက်စီးသွားဘူး...’
ထိုသို့ပြောပြီးနောက် လင်းကျင်းသည် သိုလှောင်အိတ်ကို အလောင်းပေါ်မှ ကောက်ယူကာ သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။
'ဒီမှာ ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ လှုပ်ရှားမှု ဖြစ်ထားတာဆိုတော့ မကြာခင် စုံစမ်းဖို့ လူတွေ ရောက်လာတော့မှာပဲ။ တွေ့သွားရင် ပြဿနာကြီးသွားနိုင်တယ်...’
ထိုသို့ စဉ်းစားပြီးနောက် လင်းကျင်းသည် နတ်မြန်နှုန်းမြှင့်အဆောင်နှင့် ကိုယ်ဖျောက်အဆောင်တို့ကို သူ့အပေါ် ချက်ချင်းအသုံးပြုလိုက်သည်။
ထို့နောက် ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရာ အနီးအနားတွင် အခြားလူတစ်ဦးမျှ မရှိကြောင်း တွေ့ရကာ နတ်မြန်နှုန်းမြှင့် အဆောင်အစွမ်းဖြင့် လင်းကျင်းသည် ထိုနေရာမှ လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားလေသည်။