အခန်း (၂၄) - ဘဝက ပိုပြီး ကောင်းမွန်လာနေပြီ

နောဧသည် ရေခဲမုန့်ကို အရသာခံစားရင်း ပန်းခြံထဲတွင် လမ်းလျှောက်နေခဲ့သည်။

ရေပန်းအနီးတွင် ကလေးတစ်သိုက် တူတူပုန်းတမ်း ကစားနေကြပြီး သူတို့၏ အော်ဟစ်ရယ်မောသံများမှာ ပန်းခြံတစ်ခုလုံးတွင် ပျံ့လွင့်နေသည်။

သက်ကြီးရွယ်အို ဇနီးမောင်နှံတစ်စုံမှာ ခုံတန်းလျားတစ်ခုပေါ်တွင် လက်ချင်းတွဲထိုင်ကာ ခိုကလေးများကို အစာကျွေးနေကြသည်။

ဒါက သာမန်ဘဝတစ်ခု။

သူမပါဘဲ လည်ပတ်နေမြဲ။

ရုတ်တရက် ဖုန်းမြည်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဆေးရုံကလား?

"ဟယ်လို?" သူ့နှလုံးခုန်သံမှာ အမြဲလိုလို စိုးရိမ်စိတ်ကြောင့် တုန်လှုပ်သွားသည်။

"မစ္စတာကာတာလား? ကျွန်တော် ဒေါက်တာ ရာမီရက်ဇ် ပါ။ ခင်ဗျားဖခင်ရဲ့ အခြေအနေကို ကျွန်တော် ပြန်စစ်ဆေးကြည့်နေတာပါ။"

နောဧ တစ်ကိုယ်လုံး တင်းမာသွားသည်။ "တစ်ခုခု အပြောင်းအလဲရှိလို့လား ဆရာ?"

"တကယ်တော့ ရှိပါတယ်။"

"သူ့ရဲ့ နောက်ဆုံး သွေးစစ်ချက်အရ သိသိသာသာ တိုးတက်လာတာကို တွေ့ရတယ်။ ကျွန်တော်တို့ စောင့်ကြည့်နေတဲ့ ပိုးဝင်မှု အညွှန်းကိန်းတွေ အများကြီး လျော့ကျသွားပြီ။"

"ဒါက... ကောင်းတဲ့လက္ခဏာပေါ့၊ ဟုတ်တယ်မလား?"

"ဒါက မမျှော်လင့်ထားတဲ့ အခြေအနေပဲ။ ကုသမှုပိုင်းမှာ ဘာမှမပြောင်းလဲပေမဲ့ သူ့ခန္ဓာကိုယ်က ပိုပြီး ထိထိရောက်ရောက် တုံ့ပြန်လာပုံရတယ်။"

ဆရာဝန်က ခဏနားပြီး ထပ်မေးလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်တို့ မသိဘဲ သူတစ်ခုခု အားဖြည့်စွက်ဆေးတွေများ သောက်နေသေးလား?"

နောဧသည် သူကိုင်ထားသော ရေခဲမုန့်ကိုပင် မေ့သွားရာ လက်ချောင်းများပေါ်သို့ ရေခဲမုန့်များ အရည်ပျော်ကျနေသည်။

"မရှိပါဘူး ဆရာ။ ဘာမှ အသစ်မရှိပါဘူး။"

ဆရာဝန်က ဖုန်းအခြားတစ်ဖက်မှ ခေါင်းငြိမ့်လိုက်ဟန်တူသည်။

"ကောင်းပါပြီ၊ ဘာကြောင့်ပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်တော်တို့တော့ အကောင်းမြင်ပါတယ်။ သူ့အခြေအနေက တည်ငြိမ်သွားပြီဆိုတော့ သူ့ကို သာမန်လူနာခန်းကို ရွှေ့ဖို့ စဉ်းစားနေတယ်။ လာမယ့် အပတ်တွေထဲမှာ ဆေးရုံက ဆင်းနိုင်ဖို့တောင် ဆွေးနွေးလို့ရနိုင်ပါတယ်။"

နောဧသည် အနီးဆုံး ခုံတန်းလျားတစ်ခုတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဆရာ။"

သူ ဖုန်းချလိုက်ပြီး လက်ထဲက အရည်ပျော်နေသော ရေခဲမုန့်ကုန်းလေးကို ငေးကြည့်နေမိသည်။

ရေခဲမုန့်သည် အပူဒဏ်ကြောင့် အရည်ပျော်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ အဖြူစက်များ ကျနေပြီဖြစ်သည်။

နောဧ သတိမထားမိပေ။

လပေါင်းများစွာ တဖြည်းဖြည်း ဆိုးရွားလာခဲ့သော သူ့ဖခင်၏ ကျန်းမာရေးသည် ယခုအခါ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာခဲ့ပြီ။

ဒါဟာ ရုတ်တရက် ဆတ်ခနဲ ပြောင်းလဲသွားတဲ့ အလှည့်အပြောင်းတစ်ခုပင်။

...

မိနစ်နှစ်ဆယ်အကြာတွင် သူသည် သရက်သီး၊ စတော်ဘယ်ရီနှင့် စပျစ်သီးများပါသော ပရီမီယံသစ်သီးအိတ်ကို ပေါင်ပေါ်တင်ကာ တက္ကစီတစ်စီးပေါ်သို့ တက်လိုက်သည်။

တက္ကစီက လမ်းဘေးမှ ထွက်ခွာလာသည်။ နောဧသည် ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်မှ ဖြတ်ပြေးနေသော မြို့ပြအလှကို ငေးကြည့်နေခဲ့သည်။

လပေါင်းများစွာ သူ့ကို ဖိနှိပ်ထားခဲ့သော ဆေးရုံစရိတ် ဘေလ်များသည် ယခုအခါတွင် အသေးအဖွဲ ကိစ္စများကဲ့သို့ ထင်ရသည်။ ရုတ်တရက် လင်းလက်တောက်ပလာသော သူ့ဘဝလမ်းကြောင်းပေါ်ရှိ ယာယီ အတားအဆီးလေးများသာ ဖြစ်တော့သည်။

နောဧ အခန်းထဲသို့ ဝင်လာသောအခါ အလန်ကာတာသည် စကားလုံးဆက် ကစားနည်းမှ မော့ကြည့်လိုက်သည်။ သူ့မျက်နှာမှာ ပိန်သေးနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း မနေ့ကထက်စာလျှင် သွေးရောင် ပိုရှိလာကာ မျက်လုံးများမှာလည်း ပိုမို တောက်ပနေသည်။

"မင်းမျက်နှာက တစ်မျိုးပဲ" ဟု သူ့ဖခင်က နှုတ်ဆက်စကားအဖြစ် ပြောလိုက်သည်။

"ဘာလို့လဲ အဖေ?"

"မင်း အသက် ၁၀ နှစ်တုန်းက ကွတ်ကီးတွေ အကုန်စားထားပြီး မစားဘူးလို့ လိမ်ပြောနေတဲ့ မျက်နှာမျိုး ပေါက်နေလို့လေ။"

နောဧက ရယ်မောရင်း သစ်သီးအိတ်ကို ချလိုက်သည်။

အလန်က အိတ်ကို ကြည့်ကာ "သစ်သီးတွေ ထပ်ဝယ်လာပြန်ပြီလား? မင်း ငါ့ကို ကြက်တူရွေး ဖြစ်အောင် လုပ်နေတာလား။"

"ဆရာဝန် ညွှန်ကြားချက်လေ။ ဗီတာမင်တွေက ကျန်းမာရေးအတွက် ကောင်းတယ်။"

"ဆရာဝန်အကြောင်း ပြောရရင်၊ စောစောက ဆရာဝန် လာသွားသေးတယ်။ ငါ့ရဲ့ အညွှန်းကိန်းတွေ တက်လာတယ်တဲ့။"

နောဧက ထိုင်ခုံကို အနီးသို့ ဆွဲလိုက်သည်။ "ကျွန်တော့်ကိုလည်း အဲ့ဒါပဲ ပြောပါတယ်။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတာ အဖေ သိလား?"

"ကျန်းကျန်းမာမာ နေထိုင်မှုနဲ့ မင်းရဲ့ ဂရုစိုက်မှုကြောင့် ဖြစ်မှာပေါ့။" အလန်က စတော်ဘယ်ရီတစ်လုံးကို ကိုက်လိုက်သည်။

"ဒါမှမဟုတ် ငါက သေဖို့အတွက် အရမ်းခေါင်းမာနေလို့လည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲ။"

"အဖေကလည်း—"

"ဆောရီးပါ။" သူက တစ်ဝက်ကိုက်ထားသော စတော်ဘယ်ရီသီးဖြင့် တောင်းပန်သည့်သဘော ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်သည်။ "ဒါ လူအိုကြီးရဲ့ ဟာသပါ။"

နောဧသည် ကျန်ရှိသော သစ်သီးများကို ထုတ်ကာ ကုတင်ဘေးက စားပွဲပေါ်တွင် စီစဉ်ထားလိုက်သည်။

"ဒါနဲ့" အလန်က သရက်သီးစိတ်ကို ယူရင်း ပြောလိုက်သည်။ "မင်းရဲ့ အဲဒီ လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားတဲ့ လုပ်ငန်းသစ်အကြောင်း... အခုထိ အသေးစိတ် မပြောပြသေးဘူးလား?"

"ဒါက နည်းနည်း ရှုပ်ထွေးတယ် အဖေ။" နောဧက စပျစ်သီးတစ်လုံးကို ရွေးလိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့ အဆင်ပြေနေပါတယ်။"

"အဆင်ပြေမှာပေါ့။" သူ့ဖခင်က သစ်သီးများကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ "မင်း ကောလိပ်ကျောင်းဆင်းတုန်းကတည်းက ဒီလောက်အထိ အသုံးအဖြုန်း မကြီးခဲ့တာ။"

"အခြေအနေတွေက ပြောင်းလဲသွားပြီလေ။"

"ဟုတ်ပါရဲ့။" အလန်၏ အသံမှာ ပိုမို နူးညံ့သွားသည်။

သူသည် နောဧ၏ လက်ကို လှမ်းကိုင်လိုက်သည်။ "ကျေးဇူးပါပဲ သား။"

နောဧက ပြန်လည် ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်သည်။ တစ်ချိန်က သူ့ကို ချီပိုးခဲ့ဖူးသော သူ့ဖခင်၏ လက်များသည် ယခုအခါတွင် ပျော့ပျောင်းအားနည်းနေသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူတို့ တစ်နာရီခန့် စကားပြောဖြစ်ခဲ့ကြသည်။ နောဧ၏ ရုတ်တရက် ငွေကြေးချမ်းသာလာမှုမှလွဲ၍ ကျန်တာအားလုံးကို သူတို့ ပြောဖြစ်ခဲ့ကြသည်။ အချို့သော လျှို့ဝှက်ချက်များသည် မဖော်ထုတ်ဘဲ ထားလိုက်ခြင်းက ပိုကောင်းပါသည်။

လူနာကြည့်ချိန် ပြီးဆုံးသောအခါ နောဧ ထလိုက်သည်။

နောဧက ရှေ့သို့ ငုံ့ကာ ဖခင်ကို ခပ်မြန်မြန်ပင် ဖက်လိုက်သည်။ "ဂရုစိုက်ပါ အဖေ။ ကျွန်တော် မကြာခင် ပြန်လာခဲ့မယ်။"

သူ့ဖခင်က ပြုံးလျက် ခေါင်းငြိမ့်ပြသည်။ "မင်းလည်း ဂရုစိုက်ပါ သား။ မကြာခင် တွေ့ကြတာပေါ့။"

အိမ်အပြန်လမ်းတွင် နောဧသည် အတွေးကိုယ်စီဖြင့် တိတ်ဆိတ်စွာ ပြန်လာခဲ့သည်။

မကြာခင်မှာပင် သူ့တိုက်ခန်းလေးက သူ့ကို နွေးထွေးစွာ ကြိုဆိုနေသည်။

နောဧ ဖိနပ်ကို ကန်ချွတ်လိုက်ပြီး အစားအသောက်တစ်ခုခု လုပ်ရန် မီးဖိုချောင်သို့ ဦးတည်လိုက်သည်။

မနေ့က သင်ခန်းစာ မှတ်မိသေးလား ကြည့်ရအောင်။

သူ့နာမည် ဘယ်သူပါလိမ့်? ဟုတ်ပြီ၊ စားဖိုမှူး မားကပ်စ်။

သူ မီးဖိုကို ဖွင့်လိုက်ရာ လိမ္မော်ရောင် မီးတောက်ကလေးများမှာ ဒယ်အိုးအောက်တွင် ကခုန်နေကြသည်။

ကြက်သားများ ပူနေသော ဒယ်အိုးမျက်နှာပြင်ပေါ်သို့ ကျသွားသောအခါ တရှဲရှဲ အသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

အရင်ကနှင့် မတူဘဲ ယခုတစ်ကြိမ်တွင် နောဧသည် မထိတ်လန့်တော့သလို ချက်ပြုတ်နည်းများကိုလည်း အလုအယက် ပြန်မကြည့်တော့ပေ။

ဒါက လက်ဖက်ရည်ကရတဲ့ ဉာဏ်ရည်တိုးမြှင့်မှုကြောင့်လား? ဒါမှမဟုတ် မနေ့က တကယ်အောင်မြင်ခဲ့လို့ ရလာတဲ့ ယုံကြည်မှုကြောင့်လား?

ကြက်သွန်ဖြူကို အချိန်ကိုက် ထည့်လိုက်သည်။ အရမ်းစောပြီး တူးမသွားသလို အရသာဝင်ဖို့ နောက်ကျမသွားအောင် အတိအကျပင်။

"အင်း... မွှေးနေတာပဲ။"

နောဧသည် သူချက်နေသော အစားအစာ၏ အနံ့ကို ရှူရှိုက်ရင်း ညည်းတွားလိုက်မိသည်။

'စားဖိုမှူး မားကပ်စ်သာဆိုရင် ဂုဏ်ယူနေမှာပဲ။'

နောက်ထပ် ဟင်းသီးဟင်းရွက်များဖြစ်သော ငရုတ်ပွနှင့် မှိုများကို ထည့်လိုက်ရာ ဆော့စ်ရည်ထဲတွင် အနေတော် နွမ်းသွားကြသည်။

ပါဝင်ပစ္စည်းတစ်ခုချင်းစီ ထည့်လိုက်တိုင်း မန္တန်တစ်ခုကို ရွတ်ဖတ်နေရသလို ခံစားရသည်။

ဟင်းပွဲကို ပြင်ဆင်ပြီးသောအခါ နောဧသည် နောက်သို့ ခြေတစ်လှမ်းဆုတ်ကာ သူဖန်တီးလိုက်သော အရာကို ကြည့်ပြီး အံ့ဩသွားမိသည်။ ဟင်းသီးဟင်းရွက်များပေါ်တွင် တင်ထားသော ကြက်သားနှင့် ဝင်းပြောင်နေသော ဆော့စ်ရည်မှာ ဆိုင်က ဟင်းပွဲများထက်ပင် သာလွန်နေပုံရသည်။

ဒါကို ငါ တကယ်ချက်ခဲ့တာလား။ ဗီဒီယို သင်ခန်းစာကို တစ်ပြိုင်တည်း ကြည့်မနေဘဲနဲ့။

သူ ဗီဒီယိုကို ကြိုကြည့်ထားခဲ့သော်လည်း ချက်နေစဉ်တွင်မူ မကြည့်ခဲ့ပေ။ ထို့ကြောင့် သူ့ကိုယ်သူ ဂုဏ်ယူနေမိသည်။

[သင်သည် ကျွမ်းကျင်မှုအသစ်ကို သင်ယူပြီးမြောက်ပါပြီ: ချက်ပြုတ်ခြင်း အဆင့်တစ်]

သူ့မျက်စိရှေ့တွင် အကြောင်းကြားချက်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ တစ်ခုခု အခြေခံကျကျ ပြောင်းလဲသွားကြောင်း အတည်ပြုချက်ပင်။ ဓားသိုင်းပညာကဲ့သို့ပင် ချက်ပြုတ်ခြင်းသည်လည်း တိုင်းတာ၍ရသော စွမ်းရည်တစ်ခု ဖြစ်လာပြီး တိုးတက်အောင် လုပ်ဆောင်နိုင်လာသည်။

နောဧသည် သူ၏ ပြီးပြည့်စုံသော ဟင်းပွဲနှင့် ကျွမ်းကျင်မှု အကြောင်းကြားချက်ကို ကြည့်ကာ မီးဖိုချောင်ထဲတွင် တစ်ယောက်တည်း ရယ်မောနေမိသည်။

အရသာ ကောင်းပါစေလို့ပဲ ဆုတောင်းရမှာပဲ။

နောဧသည် ဇွန်းဖြင့် ခပ်ယူကာ သတိထားပြီး တစ်လုပ် မြည်းကြည့်လိုက်သည်။

အရသာပေါင်းစုံသည် သူ့လျှာပေါ်တွင် ပေါက်ကွဲသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

ဟင်းပွဲမှာ အရသာရှိလှပြီး သူ မမျှော်လင့်ထားသော ထူးခြားသည့် အရသာကို ခံစားရသည်။ ကြက်သားမှာလည်း နူးညံ့ကာ အနေတော် ချက်ပြုတ်ထားသည်။

ဒါက စားလို့ရရုံတင် မဟုတ်ဘူး။ တကယ်ကို ကောင်းတာ!

ဒုတိယတစ်လုပ်မှာ ပထမတစ်လုပ်ထက်ပင် ပို၍ အရသာရှိနေတော့သည်။