အခန်း (၂၇) - ကစ်ပ် နှင့် အလစ်ဆာ

နောဧသည် ဝိုင်းအုံကြည့်နေကြသော လူအုပ်ကြားမှ တိုးထွက်ကာ ဘာရွန်အနားသို့ ချဉ်းကပ်လိုက်ပြီး တည်ငြိမ်သောလေသံဖြင့် ကစ်ပ်ကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ သူ့ပိုင်ဆိုင်မှု ဟုတ်မဟုတ် မေးမြန်းခဲ့သည်။

ကစ်ပ်သည် မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ဖြင့် နောဧကို ကြည့်ကာ စကားပြောရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း နောဧ၏ တင်းမာသော အကြည့်ကြောင့် ချက်ချင်းပင် ငြိမ်ကျသွားပြီး နောဧ၏ အစီအစဉ်ကို ရိပ်မိကာ လိုက်လျောညီထွေ နေလိုက်သည်။

ဘာရွန် ရစ်ချက်သည် နောဧ၏ ထူးဆန်းသော အဝတ်အစားများကို ကြည့်ကာ မထီမဲ့မြင်ပြုသည့် အမူအရာဖြင့် ကစ်ပ်မှာ သူ၏ပိုင်ဆိုင်မှုဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုခဲ့သည်။ နောဧသည် ဒေသခံဝတ်စုံများ ဝယ်ရန် လိုအပ်နေပြီဖြစ်ကြောင်း သတိပြုလိုက်မိသော်လည်း လောလောဆယ်တွင် ကစ်ပ်နှင့် သူ၏အစ်မကို ဝယ်ယူရန်အတွက်သာ အာရုံစိုက်လိုက်သည်။

ဘာရွန်သည် ကစ်ပ်၏အစ်မဖြစ်သူမှာ လွန်ခဲ့သော သုံးရက်က ထွက်ပြေးသွားသဖြင့် သူမရှိသည့်နေရာကို မသိသော်လည်း သူမသည်လည်း သူ၏ပိုင်ဆိုင်မှုသာ ဖြစ်ကြောင်းနှင့် ဝယ်ယူလိုပါက ကိုယ်တိုင်ရှာဖွေရမည်ဖြစ်ကြောင်း ပြောကြားခဲ့သည်။ နောဧက သဘောတူလိုက်သောအခါ ဘာရွန်သည် နောဧကို ငွေကြေးချမ်းသာသူဟု ထင်မှတ်ကာ တစ်ဦးလျှင် ငါးပြားနှုန်းဖြင့် နှစ်ဦးစလုံးအတွက် ရွှေဒင်္ဂါး ဆယ်ပြား တောင်းဆိုခဲ့သည်။

နောဧသည် ထိုဈေးနှုန်းမှာ အဆမတန် များပြားနေသည်ကို သိသော်လည်း ကစ်ပ်နှင့် သူ၏အစ်မကို ကယ်တင်လိုသော ဆန္ဒကြောင့် ဈေးမဆစ်ဘဲ ပေးချေလိုက်သည်။ ဘာရွန်သည် ရွှေဒင်္ဂါးများကို ရရှိသွားသဖြင့် အလွန်ကျေနပ်သွားပြီး ကစ်ပ်ကို နောဧထံသို့ ကြမ်းတမ်းစွာ တွန်းလွှတ်ပေးလိုက်သည်။

လူအုပ်ကြီး လူစုကွဲသွားပြီးနောက် နောဧသည် ကစ်ပ်ကို သူ၏ဆိုင်ရှိရာ လမ်းကြားသို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။ ထို့နောက် နောဧသည် ကစ်ပ်ကို မည်သည့်အရာမှ ပြန်လည်မတောင်းဆိုဘဲ လွတ်လပ်ခွင့်ပေးလိုက်ကြောင်း ပြောကြားခဲ့သည်။ ကစ်ပ်သည် အစပိုင်းတွင် မယုံကြည်နိုင်ဖြစ်နေသော်လည်း နောဧက အတည်ပြုပေးလိုက်သောအခါ အလွန်ဝမ်းသာသွားပြီး နောဧ စကားမဆုံးခင်မှာပင် ကျေးဇူးတင်စကားပင် မပြောနိုင်တော့ဘဲ အမြန်ဆုံး ထွက်ပြေးသွားတော့သည်။

နောဧသည် ဆိုင်ထဲသို့ ပြန်ဝင်ကာ သူ၏ အခြေအနေကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။ ကစ်ပ်ကို ကယ်တင်ရန်အတွက် ရွှေဒင်္ဂါး ဆယ်ပြား (ဒေါ်လာ တစ်ထောင် ခန့်) အသုံးပြုခဲ့ရသဖြင့် သူ၏ပိုင်ဆိုင်မှုမှာ လျော့နည်းသွားသော်လည်း သူ၏နေ့စဉ်ဝင်ငွေဖြင့် မကြာခင် ပြန်လည်ရရှိနိုင်မည်ဖြစ်သောကြောင့် နောင်တမရဘဲ ကောင်လေးကို ကယ်တင်နိုင်ခဲ့သည့်အတွက် ကျေနပ်နေခဲ့သည်။

တစ်ဖက်တွင်လည်း ကစ်ပ်သည် အလွန်ဝမ်းသာအားရဖြင့် ဆင်းရဲသားရပ်ကွက်ရှိ သူတို့၏ ပုန်းခိုရာနေရာသို့ ပြေးသွားခဲ့သည်။ ထိုနေရာတွင် ဒဏ်ရာများကြောင့် အားနည်းနေသော သူ၏အစ်မဖြစ်သူ အလစ်ဆာကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ကစ်ပ်က သူတို့နှစ်ဦးစလုံး လွတ်လပ်ခွင့်ရပြီဖြစ်ကြောင်းနှင့် နောဧအမည်ရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်က သူတို့ကို ရွှေဒင်္ဂါးအမြောက်အမြား အသုံးပြု၍ ကယ်တင်ခဲ့ကြောင်း ပြောပြခဲ့သည်။

အလစ်ဆာသည် အစပိုင်းတွင် မယုံကြည်နိုင်ဘဲ စိုးရိမ်ပူပန်ခဲ့သော်လည်း ကစ်ပ်၏ စကားများကြောင့် နောဧ၏ စေတနာကို နားလည်သွားခဲ့သည်။ သူမသည် သူတို့ကို ကယ်တင်ခဲ့သော ကျေးဇူးရှင်ကို ကျေးဇူးတင်စကားပင် မပြောဘဲ ထွက်ပြေးလာခဲ့သည့် ကစ်ပ်ကို ဆူပူခဲ့ပြီး သူတို့၏ ကျေးဇူးရှင် နောဧကို ရှာဖွေ၍ ကျေးဇူးဆပ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။

နောဧသည် ထိုအချိန်တွင် မြို့ပြ၏ အခြားတစ်ဖက်ရှိ ဆင်းရဲသားရပ်ကွက်များ၏ အခြေအနေကို တွေးတောရင်း ကျေနပ်မှုတစ်ခုကို ခံစားနေရတော့သည်။

မည်ကဲ့သို့ ကျေးဇူးဆပ်ရမည်နည်း?

"ကစ်ပ်" သူမက ခပ်တိုးတိုးပြောလိုက်သည်။ "ငါတို့ ဒီကျေးဇူးရှင် နောဧကို ရှာဖို့လိုတယ်။ ငါတို့ သူ့ကို စနစ်တကျ သွားပြီး ကျေးဇူးတင်ရမယ်။"

'နောဧ' အလစ်ဆာသည် ထိုအမည်ကို စိတ်ထဲမှ ရေရွတ်ရင်း ပြုံးလိုက်မိသည်။

'ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ရှင်။'

ခေတ်သစ်ကာလရှိ ဆင်းရဲသားရပ်ကွက်များကဲ့သို့ပင်...။