အခန်း (၄၂) - မိစ္ဆာများ

မိစ္ဆာများသည် သူ့ကို ဆိုင်အတွင်း၌ သတ်ဖြတ်၍မရနိုင်သော်လည်း သူတို့၏ တည်ရှိမှုကတော့ တကယ့်ကို ထိတ်လန့်စရာကောင်းလှသည်။

လိပ်ပြာတောင်ပံများပါသော မိစ္ဆာတစ်ကောင်က ပြတင်းပေါက်ကို ယဉ်ကျေးစွာ ခေါက်လိုက်သည်။

"ခွင့်ပြုပါဦး အိမ်နီးချင်းသစ်ကြီးခင်ဗျာ! ခင်ဗျားရဲ့ ဆိုင်ဖွင့်ချိန်လေးကို သိခွင့်ရှိမလား?"

ယဉ်ကျေးတဲ့ မိစ္ဆာတွေလား? ငါ နားကြားမှားတာလား? ဒါမှမဟုတ် ငါ တကယ်ပဲ ရူးသွားပြီလား?

နောဧ ဂရုတစိုက် စီစဉ်ထားသည့် ကမ္ဘာသစ်သို့ မိတ်ဆက်မှု—အန္တရာယ်ကို သတိထားပြီး လေ့လာစူးစမ်းမည်၊ လွတ်မြောက်ကျန်ရစ်သူ အနည်းငယ်နှင့် တွေ့ဆုံမည်၊ ပြီးလျှင် ကမ္ဘာပျက်ကပ်ထဲမှာ တဖြည်းဖြည်းနှင့် အိမ်ကြီးတစ်လုံး တည်ဆောက်မည်ဟူသော အစီအစဉ်မှာ ဟာရီကိန်းမုန်တိုင်းအတွင်းရှိ ဖဲချပ်အိမ်လေးတစ်ခုလို ပြိုလဲသွားခဲ့ပြီ။

ထိုအစီအစဉ်အစား သူသည် မိစ္ဆာနိုင်ငံ၏ အစည်ကားဆုံးသော ဈေးရင်ပြင်အလယ်တွင် ရပ်နေရပြီး သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ထက် စိတ်လှုပ်ရှားနေပုံရသည့် သဘာဝလွန် သတ္တဝါ ရာပေါင်းများစွာ၏ ဝိုင်းရံခြင်းကို ခံနေရသည်။

တောက်! စနစ်ရေ... မင်း ငါ့ကို မိစ္ဆာနိုင်ငံရဲ့ စွန့်ပစ်ထားတဲ့ ရပ်ကွက်တစ်ခုခုမှာ ထားခဲ့လို့ ရတာပဲ။ အခုတော့ သူတို့ရဲ့ အစည်ကားဆုံး ဈေးအလယ်မှာ လာထားရတယ်လို့!

[အိမ်ရှင်... ရိုင်းရိုင်းစိုင်းစိုင်း မလုပ်ပါနဲ့၊ နေရာပြောင်းရွှေ့ခြင်းက လုံးဝ ကျပန်းဖြစ်ပေါ်တာပါ။]

အနည်းဆုံးတော့ သူတို့ ငါ့ကို စားဖို့ မကြိုးစားကြသေးဘူး... အခုထိတော့ပေါ့။

မိစ္ဆာကလေးငယ်တစ်ဦး—ထိုသို့သော အရာမျိုး ရှိလျှင်ပေါ့—သည် တံခါးကို လက်ကလေးများဖြင့် တွန်းကာ ကြီးမားသော ခရမ်းရောင်မျက်လုံးကြီးများဖြင့် အထဲသို့ ချောင်းကြည့်နေသည်။

"ဖေဖေ... ဟို ထူးဆန်းတဲ့ သတ္တဝါက ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ကြောက်နေတာလဲဟင်?"

"သားလေး... အဲ့ဒါ ထူးဆန်းတဲ့ သတ္တဝါ မဟုတ်ဘူး၊ သူ့ကို လူသားလို့ ခေါ်တယ်လေ။"

နောဧသည် အသက်ပြင်းပြင်းရှူကာ ပုခုံးကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး သူ၏ လက်တွေ့ဘဝသစ်ကို ရင်ဆိုင်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

ကောင်းပြီ နောဧ။ မင်း သူတို့ကို အရင်က မြင်ဖူးပါတယ်၊ ဒါ ပထမဆုံးအကြိမ် မဟုတ်ဘူး။ မိစ္ဆာဖောက်သည်တွေကို မင်း ဝန်ဆောင်မှု ပေးနိုင်မှာပါ။

ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။

ဖြစ်နိုင်ကောင်းပါရဲ့။

ဘုရားရေ... ငါ ဘယ်လို အခြေအနေထဲ ရောက်နေတာလဲ?

လူအုပ်ကြီးက ပို၍ တိုးကပ်လာပြီး သူတို့၏ စကားသံများသည် စူးစမ်းလိုစိတ်နှင့် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများအဖြစ် လေထုထဲတွင် ပျံ့နှံ့နေသည်။ နောဧ၏ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်ပြီး သီးသန့်ဖြစ်မည့် ကမ္ဘာပျက်ကပ် စိတ်ကူးယဉ်အိမ်မက်မှာ ပြောင်းပြန်ကြီး ဖြစ်သွားခဲ့ပြီ—သူသည် မိစ္ဆာကမ္ဘာ၏ တိုင်းမ်စကွဲယားရင်ပြင်တွင် အာရုံစိုက်ခြင်းခံရဆုံး ကြယ်ပွင့် ဖြစ်နေတော့သည်။

သတ္တိမွေးစမ်း နောဧ။ မင်း ဒီထက် ဆိုးတာတွေ ရင်ဆိုင်ခဲ့ဖူးတာပဲ။

ငါ တကယ် ရင်ဆိုင်ခဲ့ဖူးလို့လား? တကယ်ရောလား?

သူ၏ ကျန်ရှိနေသော သိက္ခာများကို စုစည်းကာ နောဧသည် တံခါးနားသို့ ချဉ်းကပ်လိုက်သည်။ တံခါးလက်ကိုင်ကို လှမ်းကိုင်လိုက်သည့် သူ၏လက်များမှာ အနည်းငယ် တုန်ရင်နေသည်။

အသက်ရှူထား။ တံခါးဖွင့်။ မသေအောင်နေ။ ရိုးရှင်းတဲ့ အစီအစဉ်ပဲ။

တံခါး ပွင့်သွားသည်။

ချက်ချင်းပင် လူအုပ်ကြီးမှာ ကောင်းကင်မှ စောင်တစ်ထည် ကျလာသကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။

တောက်ပနေသော အနီရောင်၊ ခရမ်းရင့်ရောင်နှင့် ရွှေရောင် မျက်လုံးပေါင်း ရာနှင့်ချီသည် လေဆာတန်းများကဲ့သို့ သူ၏ မျက်နှာပေါ်သို့ စူးစိုက်ကျရောက်လာသည်။

ကဲ... ဖြစ်တော့မယ်။

"အမ်... အားလုံးပဲ မင်္ဂလာပါဗျာ။"

လူအုပ်ကြီးမှာ ဝုန်းခနဲ ပြန်လည် ဆူညံသွားတော့သည်။

"သူ စကားပြောတယ်ဟေ့! "

"ဒီလူသားက ငါတို့ ဘာသာစကားကို ပြောနိုင်တယ်!"

"မေမေ... သူက အလှပြထားတဲ့ အရုပ်တင် မဟုတ်ဘူးပဲ!"

အလှပြအရုပ်? တကယ်ကြီးလား? နေဦး... ငါ အခုလေးတင် ပြောလိုက်တဲ့ ဘာသာစကား၊ ငါ့ပါးစပ်က ထွက်လာတဲ့ စကားလုံးတွေက... အင်္ဂလိပ်စကား မဟုတ်ဘူး။

စနစ်... ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ? ငါ ဘယ်လိုလုပ် တခြားဘာသာစကားကို ပြောနိုင်နေတာလဲ?

[အိမ်ရှင်... စနစ်က သင်ပြောတဲ့ စကားလုံးတွေကို သင်စကားပြောနေတဲ့ မျိုးနွယ်စုရဲ့ ဘာသာစကားအဖြစ် ဘာသာပြန်ပေးတာပါ။ မဟုတ်ရင် သင် ဆိုင်မှာ ဘယ်လို ရောင်းဝယ်နိုင်မှာလဲ။]

'နားလည်ပြီ။'

နောဧက တိတ်တိတ်နေရန် လက်ဟန်ပြလိုက်ရာ ထိုအမူအရာက တကယ် အလုပ်ဖြစ်သွားသဖြင့် သူ အံ့ဩသွားမိသည်။ မိစ္ဆာများသည် အလွန် စည်းကမ်းရှိစွာဖြင့် ငြိမ်ကျသွားကြသည်။

"ကျွန်တော် အခု ဘယ်နေရာကို ရောက်နေတာလဲဆိုတာ တစ်ယောက်ယောက် ပြောပြပေးလို့ ရမလား?"

ကွေးညွှတ်နေသော လှပသည့် ဦးချိုများနှင့် အနီရင့်ရောင် အသားအရေရှိသည့် အရပ်ရှည်ရှည် မိစ္ဆာမတစ်ဦး ရှေ့သို့ ထွက်လာသည်။ သူမ၏ မျက်နှာမှာ မိစ္ဆာအင်္ဂါရပ်များ ရှိနေသော်လည်း လူသားနှင့် သိသိသာသာ ဆင်တူနေသည်။

သူမက လှလိုက်တာ၊ တခြားကမ္ဘာက အလှအပမျိုးနဲ့ပေါ့။

"မင်းက ဆင်းန်စီးတီးရင်ပြင်ကို ရောက်နေတာ လူသား။ အဗစ်ဆယ် ဘုရင်နိုင်ငံရဲ့ နှလုံးသားနေရာပေါ့။"

အဗစ်ဆယ် ဘုရင်နိုင်ငံ။ နာမည်ကတော့ နိမိတ်မကောင်းသလိုပဲ။

"ဒါက ဘယ်တိုက်ကြီးပေါ်မှာ ရှိတာလဲခင်ဗျာ?"

မိစ္ဆာမသည် ခေါင်းကို စောင်းလိုက်ပြီး မျက်နှာတွင် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားသည်။ "တိုက်ကြီး? ငါတို့က ဗယ်လာရီယာပေါ်မှာ ရှိတာပေါ့။ ပိုပြီး တိတိကျကျ ပြောရရင် သော်န်ဝေါလ်တောင်တန်းတွေရဲ့ ဟိုဘက် အနောက်ဘက် နယ်မြေတွေထဲမှာပေါ့။"

ဗယ်လာရီယာ။ တိုက်ကြီးရဲ့ နာမည်ကို ပြောတာလား။ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်ကို ပြောတာ မဟုတ်ဘူးပဲ။

နောဧသည် အက်စတာရှိ ဖောက်သည်များနှင့် စကားပြောရာမှ သိရှိခဲ့ရသော ပထဝီဝင် သင်ခန်းစာများကို ဦးနှောက်ထဲတွင် အမြန်ပြန်ရှာလိုက်သည်။ အနောက်ဘက် နယ်မြေများဆိုသည်မှာ တောင်တန်းများ၏ ဟိုဘက်ခြမ်း—လူသားဘုရင်နိုင်ငံများနှင့် နယ်နိမိတ်ချင်း ထိစပ်နေသည့် မိစ္ဆာများ ထိန်းချုပ်ထားသော ဒေသများ ဖြစ်သည်။

ငါက... ကမ္ဘာတစ်ခုတည်းမှာပဲ ရှိနေတုန်းပဲ။ ပဋိပက္ခရဲ့ တစ်ဖက်ခြမ်းကို ရောက်နေတာပဲ။

"ဒါဆို ကျွန်တော်တို့က ဒူရန်ဟိုးလ် ဘုရင်နိုင်ငံနဲ့ တိုက်ကြီးတစ်ခုတည်းပေါ်မှာ ရှိနေတုန်းပဲပေါ့?"

"ဒူရန်ဟိုးလ်?" လင်းနို့တောင်ပံငယ်လေးများ ပါသည့် လူငယ်မိစ္ဆာတစ်ကောင်က စိတ်ဝင်တစား ဝင်ပြောသည်။ "လူသားတွေရဲ့ မြေကို ပြောတာလား? ဟုတ်တာပေါ့၊ သူတို့က ဒီတောင်တန်းတွေရဲ့ ဟိုဘက်မှာတင် ရှိတာ။ ခြေကျင်ဆိုရင် တစ်ပတ်လောက် လျှောက်ရမယ်။ မြင်းရထားနဲ့ဆိုရင်တော့ ပိုမြန်တယ်၊ တစ်ရက် ဒါမှမဟုတ် အဲ့ဒီထက် နည်းနည်း ပိုတိုတဲ့ အချိန်အတွင်း ရောက်နိုင်တယ်။"

တစ်ပတ်။ မဟုတ်ဘူး... ငါက အက်စတာကနေ ၂၄ နာရီလောက်ပဲ ဝေးတဲ့နေရာကို ရောက်နေတာ။

နောဧ၏ ရင်ထဲတွင် စိတ်သက်သာရာရမှုနှင့် ထိတ်လန့်မှုတို့ ရောပြွမ်းသွားသည်။ သူသည် ပြန်သွားနိုင်လောက်သည့် အကွာအဝေးတွင် ရှိနေသော်လည်း လူသားတစ်ယောက်မှ လာရောက်လည်ပတ်ခြင်း မရှိနိုင်သည့် လုံးဝ သူစိမ်းနယ်မြေထဲသို့ ရောက်ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။

"မင်းက ဒူရန်ဟိုးလ် လူသားဘုရင်နိုင်ငံက လာတာလား?" ဦးချိုနှင့် မိစ္ဆာမသည် သူ့ကို စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် သေချာ ကြည့်နေသည်။

"ကျွန်တော်... အဲ့ဒီက လာတာ မဟုတ်ပါဘူး။"

နောဧက ထိုပတ်သက်မှုကို ချက်ချင်း ငြင်းဆိုလိုက်သည်။

ငါ အရှင်လတ်လတ် အစားခံရတာမျိုး မဖြစ်ချင်ဘူး။ မင်းတို့ အက်စတာက လူတွေနဲ့ ပြဿနာ ရှိနေတာ ငါ သိပါတယ်။ ငါက အဲ့ဒီက လာတာလို့ ဘာလို့ သွားပြောမှာလဲ?

လူလာ၏ အနီရောင် မျက်လုံးများမှာ သဘောကျသည့် အရိပ်အယောင်ဖြင့် တောက်ပနေသည်။

"စိတ်ဝင်စားစရာပဲ။ မင်းက သူတို့ရဲ့ အဝတ်အစား ပုံစံမျိုး ဝတ်ထားပြီးတော့... ယေဘုယျအားဖြင့် လူသားဆန်တဲ့ ပုံစံရှိနေတာပဲ။"

တောက်! အက်စတာက လူတွေက ငါ့အဝတ်အစားတွေကို ထူးဆန်းတယ်လို့ ထင်ကြပြီး မိစ္ဆာတွေကကျတော့ ငါက အက်စတာက အဝတ်အစားတွေ ဝတ်ထားတယ်လို့ ထင်နေကြတာပဲ။

လူအုပ်ကြီးမှာ အချင်းချင်း တီးတိုး ပြောဆိုနေကြသည်။

မျက်လုံးပေါင်းများစွာ၏ စူးစိုက်မှုကို ခံနေရသဖြင့် နောဧ၏ လက်ဖဝါးများတွင် ချွေးများ စို့လာသည်။

"ကျွန်တော်က... အဝေးကြီးက လာတာပါ။" သူက အရှေ့ဘက်ဆီသို့ ဝေဝါးစွာ လက်ဟန်ပြလိုက်သည်။ "အများကြီး ပိုဝေးတဲ့ နေရာကပါ။"

ဒါက နည်းပညာအရ ပြောရင်တော့ မှန်ပါတယ်။ တခြားကမ္ဘာဆိုတာ အဝေးကြီးပေါ့။

"ထူးဆန်းလိုက်တာ။"

လူလာက သူ့ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ပတ်ကြည့်နေသည်။

မြှားခေါင်းပုံစံ အဖျားရှိသည့် သူမ၏ အမြီးမှာ သူမ နောက်ကွယ်တွင် လူကို မှော်ဝင်စေသကဲ့သို့ ယိမ်းခါနေသည်။

"ဒါနဲ့... မင်း ဘာတွေ ရောင်းတာလဲ? ပေါင်မုန့်နဲ့ သောက်စရာ တစ်မျိုး မြင်နေရသလိုပဲ?"

နောဧ၏ မေးရိုးများ တင်းသွားသည်။ သူ၏ ဦးနှောက်ထဲမှ စီးပွားရေးဆန်သော အစိတ်အပိုင်းက အမြတ်ထုတ်ရန် အော်ဟစ်နေသော်လည်း သူ၏ ကိုယ်ကျင့်တရားကတော့ တခြားအတိုင်း တွေးတောနေသည်။

ရန်သူကို ငါ လက်နက် မတပ်ပေးနိုင်ဘူး။ ငါ့ရဲ့ ပေါင်မုန့်က သူတို့ကို စစ်ပွဲမှာ အနိုင်ရအောင် ကူညီပေးလိုက်ရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ? ငါက သူတို့ရဲ့ စစ်သားတွေကို ပိုပြီး သန်မာအောင် လုပ်ပေးလိုက်လို့ အလစ်ဆာ၊ အီလာရာ၊ ဗယ်လာရီယာ၊ ကစ်ပ်... ဂရစ်ဇ်တို့ ထိခိုက်သွားရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ?

"သာမန် အစားအသောက်တွေပါပဲ" ဟု သူက ချောချောမွေ့မွေ့ လိမ်ညာလိုက်သည်။ "ထူးခြားတာ ဘာမှ မရှိပါဘူး။"

စိတ်မကောင်းပါဘူး အရင်းရှင်စနစ်ရေ။ ဒီတစ်ခေါက်တော့ သစ္စာရှိမှုကပဲ အနိုင်ရသွားပြီ။

လူလာ၏ ပယင်းရောင်မျက်လုံးများမှာ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။ သူမ၏ သဘာဝလွန် အာရုံခံစားမှုက လိမ်ညာနေခြင်းကို သိရှိနိုင်ပုံရသော်လည်း သူမက ချက်ချင်းတော့ ထပ်မမေးသေးပေ။

"ကျွန်မတို့ ရင်ပြင်အလယ်မှာ ရုတ်တရက် ပေါ်လာတဲ့ ဆိုင်က သာမန် အစားအသောက်ပဲ ရောင်းတာလား?"

တောက်! ဒီဆိုင်ရဲ့ နေရာပြောင်းရွှေ့တဲ့ ကိစ္စက ငါ့ကို အမြဲ ပြဿနာ တက်စေတာပဲ။ သာမန် ဆိုင်ရှင်တစ်ယောက်လို ဟန်ဆောင်ဖို့က မဖြစ်နိုင်သလောက်ပဲ။

မိစ္ဆာမသည် အဖြေရှာမရသည့် ပဟေဠိတစ်ခုကို ကြည့်သကဲ့သို့ သူ့ကို ခေါင်းစောင်း၍ လေ့လာနေသည်။ သူတို့ ပတ်ဝန်းကျင်မှ ရင်ပြင်မှာ လူရှင်းသွားပြီ ဖြစ်သော်လည်း မိစ္ဆာအချို့မှာမူ သူတို့စကားပြောသံ ကြားနိုင်သည့် အကွာအဝေးတွင် ရှိနေဆဲပင်။

"ဟွန်း... ထူးခြားပါလား။"

ငါ လိမ်နေတာကို သူ သိနေပြီ။

လူလာ၏ မျက်နှာပေးမှာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားပြီး သံသယများအစား စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ဝင်ရောက်လာသည်။ "အစားအသောက်အကြောင်း ပြောရရင်တော့၊ ကျွန်မတို့ဆီမှာ အခုတလော ကုန်ပစ္စည်း ပြတ်လပ်တဲ့ ပြဿနာတွေ ရှိနေတယ်။ ကျွန်မတို့ရဲ့ ကုန်သွယ်ရေး လမ်းကြောင်းတွေ တိုက်ခိုက်ခံနေရလို့လေ။"

တိုက်ခိုက်ခံရတာ? ဒါက အသုံးဝင်နိုင်တယ်။

"ဘယ်သူတွေက တိုက်ခိုက်တာလဲ?"

"အစွန်းရောက်သမားတွေပေါ့!" လူလာ၏ အမြီးမှာ စိတ်ပျက်မှုကြောင့် လှုပ်ယမ်းသွားသည်။ "တခြား ဘယ်သူ ရှိဦးမှာလဲ?"

အစွန်းရောက်သမားတွေ? ဘယ်လို အစွန်းရောက်သမားတွေလဲ?

"နေဦး... ဘယ်အစွန်းရောက်သမားတွေကို ပြောတာလဲ?"

"မင်းက... အစွန်းရောက်သမားတွေ အကြောင်း မသိဘူးလား?"

သွားပြီ။ ငါ့အကြောင်း ငါ ဆိုးဆိုးရွားရွားတစ်ခုခု ထုတ်ပြောမိလိုက်တာလား?

"ကျွန်တော် သိသင့်လို့လား?"

အနီးနားရှိ မိစ္ဆာများထံမှ အသက်ရှူသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဦးချိုများ ကွေးညွှတ်နေသည့် မိစ္ဆာအိုကြီးတစ်ဦးက ဆုတောင်းသံနှင့် တူသော အသံတစ်ခုကို တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ခရမ်ဆင် တဲလွန် အစွန်းရောက်သမားတွေလေ။ မိစ္ဆာအထက်တန်းစားဝါဒနဲ့ မျိုးရိုးသန့်စင်မှုအကြောင်း ဟောပြောလို့ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်အနည်းငယ်က ကျွန်မတို့ ဘုရင်နိုင်ငံကနေ နှင်ထုတ်ခံထားရတဲ့သူတွေ။" သူမ၏ အသံမှာ တင်းမာသွားသည်။ "အဲ့ဒီအချိန်ကစပြီး သူတို့က မိစ္ဆာနယ်မြေရော လူသားနယ်မြေတွေကိုပါ လုယက်တိုက်ခိုက်နေကြတာ။"

နှင်ထုတ်ခံရတဲ့ မိစ္ဆာတွေက နှစ်ဖက်စလုံးကို တိုက်ခိုက်နေတာလား? ဒါက... အက်စတာက ရထားတဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေနဲ့ မတူဘူးပဲ။

"သူတို့က မိစ္ဆာတွေဟာ အသာလွန်ဆုံး မျိုးနွယ်စုလို့ ယုံကြည်ကြတယ်" ဟု သူမက ဆက်ပြောသည်။ "တခြား မျိုးနွယ်စုတွေ အားလုံးကို ကျွန်ပြုရမယ်၊ ဒါမှမဟုတ် အမြစ်ပြတ် သတ်ပစ်ရမယ်လို့ ယူဆကြတာ။"

နေဦး... အက်စတာက လူတွေက မိစ္ဆာတွေ အားလုံးက သူတို့ကို တိုက်ခိုက်နေတာလို့ ထင်နေကြတာ။ ဒါပေမဲ့ အမှန်တကယ်ကတော့ ဒီအစွန်းရောက် အုပ်စုတစ်ခုတည်းလား?

နောဧ၏ ကမ္ဘာ့အမြင်မှာ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။ အက်စတာ၏ ဝါဒဖြန့်မှုများအရ မိစ္ဆာအားလုံးမှာ တစ်စုတစ်စည်းတည်းသော ရန်သူများ ဖြစ်ကြသည်။ သို့သော် သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ စိုးရိမ်နေကြသည့် မျက်နှာများ၊ ကုန်ပစ္စည်း ပြတ်လပ်မှာကို စိုးရိမ်နေကြသည့် ဈေးဝယ်သူများကို ကြည့်ပြီး သူ ကြားခဲ့ရသမျှ အရာအားလုံးကို သံသယဝင်လာတော့သည်။

"အဲ့ဒီ အစွန်းရောက်သမားတွေက" ဟု သူက ဂရုတစိုက် မေးလိုက်သည်။ "လူသား အခြေချနေထိုင်ရာ နေရာတွေကို တိုက်ခိုက်နေတာ သူတို့လား?"

"တခြားသူတွေနဲ့အတူ သူတို့လည်း ပါတာပေါ့။" လူလာ၏ မျက်နှာမှာ ပို၍ မှောင်မှောင်သွားသည်။

"သူတို့က ကျွန်မတို့ရဲ့ နယ်စပ် ကျေးရွာတွေကိုလည်း လုယက်ကြတယ်။ ဘယ်သူ့ကိုမဆို တိုက်ခိုက်နေတဲ့ အကြမ်းဖက်သမားတွေပဲ။"

မိစ္ဆာတွေကလည်း သားကောင်တွေ ဖြစ်နေကြတာပဲ။ အက်စတာမှာတော့ ဒါကို ဘယ်သူမှ မပြောခဲ့ကြဘူး။