အလိုလိုက် ဖားယားတတ်တဲ့သူဟာ အမြဲတမ်း အဲ့ဒီအတိုင်းပဲ ဖြစ်နေမှာဖြစ်ပြီး နောက်ဆုံးမှာတော့ ဘာမှရမှာမဟုတ်ဘူး။
ထိုစွပ်စွဲခံရတဲ့ကောင်လေးက အခြားသူများကို အထင်သေးသလို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။
“မင်းက ဘယ်သူလဲ?” ရူဇီမိုက ရှေ့သို့တစ်လှမ်းတိုးကာ မေးလိုက်သည်။
“ငါ့နာမည်က ချွေယွမ်။ ငါ့အဖိုးက အတွင်းစည်းအကြီးအကဲ ချွေယောင်ကွမ်ပဲ” ဟု ထိုကောင်လေးက ဂုဏ်ယူစွာ ဖြေကြားခဲ့သည်။
လင်းရူဟူက သူ၏ခေါင်းနောက်စေ့ကို ရိုက်လိုက်ပြီး “ငါ့အဖိုးက တတိယမြောက် မဟာအကြီးအကဲပဲ၊ ငါတောင် အဲ့လောက် မကြွားဘူး။ အတွင်းစည်းအကြီးအကဲရဲ့ မြေးဖြစ်တာက ဘယ်တုန်းက ဒီလောက် အထင်ကြီးစရာ ဖြစ်သွားတာလဲ?!”
စစ်မှန်သော သိုင်းမြင့်မြတ်ဂိုဏ်း တွင် ဂိုဏ်းချုပ် ထွက်ခွာသွားပြီးကတည်းက ဒုတိယဂိုဏ်းချုပ် ရူချင်းရှန်းက အာဏာအရှိဆုံး ဖြစ်လာခဲ့သည်။
ထို့နောက်တွင် မဟာအကြီးအကဲ ခုနစ်ပါး၊ ၎င်းနောက်တွင် အတွင်းစည်းအကြီးအကဲများ၊ နောက်ဆုံးတွင် ပြင်ပစည်းအကြီးအကဲများ အစဉ်လိုက်ရှိသည်။
“မင်း ငါ့ကို ရိုက်စရာ အကြောင်းမရှိဘူး!” ချွေယွမ်က ပြန်အော်သည်။ “မင်းမှာ သတ္တိရှိရင် တကယ့်လက်ရည်နဲ့ ယှဉ်တိုက်ရအောင်။”
“မင်း ငါနဲ့ ယှဉ်ချင်တာလား?” ရူဇီမိုက ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။ “ကောင်းပြီ၊ ဒါပေမဲ့ ငါ့အချိန်နဲ့ တန်အောင် မင်း ဘာလောင်းကြေးထပ်မလဲ?”
“တိုက်ရိုက်ပဲ တိုက်ရအောင်၊ နားလည်သဘောပေါက်မှု ပြိုင်ပွဲတွေ လုပ်မနေနဲ့တော့” ဟု ချွေယွမ်က ယုံကြည်မှုရှိရှိ ပြောလိုက်သည်။
သူသည် ကျင့်ကြံခြင်းကို စတင်ခဲ့သည်မှာ တစ်နှစ်ကျော်ပြီဖြစ်ပြီး ပထမဆုံး မရီဒန်ယံတံခါးပေါက်ကို ဖွင့်လှစ်နိုင်ခဲ့ကာ ဝိညာဉ်မရီဒန်ယံအဆင့် (Spirit Meridian Realm) သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ တရားဝင် ပြင်ပစည်းတပည့်တစ်ဦး ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။
“ငါရှုံးရင် ဒီနဂါးပုလဲ (Dragon Pearl) ကို လောင်းကြေးပေးမယ်” ဟု ပြောကာ ချွေယွမ်က သူ၏သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ အဝါရောင်ရင့်ရင့် လုံးဝိုင်းသော အရာတစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။
ထိုပုလဲပေါ်တွင် ရှုပ်ထွေးပွေလီသော ပုံစံများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်။ အစပိုင်းတွင် ရူဇီမိုက ထိုအရာကို သိပ်ဂရုမစိုက်သော်လည်း၊
၎င်းကို မြင်လိုက်ရသည့် ခဏချင်းမှာပင် သူ တောင့်ခဲသွားခဲ့သည်။
“ငါ့ရဲ့ အရင်ဘဝတုန်းက ဒါကို အနှံ့အပြား လိုက်ရှာခဲ့ပေမယ့် ဘယ်ေနရာမှာမှရှာမတွေ့ခဲ့ဘူး... အခုတော့ ဒါက ငါ့လက်ထဲကို အလွယ်တကူ ရောက်လာပြီပေါ့။”
သူ၏ မျက်လုံးများတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး ထိုပုလဲကို ဆွဲယူကာ ၎င်း၏ အစစ်အမှန်ဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုရန် အနီးကပ် လေ့လာလိုက်သည်။
“ဒါကို ဘယ်ကရတာလဲ?” ရူဇီမိုက စူးစိုက်ကြည့်ရင်း မေးလိုက်သည်။
ရူဇီမို၏ အကြည့်မှာ ပြင်းထန်လွန်းလှသဖြင့် ချွေယွမ် ထိတ်လန့်သွားကာ “ငါ... ငါ တောင်နောက်ဘက်က မြစ်နားမှာ ကစားရင်း တွေ့ခဲ့တာ” ဟု စကားထစ်လျက် ပြောပြရှာသည်။
“အကောင်းဆုံးပဲ” ရူဇီမိုက စိတ်ကျေနပ်စွာ ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။ “ဒါဆိုရင် ဒါက အခု ငါ့ဟာပဲ။”
“ဒါပေမဲ့ ငါတို့ မတိုက်ရသေးဘူးလေ!” ချွေယွမ်က ကန့်ကွက်သည်။
“ဘာတိုက်မှာလဲ?” လင်းရူဟူက သူ့ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ “ဇီမိုအစ်ကိုက မင်းရဲ့ပစ္စည်းကို ယူတာက မင်းအတွက် အကောင်းဆုံး ဖြစ်ရပ်ပဲ။”
“မင်းတို့ ငါ့ကို အနိုင်ကျင့်နေတာ!” ချွေယွမ်က နောက်ဆုတ်သွားပြီး မျက်ရည်များ ဝဲလာသည်။
“သွားတော့” ရူဇီမိုက ဂရုမစိုက်ဘဲ လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ “မြန်မြန်ပြေးတော့၊ မဟုတ်ရင် မင်းကို ငါ နာအောင် ရိုက်လိမ့်မယ်။”
“မင်း... မင်း နောင်တရစေရမယ်!” ချွေယွမ်သည် ငိုယိုကာ ဒြပ်ဆွဲအားမျှော်စင် (Gravity Tower) ထဲမှ ပြေးထွက်သွားတော့သည်။
ရူဇီမိုကတော့ ဂရုမစိုက်ပါ။ မျိုးဆက်သစ်များကြားတွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က စည်းကျော်ခြင်း သို့မဟုတ် ပြင်းထန်သော ထိခိုက်မှု မပြုလုပ်သရွေ့ အကြီးအကဲများက ကြားဝင်စွက်ဖက်လေ့ မရှိပေ။
ထို့အပြင်၊ စစ်မှန်သော ဗီလိန်တစ်ယောက်အနေဖြင့် ကတိဖျက်ခြင်းနှင့် ပစ္စည်းလုယူခြင်းတို့မှာ လုပ်ရိုးလုပ်စဉ်ပင် ဖြစ်သည်။
ဗီလိန်တစ်ယောက်ဆီက တရားမျှတမှုကို မျှော်လင့်နေတာလား? မင်း ရူးနေတာလား?
ထိုပုလဲမှာ ငရဲနှိမ်ပုလဲ (Hell-Suppressing Pearl) ဖြစ်သည်။
၎င်း၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကို အခြားသူများ မသိကြသေးသော်လည်း ရူဇီမိုကမူ အလွန်ပင် ကောင်းကောင်းသိသည်။
သူ၏ အရင်ဘဝတွင် ၎င်းသည် ဇာတ်လိုက် ချူယန်၏ အစွမ်းထက်ဆုံး ဖဲချပ်တစ်ခုဖြစ်ခဲ့ပြီး ရူဇီမိုကို ငရဲကဲ့သို့ ဒုက္ခပေးခဲ့ဖူးသည်။
ငရဲနှိမ်ပုလဲကို သိမ်းဆည်းပြီးနောက် ရူဇီမိုသည် ထိုနေ့ တစ်နေ့လုံး ဒြပ်ဆွဲအားမျှော်စင်တွင် ဆက်လက် ကျင့်ကြံနေခဲ့သည်။
ပထမထပ်၏ နှစ်ဆသော ဒြပ်ဆွဲအားမှာ သူ့အတွက် မလုံလောက်တော့သဖြင့် ပုံမှန်ထက် အဆနှစ်ဆယ်ရှိသော ဒုတိယထပ်သို့ တက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။
ပထမထပ်နှင့် ဒုတိယထပ်ကြားရှိ ဒြပ်ဆွဲအား ကွာခြားမှုမှာ အလွန်ကြီးမားလှသဖြင့် ဂိုဏ်းမှ လှေကားထစ်များတွင် ကြားခံဒြပ်ဆွဲအား အဆင့်များကို ပါးနပ်စွာ ထည့်သွင်းပေးထားသည်။
၎င်းသည် သုံးဆမှ စတင်ကာ လေးဆ၊ ငါးဆ စသည်ဖြင့် ဆယ့်ကိုးဆအထိ တဖြည်းဖြည်း တိုးလာပြီး၊
ဒုတိယထပ်သို့ ရောက်သည့်အခါ အဆနှစ်ဆယ် ဖြစ်သွားသည်။
ရူဇီမိုသည် လှေကား၏ အလယ်ဗဟို၊ အတိအကျဆိုလျှင် ဒြပ်ဆွဲအား ဆယ်ဆရှိသော နေရာတွင် ထိုင်လိုက်သည်။
သူသည် ထိုသို့ဖြင့် တစ်နေ့လုံး လေ့ကျင့်ခန်း လုပ်ခဲ့သည်။ အနောက်ဘက် တောင်ကုန်းများနောက်သို့ နေဝင်သွားချိန်တွင် သူသည် သက်ပြင်းရှည်ကြီး တစ်ချက်ကို မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။
သူ၏ အခြေခံမှာ ပို၍ပင် ခိုင်မာလာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
သူ၏ ပါးစပ်မှ နွေးထွေးသော မြူဖြူတန်းလေးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူသည် လာမည့်ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ဝိညာဉ်မရီဒန်ယံအဆင့်သို့ ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်ရန် အဆင်သင့် ဖြစ်လုနီးပါး ရှိနေပြီဖြစ်သည်။
ညဥ့်နက်လာပြီဖြစ်သည်။ ရူဇီမိုသည် လင်းရူဟူကို နှုတ်ဆက်လိုက်သော်လည်း သူ၏နေအိမ်ရှိရာ တောင်ဘက်ငန်းတောင်ထိပ် (South Goose Peak) သို့ ပြန်မသွားခဲ့ပေ။
ယင်းအစား အစောင့် ကျန်းကျုံးထျန်းကို ခေါ်ဆောင်ကာ နတ်ဘုရား လက်နက်တိုက်ခန်းမ (Divine Armory Pavilion) သို့ ဦးတည်ခဲ့သည်။
သူ၏ လက်နက်ကို ရွေးချယ်ရမည့် အချိန်ရောက်ပြီဖြစ်သည်။
“ဓားရှည်၊ လှံ၊ တုတ်၊ ဓားလွယ်၊ ပုဆိန်၊ ခက်ရင်း... လက်နက် အမျိုးအစား တစ်ဆယ့်ရှစ်မျိုးလုံး စုံလင်လှပေ၏။”
သူ၏ဖခင်က တစ်ခါက ပြောခဲ့ဖူးသည်- “လက်နက်တိုင်းမှာ ဝိညာဉ်ရှိတယ်။ အေးစက်ပြီး အသက်မဲ့တဲ့ ကိရိယာတစ်ခုလို ဘယ်တော့မှ မဆက်ဆံနဲ့။ စစ်သည်တော် အတော်များများအတွက် သူတို့ရဲ့လက်နက်ဟာ သိုင်းလောကထဲကို စခြေချကတည်းက သူတို့နဲ့အတူ ရှိနေခဲ့တာ။ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်နဲ့ သူ့ရဲ့လက်နက်ကြားက ဆက်နွှယ်မှုဟာ နှစ်ဦးနှစ်ဖက် အပြန်အလှန် ရှိရမယ်။ မင်းက လက်နက်ကို ရွေးချယ်သလို လက်နက်ကလည်း မင်းကို ရွေးချယ်ရမယ်။ အဲ့ဒါက မင်းရဲ့ အဖော်ပဲ၊ သတ်ဖြတ်ဖို့ ကိရိယာတစ်ခု မဟုတ်ဘူး။ စစ်မှန်တဲ့ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ကသာ လက်နက်ရဲ့ ဝိညာဉ်ကို နှိုးနိုင်တယ်၊ အဲ့ဒီအခါကျမှ အဲ့ဒီလက်နက်က မင်းပိုင်တာ ဖြစ်လိမ့်မယ်။”
မြင့်မြတ်သော လက်နက်တိုက်တွင် ဆယ်ထပ်ရှိသည်။ ရှေးဦးနှလုံးသား ကုန်းမြေ (Primordial Heartlands) ရှိ လက်နက်များကို ကျင့်စဉ်များနှင့် နည်းစနစ်များကဲ့သို့ပင် အဆင့်သတ်မှတ်ထားသည်-
စကြာဝဠာ (Universe)၊ ဂလက်ဆီ (Galaxy)၊ ကြယ်စင် (Star)၊ ဂြိုဟ် (Planet)၊ ကောင်းကင် (Heaven)၊ မြေပြင် (Earth)၊ နက်နဲ (Profound) နှင့် အဝါရောင် (Yellow) အဆင့်ဟူ၍ ဖြစ်သည်။
ပထမထပ်တွင် အရည်အသွေးမြင့် ကုန်ကြမ်းများဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော သာမန်အဆင့် (Mortal-grade) အခြေခံလက်နက်များ ရှိသည်။
တပည့်အတော်များများက ၎င်းကို နားမလည်ကြပေ။ အကယ်၍ ထိုကုန်ကြမ်းများကို မြေပြင်အဆင့် သို့မဟုတ် ကောင်းကင်အဆင့် လက်နက်များအဖြစ် သွန်းလုပ်နိုင်ပါက ပန်းပဲဆရာများက အဘယ်ကြောင့် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ သာမန်အဆင့်အဖြစ် လျှော့ချလုပ်ဆောင်ရသနည်း?
ဒါက ဂိုဏ်းအတွင်းက တပည့်အများစု ဘယ်တော့မှ နားမလည်နိုင်တဲ့ အရာတစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ အဲ့ဒါကြောင့်ပဲ သူတို့က လက်နက်ရွေးရင် ဒုတိယထပ်ကနေပဲ စကြတာဖြစ်သည်။
ဒုတိယထပ်မှ ကိုးထပ်အထိ လက်နက်များကို အဆင့်ရှစ်မျိုးဖြင့် ခွဲခြားထားသည်။
သို့သော် ဆယ်ထပ်မြောက်မှာမူ စစ်မှန်သော ဒဏ္ဍာရီလာ လက်နက်များကို ထိန်းသိမ်းထားရာ နေရာဖြစ်သည်-
၎င်းတို့မှာ အတိတ်ကာလက မဟာဧကရာဇ်များ (Grand Emperors) နတ်ဘုံသို့ မတက်လှမ်းမီ ချန်ထားရစ်ခဲ့သည့် စစ်မှန်သော ဧကရာဇ်လက်နက်များ (True Emperor Weapons) ဖြစ်သည်။
ထိုလက်နက်များသည် သူတို့၏ သခင်များနှင့်အတူ စစ်ပွဲများနှင့် ဘေးဒုက္ခပေါင်းစုံကို ဖြတ်သန်းခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ကောင်းကင်ဘုံဆန္ဒ (Heaven’s Will) ကိုယ်တိုင်ဖြင့် သွန်းလောင်းခြင်း ခံထားရသည်။
၎င်းတို့၏ စွမ်းအားမှာ စကြာဝဠာအဆင့် လက်နက်များထက်ပင် များစွာ သာလွန်သည်။
သို့သော် ရူဇီမိုသည် အဆင့်မြင့်လက်နက်များကို လျစ်လျူရှုကာ သာမန်လက်နက်များ ရှိရာ ပထမထပ်သို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်သွားခဲ့သည်။
“သခင်လေးရူ၊ ဒါတွေအားလုံးက မသွေးရသေးတဲ့ သာမန်လက်နက်တွေပဲလေ” ဟု ကျန်းကျုံးထျန်းက နားမလည်နိုင်စွာ မေးလိုက်သည်။ “ဘာလို့ ဒါတွေကို လိုချင်ရတာလဲ?”
“ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒါတွေက သူတို့ရဲ့ သဘာဝအတိုင်း အရှိဆုံး အခြေအနေမှာ ရှိနေလို့ပဲ၊ အဲ့ဒါကြောင့် ငါ ဒါတွေကို လိုချင်တာ” ဟု ရူဇီမိုက ပြုံးလျက် ဖြေသည်။
“မသွေးရသေးတဲ့ ကျောက်စိမ်းတုံးတစ်တုံးဟာ ကျွမ်းကျင်တဲ့ လက်မှုပညာရှင် လက်ထဲရောက်ရင် အမှိုက်ဖြစ်မလား ဒါမှမဟုတ် တန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်တဲ့ ရတနာဖြစ်မလားဆိုတာက အတတ်ပညာအပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်။”
သူသည် တမ်းတတသစွာဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ “တကယ့်ကို တန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်တဲ့ အနုပညာလက်ရာတစ်ခုပဲ။”
လူအများစုက စကြာဝဠာ၊ ဂလက်ဆီ သို့မဟုတ် ကြယ်စင်အဆင့် စသည့် မြင့်မားသော လက်နက်များကိုသာ ဂရုစိုက်ကြသည်။
ဒါပေမဲ့ သူတို့ မေ့နေတာက အဲ့ဒီလက်နက်တွေ အများကြီးဟာ သာမန်အဆင့်ကနေ စတင်ခဲ့ပြီး အဆင့်ဆင့် တိုးတက်ပြောင်းလဲလာခဲ့တာပဲ။
အကယ်၍ မင်းက လက်နက်တစ်ခုရဲ့ အားနည်းဆုံး အချိန်မှာ သူ့ဘေးမှာ မရှိခဲ့ရင်၊ အဲ့ဒီလက်နက်က မင်းကို သူ့ရဲ့သခင်အဖြစ် ဘယ်လိုလုပ် အသိအမှတ်ပြုမှာလဲ?
သူ၏ အရင်ဘဝတုန်းက ရူဇီမိုသည် သာမန်လက်နက်များကိုသာ သွန်းလုပ်သည့် ပန်းပဲဆရာ အဖိုးအိုတစ်ယောက်ကို သိခဲ့ဖူးသည်။
သူသည် အဆင့်မြင့်သော လက်နက်များကို ဘယ်တော့မှ မသွန်းလုပ်ခဲ့ပေ။
သူက ရူဇီမိုကို တစ်ခါက ပြောခဲ့သည်- “သာမန်၊ အဝါရောင် ဒါမှမဟုတ် နက်နဲတဲ့ အဆင့်တွေကို မဖြတ်သန်းဘဲ စကြာဝဠာအဆင့်ကနေ တိုက်ရိုက်စတဲ့
လက်နက်တစ်ခုရဲ့ ဝိညာဉ်ဟာ အမြဲတမ်း မပြည့်စုံဘဲ ဖြစ်နေလိမ့်မယ်။”