အခန်း (၂၀) အခွင့်အလမ်းများအတွက် ပြင်ဆင်ခြင်း
စနစ် ကို ဖွင့်လိုက်တဲ့အခါ ရင်းနှီးမှုက LV8 မှာဖြစ်ပြီး အကျိုးသက်ရောက်မှုက အရင်က ပြဿနာရှိခဲ့ဖူးတဲ့သူတွေကိုတောင်ပြောင်းလဲစေနိုင်လေသည်။
ပိုင်ရူယွီ နဲ့ ချင်းလန်က လုံးဝသူစိမ်းတွေ ဖြစ်ပြီး သူတို့ကြားမှာဘာပြဿနာမှမရှိတာကြောင့် ပြောစရာတောင် မလိုပေ။
ပိုင်ရူယွီ ကို ပြုံးပြနေရင်း ချင်းလန်က သူ့အကြည့်ကို ပိုင်ရှောင်ယွင် ရဲ့ မျက်နှာပေါ်ကိုခဏလေး ကြည့်ပြီးတမင် အကြည့်လွှဲလိုက်လေသည်။
သူက ပိုင်ရှောင်ယွင် ရဲ့ ယောက်ျားတွေအပေါ် အစွဲအလမ်းကြီးတာကို ကောင်းကောင်းသိလေသည် ဒါကြောင့် သူက သူမကိုတမင်တကာ စွဲလမ်းသွားအောင် လုပ်လိုက်တာပင်။
မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပင် ပိုင်ရှောင်ယွင် က ချင်းလန်ကို မြင်လိုက်တာနဲ့ သူမရဲ့ မျက်လုံးလေးတွေက တလက်လက်တောက်ပသွားလေသည်။
“အရမ်းချောတာပဲ ဒီအစ်ကိုက အရမ်းချောတာပဲ”
သူက အရပ်ရှည်ပြီး သူ့အပြုံးက စွဲမက်စရာကောင်းလွန်းကာ ကာတွန်းစာအုပ်ထဲက ဇာတ်လိုက်နဲ့ တစ်ပုံစံတည်းပင်။
သူသာ ငါ့ကို နံရံမှာ ကပ်ပြီး ဖိထားရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။ ငါက လက်ခံသင့်လား ဒါမှမဟုတ် ရုန်းသင့်လား။
ပိုင်ရှောင်ယွင်ရဲ့ စိတ်တွေက တောင်ရောက်မြောက်ရောက်ဖြစ်နေလေသည်။စောတုန်းကတောင် ချင်းလန်က နောက်ကျနေလို့ ဗိုက်ဆာနေပြီဆိုပြီး ဆူပူနေတာကို ခုတော့ လုံးဝမေ့သွားလေသည်။
သူ့လိုကောင်ချောလေး အနားမှာရှိနေရင်တော့ သုံးရက်လောက်ထမင်းမစား ...အဟမ်း.. တစ်ရက်လောက်ထမင်းမစားပဲတောင်နေနိုင်လေသည်။
“ရှောင်ယွင်...”
ပိုင်ရူယွီ က မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး သူ့ညီမလေးရဲ့ ပခုံးကို ပုတ်လိုက်လေသည်။
ပိုင်ရှောင်ယွင် ကခေါင်းမလှည့်ဘဲနဲ့ ချင်းလန်ကို စူးစိုက်ကြည့်နေပြီး မကျေမနပ်နဲ့ ညည်းတွားလိုက်သည်။
“ဘာဖြစ်လို့လဲ”
ပိုင်ရူယွီ ရဲ့ နဖူးအနည်းငယ်တွန့်သွားပြီး
သူမရဲ့ ခါးကိုဆွဲဆိတ်နေတဲ့ ပိုင်ရှောင်ယွင်ရဲ့ လက်ကို ပုတ်ထုတ်လိုက်ကာ
“အမက မင်း စိတ်လှုပ်ရှားလာရင်မသိစိတ်ကအဝတ်စကို ဆွဲနေတတ်တာကို အပြစ်မတင်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ နောက်တစ်ခါ အစ်မအဝတ်ကို ဆွဲတဲ့အခါ အသားကိုပါ မဆွဲမိအောင် လုပ်လို့ရမလား”
“ဟမ်”
ပိုင်ရှောင်ယွင် ကလှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး
သူမ အစ်မရဲ့ခါးကို ဆွဲထားတဲ့ သူ့လက်ကို ကြည့်ကာ အလျင်အမြန် လွှတ်ပေးလိုက်ပြီး အပြစ်ရှိသလို ကြည့်လိုက်လေသည်။
“အစ်မ၊ တောင်းပန်ပါတယ်။”
“ဘာမှမဖြစ်ဘူး။”
ပိုင်ရူယွီ က ခါးသက်သက် ပြုံးရင်း ခေါင်းခါလိုက်သည်။
တံခါးဝမှာ ရပ်နေတဲ့ ပိုင်ရှောက်ချွမ် နဲ့
ချင်းလန်က ဝင်လာကြပြီး ရင်းရင်းနှီးနှီး စကားပြောကာ ရယ်မောနေကြလေသည်။
သူတို့က “တူလေး” တို့ “ဦးလေးပိုင်” တို့ခေါ်ရင်း ရင်းရင်းနှီးနှီး စကားပြောနေတာကိုတွေ့တော့ မသိတဲ့သူတွေက သူတို့ကို တော်တော်ကိုရင်းနှီးတဲ့ ဆွေမျိုးတွေလို့ ထင်ကြမှာအသေချာပင်ဖြစ်သည်။
ချင်းလန်က လေးစားတဲ့ အမူအရာနဲ့ တုံ့ပြန်လိုက်ပေမယ့် အတွေးထဲမှာတော့ “ဗီလိန်ဖြစ်ရတာ အရမ်းမိုက်တာပဲ” လို့ သက်ပြင်းချလိုက်လေသည်။
သူ့မိသားစု နောက်ခံကြောင့် ဘီလီယံဆယ်ချီတန်တဲ့ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင်ကြီး ပိုင်ရှောက်ချွမ် တောင်မှ သူ့ကို အလေးအနက် ဆက်ဆံရလေသည်။
သိထားသင့်တာက ပိုင်ရှောက်ချွမ်
အတွက်သာမန် သူဌေးသားတွေလောက်ကတော့ စိတ်ထဲတောင်မထားပေ။
ချင်းလန် မလို့သာ အခုလိုဆက်ဆံနေခြင်းဖြစ်သည်။
“ဒီအလှလေး နှစ်ယောက်က ဘယ်သူတွေလဲ”
ချင်းလန်က သူ့ရှေ့က ပိုင်ညီအစ်မကို ကြည့်ပြီး မသိချင်ယောင်ဆောင်ကာ မေးလိုက်သည်။
ပိုင်ရှောက်ချွမ် ကသူ့သမီးကြီးကို လက်ညှိုးထိုးပြပြီး မိတ်ဆက်ပေးလေသည်။
“ဒါကသမီးကြီး ပိုင်ရူယွီလေ။ ဒီနှစ် ၂၅ နှစ် ပြည့်ပြီး ရှောင်ချင်း နဲ့ အသက်တူတူပဲ သူက အရင်ကတော့ ပြည်ပမှာပညာသင်နေတာလေ ပြန်လာတာတောင်မကြာသေးဘူး “
ပိုင်ရူယွီ က အရပ် ၁.၆၅ မီတာလောက် ရှိပေမယ့် ဒေါက်မြင့်ဖိနပ်စီးထားတော့ ၁.၇၂ မီတာနီးပါး ရှိလေသည်။
သူမရဲ့ သွယ်လျတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်လေးနဲ့ အနက်ရောင် ရုံးဝတ်စုံ ကျပ်ကျပ်လေးတို့က သူမရဲ့ကောတ်ကြောင်းကို အထင်အရှားပေါ်လွင်နေစေလေသည်။
ဒါ့အပြင် သူမရဲ့ အထင်ကြီးစရာကောင်းလောက်တဲ့ ရင်သားတွေက မျက်စိထဲ စွဲနေပြီး သူမရဲ့ ရင်ဘက်ပေါ်က ကြယ်သီးနှစ်လုံးက ဒီလောက် လေးလံတဲ့ ဝန်ကို ဘယ်လို ထမ်းထားနိုင်လဲလို့ တွေးမိစေလေသည်။ နည်းနည်းလေး လှုပ်ရှားလိုက်တာနဲ့တင် ချုပ်နှောင်ထားတာကနေ လွတ်ထွက်ပြီး ခုန်ထွက်လာတော့မယ့်အတိုင်းပင်ဖြစ်သည်။
အံ့ဩစရာကောင်းတာက ဒီလို မက်မောစရာကောင်းတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားပေမယ့် ပိုင်ရူယွီ ရဲ့ ခါးလေးက မိုးမခကိုင်းလို သွယ်လျပြီး အလွယ်တကူ ဆုပ်ကိုင်နိုင်လောက်အောင် သေးသွယ်လေသည်။
သူမရဲ့ အလှအပကလူကို မူးမေ့သွားစေပြီး
သူမရဲ့ ရင်နှစ်မွှကြားထဲ ခေါင်းမြုပ်ထားချင် လောက်အောင်ကိုခံစားနေရလေသည်။သူမရဲ့ အနက်ရောင် စကပ်ကျပ်ကျပ်လေးကလဲ သူမရဲ့ အောင်ပိုင်းကောက်ကြောင်းတွေကို အပြည့်အဝ ဖော်ပြနေလေသည်။
ပိုင်ရူယွီ က လုံးဝအံ့မခန်း ခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားရုံသာမက သူမက ချောမောလှပတဲ့ မျက်နှာလေးကိုလဲ ပိုင်ဆိုင်ထားလေသည်။
တောက်ပတဲ့ မျက်လုံးလေးတွေ ညီညာတဲ့သွားတန်းလေးတွေနဲ့ နူးညံ့တဲ့ အနီရောင်တောက်တောက် နှုတ်ခမ်းလေးတွေနဲ့ သူမက အရမ်းကို လှပလေသည်။
သူမက “ကံကြမ္မာသမီးတော်” ဆိုတဲ့ ဘွဲ့နဲ့ တကယ် ထိုက်တန်ပြီး ဇာတ်လိုက်မင်းသမီးတွေထဲက တစ်ယောက်ဆိုတဲ့ အတိုင်းပင်ထိုက်တန်လေသည်။
“မစ္စပိုင် မင်္ဂလာပါ၊ ကျွန်တော် ချင်းလန်ပါ၊ တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်။”
ချင်းလန်က လက်ကမ်းပေးပြီး ရင်းနှီးစွာ မိတ်ဆက်လိုက်သည်။
ပိုင်ရူယွီ ရဲ့ ချင်းလန်အပေါ် ပထမဆုံး အထင်အမြင်ကအလွန် ကောင်းလေသည်။ သူက ချောမောတဲ့ လူငယ်တစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့အပြင် ထူးခြားပြီး သန့်စင်တဲ့ အရှိန်အဝါ ရှိလေသည်။
ဒါပေမဲ့ သူမ အဖေရဲ့ဂရုစိုက်မှုကို မြင်တော့ သူ့အပေါ် မကျေနပ်တဲ့ ခံစားချက်တွေပြန် ဖြစ်လာပြီး ချင်းလန်ကို ခပ်တန်းတန်းပဲ လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်ပြီး ဘာမှ မပြောခဲ့ပေ။
ပိုင်ရှောက်ချွမ် က မကျေမနပ်ဖြစ်သွားပေမယ့် မျက်နှာပေါ်မှာ မပြဘဲဆက်ပြီး သူ့သမီးငယ်ကို မိတ်ဆက်ပေးလိုက်လေသည်။
ပိုင်ရှောင်ယွင် ကဘာလို့ သူ့အဖေရဲ့ မိတ်ဆက်ပေးတာကို လိုမှာလဲ။
သူမက ချောမောတဲ့ ကောင်လေးနဲ့ စကားပြောဖို့ မစောင့်နိုင်တော့တာကြောင့် သူမက ကိုယ့်ကိုယ်ကို လက်ညှိုးထိုးပြီး
“အစ်ကိုချောလေး ကျွန်မနာမည် ပိုင်ရှောင်ယွင် ပါ၊ ထျန်ဟိုင်း နံပါတ် ၁ အထက်တန်းကျောင်းမှာ ပထမနှစ် တက်နေတာ။”
“အစ်ကိုက ကျွန်မအစ်မကို ကြိုက်လား”
“ဟမ်” ချင်းလန်က ဒီမေးခွန်းကို အမေးခံလိုက်ရတော့ ခဏတာ စကားမပြောနိုင် ဖြစ်သွားလေသည်။
ပိုင်ရှောင်ယွင် က သူမ အစ်မရဲ့ချောင်းဆိုးသံကို လျစ်လျူရှုပြီး ပြုံးလိုက်ကာ
ချင်းလန်ရဲ့ လက်ကို ဆွဲကိုင်လိုက်ပြီး
“အစ်ကိုက ကျွန်မအစ်မကို မကြိုက်ဘူးဆိုရင် နောက်ထပ် နှစ်အနည်းငယ် စောင့်လို့ရတယ် ကျွန်မကြီးလာတဲ့အခါ ကျွန်မကို ရှင့်မိန်းမအဖြစ် ယူလိုက်လေ ကောင်းတယ်မလား”
လို့ အလွန်တက်ကြွစွာ ပြောလိုက်သည်။
သူမက သူမရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြဖို့ လက်ဟန်ခြေဟန်နဲ့ လုပ်ပြလိုက်ပြီး အနည်းငယ် မကျေမနပ် ဖြစ်ပေမယ့် ယုံကြည်မှုအပြည့်နဲ့ ဆက်ပြောလိုက်သည်။
“အစ်ကို၊ ကျွန်မက ငယ်သေးလို့ဆိုပြီး လျှော့မတွက်နဲ့နော်။ နောက်ထပ် နှစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာ ကျွန်မက အစ်မထက် ပိုကောင်းတဲ့ ခန္ဓာကိုယ် ရှိလာမှာ သေချာတယ်။”
ငယ်သေးတာလား။
မငယ်တော့ဘူး၊ တကယ်ကို မငယ်တော့ဘူး။
ချင်းလန်က ပိုင်ရှောင်ယွင် ကိုမသိမသာ ခိုးကြည့်လိုက်သည်။ သူမကဆယ်ကျော် သက်အရွယ်ပဲ ရှိသေးပေမယ့် ဆွဲဆောင်မှုရှိတဲ့အမျိုးသမီးတစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။
သူမရဲ့ အံ့မခန်း ခန္ဓာကိုယ်ကို ရုံးဝတ်စုံသာဝတ်လိုက်ရင် ယောက်ျားလေးပရိသတ်တွေ အများကြီးကို ဆွဲဆောင်နိုင်မှာ သေချာလေသည်။ ဒါပေမဲ့ ဒီကောင်မလေးက ချစ်စရာကောင်းတဲ့ ပုံစံကို ပိုကြိုက်လေသည်။
သူမကလော်လီပုံစံလေး ဝတ်ဆင်ထားပြီး အဖြူရောင် ခြေအိတ်ရှည်နဲ့ ဖုံးထားလေသည်။သူမရဲ့ ပါးဖောင်းဖောင်း လေးတွေ၊ ကြီးမားပြီး အရည်လဲ့နေတဲ့ မျက်လုံးတွေ၊ နူးညံ့ပြီး သေးငယ်တဲ့ နှာတံလေးနဲ့ သူမရဲ့ နှုတ်ခမ်းကို စူထားတာက သူမကိုပိုချစ်စရာကောင်းစေလေသည်။
သူမက ချစ်စရာကောင်းတဲ့ ကလေးမျက်နှာလေး နဲ့ ဧရာမရင်သားပိုင်ရှင် မဟုတ်ဘူးလား။
တစ်ကြိမ်မှာ တစ်ယောက်ပဲကောင်းပါ
တယ်လို့ စိတ်ထဲကနေတွေးလိုက်လေသည်။ သူက အတွေးထဲမှာ ပျော်နေပေမယ့် ဟန်ဆောင်ရဦးမည်ဖြစ်သည် သူက လက်လှမ်းလိုက်ပြီး ပိုင်ရှောင်ယွင် ရဲ့ခေါင်းလေးကို ညင်သာစွာ ပုတ်လိုက်ပြီး
“ဒါဆို ညီမလေးက စာကြိုးစားရမယ်။ မင်းအစ်မက အရမ်းတော်တာ။ မင်း စာမကြိုးစားရင် လိုက်မီနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။”
“ဟမ်”
ပိုင်ရှောင်ယွင် ကလေပေါက်သွားတဲ့ ပူဖောင်းတစ်လုံးလို ချက်ချင်း ညှိုးကျသွားလေသည်။
သူမကအစ်မကို လိုက်မီချင်တယ်လို့ပဲ ပြောတာ စာကြိုးစားဖို့အကြောင်း တစ်ခွန်းမှမပြောခဲ့ပေ။
သူမ အစ်မက ငယ်ငယ်ကတည်းက ထက်မြက်ပြီး လူတော်တော်များများက ဉာဏ်ကြီးရှင်လို့ ခေါ်ကြလေသည်။ သူမက ပြည်ပမှာ ပညာသင်သွားပြီး အားလပ်ရက်တွေမှာ ထျန်ဟိုင်း မြို့ကို ပြန်လာပြီး အပန်းဖြေတတ်သည်။ အဲ့ဒါအပြင်ကို သူမက တခြားသူတွေ ၇ နှစ်တက်ရမယ့် သင်တန်းကို ၄ နှစ်မပြည့်ခင်မှာ ပြီးအောင် လုပ်ခဲ့လေသည်။ဒီကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး သူမမှာ ယုံကြည်မှု မရှိပေ။
ပိုင်ရူယွီ က ချင်းလန်ကို ကျေးဇူးတင်တဲ့အကြည့်နဲ့ ကြည့်လိုက်ပြီး သူမ ညီမလေးကို ဘေးကို ဆွဲခေါ်ပြီး နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။
သူမရဲ့ညီမလေးက ကောင်လေးတွေကို အစွဲအလမ်းကြီးမှန်း သိပေမဲ့ ချင်းလန်က ဒါကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး စာကြိုးစားအောင် လုပ်လိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားမိပေ။
ပြောရမယ်ဆိုရင် ချင်းလန်ရဲ့ စကားလုံးတွေက သူမ လပေါင်းများစွာ ပူညံပူညံလုပ်ပြီး နားချတာထက် ပိုထိရောက်လေသည်။
အနည်းဆုံးတော့ သူမရဲ့ညီမလေးက အတိတ်က စာမကြိုးစားခဲ့တာကို နည်းနည်း နောင်တရနေလေပြီ။
ချင်းလန်က နွေးထွေးတဲ့ အပြုံးတစ်ပွင့်နဲ့ တုံ့ပြန်လိုက်သည်။ ဒီနေ့ရဲ့ အဓိက အာရုံစိုက်မှုက ပိုင်ရူယွီ အပေါ်မှာဖြစ်သည်။
ပိုင်ရှောင်ယွင် ကတော့ အလျင်လိုစရာ မရှိပေ။ဘာမဆို တစ်ခုချင်းလုပ်တာပိုကောင်းလေသည်။