အခန်း (၈၇) အမှန်အတိုင်း ပြောစေသော ဆေးလုံး
ချူကျူအာ ကို လိုက်မမီတော့သည့်နောက် ချင်းလန် ဗီလာသို့ ပြန်လာခဲ့လေသည်။
မန်တန် တောင်တန်း အဖြစ်အပျက်ရဲ့ နောက်ဆက်တွဲ ကိစ္စတွေကို ကျွင်းဇီ ကိုင်တွယ် ဖြေရှင်းနိုင်ရုံသာမက သူ ဆုလာဘ်နဲ့ ရာထူးတိုးမြှင့်ခံရဖို့ပါ အခွင့်အလမ်း ရှိလေသည်။
ဒီအရာက လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ စာရင်းမှာ မှတ်ပုံမတင်ထားတဲ့ အဖွဲ့ဝင်တွေကြား အပြန်အလှန် ပစ်ခတ်မှုကို တိတ်တဆိတ် တွေ့ရှိခဲ့ပြီး၊ ဒီအန္တရာယ်ရှိတဲ့ လူပုဂ္ဂိုလ်တွေ အားလုံးကို ရှင်းလင်းပစ်ခဲ့တာလေ။
ဒါက စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ ရာထူး ရယူထားတဲ့ စစ်သားတစ်ယောက် အတွက်တော့ သေချာပေါက် ကြီးမားတဲ့ အောင်မြင်မှု တစ်ခုပဲ။
ဗီလာကို ပြန်ရောက်တော့ ချင်းလန် က ဧည့်ခန်းထဲက ဆိုဖာပေါ် မှီထိုင်လိုက်ပြီး ထမင်းစားခန်းထဲ မီးလင်းနေတာကို မြင်တော့ လှမ်းခေါ်လိုက်လေသည်။
“ရှောင်းရှောင်း”
စုရှောင်းရှောင်း မီးဖိုချောင်ထဲကနေ ကမူးရှူးထိုး ပြေးထွက်လာပြီး ဒီလောက် နောက်ကျမှ ပြန်ရောက်လာတဲ့ သခင်လေးကို မြင်လိုက်ရတော့ အံ့ဩဝမ်းသာ ဖြစ်သွားလေသည်။
မီးဖိုချောင်ထဲကနေ ပျံ့လွင့်လာတဲ့ မွှေးရနံ့ကို ရှူရှိုက်လိုက်ပြီး ချင်းလန် က ရယ်ချင်စိတ်နဲ့ ပြောလိုက်လေသည်။
“ဘာလဲ၊ ငါအိမ်မှာ မရှိတုန်း မင်းတစ်ယောက်တည်း ဝက်နံရိုး သင်္ဘောသီး ဟင်းချို ခိုးသောက်နေတာလား”
စုရှောင်းရှောင်း ၏ လှပသော မျက်နှာလေး ရဲခနဲ ဖြစ်သွားလေသည်။ သူမ၏ အကြံအစည်လေး ပေါ်သွားမှန်း သိလိုက်ရတော့ သူမ ရှက်ရွံ့စွာ ခေါင်းငုံ့လိုက်ပြီး အကျပ်ရိုက်နေသလို ဘာစကားမှ မပြောဘဲ ရပ်နေမိလေသည်။
“ဒီကိုလာ၊ ငါ မင်းကို ကူညီပေးမယ်။”
ချင်းလန် လက်ယပ်ခေါ်လိုက်ပြီး ရှက်ရွံ့နေတဲ့ စုရှောင်းရှောင်း ကို ရင်ခွင်ထဲ ဆွဲသွင်းလိုက်ကာ တိုးတိုးလေး ညည်းညူရင်း ပြောလိုက်လေသည်။
“ဒီအရာတွေ နေ့တိုင်း သောက်နေတော့ မင်းရဲ့ ရင်ထဲမှာ ပူလောင်သလို ခံစားရလား”
စုရှောင်းရှောင်း မျက်နှာ နီရဲသွားပြီး လည်ပင်းကို ရှုံ့လိုက်ကာ အနည်းငယ် တုန်ယင်သွားပြီး တိုးတိုးလေး
“အင်း”
လို့ ဖြေလိုက်လေသည်။
“ဒါကြောင့် အဲ့ဒီ ပူလောင်တဲ့ ခံစားချက်ကို ပျောက်ကင်းအောင် ကူညီပေးမယ့်သူ လိုအပ်တာပေါ့။ အဲ့ဒါမှ မင်း ပြီးပြည့်စုံတဲ့ လူကြီး ဖြစ်လာမှာ။”
ချင်းလန် က ဝံပုလွေကြီးက လှည့်စားသလို စိတ်ရှည်လက်ရှည် ချော့မော့ပြောဆိုလိုက်လေသည်။
“နောက်တစ်ခါ ဒီလို အခြေအနေ ကြုံလာရင် ငါ့ဆီ လာခဲ့။ ငါက ပုံမှန်ဆို အလုပ်ရှုပ်ပေမယ့် ဒီကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ရင်တော့ အားစိုက်ထုတ်ဖို့ ဝန်မလေးပါဘူး၊ နားလည်လား”
စုရှောင်းရှောင်း အလွန်အမင်း ပျာယာခတ်နေလေသည်။ သူမရဲ့ ဦးနှောက်လေးက ဘာမှ မစဉ်းစားနိုင်တော့ဘဲ ဗလာ ဖြစ်နေလေသည်။
သူမ မီးလောင်နေသလို ခံစားနေရပြီး တစ်ကိုယ်လုံး ပူလောင်နေကာ လှပတဲ့ မျက်နှာလေး နီရဲနေပေမယ့် သခင်လေးရဲ့ ရင်ခွင်ထဲကနေ ထွက်ခွာသွားဖို့ ဝန်လေးနေမိလေသည်။
ရှူး...
စုရှောင်းရှောင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး အသက်လုရှူကာ ချင်းလန် ရဲ့ ရင်ခွင်ထဲ ခေါင်းတိုးဝင်လိုက်ပြီး နာကျင်နေပုံ ပေါက်လေသည်။
“နာလား”
ချင်းလန် လှုပ်ရှားမှု ရပ်တန့်လိုက်လေသည်။
စုရှောင်းရှောင်း က ချင်းလန် ရဲ့ ရင်ဘတ်ပေါ် ခေါင်းမှီထားပြီး ထစ်အငေါ့ငေါ့ အသံလေးနဲ့ ပြောလိုက်လေသည်။
“မနာပါဘူး သခင်လေး...”
ဘယ်လို ပြောရမလဲ စုရှောင်းရှောင်း က ရိုးရှင်းပြီး ဆန့်ကျင်ဘက် အတွေးတွေ ရှိနေတဲ့ ကောင်မလေး တစ်ယောက်ပင်။
တစ်ခါတလေကျတော့ သူမ လိုချင်တာ မရခင်မှာ နည်းနည်းလောက် ဆက်ထိန်းထားချင်သေးသည်။
မိန်းကလေး တစ်ယောက်ကို အလွယ်တကူ ရသွားရင် တန်ဖိုးထားမခံရတော့ဘူး ဆိုတာ သိနေပေမယ့်ပေါ့။
ဒါပေမယ့် တကယ်တမ်း သူတို့ အဲ့ဒီလို ဆက်ဆံရေးမျိုး ရှိသွားတဲ့အခါ စုရှောင်းရှောင်း ကြောက်ရွံ့သွားပြီး ဘယ်လို ငြင်းဆန်ရမလဲ ဆိုတာ မေ့သွားလေသည်။
နောက်ဆုံးသူမ ငြင်းဆန်လိုက်ရင် ချင်းလန် စိတ်ဆိုးသွားပြီး သူတို့ကြား အဆင်မပြေ ဖြစ်ကာ လမ်းခွဲရမှာကို ကြောက်နေမိခြင်း ဖြစ်လေသည်။
စုရှောင်းရှောင်း က အလွန် ရိုးရှင်းပြီး အပြစ်ကင်းစင်တဲ့ ကောင်မလေး တစ်ယောက် ဖြစ်လေသည်။
သူမ နှလုံးသားထဲမှာ သူမကိုယ်သူမ ပေးအပ်ပြီးပြီ ဖြစ်ကာ တစ်သက်လုံး သခင်လေး တစ်ယောက်တည်းကိုပဲ ပိုင်ဆိုင်တော့မှာ ဖြစ်လေသည်။
ကလေးဘဝတုန်းက ဆင်းရဲဒုက္ခ ပေါင်းစုံကို ခံစားခဲ့ရပြီး အခု ကြီးပြင်းလာတဲ့အခါ တခြား ဒုက္ခတွေကို တကယ် မကြောက်တော့ပေ။
ထို့ပြင် စုရှောင်းရှောင်း ဝန်မခံချင်ရင်တောင် သခင်လေး အဲ့ဒီလို ပြုမူလိုက်တိုင်း သူမ နက်ရှိုင်းတဲ့ ပျော်ရွှင်မှု တစ်ခုကို ခံစားနေရဆဲပင်။
“ကောင်မလေး၊ နေမကောင်းရင် နေမကောင်းဘူးပေါ့။ ငါ့ကို ဘာတွေ ဖုံးကွယ်ထားစရာ ရှိလို့လဲ”
ချင်းလန် က စုရှောင်းရှောင်း ရဲ့ ခေါင်းကို ပုတ်ပေးလိုက်ပြီး အိတ်ကပ်ထဲက ခြင်ဆီသန့်စင်ဆေးလုံး တစ်လုံး ထုတ်ကာ သူမပါးစပ်ထဲ ထည့်ပေးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။
“စားလိုက်။”
ဂလု........
စုရှောင်းရှောင်း ခြင်ဆီသန့်စင်ဆေးလုံးကို တစ်ခါတည်း မျိုချလိုက်ပြီးနောက် သံသယဖြစ်စွာ မေးလိုက်လေသည်။
“သခင်လေး၊ ဘာကျွေးလိုက်တာလဲဟင် ချိုလိုက်တာ၊ တော်တော် စားလို့ ကောင်းတယ်။”
ချင်းလန် က ကပ်သီးကပ်သပ် ရယ်မောလိုက်လေသည်။
“အဲ့ဒါက မင်းရဲ့ ရည်ရွယ်ချက် အမှန်တွေကို ဖွင့်ဟစေမယ့် ဆေးလုံးလေးလေ”
အမှန်ပြောစေတဲ့ဆေးလုံး.......
အဲ့ဒီ နာမည်က စုရှောင်းရှောင်း ခေါင်းထဲ ချက်ချင်း ပေါ်လာပေမယ့်၊ သူမ ဘာတွေးလိုက်မိလဲ ဆိုတာ သတိရသွားပြီး ကိုယ့်အတွေးနဲ့ကိုယ် ရှက်သွားလေသည်။
အမှန်တရား ဆေးလုံးတွေ ဘယ်မှာ ရှာလို့ ရမှာလဲ။
သခင်လေးက သူမကို မိန်းကလေးတွေ အရှက်မဲ့သွားစေတဲ့ ဆေးမျိုး ပေးလိုက်တာပဲ။
အွမ်......
ချင်းလန် စကားမဆုံးခင်မှာပဲ သူ့ပါးစပ် အပိတ်ခံလိုက်ရလေသည်။
စုရှောင်းရှောင်း က ဦးဆောင်ပြီး သူ့ကို နမ်းလိုက်ခြင်းပင်။
ချင်းလန် မျက်လုံး ပြူးကျယ်သွားလေသည်။
“ရှောင်းရှောင်း၊ မင်း ဘယ်လိုလုပ် ရုတ်တရက်ကြီး ဒီလောက် ရရဲရင့်လာတာလဲ
တစ်ခါနမ်းရင် လုံလောက်ပြီလေ၊ ဘာလို့ မလွှတ်ပေးသေးတာလဲ။
စုရှောင်းရှောင်း ၏ ပါးပြင်များသည် မူးနေသကဲ့သို့ နီရဲနေပြီး ထစ်အငေါ့ငေါ့ ပြောလိုက်လေသည်။
“သခင်လေး... ကျွန်မ... ကျွန်မ ဆေးအရှိန် တက်လာသလို ခံစားရတယ်...”
သူမ တစ်ကိုယ်လုံး နွေးထွေးနေသလို ခံစားရပြီး ဒါက ဆေးအာနိသင် ပြနေတဲ့ လက္ခဏာပင်။
ဘာလို့ ဖုံးကွယ်ထားဖို့ လိုဦးမှာလဲ။
သခင်လေးက သူမကို ဆေးပေးပြီးပြီ ဆိုမှတော့၊ ဒီအခွင့်အရေးကို အသုံးချပြီး သူမ ရင်ထဲက အချစ်တွေကို ဖွင့်ထုတ်ပြလိုက်တာ ပိုမကောင်းဘူးလား။
အရင်တုန်းက သူမ အမြဲတမ်း အခံဘက်ကပဲ နေခဲ့တာ၊ ဒီတစ်ခါတော့ သခင်လေးရဲ့ နှုတ်ခမ်း အရသာကို သူမလည်း မြည်းစမ်းချင်မိတယ်။
“ရှောင်းရှောင်း၊ မင်း အထင်လွဲနေပြီ။ မင်း ထင်သလို မဟုတ်ဘူး။ ဒါက မင်းရဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အခြေအနေကို တိုးတက်စေပြီး၊ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက အညစ်အကြေးတွေကို ဖယ်ရှားပေးပြီး မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုသန်မာစေမယ့် ဆေးလုံးပါ”
အခြေအနေတွေ ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ဖြစ်လာတာ မြင်တော့ ချင်းလန် အမြန် သတိပေးလိုက်ရလေသည်။
ငါ တတ်နိုင်တာ ဘာမှ မရှိတော့ဘူး။
ဖော်ပြချက်အရ ဒီ ခြင်ဆီသန့်စင်ဆေးလုံးက စားပြီးရင် အညစ်အကြေးတွေကို ဖယ်ရှားပေးမှာလေ။
တကယ်လို့ စုရှောင်းရှောင်း ချွေးမည်းတွေ ထွက်လာတဲ့ အဆင့်ထိ ရောက်သွားရင် ဘယ်လို လုပ်မလဲ။
အဲ့ဒီကျရင် ဘာလုပ်ကြမလဲ။
စုရှောင်းရှောင်း ရဲ့ ရိုးအတဲ့ သဘာဝအရ သူမသာ သူ့ရှေ့မှာ အရှက်ကွဲသွားရင် နောက်ပိုင်း သူ့ကို တွေ့ဖို့တောင် ကြောက်သွားပြီး အတူတူ နေဖို့ နေနေသာသာ အချိန်အကြာကြီး ရှောင်နေတော့မှာ သေချာလေသည်။
ခဏတာ ပျော်ရွှင်မှုနဲ့ ရေရှည် ပျော်ရွှင်မှု ဘယ်ဟာက ပိုအကျိုးရှိလဲ ဆိုတာ ချင်းလန် ချိန်ဆနိုင်လေသည်။
“အာ ဘယ်လိုလုပ် ဒီလို ဖြစ်ရတာလဲ”
စုရှောင်းရှောင်း သူမ လက်မောင်းပေါ်က ပုံမှန် မဟုတ်တဲ့ ချွေးကွက်တွေကို ငုံ့ကြည့်ပြီး ရှက်လည်း ရှက်၊ ကြောက်လည်း ကြောက်သွားလေသည်။
သူမ ချင်းလန် ကို သနားစရာကောင်းစွာ ကြည့်ပြီး အပြစ်တင်တဲ့ လေသံနဲ့ ရေရွတ်လိုက်လေသည်။
“သခင်လေး၊ သခင်လေးက သိပ်ဆိုးတာပဲ...”
“ရေသွားချိုးလိုက်။ ဒီနေ့တော့ ဒီလောက်နဲ့ပဲ တော်ကြရအောင်။ ဒီဆေးလုံးရဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကြံ့ခိုင်မှု တိုးတက်စေတဲ့ အာနိသင်က ခဏလောက် ကြာနိုင်တယ်။”
ချင်းလန် က စုရှောင်းရှောင်း ရဲ့ ပါးကို ဆွဲညှစ်ပြီး တိုက်တွန်းလိုက်လေသည်။
ဖြစ်လာမယ့် အရာက ဖြစ်လာမှာပါပဲ။ အန္တရာယ် အာရုံခံစားမှု ပေါ်လာကတည်းက ချင်းလန် က စုရှောင်းရှောင်း ကို ဖယ်ထုတ်ဖို့ နည်းလမ်း ရှာတွေ့ပြီးသား ဖြစ်လေသည်။
ဒီ ခြင်ဆီသန့်စင်ဆေးလုံးက စုရှောင်းရှောင်း ရဲ့ ခန္ဓာဖွဲ့စည်းပုံကို တိုးတက်စေနိုင်သလို၊ ရေချိုးခန်းထဲမှာ အချိန်အကြာကြီး ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင် နေနိုင်စေမှာ ဖြစ်လို့၊ သူ နောက်ထပ် လုပ်စရာ ရှိတာတွေ လုပ်ဖို့ ပိုလွယ်ကူသွားစေလေသည်။
သွေးနီရောင် မန်ဒါလာ လား။
မာနကြီးတဲ့ အမျိုးသမီး လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူလား။
ဦးဆောင်သူ စာရင်း ထဲက ထိပ်တန်း သုံးယောက်လား။
ရွေးချယ်ခံ ထက် မနိမ့်ကျတဲ့ ကံကြမ္မာ အမျိုးသမီးလား။
မင်း ဒီလောက် စွမ်းနေရင် လာပြီး ကံစမ်းကြည့်လိုက်လေ။
ထိပ်တန်း လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ သုံးယောက်ထဲက တစ်ယောက် ဆိုတဲ့ မင်းရဲ့ ဂုဏ်သတင်းက အနိုင်ရမလား၊ ဒါမှမဟုတ် ဗီလိန် ဖြစ်တဲ့ ငါ့ရဲ့ နည်းလမ်းတွေက ပိုသာလွန်မလား ဆိုတာ ကြည့်ကြသေးတာပေါ့။