အခန်း (၁၇၂) သူမ လုံးဝ ထိတ်လန့်နေခဲ့ပြီ

လာရောက်သူမှာ သတင်းရရချင်း ထျန်ဟိုင်မြို့သို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိလာသော အကြီးအကဲကျီ မှတပါး အခြားသူ မဟုတ်ပေ။

သူ့မျက်နှာထားသည် မှောင်မိုက်နေပြီး၊ စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောပေ။

သူ ဖမ်းမိထားတဲ့ သူတွေဆီကနေ ရခဲ့တဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေကို သူ ယုံကြည်ရန် ငြင်းဆန်ခဲ့လေသည်။

သူ့ရဲ့ တန်ဖိုးရှိတဲ့ တပည့်ကျော်ရဲ့ အင်အားကို သူ ဘယ်လိုလုပ် မသိဘဲ နေမှာလဲ။

ထျန်ဟိုင် လို မြို့ငယ်လေးမှာ သူ့တပည့်ကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်တဲ့သူ ဘယ်လိုလုပ် ရှိနိုင်မှာလဲ။

ဒါပေမဲ့ အခု၊ ချင်းလန်ကို မြင်လိုက်ရတဲ့ ခဏမှာ၊ တစ်ခုခု မှားနေကြောင်း သူ အာရုံခံမိလိုက်သည်။

သူ့ရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ အင်အားကို ခန့်မှန်းဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ တဖက်မှာ ရပ်နေတဲ့ ချင်းလန် က မြူတွေ ဖုံးလွှမ်းထားသလို ဖြစ်နေပြီး၊ သာမန် လူငယ်လေး တစ်ယောက်လိုပဲ ထင်ရတယ်။

ဒါပေမဲ့  ကြာရှည်စွာ တည်ရှိနေတဲ့ အန္တရာယ် အာရုံခံစားမှု က ထျန်ကျီဇီ ကို တည်ငြိမ်စွာ နေခွင့်မပေးတော့ပေ။

“စီနီယာ အစ်မ၊ ရှင်းပြဖို့ အချိန်မရှိတော့ဘူး၊ အစ်မ ပြေးမှ ဖြစ်မယ်”

ချင်းလန် က ရှီယာ ကို တွန်းလိုက်ပြီး စိုးရိမ်တကြီး တိုက်တွန်းလိုက်လေသည်။

ရှီယာ သည် သူ့ရဲ့ ထိတ်လန့်နေတဲ့ ပုံစံကြောင့် အံ့အားသင့်သွားပြီး၊ သူမ အထိပါးခံလိုက်ရတာကို ခဏတာ မေ့လျော့သွားလေသည်။

 သူမ ချင်းလန် ရဲ့ လက်မောင်းကို ဆွဲကိုင်လိုက်ပြီး၊ နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်ကာ၊ 

“ဂျူနီယာ မောင်လေး၊ အစ်မ...”

သူမက မသိစိတ်ကနေ ထျန်ကျီဇီ ကို ခန်း မိသားစု က လွှတ်လိုက်တဲ့ ကျွမ်းကျင်သူ လို့ အထင်မှားသွားလေသည်။

ငါတို့ တတ်နိုင်တာ ဘာမှ မရှိဘူး၊ ဒါက တိုက်ဆိုင်လွန်းနေတာကိုး။

ယာဉ်မောင်း ရဲ့ စကားတွေက နားထဲမှာ ပဲ့တင်ထပ်နေတုန်းပဲ၊ ပြီးတော့ ချင်းလန် ကလည်း စကားဝိုင်းကို အဲ့ဒီဘက် ရောက်အောင် တမင် လမ်းကြောင်းလွှဲပေးခဲ့တာလေ။

အရေးအကြီးဆုံး အချက်က၊ ထျန်ကျီဇီ က ဘာမှ မပြောခဲ့ပေ။

ရင်ထဲက ဒေါသတွေက စကားနဲ့ ဖော်ပြလို့ မရနိုင်လောက်အောင်ပင်။

ဒါက အစီအစဉ် ပျက်သွားပြီးတော့ လက်စားချေဖို့ လူလွှတ်လိုက်တဲ့ သခင်လေးခန်း ရဲ့ လုပ်ပုံကိုင်ပုံနဲ့ ထပ်တူထပ်မျှ တူမနေဘူးလား။

အရာအားလုံးက ကွက်တိပဲ။

“ကျွန်တော့်ကို စိတ်မပူပါနဲ့၊ သွားတော့ ကျွန်တော် ဒီလူကို အစ်မအတွက် တားထားပေးမယ်” 

ချင်းလန် အံကြိတ်လိုက်ပြီး၊ သူ့အသံက စကားလုံး တစ်လုံးချင်းစီကို ပါးစပ်ထဲကနေ အတင်း ညှစ်ထုတ်နေရသလို ထွက်ပေါ်လာလေသည်။ သူ လျင်မြန်စွာပဲ သူ့လက်ကို နောက်ပစ်ပြီး ရှီယာ ရဲ့ တင်ပါး ဘေးဘက်ကို ပုတ်လိုက်လေသည်။

အဖြေကို မစောင့်ဘဲ၊ သူ ထျန်ကျီဇီ ကို ပစ်မှတ်ထားလိုက်လေသည်။

“အဲ့ဒါ ကျွန်တော် လုပ်ခဲ့တာ။ တကယ်လို့ ခင်ဗျား လက်စားချေချင်ရင်၊ သတ္တိရှိရင် ကျွန်တော့်ဆီ လာခဲ့”

ချင်းလန် အေးစက်စွာ နှာမှုတ်လိုက်ပြီး၊ ရှီယာ ကို သူ့နောက်မှာ ကာကွယ်ထားကာ၊ သူမ ထွက်ပြေးဖို့ အချိန်ရအောင် ထျန်ကျီဇီ ရှိရာ ဘက်သို့ ပြေးဝင်သွားလေသည်။

ယ

ထျန်ကျီဇီ ၏ မျက်နှာသည် ပြာနှမ်းသွားပြီး၊ ခြေတစ်လှမ်း အနည်းငယ် နောက်ဆုတ်လိုက်လေသည်။

 စွမ်းအင် ဝဲဂယက် တစ်ခု သူ့ပတ်လည်တွင် ရုတ်တရက် မြင့်တက်လာပြီး၊ ကြွေကျနေသော သစ်ရွက်အချို့ကို သယ်ဆောင်ကာ သူ့ပတ်လည်တွင် လှည့်ပတ်နေလေသည်။

ရှေးလူကြီးတွေ ပြောသလိုပဲ၊ 

“စာပေမှာ ထိုက်ချိ ကကမ္ဘာကြီးကို ငြိမ်းချမ်းစေတယ် သိုင်းပညာမှာ ပါကျီချွမ် က စနစ်တကျ ဖြစ်စေတယ်။”

ချန်ဖျင်အန်း ရဲ့ ပါကျီချွမ် က လုံးဝ ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်တဲ့ အဆင့် ရောက်နေပြီ၊ တခြား ပါကျီချွမ် သိုင်းပညာရှင်တွေတောင် သူ့ကို ယှဉ်နိုင်ဖို့ ခဲယဉ်းတယ်။ သို့သော်၊ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ပြီး ခန့်မှန်းရခက်တဲ့ ထိုက်ချိ သိုင်းပညာ အပိုင်းမှာတော့၊ သူက ထျန်ကျီဇီ ထက် အများကြီး နိမ့်ကျနေသေးလေသည်။

ထိုက်ချိ က ပါကျီချွမ် ထက် သာလွန်ရတဲ့ အကြောင်းရင်းက နားထောင်လို့ ကောင်းလို့ မဟုတ်ပါဘူး၊ အဲ့ဒါက အနု နဲ့ အကြမ်း ကို ကျော်လွှားခြင်းရဲ့ အဓိပ္ပာယ် အစစ်အမှန်ကို နားလည်သွားတာနဲ့၊ သူ ထုတ်လွှတ်လိုက်တဲ့ ဖျက်ဆီးအားက ပါကျီချွမ် ထက် သေချာပေါက် တစ်ဆင့် ပိုမြင့်နေလို့ပင်။

ချင်းလန် လက်သီး တစ်ချက် ပစ်သွင်းလိုက်လေသည်။

ဝူး! 

လေထုကို ခွင်းသွားတဲ့ အသံနဲ့အတူ၊ လက်သီးက မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်း ရောက်ရှိလာပြီး၊ ထျန်ကျီဇီ ရဲ့ နှလုံးသားဆီ တန်းတန်းမတ်မတ် ဦးတည်သွားလေသည်။

“မောက်မာလိုက်တဲ့ ကောင်စုတ်လေး”

ထျန်ကျီဇီ ရဲ့ မျက်နှာပေါ်မှာ ဒေါသတွေ ပေါ်လာလေသည်။ တိမ်တွေကို လှမ်းဆွဲသလို၊ မြွေတွေ ကူးခတ်နေသလို သူ့လက်တွေက ရှေ့ကို ပျော့ပျောင်းစွာ ဆန့်ထွက်လာပြီး၊ မြွေနှစ်ကောင် အသွင်ပြောင်းကာ ချင်းလန် ရဲ့ လက်မောင်းကို ရစ်ပတ်လိုက်လေသည်။

 ချက်ချင်းဆိုသလိုပဲ၊ ထိုက်ချိ ရဲ့ အနှစ်သာရကို အသုံးပြုပြီး၊ လက်သီးထဲက ကြီးမားတဲ့ အင်အားကို လျင်မြန်စွာ ပြန်လှန်ပစ်လိုက်လေသည်။

မရေမတွက်နိုင်တဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာကတည်းက ထျန်ကျီဇီ တောထွက် မသွားခင် ကတည်းက၊ သေမျိုးကမ္ဘာ မှာ သူ့ကို လှုပ်ရှားလာအောင် စွမ်းဆောင်နိုင်တဲ့ ပြိုင်ဘက်မျိုး တစ်ခါမှ မတွေ့ဖူးခဲ့ဘူး။ ဒီနေ့လည်း မထူးခြားပါဘူး။

ဘယ်ကမှန်း မသိတဲ့ လူငယ်လေး တစ်ယောက်က ဘယ်လိုလုပ် ဦးဆောင်ပြီး တိုက်ခိုက်ရဲတာလဲ။

ခမ်းနားလိုက်တဲ့ မြင်ကွင်းပါလား။

သူ သနားညှာတာမှု လုံးဝ မပြဘဲ၊ ချင်းလန် ရဲ့ လက်မောင်းကို သူ့လက်ဆစ်တွေနဲ့ တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး၊ ချင်းလန် အင်အား ဆုံးရှုံးနေတုန်း သူ့လက်မောင်း ရိုးတွေကို ချိုးပစ်ဖို့ ရည်ရွယ်လိုက်လေသည်။

ဒုန်း!

မမျှော်လင့်ထားတဲ့ အရာတစ်ခု ဖြစ်ပျက်သွားလေသည်။

ထျန်ကျီဇီ စိတ်ကူးထားခဲ့တဲ့ ဇာတ်ကွက် ဖြစ်တဲ့ ချင်းလန် ရဲ့ လက်မောင်း တစ်ဖက်ကို ချိုးပစ်မယ် ဆိုတာ ဖြစ်မလာခဲ့ပေ။

 အဲ့ဒီအစား၊ ပင်လယ်ထဲက ထွက်ပေါ်လာတဲ့ နဂါးတစ်ကောင်လို အားကောင်းတဲ့ လက်သီးက သူ့ရဲ့ ရင်ဘတ်ကို တိုက်ရိုက် ထိမှန်သွားလေသည်။ 

တချိန်တည်းမှာပဲ၊ သူ့ရဲ့ မြွေလို လက်နှစ်ဖက်ကလည်း ချင်းလန် ရဲ့ ရင်ဘတ်ကို ရိုက်ချလိုက်မိလေသည် မဟုတ်ဘူး၊ ပြောရမယ် ဆိုရင်၊ အရှိန်ကြောင့် ချင်းလန် ရဲ့ ရင်ဘတ်က သူ့လက်တွေဆီ ဝင်တိုက်မိတာ ဖြစ်လေသည်။

ဖွတ်! 

ချင်းလန် ရဲ့ လက်သီးက ထျန်ကျီဇီ ကို ထိမှန်သွားပြီး၊ သူ သွေးတစ်လုပ် အန်ထွက်လာကာ မီတာ အတော်များများ အဝေးဆီ လွင့်စင်သွားပြီး၊ နောက်ဆုံး မြေကြီးပေါ် လဲကျသွားလေသည်။

“မဖြစ်နိုင်ဘူး...”

ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ။

ထျန်ကျီဇီ နေရာမှာတင် တောင့်တင်းသွားလေသည်။ သူ့ရင်ဘတ်မှာ ကြီးမားတဲ့ ချိုင့်ခွက်ကြီး တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေလေသည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်က ဈေးကြီးတဲ့ ဆေးဖက်ဝင် အပင်တွေမရေမတွက်နိုင်အောင် စိမ်ထားခဲ့လို့၊ ယုံနိုင်စရာ မရှိလောက်အောင် မာကျောနေပြီ ဖြစ်သည်။ 

သာမန် လူတစ်ယောက်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် ဆိုရင် လက်သီးတစ်ချက်တည်းနဲ့ ဖောက်ထွင်းသွားနိုင်တယ်လို့ ပြောရင် ပိုလွန်းရာ မကျပါဘူး။

သူတောင်မှ၊ တကယ်လို့ ချင်းလန် ရဲ့ လက်သီးနဲ့ တည့်တည့် ထိမှန်ခဲ့ရင်၊ အဲ့ဒီ ခဏမှာတင် သူ့ရဲ့ အတွင်းကလီစာအားလုံး အသားစ မွှမွှလေးတွေ အဖြစ် ကြေမွသွားပြီး၊ သူ့ရဲ့ အသက်စွမ်းအား လည်း လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားမှာ ဖြစ်လေသည်။

သူ့ဘဝမှာ ပထမဆုံး အကြိမ် အနေနဲ့၊ သူ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေပုံ ရလေသည်။

သူ မသေခင် အချိန်ထိ ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်ခဲ့လဲ ဆိုတာ သူ သဘောမပေါက်လိုက်ပေ။

ချင်းလန် မြေကြီးပေါ် လဲလျောင်းနေပြီး၊ အသက်ရှူသံ မကြားရလောက်အောင် ဖြစ်နေကာ၊ အေးစက်တဲ့ အပြုံးတစ်ခု သူ့နှုတ်ခမ်းပေါ်မှာ ကစားနေလေသည်။

သူက ထျန်ကျီဇီ ကို လှည့်စားခဲ့တဲ့ “အသက်ရှူ ရပ်တန့်ခြင်း နည်းစနစ်” 

ခန္ဓာကိုယ် လုပ်ဆောင်ချက် မျိုးစုံကို အားဖြည့်ပေးတဲ့

 “သန့်စင်သော ယန် အာဏာရှင် ခန္ဓာကိုယ်” 

 ပြီးတော့

 “ကောင်းကင်နဂါးကိုးဆင့်ပြောင်းလဲခြင်း နည်းစနစ်” 

ရဲ့ တတိယ အဆင့်ကိုပါ တိုက်ရိုက် ထုတ်သုံးလိုက်တာလေ။

ခြင်္သေ့တစ်ကောင်တောင် ယုန်တစ်ကောင်ကို ဖမ်းဖို့ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားရသေးတာ၊ သူ ဘယ်လိုလုပ် ထျန်ကျီဇီ လို ဝါရင့်ပြီး ကောက်ကျစ်တဲ့ ကောင်မျိုးနဲ့ တိုက်ပွဲမှာ အချိန်ကြာကြီး ရှုပ်ပွေနေလို့ ဖြစ်မှာလဲ။

အဲ့ဒါ တုံးအရာ မကျဘူးလား။

ဒီဘီလူးအိုကြီးကို ဉာဏ်ရည် ယှဉ်ဖို့ ကြိုးစားတာက ပြဿနာ ရှာတာနဲ့ အတူတူပဲ။

အသက်ရှင်မလား သေမလား ဆုံးဖြတ်ဖို့ လှုပ်ရှားမှု တစ်ခုတည်း သုံးတာက အသင့်လျော်ဆုံး လုပ်ဆောင်ချက်ပင်။

ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရရင်၊ စကားလုံး တစ်လုံးတည်းပင်။ မဆင်မခြင်လုပ်ခြင်း။

“ချင်းလန်၊ ခဏလေး စောင့်၊ အစ်မ လူနာတင်ယာဉ် ခေါ်ပေးမယ်” 

ရှီယာ ရှေ့ကို ပြေးထွက်သွားပြီး ချင်းလန် ဘေးနားမှာ ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ချလိုက်လေသည်။ 

သူမရဲ့စကတ်ကိုတောင် အောက်ဆွဲမချမိဘဲ၊ သူမရဲ့ ဖြူဝင်းတဲ့ အသားအရေ အများအပြား လေထုထဲမှာ ပေါ်လွင်နေပြီး၊ တောက်ပတဲ့ အလင်းရောင် ထွက်နေသကဲ့သို့ ရှိလေသည်။

သူမ ခေါ်ဝေါ်တဲ့ ပုံစံတောင်မှ နောက်ပြောင်ပြီး ခေါ်တဲ့ “ဂျူနီယာ မောင်လေး” ကနေ သူ့နာမည်ရင်း အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

ချင်းလန် လက်မြှောက်လိုက်ရာ၊ သူ့အသံက မကြားရလောက်အောင် တိုးညှင်းနေပြီး၊ မျက်နှာက ဖြူဖျော့နေလေသည်။ 

“စီနီယာ အစ်မ၊ အဟွတ် အဟွတ်... ကျွန်တော့်ဆီမှာ အသိမိတ်ဆွေ တစ်ယောက်ရဲ့ ဆက်သွယ်ဖို့ ရှိတယ်။ ဒီကိစ္စကို သူမကို ကိုင်တွယ်ခိုင်းလိုက်ပါ။ အစ်မ ဒီကနေ မြန်မြန် ထွက်သွားသင့်တယ်၊ ပြဿနာ မတက်အောင်လို့လေ။”

“အစ်မ အခု ဘယ်လိုလုပ် ထွက်သွားနိုင်မှာလဲ။ အားလုံးက အစ်မကြောင့် ဖြစ်ရတာပါ။ တကယ်လို့ အစ်မသာ မရှိရင်၊ မောင်လေး ဒီလို ပြဿနာကြီးနဲ့ ကြုံရမှာ မဟုတ်ဘူး”

“အဲ့ဒီ လူအိုကြီးက ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက် ရက်စက်နိုင်ရတာလဲ သူ မောင်လေးကို ဒီလောက် အကြီးအကျယ် ရိုက်နှက်လိုက်တာ”

ရှီယာ ဒေါသတကြီး လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး၊ အဲ့ဒီမှာ ရပ်နေဆဲ ဖြစ်တဲ့ ထျန်ကျီဇီ ကို စူးစူးရဲရဲ စိုက်ကြည့်လိုက်လေသည်။

အသက်ငွေ့ တစ်မျှင်သာ ကျန်တော့တဲ့ ထျန်ကျီဇီ၊ မသေခင် မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာ သူ့ခေါင်းထဲ တဝီဝီ မြည်သွားလေသည်။

အဲ့ဒါ... သောက်ရမ်း လွန်လွန်းနေပြီလား။

ငါက ဘယ်လိုလုပ် ရက်စက်တာလဲ။ သူ နောက်ပြန် လွင့်စင်သွားတုန်းက ဟိုကောင် သွေးအိတ်တစ်အိတ် ထုတ်ပြီး ပါးစပ်ထဲ ထည့်လိုက်တာ သူ မြင်လိုက်တယ်လေ။

ဒါ့အပြင်၊ သူ ချင်းလန် ကို လုံးဝ မရိုက်ခဲ့ဘူး။ ရှင်းနေတာက ဒီကောင်က သူ့ဆီ တမင် ဝင်တိုက်ခဲ့တာ ဒါက ဇာတ်တိုက်ထားတဲ့ မတော်တဆမှု တစ်ခုပဲ။

ဒါ့အပြင်၊ သူ့ရဲ့ အတွင်းကလီစာတွေ အပိုင်းပိုင်း အစစ ကြေမွသွားပြီး၊ လည်ချောင်းရိုးတောင် နေရာလွဲသွားလို့ စကားမပြောနိုင်တော့ပေ။

ဘယ်သူက တကယ် ခံစားနေရတာလဲ။

ဘယ်သူက သောက်ကျိုးနည်း နစ်နာသူလဲ။

ချင်းလန် ရဲ့ လက်သီး အရှိန်ကြောင့်ပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ ရှီယာ ရဲ့ နာကျင်စေတဲ့ စွပ်စွဲချက်ကြောင့်ပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ ထျန်ကျီဇီ နောက်ပြန် လဲကျသွားပြီး၊ ခေါင်းနဲ့ ရိုက်မိကာ သွေးထွက်လာလေသည်။

အသက် ဆုံးရှုံးသွားလေပြီ။

“စီနီယာ အစ်မ၊ အစ်မ ဒီမှာ ဆက်နေရင် မလိုအပ်တဲ့ ပြဿနာတွေပဲ ဖြစ်စေလိမ့်မယ်။ ကျွန်တော် အဆင်ပြေပါတယ်၊ မသေပါဘူး၊ ခဏနေရင် ပြန်သက်သာသွားမှာပါ။”

ချင်းလန် ရဲ့ လက်မောင်း တုန်ယင်နေပြီး သူ့ဖုန်းကို ထုတ်ကာ၊ ကျွင်းဇီ နံပါတ်ကို နှိပ်ပြီး ခေါ်လိုက်လေသည်။ ဖုန်းဝင်သွားတာနဲ့၊ စနစ်ရဲ့ စက်ရုပ်အသံ သူ့နားထဲ ဝင်ရောက်လာလေသည်။

“ဒင်! ချန်ဖျင်အန်း ၏ ဆရာ ထျန်ကျီဇီ ကို သတ်ဖြတ်လိုက်သည့် အတွက် ဂုဏ်ယူပါသည်။ ဂုဏ်ယူပါတယ် ဗီလိန်အမှတ် +၅၀၀၀၀ ရရှိသွားပါပြီ!”

“ဒင်! ဂုဏ်ယူပါတယ် အိမ်ရှင်၊ သင်သည် ကျင့်ကြံခြင်း နည်းစနစ် ‘ထိုက်ချိ’ ကို ရရှိသွားပါပြီ!”

“ဒင်! အိမ်ရှင်၏ ဝန်ပိအားကြောင့်၊ သွေးနှင့် ချီ သွေးကြောများ ပြင်းထန်စွာ ပျက်စီးသွားပြီး ပြန်လည် ရိုက်ခတ်မှု ဖြစ်ပေါ်စေသည့် အတွက်၊ အခုချက်ချင်း အတင်းအကျပ် ပြုပြင်မှုလိုအပ်ပါသည်။ ၎င်းသည် ဗီလိန်အမှတ်  ၅၀၀၀၀ ကုန်ကျပါမည်။”

စက်ရုပ်အသံ ပျောက်ကွယ်သွားတာနဲ့၊ ချင်းလန် ထုံကျဉ်စွာ လက်လှမ်းပြီး သူ့ပါးစပ်ကို ထိကြည့်လိုက်ကာ၊ ငုံ့ကြည့်လိုက်တော့ သူ့လက်မှာ သွေးတွေ ပေကျံနေတာ တွေ့လိုက်ရလေသည်။

“ဂျူနီယာ မောင်လေး”

စိတ်ပျက်အားငယ်စွာ အော်ဟစ်သံ တစ်ခုနဲ့ အတူ၊ ချင်းလန် ရဲ့ အမြင်အာရုံ အမှောင်ထုထဲ ကျရောက်သွားလေသည်။