နောက်တစ်နေ့ နံနက်အစောပိုင်း... ထျန်းရှန်းမျှော်စင်၏ သီးသန့်အိပ်ခန်းတစ်ခုအတွင်း၌။
ကော့ရှောင်ယီတစ်ယောက် ညဉ့်နက်သည်အထိ တစ်မှေးမျှ မအိပ်စက်နိုင်ခဲ့ရှာချေ။ သူမသည် ထိုဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ငါးဆယ်ကို မိမိ၏ ရင်ခွင်ထဲတွင် တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ပိုက်ထားမိရင်း စိတ်အစဉ်များမှာ ရှုပ်ထွေးနေခဲ့သည်။
နံနက်ခင်း၏ နေရောင်ခြည်က ခေါင်းအုံးပေါ်သို့ ကျရောက်လာခဲ့သည့် အချိန်တွင်မူ... သူမ ကုတင်ပေါ်မှ ကမူးရှူးထိုး ထလိုက်တော့သည်။
သူမအနေဖြင့် မြို့၏ ကုန်သွယ်ရေးဆိုင်ကြီးဆီသို့ အမြန်ဆုံးသွားရောက်ကာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို ငွေပြားများနှင့် လဲလှယ်ချင်နေခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ထိုမှသာ မိမိ၏ ဖခင်အတွက် ဆေးဝါးများ ဝယ်ယူနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး မိသားစု အိမ်ဟောင်းကြီးကိုလည်း ပြန်လည် ရွေးချယ်နိုင်မည် မဟုတ်ပါလား။
သူမသည် ဘေးခန်းရှိ ချန်ကျင်းတောက်နှင့် ချုံးရှင်းဂိုဏ်းက တပည့်များကို မနှိုးမိစေရန်အတွက် အခန်းတံခါးကို ညင်သာစွာ တွန်းဖွင့်လိုက်သည်။
သစ်သားလှေကားထစ်များအတိုင်း ဆင်းလာခဲ့စဉ်... ရုတ်တရက် သေးငယ်လှသော ပုံရိပ်လေးတစ်ခုနှင့် ဘုန်းခနဲ တိုက်မိသွားခဲ့ရတော့သည်။ လင်းမြောင်မြောင်သည် မိမိ၏ မျက်နှာထက်ပင် ပိုမိုကြီးမားလှသော ပန်းကန်လုံးအလွတ်ကြီးကို ကိုင်ဆောင်ထားရင်း သမ်းဝေလျက် လှေကားပေါ်သို့ တက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ကော့ရှောင်ယီကို မြင်လိုက်ရသောအခါ... ထိုတစ်ဆယ့်ခြောက်နှစ်အရွယ် မိန်းမပျိုလေးက ကော့ရှောင်ယီ၏ ရင်ခွင်ထဲက ဖောင်းကြွနေသော ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးအိတ်ကို အံ့သြတကြား စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ချိုသာစွာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည် ... "မရီးလေး... မင်္ဂလာနံနက်ခင်းပါရှင့်"
"မင်္ဂလာပါ..."
ကော့ရှောင်ယီ၏ ပါးပြင်လေးနှစ်ဖက်လုံး ရှက်သွေးဖြန်းသွားခဲ့ရပြီး မိမိ၏ ဝတ်ရုံစွန်းကို ဆုပ်ကိုင်ထားရင်း ပြန်လည် နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ သူမ ခဏမျှ တွေးတောလိုက်ပြီးနောက် တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည် ... "အစ်မ လမ်းထဲကို ခဏသွားမလို့... ပြန်လာတဲ့အခါကျရင် မရီးလေးအတွက် သကြားလုံးတွေ ဝယ်လာခဲ့မယ်နော်"
စကားလုံးများ ပါးစပ်မှ ထွက်သွားပြီးသည့် ခဏတွင်ပင်... ကော့ရှောင်ယီ ရုတ်တရက် သတိရသွားခဲ့မိသည်။ မိမိအရှေ့က လင်းမြောင်မြောင်က မြင့်မြတ်လှသော အင်မော်တယ် ‘ကျင့်ကြံသူ’ တစ်ဦး ဖြစ်နေတာပဲ... သူမက လူ့လောကက သာမန်သကြားလုံးတွေကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး စိတ်ဝင်စားပါ့မလဲ။
သို့သော်လည်း လင်းမြောင်မြောင်၏ မျက်ဝန်းအစုံမှာ လခြမ်းကွေးလေးသဏ္ဌာန် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရပြီး ခေါင်းကို အကြိမ်ကြိမ် ညိတ်လိုက်တော့သည် ... "ဟုတ်ကဲ့... ဟုတ်ကဲ့... စိတ်ချပါ မရီးလေး"
ထိုအခါမှသာ ကော့ရှောင်ယီ၏ အရှက်ပြေသွားခဲ့ရပြီး နူးညံ့စွာ ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်ပြကာ အပြင်ဘက်သို့ အပြေးအလွှား ထွက်ခွာလာခဲ့တော့သည်။
ကော့ရှောင်ယီတစ်ယောက် စားသောက်ဆိုင်အပြင်ဘက်သို့ ခြေလှမ်းအပြည့်ဖြင့် ကမူးရှူးထိုး ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်ရင်း... လင်းမြောင်မြောင် လှေကားလက်ရန်းကို မှီလျက် ထိုပိန်လှီလှသော ကျောပြင်လေးကို စိုက်ကြည့်ကာ ခေါင်းကို စောင်းလျက် ရေရွတ်မိတော့သည် ... "မရီးလေး တစ်ယောက်တည်း ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေ ဒီလောက်အများကြီး သယ်သွားတာ... ဘေးကင်းပါ့မလား မသိဘူး"
သူမ မိမိ၏ ဆံပင်များကို ကုတ်ခြစ်လိုက်ပြီးနောက်... လှည့်ပြန်လျက် အပေါ်ထပ်သို့ အပြေးအလွှား တက်သွားခဲ့တော့သည်။
ရှည်လျားလှသော လမ်းမကြီးပေါ်တွင်မူ... ဆိုင်ခန်းများမှာ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပွင့်လှစ်နေကြပြီဖြစ်သည်။ ကော့ရှောင်ယီတစ်လမ်းလုံး ခေါင်းကို ငုံ့ထားမိခဲ့ပြီး... လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် မိမိ၏ ရင်ဘတ်ကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ကာကွယ်ထားမိကာ သူတစ်ပါးက မိမိကို သတိထားမိသွားမှာကို အလွန်အမင်း စိုးရိမ်နေခဲ့ရှာသည်။
သူမသည် မြို့အတွင်းရှိ အကြီးဆုံး ကုန်သွယ်ရေးဆိုင်ကြီးဖြစ်သော ‘ဝမ်ပေါင်ကုန်သွယ်ရေးဆိုင်’ ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားခဲ့ပြီး... အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူ လျက် သတ္တိမွေးကာ အတွင်းသို့ လှမ်းဝင်လိုက်တော့သည်။
ကုန်သွယ်ရေးဆိုင်အတွင်း၌ တိတ်ဆိတ်အေးချမ်းနေခဲ့ပြီး... ဆိုင်ရှင်အဘိုးကြီးမှာ ကောင်တာအနောက်၌ ထိုင်လျက် ပေသီးကို တတောက်တောက် တွက်ချက်နေခဲ့သည်။ ပေသီးစေ့များ၏ အသံက နံနက်ခင်းအစောပိုင်းတွင် အလွန်အမင်း ပြတ်သားစွာ ထွက်ပေါ်နေခဲ့သည်။
ကော့ရှောင်ယီ အရှေ့သို့ လှမ်းလျှောက်လာခဲ့ပြီး... မိမိ၏ ရင်ဘတ်ထဲက အဝတ်အိတ်လေးကို ဆွဲထုတ်ကာ အိတ်ကြိုးကို ဖြည်လိုက်ပြီး တောက်ပနေသော အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး နှစ်တုံးကို ကောင်တာပေါ်သို့ သွန်ချလိုက်သည်။ လွင့်ပျံလာသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အလင်းတန်းများက ဆိုင်ရှင်အဘိုးကြီး၏ အိုမင်းလှသော မျက်ဝန်းများကိုပင် ကျိန်းစပ်သွားစေခဲ့သည်။
"ဆိုင်ရှင်အဘိုး... ကျွန်မကို ဒါလေးတွေ ငွေပြားနဲ့ လဲပေးလို့ ရမလားရှင့်..."
သူမ စကားပြော၍ မပြီးသေးခင်မှာတင်... ရုတ်တရက် အနောက်ဘက်မှနေ၍ အေးစက်လှသော အရှိန်အဝါနှစ်ခု ဝုန်းခနဲ ချဉ်းကပ်လာခဲ့ပြီး သူမကို ဘယ်ညာ ညှပ်ပိတ်လျက် ဝိုင်းရံလိုက်ကြတော့သည်။
"မိန်းမပျိုလေး... နင့်လက်ထဲက ပစ္စည်းတွေက ကြည့်ရတာ တော်တော်လေး ရင်းနှီးနေသလိုပဲ နင် ဒါကို ခိုးလာတာ မဟုတ်လား"
စကားပြောလိုက်သူမှာ... နှာခေါင်းကောက်ကောက်နှင့် အမည်းရောင်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး ဝတ်ရုံစွန်းများပေါ်တွင် ခြောက်သွေ့နေသော သစ်သားပုံသဏ္ဌာန် ပန်းထိုးထည်များ ပါရှိနေခဲ့သည်။
သူ၏ ဘေးနားတွင်မူ ထွားကျိုင်းလှသော ကတုံးကြီးတစ်ဦး ရပ်တန့်နေခဲ့ပြီး... သူတို့နှစ်ဦးလုံးက ‘နက်မှောင် သစ်တောဂိုဏ်း’ ၏ အတွင်းစည်းတပည့် ဝတ်စုံများကို ဝတ်ဆင်ထားကြခြင်း ဖြစ်သည်။
သူတို့နှစ်ဦးသည် ဂိုဏ်း၏ လိုအပ်ချက် ပစ္စည်းများကို ဝယ်ယူရန်အတွက် တောင်အောက်သို့ ဆင်းသက်လာခဲ့ကြသော အတွင်းစည်းတပည့်များ ဖြစ်ကြသည်။
လမ်းခရီးတစ်လျှောက်တွင် ဂိုဏ်းက ပေးအပ်ထားသော ငွေများကို အထက်လူကြီးများက အိတ်ထဲထည့်သွားခဲ့ကြသဖြင့်... အကြီးအကဲများက အသားစားနေကြသည့် အချိန်တွင် သူတို့လို အောက်ခြေအတွင်းစည်းတပည့်များမှာမူ ဟင်းရည်တစ်လုပ်ပင် သောက်ခွင့်မရရှိခဲ့ကြချေ။
သူတို့နှစ်ဦး ပိုက်ဆံအပို ဘယ်လိုရှာရမလဲဆိုတာကို စိတ်ညစ်နေကြသည့် အချိန်တွင်... ရုတ်တရက် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို ပိုက်လာသော သာမန်လူသားမိန်းမပျိုလေးနှင့် တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် တွေ့ဆုံသွားခဲ့ကြသဖြင့် ရင်ထဲတွင် မကောင်းသော စိတ်ရိုင်းများ ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။
"ဒါ... ဒါတွေက ကျွန်မရဲ့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေပါ..."
ကော့ရှောင်ယီ၏ ရင်ဘတ်ကြီး တစ်ချက် တုန်လှုပ်သွားခဲ့ရပြီး... ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို အိတ်ထဲသို့ ပြန်လည် ထည့်သွင်းရန် ကြံစည်လိုက်စဉ် အလောတကြီး ဖြစ်သွားခဲ့သဖြင့် ရင်ခွင်ထဲက အိတ်ကြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ လျှောကျသွားခဲ့ရတော့သည်။
ခဏမျှအတွင်း... ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဖရိုဖရဲ လွင့်စင်ကျသွားခဲ့ကြသည်။ ဒီမြင်ကွင်းက ထိုလူနှစ်ဦး၏ မျက်ဝန်းများကို လောဘစိတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်သွားစေခဲ့တော့သည် ...
ဒီလောက်များပြားသော ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အရေအတွက်ဆိုလျှင် နက်မှောင်သစ်တောဂိုဏ်းအတွင်း၌ အတွင်းစည်းတပည့်များအဖြစ် နှစ်ပေါင်းများစွာ အလုပ်ကျွေးပြုစုရင်တောင်မှ ရရှိနိုင်ဖို့ မသေချာလှပေ။
"နင့်လို သာမန်လူသားတစ်ယောက်က... ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အင်မော်တယ်လောကက ဒီလို ရတနာမျိုးတွေကို ရရှိနိုင်မှာလဲ"
နှာခေါင်းကောက်ကောက်နှင့် လူငယ်သည် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးလိုက်ပြီး... ကော့ရှောင်ယီနှင့် အနီးဆုံးနေရာရှိ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတစ်တုံးကို ခြေထောက်ဖြင့် နင်းခြေလိုက်ရင်း လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်သည် ... "မနေ့ညတုန်းက ငါနဲ့ ငါ့ရဲ့ ဂျူနီယာညီလေးတို့ မြို့အပြင်ဘက်မှာ အနားယူနေတုန်းက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးအိတ်တစ်အိတ် ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့ဖူးတယ် နင်က ငါတို့ရဲ့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေကို ခိုးယူသွားတာ သေချာတယ်"
ကော့ရှောင်ယီ စိုးရိမ်စိတ်ကြောင့် မျက်ဝန်းများ နီမြန်းလာခဲ့ရပြီး လက်ကို အကြိမ်ကြိမ် ခါယမ်းလိုက်မိရှာသည် ... "ဒါကို ကျွန်မ ခိုးလာတာ တကယ်မဟုတ်ပါဘူး ဒါက ကျွန်မရဲ့ အစ်ကို ကျင်းတောက်က ပေးခဲ့တာပါ"
ကောင်မလေးမလိမ်နဲ့ ထွားကျိုင်းလှသော ကတုံးကြီး ရှေ့သို့ တလှမ်းတိုးလာခဲ့ပြီး... လက်ချောင်းများကို လက်သည်းကုတ်များသဏ္ဌာန် ပြောင်းလဲလျက် ကော့ရှောင်ယီကို ဖမ်းဆွဲရန် ကြံစည်လိုက်တော့သည် ...
"လက်ပူးလက်ကျပ် မိနေတာတောင်မှ အခုထိ ဆင်ခြေပေးချင်နေသေးတယ် ဟုတ်လား ငါတို့နဲ့အတူ ဂိုဏ်းရဲ့ စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေးဆောင်ကို လိုက်ခဲ့စမ်း"
ဆိုင်ရှင်အဘိုးကြီး၏ မျက်နှာက ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရသည်။ သူသည် ထိုလူများကို ပြဿနာမရှာရန် တားမြစ်ချင်နေခဲ့သော်လည်း... တစ်ဖက်လူ၏ နက်မှောင်သစ်တောဂိုဏ်း ဝတ်စုံကို မြင်လိုက်ရသည့် အခါတွင်မူ ချက်ချင်းပင် အနောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားခဲ့ရပြီး စကားတစ်လုံးမျှ မဟဝံ့တော့ချေ။
နက်မှောင်သစ်တောဂိုဏ်းသည် မိုင်တစ်ရာပတ်လည်အတွင်း၌ အကြီးဆုံးသော ဂိုဏ်းကြီး ဖြစ်နေခဲ့ရာ... သူတို့လို သာမန်ဆိုင်ရှင်တစ်ဦးအနေဖြင့် မည်သို့လျှင် ပြိုးဝံ့ပါ့မလဲ။
ဆိုင်ရှင်အဘိုးကြီးသည် ကော့ရှောင်ယီကိုသာ မျက်စိမှိတ်ပြရင်း... ကံဆိုးမှုကို အသာတကြည် လက်ခံလိုက်ရန်သာ အရိပ်အယောင် ပြသနိုင်ခဲ့တော့သည်။
မိမိကို ကူညီမည့်သူ မရှိတော့ကြောင်း မြင်လိုက်ရသဖြင့် ကော့ရှောင်ယီ မည်သို့မျှ ရှင်းပြနိုင်ခြင်း မရှိတော့ချေ။ ထိုကျင့်ကြံသူနှစ်ဦး၏ ရုပ်ဆိုးလှသော မျက်နှာထားများကို ကြည့်ရင်း သူမ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် မျက်ရည်များ ဝဲလာခဲ့ရရှာသည်။
သို့သော်လည်း... ထိုထွားကျိုင်းလှသော ကတုံးကြီး၏ လက်က ကော့ရှောင်ယီကို ထိခိုက်မိတော့မည့် ဆဲဆဲတွင်ပင်။
ပြတ်သားလှသော မိုးကြိုးသံကြီးတစ်ခု ကွဲအက်သွားသကဲ့သို့... ကုန်သွယ်ရေးဆိုင်၏ တံခါးနှင့် ပြတင်းပေါက်များကိုပါ တုန်လှုပ်သွားစေနိုင်လောက်သည့် ပြင်းထန်လှသော အော်ဟစ်သံကြီးတစ်ခု ဝုန်းခနဲ ထွက်ပေါ်လာခဲ့တော့သည်။
"ရပ်လိုက်စမ်း"
ထို့နောက်တွင်မူ... အပြာရောင်ဝတ်ရုံ ပုံရိပ်တစ်ခုသည် ကုန်သွယ်ရေးဆိုင်၏ တံခါးဝမှနေ၍ လေပြင်းတစ်ခုကဲ့သို့ ပျံသန်းဝင်ရောက်လာခဲ့ပြီး ထိုထွားကျိုင်းလှသော ကတုံးကြီး၏ ရင်ဘတ်ပေါ်သို့ အားပြင်းပြင်းဖြင့် ကန်ချပစ်လိုက်တော့သည်။
ဖုန်း...
ပြင်းထန်လှသော ထိခိုက်မိသံကြီးတစ်ခု ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာခဲ့ရသည်။ ထိုထွားကျိုင်းလှသော ကတုံးကြီး ညည်းတွားလိုက်ရပြီး... နောက်ဆုံးအချိန်တွင် မိမိ၏ လက်မောင်းနှစ်ဖက်လုံးဖြင့် ထိုကန်ချက်ကို အနိုင်နိုင် ကာကွယ်လိုက်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း သူသည် အနောက်သို့ ခြေလှမ်းအမြောက်အမြား ဆုတ်ခွာသွားခဲ့ရပြီး မျက်နှာထားက ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရတော့သည်။
တံခါးအပြင်ဘက်တွင်မူ... ကျန်းရှောက်ရှန်းနှင့် အခြားသော ချုံးရှင်းဂိုဏ်းက တပည့် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြပြီး ကျယ်ဝန်းလှသော ကုန်သွယ်ရေးဆိုင်ကြီး၏ အခန်းမကြီးအတွင်း၌ ပြည့်နှက်သွားခဲ့ကြတော့သည်။
ထိုလူစုသည် ရိုးရှင်းစွာ ဝတ်ဆင်ထားကြသော်လည်း... လူတိုင်း၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် နက်ရှိုင်းပြီး အားပြင်းလှသော သွေးလေအရှိန်အဝါများနှင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားလှိုင်းများ ထွက်ပေါ်နေခဲ့ကြသည်။
လင်းမြောင်မြောင်တစ်ယောက် အပြေးအလွှား လိုက်လာခဲ့ရသဖြင့် အမောတကော ဖြစ်နေခဲ့ပြီး ကျန်းရှောက်ရှန်း၏ အနောက်တွင် ပုန်းအောင်းလျက် ခေါင်းလေးကို ပြူ ထွက်ကြည့်နေသည်။
ချန်ကျင်းတောက် မိမိ၏ ညာဘက်ခြေထောက်ကို ပြန်လည် ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး... ထိတ်လန့်တကြားဖြစ်နေရှာသော ကော့ရှောင်ယီကို မိမိ၏ အနောက်တွင် သေသေချာချာ ကာကွယ်ပေးလိုက်တော့သည်။
"အစ်ကို ကျင်းတောက်..." ကော့ရှောင်ယီ သူ၏ ဝတ်ရုံစကို တင်းတင်းကိုက်ထားမိရင်း မျက်ရည်များ တဖွဲဖွဲ စီးကျလာခဲ့ရရှာသည်။
"မကြောက်နဲ့... အစ်ကို ရှိတယ်နော်" ချန်ကျင်းတောက် သူမ၏ လက်ဖမိုးလေးကို ညင်သာစွာ ပုတ်ပေးလိုက်ပြီးနောက်... နက်မှောင်သစ်တောဂိုဏ်းက လူနှစ်ဦးကို အေးစက်စက် မျက်နှာထားဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်တော့သည်။
နှာခေါင်းကောက်ကောက်နှင့် လူငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး ရောက်ရှိလာသော ချန်ကျင်းတောက်နှင့် လူအုပ်ကြီးကို အထက်အောက် ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်သည်။
သူတို့၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် မည်သည့် ဂိုဏ်းတံဆိပ်မျိုးမျှ ရှိမနေခဲ့ကြသလို... အမြင့်မားဆုံး ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် ရှိနေသော အရှေ့ဆုံးက လူသည်ပင်လျှင် ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် (၈) သာ ရှိသေးပြီး... အနောက်က လူများကမူ ၎င်းထက်ပင် ပိုမိုနိမ့်ကျနေကြသေးသဖြင့် သူ စိတ်အေးသွားခဲ့ရတော့သည်။
သူနှင့် သူ၏ ဂျူနီယာညီလေးတို့သည် ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့်၏ ထိပ်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေကြပြီဖြစ်ရာ... ဒီလိုအောက်ခြေကျင့်ကြံသူများကို နှိမ်နင်းဖို့ရာ ဘာမျှ အားစိုက်ထုတ်စရာပင် မလိုချေ။
"ဘယ်ကနေ ရောက်လာတဲ့ တောဂိုဏ်းက တပည့်တွေလဲ... နက်မှောင်သစ်တောဂိုဏ်းရဲ့ ကိစ္စကို ဝင်စွက်ဖက်ရဲတယ် ဟုတ်လား"
နှာခေါင်းကောက်ကောက်နှင့် လူငယ် မေးစေ့ကို ပင့်လျက် လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်သည် ... "ဒီမိန်းကလေးက ငါတို့ရဲ့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေကို ခိုးယူသွားတာ။ မင်းတို့တွေ အခြေအနေကို သိတတ်ရင် အခုချက်ချင်း လစ်ကြစမ်း... မဟုတ်ရင်တော့ မင်းတို့အားလုံးကိုပါ တစ်ပါတည်း ရှင်းပစ်ရလိမ့်မယ်"
ချန်ကျင်းတောက် ဒေါသထွက်လွန်းသဖြင့် ရယ်မောလိုက်မိတော့သည် ... သူသည် အရှက်မရှိသော လူမျိုးများကို မြင်ဖူးခဲ့သော်လည်း ဤမျှလောက်အထိ အရှက်မရှိသော လူမျိုးကိုမူ တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့ချေ။
"ငါတို့က ကမ္ဘာပေါ်မှာ အနာဂတ်ရဲ့ နံပါတ်တစ် ဂိုဏ်းကြီးဖြစ်လာမယ့် ‘ချုံးရှင်းဂိုဏ်း’ က တပည့်တွေကွ"
"ပြီးတော့ နင်တို့တွေ နှိပ်စက်နေတဲ့ မိန်းကလေးက... သာမန်မိန်းကလေးတစ်ယောက် မဟုတ်ဘူး... သူမက ချုံးရှင်းဂိုဏ်းက ချန်ကျင်းတောက်ရဲ့ မိန်းမပဲ" ချန်ကျင်းတောက် အေးစက်စွာ လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်ပြီး မြေပြင်ပေါ်က ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။
“ပြီးတော့ မြေပြင်ပေါ်က ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေ အားလုံးကလည်း ငါကိုယ်တိုင် သူမကို ပေးထားခဲ့တာ။ မင်းတို့ နက်မှောင်သစ်တောဂိုဏ်းက လူတွေက ဘယ်လောက်တောင် ဆင်းရဲမွဲတေနေလို့လဲ... ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အနည်းငယ်လောက်အတွက်နဲ့ ဒီလိုမျိုး လိမ်ညာပြီး လုယူချင်နေရတာလဲ။ ကြည့်ရတာ... ငါကိုယ်တိုင်ပဲ မင်းတို့နှစ်ယောက်လုံးကို ရှင်းပစ်ရတော့မယ့် ပုံပဲ"
ဤစကားလုံးများ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်... နက်မှောင်သစ်တောဂိုဏ်းက တပည့်နှစ်ဦးလုံး၏ မျက်နှာများ ချက်ချင်း ပျက်ယွင်းသွားခဲ့ရတော့သည်။ သူတို့ အချင်းချင်း မျက်လုံးချင်း ဆုံလိုက်ကြမိသည်။ သူတို့၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင်မူ ချုံးရှင်းဂိုဏ်းဟူသည်မှာ စိုးရိမ်စရာမလိုသော အာဏာမရှိသည့် ဂိုဏ်းငယ်လေးတစ်ခုမျှ သာ ဖြစ်သည်။
ထိုသို့ တွေးမိသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်... နှာခေါင်းကောက်ကောက်နှင့် လူငယ်၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် သတ်ဖြတ်ခြင်းအရိပ်အယောင်များ ထွက်ပေါ်လာခဲ့တော့သည် ...
"မင်းက သေချင်နေတာပဲ တောဂိုဏ်းတစ်ခုက ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် (၈) ပဲရှိတဲ့ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက... ငါ့အရှေ့မှာ ဒီလောက်အထိ ရိုင်းစိုင်းရဲတယ် ဟုတ်လား"
ချက်ချင်းပင်... သူသည် မိမိ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို လှည့်ပတ်လိုက်ပြီးနောက်... သူ၏ လက်ဖဝါးများပေါ်တွင် ခြောက်သွေ့ပုပ်သိုးနေသော သစ်သားအရှိန်အဝါ များကို စုစည်းလျက် ချန်ကျင်းတောက်၏ နှလုံးသားဆီသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ရိုက်ချလိုက်တော့သည်။
ဒီ ‘ခြောက်သွေ့သောသစ်သားကျင့်စဉ် ဟူသည်မှာ... ရန်သူ၏ သွေးလေအသက်စွမ်းအားများကို စုပ်ယူဖျက်ဆီးပစ်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။ သူ သေချာပေါက် ယုံကြည်နေသည်မှာ ဒီတိုက်ကွက်ကြောင့် တစ်ဖက်လူ၏ ချီစွမ်းအားများ ချက်ချင်း ဆုတ်ယုတ်သွားခဲ့ရပြီး ဒူးထောက်လျက် အသက်ချမ်းသာပေးရန် တောင်းပန်လာလိမ့်မည် ဟု ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း... ထိုထက်မြက်လှသော လက်ဖဝါးလေလှိုင်းကို ရင်ဆိုင်ရစဉ်အတွင်း ချန်ကျင်းတောက် ရှောင်ကွင်းခြင်း လုံးဝမပြုလုပ်ခဲ့ဘဲ မိမိ၏ လက်သီးကို မြှောက်လျက် ထိပ်တိုက် တိုးပစ်လိုက်တော့သည်။
ဒုန်း... လက်သီးနှင့် လက်ဖဝါး ထိခိုက်မိသွားခဲ့ကြပြီး ပြင်းထန်လှသော ဖိအားလှိုင်းများ ဘေးပတ်ပတ်လည်သို့ လွင့်စင်သွားခဲ့ရသည်။
နှာခေါင်းကောက်ကောက်နှင့် လူငယ်သည် ရုတ်တရက် မိမိ၏ လက်မောင်းတစ်လျှောက်တွင် တောင်ကြီး ပြိုကျလာသကဲ့သို့... ပင်လယ်ရေလှိုင်းကြီးများ စီးဆင်းလာသကဲ့သို့ ပြင်းထန်လှသော အားလှိုင်းကြီးတစ်ခု တိုးဝင်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရတော့သည်။
သူ အလွန်အမင်း ဂုဏ်ယူနေခဲ့သော ခြောက်သွေ့သောသစ်သားစွမ်းအင်များသည် တစ်ဖက်လူ၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ထိတွေ့မိသည့် ခဏတွင်ပင် ရဲရဲနီနေသော သံမဏိပြားကြီးကို သွားရောက်ရိုက်မိသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားခဲ့ရပြီး... ရန်သူ၏ ချီစွမ်းအားကို စုပ်ယူနိုင်ခဲ့ရုံတင်မကဘဲ ပြင်းထန်လွန်းလှသော အရှိန်အဝါများကြောင့် မိမိဆီသို့ ပြန်လည်ပြီး ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာခဲ့ရတော့သည်။
ဂျွတ်...
အရိုးများ ကျိုးကြေသွားသော အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ နှာခေါင်းကောက်ကောက်နှင့် လူငယ် ဆိုးရွားစွာ အော်ဟစ်လိုက်ရပြီး... အနောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားခဲ့ကာ ကုန်သွယ်ရေးဆိုင်အတွင်းရှိ စင်အမြောက်အမြားကို ရိုက်ခွဲပစ်လျက် ကျောက်ပြားမြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ လဲကျသွားခဲ့ရတော့သည်။
ချန်ကျင်းတောက်၏ အနောက်က ဂိုဏ်းတူ မောင်နှမ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ရှေ့သို့ လှမ်းတိုးလာခဲ့ကြပြီး ချီစွမ်းအားများကို ထုတ်ဖော်လျက် အော်ဟစ်လိုက်ကြတော့သည်။
"စီနီယာအစ်ကိုချန်... အလွန် ကောင်းမွန်လှတဲ့ တိုက်ကွက်ပဲ"
အခြားသော နက်မှောင်သစ်တောဂိုဏ်းက တပည့်ဖြစ်သည့် ထွားကျိုင်းလှသော ကတုံးကြီးမှာမူ... နေရာတွင်တင် ဆွံ့အ ကြောင်အန်းသွားခဲ့ရပြီး မျက်နှာတစ်ခုလုံး ထိတ်လန့်တကြားဖြစ်ခြင်းများ ပြည့်နှက်သွားခဲ့ရချေပြီ။
‘ဒါက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် (၈) သာရှိတဲ့ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက... ဘာဖြစ်လို့ ထိပ်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေတဲ့ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို လက်သီးတစ်ချက်တည်းနဲ့ လွင့်ထွက်သွားအောင် လုပ်နိုင်ရတာလဲ'
သူသည် ဤချုံးရှင်းဂိုဏ်းက တပည့်များ လွန်ခဲ့သော လအနည်းငယ်အတွင်းမှာ မည်ကဲ့သို့သော နေထိုင်စားသောက်မှုမျိုး ရှိနေခဲ့ကြသလဲဆိုတာကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သိပါ့မလဲ။
သူတို့သည် ထမင်းစားတိုင်းတွင် အဆင့် (၁) ဝိညာဉ်သားရဲ အသားများကို စားသောက်နေခဲ့ကြရသဖြင့်... ထိုအသားများအတွင်း၌ ပြည့်နှက်နေသည့် ကြီးမားလှသော ချီစွမ်းအားများက သူတို့၏ သွေးကြောများနှင့် ချီစွမ်းအင်အရှိန်အဝါများကို သာမန်ထက်မက သေသေချာချာ သန့်စင်ပေးထားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။
သူတို့ နေ့တိုင်း ရေချိုးနေခဲ့ကြရသော ဝိညာဉ်စမ်းရေကန်ကြီးဆိုလျှင်လည်း... ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သန်းပေါင်းများစွာကို အကုန်အကျခံကာ လောင်ကျွမ်းစေခဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် စင်ကြယ်လှသော အရည်များ ဖြစ်ကြသဖြင့် သူတို့၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်များ ကို သာမန်ကျင့်ကြံသူများထက်မက ပြင်းထန်စွာ တောင့်တင်းခိုင်မာစေခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။
ဂိုဏ်းချုပ်ဖန်ယွမ်က သူ၏ တပည့်များအပေါ် ပေးအပ်ထားခဲ့သော အကျိုးခံစားခွင့်များနှင့် ကျင့်ကြံခြင်း ရင်းမြစ်များဆိုလျှင်... ယန်ရှန့်တိုက်ကြီးတွင် နေနေသာသာ... အထက်အင်မော်တယ်လောက က အင်မော်တယ်ဂိုဏ်းကြီးများအတွင်း၌ပင် ဒီလို ရက်ရောမှုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်ဖို့ရာ မလွယ်ကူလှပေ။
တပည့်များ၏ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်အတန်းနှင့် အရည်အချင်းများက မမြင့်မားလှသော်လည်း... သူတို့၏ သွေးကြောမျှင်များ၏ ကျယ်ဝန်းမှု... ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ၏ စင်ကြယ်မှုနှင့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်များ၏ တောင့်တင်းခိုင်မာမှုများမှာမူ... အဆင့်တူ ကျင့်ကြံသူများထက် အဆပေါင်း ဆယ်ဂဏန်း... ရာဂဏန်းမက ပိုမို သာလွန်နေခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။
အနှစ်ချုပ်ရလျှင်... သူတို့သည် ကုန်ကျစရိတ်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ အတိုင်းအဆမရှိသော ရင်းမြစ်များဖြင့် ပြုစုပျိုးထောင်ထားခဲ့ကြသည့် ‘ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့်ရှိ ကြောက်မက်ဖွယ် သားရဲကြီးများ သာ ဖြစ်ကြတော့သည်။