အခန်း (၁၈၀) ရွေးချယ်ခံ၏ ဇာတ်ညွှန်း

“သူမက စိတ်ဆက်သားပဲ...”

ကျိုးဇယ်ချင်း က ချင်းလန် ရဲ့ လက်ကို ကိုင်ထားပြီး သူမမျက်နှာမှာ နွေးထွေးတဲ့ အပြုံးတစ်ခု ပေါ်နေလေသည်။

 ချင်းလန် ဂရုမစိုက်သလို နေလေလေ၊ သူမရင်ထဲမှာ ဖော်ပြလို့ မရနိုင်တဲ့ ပျော်ရွှင်မှုနဲ့ စိတ်လှုပ်ရှားမှုတွေ ပိုခံစားရလေလေပါပဲ။

ချင်းလန် က ပါးစပ်နဲ့ တခြား၊ စိတ်နဲ့ တခြား ဖြစ်နေတယ် ဆိုတာ သိရတာထက် သူမကို ပိုပျော်ရွှင်စေတာ ဘာမှ မရှိပါဘူး။

ဂရုမစိုက်ဘူးတဲ့လား။

သူမကို မောင်းထုတ်သင့်သလား။

သူမ ထွက်သွားပြီး မကြာခင်မှာပဲ နှလုံးခုန်စက် ပေါ်က မျဉ်းကွေးလေးက ရေပြင်ညီ မျဉ်းဖြောင့်ကြီး အဖြစ် ပြောင်းသွားမှာကို စိုးရိမ်မိတယ်။

နေရမယ့် အကြောင်းပြချက် တစ်ခု ရှာတွေ့သွားသလိုမျိုး၊ ကျိုးဇယ်ချင်း ရဲ့ အပြုံးက ပိုလို့တောင် နူးညံ့လာလေသည်။ 

သူမ ချင်းလန် ရဲ့ လက်ကို ဆွဲယူလိုက်ပြီး သူမပါးပြင်ပေါ် တင်လိုက်ကာ၊ သူ့ဘေးတိုက်မျက်နှာကို စူးစူးရဲရဲ စိုက်ကြည့်နေလေသည်။

ဒါဟာ တကယ်ကို နက်ရှိုင်းတဲ့ ချစ်ခြင်းမေတ္တာနဲ့ သစ္စာတရားရဲ့ လှပတဲ့ ပုံရိပ်ပင်။

တဖက်မှာတော့၊ ချူကျူအာ သူမနှလုံးသား ဆုတ်ဖြဲခံလိုက်ရသလို ခံစားနေရလေသည်။

ကျိုးဇယ်ချင်း ရဲ့ အောင်နိုင်သူ အမူအရာကို ကြည့်ရင်း၊ သူမ ပြိုလဲလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီး၊ သူမရင်ထဲက နာကြည်းမှုတွေက တစ်ခုပြီး တစ်ခု လှိမ့်တက်လာလေသည်။

“ကျွန်မ... ကျွန်မ အပြင်ခဏ သွားလိုက်ဦးမယ်။”

ချူကျူအာ ကျယ်ကျယ်လောင်လောင် မပြောရဲဘဲ၊ အားနည်းစွာ ရေရွတ်လိုက်ပြီး၊ နှုတ်ခမ်းစေ့ကာ၊ လှည့်ထွက်တော့မလို ပြင်လိုက်လေသည်။

ဟူး... 

ချင်းလန် ရဲ့ အသက်ရှူသံက မမှန်မကန် ဖြစ်လာပြီး၊ တခါတလေ ရှည်လိုက်၊ တခါတလေ တိုလိုက် ဖြစ်လာကာ

“ကောင်းပြီ”  လို့ သုံးကြိမ်ဆက်တိုက် ပြောလိုက်လေသည်။

 “ကောင်းပြီ၊ ကောင်းပြီ၊ ကောင်းပြီ ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို ထွက်သွားဖို့ မပြောခဲ့ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားက ဇွတ်အတင်း ထွက်သွားချင်နေတာ မဟုတ်လား”

“သန့်စင်သော ယန် အာဏာရှင် ခန္ဓာကိုယ်” နည်းစနစ်ကို ချက်ချင်း အသက်သွင်းလိုက်တဲ့အခါ၊ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးက သွေးနဲ့ ချီ  တွေက စီးဆင်းမှု မြန်ဆန်လာရမှာ ဖြစ်လေသည်။ 

သို့သော်၊ ချင်းလန် က လည်ပင်းအထက်က သွေးနဲ့ ချီ တွေကို ပိတ်ဆို့ထားလိုက်တာကြောင့်၊ သူ့ခေါင်းက နီရဲလာပြီး မျောက်ဖင် လို ဖြစ်လာလေသည်။

ချူကျူအာ ဂယောက်ဂယက် ဖြစ်သွားပြီး ပျော်လည်း ပျော်သွားလေသည်။ 

“ကျွန်မ အိမ်သာ သွားမလို့ပါ၊ စိတ်မလှုပ်ရှားပါနဲ့”

“တကယ်လား”

“သန့်စင်သော ယန် အာဏာရှင် ခန္ဓာကိုယ်”

 လည်ပတ်နှုန်း နှေးကွေးသွားပြီး၊ ချင်းလန် မေးခွန်းထုတ်လိုက်လေသည်။

ချူကျူအာ ကမန်းကတန်း ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။ 

“ကျွန်မ မသွားပါဘူး၊ မသွားပါဘူး၊ ပြီးတော့ ကျွန်မ ရှင့်ကို ဘယ်တော့မှ ထားမသွားပါဘူး။”

“ဘယ်သူ ဂရုစိုက်လို့လဲ မင်း သွားသွား မသွားသွား ငါနဲ့ ဘာမှ မဆိုင်ဘူး။ မင်းမှာ ခြေထောက်တွေ ရှိတာပဲ၊ ငါကမင်းကို ဘယ်လို ထိန်းချုပ်လို့ ရမှာလဲ”

ချင်းလန် မျက်လုံး လှန်ကြည့်လိုက်ပြီး၊ ခေါင်းကို တဖက်သို့ လှည့်လိုက်ရာ၊ ကျိုးဇယ်ချင်း ဖြစ်နေတာ တွေ့လိုက်ရပြီး၊ နောက်ထပ် ကိုးဆယ် ဒီဂရီ ထပ်လှည့်လိုက်ကာ အဖြူရောင် မျက်နှာကြက်ကို တန်းတန်းမတ်မတ် စိုက်ကြည့်နေပြီး စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောတော့ပေ။

သူ စိတ်သက်သာရာ ရစွာ သက်ပြင်းချလိုက်လေသည်။

သောက်ကျိုးနည်း

ငါ ခုနက သူ့ကို သေမတတ် ကြောက်သွားအောင် လုပ်မိတော့မလို့။

တကယ်လို့ ဂရုမစိုက်ရင်၊ ဘာမှ မရဘဲ နေလိမ့်မယ်။

အဲ့ဒါ လုံးဝ ကြောက်စရာ ကောင်းတယ်။

ခြေလှမ်း တစ်လှမ်း မှားတာနဲ့ နောက်တစ်လှမ်း မှားသွားနိုင်တယ်။ တစ်ယောက်ယောက်ကို အတင်းအကျပ် ထွက်သွားခိုင်းတဲ့ လုပ်ရပ်လိုပင်။

 တကယ်လို့ မင်း ချူကျူအာ ကို အတင်း ထွက်သွားခိုင်းလိုက်ရင်၊ နောက်ပိုင်း သူမကို ပြန်ထိန်းထားနိုင်ကောင်း ထိန်းထားနိုင်လိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်း အဲ့လို လုပ်လိုက်ရင်၊ ကျိုးဇယ်ချင်း နဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဆိုးရွားတဲ့ ကိစ္စ တစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။

ဒီရင်သပ်ရှုမောဖွယ် လှပတဲ့ ပါမောက္ခက စိတ်ထဲ ရှိရာရာကို လျှောက်ပြောတတ်တဲ့သူ မဟုတ်ပါဘူး သူမက ကိစ္စတွေကို ရင်ထဲမှာပဲ သိမ်းထားတတ်တာ။

 တကယ်လို့ သူမသာ ထွက်ပြေးဖို့ အခွင့်အရေး ရသွားပြီး ဘယ်တော့မှ ပြန်ရှာမတွေ့တော့ရင်၊ ကိစ္စတွေ အကြီးအကျယ် ဒုက္ခရောက်ကုန်လိမ့်မယ်။

မင်း လှည့်ကွက် တစ်ခုတည်းကို သုံးကြိမ်လောက် သုံးလို့ မရဘူး မဟုတ်လား။

ကိစ္စတွေက သုံးကြိမ်ထက် ပိုမဖြစ်သင့်ပါဘူး၊ အထူးသဖြင့် ကျိုးဇယ်ချင်း ရှိနေတဲ့ အချိန်မှာပေါ့။

တကယ်လို့ သူတို့ တစ်ခုခု မှားနေတာ တွေ့ရှိသွားရင်၊ “အသက်ရှူ နည်းစနစ်” က ဝှက်ဖဲ ကနေ ခေါင်းဖြတ်စက် အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ သူက ပထမဆုံး ခေါင်းဖြတ်ခံရမယ့်သူ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။

ကံကောင်းထောက်မစွာ၊ သီသီလေး လွတ်သွားခဲ့တာ။

ချင်းလန် စိတ်ထဲမှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကို လက်မထောင်ပြီး ချီးကျူးလိုက်လေသည်။

ငါ့လက်နဲ့ အလှအပကို ဆုပ်ကိုင်နိုင်ပြီး ကညာပျို ကိုးယောက်ကို ခူးဆွတ်နိုင်တယ် ဒီလောကမှာ ငါ့လိုလူ မရှိဘူး။

…

မုန်တိုင်း ငြိမ်သက်သွားပြီးနောက်၊ မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပဲ ရက်အနည်းငယ် ကုန်ဆုံးသွားလေသည်။

ဒီရက်ပိုင်း၊ ကျွင်းဇီ က အရေးကြီး ကိစ္စတချို့ကို စောင့်ကြည့်ဖို့ အပြင်ထွက်နေရလေသည်။ ကျိုးဇယ်ချင်း နဲ့ ချူကျူအာ တို့ကတော့၊ ရန်လိုမုန်းထားတဲ့ အခြေအနေကနေ တွေ့ရင် နှုတ်ဆက်တတ်တဲ့ အဆင့်ထိ တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲလာခဲ့ကြလေသည်။

အထူးသဖြင့် ချင်းလန် ရှေ့မှာ ဆိုရင်၊ သူမက သူ့ကို အစ်မ ဇယ်ချင်း၊ အစ်မ ကျူအာ ဆိုပြီး အကြိမ်ကြိမ် ခေါ်ဝေါ်ကာ၊ အလွန် ချစ်ခင်ရင်းနှီးတဲ့ ဆက်ဆံရေးကို ပြသနေကြလေသည်။

ရှင်းနေတာကတော့၊ သူတို့ကြားမှာ နာကြည်းမှု အကြွင်းအကျန် တချို့ ရှိနေသေးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒါကို ဖြိုဖျက်ဖို့ အချိန်အကြာကြီး ယူရလိမ့်မယ်။ ချင်းလန် က ရေတို ကာလ အတွက် အကောင်းဆုံး လုပ်ဆောင်ခဲ့ပြီးလေပြီ။

အာ~

ချူကျူအာ သစ်သီးပန်းကန် ကိုင်ထားပြီး၊ အခွံနွှာထားတဲ့ ပန်းသီး တစ်စိတ်ကို ခရင်းနဲ့ ထိုးကာ၊ ချင်းလန် ရဲ့ ပါးစပ်နား တေ့ပေးလိုက်လေသည်။

ချင်းလန် ခဏလောက် ဝါးစားပြီးနောက်၊ တုံ့ပြန်တဲ့ အနေနဲ့ ညည်းညူသံ ပြုလုပ်လိုက်လေသည်။ 

ချူကျူအာ နားလည်သွားပြီး ရေနွေးစိမ်ထားတဲ့ မျက်နှာသုတ်ပုဝါနဲ့ သူ့ပါးစပ်ကို ညင်သာစွာ သုတ်ပေးလိုက်လေသည်။

ဆေးရုံကုတင် ဘေးမှာ၊ ကျိုးဇယ်ချင်း သူမလက်ထဲက ဇာတ်ညွှန်း စာမျက်နှာတွေကို ဖြည်းညှင်းစွာ လှန်လှောကြည့်ရှုနေလေသည်။

ခဏလောက် ကြည့်ပြီးနောက်၊ ချင်းလန် ခေါင်းလှည့်ပြီး ကုတင်ဘေးမှာ ထိုင်နေတဲ့ ကျိုးဇယ်ချင်း ကို ကြည့်ကာ တည်ငြိမ်စွာ မေးလိုက်လေသည်။ 

“ဒီဇာတ်ညွှန်းကို ဘယ်လို ထင်လဲ”

“ဒီ ‘ထန် မင်းဆက်၏ နဂါးညီနောင် နှစ်ပါး’ က ဇာတ်ညွှန်း အသစ်လား ကျွန်မ အရင်က တခါမှ မကြားဖူးဘူး။”

ကျိုးဇယ်ချင်း ဘေးကနေ ကြည့်ရင်း ချင်းလန် ကို ဇာတ်ညွှန်း ပြန်လည် သုံးသပ်ဖို့ ကူညီပေးနေရင်း တိုးတိုးညှင်းညှင်း ရေရွတ်လိုက်လေသည်။

“အကြောင်းအရာ တချို့က နည်းနည်း အဆင့်နိမ့်ပြီး ရိုင်းစိုင်းပေမယ့်၊ အဲ့ဒါတွေကို ဖယ်ထုတ်လိုက်ရင်၊ ဇာတ်လမ်းက ခိုင်မာတုန်းပါပဲ။ တကယ်လို့ တီဗီ ဇာတ်လမ်းတွဲ အဖြစ် ရိုက်ကူးမယ် ဆိုရင်၊ ကြည့်ရှုသူ အများကြီး ရမယ်လို့ ကျွန်မ ယုံကြည်တယ်။”

“ဒါပေမဲ့၊ စကားပြောခန်းတွေနဲ့ ဇာတ်ဝင်ခန်း ဖော်ပြချက် တချို့က ဘာသာစကား အသုံးအနှုန်း အရ နည်းနည်း တစ်မျိုးဖြစ်နေတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မ အဲ့ဒါတွေကို နည်းနည်း မွမ်းမံပေးလို့ ရပါတယ်။”

ဇာတ်လမ်းက ဆွဲဆောင်မှု ရှိလား။

အဲ့ဒါ သေချာမနေဘူးလား။

အဲ့ဒီ ဇာတ်ညွှန်းကို အခြေခံပြီး ရိုက်ကူးခဲ့တဲ့ ရုပ်ရှင်နဲ့ ရုပ်သံ ဇာတ်လမ်းတွဲတွေက အဲ့ဒီတုန်းက ဟောင်ကောင်မှာ အကြီးအကျယ် အောင်မြင်ခဲ့ပြီး၊ နာမည်ကြီး ရုပ်ရှင်နဲ့ ရုပ်သံ သရုပ်ဆောင် နှစ်ယောက်ကို မွေးထုတ်ပေးနိုင်ခဲ့တာလေ။

စာရေးဟန် နဲ့ ပတ်သက်လို့တော့၊ သူ နားလည်ပေးနိုင်ပါတယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဒီဖျော်ဖြေရေး လောကက ရွေးချယ်ခံ က အခုမှ ပြန်လည် မွေးဖွားလာတာလေ၊ ပြီးတော့ သူ့ရဲ့ လှည့်ကွက် စနစ် ကလည်း သိပ်ပြီး ရက်ရောတာ မဟုတ်သလို၊ ကပ်စေးနည်းတာလည်း မဟုတ်ပါဘူး။

 သူက “ထန် မင်းဆက်၏ နဂါးညီနောင် နှစ်ပါး” ရဲ့ အကြောင်းအရာ ၃၀ ရာခိုင်နှုန်းအောက်ကို ရေးသားဖို့ လူသစ် လက်ဆောင်အထုပ် နဲ့ သူ့စိတ်ထဲက မှတ်ဉာဏ်တွေကို လုံးဝ အားကိုးခဲ့ရတာပါ။

ဇာတ်ကွက် အချက်အလက်  တော်တော်များများက မလိုလားအပ်ဘဲ ထပ်ထည့်ထားသလို ဖြစ်နေပြီး၊ ပိုနေတဲ့ အရာတွေ လို ခံစားရစေတယ်။

“မွမ်းမံနေစရာ မလိုပါဘူး။ ကျွန်တော် ဒီဇာတ်ညွှန်းကို သိပ်စိတ်မဝင်စားပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ စာရေးဆရာက အလားအလာ ရှိတယ်လို့ ကျွန်တော် ထင်တယ်။”

သူ ဆေးရုံကုတင်နဲ့ မျက်နှာချင်းဆိုင်မှာ ထိုင်နေပြီး လုံးဝ အံ့အားသင့်နေတဲ့ ကျွင်းဇီ ဘက် လှည့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

 “ဒီဇာတ်ညွှန်းကို ဝယ်လို့ ရရင် အပြီးအပိုင် ဝယ်လိုက်ကြစို့။”

ကျွင်းဇီ တံတွေး မျိုချလိုက်ပြီး၊ မျက်နှာပေါ်မှာ ခါးသီးမှုတွေ ပြည့်နှက်နေလေသည်။ 

“အဲ့ဒီကောင်က အပြီးအပိုင် မရောင်းဘူးလို့ ပြောတယ်။ သူက ပုံနှိပ် နဲ့ အီးဘွတ် မူပိုင်ခွင့်တွေကိုပဲ ရောင်းဖို့ သဘောတူပြီး၊ ရောင်းအားအပေါ် မူတည်ပြီး ကော်မရှင် ယူမယ်တဲ့။ တခြား ရုပ်ရှင်နဲ့ ရုပ်သံ မူပိုင်ခွင့်တွေ၊ ရုပ်ရှင် မူပိုင်ခွင့်တွေ၊ ဂိမ်း မူပိုင်ခွင့်တွေ၊ အဲ့ဒါတွေ တစ်ခုမှ မရောင်းဘူးတဲ့။”

“ထပ်စုံစမ်းကြည့်ပြီးတော့ ကျွန်တော် သိလိုက်ရတာက စာအုပ် နာမည်ကြီးလာတဲ့အခါ အဲ့ဒီ မူပိုင်ခွင့်တွေကို နှစ်စဉ်ရောင်းဖို့ သူ စီစဉ်ထားတယ်တဲ့။”

“အဲ့လို လုပ်လို့ ရလား သူက သူ့စာအုပ်ကို အဲ့လောက်တောင် ယုံကြည်မှု ရှိတာလား” 

ကျိုးဇယ်ချင်း အနည်းငယ် အံ့ဩသွားလေသည်။

စာပေဌာနက ပါမောက္ခ တစ်ယောက် အနေနဲ့၊ သူမ စာပေဆိုင်ရာ စာအုပ်တွေ အများကြီး ထုတ်ဝေခဲ့ဖူးပါတယ်၊ အားလုံးကို ထုတ်ဝေသူတွေက အပြီးအပိုင် ဝယ်ယူခဲ့ကြပြီး၊ သူမက နှစ်စဉ် အမြတ်အစွန်းရဲ့ ဝေစု အနည်းငယ်ပဲ ရရှိတာပါ။

ဟုတ်ပါတယ် သူမ ထုတ်ဝေတဲ့ စာအုပ်တွေက ရုပ်ရှင်နဲ့ ရုပ်သံ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု အတွက် အလားအလာ သေချာပေါက် မရှိပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ တခြား စာရေးဆရာတွေလည်း သူတို့ စာအုပ်တွေကို အထုပ်လိုက် ရောင်းကြတာပါပဲ၊ ဈေးနှုန်း နည်းနည်း ပိုမြင့်ရုံပါပဲ။

တစ်နှစ် တစ်ခါပဲ ရောင်းမယ် ဆိုတာ ဘယ်လို ယုတ္တိတန်လို့လဲ။

ကြားတောင် မကြားဖူးဘူး။

ချင်းလန် ဂရုမစိုက်သလို ပြုံးလိုက်လေသည်။

 တကယ်လို့ သူ့မှာ ဒီလောက် ယုံကြည်မှုတောင် မရှိရင်၊ သူ ဘယ်လိုလုပ် ဖျော်ဖြေရေး လောကရဲ့ ကံတရား ရွေးချယ်ခံ လို့ အခေါ်ခံနိုင်မှာလဲ။

ဒါ့အပြင်၊ ဒီစာအုပ်က ဈေးကွက် စမ်းသပ်မှု ခံယူပြီးသားလေ။ ရွေးချယ်ခံက အဲ့ဒါ ဈေးနဲ့ တန်မတန် ဆိုတာ မသိဘဲ နေမလား။

သူ စိတ်မဆိုးပါဘူး။ သူ အရင် စကားအတိုင်းပဲ ထပ်ပြောလိုက်လေသည်။ 

“အပြီးအပိုင် ဝယ်လိုက်။ ရောင်းချင် ရောင်း၊ မရောင်းချင် နေ။ သူ့ရဲ့ ဆက်သွယ်ဖို့ အချက်အလက် သာ ငါ့ဆီ ထားခဲ့လိုက်။”

“ဟုတ်ကဲ့ ကျွန်တော် အခုချက်ချင်း သွားပြီး ညှိနှိုင်းလိုက်ပါ့မယ်။”

ကျွင်းဇီ မတ်တတ်ထရပ်လိုက်ပြီး ဆေးရုံကုတင်ပေါ် လဲလျောင်းနေတဲ့ ချင်းလန် ကို လေးစားအားကျတဲ့ မျက်လုံးတွေနဲ့ ကြည့်လိုက်လေသည်။

သူ ပိုလို့တောင် သဘောကျသွားမိလေသည်။

ဝါး၊ အံ့ဩစရာပဲ....

သခင်လေးဆီက မျှော်လင့်ထားတဲ့ အတိုင်းပါပဲ၊ ကျွင်းဇီ ဒီလှုပ်ရှားမှု တစ်ခုတည်းကနေ သင်ယူစရာတွေ အများကြီး ရှိနေပြီ။

တကယ်လို့ ဖြစ်နိုင်ရင်၊ သူ သူ့လစာကို လွှဲပေးလိုက်ချင်တယ်။ သခင်လေးကို သူ့အတွက် အခပေး ကျူရှင်အတန်း ဖွင့်ပေးဖို့ တောင်းဆိုလို့ ရမလားလို့ သူ တွေးမိလေသည်။

ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင်၊ သူခွဲခွာနေရတာ ကြာပြီ ဖြစ်လို့ မန်နေဂျာကျန်း ကို နည်းနည်း လွမ်းမိသား။

တကယ်လို့ ဖြစ်နိုင်ရင်၊ သူ မန်နေဂျာ ကျန်း ကို သူ့ဆီ မကြာခဏ ဗီဒီယိုတွေ ပို့ပေးတတ်တဲ့ အမျိုးသမီး တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်သူ နဲ့ တွေ့ဆုံဖို့ စီစဉ်ပေးချင်မိတယ်။