အခန်း (၉၂) သွေးနီရောင် မန်ဒါလာ ၏ ရောဂါကို ကုသခြင်း
ညအချိန်တွင်......
ကျွီ.......
အိပ်ခန်း တံခါးမကြီးကို အပြင်ကနေ သံတူရွင်းနဲ့ ကလော်ဖွင့်ခံလိုက်ရပြီး အနက်ရောင် ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားတဲ့ သွေးနီရောင် မန်ဒါလာ ပြန်ပေါ်လာလေသည်။
သို့သော် ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ ချင်းလန် က သနားစရာ ကောင်းတဲ့ မမဟွီ ကိုကုတင်ပေါ်မှာ မထားခဲ့ပေ။
အစားထိုး အနေနဲ့ သူက ကုတင်ခေါင်းရင်းမှာ သက်တောင့်သက်သာ မှီထိုင်နေပြီး သွေးနီရောင် မန်ဒါလာ ရဲ့ သွယ်လျတဲ့ ပုံရိပ်ကို ပြုံးပြီး ကြည့်နေလေသည်။
“မင်း လာပြီလား”
ဘာကြောင့်မှန်း မသိလက်စားချေဖို့ လာတဲ့ သွေးနီရောင် မန်ဒါလာ ရင်ထဲမှာ ရုတ်တရက်
“အင်း”
လို့ ပြန်ဖြေချင်စိတ် ဖြစ်ပေါ်လာလေသည်။
သူမ မလှုပ်ရှားခင်မှာပဲ ချင်းလန် က စိတ်ဝင်တစား မေးလိုက်လေသည်။
“မင်းတို့ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူတွေက ဘာလို့ ပြတင်းပေါက်က မဝင်ဘဲ တံခါးပေါက်ကနေ အမြဲ ဝင်ကြတာလဲ”
သွေးနီရောင် မန်ဒါလာ ၏ မျက်နှာထား အေးစက်နေလေသည်။ ပြတင်းပေါက်က အထူးပြုလုပ်ထားတဲ့ ကျည်ကာမှန်တွေလေ သူမကို အကြောင်းမသိတဲ့သူလို့ ထင်နေတာလား။
အဲ့ဒီအရာက စက်သေနတ်နဲ့ ပစ်ရင်တောင် ခဏလောက် ခံနိုင်သေးတယ်။ စက်သေနတ် ရနိုင် မရနိုင် ဆိုတာ ထားလိုက်ပါဦး၊ ရရင်တောင် ဘာအသုံးဝင်မှာလဲ။
အဲ့ဒီအချိန်လောက်ဆို သူထွက်ပြေးပြီးလောက်ပြီလေ။
ဒါ့အပြင် သူမက လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူလေ၊ စက်သေနတ်သမား မှ မဟုတ်တာ။
“မြန်မြန် အဝတ်အစား လဲလိုက်။”
ချင်းလန် စောင်အောက်က အဝတ်အစား တစ်စုံ ယူလိုက်ပြီး သွေးနီရောင် မန်ဒါလာ ဆီ ပစ်ပေးလိုက်လေသည်။
သွေးနီရောင် မန်ဒါလာ အံကြိတ်လိုက်ပြီး မျက်လုံးများ နီရဲလာလေသည်။
“ချင်းလန်၊ နင် သေသင့်တယ်”
ချင်းလန် မျက်လုံး လှန်ကြည့်လိုက်လေသည်။
“ငါ သေသင့် မသင့် ဆိုတာ မင်းနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ မင်း ငါ့ကို နိုင်လို့လား ဘာတွေ လာပြောနေတာလဲ”
“ငါ မင်းကို အခွင့်အရေး ပေးမယ်။ ဒီအဝတ်အစားကို ဝတ်လိုက်၊ ဒါဆို ငါ မင်းကို လက်တစ်ဖက် အသာပေးမယ်။”
“နင် တကယ် ပြောတာလား”
သွေးနီရောင် မန်ဒါလာ ကြမ်းပြင်ပေါ်က အဝတ်အစားတွေကို ငုံ့ကြည့်လိုက်လေသည်။
အဝတ်အစားက နည်းနည်း ပါးလွှာနေပေမယ့်၊ တကယ်လို့ ချင်းလန် ရဲ့ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းကို လျှော့ချပေးနိုင်မယ် ဆိုရင်တော့ သူမ ကန့်ကွက်စရာ မရှိပေ။
ဒါ့အပြင် ချင်းလန် ရှေ့မှာ သူမ ဘာကို စိတ်ပူစရာ ရှိလို့လဲ။
“စကားတည်နော်၊ မြန်မြန် လုပ်လို့ မရဘူးလား”
ချင်းလန် တိုက်တွန်းလိုက်လေသည်။
သွေးနီရောင် မန်ဒါလာ အံကြိတ်လိုက်ပြီး အဝတ်အစားတွေကို ကောက်ယူကာ အပြင်ထွက်သွားလေသည်။
သူမ ပြန်ဝင်လာတဲ့အခါ သူမရဲ့ ကောက်ကြောင်း အလှကို ပေါ်လွင်စေတဲ့ အနက်ရောင် သားရေ ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားလေသည်။
ချင်းလန် လျှောက်လာပြီး သူမကို ခြေထောက်နဲ့ ရိုက်ချလိုက်ရာ သွေးနီရောင် မန်ဒါလာ ကြမ်းပြင်ပေါ် လဲကျသွားလေသည်။
သူက သူမရဲ့ လက်မောင်းကို ဒူးနဲ့ ဖိပြီး ကျောနောက် ပို့ကာ ခြိမ်းခြောက်လိုက်လေသည်။
“မင်း အရှုံးပေးမလား”
သွေးနီရောင် မန်ဒါလာ ဒေါသကြောင့် တုန်ယင်နေလေသည်။
“နင် လွန်လွန်းတယ် ငါ့ကိုချုံခိုတိုက်တယ်”
ချုံခိုတိုက်ခိုက်တာလား။
ချင်းလန် တောင်မှ သွေးနီရောင် မန်ဒါလာ ကြောင့် ရယ်ချင်စိတ် ဖြစ်သွားလေသည်။
“မင်းက လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူလေ၊ မင်းအလုပ်က အရိပ်ထဲကနေ သတ်ရတာ။ အခုကျတော့ ငါ့ကို ချုံခိုတိုက်ခိုက်တယ် ဆိုပြီး စွပ်စွဲနေတာလား ငါ မင်းကို အရင် မတိုက်ခိုက်ပါဘူးလို့ ပြောခဲ့လို့လား”
“ဒါ့အပြင် ငါ အသုံးမပြုတဲ့ လက်တစ်ဖက် ရှိသေးတယ်လေ၊ ဒါကြောင့် ငါ ကတိမဖျက်ရသေးပါဘူး။”
“နင်...နင် ဒီလောက် စွမ်းနေရင်၊ ငါ့ကို လွှတ်ပေးပြီး မျက်နှာချင်းဆိုင် တိုက်လေ”
သွေးနီရောင် မန်ဒါလာကရင်းနှီးပေမယ့် အေးစက်တဲ့ ကြမ်းပြင်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူမအသံထဲမှာ ဒေါသတွေ ပြည့်နှက်နေလေသည်။
ချင်းလန် မျက်လုံး လှန်ကြည့်လိုက်လေသည်။
“မင်းနဲ့ ပြန်တိုက်ခိုက်ရအောင် ငါ ရူးနေလို့လား။ လက်တစ်ဖက်တည်း မဟုတ်လား လက်တစ်ဖက်တည်းနဲ့လည်း ငါ လုပ်နိုင်ပါတယ်”
လေ့ကျင့်ထားတဲ့ ကျွမ်းကျင်မှုနဲ့အတူ သူ သွေးနီရောင် မန်ဒါလာ ကို ချည်နှောင်လိုက်လေသည်။
“ငါ အရှုံးပေးတယ် ငါ့ကို လွှတ်ပေး၊ မနက်ဖြန်ည ငါ လာတော့မှာ မဟုတ်ဘူး”
ပထမဆုံးအကြိမ် အနေနဲ့ သွေးနီရောင် မန်ဒါလာ ချင်းလန် ရှေ့မှာ ကြောက်ရွံ့သွားလေသည်။
“အခုမှ ကြောက်တတ်သွားပြီလား”
ချင်းလန် သွေးနီရောင် မန်ဒါလာ ရဲ့ လှပတဲ့ မျက်နှာလေးကို ပုတ်ပေးလိုက်လေသည်။
သွေးနီရောင် မန်ဒါလာ ဒေါသကို မြိုသိပ်ပြီး သွားကြိတ်ကာ
“အင်း”
ဟု တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်ရလေသည်။
“မင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကို အထင်ကြီးလွန်းနေမှန်း သိပြီလား”
“ငါ... ငါ နားလည်ပါပြီ...”
ချင်းလန် သူမကို ရိုးရိုးလေးပဲ ဆွဲတင်လိုက်လေသည်။
“ငါ မှားပါတယ်၊ ငါ မှားမှန်း သိပါပြီ၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ငါ့ကို လွှတ်ပေးပါ၊ ငါ့ကို ခွင့်လွှတ်ပေးပါ”
သွေးနီရောင် မန်ဒါလာ ကြောက်လန့်တကြား တောင်းပန်လိုက်လေသည်။
သေရမယ် ဆိုရင်တောင် ဒီလို အရှက်ခွဲခံရတာမျိုး သူမ မကြုံတွေ့ချင်ပေ။
“အခုမှ ကြောက်နေတာလား နောက်ကျသွားပြီ”
ချင်းလန် မျက်လုံး လှန်ကြည့်လိုက်လေသည်။
သွေးနီရောင် မန်ဒါလာ ကြောက်လန့်တကြား ရုန်းကန်ဖို့ ကြိုးစားပေမယ့် ချင်းလန် က စီစဉ်ပြီးသား ဖြစ်ပြီး သူမကို ပြဿနာ ရှာခွင့် ပေးမှာ မဟုတ်ပေ။
“ချင်းလန်၊ ငါ နင့်ကို သတ်မယ်”
“နင် ငါ့ကိုအခု မသတ်ရင်၊ နောက်တစ်ခါ အခွင့်အရေး ရတာနဲ့ ငါ နင့်ကို အပိုင်းတစ်ထောင်လောက် လှီးပစ်မယ်”
“ချင်းလန် ငါ နင့်ရဲ့ အသားကို စားပြီး နင့်ရဲ့ သွေးကို သောက်ချင်တယ်”
အပေါ်ဘက်ကနေ ဟိန်းဟောက်သံတွေ ထွက်ပေါ်နေလေသည်။
အိပ်ခန်း တစ်ခုလုံး အသံလုံနေလို့သာ တော်သေးသည်၊ မဟုတ်ရင် အကြောင်းမသိတဲ့ သူတွေက တစ်ခုခု ဖြစ်နေပြီလို့ ထင်သွားနိုင်လေသည်။
ချင်းလန် မီးပိတ်လိုက်ပြီး စနစ် ကျောပိုးအိတ်ထဲက နားကြပ်ကို ထုတ်ကာ သီချင်း နားထောင်ရင်း အိပ်ပျော်သွားလေသည်။
သူ သွေးနီရောင် မန်ဒါလာ ကို အနိုင်မယူချင်လို့ မဟုတ်ပေ ရှင်းရှင်းပြောရရင် ပြောရရင် ဒီအမျိုးသမီးက တော်တော် စွမ်းဆောင်ရည် ရှိပြီး ပြုစုပျိုးထောင်ပေးဖို့ ထိုက်တန်တဲ့သူ ဖြစ်နေလို့ပင်။
နာမည်ကြီး ကုသသူ တစ်ယောက် အနေနဲ့ ချင်းလန် မှာ သူမရဲ့ ယောကျ်ားမုန်းတီးရေး ဝါဒ ကို ကျော်လွှားနိုင်အောင် ကူညီပေးဖို့ တာဝန် ရှိတယ်လေ။
သူမရဲ့ မာနကို ချိုးဖျက်ပြီးမှသာ သူမကို လက်အောက်ခံ ဖြစ်အောင် လုပ်ဖို့ အခွင့်အလမ်း ရလာမှာပင်။
လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ စာရင်းမှာ တတိယ ချိတ်တဲ့ အမျိုးသမီး လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူက လျှို့ဝှက် ကိစ္စတချို့ လုပ်ဖို့အတွက် အလွန် အသုံးဝင်နေသေးတယ်လေ။
နောက်တစ်နေ့ မနက်၊ သွေးနီရောင် မန်ဒါလာ အောက်ချပေးခံရပြီးနောက်၊ သူမ ယိုင်နဲ့နဲ့ ထရပ်ပြီး နံရံကို မှီကာလျှောက်ထွက်သွားလေသည်။
ထွက်ခွာခါနီး တခဏတွင် ချင်းလန် ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သော သူမ၏ မျက်လုံးထဲမှ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များသည် အလွန် ပြင်းထန်လွန်းလှလေသည်။
နောက်ရက်တွေမှာ ချင်းလန်လုပ်စရာ သိပ်မရှိတော့ပေ။ သူက တခါတလေ ပိုင်ရှောက်ယွင် ကို အိမ်စာ သင်ပေးဖို့ လုပ်လိုက်၊ ပိုင်ရူယွီ နဲ့ စီးပွားရေး ကိစ္စကြီးတွေ ဆွေးနွေးလိုက် လုပ်နေလေသည်။
ထို့ပြင် ညနေပိုင်းတွေကတော့ အရင်လိုပဲ ပျင်းစရာ ကောင်းပြီး စိတ်ဝင်စားစရာ မကောင်းလှပေ။ ညဘက် ဆေးကုသမှု ခံယူဖို့ မမောမပန်း အပြေးအလွှား လာနေတဲ့ အသည်းအသန် လူနာကို ကူညီပေးနေဆဲပင်။
သောကြာနေ့.........
ရာသီဥတု သာယာသည်။ လူနာ ညဘက် အိမ်တံခါးဝ ရောက်လာသည်။ သူက အေးအေးဆေးဆေးပဲ သူမရဲ့ မာနကို ချိုးဖျက်ပစ်လိုက်သည်။
စနေနေ့........
ရာသီဥတု အုံ့မှိုင်းနေပြီး ညနေပိုင်းမှာ မိုးဖွဲဖွဲ စရွာသည်။ လူနာ ဆေးကုသမှု ခံယူဖို့ လာတဲ့အခါ၊ သူမ ရောဂါထလာပြီး နည်းနည်း ကယောင်ကတမ်း ဖြစ်လာတာကြောင့်၊သူက သူမပါးစပ်ထဲ အဝတ်စ ထိုးထည့်လိုက်ရသည်။
တနင်္ဂနွေနေ့.....
နေသာသည်။ လူနာရဲ့ သစ်သီးလှီးဓား မနေ့ညက အိမ်မှာ ကျန်ခဲ့သည်။ ညဘက် လူနာ ရောက်လာတဲ့အခါ ဓားမပါလာပေ။ သူက ပေးလိုက်ပေမယ့် လူနာက သစ်သီးလှီးဓားကို ကြမ်းပြင်ပေါ် ပစ်ချလိုက်သည်။သူစိတ်ဆိုးပြီး ဒေါသဖြေဖို့ လူနာရဲ့ တင်ပါးကို ရိုက်လိုက်လေသည်...