အခန်း (၂၁၀) ချူမုန်ယောင်၏ ဆုံးဖြတ်ချက်

ချူမုန်ယောင်နှင့် ပတ်သက်လာလျှင် ချင်းလန်သည် မည်သည့်နည်းလမ်းကိုမဆို အသုံးပြုရန် ဘယ်သောအခါမျှ တွန့်ဆုတ်ခြင်း မရှိပါချေ။

ဘာမှမတတ်နိုင်ပေ ဤမိန်းကလေးမှာ အလွန်အမင်း ခေါင်းမာလွန်းလှပေသည်။

ဒါဟာ သူမ၏ပင်ကိုယ်စရိုက်ပင် ဖြစ်လေသည်။

မူရင်းဝတ္ထုထဲတွင်လည်း ဤမိန်းကလေးမှာ အမြဲတမ်း အမှားရှာတတ်ပြီး အဆုံးမရှိ ပြဿနာရှာတတ်သူ ဖြစ်လေသည်။

ချင်းလန်က ဘယ်သူလဲ။

သူက အဓိက ဗီလိန်လေ။

သူက ကံကြမ္မာရှင် မဟုတ်ပါဘဲနဲ့ ဘာကြောင့် ကံကောင်းခြင်းတွေ ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်အနောက်မှာ တစ်နေကုန် တကောက်ကောက်လိုက်ပြီး ဖားနေရပါမည်နည်း။

ချူမုန်ယောင်သာ လိမ္မာပါက သူက ချိုချဉ်ကျွေးမည် ဖြစ်သော်လည်း သူမ ဆိုးသွမ်းနေပါက သူမ ချက်ချင်း သတိဝင်လာစေရန် တုတ်နှင့် ရိုက်နှက်ရုံသာ ရှိတော့သည်။

အရိုက်တစ်ချက်၊ အကျွေးတစ်ချက်။

ဤဗျူဟာမှာ ချူမုန်ယောင်နှင့် အကိုက်ညီဆုံးပင် ဖြစ်လေသည်။

“ရှင်...” ချူမုန်ယောင်သည် သူမ၏ လက်သီးလေးများကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ထားမိပြီး အသံများမှာ တုန်ရင်နေတော့သည်။

ချင်းလန်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ကာ “ဘာကို ‘ရှင်’ လဲ” ဟု မေးလိုက်၏။

“ကျွန်မ...”

ချူမုန်ယောင်သည် အပြင်ပန်းတွင် ကြမ်းတမ်းဟန် ပြနေသော်လည်း အတွေးထဲမှာတော့ အားနည်းနေရှာသည်။ သူမ ဒေါသထွက်ချင်သော်လည်း ဟန်ပြသာ ဖြစ်နေတော့သည်။ လုံးဝ အလျှော့မပေးသော ချင်းလန်နှင့် ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါ သူမသည် သံချပ်ကာ အင်္ကျီအထူကြီး ဝတ်ထားသော်လည်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်နိုင်စွမ်း မရှိသလို ခံစားနေရသည်။

နီရဲနေနှင့်ပြီးသား ဖြစ်သော သူမ၏ မျက်ဝန်းအိမ်မှ မျက်ရည်များမှာ ကြည်လင်သန့်ရှင်းသော ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ တောက်တောက်ပပ လိမ့်ဆင်းသွားကြတော့သည်။

သူမ၏ သိက္ခာမှာ ဓားတောင်ပေါ်သို့ ရောက်ရှိနေသကဲ့သို့ ဒဏ်ရာဗရပွ ဖြစ်နေရပြီး ဆီပူအိုးထဲတွင် အကြော်ခံနေရသလိုမျိုး နာကျင်နေရလေသည်။

ချင်းလန်ကို သေအောင် ကိုက်သတ်ပစ်ပြီး သူနှင့်အတူ အသေခံလိုက်ချင်သည့် စိတ်ရိုင်းများပင် ဝင်လာမိသည်။ ဤမျှအထိ အရှက်ခွဲခံရခြင်းထက်စာလျှင် သေလိုက်တာကမှ ပိုကောင်းဦးမည် မဟုတ်ပါလား။

သို့သော် သူမ၏ သနားစရာကောင်းသော အဖေကို ပြန်တွေးမိသည့်အခါတွင်မူ ထိုရူးသွပ်သော အတွေးများကို ရင်ထဲမှာပဲ ပြန်လည် မျိုသိပ်လိုက်ရတော့သည်။

သူမအဖေက အပြစ်မရှိပေ။ သူ ဘာမှမှားမလုပ်ခဲ့ဘဲ ဒီလို မတရားတဲ့ ဘေးဒုက္ခတွေကို ခံစားစရာ အကြောင်းမရှိဘူး။

“ကျွန်မ... ကျွန်မ တောင်းပန်ပါတယ်”

နောက်ဆုံးတွင်တော့ ဖိအားများအောက်၌ ချူမုန်ယောင် တစ်ယောက် တောင်းပန်စကား ဆိုလိုက်ရတော့သည်။ စုရှောင်းရှောင်းကို သူမ လှမ်းကြည့်လိုက်သည့်အခါ သူမ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် စစ်မှန်သော အားနာစိတ်များ ရှိနေလေသည်။

၎င်းမှာ ခဏတာမျှသာ ဖြစ်သည်။ ဤအားနာစိတ်မှာ ချင်းလန်အပေါ် ထားရှိသော မကျေနပ်မှုနှင့် ဒေါသများအောက်တွင် လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားရပြန်သည်။

သူမ တစ်ခုခုကို မှားယွင်းစွာ နားလည်ခဲ့မှန်း သိသော်လည်း ထိုအချက်က ချင်းလန်ကို ခွင့်လွှတ်လိုက်သည်ဟု မဆိုလိုပါချေ။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် သူမ ပို၍ပင် ဒေါသထွက်သွားရသည်။

သူမ၏ အရင်က လိုက်လျောမှုများနှင့် အဖြူထည် ဘဝမှာ အချည်းနှီး ဖြစ်ခဲ့ရပြီဟု သူမ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူမ ရရှိလိုက်တာကတော့ ချင်းလန်၏ အထင်အမြင်သေးမှုနှင့် ခြိမ်းခြောက်မှုများသာ ဖြစ်လေသည်။

ခဏတာအတွင်းမှာပင် ချင်းလန် ထိတွေ့ခဲ့သော သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ် အစိတ်အပိုင်း အားလုံးကို ဖြတ်တောက် ပစ်လိုက်ချင်သည့် စိတ်မျိုးပင် ပေါ်လာမိသည်။

ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီလိုသာ လုပ်လိုက်ရင် သူမ အသက်ရှင်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလေ။

မတတ်သာဘဲ လက်လျှော့လိုက်ရုံသာ ရှိတော့သည်။

ဒေါသထွက်သော်လည်း ပြန်လည် မတုံ့ပြန်နိုင်သည့်အတွက် ချူမုန်ယောင်မှာ ပို၍ စိတ်ဆိုးလာကာ မျက်ရည်များမှာ ထိန်းမရအောင် စီးကျနေတော့သည်။

“သခင်လေး...” စုရှောင်းရှောင်းသည် ချူမုန်ယောင်၏ မျက်ရည်များကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ သူမအပေါ် ထားရှိသော ရန်လိုစိတ်များမှာ ပျောက်ကွယ်သွားရတော့သည်။ သူမသည် ချင်းလန်၏ လက်မောင်းကို ဆွဲကာ ချူမုန်ယောင်အတွက် အသနားခံပေးလိုက်လေသည်။

ချင်းလန်က စိတ်မရှည်သလို လက်ယမ်းပြကာ “ကောင်းပြီ၊ မင်း အခု သွားလို့ ရပြီ” ဟု ဆိုလိုက်၏။

နှစ်သိမ့်စကား တစ်လုံးမှ မပါသလို နူးညံ့သော အကြည့်လည်း မရှိပါချေ။ ကျန်ရစ်ခဲ့တာကတော့ ပြတ်သားသော နှင်ထုတ်မှုသာ ဖြစ်လေသည်။

ချူမုန်ယောင် ထွက်ခွာသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူမ၏ ပုခုံးလေးများမှာ တုန်ရင်နေတော့သည်။

သူမသည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် လာခဲ့သော်လည်း စိတ်ပျက်အားငယ်စွာဖြင့် ပြန်သွားရခြင်း ဖြစ်လေသည်။

“သူမကို ဂရုမစိုက်နဲ့။ သူမက အကျင့်သိပ်မကောင်းဘူး။ သူမပြောတာတွေကိုလည်း စိတ်ထဲမထားနဲ့တော့။ သူမက ဒီအတိုင်း လျှောက်ပြောတာ ဘာမှ မကောင်းတဲ့ ရည်ရွယ်ချက် မရှိပါဘူး။ ပြီးတော့ နားလည်မှု လွဲသွားတာလည်း ပါတာပေါ့”

ချင်းလန်သည် စုရှောင်းရှောင်းကို နူးညံ့စွာ ချော့မော့လိုက်လေသည်။

စုရှောင်းရှောင်းက “အင်း” ဟု ဆိုကာ “ရှောင်းရှောင်း စိတ်ထဲမထားပါဘူး” ဟု ပြန်ပြောလိုက်၏။

ထွက်သွားခဲ့သော ချူမုန်ယောင်သည် သူမ၏ လက်ဆွဲအိတ်ကို ပြန်ယူရန် လှည့်လာခဲ့သော်လည်း မထင်မှတ်ဘဲ ဧည့်ခန်းထောင့်မှနေ၍ ချင်းလန်၏ စကားများကို ကြားလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ဒါက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။

အမြဲတမ်း အနိုင်ကျင့်ခံနေရသဖြင့် တစ်နေ့နေ့တွင် ချင်းလန်က သူမဘက်မှ စကားပြောပေးလိမ့်မည်ဟု သူမ တစ်ခါမှ မထင်ထားခဲ့ပါချေ။

ဂရုစိုက်မှု အများကြီး မဟုတ်သော်လည်း ဤစကားများမှာ ဖုန်းဆိုးမြေမှာ ရွာသွန်းလိုက်သော မိုးရေစက်များကဲ့သို့ သူမ၏ ရင်ကို အေးမြစေခဲ့သည်။

ဒါဟာ နေ့တိုင်း ပါးရိုက်ခံနေရသည့် သူတစ်ယောက်ကို တစ်နေ့တွင် ချင်းလန်က ပါးရိုက်ပြီးမှ သူမ၏ ပါးပြင်ကို ကိုင်ကာ “နာသွားလား” ဟု မေးလိုက်သလိုမျိုးပင် ဖြစ်လေသည်။

အနှစ်သာရမှာတော့ အတူတူပင် ဖြစ်သည်။

“ငါ ကလဲ့စားချေမှာကို လက်လျှော့လိုက်ပြီလို့တော့ မထင်နဲ့ဦး။ စောင့်နေလိုက်၊ တစ်နေ့ကျရင် ငါ ချူမုန်ယောင်ကို ရန်စမိတဲ့အတွက် နောင်တရစေရမယ်”

ချူမုန်ယောင်သည် မကျေမနပ် ဖြစ်လျက် ကျိန်ဆိုလိုက်မိသည်။

ဒီနေ့ ချင်းလန်က သူမကို လျစ်လျူရှုထားသော်လည်း မနက်ဖြန်တွင်တော့ သူမက သူ့ကို နောင်တရစေရမည် ဖြစ်လေသည်။

…

“တင်း။ ဂုဏ်ယူပါသည် အိမ်ရှင်၊ သင်သည် ကံကြမ္မာ ဗီလိန်ရမှတ် +၁၀၀၀ ရရှိခဲ့ပါသည်”

“တင်း။ ဂုဏ်ယူပါသည် အိမ်ရှင်၊ သင်သည် ကံကြမ္မာ ဗီလိန်ရမှတ် ၁၀၀၀*၂ ရရှိခဲ့ပါသည်”

“တင်း။ ဂုဏ်ယူပါသည် အိမ်ရှင်၊ သင်သည် ကံကြမ္မာ ဗီလိန်ရမှတ် ၁၀၀၀*၃ ရရှိခဲ့ပါသည်”

နောက်တစ်နေ့၊ မနက်စောစော။

နေမင်းသည် အရှေ့ဘက်မှ ထွက်ပေါ်လာပြီး မနက်ခင်း၏ ရောင်ခြည်များမှာ ကျည်ကာမှန် ပြတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် သန့်ရှင်းသော ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ရွှေရောင်လွှမ်းလျက် ကျရောက်နေလေသည်။

ချင်းလန်သည် ကုတင်ဘေးတွင် ရပ်လျက် လက်နှစ်ဖက်ကို ခါးနောက်တွင် ထားကာ ခါးကို ဝိုင်းလျက် ကိုယ်လက်လှုပ်ရှားမှု ပြုလုပ်နေလေသည်။

သူ၏ နက်ရှိုင်းသော မျက်ဝန်းများထဲတွင် မောပန်းနွမ်းနယ်မှုများသာ မြင်တွေ့နေရတော့သည်။

“သခင်လေး... ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် စောစော ထတာလဲ”

စုရှောင်းရှောင်းသည် သူမ၏ ချိုမြိန်သော အိပ်မက်ထဲမှ ဖြည်းဖြည်းချင်း နိုးထလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူမသည် နှုတ်ခမ်းလေးဆူကာ ကုတင်ဘေးသို့ တိုးလာပြီး ချင်းလန်၏ ခါးကို ဖက်လိုက်လေသည်။ မြွေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ တွားတက်လာကာ သူမ၏ မေးစေ့လေးကို သူ၏ ဝမ်းဗိုက်ပေါ်သို့ တင်ထားလိုက်တော့သည်။

ထိုနူးညံ့သော ကိုယ်ဟန်က သူမ၏ အံ့ဩဖွယ်ရာ ပျော့ပျောင်းမှုကို ပြသနေလေသည်။

ဒါဟာ လေ့ကျင့်ခန်း လုပ်ထားလို့ မဟုတ်ပါချေ။ မွေးရာပါ ပါလာသော အရည်အချင်းပင် ဖြစ်လေသည်။

သူမသည် အပေါ်သို့ အသာလေး ခုန်တက်ကာ ချင်းလန်၏ မေးစေ့ကို ခပ်ဖွဖွ နမ်းလိုက်လေသည်။ သူမ၏ လှပသော မျက်ဝန်းလေးများတွင် ပျော်ရွှင်မှုနှင့် ကျေနပ်မှုများ ပြည့်နှက်နေတော့သည်။

ချင်းလန်၏ နွမ်းနယ်နေသော ပုံစံနှင့် ယှဉ်လျှင် စုရှောင်းရှောင်းမှာ အလွန်ပင် တက်ကြွ လန်းဆန်းနေသည်ဟု ဆိုရပေမည်။