အခန်း ၂၂။ မင်းသမီး ဗီဗီ

ဂိုးအင်းမဲရီ သင်္ဘောသည် လာဘွန်း၏ ဗိုက်ထဲမှ ရွက်လွှင့်ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။

"ဝူးဟူး! နောက်ဆုံးတော့ ငါတို့ ထွက်လာနိုင်ပြီ! တကယ့်ကောင်းကင်ကြီးပဲ!"

လူတိုင်းက ရက်လိုင်း  ပေါ်သို့ တက်လှမ်းလိုက်ကြပြီး ပျော်ရွှင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။ ခရိုကပ်စ်က လာဘွန်း၏ အကြောင်းစုံကို ပြန်ပြောပြနေသော်လည်း စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသောကြောင့် မစ္စ ဝက်ဒ်နက်စ်‌ေဒးတစ်ယောက် လှုပ်ရှားနေသည်ကို မည်သူမျှ သတိမထားမိလိုက်ကြပေ။

"မစ္စဝက်ဒ်နက်စ်ဒေး  ဒါက ဘာလဲ...?" ဟု မစ္စတာ ၉ က တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။

"တိုးတိုး! အဲဒီ ပင်လယ်ဓားပြတွေက ငါတို့ကို ကြိုးတောင် မတုပ်ထားဘူး၊ မစ္စတာ ၉။ သူတို့ သတိမထားမိခင် မြန်မြန်ထွက်ပြေးကြစို့"

သူတို့နှစ်ယောက်သည် သင်္ဘော၏ နောက်ပိုင်းသို့ ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် ရွေ့လျားသွားကြသည်။

ရေပန်းထွက်သံနှင့်အတူ မစ္စတာ ၉ က ပင်လယ်ထဲသို့ ခုန်ချလိုက်သည်။ မစ္စ ဝက်ဒ်နက်စ်ဒေး က လှေကားလက်ရန်းကို လက်ဖြင့်ဖိကာ လိုက်ခုန်ဖို့ ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် နောက်မှ အေးစက်စက် အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"အမြဲတမ်း သရုပ်ဆောင်နေရတာ—ပင်ပန်းမနေဘူးလား မင်းသမီး ဗီဗီ?"

ဗီဗီ တစ်ကိုယ်လုံး အေးစက်သွားသည်။ သူ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး—?!

သူမ လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ရှီရိုဂိုင် သည် နံရံကိုမှီကာ နှုတ်ခမ်းတွင် အပြုံးတစ်ခုနှင့် ရပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် ဗျာများသွားသည်။ သူက ငါ့ကို ဗီဗီမှန်း သိနေပြီ... တကယ်ပဲ သူ သံသယဝင်နေတာလား? မစ္စတာ ၉ က အောက်မှာ ရောက်နေပြီဆိုတော့ ငါ ဟန်ဆောင်နေရဦးမယ်။

ဗီဗီက မသိမသာဖြင့် ရယ်မောဟန် ပြလိုက်သည်။

"ဟားဟားဟား၊ ရှင် ဘာတွေပြောနေတာလဲ? နောက်တစ်ခါကျရင် မစ္စတာ ၉ နဲ့ ကျွန်မတို့ ဒီဝေလငါးဆီ ပြန်လာခဲ့ဦးမှာ!"

"စိတ်လျှော့ပါ မင်းသမီး"

ရှီရိုဂိုင် က လက်ရန်းဆီသို့ လျှောက်သွားပြီး အောက်ဘက်ရှိ ရေပြင်ကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။

"စိုးရိမ်စရာ မလိုပါဘူး—မစ္စတာ ၉ က သတိမေ့နေတာပါ"

ဗီဗီ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ မစ္စတာ ၉ သည် ရေပေါ်တွင် မှောက်လျက်သား ပေါ်နေပြီး ရှီရိုဂိုင်း၏ [ဘုရင်ဟာကီ] နှင့် ထိတွေ့မိပြီးနောက် သတိလစ်သွားခြင်းဖြစ်သည်။

"သူ ဘာမှ မဖြစ်ပါဘူး—ခဏပဲ သတိလစ်သွားတာပါ"

ရှီရိုဂိုင်က သူမ၏ တုန်ရီနေသော လက်များနှင့် စိုးရိမ်နေသည့် မျက်လုံးများကို ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်းသမီး ဗီဗီ၊ တခြားလူတွေ အာရုံလွဲနေကြတယ်။ ငါတို့မှာ အချိန်ရှိတယ်—စကားပြောကြမလား?"

ဒီပင်လယ်ဓားပြက အလွန်တည်ငြိမ်နေသည်။

ဗီဗီသည် နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းစေ့လိုက်ပြီး ခေါင်းကို တောင့်တောင့်လေး ငြိမ့်ပြလိုက်သည်။

"ရှင် ဘာအကြောင်း ပြောချင်တာလဲ?"

"တင်းမာမနေပါနဲ့"

ရှီရိုဂိုင်းသည် သူ့၏ ဝီစပါး-ဝီစပါး (တိုးတိုးတီးတီး) အသီး၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြုလိုက်သည်။ စတုတ္ထအဆင့်— [စိတ်ကူးယဉ် ရက်ကန်းသမား]။

ဗီဗီ၏ စိတ်ခံတံတိုင်းများ ပြိုလဲသွားသည်။ စိတ်အေးချမ်းပြီး ပျော်ရွှင်စရာ ကွေးညွှတ်မှုတစ်ခုက သူမ၏ ရင်ထဲသို့ ပြည့်နှက်သွားသည်။

ရှီရိုဂိုင် က ပြောလိုက်သည်။

"မင်းသမီး ဗီဗီ၊ ကျွန်တော်က မင်းသမီးရဲ့ ရန်သူ မဟုတ်ပါဘူး"

ဗီဗီက တုံ့ဆိုင်းစွာဖြင့် ပြုံးပြလိုက်သည်။

"ပင်လယ်ဓားပြတွေက သူတို့ဟာ ရန်သူမဟုတ်ဘူးလို့ ဘယ်တော့မှ ဝန်ခံလေ့ မရှိဘူး"

"တကယ့်ရန်သူဆိုရင် ဒီနေရာမှာ ဒီလောက်တောင် အေးဆေး တည်ငြိမ်နေမှာ မဟုတ်ဘူးလေ"

သူမက သူ့ကို မသိမသာ ချောင်းကြည့်လိုက်ပြီး စိတ်ဝင်တစားဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ရှင် ကျွန်မကို အလာဘတ်စတာနိုင်ငံရဲ့ မင်းသမီးမှန်း ဘယ်လိုသိတာလဲ?"

ရှီရိုဂိုင်းက ပခုံးတွန့်လိုက်သည်။

"ဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ပေါ့—ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် မင်းသမီးကို လိမ်ပြောမှာ မဟုတ်ပါဘူး"

သူမ၏ မျှော်လင့်ချက်များ တဖျပ်ဖျပ် တောက်လာသည်။

"ဒါဆို... ဘာလို့ ကျွန်မကို ဖော်ထုတ်လိုက်တာလဲ?"

သူသည် သူမဘက်သို့ အနည်းငယ် ကိုင်းညွတ်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော် ဘာရော့ခ် ဝပ်ခ် အဖွဲ့ကို ရပ်တန့်ပစ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားတယ်။ သိချင်မိတယ်—မင်းသမီးကရော အဲဒီ ရည်ရွယ်ချက် ရှိရဲ့လား?"

ဗီဗီ တောင့်ခဲသွားသည်။

"ဘာလို့ သူတို့ကို ပစ်မှတ်ထားတာလဲ? သူတို့က ရှင်နဲ့ ရင်းနှီးတဲ့သူ တစ်ယောက်ယောက်ကို ထိခိုက်အောင် လုပ်ခဲ့လို့လား?"

ရှီရိုဂိုင် က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး နှုတ်ခမ်းတွင် အေးစက်စက် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ နိုင်ငံတွေကို ဖြိုလဲဖို့ ကြိုးစားနေတဲ့ ဘယ်အဖွဲ့ကိုမဆို ကျွန်တော် ရွံမုန်းတယ်"

"ရွံမုန်းတာ... ရုံသက်သက်လား?" ဗီဗီက မယုံနိုင်စွာ ပြန်မေးလိုက်သည်။

"ရှင် တကယ်ပြောတာလား? တစ်ကိုယ်ရေး မုန်းတီးမှုအတွက်နဲ့ သူတို့ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားတာလား?"

ရှီရိုဂိုင် ၏ အပြုံးက ပို၍ ကျယ်လာသည်။

"ဟုတ်တယ် မင်းသမီး။ အစွမ်းထက်တဲ့ လူတိုင်းက သူတို့ရဲ့ ဗီဇအတိုင်းပဲ လိုက်လုပ်ကြတာ"

"အစွမ်းထက်တဲ့ လူတွေ?"

သံသယစိတ်များက သူမ၏ မျက်လုံးထဲတွင် လွှမ်းခြုံလာသော်လည်း ရှီရိုဂိုင် ၏ အရှိန်အဝါကို သူမ ငြင်းဆို၍ မရနိုင်ပေ။

ရုတ်တရက် အသံတစ်သံ "ခွပ်" ကနဲ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် သင်္ဘောခေါင်းမှ လုဖီ၏ ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဗီဗီသည် လန့်သွားပြီး လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ သူမ၏ မျက်လုံးများ သင်္ဘောခေါင်းဆီသို့ အလိုလို ရောက်သွားသည်။

"ပင်လယ်ဓားပြကြီး—ဘာလို့ သင်္ဘောရွက်တိုင်က မရှိတော့တာလဲ?"

ရှီရိုဂိုင် က လှည့်ကြည့်စရာ မလိုပေ။ သူသည် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ခေါင်းကို ပွတ်လိုက်သည်။

"ဟဲဟဲ—တောင်းပန်ပါတယ်၊ မဲရီဂိုး ရေ။ ငါတို့ ကပ္ပတိန်က ဒီလောက်အထိ ရူးရူးမိုက်မိုက် လုပ်လိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားမိဘူး။ အချိန်မီ မတားနိုင်လိုက်ဘူး"

သူတို့နောက်တွင် လာဘွန်းက နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူ၏ ခေါင်းမှ သွေးများ စီးကျလာသည်။ ၎င်းသည် ပင်လယ်ထဲမှ ခုန်ထွက်လာပြီး ရေထဲသို့ ပြန်ဆောင့်ဝင်သွားရာ အပေါ်တွင် ရှိနေသော မဲရီဂိုး သင်္ဘောဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ရောက်သွားသည်။

"ပြီးဆုံးသွားပြီ..." ဗီဗီ၏ အသံမှာ တုန်ရီနေပြီး ထိတ်လန့်တကြား ကြည့်နေမိသည်။

ထိုစဉ် ရှီရိုဂိုင်က အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့ မင်းသမီး"

သူ့အပေါ်တွင် အနက်ရောင် မီးခိုးငွေ့များ အုံ့ဆိုင်းလာပြီး မီးခိုး-မီးခိုး အသီး၏ စတုတ္ထပုံစံ ပြုပြင်မွမ်းမံထားသည့် [မီးခိုး ဘီလူးကြီး] အဖြစ် ပုံဖော်လိုက်သည်။ လက်နက် ဟာကီက ထိုပုံစံကို ပိုမိုခိုင်မာစေသည်။

"လုဖီ၊ လာဘွန်း—တော်တော့" ဟု ဘီလူးကြီးက ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

၎င်းက ရွက်တိုင်နှင့် လုဖီကို လာဘွန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ ဆွဲယူလိုက်ပြီး ပင်လယ်ပြင်ဆီသို့ ညင်သာစွာ လွှင့်ပစ်လိုက်သည်။ လာဘွန်းကလည်း ရေလှိုင်းအရှိန်ကြောင့် လွင့်စင်သွားသည်။

ဗီဗီသည် အပေါ်ကို မော့ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်လုံးများ အရောင်တောက်လာသည်။

"ပင်လယ်ဓားပြကြီး... ရှင်က တကယ်ကို အစွမ်းထက်တာပဲ”