အခန်း(၁၃၃)-အစိမ်းရောင်နဂါးအဖွဲ့မှ သခင်လေးရှန် က ကျန့်ရွှယ်နင်၊ ယွဲ့ရင်ဖျင် နှင့် ထန်ရွှယ် တို့အား စန္ဒရား တီးခတ် ယှဉ်ပြိုင်ရန် စိန်ခေါ်ခြင်း
"ရှန်ကျန့်ချင်း၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် လေးစားမှု ရှိပါ ရင်ဖျင် လည်း နင်နဲ့ ညစာ လိုက်မစားဘူး၊ ငါတို့လည်း လိုက်မစားဘူး"
ထန်ရွှယ်သည် သူမ၏ အချစ်ဆုံး သူငယ်ချင်း ယွဲ့ရင်ဖျင်ကို ရှန်ကျန့်ချင်းက ပိုးပန်းနေကြောင်း သိထားပြီး သူ့ကို အလွန်တရာ ရွံရှာမုန်းတီးသည်။
ထို့ကြောင့် ရှန်ကျန့်ချင်း စကားပြောပြီးသည်နှင့် သူမက ချက်ချင်း မတ်တတ်ထရပ်ကာ သူ့ကို စိုက်ကြည့်၍ သူ၏ တောင်းဆိုချက်ကို ငြင်းဆန်လိုက်သည်။
"ရှန်ကျန့်ချင်း၊ ဒါက ကျောင်းစာသင်ခန်းပါ။ ကျေးဇူးပြုပြီး ငါတို့ အတန်းကို မနှောင့်ယှက်ဘဲ အခုချက်ချင်း ထွက်သွားပေးပါ"
ယွဲ့ရင်ဖျင်၏ အသံလေးမှာ ကျောက်စိမ်းပြားပေါ်သို့ ကျဆင်းလာသော ရေခဲပုလဲလုံးလေးများပမာ ပို၍ပင် အေးစက်နေပြီး သူ၏ ဖိတ်ခေါ်မှုကို ပြတ်သားစွာ ငြင်းဆန်လိုက်သည်။
ရှန်ကျန့်ချင်း ၏ မျက်နှာမှာ မှောင်မိုက်သွားပြီး သူ၏ အနောက်မှ နောက်လိုက် နှစ်ဦးက ချက်ချင်းပင် ရန်လိုစွာဖြင့် ရှေ့သို့ တိုးလာကြသည်။
"လူရာသွင်းပေးနေတာကို အတင့်မရဲနဲ့"
နောက်လိုက် တစ်ဦးက ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်သည်။
"ဟုတ်တယ် ငါတို့ သခင်လေးရှန် က ဘယ်တုန်းကများ လူတစ်ယောက်ကို ဖိတ်ခေါ်ဖို့ ဒီလောက်တောင် နှိမ့်ချဖူးလို့လဲ မင်းတို့ ကံကောင်းတယ် မှတ်"
အခြား နောက်လိုက်ကလည်း သွားများ ပေါ်အောင် ရယ်ပြရင်း ဝင်ပြောလိုက်သည်။
တစ်ဖက်လူများက ကိုယ်ထိလက်ရောက် ကျူးလွန်တော့မည့် အရိပ်အယောင်ကို မြင်သောအခါ၊ ကျန့်ရွှယ်နင် သည် ဆရာမ တစ်ဦးအနေဖြင့် ယွဲ့ရင်ဖျင် တို့၏ ရှေ့သို့ နောက်တစ်ကြိမ် ဝင်ရပ်လိုက်သည်။ သူမ၏ လေသံမှာ ပြင်းထန်သွားသည်။
"ရှန်ကျန့်ချင်း ဆရာမ တစ်ယောက် အနေနဲ့ မင်းကို စာသင်ခန်းထဲကနေ အခုချက်ချင်း ထွက်သွားဖို့ တောင်းဆိုတယ်။ မဟုတ်ရင် ငါ လုံခြုံရေး ခေါ်လိုက်မယ်"
"လုံခြုံရေး ခေါ်မယ်"
ရှန်ကျန့်ချင်း က ဟာသတစ်ခု ကြားလိုက်ရသကဲ့သို့ အော်ဟစ် ရယ်မောလိုက်သည်။ ရယ်မောသံ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားချိန်တွင် သူ၏ မျက်နှာပေါ်၌ အထင်သေးသည့် အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
"ဆရာမကျန့်၊ ကျွန်တော်က ခင်ဗျားကို အထင်သေးလို့ ပြောတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျား သင်ပေးနေတဲ့ အရာတွေကလေ တတောင်တောင် တဒေါင်ဒေါင် နဲ့၊ဂွမ်းဖန်နေတာနဲ့ ဘာကွာလို့လဲ ဒီနေရာမှာ ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်ကို အမိန့်ပေးဖို့ ထိုက်တန်လို့လား"
ဤစကားများမှာ အလွန်တရာ စော်ကားလွန်းပြီး ကျန့်ရွှယ်နင် ၏ ပရော်ဖက်ရှင်နယ် ကျွမ်းကျင်မှုများကို နှိမ့်ချရုံသာမက စန္ဒရား အနုပညာ တစ်ခုလုံးကိုပါ အထင်သေးကြောင်း ပြသလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ကျန့်ရွှယ်နင် မှာ ဒေါသကြောင့် ဖြူဖျော့သွားပြီး ရင်ဘတ်များ ပြင်းထန်စွာ နိမ့်ချည်မြင့်ချည် ဖြစ်နေကာ ရှန်ကျန့်ချင်း ကို လက်ညှိုးထိုး၍ ပြောလိုက်သည်။
"မင်း... မင်း အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ လျှောက်ပြောနေတာပဲ ငါ့ရဲ့ သင်ကြားမှုကို ဝေဖန်ဖို့ မင်းမှာ ဘာအခွင့်အရေး ရှိလို့လဲ"
"အခွင့်အရေး"
ရှန်ကျန့်ချင်း က ခေါင်းကို စောင်းလိုက်ရာ မကောင်းဆိုးဝါးဆန်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
"ဒီအတန်းထဲက ကျောင်းသားတိုင်းထက် ငါက ပိုကောင်းအောင် တီးနိုင်တယ် ဆိုတဲ့ အချက်အပေါ် အခြေခံတာလေ၊ဆရာမ ထက်တောင် ပိုကောင်းနိုင်သေးတယ်။ အဲဒါ လုံလောက်တဲ့ အခွင့်အရေး ဖြစ်ပြီလား"
ထိုစကားကို ပြောလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အခန်းထဲတွင် ဆူညံသွားတော့သည်။
ကျောင်းသားများက သူ့ကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်နေကြသော်လည်း ဘာမှ ဝင်မပြောရဲကြပေ။
ရှန်ကျန့်ချင်း ၏ စရိုက်က ဆိုးရွားသော်လည်း သူသည် စန္ဒရားကို အမှန်တကယ် ကြိုးစား လေ့ကျင့်ခဲ့ပြီး နာမည်ကြီး ဆရာများထံတွင် ပညာသင်ယူခဲ့သည်ဟု ကောလာဟလ ထွက်နေသည်။ သူ၏ အဆင့်မှာ မနိမ့်ကျပေ၊ ထို့ကြောင့်လည်း သူက ဤမျှ ရောင့်တက်ရဲခြင်း ဖြစ်သည်။
ကျန့်ရွှယ်နင် ၏ နှုတ်ခမ်းများ တုန်ယင်နေသည်။ သူမသည် ကိုယ်ပိုင် ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် ကျင့်ဝတ်များ ရှိသော ဆရာမ တစ်ဦး ဖြစ်ရာ၊ လမ်းဘေးမှ စျေးသည် တစ်ဦးပမာ အော်ဟစ် ဆဲဆိုနေ၍ မရပေ။
အကယ်၍ တစ်ဖက်လူက သူမကို စန္ဒရား တီးခတ် ယှဉ်ပြိုင်ရန် တကယ် စိန်ခေါ်လာပါက၊ သူမ လက်ခံသည်ဖြစ်စေ၊ လက်မခံသည်ဖြစ်စေ အလွန်တရာ အရှက်ရစရာ ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။
ထန်ရွှယ်မှာ ငယ်ရွယ်ပြီး စိတ်လိုက်မာန်ပါ လုပ်တတ်သူ ဖြစ်ရာ၊ ဆရာမနှင့် အချစ်ဆုံး သူငယ်ချင်းအပေါ် ရှန်ကျန့်ချင်း ၏ စော်ကားမှုများကြောင့် ဒေါသထွက်နေပြီ ဖြစ်သည်။ သူမက လွှတ်ခနဲ ပြောချလိုက်သည်။
"ရှန်ကျန့်ချင်း၊ အရမ်း အတင့်မရဲနဲ့ အကယ်၍ နင်က ဆရာမကျန့် နဲ့ ဒီက လူတိုင်းထက် တကယ်ပဲ ပိုကောင်းအောင် တီးနိုင်တယ် ဆိုရင်... ဒါဆိုရင် ရင်ဖျင် နဲ့ ငါက ဒီည နင်နဲ့အတူ ညစာ လိုက်စားပေးမယ်"
သူမက ဒေါသအလျောက် ပြောလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပြီး သူ့ကို ပြန်လည် စိန်ခေါ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
"ရွှယ်အာ"
ယွဲ့ရင်ဖျင် နှင့် ထန်ရွှမ်း တို့ နှစ်ဦးစလုံးက သူမကို တားဆီးရန် အသံတိုးတိုးဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ကြသော်လည်း နောက်ကျသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ထန်ရွှယ်၏ စကားက ရှန်ကျန့်ချင်း ၏ အကွက်ထဲသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ဝင်သွားခြင်း မဟုတ်ဘူးလား
တကယ့် ဝက်ဦးနှောက်ပဲ။
သွေးနံ့ရသွားသော ငါးမန်း တစ်ကောင်ပမာ ရှန်ကျန့်ချင်း ၏ မျက်လုံးများ ရုတ်တရက် တောက်ပသွားသည်။
သူသည် ယွဲ့ရင်ဖျင်ကို ပိုးပန်းနေခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ပြီး နည်းလမ်းပေါင်းစုံ သုံးခဲ့သော်လည်း မအောင်မြင်ခဲ့ပေ။ ယနေ့တွင် ဤကဲ့သို့သော "အလောင်းအစား" က သူ၏ လက်ထဲသို့ အလိုလို ကျလာသည် ဟုတ်လား
ဟီးဟီး၊ စားပွဲပေါ် ရောက်သွားပြီ ဆိုရင်တော့ မင်းတို့ ကြက်ပေါက်မလေး သုံးကောင်မှာ ရွေးချယ်စရာ ရှိမှာ မဟုတ်တော့ဘူး
သူတို့ကို အရက်မူးအောင် တိုက်မယ်၊ ဆေးခတ်မယ်၊ ပြီးရင် အရင်လုပ်ပြီးမှ ရှင်းမယ်၊ဒီလိုဆိုရင် မင်းတို့ သုံးယောက်စလုံးကို အရင်လုပ်ပြီးမှ ရှင်းတဲ့ နည်းနဲ့ ဖြေရှင်းလို့ ရသွားပြီ
နောက်ဆက်တွဲ ကိစ္စတွေ အတွက်ကတော့ ပိုပြီးတောင် ပြဿနာ မရှိသေးဘူး
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အစိမ်းရောင်နဂါးအဖွဲ့ သခင်လေး ရဲ့ အဆင့်အတန်း က တော်တော်လေး တန်ဖိုးရှိတာပဲ၊ ပြီးတော့ ကျားဖြူခန်းမ နဲ့ လက်ထပ်ထိမ်းမြားခြင်း မဟာမိတ်ပြုတာ ကလည်း ကောင်းကင်ဘုံက ဖန်တီးပေးတဲ့ ဖူးစာပဲလေ
ယွဲ့ဟန်ရှန် က ဘာများ ပြောနိုင်ဦးမှာလဲ သူက သူ့သမီးကို သတို့သမီး ဝေါယာဉ်ပေါ်မှာ လိမ္မာကျိုးနွံစွာ ကြိုးတုပ်ပြီး ရှန်မိသားစုရဲ့ တံခါးဝထဲကို ပို့ပေးရုံပဲ ရှိတော့မှာ
"ကောင်းပြီ ထန်ရွှယ်၊ နင် ပြောတာနော် ဒီက လူတိုင်း ကြားတယ်နော်"
သူမ စကားကို ပြန်ရုပ်သိမ်းသွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ရှန်ကျန့်ချင်း က ချက်ချင်း အော်ပြောလိုက်သည်။
"အကယ်၍ ငါက မင်းတို့ အားလုံးထက်ဆရာမကျန့် အပါအဝင်ပိုကောင်းအောင် တီးနိုင်တယ် ဆိုရင်၊ ဒီည ယွဲ့ရင်ဖျင်၊ ထန်ရွှယ်၊ ထန်ရွှမ်း နဲ့... ဆရာမကျန့်၊ မင်းတို့ လေးယောက်စလုံး ငါ့ကို မျက်နှာသာ ပေးပြီး ညစာ အတူတူ လိုက်စားရမယ် ဘယ်လိုလဲ လောင်းရဲလား"
သူက ကျန့်ရွှယ်နင် ကိုပါ ထည့်သွင်းလိုက်သေးသည်။
သူ၏ ယုတ်မာသော ရည်ရွယ်ချက်များကို လူတိုင်း ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နေရသည်။
သူက ယွဲ့ရင်ဖျင် နှင့် ထန်ရွှယ် တို့ကို နှောင့်ယှက်ချင်ရုံသာမက ဆရာမကျန့် ကိုပါ အရှက်ခွဲချင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။
"မင်း... အရှက်မရှိတဲ့ကောင်" ကျန့်ရွှယ်နင် မှာ ဒေါသကြောင့် တုန်ယင်နေသည်။
ယွဲ့ရင်ဖျင် ၏ မျက်နှာမှာလည်း နှင်းခဲများ ဖုံးလွှမ်းသွားသကဲ့သို့ လုံးဝ အေးစက်သွားသည်။
ဒါက ရှန်ကျန့်ချင်း ရဲ့ ပေါ်ပေါ်တင်တင် အတင်းအကျပ် ဖိအားပေးမှုနဲ့ စော်ကားမှုပဲ။
စာသင်ခန်း အတွင်းရှိ လေထုမှာ ရေခဲမှတ်အထိ ကျဆင်းသွားသည်။
ကျောင်းသား အားလုံး အသက်အောင့်ထားကြပြီး ဤထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်မှုကို စောင့်ကြည့်နေကြသည်။
ရှန်ကျန့်ချင်း သည် ကြိုတင် ပြင်ဆင်လာခြင်း ဖြစ်သည်၊ သူ၏ စန္ဒရား စွမ်းရည်မှာ တကယ်ပဲ အထင်ကြီးစရာ ကောင်းနေနိုင်တယ်။ ဆရာမကျန့် က ယှဉ်နိုင်ကောင်း ယှဉ်နိုင်ပေမဲ့၊ အကယ်၍များ... အကျိုးဆက်က သူတို့ကို ရှန်ကျန့်ချင်း ရဲ့ လက်အောက်မှာ သနားခံရမယ့် အခြေအနေမျိုး ဖြစ်သွားစေလိမ့်မယ်
ဒါပေမဲ့ သူတို့က လက်မခံဘူး ဆိုရင်ရော ဒီစော်ကားမှုကို ဘယ်လိုလုပ် မျိုချနိုင်မှာလဲ ရှန်ကျန့်ချင်း က ပိုပြီးတောင် ရိုင်းစိုင်းလာဦးမှာပဲ။
ရှန်ကျန့်ချင်း သည် အောင်ပွဲကို သူ၏ လက်ထဲတွင် ဆုပ်ကိုင်ထားပြီးသည့်အလား အမျိုးသမီး လေးဦး၏ မှုန်ကုပ်နေသော မျက်နှာများကို အောင်နိုင်သူပမာ ကြည့်နေသည်။
သူက ယနေ့တွင် သူ၏ အာဏာကို ပြသရန်၊ ယွဲ့ရင်ဖျင် အနီးသို့ ချဉ်းကပ်ရန် အခွင့်အရေး ရရန်သာမက၊ သူ့ကို အမြဲတမ်း အေးစက်စွာ ဆက်ဆံလေ့ရှိသူများကိုပါ ရက်ရက်စက်စက် ဖိနှိပ်ရန် လာရောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ဤမွန်းကျပ်ဖွယ် တိတ်ဆိတ်မှုနှင့် ရှန်ကျန့်ချင်း ၏ ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားနေမှု အခိုက်အတန့်လေးမှာပင်
"အော် စန္ဒရား ပြိုင်ပွဲလား စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းသားပဲ..."
ဆူညံသံများ အားလုံးကို ထိုးဖောက်သွားသကဲ့သို့ ရှိသော နက်ရှိုင်းပြီး တည်ငြိမ်ကာ ထူးဆန်းသော ဆွဲဆောင်မှု ရှိသည့် အမျိုးသား အသံတစ်ခု စာသင်ခန်း တံခါးဝမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။
အသံမှာ မကျယ်လောင်သော်လည်း လူတိုင်း၏ နားထဲသို့ ရှင်းလင်းစွာ ရောက်ရှိလာပြီး၊ အခန်းထဲရှိ ရပ်တန့်နေသော လေထုကို ချက်ချင်း ဖြိုခွင်းပစ်လိုက်နိုင်သည့် ဖော်ပြ၍ မရနိုင်သော တည်ငြိမ်သည့် စွမ်းအားတစ်ခု ပါဝင်နေသည်။
ရှန်ကျန့်ချင်း အပါအဝင် လူတိုင်းသည် အသံလာရာဘက်သို့ မနေနိုင်ဘဲ လှည့်ကြည့်လိုက်မိကြသည်။
စန္ဒရား စာသင်ခန်း၏ လေးလံသော သစ်သားတံခါးကြီးကို အပြင်ဘက်မှ ညင်သာစွာ တွန်းဖွင့်လိုက်သည်ကို သူတို့ မြင်လိုက်ရသည်။
မွန်းလွဲပိုင်း နေရောင်ခြည်များက စင်္ကြံလမ်း ပြတင်းပေါက်များမှတစ်ဆင့် စောင်းလျက် ဖြာကျနေပြီး ဝင်ရောက်လာသူ၏ ကိုယ်ရိပ်ကို ပြီးပြည့်စုံစွာ ပုံဖော်ပေးထားသည်။
အရပ်မြင့်မြင့်၊ ကိုယ်ဟန်ဖြောင့်ဖြောင့်နှင့် အမျိုးသား တစ်ဦးက စာသင်ခန်းထဲသို့ အေးဆေးတည်ငြိမ်သော ခြေလှမ်းများဖြင့် ဝင်ရောက်လာသည်။
သူသည် သေသပ်စွာ ချုပ်လုပ်ထားသော မီးခိုးရင့်ရောင် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး လည်စည်း ဝတ်ဆင်ထားခြင်း မရှိပေ။ သူ၏ ရှပ်အင်္ကျီ ကော်လံမှ ကြယ်သီး တစ်လုံးကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဖြုတ်ထားရာ၊ သူ့ကို သက်သောင့်သက်သာ ရှိသော်လည်း ကျက်သရေရှိနေစေသည်။
သူ၏ မျက်နှာမှာ အသက်ရှူမှားလောက်အောင် ချောမောလှပြီး စူးရှသော မျက်ခုံးများ၊ တောက်ပသော မျက်လုံးများ၊ မြင့်မားသော နှာတံ၊ အနည်းငယ် စေ့ထားသော ပါးလွှာသည့် နှုတ်ခမ်းများနှင့် ရှင်းလင်းပြတ်သားသော မေးရိုးများ ရှိသည်။
အထူးခြားဆုံးမှာ သူ၏ မျက်ဝန်းများပင် ဖြစ်သည်။အေးစက်သော ညကောင်းကင်ယံပမာ နက်ရှိုင်းပြီး၊ တည်ငြိမ်ကာ မည်သည့် လှိုင်းဂယက်မျှ မရှိသော်လည်း၊ အရာအားလုံးကို ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်သည့် စွမ်းအားများနှင့် ရာထူးကြီးတွင် အချိန်အကြာကြီး နေထိုင်ခဲ့ရသူ တစ်ဦး၏ မွန်မြတ်သော ဟန်ပန်တို့ ဖုံးကွယ်နေသယောင် ရှိသည်။
နေရောင်ခြည်များက သူ၏ အပေါ်တွင် ရွှေရောင် အနားသတ်လေး ဖန်တီးပေးထားသဖြင့် သူ့ကိုယ်ပိုင် အလင်းရောင် တစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေစေသည်။
ဤအခိုက်အတန့်တွင် အချိန်များ ရပ်တန့်သွားသကဲ့သို့ ရှိသည်။
စာသင်ခန်းထဲရှိ မိန်းကလေးများမှာ အရင်က စီးပွားရေး သတင်းများ သို့မဟုတ် ပြိုင်ကား သတင်းများကို စောင့်ကြည့်ခဲ့သည်ဖြစ်စေ၊ မကြည့်ခဲ့သည်ဖြစ်စေ ယခုအခါတွင် ထိပ်တန်း ကြယ်ပွင့် တစ်ဦးနှင့် တူသော သို့မဟုတ် ထိုထက်ပင် ပိုမို ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ဤရုတ်တရက် ပေါ်လာသည့် ရင့်ကျက်သော အမျိုးသားကြီး၏ ဖမ်းစားမှုကို ခံလိုက်ကြရပြီ ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် အံ့သြမှု၊ စူးစမ်းလိုစိတ်နှင့် စွဲလမ်းမှုများပင် လက်သွားကြသည်။
သူတို့သည် ဤမျက်နှာကို အနည်းငယ် ရင်းနှီးနေသည်ဟု ခံစားရပြီး တစ်နေရာရာတွင် မြင်ဖူးသကဲ့သို့ ရှိသော်လည်း သေချာပေါက် အတည်မပြုရဲကြပေ။
ဥက္ကဋ္ဌကြီးထန် က အရမ်း ချောတာပဲ
ကျန့်ရွှယ်နင် မှာလည်း မှင်တက်သွားပြီး သူမ လက်ရှိ ရင်ဆိုင်နေရသော အခက်အခဲကိုပင် မေ့လျော့သွားကာ၊ ရုပ်ရှင် ဖန်သားပြင်ထဲမှ ထွက်လာသကဲ့သို့ ရှိသော ဤအမျိုးသားကိုသာ ငေးကြည့်နေမိတော့သည်။
ယွဲ့ရင်ဖျင် ၏ အသက်ရှူသံများမှာ အမျိုးသား၏ မျက်နှာကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်လိုက်ရသည့် အခိုက်အတန့်တွင် ရပ်တန့်သွားလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။
သူမ၏ နှလုံးသားမှာ မမြင်ရသော လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဆုပ်နယ်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီးနောက် ရူးသွပ်စွာ ခုန်ပေါက်လာကာ ရင်ဘတ်ကို တဒိုင်းဒိုင်း ဆောင့်နေတော့သည်။
သူပဲ
သူက ဗီဒီယိုထဲမှာထက် ပိုချောပြီး ပိုပြီး သန့်စင်တဲ့ အရှိန်အဝါ တစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားပေမဲ့၊ အဲဒီ မျက်နှာသွင်ပြင်တွေ၊ အဲဒီ ကိုယ်ရိပ်၊ ပြီးတော့ အထူးသဖြင့် အဲဒီ နက်ရှိုင်းပြီး တည်ငြိမ်တဲ့ မျက်ဝန်းတွေက... ကျိုဖန်တောင်မှာ စတီယာရင်ကို ထိန်းချုပ်ပြီး ပြိုင်ဘက်တွေ အားလုံးကို အပြတ်အသတ် အနိုင်ယူခဲ့တဲ့ ဘေးတိုက် မျက်နှာလေးနဲ့ ချက်ချင်းကို ထပ်တူကျသွားတယ်
တကယ်ပဲ သူပဲ
ထန်ရွှယ် သည် ဝင်ရောက်လာသူကို မြင်လိုက်ရသည့် အခိုက်အတန့်တွင် မျက်လုံးများ တောက်ပသွားပြီး၊ သူမ၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှု၊ ဒေါသနှင့် နေရခက်မှုများ အားလုံးမှာ ကြီးမားလှသော ပျော်ရွှင်မှုကြီးဖြင့် အစားထိုး ဝင်ရောက်သွားတော့သည်။
သူမ လွှတ်ခနဲ အော်ပြောလိုက်လုနီးပါး ဖြစ်သွားပြီး၊ ဖုံးကွယ်မထားနိုင်သော ရင်းနှီးမှုနှင့် အားကိုးတွယ်တာမှုများ ပြည့်နှက်နေသည့် သူမ၏ အသံလေးက ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်သွားသော စာသင်ခန်းထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။
"အ.. အဖေ "
ထန်ရွှယ်ရဲ့ အဖေ
ထင်တဲ့အတိုင်းပဲ၊ သူက ကျန်းချန်မြို့ရဲ့ အချမ်းသာဆုံး သူဌေး၊ ကျိုဖန်တောင် ပြိုင်ကားနတ်ဘုရားထန်ဟောက် ပဲ
သူမ မျက်စိရှေ့ရှိ ထန်ဟောက်မှာ ယွဲ့ရင်ဖျင် စိတ်ကူးယဉ်ထားခဲ့သည်ထက် များစွာ ပိုမို တောက်ပပြီးရင်ခုန်စရာ ကောင်းလှသည်။
ထိုရင့်ကျက်သော ဆွဲဆောင်မှု၊ အားကောင်းသော အရှိန်အဝါနှင့် ဖော်ပြ၍ မရနိုင်သော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှု အရိပ်အယောင်လေးများ ပေါင်းစပ်နေမှုက သူမ၏ အလှအပ ခံစားနိုင်စွမ်းနှင့် မျှော်လင့်ချက်များကို အပြင်းဆုံး အရက်တစ်ခွက်ပမာ ရိုက်ခတ်သွားတော့သည်။
သူမ၏ ပါးပြင်များ စတင် ပူထူလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး၊ လက်ချောင်းထိပ်လေးများ အနည်းငယ် တုန်ယင်လာကာ မသိစိတ်အလျောက် ခါးကို မတ်လိုက်မိပြီး၊ သူမ၏ အေးစက်သော မျက်ဝန်းများက သူ၏ ပုံရိပ်ကို မျက်တောင်မခတ်တမ်း လိုက်ကြည့်နေမိတော့သည်။