အခန်း ၁ ဆင်းရဲသားအိုကြီးကို အထင်မသေးန
“စုချန်... ငါတို့နှစ်ယောက်က အခုတော့ လမ်းကြောင်းချင်း မတူတော့ဘူး။”
“ငါက ထျန်းလန်ဂိုဏ်းရဲ့ တပည့်ဖြစ်နေပြီ။ ထျန်းလန်ဂိုဏ်းဆိုတာ ဘယ်လိုနေရာမျိုးလဲ မင်းသိရဲ့လား။”
“မင်းတစ်သက်လုံး ကြိုးစားရင်တောင် ဝင်ခွင့်ရနိုင်မှာ မဟုတ်တဲ့နေရာပဲ။”
နူးညံ့လှပသော မျက်နှာသွင်ပြင်ရှိသည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးက အပေါ်စီးမှ ငုံ့ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။
အဲဒီနေ့မှာ စုချန်တစ်ယောက် ဒီလို ဇာတ်လမ်းဆန်ဆန် ဖြစ်ရပ်မျိုး သူ့အပေါ် ကျရောက်လာလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ပေ။
ဟား
စေ့စပ်ထားတာ ဖျက်သိမ်းခံလိုက်ရတာ ကောင်းတာပေါ့
စုချန်ကလည်း ဇာတ်လမ်းထဲကအတိုင်း စေ့စပ်ဖျက်သိမ်းစာကို ချက်ချင်း ရေးပေးလိုက်သည်။
“မြစ်အရှေ့ဘက်မှာ နှစ်သုံးဆယ်... မြစ်အနောက်ဘက်မှာ နှစ်သုံးဆယ်။ လူငယ်တစ်ယောက်ရဲ့ အလားအလာကို ဘယ်တော့မှ အထင်မသေးနဲ့။ လီချင်းယွဲ့... နောင်တစ်ချိန်ကျရင် ဒီနေ့လုပ်ခဲ့တာကို နောင်တမရပါစေနဲ့လို့ပဲ မျှော်လင့်ပါတယ်”
အဲဒီနေ့က မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွန်းနေခဲ့သည်။
စုချန်ကတော့ အလွန်ပျော်ရွှင်နေခဲ့သည်။
ဘေးလူအားလုံးက စုချန်ဟာ ဒီအဖြစ်အပျက်ကြောင့် စိတ်ထိခိုက်ပြီး ရူးသွားပြီဟု ထင်နေကြသည်။
လီချင်းယွဲ့ကိုယ်တိုင်လည်း စုချန် ရူးသွားပြီဟု ယူဆခဲ့သည်။
စုချန်က နောက်တစ်ချက်ပင် လှည့်မကြည့်တော့ဘဲ ထွက်သွားခဲ့သည်။ အရူးတစ်ယောက်နှင့် အချေအတင်ပြောနေရန် သူ့မှာ အချိန်မရှိပေ။
ဒီအဖြစ်အပျက်က ဘာကိုဆိုလိုကြောင်း စုချန်တစ်ယောက်တည်းသာ သိနေခဲ့သည်။
သူဟာ အခြားကမ္ဘာမှ ဒီကမ္ဘာကို ကူးပြောင်းရောက်ရှိလာသူတစ်ဦးဖြစ်သလို... အခုလည်း စေ့စပ်ထားသူရဲ့ ပစ်ပယ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည့် ဇာတ်ကွက်ထဲ ရောက်နေခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
ဒီလိုအခြေအနေမျိုးမှာ ဇာတ်လိုက်မဟုတ်ရင် ဘယ်သူက ဇာတ်လိုက်ဖြစ်နိုင်ဦးမှာလဲ။
……
သုံးရက်ကြာသွားသည်။
ဘာလှုပ်ရှားမှုမှ မရှိသေးပေ။
“ထူးဆန်းပါလား။ ငါ့ရဲ့ အထူးစနစ်က စွမ်းအင်ကုန်သွားတာများလား။”
စုချန်က သုံးရက်တိုင်တိုင် စောင့်ဆိုင်းခဲ့သည်။
ဒါပေမဲ့ သူမျှော်လင့်နေတဲ့ အထူးစနစ်က ပေါ်မလာခဲ့ပေ။
ကိစ္စမရှိပါဘူး။ သူ့မှာ စိတ်ရှည်သည်းခံနိုင်စွမ်း ရှိပါသေးသည်။ ကံကြမ္မာဆိုတာ နှစ်သုံးဆယ်တစ်ကြိမ် အလှည့်အပြောင်းရှိတတ်တယ်လို့ သူကိုယ်တိုင် ပြောခဲ့တာပဲ မဟုတ်လား။
နှစ်သုံးဆယ်ဆိုတာလည်း စောင့်ရမှာပဲလေ။
……
သုံးလကြာပြီးနောက်။
“ငါ့ရဲ့ အထူးစွမ်းရည်ကို တစ်ယောက်ယောက် ခိုးယူသွားတာများလား။”
စုချန် ရုတ်တရက် သတိဝင်လာသည်။ သူ အစောကြီး နိုးထလာတဲ့ ဗီလိန်တစ်ယောက်က သူ့ရဲ့ အထူးစွမ်းရည်ကို တိတ်တဆိတ် လုယူသွားတာများလား။
သူက ဒီကမ္ဘာကို နှစ်အနည်းငယ် နောက်ပြန်ရောက်လာခဲ့တာဖြစ်ပြီး အဲဒီအချိန်က သူတစ်ပါးရဲ့ အထူးစွမ်းရည်တွေကို ခိုးယူတတ်တဲ့ ဗီလိန်ဇာတ်ကောင်တွေ ခေတ်စားနေခဲ့သည်။
စုချန်က သူ့ရဲ့ အထူးစနစ် ဘယ်ရောက်နေသလဲဆိုတာကို အသည်းအသန် လိုက်ရှာနေခဲ့သည်။
……
သုံးနှစ်ကြာပြီးနောက်။
စုချန် ဘာအကျိုးအမြတ်မှ မရခဲ့သလို သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကလည်း တိုးတက်မလာခဲ့ပေ။
ဒီအခြေအနေကြောင့် သူ့အဖေဟာ အလွန်စိတ်ပျက်သွားခဲ့သည်။ စေ့စပ်ဖျက်သိမ်းခံရပြီးနောက် စုချန် စိတ်ထိခိုက်ရူးသွားပြီဟု သူ့အဖေက ယုံကြည်နေခဲ့သည်။
နောက်ဆုံးတွင် စုချန်ကို ဆက်လက်ပျိုးထောင်ပေးမည့် အကြံအစည်ကို စွန့်လွှတ်လိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ မိတူဖကွဲညီဖြစ်သူကိုသာ အားသွန်ခွန်စိုက် ပျိုးထောင်ပေးခဲ့သည်။
အဲဒီညီလေးရဲ့ ပါရမီက စုချန်လောက် မကောင်းပေမဲ့ ဉာဏ်ကောင်းပြီး အခြေအနေကို လျင်မြန်စွာ တုံ့ပြန်နိုင်သူဖြစ်သည်။
အိမ်ရှေ့မင်းသားရာထူးအတွက် အပြိုင်အဆိုင်ကြိုးစားရသည့် အခြေအနေက အမြဲတမ်း ဒီလိုပင် ဖြစ်တတ်သည်။
စုချန် သတိထားမိသည့်အချိန်မှာတော့ အရာအားလုံး နောက်ကျသွားခဲ့ပြီ။
သူရသင့်သည့် အရင်းအမြစ်အားလုံးကို သူ့ညီလေးက သိမ်းယူသွားခဲ့သည်။
သူကိုယ်တိုင်လည်း စွန့်ပစ်ခံရတော့မည့် နယ်ရုပ်တစ်ရုပ်သာ ဖြစ်လာခဲ့သည်။
……
နှစ်သုံးဆယ်ကြာပြီးနောက်။
တစ်ချိန်က ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားခဲ့ရသည့် အတိတ်ကို ပြန်တွေးမိသောအခါ စုချန်က သက်ပြင်းရှည်ကြီးတစ်ချက် ချလိုက်သည်။
သူ့အဖေ စုနန်က အရင်းအမြစ်အားလုံးကို မိတူဖကွဲညီ စုရွှယ်ဟယ်ထံ ပေးအပ်လိုက်သည့်နောက် စုချန်ဟာ စုနန်နှင့် အကြီးအကျယ် စကားများခဲ့ပြီး မိသားစုမှ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။
စုမိသားစုရဲ့ အကူအညီမပါဘဲနဲ့လည်း ဒီနယ်မြေမှာ သြဇာအာဏာကြီးမားသူတစ်ဦး ဖြစ်လာနိုင်ကြောင်း သက်သေပြချင်ခဲ့သည်။
အခုတော့……
နယ်မြေတစ်ခုလုံးကို စိုးမိုးထားနိုင်သူလို့တော့ မဆိုနိုင်ပေ။
ဒါပေမဲ့ ကြေးစားအဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ရဲ့ ခေါင်းဆောင်တော့ ဖြစ်လာခဲ့သည်။
ကိုယ့်လူအနည်းငယ်နဲ့အတူ မိစ္ဆာသားရဲတွေကို အမဲလိုက်ရင်း နေ့စဉ်ဘဝကို အေးအေးချမ်းချမ်း ဖြတ်သန်းရတာလည်း မဆိုးလှပေ။
မှန်ထဲက ကိုယ့်ရဲ့ပုံရိပ်ကို ကြည့်လိုက်သောအခါ အလယ်အလတ်အရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦး၏ မျက်နှာကိုသာ မြင်ရတော့သည်။ နှစ်ပေါင်းများစွာ အတွေ့အကြုံနှင့် အခက်အခဲများကြောင့် မျက်နှာပေါ်တွင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုများ ထင်ဟပ်နေပြီး ငယ်ရွယ်စဉ်ကလို တက်ကြွလန်းဆန်းမှုမျိုး မရှိတော့ပေ။
လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်သုံးဆယ်က သူပြောခဲ့တာက “လူငယ်တစ်ယောက်ရဲ့ အလားအလာကို အထင်မသေးနဲ့” ဆိုတာပဲ။
ဒါဆို နောက်ထပ် နှစ်သုံးဆယ်ကြာတဲ့အခါ ဆင်းရဲနွမ်းပါးတဲ့ လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ယောက်ကိုလည်း အထင်မသေးသင့်ဘူးပေါ့။
တစ်ချိန်က သူနဲ့ စေ့စပ်ထားခဲ့ပြီး အဲဒီစေ့စပ်မှုကို ဖျက်သိမ်းဖို့ စဉ်းစားခဲ့တဲ့ လီချင်းယွဲ့ကတော့ ဝိညာဉ်ပုံစံအဆင့်ကို ထိုးဖောက်ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီး ထျန်းလန်ဂိုဏ်းရဲ့ အကြီးအကဲတစ်ဦးထံမှ တိုက်ရိုက်တပည့်အဖြစ် လက်ခံခြင်းကို ခံခဲ့ရပြီဖြစ်သည်။
စုချန်ကတော့ သူ့ရဲ့ အစွမ်းအစအပြည့်ကို ထုတ်ဖော်ပြသဖို့ အချိန်တန်ပြီဟု ခံစားလာရသည်။ သူလည်း လူလတ်ပိုင်းအရွယ် ရောက်နေပြီပဲ။
အခုမှ မကြိုးစားရင် အသက်ကြီးသွားတဲ့အထိ စောင့်နေရတော့မှာပေါ့။
“ငါ့ရဲ့ ကံကြမ္မာက သားသမီးများများ မွေးဖွားရတာများလား။”
စုချန် ခဏလောက် စဉ်းစားလိုက်သောအခါ ကြေးစားအဖွဲ့ထဲမှာ သူ့နောက်ကို လိုက်နေခဲ့သည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို သတိရသွားသည်။
သူမဟာ စုချန် မိသားစုကနေ ထွက်ခွာလာစဉ် လမ်းခရီးမှာ တွေ့ဆုံခဲ့သည့် မိန်းကလေးဖြစ်ပြီး သူမကိုယ်တိုင်လည်း မိသားစုမှ ထွက်ခွာလာခဲ့သူဖြစ်သည်။ သူမရဲ့အမည်က လျိုရှုယီ ဖြစ်သည်။
အခုဆို သူတို့နှစ်ယောက်လုံး အသက်လေးဆယ်ကျော်နေကြပြီ။
အဲဒီနေ့မှာ စုချန် လက်ထပ်ခဲ့သည်။
……
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် နောက်ထပ် အနှစ်သုံးဆယ် ကုန်ဆုံးသွားပြန်သည်။
စုချန် နှစ်ပေါင်းများစွာ စောင့်မျှော်နေခဲ့သည့် “သားသမီးများလေ ကောင်းချီးများလေ” စနစ်ကတော့ ပေါ်မလာခဲ့ပေ။
သူနဲ့ လျိုရှုယီတို့မှာ ချစ်စရာကောင်းသည့် သမီးတစ်ယောက်... သားတစ်ယောက် ရရှိခဲ့သည်။
သားသမီးနှစ်ယောက်လုံးမှာ ပါရမီကောင်းကြပြီး အခုဆို ဝိညာဉ်စုစည်းအဆင့်ကို ရောက်ရှိနေကြပြီဖြစ်သည်။
သူတို့နှစ်ယောက်လုံး သိုင်းပညာကျောင်းမှာ ပညာသင်ကြားနေကြပြီဖြစ်၍ စုချန်လို ကြေးစားအဖွဲ့ထဲမှာ အန္တရာယ်များတဲ့ဘဝကို ဖြတ်သန်းစရာ မလိုတော့ပေ။
မနေ့က လီချင်းယွဲ့ဟာ ဝိညာဉ်ပင်လယ်အဆင့်ကို ထိုးဖောက်ရောက်ရှိသွားပြီး ထျန်းလန်ဂိုဏ်းရဲ့ အကြီးအကဲတစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့ပြီဟု ကြားခဲ့ရတာကို စုချန် ရုတ်တရက် သတိရသွားသည်။
လီချင်းယွဲ့ဆိုတာ သူ့ကို ဘယ်သူလဲဆိုတာတောင် မမှတ်မိတော့လောက်ဘူး ထင်ပါရဲ့။
စုချန် ခေါင်းကိုက်လာသည်။ သူဟာ သူ့ရဲ့ ညီအစ်ကိုတွေကို ဦးဆောင်ပြီး ကြေးစားအဖွဲ့ကြီးတစ်ဖွဲ့ထဲ ဝင်ရောက်ခဲ့သော်လည်း အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်က မနေ့ကပဲ ကွယ်လွန်သွားခဲ့သည်။
သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က ဝိညာဉ်စုစည်းအဆင့် အထွတ်အထိပ်မှာပဲ ရှိသေးသည်။ ဒီလိုတာဝန်ကြီးကို ထမ်းဆောင်နိုင်စွမ်း မရှိပေ။
သူ့မှာ ရွယ်တူတွေကြား အနိုင်မခံအရှုံးမပေးနိုင်လောက်အောင် အင်အားကြီးမားသည့် စွမ်းအားလည်း မရှိပေ။
ပြဿနာထဲ ဆွဲသွင်းခံရမှာ မလိုလားသဖြင့် စုချန်ဟာ သူ့လူအနည်းငယ်ကို ဦးဆောင်ကာ ကြေးစားအဖွဲ့မှ ထွက်ခွာခဲ့ပြီး ချုံချွမ်းမြို့ဟု ခေါ်သည့် နေရာတစ်ခုမှာ အခြေချနေထိုင်ခဲ့သည်။
အဲဒီနေရာမှာ စုချန်က စုမိသားစုကို တည်ထောင်ခဲ့သည်။
အင်အားကြီးအဖွဲ့အစည်းအသီးသီးကို ဖိတ်ကြားထားသည့် ညစာစားပွဲကျင်းပသောညတွင် မဖိတ်ခေါ်ထားသည့် ဧည့်သည်တစ်ဦး စုမိသားစုထံ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
သူ့ညီလေးရဲ့ နားထင်နှစ်ဖက်မှာလည်း သူ့လိုပဲ ဆံပင်ဖြူအနည်းငယ် စတင်ပေါ်လာတာကို ကြည့်ရင်း စုချန် ရုတ်တရက် စိတ်ထဲ တည်ငြိမ်အေးချမ်းသွားခဲ့သည်။
သူ့ရင်ထဲမှာ နာကြည်းမှုတွေ ရှိခဲ့ပေမဲ့ အချိန်ကာလကြာလာတာနဲ့အမျှ အဲဒီနာကြည်းမှုတွေဟာ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
“အစ်ကိုကြီး... အစ်ကို အိမ်ကနေ ထွက်သွားပြီးနောက် အဒေါ်က နှလုံးရောဂါရပြီး လွန်ခဲ့တဲ့ အနှစ်နှစ်ဆယ်ကပဲ ဆုံးသွားခဲ့တယ်။”
“အစ်ကိုကြီး... လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်နှစ်လောက်ကပဲ အဖေလည်း ဆုံးသွားခဲ့ပြီ။ မသေခင်အထိ အဖေက အစ်ကို့အကြောင်းပဲ အမြဲပြောနေခဲ့တာ။ အစ်ကို့ကို နောက်ဆုံးတစ်ခေါက်လောက် တွေ့ချင်နေခဲ့တာပါ။”
“အစ်ကိုကြီး... အဲဒီတုန်းက ကျွန်တော်လုပ်ခဲ့တဲ့ အမှားတွေကြောင့် အစ်ကို ကျွန်တော့်အပေါ် နာကြည်းနေတုန်းပဲဆိုတာ သိပါတယ်။ ကျွန်တော် အစ်ကို့ကို တောင်းပန်ပါရစေ။ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော်နဲ့အတူ မိသားစုဆီ ပြန်လိုက်ခဲ့ပါ။”
စုချန်ကတော့ အေးစက်စွာ ငြင်းဆိုလိုက်သည်။
စုရွှယ်ဟယ်လည်း အကူအညီမဲ့စွာ ပြန်လည်ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။
ဒီနေ့ ဘာလို့ သဲမုန်တိုင်းက ဒီလောက်တောင် ပြင်းထန်နေရတာလဲ။
စုရွှယ်ဟယ် ထွက်ခွာသွားသည့် ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း စုချန်က စိုစွတ်တောက်ပနေသော မျက်လုံးထောင့်ကို လက်ဖြင့် ပွတ်သပ်လိုက်သည်။
သူ အရင်စုမိသားစုဆီ ဘယ်တော့မှ ပြန်သွားနိုင်တော့မှာ မဟုတ်ပေ။
အခုရှိနေတဲ့ ဒီနေရာကသာ သူ့အိမ်ဖြစ်သည်။
အဲဒီနေ့မှာ စုချန် အရက်ကို အလွန်အကျွံ သောက်စားခဲ့သည်။
……
ဆင်းရဲသားအိုကြီးကို အထင်မသေးနှင့်။
စုချန်လည်း အသက်အရွယ် ကြီးရင့်လာခဲ့ပြီ။
လျိုရှုယီကိုတောင် သူ့လက်နဲ့ပဲ မြေမြှုပ်သင်္ဂြိုဟ်ပေးခဲ့ရသည်။
သူတို့နှစ်ယောက်ကို ဒီနေရာမှာ သင်္ဂြိုဟ်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘဲ ပထမဆုံး တွေ့ဆုံခဲ့ကြသည့် နေရာမှာပဲ သင်္ဂြိုဟ်ခဲ့ကြသည်။
အဲဒါက ရိုမန်တစ်ဆန်လို့ မဟုတ်ပေ။ စုချန်က သူမကို ဘယ်သူမှ လာရောက်နှောင့်ယှက်တာ မခံချင်လို့သာ ဖြစ်သည်။
ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ အရင်လို နှစ်သုံးဆယ် မဟုတ်တော့ဘဲ နှစ်နှစ်ဆယ်သာ ကြာခဲ့သည်။
အသက်တစ်ရာပြည့် မွေးနေ့တွင်တောင် သူ့ရဲ့ အထူးစနစ်က ပေါ်မလာခဲ့သေးပေ။
ဒီနေ့ဟာ သူ့ရဲ့ မွေးနေ့ဖြစ်သလို သေဆုံးရမည့်နေ့လည်း ဖြစ်ကြောင်း သူသိနေခဲ့သည်။
ကံကောင်းထောက်မစွာပင် သူ့သား... သမီး... မြေး... မြေးမလေးနှင့် စုမိသားစုရဲ့ မျိုးဆက်သစ် အဓိကအင်အားစုအားလုံးကို အရင်ကတည်းက ဘေးလွတ်ရာသို့ ပို့ဆောင်ထားနိုင်ခဲ့သည်။
အိမ်အပြင်ဘက်မှာတော့ ဓားလက်နက်များက တလက်လက် တောက်ပနေခဲ့သည်။
စုချန်က ဖုန်မှုန့်များ ဖုံးလွှမ်းနေသည့် ဓားရှည်ကို ကောက်ယူလိုက်သည်။
အိမ်နီးချင်း ရှုမိသားစုမှ အဘိုးအိုဟာ ဝိညာဉ်ပုံစံအဆင့်ကို ထိုးဖောက်ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
ချုံချွမ်းမြို့ထဲမှာ သူ့အသံမှလွဲ၍ အခြားသူတစ်ဦး၏ အသံကို ခွင့်ပြုမည်မဟုတ်ပေ။
စုချန်က ဘက်ရွေးမှားခဲ့သည်။ မြို့စားကြီးကသာ အရင်ဆုံး အဆင့်တက်နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူထင်ထားခဲ့သည်။
ဒါပေမဲ့ အစပိုင်းမှာ အင်အားပြင်းပြင်းနဲ့ စတင်တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသော်လည်း နောက်ဆုံးမှာတော့ ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ရသည်။
သူတို့ရဲ့ ကံကြမ္မာကတော့ သုတ်သင်ရှင်းလင်းခံရဖို့သာ ဖြစ်လာခဲ့သည်။
အိမ်တံခါးကို ကန်ဖွင့်လိုက်သံနှင့်အတူ နက်ပြာရောင် ပိုးထည်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် အဘိုးအိုတစ်ဦး ဖြည်းညင်းစွာ ဝင်လာခဲ့သည်။
သူဟာ ရှုမိသားစုရဲ့ ဘိုးဘေး ရှုပါးဖြစ်ပြီး ဝိညာဉ်ပုံစံအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသည့် အင်အားကြီးပညာရှင်တစ်ဦးဖြစ်သည်။
စုချန်က သေခြင်းတရားကို မကြောက်ရွံ့ခဲ့ပေ။ အသက်အရွယ် ကြီးရင့်နေပြီဆိုပေမဲ့ ကြေးစားအဖွဲ့ထဲမှာ ဖြတ်သန်းခဲ့ရသည့် နှစ်များက အလဟဿ မဖြစ်ခဲ့ပေ။
သူတို့နောက်မှ လူငယ်တစ်ဦး ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူ့လက်ထဲမှာတော့ ဖြတ်ထားသည့် ဦးခေါင်းများစွာကို ကိုင်ဆောင်ထားခဲ့သည်။
ဦးခေါင်းတစ်လုံးက လှိမ့်ထွက်လာပြီး စုချန်ရဲ့ ခြေရင်းမှာ ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။
အဲဒီဦးခေါင်းရဲ့ မျက်နှာကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ စုချန်ရဲ့ မျက်နှာအမူအရာ ချက်ချင်း မည်းမှောင်သွားခဲ့သည်။
နောက်တစ်ခဏမှာပင် သူ သေဆုံးသွားခဲ့သည်။
နှစ်တစ်ရာတာ အခက်အခဲအမျိုးမျိုးကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရပြီးနောက် သူတည်ထောင်ခဲ့သည့် မိသားစုတစ်ခုလုံး နောက်ဆုံးမှာတော့ သုတ်သင်ရှင်းလင်းခံခဲ့ရပြီး သူကိုယ်တိုင်လည်း အသက်ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်။
သူ့အနားကို ဝင်လာသည့် လူငယ်ရဲ့ တစ်ကိုယ်တော် ရေရွတ်သံကိုတော့ မသဲမကွဲ ကြားလိုက်ရသည်။
“နှမြောစရာပဲ။ စုချန်ရဲ့ သားသမီးနှစ်ယောက်နဲ့ အကြီးအကဲအချို့က စုမိသားစုကို ကာကွယ်ဖို့ အသက်စွန့်တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြတယ်။ စုမိသားစုရဲ့ ဆုတ်ခွာမယ့် လမ်းကြောင်းကို ကြိုသိထားလို့ လူအများအပြားကို ကြိုတင်ဝိုင်းရံခိုင်းထားခဲ့ပေမဲ့ မျိုးဆက်သစ်တချို့ကတော့ လွတ်မြောက်သွားနိုင်ခဲ့သေးတယ်။”
“လွတ်သွားရင်လည်း လူလွှတ်ပြီး လိုက်ဖမ်းကြ။ နေရာအနှံ့ ရှာဖွေကြ။ ဖမ်းဝရမ်းလည်း ထုတ်ထားလိုက်။ အဲဒီမြေခွေးအိုကြီး စုချန်က လိမ္မာပါးနပ်ပြီး သတိကြီးတဲ့သူပဲ။ သူလွှတ်လိုက်တဲ့ စုမိသားစုဝင်ကလေးဟာ ထူးချွန်တဲ့ ပါရမီရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်နေလောက်တယ်။ သူသာ ကြီးပြင်းလာရင် ငါတို့ရှုမိသားစုအတွက် ကြီးမားတဲ့ ပြဿနာတစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။”
“ဝိညာဉ်ပင်လယ်အဆင့် ပညာရှင်တစ်ဦးရဲ့ အမွေအနှစ်ကို မရခဲ့ဘူးဆိုရင် သုတ်သင်ခံရမယ့်သူက ငါတို့ရှုမိသားစု ဖြစ်နေလောက်တယ်။”
စုချန်ရဲ့ အသိစိတ် တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။
ဒါပေမဲ့… သူ လုံးဝ သေဆုံးသွားခဲ့တာတော့ မဟုတ်ပေ။
ကျင့်ကြံမှုအဆင့်များ
ဝိညာဉ်နိုးထအဆင့်... ဝိညာဉ်စုစည်းအဆင့်... ဝိညာဉ်ပုံစံအဆင့်... ဝိညာဉ်ပင်လယ်အဆင့်... ဝိညာဉ်နတ်အဆင့်... နက်နဲမှုကို နားလည်ခြင်းအဆင့်
အာကာသအဆင့်... နိဗ္ဗာန်အဆင့်... သူတော်စင်အဆင့်... သူတော်စင်ဘုရင်အဆင့်... မဟာသူတော်စင်အဆင့်... ဧကရာဇ်တစ်ဝက်အဆင့်... မဟာဧကရာဇ်အဆင့်…