အခန်း (၃၃) - အဆင့် ၂ ဓားသိုင်းကျွမ်းကျင်မှု

ရင်းနှီးပြီးသား လေ့ကျင့်ရေးကွင်းအတွင်းတွင် နောဧသည် သစ်သားဓားကို ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။

အစောပိုင်းက ဟန်မကျပန်မကျ ကြိုးစားခဲ့ရချိန်နှင့်မတူဘဲ ယခုအခါ လက်ထဲတွင် ဓားမှာ ပို၍ပေါ့ပါးနေပြီး ပို၍အသားကျနေသလို ခံစားရသည်။

"ကောင်းပြီ။" ဗယ်လာရီယာသည် သူမ၏လက်မောင်းများကို ပိုက်လျက် နောဧ၏ ကိုယ်ဟန်အနေအထားကို အကဲခတ်လိုက်သည်။

"မင်း တကယ်လေ့ကျင့်ထားတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် အချိန်ဖြုန်းနေခဲ့တာလားဆိုတာ ငါ့ကို ပြစမ်း။"

နောဧက ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်ပြီး သူမသင်ပေးထားသည့် အခြေခံပုံစံများကို စီးဆင်းမှုအပြည့်ဖြင့် စတင်ပြသတော့သည်။

အထက်ခုတ်။ အလယ်ခုတ်။ အောက်ခုတ်။

သူ့လှုပ်ရှားမှုများမှာ ဓားသမားကောင်းတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ကျော့ရှင်းမှု မရှိသေးသော်လည်း ယခင်ကထက် များစွာ သာလွန်ကောင်းမွန်လာသည်။

အနည်းဆုံးတော့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အရှက်မကွဲတော့ဘူးပေါ့။

"မင်း အများကြီး တိုးတက်မလာပေမဲ့ ပိုပြီးတော့လည်း ဆိုးမသွားပါဘူး။"

ဗယ်လာရီယာ၏ ပွင့်လင်းလှသော အကဲဖြတ်ချက်ကြောင့် နောဧ အနည်းငယ် နာသွားသည်။

သူမပြောတာ မမှားပါဘူး။ နောက်ဆုံးတစ်ခေါက် ဒီကိုလာပြီးကတည်းက ငါ လုံးဝကို မလေ့ကျင့်ဖြစ်ခဲ့တာ။

"ငါတို့ ရပ်ထားခဲ့တဲ့နေရာကနေပဲ ပြန်စကြရအောင်။"

ဘေးနားတွင်တော့ ဖင်းသည်

သူ၏ပုံမှန် မှတ်စုစာအုပ်ကြီးနှင့်အတူ စာရွက်ပေါ်တွင် ကလောင်တံဖြင့် အသည်းအသန် လိုက်ရေးနေသည်။

ထိုလူငယ်၏ မျက်လုံးများတွင် မျှော်လင့်ချက်မဲ့စွာ ကြိုးစားနေသည့် အရိပ်အယောင်များ တွေ့ရသည်။ သူသည် ဓားသိုင်းပညာကို တတ်မြောက်ရန် ကြိုးစားနေသည့် သာမန်လူတစ်ယောက်သာ ဖြစ်သည်။

သနားစရာ ကောင်လေး။

နောဧသည် ဖင်း၏အကြည့်နှင့် ခဏတာ ဆုံသွားသည်။ ထိုလူငယ်၏ ပညာလိုချင်သော ဆန္ဒမှာ နောဧ မျှော်လင့်ထားသည်ထက် ပို၍ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

တစ်ဖက်တွင်လည်း ကစ်ပ်နှင့် အလစ်ဆာတို့သည် ထောင့်တစ်နေရာမှနေ၍ မဖုံးကွယ်နိုင်သော စိတ်ဝင်စားမှုများဖြင့် စောင့်ကြည့်နေကြသည်။ သူတို့သည် နောဧ၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကို အခြေခံလေ့ကျင့်ခန်း လုပ်နေသည်ဟု မထင်ဘဲ အံ့ဖွယ်တစ်ခုခုကို ဖန်တီးနေသကဲ့သို့ အလေးအနက် လေ့လာနေကြသည်။

ငါ့ကို အရမ်းတော်တယ်လို့ သူတို့ထင်နေကြတာ။ ငါ ဒီဓားကို ဘယ်နှစ်ခါလောက် လွတ်ကျလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့လဲဆိုတာ သူတို့သာ သိရင်တော့...

လေ့ကျင့်ခန်း စတင်ပြီး မိနစ်နှစ်ဆယ်ခန့်အကြာတွင် လေအေးလေးများ တိုက်ခတ်နေသော်လည်း နောဧ၏ နဖူးတွင် ချွေးစများ စို့လာသည်။

ဗယ်လာရီယာက သူ့ကို မတူညီသော ပေါင်းစပ်လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် တိုက်တွန်းနေသဖြင့် သူ၏ကြွက်သားများမှာ နောက်တစ်ကြိမ် နာကျင်လာပြန်သည်။

သူ့ဝန်ထမ်းများကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်သောအခါ အားနာစိတ်က ရင်ထဲတွင် ပေါ်လာသည်။ အလစ်ဆာသည် သူ့ကို စိတ်ဝင်တစား စောင့်ကြည့်နေပြီး သူမ၏အမြီးမှာလည်း ယမ်းနေသည်။

သူမက ဖျားနာရာကနေ ခုမှ ပြန်ကောင်းလာတာ။ ငါ ဓားနဲ့ ယောင်ချာချာ ဖြစ်နေတာကို စောင့်ကြည့်နေရတာက စိတ်ဝင်စားစရာ မကောင်းနိုင်ဘူး။ ပြီးတော့ ငါပဲ ခေါ်လာတာဆိုတော့ သူတို့ကို ဒီအတိုင်း ဘာမှမလုပ်ဘဲ ပစ်မထားသင့်ဘူး။

နောဧသည် ဓားကိုချလိုက်ပြီး နဖူးမှချွေးများကို အင်္ကျီလက်ဖြင့် သုတ်လိုက်သည်။

"အလစ်ဆာ၊ မင်းရော ငါနဲ့အတူ လေ့ကျင့်ချင်လား?"

ရုတ်တရက် ခေါ်လိုက်သဖြင့် သူမ အနည်းငယ် လန့်သွားပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် ခေါင်းခါယမ်းကာ ငြင်းလိုက်သည်။ "ကျွန်မ... ကျွန်မ ဆာ နောဧ လေ့ကျင့်တာကို ကြည့်နေတာနဲ့တင် အဆင်ပြေပါတယ်ရှင်။"

"မင်း နေမကောင်းသေးလို့လား?"

သူမ ခေါင်းထပ်ခါပြပြန်သည်။

"ရှင်က ကြိုးကြိုးစားစား လေ့ကျင့်ရမှာလေ။ ကျွန်မက အစေခံတစ်ယောက်ပဲဆိုတော့ ရှင့်ရဲ့လေ့ကျင့်ခန်းကို မနှောင့်ယှက်ချင်ပါဘူး။"

"ပြီးတော့ ကျွန်မက ဓားတစ်ခါမှ မကိုင်ဖူးဘူး။ ရှင့်ကို အချိန်ကြန့်ကြာအောင်ပဲ လုပ်မိမှာပါ။"

"လာပါ၊ သူ့ကို ဝိုင်းကူပေးလိုက်စမ်းပါ။"

ဗယ်လာရီယာ၏ မမျှော်လင့်ထားသော ကြားဖြတ်စကားကြောင့် နောဧ ပြုံးလိုက်မိသည်။

"သူ အခါခါလုပ်နေတဲ့ ပုံစံတူတွေကို ကြည့်ရတာ ငါလည်း ပျင်းနေပြီ။ ငါ မင်းကို ခဏလောက် သင်ပေးမယ်။"

နောဧသည် ထိုအခွင့်အရေးကို ချက်ချင်း ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။

"သူပြောတာ ကြားတယ်မလား။ ဒါက တစ်သက်မှာ တစ်ခါရခဲတဲ့ အခွင့်အရေးပဲ။ ဗယ်လာရီယာက ကျွမ်းကျင်အဆင့်ရှိတဲ့ ဓားဆရာကြီးတစ်ယောက်ပဲ။ အက်စတာမြို့ တစ်မြို့လုံးမှာတောင် ဒီအဆင့်ကို ရောက်တဲ့သူ အနည်းငယ်ပဲ ရှိတာ။"

ကစ်ပ်က သူ့အစ်မ၏ ပုခုံးကို တွန်းလိုက်သည်။ "သွားစမ်းကြည့်ပါ အစ်မရဲ့!"

သူမ တွန့်ဆုတ်နေသော်လည်း စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် နောက်ဆုံးတွင် ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။

ဗယ်လာရီယာသည် လက်နက်စင်ပေါ်မှ ဒုတိယမြောက် လေ့ကျင့်ရေးဓားကို ယူကာ အလေးချိန် ညီမညီ စမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"ပထမဆုံး အခြေခံ ရပ်တည်ပုံကနေ စမယ်။ ခြေထောက်နှစ်ဖက်ကို ပုခုံးအကျယ်အတိုင်း ထားပါ။"

အလစ်ဆာသည် ပထမဆုံးအကြိမ်မှာပင် ထိုပုံစံကို ကွက်တိ လိုက်လုပ်နိုင်ခဲ့သည်။

'ငါဆိုရင် အဲ့ဒါကို မှန်အောင် အခါခါ လုပ်ခဲ့ရတာ။' နောဧသည် ဆက်လက်လေ့ကျင့်နေရင်း မျက်လုံးထောင့်မှ သူမကို ကြည့်ကာ တွေးလိုက်မိသည်။

"ဓားကို ဆုပ်ကိုင်တဲ့အခါ ခိုင်မာရမယ်၊ ဒါပေမဲ့ တောင့်တင်းမနေစေနဲ့။ လက်နက်ကို မင်းလက်မောင်းရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုလို သဘောထားလိုက်။"

"ဟုတ်ကဲ့။" အလစ်ဆာ ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။

တစ်ဖန် သူမသည် လိုအပ်သလို အနေအထားပြင်လိုက်သောအခါ လုံးဝအမှားအယွင်းမရှိဘဲ သူမ၏အမြီးမှာလည်း သဘာဝကျကျ ဟန်ချက်ညီစွာ ယိမ်းနွဲ့နေသည်။

'အင်း... ဒါကတော့ တကယ်ကို အံ့ဩဖို့ ကောင်းနေပြီ။'

"ကဲ၊ အခြေခံ ခုတ်ချက်ပုံစံ။ ငါလုပ်ပြတာကို တစ်ခါကြည့်ထား။"

ဗယ်လာရီယာသည် ရိုးရှင်းသော စောင်းခုတ်ချက်တစ်ခုကို ကျော့ရှင်းစွာ ပြသလိုက်သည်။ အလစ်ဆာက အသေအချာ စောင့်ကြည့်နေပြီး သူမ၏ ငွေရောင်နားရွက်လေးများမှာ အာရုံစူးစိုက်မှုကြောင့် လှုပ်ခတ်နေသည်။

သူမ ထိုလှုပ်ရှားမှုကို လိုက်လုပ်လိုက်သောအခါ ထူးခြားသော အရာတစ်ခု ဖြစ်ပျက်သွားသည်။

သစ်သားဓားသည် လေထဲတွင် မူလကတည်းက ရှိနေရမည့်အရာတစ်ခုလို စီးဆင်းသွားတော့သည်။

သူမ၏ ပုံစံမှာ မှန်ရုံတင်မကဘဲ တင့်တယ်လှပနေသည်။

သဘာဝကျလွန်းသည်။ သူမသည် ဓားကို ကိုင်လျက် မွေးဖွားလာသကဲ့သို့ပင်။

'ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်တာလဲ? သူမ ဘယ်လိုလုပ် အဲ့လောက်မြန်မြန် တတ်သွားတာလဲ? ငါ့ရဲ့ လက်ရှိအဆင့်နဲ့တောင် အဲ့လောက်အထိ ကောင်းအောင် လုပ်နိုင်မယ် မထင်ဘူး။'

ဗယ်လာရီယာ၏ မျက်ခုံးများမှာ အံ့ဩလွန်းသဖြင့် ပင့်တက်သွားသည်။

"နောက်တစ်ခါ ထပ်လုပ်ကြည့်ဦး။"

နောက်ထပ် လုံးဝဥဿုံ ပြည့်စုံသော ခုတ်ချက်တစ်ခု။ ထို့နောက် နောက်တစ်ခု။ ထပ်ခါတလဲလဲ လုပ်ဆောင်ချက်တိုင်းမှာ ပို၍ ချောမွေ့လာပြီး သိမ်မွေ့သော ပြင်ဆင်မှုများက သူမ၏ ဗီဇနားလည်မှုနှင့် မွေးရာပါ ပါရမီကို သက်သေပြနေသည်။

ဒါက မဖြစ်နိုင်တာပဲ။

နောဧသည် လေ့ကျင့်နေခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ပြီး သူ နာရီပေါင်းများစွာ ကြိုးစားခဲ့ရသည့် အခြေခံပုံစံများကို အလစ်ဆာက ခဏချင်းအတွင်း လျှပ်စစ်ကဲ့သို့ မြန်ဆန်စွာ လုပ်ဆောင်နေသည်ကို ငေးကြည့်နေမိသည်။

"အခြေခံ ပေါင်းစပ်လှုပ်ရှားမှုကို စမ်းကြည့်။ အထက်၊ အလယ်၊ အောက်။"

အလစ်ဆာ ခေါင်းငြိမ့်လိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများမှာ လေဆာကဲ့သို့ အာရုံစိုက်ထားသည်။

သူမ၏ ပထမဆုံး ကြိုးစားမှုမှာ သပ်ရပ်သည်။ ဒုတိယအကြိမ်မှာ ချောမွေ့သည်။ တတိယအကြိမ် ရောက်သောအခါတွင်မူ နောဧ၏ ပါးစပ်မှာ ဖင်းကဲ့သို့ပင် အဟောင်းသား ဖြစ်သွားတော့သည်။

ငါက အခြေခံအဆင့်ကို ရောက်ဖို့ နာရီပေါင်းများစွာ အကုန်ခံခဲ့ရတာ။ သူကတော့ မိနစ်ပိုင်းအတွင်းမှာပဲ ရောက်သွားပြီ။

ဖင်း၏ ကလောင်တံမှာ လုံးဝ ရပ်တန့်သွားသည်။ ပါးစပ်အဟောင်းသားနှင့်အတူ သူ့မျက်စိရှေ့တွင် ပါရမီရှင်တစ်ဦး ပေါ်ထွက်လာသည်ကို သူ ငေးကြည့်နေမိသည်။

ကစ်ပ်မှာမူ ခြေဖျားလေးများ ထောက်ကာ ခုန်ပေါက်နေပြီး သူ့မုတ်ဆိတ်မွှေးများအထိ ဂုဏ်ယူမှုများ သိသာနေသည်။

"ဒါ ကျွန်တော့်အစ်မဗျ!"

ဆယ်မိနစ်။ ထိုမျှသာ အချိန်ယူခဲ့ရသည်။

နောဧက သုံးနာရီနီးပါး ချွေးထွက်သံယိုဖြင့် အသည်းအသန် ကြိုးစားခဲ့ရသည့် လက်ရှိ ကျွမ်းကျင်မှုအဆင့်ထက် သာလွန်သော ဓားသိုင်းပညာကို ပြသရန် အလစ်ဆာအတွက် ဆယ်မိနစ်သာ လိုအပ်ခဲ့သည်။

မွေးရာပါ ပါရမီ။ တကယ့်ကို ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ မွေးရာပါ ပါရမီအစစ်အမှန်။

ဗယ်လာရီယာက သူမ၏ဓားကို ချလိုက်ပြီး အလစ်ဆာကို အကြည့်သစ်ဖြင့် လေ့လာလိုက်သည်။ "မင်း အရင်က လက်နက်ကိုင်ဖူးလား? တိုက်ခိုက်ရေး လေ့ကျင့်ခန်း တစ်ခုခုရော လုပ်ဖူးလား?"

"တစ်ခါမှ မလုပ်ဖူးပါဘူး။" အလစ်ဆာ၏ အဖြေတွင်လည်း သူမကိုယ်တိုင်၏ အောင်မြင်မှုအပေါ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေသည့်ပုံစံ ပါဝင်နေသည်။ "ကျွန်မက အမြဲတမ်း အိမ်မှုကိစ္စတွေပဲ လုပ်ခဲ့ရတာပါ။"

ဒါပေါ့၊ သူမလုပ်မှာပေါ့။ ပါရမီတွေ ဖြုန်းတီးပစ်ခဲ့တာပဲ။

"ကောင်းပြီ" ဗယ်လာရီယာ၏ အပြုံးမှာ သားကောင်ကို တွေ့သွားသည့် မုဆိုးတစ်ယောက်လို ဖြစ်သွားသည်။ "အဲ့ဒါတွေက ဒီနေ့ကစပြီး ပြောင်းလဲသွားပြီ။"

လေ့ကျင့်ရေး အစီအစဉ်မှာ ရုတ်တရက် လေ့ကျင့်ခန်းတစ်ခုနှင့် မတူတော့ဘဲ အန္တရာယ်ရှိသော အရာတစ်ခု မွေးဖွားလာသည်ကို စောင့်ကြည့်နေရသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

ငါ့ရဲ့ သင်ယူမှုအရှိန်ကပဲ အထင်ကြီးစရာ ကောင်းတယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ။

ထိုကြောင်မလေး၏ ထူးကဲသော တိုးတက်မှုကို မြင်တွေ့ပြီးနောက် စိတ်အားတက်ကြွလာကာ နောဧသည် သွားကို တင်းတင်းစေ့လျက် လေ့ကျင့်ခန်းထဲသို့ ပြန်လည် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လိုက်သည်။

သူမက အဲ့ဒီလောက် မြန်မြန် သင်ယူနိုင်ရင် ငါလည်း အနည်းဆုံးတော့ တိုးတက်အောင် လုပ်ပြီး ငါ့ရဲ့ ကျွမ်းကျင်မှုအဆင့်ကို အဆင့် ၂ ရောက်အောင် လုပ်ရမယ်။

သစ်သားဓားမှာ သူ၏ ပြတ်သားသော စိတ်ဓာတ်၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်လာသည်။ ခုတ်ချက်တိုင်းတွင် သူ၏ ယှဉ်ပြိုင်လိုသော စိတ်ဓာတ်များ ပါဝင်နေသည်။

အချိန် တစ်နာရီခန့် ကြာသွားသောအခါ ချွေးများမှာ အဆက်မပြတ် စီးကျနေပြီး သူ၏ ကြွက်သားများကလည်း မလုပ်နိုင်တော့ကြောင်း အော်ဟစ်နေကြသော်လည်း သူ လျစ်လျူရှုထားလိုက်သည်။

အလစ်ဆာမှာမူ ဘေးနားတွင် လှုပ်ရှားမှုများမှာ ရေစီးဆင်းနေသကဲ့သို့ ချောမွေ့စွာဖြင့် ဆက်လက် လေ့ကျင့်နေသည်။

အားပေးမှုဖြစ်သင့်သည့် အရာက နာကျင်နေသော ဒဏ်ရာကို ဆားနှင့် ပက်သလိုမျိုး ဖြစ်နေသည်။

သူမက ငါ့ကို တုတ်ချောင်းနဲ့ ဆော့နေတဲ့ ကလေးတစ်ယောက်လို ဖြစ်အောင် လုပ်နေတာပဲ။

သို့သော် ခေါင်းမာခြင်းမှာ နောဧ၏ အားအကောင်းဆုံးသော အရည်အချင်းပင် ဖြစ်သည်။

သူ ပို၍ ကြိုးစားလိုက်သည်၊ သူ၏ နည်းစနစ်များကို သပ်ရပ်အောင် လုပ်သည်၊ ဗယ်လာရီယာက သူ့ကို ပြင်ပေးခဲ့သမျှ အချက်တိုင်းကို မှတ်မိနေစေရန် ခန္ဓာကိုယ်ကို အတင်းအကြပ် ခိုင်းစေလိုက်သည်။

သူ့ခန္ဓာကိုယ်က အရှုံးမပေးခင်မှာပင် စနစ်၏ အချက်ပေးသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

[သင်၏ ဓားသိုင်းကျွမ်းကျင်မှု

အဆင့် ၂ သို့ တိုးတက်သွားပါပြီ!]

စိတ်သက်သာရာရမှုက သူ့ဆီသို့ စီးဝင်သွားသည်။

နောက်ဆုံးတော့။

ထိုကျေနပ်မှုမှာ သုံးစက္ကန့်သာ ခံလိုက်သည်—အလစ်ဆာက သူတွေးကြည့်ရုံနှင့်ပင် လက်နာစေမည့် ခက်ခဲသော ပေါင်းစပ်လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုကို လုပ်ဆောင်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရချိန်အထိပင်။

သူ့စိတ်အခြေအနေမှာ နွေရာသီ နေပူထဲက နွားနို့လို ချက်ချင်းပင် ချဉ်သွားတော့သည်။ ကြောင်မလေး၏ အောင်မြင်မှုအတွက် သူ ဝမ်းသာသည်မှာ အမှန်ပင်။

သို့သော် သူ၏ ရင်ဘတ်ထဲမှ ပြိုင်ဆိုင်လိုသော မီးတောက်မှာမူ ထိခိုက်သွားသော မာနကြောင့် ပို၍ တောက်လောင်နေသည်။

(စနစ်။ ငါ သူမထက် ပိုတော်လာနိုင်မယ့် အခွင့်အရေး ရှိလား? သူမရဲ့ ပါရမီက ကြောက်စရာကြီး။)

[သူမ၏ ပါရမီမှာ အမှန်ပင် ထူးကဲလှပါသည်။ သင်၏ မေးခွန်းနှင့် ပတ်သက်၍—ဟုတ်ကဲ့၊ ရနိုင်ပါသည်။ သင်သည် သူမထက် သာလွန်နိုင်သော်လည်း ဓားသိုင်းလေ့ကျင့်မှုကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်မည့် ပစ္စည်းများ လိုအပ်ပါလိမ့်မည်။ နားလည်မှုစွမ်းရည် မြှင့်တင်ပေးသည့်ပစ္စည်းများ၊ ပါရမီမြှင့်တင်ပေးသည့် ပစ္စည်းများကဲ့သို့သော အရာမျိုးများပေါ့။]

နောဧ၏ မျက်လုံးများမှာ ဝှက်ထားသော သကြားလုံးများကို ရှာတွေ့သွားသည့် ကလေးတစ်ယောက်လို ဝင်းခနဲ ဖြစ်သွားသည်။

အဲ့ဒီလို အရာတွေ တကယ်ရှိတာလား?

[ဒါပေါ့ အိမ်ရှင်။ အများကြီး ပိုကောင်းတဲ့ ပစ္စည်းတွေ ရှိပါသေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ သင် ကြိုးစားပြီး ဆိုင်ကို အဆင့်မြှင့်တင်ဖို့ လိုပါတယ်။]

ကုန်ပစ္စည်းတွေ ပိုများလာမယ်။ အခွင့်အလမ်းတွေ ပိုရှိလာမယ်။ စွမ်းအားတွေ ပိုကြီးလာမယ်။

အနာဂတ်မှာ ရုတ်တရက် ပိုပြီး လင်းထိန်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

ဗယ်လာရီယာ၏ အသံက စနစ်နှင့် စကားပြောနေသော သူ၏ အာရုံကို ဖြတ်တောက်ပစ်လိုက်သည်။ သူ မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ ဂိုဏ်းချုပ်မှာ အလစ်ဆာ၏ ပြည့်စုံသော ပုံစံကို မဖုံးကွယ်နိုင်သော စိတ်ဝင်စားမှုဖြင့် ကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"အလစ်ဆာ" သူမက ထိုကြောင်မလေး၏ ပုံစံကို အကြည့်မခွာဘဲ ဆက်ပြောလိုက်သည်။ "မင်း ငါ့ရဲ့ တပည့် ဖြစ်ချင်လား?"

ထိုစကားလုံးများမှာ ကျဆင်းတော့မည့် ဓားတစ်လက်လို လေထဲတွင် ဝဲနေသည်။

အချိန်များ ရပ်တန့်သွားသလို ခံစားရသည်။ ဖင်း၏ ကလောင်တံ ရပ်သွားသည်။ ကစ်ပ်၏ ခုန်ပေါက်နေမှုများ ငြိမ်သွားသည်။ လေ့ကျင့်ရေး ရုပ်တုကြီးပင်လျှင် ကြောင်မလေး၏ အဖြေကို စောင့်ဆိုင်းနေသကဲ့သို့ ရှေ့သို့ ကိုင်းညွတ်နေသယောင် ရှိသည်။

ကျွမ်းကျင်အဆင့်ရှိ ဓားဆရာကြီးတစ်ဦး၏ တပည့်။

နောဧ၏ နှလုံးခုန်သံမှာ ရင်ဘတ်ကို တိုးထွက်မတတ် မြန်နေသည်။ ဗယ်လာရီယာသည် ထိုကဲ့သို့သော ကမ်းလှမ်းမှုကို လွယ်လွယ်ကူကူ လုပ်မည့်သူ မဟုတ်ကြောင်း သူမ၏ ပင်ကိုယ်စရိုက်အရ သူ သိနေသည်။ တပည့်ဖြစ်လာပါက ကိုယ်တိုင်သင်ကြားမှုများ၊ အဆင့်မြင့် နည်းစနစ်များ၊ သူတို့၏ ဘဝတစ်ခုလုံးကို ပြောင်းလဲပေးနိုင်မည့် အဆက်အသွယ်များကို ရရှိမည် ဖြစ်သည်။

အလစ်ဆာ၏ ပယင်းရောင်မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး သူမ ဆုပ်ကိုင်ထားသော လေ့ကျင့်ရေးဓားမှာလည်း ဝေခွဲမရဖြစ်မှုကြောင့် တုန်ယင်လာသည်။

လေ့ကျင့်ရေးကွင်း တစ်ခုလုံးမှာ အနာဂတ်ကို ပြန်လည် ရေးသားပေးမည့် အဖြေတစ်ခုကို အသက်ရှူအောင့်၍ စောင့်ဆိုင်းနေကြတော့သည်။