နောက်ထပ် လဝက်ခန့် ကြာပြီးနောက်... နောက်တောင်ကုန်း၏ တားမြစ်နယ်မြေရှိ ကျောက်တံခါးကြီးသည် ဝုန်းကနဲ မြည်ဟည်းလျက် ပွင့်ဟလာခဲ့သည်။
ယွဲ့လင်သည် အပြင်သို့ လှမ်းထွက်လာခဲ့သည်။ ယခုအချိန်တွင် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ တရိပ်ရိပ် တိုးပွားနေပြီး အရင်က ဖြူဖျော့နေသော မျက်နှာလေးမှာလည်း ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ဝင်းပစိုပြေနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
အဆင့် (၁) ဝိညာဉ်သားရဲအသားမှ ရရှိသော အားကောင်းလှသည့် သွေးစွမ်းအင်များနှင့် လပေါင်းများစွာကြာ ကျင့်ကြံအားထုတ်မှုကြောင့်... သူမ၏ အခြေခံအုတ်မြစ် တည်ဆောက်ခြင်း အဆင့် လမ်းစဉ်ဒဏ်ရာဟောင်းမှာ နောက်ဆုံးတွင် လုံးဝ ပျောက်ကင်းသွားခဲ့ချေပြီ။
သို့သော်လည်း သူမအနေဖြင့် ဒဏ်ရာပျောက်ကင်းသွားသည့် ဝမ်းသာပီတိကို မခံစားရသေးခင်မှာပင်... နောက်တောင်ကုန်း တားမြစ်နယ်မြေမှ ထွက်လာသည်နှင့် မြင်တွေ့လိုက်ရသော မြင်ကွင်းကြောင့် ဆွံ့အလျက် အသက်ရှူပင် မှားသွားခဲ့ရသည်။
ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်နေပြီး ဝိညာဉ်စုဆောင်း သစ်သားများဖြင့် အနုစိတ် ထုဆစ်တည်ဆောက်ထားသော တပည့်အိပ်ဆောင်များမှာ... ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ထိုနေရာတွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လှုပ်ခတ်မှု လုံးဝမရှိဘဲ သာမန်လူသားအသုံးအဆောင် စျေးကြီးလှသော သာမန်ပစ္စည်းများဖြင့်သာ ဆောက်လုပ်ထားသည့် လေးထပ် အဆောက်အအုံ စတုရန်းပုံကြီးအချို့ အစားထိုး ဝင်ရောက်နေခဲ့သည်။ လေထုထဲတွင် ထူထပ်နေသင့်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များမှာလည်း ယခင်ကကဲ့သို့ပင် ပြန်လည် ပါးလျသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
"ဒါ... ဒါက ဘာဖြစ်တာလဲ"
ယွဲ့လင်၏ ရင်ထဲတွင် ဒိန်းခနဲ ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။
အရင် တပည့်အိပ်ဆောင်တွေက ဝိညာဉ်စုဆောင်းအစီအရင်တွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေပြီး ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ရာပေါင်းများစွာ အကုန်အကျခံကာ ဆောက်ထားတဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း နတ်ဘုရားနယ်မြေလေ။
သူမ ကျင့်ကြံခြင်းထဲ ဝင်သွားတာ နှစ်လပဲ ရှိသေးတယ်... ဒါတွေက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ပျောက်ကွယ်သွားရတာလဲ။ ဂိုဏ်းက ရန်သူတွေရဲ့ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရတာလား။
ထိုသို့ တွေးမိသည်နှင့် ယွဲ့လင်သည် ခြေဖျားဖြင့် မြေပြင်ကို အသာကန်ကာ လေထဲတွင် ဝဲပျံလျက် အိပ်ဆောင်အသစ်များရှေ့သို့ ချက်ချင်း ဆင်းသက်လိုက်တော့သည်။
သူမ ဆင်းသက်လိုက်သည်နှင့် ရေချိုးပုံးများကို ကိုင်ဆောင်ထားကြသော တပည့်သစ်တစ်စုမှာ သူမ၏ ဘေးနားသို့ ဝိုင်းအုံလာကြပြီး တကျီကျီဖြင့် နှုတ်ဆက်ကြလေသည်။ ချန်ကျင်းတောက်က လက်နှစ်ဖက်ကို ဆုပ်ကိုင်လျက် ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး လင်းမြောင်မြောင်ကမူ သူမ၏ လက်မောင်းကို ဖက်တွယ်လိုက်သည်။
"စီနီယာအစ်မ... ကျင့်ကြံခြင်းကနေ ထွက်လာပြီပေါ့"
"စီနီယာအစ်မရဲ့ မျက်နှာလေးက ပိုပြီး လှပလာတာပဲ"
အပြစ်ကင်းစင်လှသော မျက်နှာလေးများ ဘေးကင်းလုံခြုံစွာ ရှိနေသည်ကို မြင်ရမှသာ ယွဲ့လင် ရင်ထဲက အပူလုံးကြီး ကျသွားခဲ့ရပြီး အလောတကြီး မေးမြန်းလိုက်သည်။
"ဂျူနီယာ မောင်လေးတို့... ညီမလေးတို့... တပည့်အိပ်အဆောင်တွေက ဘာဖြစ်သွားတာလဲ။ ဝိညာဉ်စုဆောင်း သစ်သားအဆောင်တွေနဲ့ ဝိညာဉ်စုဆောင်းအစီအရင်တွေ ဘယ်ရောက်သွားလဲ ငါတို့ဂိုဏ်းကို ရန်သူတွေ လာတိုက်ခိုက်ကြလို့လား"
ချန်ကျင်းတောက်နှင့် အခြားသူများ စကားမဆိုရသေးခင်မှာပင် လင်းမြောင်မြောင်က မျက်တောင်လေး ခတ်လျက် တဟိဟိ ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။
"မဟုတ်ပါဘူး စီနီယာအစ်မရယ်... ဂိုဏ်းချုပ်က လူခြောက်ယောက် အတူတူနေရတာ အရမ်း ကျပ်ညပ်ပြီး အားလုံး စိတ်မချမ်းသာဖြစ်မှာ စိုးလို့ဆိုပြီး... အဆောက်အအုံဟောင်းတွေကို ဖြိုချပြီး ကျွန်မတို့ အားလုံးကို တစ်ယောက်ခန်းတွေ ပြောင်းပေးလိုက်တာပါ"
"...ဘာပြောတယ်"
ယွဲ့လင် မျက်စိများ ပြာဝေသွားခဲ့ပြီး သွေးတစ်လုပ်ပင် အန်ချင်စိတ် ပေါက်သွားခဲ့ရသည်။
ဒါက ဖန်ယွမ်ရဲ့ လက်ချက် ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူမ လုံးဝ ထင်မထားခဲ့ပေ။ ကောင်းပြီ... သူက ကပ်စေးကုတ်တာကို ရပ်လိုက်ပြီး အခုတော့ ပိုက်ဆံဖြုန်းတဲ့ လူဖြုန်းတီးကြီး ဖြစ်သွားပြီပေါ့ ဟုတ်လား။
"ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သိန်းချီတန်တဲ့ ဝိညာဉ်စုဆောင်းအစီအရင်တွေကို... သူက ဒီအတိုင်း ဖြိုချပစ်လိုက်တယ် ဟုတ်လား" ယွဲ့လင် ဒေါသထွက်လွန်းသဖြင့် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရင်နေခဲ့သည်။
"ဝိညာဉ်စုဆောင်းအစီအရင် မရှိရင်...နင်တို့တွေ ဘယ်လိုမျိုး ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို စုပ်ယူပြီး ကျင့်ကြံကြမလဲ မဖြစ်ဘူး... ငါ သူ့ဆီ သွားပြီး ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မေးရမယ်"
သူမသည် လှည့်လျက် ဂိုဏ်းချုပ်၏ အင်မော်တယ်ဂူဗိမာန်ဆီသို့ ပြေးထွက်ရန် ပြင်လိုက်သည်။
"စီနီယာအစ်မ... မလုပ်ပါနဲ့" ချန်ကျင်းတောက်က အလျင်အမြန် လက်နှစ်ဖက်ကို ဆန့်တန်းလျက် သူမကို တားဆီးလိုက်သည်။ "ဂိုဏ်းချုပ်က ရက်အတော်ကြာအောင် အပြင်မထွက်ဘဲ ကျင့်ကြံခြင်းထဲ ဝင်နေတာပါ စီနီယာအစ်မအနေနဲ့ သွားပြီး မနှောင့်ယှက်သင့်ပါဘူး"
"ကျင့်ကြံခြင်း ဟုတ်လား။ သူက ရွှေအမြုတေအဆင့် အစောပိုင်းမှာ တင်နေတာ ဆယ်စုနှစ်ချီနေပြီ... ကျင့်ကြံခြင်းကို လက်လျှော့ထားတာ ကြာလှပြီပဲ... ဘာကျင့်ကြံခြင်းထဲ ဝင်ရမှာလဲ" ယွဲ့လင်က မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။
သူမ ပြောဆိုနေသော ရွှေအမြုတေအဆင့်မှာ... ဂူဗိမာန်အတွင်း ရုတ်တရက် သေဆုံးသွားခဲ့ပြီး ဖန်ယွမ်က အစားထိုး ဝင်ရောက်လာခဲ့သော ယခင် ဂိုဏ်းချုပ်ဟောင်းကို ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။
ချန်ကျင်းတောက်က ပတ်ပတ်လည်ကို ဝေ့ဝဲကြည့်ရှုလိုက်ပြီး အသံကို နှိမ့်လျက် မျက်ဝန်းများ တောက်ပစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"စီနီယာအစ်မ... အစ်မ မသိသေးဘူးလား။ လဝက်ခန့်က ဂိုဏ်းချုပ် ကျင့်ကြံခြင်းကနေ ထွက်လာတုန်းက... ထျန်ကုန်းဂိုဏ်းက ဆရာကြီးလု ကိုယ်တိုင် ပြောခဲ့တာပါ။ ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်က နတ်ဝိညာဉ်အဆင့် အစောပိုင်းကို ရောက်နေပြီတဲ့။ သူ့ရဲ့ အော်ရာက ပင်လယ်ပြင်ကြီးလို ကျယ်ပြောပြီး နက်ရှိုင်းလွန်းလို့ တကယ့်ကို အတိုင်းအဆမရှိ ပဲတဲ့"
"နတ်ဝိညာဉ်အဆင့် ဟုတ်လား" ယွဲ့လင် ကြောင်အသွားခဲ့ရသည်။
သူမသည် ချန်ကျင်းတောက်ကို အပေါ်အောက် အကဲခတ်ကြည့်ရှုမိရာ... ဒီကောင်လေး ကျင့်ကြံရင်း ရူးသွားတာလားဟုပင် တွေးတောမိသည်။
ဖန်ယွမ်က ရွှေအမြုတေအဆင့်မှာ ဆယ်စုနှစ်ချီပြီး တန့်နေခဲ့တာလေ... သူမ ကျင့်ကြံခြင်းထဲ ဝင်သွားတာ နှစ်လပဲ ရှိသေးတယ်... သူက နတ်ဝိညာဉ်အဆင့် ဖြစ်သွားပြီ ဟုတ်လား။ ကျင့်ကြံခြင်းလောကမှာ နတ်ဝိညာဉ်အဆင့်တွေကို စျေးထဲက ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေလို အပေါစား မှတ်နေတာလား။
"စီနီယာအစ်မ... ဂိုဏ်းချုပ်က ကျွန်တော်တို့အတွက် အရာရာကို လုပ်ဆောင်ပေးနေတာပါ…ကျေးဇူးပြုပြီး သူ့အပေါ် ဒေါသ မထွက်ပါနဲ့နော်" လင်းမြောင်မြောင်က ယွဲ့လင် ဖန်ယွမ်အပေါ် သံသယဝင်နေဆဲ ဖြစ်သည်ကို မြင်သောအခါ မျက်ရည်ဝဲလျက် သူမ၏ ဝတ်ရုံစကို ဆွဲကိုင်ကာ အသနားခံလိုက်သည်။
စီနီယာအစ်မကလည်း လူကောင်းတစ်ယောက် ဖြစ်သလို... ဂိုဏ်းချုပ်ကလည်း လူကောင်းတစ်ယောက် ဖြစ်သည် ဖြစ်ရာ... လူကောင်းနှစ်ယောက်ကြားတွင် မည်သည့် နားလည်မှုလွဲမှားခြင်းကိုမျှ သူမ မရှိစေချင်ပေ။
ဒီတပည့်တစ်စုလုံးက ဖန်ယွမ်ကို အမိုက်မှောင်စွာ ကာကွယ်ပေးနေကြသည်ကို ကြည့်ပြီး ယွဲ့လင် ရင်ထဲတွင် ဒေါသရော စိတ်မကောင်းခြင်းပါ ဒွန်တွဲ ခံစားလိုက်ရသည်။
“နင်တို့တွေ ဘာသိလို့လဲ ဝိညာဉ်စုဆောင်းအစီအရင် မရှိရင်...နင်တို့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း အရှိန်အဟုန်က ဘယ်လောက်အထိ နှေးကွေးသွားမလဲ သူက နင်တို့ရဲ့ အင်မော်တယ် လမ်းစဉ်ကို ဖြတ်တောက်လိုက်တာပဲ"
သူမ ထင်မှတ်မထားသည်မှာ... ထိုစကားကို ကြားရသောအခါ တပည့်များမှာ သဘောမတူသည့်အပြင် မျက်နှာတစ်ခုလုံးတွင် "စီနီယာအစ်မ... အစ်မက ဘာမှ နားမလည်သေးပါဘူး" ဟူသော မျက်နှာပေးများ ဖြစ်ပေါ်နေကြသည်။
"စီနီယာအစ်မ... အစ်မ တွေးတာ မှားနေပြီ" ချန်ကျင်းတောက်က လေးလေးနက်နက် ပြောလိုက်သည်။
"ဒီတစ်ယောက်ခန်းတွေက ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပါးလျတယ်လို့ ထင်ရပေမယ့်လည်း... ကျွန်တော်တို့ကို တစ်ဦးတည်း ဆိတ်ငြိမ်မှုကို ပေးစွမ်းနိုင်ပြီး ကိုယ့်ရဲ့ စိတ်ရင်းအမှန်ကို ပြန်လည် ဆန်းစစ်စေနိုင်ပါတယ်။ ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က... ကျွန်တော်တို့ ပိုပြီး ကောင်းမွန်စွာ ကျင့်ကြံနိုင်ဖို့အတွက် ကျွန်တော်တို့ရဲ့ တာအိုနှလုံးသား ကို အရောင်တင်ပေးနေတာ ပါ"
"တာအိုနှလုံးသားကို အရောင်တင်ပေးတာ ဟုတ်လား" ယွဲ့လင်သည် ဒီလို လှည့်ပတ်တွေးခေါ်သည့် ချန်ကျင်းတောက် ရယ်ရမလို ငိုရမလိုပင် ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။
သူမသည် စကားပြန်လည် တုံ့ပြန်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်... သူမ၏ နတ်ဘုရားစိတ်အာရုံ က မိမိရှေ့ရှိ လူအချို့၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ မသိမသာ ဝေ့ဝဲ စစ်ဆေးကြည့်ရှုလိုက်မိသည်။
သို့သော်လည်း ဒီစစ်ဆေးမှုကြောင့်... သူမ ပြောမည့် စကားလုံးများမှာ လည်ချောင်းဝတွင်ပင် ချက်ချင်း တစ်ဆို့သွားခဲ့ရတော့သည်။
ချန်ကျင်းတောက် … ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့် (၆)
ဝမ်အာကော… ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့် (၃)
ပါရမီ အညံ့ဆုံးဖြစ်တဲ့ လင်းမြောင်မြောင်တောင်မှ... အမှန်တကယ်ပင် ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့် (၂) ကို ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ဒါ... ဒါက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ ဝိညာဉ်စုဆောင်းအစီအရင် မရှိဘဲနဲ့... သာမန်ပါရမီပဲ ရှိကြတဲ့ ဒီဂျူနီယာ မောင်လေး ညီမလေးတွေက သူတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်ကို ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက် မြန်မြန်ဆန်ဆန် တိုးတက်အောင် လုပ်နိုင်ကြတာလဲ။ သူတို့ရဲ့ အရှိန်အဟုန်က ထိပ်တန်းပါရမီရှင် ကျင့်ကြံသူတွေနဲ့ပင် တန်းတူ ဖြစ်နေချေပြီ။
"တစ်ခုခုတော့ မှားနေပြီ …နင်တို့တွေ ဘာလို့ ဒီလောက် မြန်မြန် ကျင့်ကြံနိုင်ကြတာလဲ" ယွဲ့လင်၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် အံ့အားသင့် ထိတ်လန့်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားခဲ့ရသည်။
လင်းမြောင်မြောင်က ယွဲ့လင်၏ "သရဲသရဲမြင်လိုက်ရသလို" မျက်နှာပေးကို ကြည့်ကာ နှုတ်ခမ်းလေးဆူလျက် ပြုံးလိုက်ပြီး သူမ၏ လက်ကို ဆွဲခေါ်လိုက်သည်။
"စီနီယာအစ်မက တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံခြင်းထဲ ဝင်နေတာ ကြာလွန်းလို့ပါ ဂိုဏ်းက အရင်လို မဟုတ်တော့ဘူး လာပါ... ကျွန်မ အစ်မကို ဂိုဏ်းချုပ် ပြင်ဆင်ပေးထားတဲ့ ဘဝသစ်ကို သွားပြီး ခံစားစေချင်တယ်"
ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် လင်းမြောင်မြောင်သည် ယွဲ့လင်ကို အတင်းအကျပ် ဆွဲခေါ်သွားခဲ့တော့ရာ အခြား အမျိုးသမီးတပည့်တစ်စုကလည်း တဟိဟိ ရယ်မောလျက် နောက်ကွယ်မှ လိုက်ပါလာခဲ့ကြသည်။
လင်းမြောင်မြောင်သည် ယွဲ့လင်ကို ပထမဆုံးအဖြစ် ထမင်းစားဆောင်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။
စားပွဲပေါ်တွင် ဝိညာဉ်သားရဲအသားများ ပေါများစွာ ရှိနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း... နန်းတွင်းစားဖိုမှူးမျိုးနွယ် ဘယ်နှဆက်ကမှန်းမသိ ဆင်းသက်လာသော တပည့်တစ်ဦးက အသားချက်ပြုတ်နည်းပေါင်း တစ်ဆယ်ကျော်ကို တီထွင်ဆန်းသစ်ထားသဖြင့် အရသာမှာ အရင်ကထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမို ထူးကဲ ကောင်းမွန်နေခဲ့သည်။
ယွဲ့လင်အနေဖြင့် ဒီခန်းနားလှသော အစားအစာကြောင့် အံ့အားသင့်မှုမှ မပြေသေးခင်မှာပင်... အဝတ်အစားသစ်တစ်စုံနှင့် ရေချိုးပုဝါတစ်ထည်ကို သူမ၏ လက်ထဲသို့ အတင်းအကျပ် ထည့်ပေးလာခဲ့သည်။
"စီနီယာအစ်မ... မြန်မြန် လုပ်... မြန်မြန် လုပ်... နောက်ကျရင် နေရာရမှာ မဟုတ်ဘူး"
"ငါတို့ ဘယ်သွားကြမလို့လဲ" ယွဲ့လင် လုံးဝ ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေခဲ့ရသည်။
"တင်းယွမ်ဆောင် ကို သွားမလို့လေ"
ယွဲ့လင်သည် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေခဲ့သော်လည်း လင်းမြောင်မြောင်၏ ဆွဲခေါ်မှုနောက်သို့ လိုက်ပါလျက် မျှော်စင်တောင်ကုန်းပေါ်ရှိ အဆောက်အအုံအသစ်တစ်ခုဆီသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ သူမ မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ... တစ်ကိုယ်လုံး ဆွံ့အ မှင်တက်သွားခဲ့ရချေပြီ။
ခမ်းနားထည်ဝါလှသော နန်းတော်ကြီးတစ်ခုက သူမ၏ မျက်စိရှေ့တွင် ရှိနေသည်။
နံရံများကို ကျောက်စိမ်းဖြူများဖြင့် ပြုလုပ်ထားပြီး အမိုးကို ရွှေရောင်အကာများ မိုးထားသည်။ လူတစ်ရပ်စာခန့်ရှိသော ရွှေ ချီလင် ရုပ်တုနှစ်ခုက တံခါးဝတွင် စောင့်ကြပ်နေပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများတွင်မူ နူးညံ့သောအလင်းကို ထုတ်လွှတ်ပေးသည့် လက်သီးဆုပ်ခန့် ပုလဲကြီးများကို မြှုပ်နှံထားသည်။ တံခါးဝအထက်တွင် ကရမက်သားဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ဆိုင်းဘုတ်ကြီး ရှိနေပြီး ထိုပေါ်တွင် ရေးထိုးထားသည်မှာ …
“တင်းယွမ်ဆောင်”
ထိုနာမည်က အလွန် သာယာနာပျော်ဖွယ် ရှိသော်လည်း... အတွင်းပိုင်း ပြင်ဆင်မှုများမှာမူ လူသားကမ္ဘာရှိ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်၏ နန်းတော်ကြီးထက်ပင် ပိုမို သားနား ခမ်းနားနေခဲ့သည်။
"ဒါ... ဒါက ဘာနေရာလဲ ဂိုဏ်းရဲ့ မဟာရင်ပြင်ကြီးကို ဒီနေရာ ပြောင်းလိုက်တာလား" ယွဲ့လင် ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်နေခဲ့ရသည်။
"ဒါက အများသုံး ရေချိုးဆောင်ကြီးလေ စီနီယာအစ်မရဲ့" လင်းမြောင်မြောင်က ပုံမှန်ကိစ္စတစ်ခုကဲ့သို့ ပြောလိုက်သည်။
"လူတိုင်း အတူတူ ရေချိုးကြတဲ့ နေရာပေါ့"
"ရေ... ရေချိုးဆောင် ဟုတ်လား"
ယွဲ့လင်၏ အသံမှာ အဆမတန် မြင့်တက်သွားခဲ့ရပြီး အသံပင် ကွဲအက်မတတ် ဖြစ်သွားခဲ့ရတော့သည်။