ချန်ကျင်းတောက်သည် ကျန်းရှမြို့မှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် တောင်တန်း တောင်ကုန်းများကို ကျော်ဖြတ်ကာ မြစ်ချောင်းများကို ဖြတ်သန်းရင်း အနီးကပ် လိုက်ပါလာခဲ့သည်။
တောရိုင်းမြေရိုင်းတစ်ခုထဲတွင် သူသည် စပျစ်ရည်ဘူးကို ကိုင်ဆောင်လျက် အေးစက်သော မျက်နှာထားဖြင့် တစ်ပြေးညီ လားရာအတိုင်း လျှောက်လှမ်းနေသော ထွားကျိုင်းသည့် အမျိုးသားတစ်ဦးကို တွေ့လိုက်ရသည်။
လမ်းခုလတ်တွင်လည်း ဆာလောင်မွတ်သိပ်ပြီး ပိန်လှီလှသော ဒုက္ခသည်များ လမ်းဘေး၌ စုပြုံလျက် ချမ်းတုန်နေကြသည်ကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။ သူသည် မိမိနှင့်အတူ ပါလာသော ခြောက်သွေ့သည့် ရိက္ခာအချို့ကို ထုတ်ယူပြီး ထိုသူများထဲမှ အားအနည်းဆုံး မိန်းကလေးငယ်လေး၏ လက်ထဲသို့ ထည့်ပေးခဲ့သည်။
တောင်အောက်ခြေတွင်မူ တောသူတောင်သား ရွာသားစုစုအချို့သည် သူတို့၏ ကြီးမားလှသော ရည်မှန်းချက်များကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုရင်း အင်မော်တယ်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် စိတ်ကူးယဉ်လျက် သီချင်းများကို ကျယ်လောင်စွာ သီဆိုနေကြသည်။
ချုံးရှင်းဂိုဏ်းနှင့် နီးကပ်လာလေလေ လူဦးရေမှာ ပိုမိုများပြားလာလေလေ ဖြစ်သည်။
ထိုအချိန်တွင် ဂိုဏ်းချုပ်ခန်းမ၌ ရှိနေသော ဖန်ယွမ်သည် စနစ်မျက်နှာပြင်ထက်ရှိ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး လက်ကျန်ပမာဏကို ကြည့်ရှုရင်း မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်နေသည်။
【ဂိုဏ်းရန်ပုံငွေ - ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၈၂၃,၂၀၀ တုံး】
"ဒီလောက်ကြာတာတောင် တစ်သိန်းရှစ်သောင်းပဲ ကုန်သေးတာလား…ပိုက်ဆံဖြုန်းတဲ့ နှုန်းက အတော်လေး နှေးလွန်းတယ်… ကြည့်ရတာ ရှောင်လင်တစ်ယောက် ပျင်းနေတာ ဖြစ်ရမယ်... ဂိုဏ်းပျက်စီးအောင် လုပ်ဖို့ ငါ့ကိုယ်ငါပဲ အားကိုးရတော့မယ်ထင်တယ်..."
တပည့်သစ်လက်ခံပွဲ ကျင်းပသည့်နေ့တွင် လူအုပ်ကြီးမှာ အလွန်အမင်း များပြားလှသဖြင့် ချုံးရှင်းဂိုဏ်း၏ ပျက်စီးယိုယွင်းနေသော တောင်တံခါးကြီးပင် ကျိုးပျက်လုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။
ဖန်ယွမ်သည် မြင့်မားသော စင်မြင့်ထက်ရှိ ဂိုဏ်းချုပ်ပလ္လင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေသော်လည်း ဤမျှများပြားလှသော လူအုပ်ကြီးကို မြင်သောအခါ မျက်မှောင်ကြုတ်မိသွားသည်။
"တောက်... လူတွေ ဒီလောက်တောင် များနေတာ… ကံကြမ္မာအရှင်သခင်တွေ ဒါမှမဟုတ် ကံကောင်းခြင်းနတ်သမီးတွေ ခိုးဝင်မလာဖို့ပဲ မျှော်လင့်ရမယ်…အကယ်၍ ဂိုဏ်းရဲ့အင်အားသာ တိုးတက်သွားရင် ငါ ဘယ်လိုလုပ် အင်မော်တယ်အဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်တော့မှာလဲ..."
(ဒီစာအုပ်တွင် အဓိပ္ပာယ်မရှိသော ကံကြမ္မာအရှင်သခင်မျိုး မပါဝင်စေရန် အတတ်နိုင်ဆုံး ရှောင်ကြဉ်ထားပါသည်)
သူ၏ဘေးတွင် ပန်းရောင် ငှက်မွှေးဝတ်ရုံကို ဆင်မြန်းထားသော ယွဲ့လင်သည် မျက်မှောင်ကို အနည်းငယ် ကြုတ်လျက် အောက်ဘက်ရှိ အမျိုးမျိုးသော မျက်နှာများကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။
သူမ၏ စိတ်အာရုံဖြင့် အနည်းငယ် အကဲခတ်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် အောက်တွင် ပါရမီရှင်များ နေနေသာသာ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် ရှိသူပင် ခပ်ရှားရှားဖြစ်ပြီး အားလုံးနီးပါးမှာ ရောထွေးနေသော ဝိညာဉ်အမြစ်များ ရှိကြသူများသာ ဖြစ်သည်။
ဒါက လူအုပ်စုကြီးတစ်ခုသက်သက်သာ ဖြစ်သည်။
အချိန်ကျရောက်လာပြီဖြစ်ကြောင်း မြင်သောအခါ ယွဲ့လင်သည် သူမ၏ အတွေးများကို ဖယ်ခွာပြီး ဖန်ယွမ်၏ ဘေးနားသို့ လျှောက်လှမ်းလာခဲ့သည်။
"ဂိုဏ်းချုပ်... အချိန်စေ့ပါပြီ... လူတွေလည်း အများကြီး ရောက်နေကြပြီ…ပါရမီစစ်ဆေးတဲ့ အစီရင်ခံကွင်းလည်း အဆင်သင့်ဖြစ်နေပါပြီ။ အရည်အချင်းတွေကို စတင် စစ်ဆေးကြမလားဟင်"
"ပါရမီ စစ်ဆေးမယ် ဟုတ်လား" ဖန်ယွမ်က မျက်တောင်ပင့်ကြည့်လိုက်သည်။
ဘာပါရမီကို စစ်ဆေးရမှာလဲ…
ငါအလိုရှိတာက သာမန်လူတွေပဲ... ငါအလိုရှိတာက ညံ့ဖျင်းတဲ့ ပါရမီပဲ။
ထို့အပြင် အကယ်၍ ကံကြမ္မာအရှင်သခင်တစ်ယောက်ယောက် တကယ် ပါလာခဲ့ရင်တောင် ပါရမီစစ်ဆေးတာက အလကားပဲ ဖြစ်သွားလိမ့်မည်။
ဖန်ယွမ်သည် ချောင်းတစ်ချက် ဟန့်လိုက်ပြီး ယွဲ့လင်ကို တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "မလိုအပ်ပါဘူး"
ယွဲ့လင် ခေတ္တမျှ ဆွံ့အသွားပြီး သူမ နားကြားမှားလေသလားဟု တွေးမိသွားသည်။
ကျင့်ကြံခြင်းဂိုဏ်းတစ်ခုက တပည့်သစ်ခေါ်ယူတဲ့နေရာမှာ ပါရမီကို မစစ်ဆေးရင် ဘာကို စစ်ဆေးရမှာလဲ။ ကိုယ်အလေးချိန်ကိုလား။
"ဂိုဏ်းချုပ်... အကယ်၍ ပါရမီကို မစစ်ဆေးရင် ငါတို့ တပည့်တွေကို ဘယ်လို ရွေးချယ်မှာလဲ"
ဖန်ယွမ်သည် သူမကို ဂရုမစိုက်ဘဲ မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး အောက်ဘက်ရှိ လူအုပ်ကြီးကို တည်ငြိမ်သော မျက်ဝန်းများဖြင့် ဝေ့ဝဲကြည့်ကာ ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။
"မိမိကိုယ်ကိုယ် ပါရမီအဆင့် သုံးထက် မြင့်တယ်လို့ ယူဆတဲ့သူတွေအားလုံး ရှေ့ကို တစ်လှမ်း တိုးခဲ့ပါ"
ယန်ရှန့်တိုက်ကြီးတွင် ကျင့်ကြံခြင်းပါရမီကို အဆင့်အတန်း ခွဲခြားထားပြီး လူအများစုမှာ အဆင့်သုံးအောက်တွင်သာ ရှိကြကာ အချို့ဆိုလျှင် ဓာတ်ကြီးငါးပါး ရောထွေးနေသော ဝိညာဉ် မြစ် ဖျားခံစွမ်းအင်များသာ ရှိကြသည်ကို သိထားရမည်ဖြစ်သည်။
ကျင့်ကြံခြင်းဂိုဏ်းသို့ ဝင်ရောက်လိုသူ အများစုမှာ အဆင့်တစ် သို့မဟုတ် အဆင့်နှစ် ဝိညာဉ်အမြစ် ရှိသူများ သို့မဟုတ် ထိပ်တန်းပါရမီ ရှိကြသော ကောင်းကင်ဘုံ၏ သားတော်သမီးတော်များ ဖြစ်ကြသည်။
ထို့ကြောင့် ဖန်ယွမ်ပြောလိုက်သည်နှင့် စင်မြင့်အောက်တွင် ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။
"ဒါက ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ အဆင့်သုံးထက် မြင့်တဲ့သူတွေလား ဒါက အဆင့်မရှိတဲ့ သာမန်လူတွေကို ဖယ်ထုတ်ဖို့ လုပ်တာလား"
"သေချာတာပေါ့ အဆင့်သုံးထက်မြင့်တဲ့ ပါရမီဆိုတော့ ဒီစည်းကမ်းချက်က မနိမ့်ဘူးပဲ"
"ငါသိသားပဲ... ဘယ်ဂိုဏ်းက ပါရမီကို မကြည့်ဘဲ တပည့်ခေါ်မှာလဲ"
"ငါက အဆင့်သုံး အလတ်စား ပါရမီပဲ ရှိတာ... ဟိုဘက်မှာ သွားရပ်လို့ ရမလား"
လူအုပ်ကြီးထဲတွင် မျက်နှာညိုဖျော့ဖျော့နှင့် ပိန်လှီလှသော ချန်ကျင်းတောက်သည် သူ၏လက်သီးကို တိုးတိုးလေး ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ထားမိသည်။
သူ၏ ဝိညာဉ်အမြစ် ပါရမီမှာ အဆင့်သုံး အနိမ့်စားသာ ရှိသဖြင့် ယခင်က ပါရမီနှင့် နောက်ခံမရှိမှုကြောင့် ငြင်းပယ်ခံခဲ့ရဖူးသည်။
"အဆင့်သုံးထက် မြင့်ရမယ်... ငါ့ရဲ့ အဆင့်သုံးအနိမ့်စား ပါရမီနဲ့သာ ရှေ့ကို တိုးသွားရင် ချက်ချင်း ဖယ်ထုတ်ခံရမှာ သေချာတယ် ဒါပေမဲ့ ငါ ဘာမှမလုပ်ဘဲ နေရင်လည်း အခွင့်အရေး လုံးဝရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး..."
ချန်ကျင်းတောက်၏ ရင်ထဲတွင် လွန်ဆွဲနေသည်။ ယခုအချိန်တွင် သူ့၌ နောက်ဆုတ်စရာ လမ်းမရှိတော့ပေ။
သူသည် သွားကြိတ်ကာ ရှေ့သို့တိုးပြီး စွန့်စားရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် သူ၏ဦးနှောက်ထဲသို့ အတွေးတစ်ခု လျှပ်ကနဲ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။
မဖြစ်နိုင်ဘူး…
သူသည် စင်မြင့်ထက်ရှိ အဖြူရောင်ဝတ်ရုံဖြင့် တည်ငြိမ်စွာ ရပ်နေသော ဂိုဏ်းချုပ်ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။
ဒီဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ လုပ်ရပ်က ပုံမှန်မဟုတ်ဘူး။ စစ်ဆေးတဲ့ အစီရင်တွေက အဆင်သင့်ဖြစ်နေတာကို ဘာလို့ အသုံးမပြုဘဲ လူတွေကို ကိုယ့်ဘာကိုယ် ရှေ့တိုးခိုင်းရတာလဲ။
"ကျင့်စဉ်မှတ်တမ်း" ထဲတွင် ဖော်ပြထားသည်မှာ - မဟာတာအိုလမ်းစဉ်သည် ရိုးရှင်းလှပြီး အခြေခံသဘောတရားသို့ ပြန်လည်ဦးတည်သည် ဟူ၍ ဖြစ်သည်။
ဒါက ရိုးရှင်းတဲ့ ပါရမီစစ်ဆေးခြင်းမျိုး လုံးဝမဟုတ်ဘူး။
ချန်ကျင်းတောက်၏ အသက်ရှူသံများ ရုတ်တရက် မြန်ဆန်လာပြီး သူ၏ရင်ထဲတွင် ရဲရင့်သော အတွေးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ဂိုဏ်းချုပ်ဖန်သည် ပါရမီကို စစ်ဆေးနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ... စိတ်ဓာတ်ကို စစ်ဆေးနေခြင်း ဖြစ်ရမည်။
ရိုးသားမှု…
ဟုတ်တယ်... သေချာပေါက် ရိုးသားမှုကို စစ်ဆေးတာပဲ…အင်မော်တယ်လမ်းစဉ်ကို မကျင့်ကြံမီ မိမိစိတ်ကို အရင် ကျင့်ကြံရမည်။ စိတ်ရင်းမမှန်လျှင် လမ်းစဉ်ကို ဘယ်လို ရှာဖွေနိုင်ပါမည်နည်း။
ထိုအချက်ကို သဘောပေါက်သွားပြီးနောက် ချန်ကျင်းတောက်သည် ရှေ့သို့ လှမ်းရန် ပြင်ထားသော ခြေလှမ်းကို တိုးတိုးလေး ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ရာ သူ၏ကျောပြင်တွင် ချွေးအေးများဖြင့် စိုရွှဲသွားခဲ့သည်။
တော်သေးတာပေါ့…ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ စစ်ဆေးမှုထောင်ချောက်ထဲကို ကျွံဝင်သွားလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့တယ်။
လူအုပ်ကြီး၏ အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ အေးစက်သော မျက်နှာထားရှိသည့် ထွားကျိုင်းသောအမျိုးသားသည် လက်ပိုက်လျက် သစ်ပင်အိုကြီးတစ်ပင်ကို မှီကာ အေးစက်စွာ စောင့်ကြည့်နေသည်။
ဟုန်အာနျို... အသက် နှစ်ဆယ့်ရှစ်နှစ်... အဆင့်နှစ် ပါရမီရှိသူဖြစ်ပြီး တစ်ချိန်က အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်စုပ်ယူခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့ဖူးသည်။
ဂိုဏ်း၏ တာဝန်တစ်ခုကြောင့် သူသည် ဒဏ်ရာ ရရှိခဲ့ကာ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် ကျဆင်းသွားခဲ့ပြီးနောက် ရက်စက်လှသော ဂိုဏ်းဟောင်း၏ နှင်ထုတ်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။
သူသည် ကျင့်ကြံခြင်းလောက၏ ရက်စက်မှုနှင့် ကောက်ကျစ်မှုများကို ကောင်းစွာသိရှိထားသဖြင့် အရာရာကို အမြဲတမ်း သတိအပြည့်ဖြင့် စောင့်ကြည့်လေ့ရှိသည်။
"အဆင့်သုံးထက်မြင့်တဲ့ ပါရမီရှင်တွေ ရှေ့တိုးခဲ့ရမယ် ဟုတ်လား" သူက ရင်ထဲတွင် လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။
ဒီလို စစ်ဆေးတဲ့နည်းလမ်းက ဟာကွက်တွေနဲ့ ပြည့်နေတာပဲ။
ပါရမီမြင့်တဲ့သူက ပါရမီနိမ့်သလို ဟန်ဆောင်နိုင်သလို... ပါရမီနိမ့်တဲ့သူကလည်း ပါရမီမြင့်တယ်လို့ လိမ်ညာနိုင်တာပဲ။
ဒီချုံးရှင်းဂိုဏ်းချုပ်က လူအပဲ ဖြစ်ရမယ်... ဒါမှမဟုတ်ရင်... ကြီးမားတဲ့ အကြံအစည်တစ်ခု ရှိနေတာ ဖြစ်ရမယ်။
တစ်ဖက်လူ၏ စစ်မှန်သော ရည်ရွယ်ချက်ကို မသိရသေးမီ သူသည် ငြိမ်သက်စွာ နေရန်သာ ရွေးချယ်လိုက်သည်။
သတိကြီးစွာ ထားခြင်းကသာ သူ၏ ရှင်သန်ခြင်း နည်းလမ်းပင် ဖြစ်သည်။
ထိုအချိန်တွင် လူအုပ်ကြီး၏ လူသူမရှိသော ထောင့်စွန်းတစ်ခု၌ ဖြစ်သည်။
ပိန်လှီပြီး စုတ်ပြတ်သတ်နေသော အဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် မိန်းကလေးငယ်လေးတစ်ဦးသည် ခြောက်သွေ့မာကြောနေသော ပေါင်မုန့်တစ်ဝက်ကို ရင်ခွင်ထဲတွင် တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ပွေ့ပိုက်ထားပြီး သူမ၏ မျက်နှာထက်တွင် သွေးရောင် လုံးဝ မရှိတော့ပေ။
သူမ၏အမည်မှာ လင်းမြောင်မြောင် ဖြစ်ပြီး ဘေးဒုက္ခရောက်နေသော မြေရိုင်းမှ တောင်းရမ်းကာ ရောက်ရှိလာခဲ့သည့် ဒုက္ခသည်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူမသည် ဝိညာဉ်အမြစ်ဆိုသည်မှာ ဘာလဲဆိုသည်ကိုပင် မသိပေ။
သူမက ကန့်သတ်ချက်မရှိဘူးဆိုတာကို သူမအတွက် တစ်ခုတည်းသော အခွင့်အရေးဟု တွေးထားခဲ့သော်လည်း ပါရမီကို ကြည့်နေဦးမည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။
မျှော်လင့်ချက်များ ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ။
သူမသည် ကြောက်ရွံ့စွာဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို ကျုံ့ထားမိပြီး မျက်ဝန်းထဲတွင် မျက်ရည်များ ဝဲလျက် ဘာမှ မလုပ်ရဲတော့ပေ။
လူအုပ်ကြီး၏ ဝေခွဲမရသော သို့မဟုတ် ဝမ်းမြောက်နေသော မျက်ဝန်းများကြားမှ လူပေါင်း တစ်ရာခန့်သည် လူအုပ်ထဲမှ ထွက်လာကြပြီး ရင်ပြင်ဗဟိုတွင် ရင်ကော့ခေါင်းမော့လျက် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ကြသည်။
ထိုသူများသည် သူတို့၏ ပါရမီအပေါ် အလွန်အမင်း ယုံကြည်ချက် ရှိနေကြသဖြင့် မျက်နှာထက်တွင် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
ယွဲ့လင်သည် ထိုထွက်လာသော လူတစ်ရာခန့်ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူတို့၏ အရည်အချင်းများမှာ ညီညာမှု မရှိသော်လည်း အပြင်ဘက်ရှိ သာမန်လူအုပ်ကြီးထက်စာလျှင် အများကြီး သာလွန်နေသဖြင့် သူမ၏ ကြုတ်ထားသော မျက်မှောင်များ အနည်းငယ် ပြေလျော့သွားခဲ့သည်။
သို့သော်လည်း ဖန်ယွမ်သည် ထွက်လာသော ထိုလူတစ်ရာကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း မည်းမှောင်သွားခဲ့သည်။
ဘုရားရေ…ကျင့်ကြံခြင်းဂိုဏ်းထဲကို မဝင်ရသေးတဲ့ ပါရမီရှင်တွေက ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် များနေရတာလဲ။
အကယ်၍ ဒီလူတွေသာ ချုံးရှင်းဂိုဏ်းထဲ ဝင်လာပြီး အနည်းငယ်လောက် ကျင့်ကြံလိုက်ရင် ဂိုဏ်းရဲ့အင်အားက တရှိန်ထိုး တက်သွားမှာ မဟုတ်ဘူးလား။
မဖြစ်ဘူး... ငါ သူတို့ကို ဂိုဏ်းထဲ လုံးဝ ပေးမဝင်နိုင်ဘူး။
သူသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး သူ၏မျက်နှာထက်တွင် အနက်ရှိုင်းဆုံး ပုံစံကို အတတ်နိုင်ဆုံး ထိန်းသိမ်းလျက် မည်သည့်လှိုင်းဂယက်မျှ မရှိသော အသံဖြင့် ထပ်မံ ပြောလိုက်သည်။
"အလွန်ကောင်းတယ်"
"ရှေ့ကို ထွက်လာတဲ့သူတွေအားလုံး တောင်အောက်ကို ဆင်းသွားနိုင်ပါပြီ"
"ချုံးရှင်းဂိုဏ်းက မင်းတို့ကို လက်မခံဘူး"
ထိုစကား ထွက်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ရင်ပြင်တစ်ခုလုံးသည် ချက်ချင်း ထူးဆန်းစွာ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။
လေညင်းက ဖြတ်သန်းတိုက်ခတ်သွားပြီး ညည်းတွားသံကဲ့သို့ အသံမှာ အလွန်ပင် ရှင်းလင်းစွာ ထွက်ပေါ်နေသည်။
ရှေ့သို့ ထွက်လာခဲ့ကြသော လူတစ်ရာ၏ မျက်နှာထက်ရှိ ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားမှုများသည် ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားသော အရိပ်အယောင်များဖြင့် အစားထိုးဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။
"ဂိုဏ်း... ဂိုဏ်းချုပ်... ဒါက ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ" ဦးဆောင်လာသော လူငယ်တစ်ဦးက သတ္တိမွေးပြီး မေးမြန်းလိုက်သည်။
"ကျွန်တော်တို့က အဆင့်နှစ် ပါရမီရှိတဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေပါ"
ဖန်ယွမ်သည် သူ့ကို တစ်ချက်မျှပင် လှည့်မကြည့်ဘဲ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။
"ချုံးရှင်းဂိုဏ်းက ပါရမီရှင်တွေကို လက်မခံဘူး"
ဝုန်း…
ထိုစကားလုံး ထွက်လာသည်နှင့် ရင်ပြင်တစ်ခုလုံး လုံးဝ ပေါက်ကွဲသွားခဲ့သည်။
"ဘာ... ပါရမီရှင်တွေကို လက်မခံဘူး ဟုတ်လား"
"ငါ နားကြားမှားတာ မဟုတ်ဘူးမလား။ ကျင့်ကြံခြင်းဂိုဏ်းက ပါရမီရှင်တွေကို လက်မခံဘဲ ငါတို့လို အသုံးမကျတဲ့သူတွေကို လက်ခံမှာလား"
"ချုံးရှင်းဂိုဏ်းက တကယ်ပဲ... ဘာတွေ လုပ်ချင်နေတာလဲ"
ဖယ်ထုတ်ခံလိုက်ရသော သူများ၏ မျက်နှာများသည် တုန်လှုပ်မှုမှသည် နီမြန်းလာပြီး နောက်ဆုံးတွင် ဒေါသအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ ဒါက သူတို့ကို အကြီးအကျယ် စော်ကားလိုက်ခြင်းပင်။
"အဓိပ္ပာယ်မရှိတာ… ဒါက လုံးဝ အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ ကိစ္စပဲ" တစ်ယောက်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "မင်းတို့ ချုံးရှင်းဂိုဏ်းက ငါတို့ကို ဒီလို စော်ကားခဲ့တဲ့အတွက် တစ်နေ့ကျရင် သေချာပေါက် နောင်တရစေရမယ်"
ယွဲ့လင်သည်လည်း ယခုအချိန်တွင် လုံးဝ ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်ရာ သူမသည် ဖန်ယွမ်၏ ဘေးနားသို့ အမြန်လျှောက်လာပြီး ပျာပျာသလဲ တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။
"ဂိုဏ်းချုပ်… ဒီလူတွေက ထိပ်တန်းမဟုတ်ရင်တောင် ဒီနေရာမှာတော့ အကောင်းဆုံး မျိုးဆက်တွေပဲလေ…တကယ်လို့ ဂိုဏ်းချုပ်က သူတို့ကို အကုန် မောင်းထုတ်လိုက်ရင် ကျွန်မတို့ ဘယ်သူ့ကို ခေါ်ရမှာလဲ"
သူမသည် သူမ၏ ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံး ပျက်စီးသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ ပါရမီမြင့်မားသော တပည့်များကို မောင်းထုတ်သည့် ဂိုဏ်းချုပ်ဟူ၍ မည်သူ ရှိဖူးပါသနည်း။
ဖန်ယွမ်သည် ယွဲ့လင်၏ မေးခွန်းထုတ်မှုနှင့် စင်မြင့်အောက်ရှိ ပါရမီရှင်များ၏ အော်ဟစ်သံများကို ဂရုမစိုက်ဘဲ လက်ကိုသာ အေးဆေးစွာ ဝေ့ယမ်းလိုက်သည်။
"ငါ စကားကို နှစ်ခါ မပြောချင်ဘူး…တောင်အောက်ဆင်းတဲ့ လမ်းက ဟိုမှာ ရှိတယ်... သွားကြတော့"
’ထွက်သွားကြ…မင်းတို့အားလုံး အကုန် ထွက်သွားကြ… ငါ ချုံးရှင်းဂိုဏ်းကို ဖျက်ဆီးမယ့် ကိစ္စကို လာပြီး မနှောင့်ယှက်ကြနဲ့’ ရင်ထဲမှ အော်ဟစ်လိုက်သည်။