ပျင်းရိခြင်း သူဌေးကြီးစနစ်

အခန်း (၂၁) - ပထမဆုံး ဓားသိုင်းသင်ခန်းစာ

သစ်သားဓားက သူ့လက်ထဲတွင် ကိုင်ရသည်မှာ အဆင်မပြေလှပေ။

အသွင်အပြင်ကို ကြည့်ပြီး ကိုင်တွယ်ရလွယ်ကူလိမ့်မည်ဟု သူထင်ခဲ့သော်လည်း တကယ်တမ်းမှာတော့ လုံးဝမလွယ်ကူခဲ့ပါ။

သူ့အမြင်ထက် ပိုလေးတာပဲ။ အပြင်ပန်းသဏ္ဌာန်က တကယ်လှည့်စားနိုင်တာပဲ။

ဟန်ချက်ထိန်းရန်လည်း ခက်ခဲလှပြီး သူအရင်က ကိုင်တွယ်ဖူးသမျှ အရာအားလုံးနှင့် လုံးဝကွဲပြားခြားနားနေသည်။

"ဒီလိုမျိုး ရပ်ပါ။"

ဗယ်လာရီယာက ကိုယ်ဟန်အနေအထားတစ်ခုကို သရုပ်ပြလိုက်သည်။

ခြေထောက်ကို ပုခုံးအကျယ်အတိုင်း ခွဲထားပြီး ဒူးကို အနည်းငယ်ညွှတ်ကာ ဓားကို ကိုယ်ခန္ဓာရှေ့တွင် စောင်းလျက် အနေအထားဖြင့် ကိုင်ထားရသည်။

နိုဧသည် သူမကို အတုခိုးရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း ကလေးတစ်ယောက် ကစားနေသကဲ့သို့သာ ခံစားနေရသည်။

"မဟုတ်ဘူး၊ မဟုတ်ဘူး၊ မဟုတ်ဘူး။"

သူမက လျှောက်လာပြီး သူ၏ ကိုယ်ဟန်အနေအထားကို သူမ၏လက်များဖြင့် တိုက်ရိုက် ပြုပြင်ပေးသည်။

သူမ၏ လက်အထိအတွေ့ကို တစ်ကိုယ်လုံးမှာ ခံစားလိုက်ရသဖြင့် နိုဧ ချက်ချင်းပင် မျက်နှာရဲတက်သွားသည်။

တောက်... မထိဘဲနဲ့လည်း သင်ပေးလို့ ရတာပဲကို!

"ခြေလှမ်းကို ပိုချဲ့ပါ။ ဒူးကို ဒီထက်ပိုညွှတ်။ နင်က ကျောက်ရုပ်မှ မဟုတ်တာ။"

"ကျွန်တော်က ဆိုင်ရှင်တစ်ယောက်ပဲလေဗျာ" ဟု သူက သတိပေးလိုက်သည်။

"ဒီနေ့တော့ မဟုတ်ဘူး။" သူမက သူ့ကို ပတ်ပတ်လည်လျှောက်ကြည့်ရင်း သူမ၏ သစ်သားဓားဖျားဖြင့် သူ့ရဲ့ ကိုယ်ဟန်ကို လိုက်တို့နေသည်။

"ဒီနေ့တော့ နင်က ဓားသမားတစ်ယောက်ပဲ။ ဒါမှမဟုတ် ဓားသမားဖြစ်အောင် ကြိုးစားနေသူပေါ့။"

နောက်ထပ် တစ်နာရီခန့်အတွင်း ဗယ်လာရီယာသည် နိုဧကို အခြေခံ အနေအထားများနှင့် ခုတ်ချက်များကို အတင်းအကျပ် လေ့ကျင့်ခိုင်းတော့သည်။ လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုစီကို အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ထပ်ခါတလဲလဲ လုပ်ဆောင်ရသဖြင့် သူ၏လက်မောင်းများမှာ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်လွန်း၍ တုန်ယင်လာသည်။

"နောက်တစ်ခါ" ဟု အကြိမ်ငါးဆယ်မြောက် စောင်းခုတ်ချက်ပြီးနောက် သူမက အမိန့်ပေးပြန်သည်။

"နောက်ထပ် အကြိမ်ငါးဆယ်။"

"တကယ်ကြီးလားဗျာ?"

နိုဧ၏ နဖူးမှ ချွေးများ စီးကျလာပြီး မျက်လုံးများကို စပ်ဖျဉ်းလာစေသည်။

"ခန္ဓာကိုယ်ဆိုတာ ထပ်ခါတလဲလဲ လုပ်မှ မှတ်မိတာ။ ဒါမှမဟုတ် အဲဒီလို ပျော့ဖတ်နေတဲ့ နည်းစနစ်နဲ့ နတ်ဆိုးတွေကို သွားတိုက်ချင်လို့လား?"

နိုဧက ညည်းညူမိသော်လည်း လေ့ကျင့်ခန်းကို ပြန်စလိုက်သည်။

အပေါ်ခုတ်။

အလယ်ခုတ်။

အောက်ခုတ်။

ထပ်ခါထပ်ခါ၊ ထပ်ခါထပ်ခါပင်။

စောင့်ကြည့်နေသော ဂိုဏ်းသားများသည် ပထမ မိနစ်နှစ်ဆယ် အကြာတွင်ပင် စိတ်ဝင်စားမှု လျော့နည်းသွားပြီး ပို၍ စိတ်လှုပ်ရှားစရာကောင်းသော အလုပ်များဆီသို့ ထွက်ခွာသွားကြသည်။ တစ်ယောက်တည်းသာ ကျန်ရစ်သည်— ပညာရှင်တစ်ဦးကဲ့သို့ အာရုံစိုက်ကာ မှတ်စုထုတ်နေသော လူငယ်လေးတစ်ဦးပင်။

"ဟိုက ဘယ်သူလဲ?" ရေသောက်နားချိန်တွင် နိုဧက မေးလိုက်သည်။

"ဖင်န်တဲ့။ သူက လူသစ်ပဲ၊ ဓားသိုင်းမှာ ဘာပါရမီမှ မရှိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ကံကြမ္မာကို ဆန့်ကျင်ဖို့ သူက အမြဲတမ်း ကြိုးစားနေတာ။ သူ့ကို ဂရုမစိုက်နဲ့။"

ဖင်န်က တက်ကြွစွာ လက်ပြနှုတ်ဆက်သည်။ ဗယ်လာရီယာက နိုဧ၏လက်ကို ရိုက်ချလိုက်ခြင်း မပြုမီ သူက ပြန်၍ လက်ပြလိုက်မိသည်။

"မိတ်ဆွေဖွဲ့မနေနဲ့။ အလုပ်ပြန်လုပ်စို့။ အခု ရုပ်တုကို တိုက်ခိုက်မယ်။"

သူမက သားရေချပ်ဝတ် အပိုင်းအစများ ဝတ်ဆင်ထားသော ကောက်ရိုးရုပ်တုကြီးကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။

"အဲဒီရုပ်တုက ဘယ်နတ်ဆိုးထက်မဆို လူသစ်တွေကို ပိုပြီး ဒုက္ခပေးဖူးတယ်" ဟု သူမက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သည်။

"သူ့နာမည်က ဟာရိုးလ်တဲ့။"

"ရုပ်တုမှာ နာမည်ရှိတယ် ဟုတ်လား?"

"စရိုက်လည်း ရှိတယ်။ သူက အခု နင့်ကို အကဲဖြတ်နေတာ။"

နိုဧသည် သင့်တော်သော သတိရှိမှုဖြင့် ဟာရိုးလ်အနားသို့ ချဉ်းကပ်သွားသည်။

ကြယ်သီးမျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသော ကောက်ရိုးရုပ်တုမှာ တကယ်ပင် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စရာကောင်းလောက်အောင် အကဲဖြတ်နေသည့်ပုံ ပေါက်နေသည်။

"ကဲ... နင် ပထမဆုံး သင်ရမယ့် အတွဲလိုက်ခုတ်ချက်ကတော့..." ဗယ်လာရီယာက အမိန့်ပေးသည်။ "အပေါ်၊ အလယ်၊ အောက်၊ ပြီးရင် နောက်ကို တစ်လှမ်းဆုတ်။ နားလည်လား?"

နိုဧသည် ချွေးတွေရွှဲနစ်နေရင်း ခေါင်းညိမ့်လိုက်သည်။

"နားလည်ပါပြီ။"

"ကောင်းပြီ။ အကြိမ်နှစ်ဆယ်ထပ်ခါတလဲလဲ လုပ်တာကို မြင်ချင်တယ်။"

ပထမဆုံး ကြိုးပမ်းမှုများမှာ အဆင်မပြေလှဘဲ သူ၏သစ်သားဓားမှာ ဟာရိုးလ်၏ ကောက်ရိုးကိုယ်ထည်ပေါ်တွင် အားမပါဘဲ ပြန်ကန်ထွက်နေသည်။

"နင်က သူ့ကို ယားအောင်လုပ်နေတာလား!"

"ပစ်မှတ်ကို ခုတ်ရုံမခုတ်နဲ့၊ ပစ်မှတ်ကို ဖြတ်ထွက်သွားအောင် ခုတ်။ ဓားသွားက ထိတွေ့တဲ့နေရာထက် ကျော်လွန်ပြီး ဆက်သွားနေတယ်လို့ စိတ်ကူးကြည့်။"

နိုဧက ခုတ်ချက်ကို အာရုံစိုက်ပြီး ထပ်ကြိုးစားကြည့်သည်။ သူ၏ဓားမှာ အသံမြည်အောင် ထိမှန်သွားသည်။

"ပိုကောင်းလာပြီ!" ဗယ်လာရီယာ၏ အသံမှာ တကယ်ပင် အံ့အားသင့်သွားပုံရသည်။ "နောက်တစ်ခါ။"

အကြိမ်နှစ်ဆယ်မြောက် ရောက်သောအခါ နိုဧ၏ ခုတ်ချက်များမှာ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ တည်ငြိမ်မှု ရှိလာသည်။

လှပမနေသလို အားလည်း သိပ်မပါသေးသော်လည်း အနည်းဆုံးတော့ လမ်းကြောင်းတစ်ခုတည်းသို့ တသမတ်တည်း ကျရောက်နေပြီဖြစ်သည်။

"နောက်ဆုံး လေ့ကျင့်ခန်း" ဟု ဗယ်လာရီယာက ကြေညာသည်။

"ဒါက ခံစစ်အနေအထား ဖြစ်မယ်။"

သူမသည် ဝင်လာသော တိုက်ခိုက်မှုများကို ကာကွယ်ရန် ပုံစံထုတ်ထားသော အနေအထားတစ်ခုကို သရုပ်ပြသည်။ ဓားကို ရင်ဘတ်၊ လည်ပင်းနှင့် အသည်းတို့ကဲ့သို့ အရေးကြီးသော နေရာများကို ကာကွယ်ရန် စောင်းလျက်ထားရသည်။

"ဒါကို ငါးမိနစ်ကြာအောင် ဒီအတိုင်းနေ။ လုံးဝမလှုပ်နဲ့။"

ပထမ တစ်မိနစ်မှာ မဆိုးလှပေ၊ လေပြေလေးလို ခံစားရသည်။

သို့သော် ဒုတိယ မိနစ်တွင်တော့ သူ၏ ကြွက်သားများက ရပ်တန့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး နာကျင်စွာ အော်ဟစ်ဆန္ဒပြလာကြသည်။

တတိယ မိနစ်တွင်မူ သူ၏လက်မောင်းများ ခန္ဓာကိုယ်မှ ပြုတ်ထွက်သွားတော့မည်ဟု သူ အသေအချာ ယုံကြည်လိုက်သည်။

ဗယ်လာရီယာက နောက်ဆုံးတွင် အချိန်ပြည့်ပြီဟု အော်လိုက်သောအခါ သူ မြေကြီးပေါ်သို့ ပစ်လဲကျသွားတော့သည်။

"ဂုဏ်ယူပါတယ်" ဟု သူမက မြေကြီးပေါ်တွင် မှောက်လျက်လဲနေသော သူ့ကို ငုံ့ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ "နင် ပထမဆုံး သင်ခန်းစာကို အသက်ရှင်လျက် ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပြီ။"

"မနည်းပါပဲဗျာ" နိုဧ အမောတကော ပြောလိုက်ရသည်။

"နင် ထင်ထားတာထက် ပိုလုပ်နိုင်သားပဲ" ဟု သူမက ဝန်ခံပြီး လက်ကမ်း၍ ဆွဲထူပေးသည်။ "အစပြုသူ အများစုက ပထမဆုံး ခုတ်ချက်တွေမှာတင် လက်လျှော့သွားတတ်ကြတာ။"

"ကျွန်တော်က အရှုံးပေးတတ်တဲ့လူ မဟုတ်ဘူး" သူသည် သူမ၏အကူအညီကို လက်ခံကာ တုန်ယင်နေသော ခြေထောက်များဖြင့် မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။

နာကျင်မှုကို ခံစားရတာကို သဘောကျနေတဲ့ လူစားမျိုးလားမသိဘူး... ဖြစ်နိုင်တာပဲ။

[သင်သည် ကျွမ်းကျင်မှုအသစ်ကို သင်ယူပြီးပါပြီ- ဓားသိုင်းအဆင့်တစ်]

သူ၏ ပင်ပန်းမှုများမှာ ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ နိုဧသည် သူ၏ အမူအရာကို တည်ငြိမ်အောင် အတင်းထိန်းထားရသည်။

တကယ့်ကျွမ်းကျင်မှုစစ်စစ်! အဆင့်တွေ ဘာတွေနဲ့ပါလား!

ဗယ်လာရီယာက သူ၏ ဖုံးကွယ်မရသော စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို သတိပြုမိသွားသည်။ "ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သိပ်ပြီး သဘောကျမနေနဲ့ဦး။ နင်က အခုမှ 'ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အန္တရာယ်ပေးနိုင်တဲ့အဆင့်' နဲ့ 'ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အန္တရာယ်ပေးနိုင်တာ နည်းနည်းလျော့သွားတဲ့အဆင့်' ကြားထဲမှာပဲ ရှိသေးတာ။"

"တိုးတက်မှုက တိုးတက်မှုပါပဲ" ဟု နိုဧက ပြန်ချေပလိုက်သည်။

"နောက်သင်ခန်းစာ မနက်ဖြန်မှ ဆက်မယ်။"

သူတို့သည် ဂိုဏ်းအဝင်ဝတွင် လမ်းခွဲခဲ့ကြပြီး၊ နိုဧသည် ခြေလှမ်းတိုင်းမှာ အော်ဟစ်နေသော ကြွက်သားနာကျင်မှုများနှင့်အတူ ဆိုင်သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။

သို့သော် နာကျင်နေလင့်ကစား သူသည် ထူးထူးခြားခြား တစ်ခုခုကို ပြီးမြောက်အောင်မြင်လိုက်သလို ခံစားနေရသည်။

ငါ တကယ့် ဓားသိုင်းကျွမ်းကျင်မှု တစ်ခုကို သင်ယူနိုင်ခဲ့ပြီ... တန်ပါတယ်။

အိမ်ရှင်- နိုဧ ကာတာ

အသက်- ၂၈

ဆိုင်အရေအတွက်- ၁

နေ့စဉ်ဝင်ငွေ- ဒေါ်လာ ၁,၃၀၀

လက်ရှိပိုင်ဆိုင်မှု- ၁၄၀၀.၄၂ ဒေါ်လာဆိုင်ရမှတ် - ၁၃၀

ဂုဏ်ရည်များ- ခွန်အား ၄၊ သက်လုံ ၄၊ ဉာဏ်ရည် ၇၊ လျင်မြန်မှု ၃ ကျွမ်းကျင်မှုများ- ဓားသိုင်း (အဆင့် ၁)၊ ပရိုဂရမ်ရေးခြင်း (အဆင့် ၂)၊ ဘဏ္ဍာရေး (အဆင့် ၁)၊ ခေါက်ဆွဲခြောက်ဖြင့် အသက်ဆက်ခြင်း (အဆင့် ၃)