အခန်း (၆၁) ရဲ့ဖန်လိုရုပ်ဖျက်ပြီး ပိုင်ရှောက်ယဲ့ ကိုကယ်မလို့လား

လူယုတ်မာလို့ အခေါ်ခံရပြီးနောက် ချင်းလန် က ပိုင် ညီအစ်မတွေနေတဲ့ဗီလာကနေ နောက်ဆုံးမှာ ထွက်ခွာလာခဲ့လေသည်။

သူ အမှောင်ထဲမှာ တစ်ယောက်တည်း သရဲတစ္ဆေလို လှုပ်ရှားသွားလာနေပြီးသူ့အမြန်နှုန်းက အလွန် မြန်ဆန်လွန်းလှသည်။   

ဒီအချိန်မှာ ရဲ့ဖန် လို လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ တစ်ယောက်တောင်မှ ချင်းလန် ကို ယှဉ်နိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

ဒီကာလအတွင်း ခွန်အားဆေးတွေ အကုန် သောက်သုံးပြီးနောက် သူ့ရဲ့ခွန်အားကအမှတ် ၂၀၀ အထိ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်လေသည်။

 သာမန်လူတစ်ယောက်ရဲ့ခေါင်းကိုတောင် လက်ညှိုးတစ်ချောင်းတည်းနဲ့ အပေါက်ဖောက်နိုင်လောက်အောင် စွမ်းဆောင်နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

ချင်းလန် ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် ဖွဲ့စည်းပုံက အရင်ကနဲ့ လုံးဝ ကွာခြားသွားပြီ ဖြစ်ပြီး သူ့ရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းရည်ကလည်း မယုံနိုင်လောက်အောင် အားကောင်းနေပြီ ဖြစ်လေသည်။ 

တခြား အကြောင်းအရာတွေကို ထည့်မစဉ်းစားရင်တောင် ရဲ့ဖန် လို ရွေးချယ်ခံ တစ်ယောက်နဲ့ သေရေးရှင်ရေး တိုက်ပွဲမှာ သူ အနိုင်ရဖို့ ယုံကြည်ချက် မြင့်မားနေပြီ ဖြစ်သည်။

ဒါပေမဲ့ ဒီလို အသက်နဲ့ရင်းရတဲ့ ကိစ္စတွေကို သူ့လက်အောက်ငယ်သားတွေကိုပဲ လွှဲထားသင့်သည်။

 သူလို ဗီလိန်အကြီးစားက ဘာကိစ္စ ဒီလို ရွေးချယ်ခံတွေနဲ့ ကိုယ်တိုင် ဝင်ရှုပ်ရမှာလဲ။

ပိုင်ရှောက်ယဲ့ ပြန်ပေးဆွဲခံထားရတဲ့ နေရာကို ချင်းလန် သိထားလေသည်။ ပြန်ပေးဆွဲသမားတွေက သူနဲ့ တိုက်ရိုက် ပတ်သက်မှု မရှိပေမယ့် ကျွင်းဇီ ရဲ့ လှုံ့ဆော်မှုကြောင့် လုပ်ခဲ့ကြတာ ဖြစ်သည်။ 

သူတို့အားလုံးက တစ်ဖွဲ့တည်း ဖြစ်ပြီး ကျွင်းဇီ က ယုံကြည်ရတဲ့ ညီအစ်ကိုတွေကို ကိုယ်တိုင် စောင့်ကြည့်ခိုင်းထားခဲ့လေသည်။

ပိုင်ရှောက်ယဲ့ က အပြင်မှာ လူပေါင်းများစွာကို စော်ကားခဲ့ဖူးပြီး ရန်သူတွေ မရေမတွက်နိုင်အောင် ရှိနေလေသည်။ 

အဲ့ဒီအထဲမှာ နည်းနည်းလေး ရန်စလိုက်တာနဲ့ ပေါက်ကွဲထွက်မတတ် နာကြည်းနေတဲ့ ရက်စက်တဲ့ ကောင်တွေလည်း ပါဝင်နေလေသည်။

ကြည့်လိုက်လေ၊ သူ ပြန်ပေးဆွဲ ခံလိုက်ရပြီ။

တစ်နာရီ မပြည့်ခင်မှာပဲ ချင်းလန် က လူသူကင်းမဲ့တဲ့ လူနေအိမ် အဆောက်အအုံ တစ်ခုဆီ ရောက်လာပြီး စနစ်ကနေ လူသားအရေပြား မျက်နှာဖုံးကို တိတ်တဆိတ် ထုတ်ယူ ဝတ်ဆင်လိုက်သည်။

အပြည့်အဝ ဖုံးအုပ်ပြီးသွားတဲ့အခါ သူက ရဲ့ဖန် ရဲ့ မျက်နှာ ဖြစ်သွားလေသည်။

ရုပ်ဖျက်ခြင်း နည်းစနစ်အောက်မှာ သူ့ရဲ့ အရိုးတည်ဆောက်ပုံတွေကလည်း မသိမသာ ပြောင်းလဲသွားပြီး ရဲ့ဖန် ရဲ့ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်အတိုင်း ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

 သူနဲ့ အရမ်း ရင်းနှီးတဲ့သူ မဟုတ်ရင် ကွာခြားချက်ကို သတိထားမိဖို့ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။

ဒီလို ရုပ်ဖျက်ခြင်း နည်းစနစ်က တစ်ယောက်ယောက်ကို ချောက်ချဖို့အတွက် ပြီးပြည့်စုံတဲ့ ကိရိယာ တစ်ခုပင်။

ဟုတ်ပေသည် ဒီရုပ်ဖျက်ခြင်း နည်းစနစ်ကို သုံးတဲ့အခါ အကျိုးဆက် တချို့ကိုလည်း သူ ထည့်သွင်းစဉ်းစားရမည်။ 

ရဲ့ဖန် ရှေ့မှာ ဖြစ်ဖြစ်၊ သူ့ကို သိတဲ့ မိန်းကလေးတွေ ရှေ့မှာ ဖြစ်ဖြစ် ဒီရုပ်ဖျက်ခြင်း နည်းစနစ်ကို သူ ဘယ်တော့မှ သုံးမှာ မဟုတ်ပေ။

ဒါက သူ့ခန္ဓာကိုယ် ဖြစ်နေပေမယ့် တခြားလူရဲ့ မျက်နှာကို တပ်ဆင်ထားတာ ဖြစ်လို့ ချင်းလန် အနေနဲ့ ထိတွေ့ဆက်ဆံဖို့ နေနေသာသာ၊ စကားအနည်းငယ် ပြောဖို့တောင် အလွန် မသက်မသာ ခံစားရလေသည်။

အတော်လေး လူသူကင်းမဲ့သော လူနေအိမ် အဆောက်အအုံ တစ်ခုတွင် တက်တူးများ အပြည့်ထိုးထားသော အင်္ကျီမပါသည့် အမျိုးသား သုံးဦးသည် စားပွဲဝိုင်း တစ်ခုတွင် ထိုင်ကာ ဘီယာသောက်ရင်း မြေပဲဆံများ စားနေကြလေသည်။

အမျိုးသား တစ်ဦးက ဘီယာတစ်ငုံကို ဒေါသတကြီး မျိုချလိုက်ပြီး အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။

 “သေစမ်း၊ မင်း နောက်နေတာလား ဒီကောင်လေးက သူဌေးတစ်ယောက်ရဲ့ သားလေးပဲလို့ ပြောတယ် မဟုတ်လား ဘယ်လိုလုပ် ကိစ္စတွေက ဒီလောက် ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ဖြစ်သွားရတာလဲ”

ထျန်ဟိုင်မြို့ တစ်ခုလုံး လုံးဝ ပရမ်းပတာ ဖြစ်နေပြီး နေရာတိုင်းမှာ ဥသြသံတွေ မြည်နေတဲ့ ရဲကားတွေ ရှိနေလေသည်။ ခုနကပဲအဖွဲ့ထဲက တစ်ယောက် ပြောတာ နဂါးနက် အသင်း တောင် လှုပ်ရှားနေပြီတဲ့။

ဥပဒေဘက်တော်သားတွေရော၊ ရာဇဝတ်သားတွေရော ဒီကောင်လေးကို လိုက်ရှာနေကြတာ။ သူက တကယ်တမ်း ဘယ်သူလဲ။

သူတို့ သုံးယောက်လုံး ထောင့်မှာ ကြိုးတုပ်ခံထားရပြီး ရိုက်နှက်ခံရလို့ ညိုမဲစွဲနေတဲ့ ပိုင်ရှောက်ယဲ့ ကို အံကြိတ်ပြီး ကြည့်လိုက်ကြလေသည်။

သူတို့ မူလက ဒီကောင်လေးကို ကြိုးတုပ်၊ ရိုက်နှက်ပြီး ရက်အနည်းငယ်လောက် အစာငတ်ထားကာ သင်ခန်းစာ ပေးရုံလောက်ပဲ ရည်ရွယ်ခဲ့ကြတာ။

ပြီးခဲ့တဲ့ တစ်ခေါက် ဘားမှာသူတို့ ကောင်မလေးကို လုသွားဖို့ ဘယ်သူက ပြောလို့လဲ ပြီးတော့ သူတို့ကို အရှက်ခွဲဖို့အတွက် အဲ့ဒီ ကောင်မလေးကို နှိပ်စက်နေတဲ့ ဗီဒီယိုတောင် ပို့ပေးလိုက်သေးတယ်။

ငါ မင်းတို့ကို မေးမယ်။

လောကကြီးမှာ ဘယ်ယောကျ်ားကများ ဒီလို မတရားမှုကို သည်းခံနိုင်မှာလဲ။

အခုတော့ သူတို့ ဒေါသ တစ်ဝက်လောက် ဖြေဖျောက်ပြီးပြီ ဆိုပေမယ့် အကျပ်ရိုက်တဲ့ အခြေအနေနဲ့ ရင်ဆိုင်နေရလေပြီ။ အပြင်က ဆူညံသံတွေကို နားထောင်ရင်း သူတို့ သုံးယောက်စလုံး ကြောက်ရွံ့မှုတွေ ပြည့်နှက်နေပြီး ရင်တွေ လေးလံနေကြလေသည်။

ဒီကိစ္စက ကြီးကျယ်သွားပြီ ဆိုတာ သူတို့ သိလိုက်ပေမယ့် ပြန်လှည့်လို့ မရတော့ပေ။

“အာဟူ၊ သွားမေးစမ်း”

 လည်ပင်းမှာ ကင်းမြီးကောက်တက်တူး ထိုးထားတဲ့ အမျိုးသားက အောက်ဘက်ရှိ အာဟူ ကို မေးငေါ့ပြပြီး မျက်နှာထား တင်းတင်းဖြင့် တိုက်တွန်းလိုက်လေသည်။

အာဟူ က ဓားမြှောင် တစ်ချောင်းကို ကိုင်ပြီး ရှေ့တိုးသွားကာ ပိုင်ရှောက်ယဲ့ ပါးစပ်ထဲက ဟောင်းနွမ်းနေတဲ့ ဘောင်းဘီတို နှစ်ထည်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး အေးစက်စွာ ဆူပူလိုက်ကာ

“ငြိမ်ငြိမ်နေ၊ မအော်နဲ့။ မဟုတ်ရင် ဓားအဝင် ရှိပြီး အထွက် မရှိဘူး ဆိုတာ ဘာလဲ ဆိုတာ ပြလိုက်မယ် ငါ မင်း နှလုံးကိုထိုးပစ်လိုက်မယ်”

ပိုင်ရှောက်ယဲ့ ၏ မျက်ခွံများ ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ခတ်သွားလေသည်။ ကြောက်လို့ မဟုတ်ဘဲ ရိုက်နှက်ခံရလို့ ရောင်ရမ်းနေပြီး သွေးတွေ မျက်လုံးထဲ စီးဝင်နေတာကြောင့် အလွန် မသက်မသာ ခံစားနေရလို့ ဖြစ်လေသည်။

သူ သွားကြိတ်ပြီး ဒေါသကို မျိုသိပ်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။ 

“မင်းတို့ တကယ်ဘာလိုချင်တာလဲ ငါ့ကို လွှတ်ပေးရင် ငါတို့ ညှိနှိုင်းလို့ ရပါတယ်။ မင်းတို့ လိုချင်တဲ့ ပိုက်ဆံ ဘယ်လောက်မဆို ငါ ပေးမယ်”

“ပိုက်ဆံ မင်းက ငါတို့ ဒီပိုက်ဆံစုတ် လိုချင်တယ် ထင်နေလား မင်း ငါတို့ကို ဘယ်လို အရှက်ခွဲခဲ့လဲ ဆိုတာ မေ့သွားပြီလား” 

အာဟူ ဒေါသထွက်သွားလေသည်။

“သေစမ်း၊ ငါသာ ဒီကိစ္စကို ကြီးကျယ်အောင် မလုပ်ချင်လို့ မဟုတ်ရင် မင်းကို အရင်ဆုံး ထိုးသတ်ပစ်လိုက်ပြီ။ ပြီးတော့ အဲ့ဒီကျောင်းသူလေးကို ငါအချိုရည်ထဲ ဆေးခတ်ပြီးမှ ရခဲ့တာကွ ငါတို့ အတူတူ ပျော်ပါးမယ် ဆိုရင်တောင် အရင်ရောက်သူ အရင်ရ ဆိုတဲ့ စည်းကမ်း ရှိရမယ် မဟုတ်လား”

ပိုင်ရှောက်ယဲ့ မျက်လုံး လှန်ကြည့်လိုက်လေသည်။

 “မိန်းမ တစ်ယောက်တည်းပဲဟာ။ မင်းတို့ ပျော်ချင်ရင် ငါ့ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောပါလား ငါ့ကို လွှတ်ပေးတာနဲ့ မင်းတို့ ကြိုက်တဲ့သူနဲ့ ပျော်ပါးလို့ ရတယ် ငါ စီစဉ်ပေးမယ်”

သူ အဲ့ဒီ လူသုံးယောက်ကို လုံးဝ မမှတ်မိပေ။ အဲ့ဒီတုန်းကတွေ့ဆုံမှုမှာ ရိုက်နှက်တာတွေ အပေါ်ထပ်က မိန်းမကို ပြန်ပေးဆွဲတာတွေ အားလုံးက သူ့လက်ပါးစေတွေရဲ့ လက်ချက်သာ ဖြစ်လေသည်။

လူမိုက်တစ်ယောက်ရဲ့ မိန်းမကို လုယူတာ ဗီဒီယို ရိုက်တာ၊ တစ်ယောက်ယောက်ကို ပို့ပေးခိုင်းတာ ဒါတွေ အားလုံးက သူအမြဲ လုပ်နေကျပင် တခြား အကြောင်းပြချက်ကြောင့် မဟုတ်ဘဲ စိတ်လှုပ်ရှားမှု ရချင်လို့ သက်သက်ပင်။

ဖြန်း.....

အာဟူ က ပိုင်ရှောက်ယဲ့ ရဲ့ ပါးကို ရိုက်ထည့်လိုက်ပြီး ကျိန်ဆဲလိုက်လေသည်။

 “ငါ မင်းနဲ့ ဒီအကြောင်းတွေ ပြောမလို့ မဟုတ်ဘူး။ ပြောစမ်း၊ မင်းက ဘယ်မိသားစုက ကောင်လဲ”

ပိုင်ရှောက်ယဲ့ နာကျင်မှုကြောင့် မျက်နှာမဲ့သွားပြီးပြော လိုက်လေသည်။ 

“ငါ့အဖေက ပိုင်ရှောက်ချွမ်”

လက်တွေ ကြိုးတုပ်ခံထားရတာကြောင့် သူ သွေးတွေ သုတ်လို့ မရသလို မျက်နှာကိုလည်း ပွတ်လို့ မရပေ။

 ဒါကြောင့် သူ လိမ္မာစွာ ဖြေလိုက်ရုံမှတပါး အခြား မတတ်နိုင်တော့ပေ။

ငယ်ငယ်တုန်းကတော့ သူ ဖခင်ရဲ့ အထောက်အထားကို မသိခဲ့ပေမယ့်၊ အခု အရွယ်ရောက်လာပြီပဲ ဘယ်လိုလုပ် အသုံးမချရမှာလဲ။

ပိုင်ရှောက်ချွမ် လို့မပြောပြရင်တောင် သူတို့ ကိုယ်တိုင် စုံစမ်းလို့ ရနေတာပဲ မဟုတ်လား။

ပိုင်ရှောက်ချွမ် က အခု လူသိရှင်ကြား မနေတော့ပေမယ့် ပိုင်ရှောက်ယဲ့ က ဓာတ်ပုံဟောင်းတွေ၊ သတင်းစာတွေ ကြည့်ရုံနဲ့ သူ့အဖေကို မှတ်မိနိုင်လေသည်။

ပိုင်အုပ်စု ရဲ့ ဥက္ကဋ္ဌ၊ ပိုင်ဆိုင်မှု ယွမ် ၁၀ ဘီလီယံ ကျော်တဲ့ ထျန်ဟိုင်မြို့ က ဘီလျံနာ သူဌေးကြီး

သူသာ ဖခင်ရဲ့ အထောက်အထားကို မသိခဲ့ရင်၊ ဒီလောက် အလိုလိုက် မခံခဲ့ရရင် အပြင်မှာ ဒီလောက် မာနကြီးပြီး အာဏာရှင်ဆန်ဖို့ ဘယ်ကနေ သတ္တိတွေ ရနိုင်မှာလဲ။

ဒီနေ့မှ ဒီကောင်သုံးကောင်ရဲ့ လက်ချက်နဲ့ ရှုံးနိမ့်ရလိမ့်မယ်လို့ သူ ဘယ်တုန်းကမှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့မိဘူး။

“သေစမ်း” 

အာဟူ က ဒေါသတကြီးနဲ့ ဘောင်းဘီတိုကို ပိုင်ရှောက်ယဲ့ ပါးစပ်ထဲ ပြန်ထိုးထည့်လိုက်လေသည်။

သူ စားပွဲဆီ ပြန်သွားပြီး ထိုင်ခုံပေါ် ပစ်လှဲချလိုက်ကာ အဖုံးဖွင့်ထားတဲ့ ဘီယာဗူးကို ယူပြီး မော့သောက်လိုက်သည်။

 ပြီးတော့ စားပွဲကို လက်သီးနဲ့ ထုလိုက်ရာ မြေပဲဆံတွေ လွင့်စင်သွားလေသည်။

“အစ်ကိုကြီး၊ ဒီတစ်ခါ ငါတို့ တကယ် ပြဿနာတက်ပြီ ငါတို့ အစကတည်းက ဟိုကောင်တွေကို မကြွားခဲ့သင့်ဘူး။ ဒီကောင်လေးက တကယ်ပဲ ပိုင်ရှောက်ချွမ် ရဲ့ သား ဖြစ်နေတယ်။ အခု ထျန်ဟိုင်မြို့ တစ်ခုလုံး ငါတို့ကို လိုက်ရှာနေကြပြီ။ အခြေအနေကို ကြည့်ရတာ လိမ်နေတာ မဟုတ်လောက်ဘူး။ ပိုင်မိသားစု လို အာဏာရှိတဲ့ မိသားစုကပဲ ဒီလို လှုပ်ရှားမှုမျိုး လုပ်နိုင်မှာ။ အစ်ကိုကြီး၊ ငါတို့ အခု ဘာလုပ်ကြမလဲ”

အာဟူ အကျပ်ရိုက်နေပြီး အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေလေသည်။ သူ ပိုင်မိသားစု ကို ရန်စမိလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်တုန်းကမှ မထင်ထားမိပေ။

အဲ့ဒီ ချမ်းသာပြီး အာဏာရှိတဲ့ မိသားစုတွေ အတွက်ဆိုရင် သူတို့ကို ဖြေရှင်းရတာ ပုရွက်ဆိတ် အနည်းငယ်ကို ခြေမွှေပစ်လိုက်သလို လွယ်ကူလှလေသည်။

ကင်းမြီးကောက် က ပိုပြီး သတိဝီရိယ ရှိလေသည်။ သူက မျက်လုံးမှေးလိုက်ပြီး ပိုင်ရှောက်ယဲ့ ရှိရာဘက်ကို ရက်စက်တဲ့ အကြည့်နဲ့ ကြည့်လိုက်ရာ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်တွေ ပေါ်လာလေသည်။ 

“အွန်း” 

ပိုင်ရှောက်ယဲ့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရုန်းကန်လိုက်လေသည်။ သူ ရှင်းပြချင်ပေမယ့် ပါးစပ်ထဲက သေးနံ့တွေက သူ့စကားတွေကို ပိတ်ဆို့ထားလေသည်။

“ငြိမ်ငြိမ်နေ”

 ကင်းမြီးကောက် က အေးစက်စွာ ဆူပူလိုက်လေသည်။

 ပိုင်ရှောက်ယဲ့ ငြိမ်သွားပြီးနောက် သူက သူ့လက်အောက်ငယ်သား နှစ်ယောက်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ကြည့်လိုက်လေသည်။ 

“အခုမှ နောင်တရလို့ မမှီတော့ဘူး။ ထျန်ဟိုင်မြို့ တစ်ခုလုံး ငါတို့ကို လိုက်ရှာနေပြီ။ ပိုင်ရှောက်ချွမ် သာ ငါတို့ သူ့ရဲ့သား ကို ပြန်ပေးဆွဲထားမှန်း သိသွားရင် ငါတို့ကို သတ်ဖို့ အရာအားလုံး လုပ်မှာ သေချာတယ်။”

အာဟူ က မေးခွန်းထုတ်လိုက်လေသည်။

 “တကယ်လား ပိုင်ရှောက်ချွမ် က ငါတို့ ထျန်ဟိုင်မြို့ ရဲ့ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင်ကြီးနဲ့ ပရဟိတသမားလေ”

သူ့မှာ မျှော်လင့်ချက် ရောင်ခြည်လေး ကျန်နေသေးသည်။ ဥပမာ ပိုင်ရှောက်ယဲ့ ကို အခုပဲ ပြန်ပို့ပေးပြီး တောင်းပန်လိုက်ရင် လွတ်လမ်း ရှိနိုင်မလား ဆိုပြီး တွေးနေမိသည်။   

 ခြေထောက်တစ်ဖက် ကျိုးသွားရင်တောင် ရဲတွေရဲ့ အလိုရှိ တရားခံအဖြစ် ထာဝရ နေရတာထက် ပိုကောင်းသေးသည် မဟုတ်လား။

ကင်းမြီးကောက် မျက်လုံး လှန်ကြည့်လိုက်လေသည်။ 

“နဂါးနက် အသင်း တောင် လှုပ်ရှားနေပြီ။ နဂါးနက် အသင်း ကို ရဲတွေက လှုံ့ဆော်လိုက်တယ်လို့ မင်း ထင်နေလား ပိုင်ရှောက်ချွမ် က နောက်ကွယ်ကနေ ခိုင်းတာ မဟုတ်ဘူးလား ဒီ အရင်းရှင်တွေက စိတ်ထား ညစ်ပတ်ကြတယ်ကွ”

“ထားလိုက်တော့၊ လောလောဆယ် ဒီမှာပဲ စောင့်ကြည့်နေလိုက်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီနေရာက အတော်လေး လုံခြုံပါတယ်။ ငါ သေးပေါက်လိုက်ဦးမယ်။”

အရက် အများကြီး သောက်ထားတာကြောင့် ကင်းမြီးကောက် ဆီးသွားချင်လာလေသည်။ 

တူညီစွာပင် သူက အာဟူ နဲ့ တခြားတစ်ယောက်ကို အကူအညီမဲ့တဲ့ အကြည့်နဲ့ ကြည့်လိုက်လေသည်။

ဒီအဆင့် ရောက်နေပြီကို သူတို့က ပိုင်ရှောက်ချွမ် က ကိစ္စတွေကို လွယ်လွယ်နဲ့ လွှတ်ပေးမယ်လို့ ထင်နေတုန်းလား။

အဓိပ္ပာယ်မရှိတာ။ အခုခေတ်သူဌေးကြီးတွေထဲက ဘယ်သူက သီလစောင့်ထိန်းတဲ့ လူတော်လူကောင်းတွေ ဖြစ်ခဲ့ကြလို့လဲ။

သူတို့အားလုံးက မယုံနိုင်လောက်အောင် ရက်စက်ကြပြီး သူတို့ရဲ့ လက်တွေက ပိုလို့တောင် ယုတ်မာကြသေးသည်။

သူ ရှင်းပြရမှာ ပျင်းတာကြောင့် အကူအညီမဲ့သလို ခံစားလိုက်ရပြီး ဆီးသွားဖို့ အောက်ထပ် ရေချိုးခန်းဆီ ထသွားလိုက်လေသည်။

ကံဆိုးချင်တော့ ကင်းမြီးကောက် ထွက်သွားတဲ့ အခိုက်အတန့်မှာပဲ အခန်းတံခါးက အပြင်ကနေ ဖျက်ဖွင့်ခံလိုက်ရပြီး ကြည်လင်ပြတ်သားတဲ့ အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။