အခန်း (၁၇၀) ဧကရီ ရှီယာ နှင့် ရေခဲဘုရင်မ တို့ကြား ကြီးမားသော ကွာဟချက်

“ဂျူနီယာ မောင်လေး၊ မောင်လေး...”

ရှီယာ သည် ရှေ့သို့ ပြေးထွက်သွားသော ချင်းလန် ကို ကြောင်ငေးကြည့်နေမိပြီး၊ သူမ၏ လှပသော မျက်နှာပေါ်တွင် ခါးသီးမှုများ ပြည့်နှက်နေလေသည်။

သူမ ဒီအကြောင်းကို မေ့နေခဲ့တာ၊ ချင်းလန် က ကျောင်းတုန်းကလည်း ဖြောင့်မတ်မှန်ကန်တဲ့ သူမျိုးလေ။

ဒီလို အခြေအနေမျိုးမှာ သူ ဘယ်လိုလုပ် လက်ပိုက်ကြည့်နေနိုင်မှာလဲ။

ဒါပေမယ့် တဖက်မှာက အင်အားကြီးမားတဲ့ လူအုပ်စုကြီး ရှိနေတာလေ။

သူမ စိုးရိမ်ပူပန်မှုတွေ မငြိမ်သက်သေးခင်မှာပဲ၊ ချင်းလန် က လူမိုက်အုပ်စု ဆီ ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်နေပြီ ဖြစ်လေသည်။

လက်သီးတစ်ချက်က လူမိုက်တစ်ယောက်ရဲ့ နှာခေါင်းကို ချိုးပစ်လိုက်ပြီး၊ ခြေကန်ချက် တစ်ချက်က တောင့်တင်းခိုင်မာတဲ့ လူကောင်ကြီး တစ်ယောက်ကို မီတာ အတော်များများ အဝေးဆီ လွင့်စင်သွားစေလေသည်။

ဒါက တိုက်ခိုက်နေတာနဲ့တောင် မတူတော့ပေ။

ဒါက ရှင်းရှင်းလင်းလင်းကြီး အနိုင်ကျင့်နေတာ၊ ကလေးတစ်ယောက်ကို လက်သီးတစ်ချက်တည်းနဲ့ ဖြိုခွင်းလိုက်သလိုမျိုး ဖြစ်နေလေသည်။

လူမိုက် တစ်ဒါဇင်ကျော်လောက်က ချင်းလန် လက်ထဲမှာ သုံးမိနစ်တောင် မခံလိုက်ရဘဲ၊ အားလုံး ယိုင်နဲ့နဲ့ ဖြစ်ပြီး မြေကြီးပေါ် လဲကျသွားကြလေသည်။

တချို့က နှာခေါင်းကို အုပ်ပြီး နာကျင်စွာ ဆဲဆိုနေကြသလို၊ တချို့က လက်မောင်းကို ဖက်ပြီး နာကျင်စွာ အော်ဟစ်နေကြလေသည်။ တချို့ကျတော့ ပေါင်ကြားကို အုပ်ထားပြီး၊ မျက်နှာ ကြွက်သားတွေ တွန့်လိမ်နေကာ၊ ပါးစပ် အကျယ်ကြီး ဟထားပေမယ့်၊ အသံတစ်ချက်မှ ထွက်မလာနိုင်ကြပေ။

ရင်ထဲက နာကျင်မှုကို အော်ဟစ် ထုတ်ဖော်လို့ မရဘူးလေ။

“ဂျူနီယာ မောင်လေး၊ မောင်လေးရဲ့ စွမ်းရည်တွေက ရိုးရိုးလေးနဲ့ အရမ်း အံ့ဩစရာ ကောင်းတာပဲ”

ရှီယာ က ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ မြင်ကွင်းတွေနဲ့ ရင်းနှီးနေပေမယ့်၊ သူမရှေ့က မြင်ကွင်းကြောင့် အနည်းငယ် မှင်သက်နေမိလေသည်။

ချင်းလန် ရဲ့ သွယ်လျတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်လေးကနေ ဒီလောက် အားကောင်းတဲ့ စွမ်းအင်တွေ ဘယ်လို ထွက်ပေါ်လာနိုင်လဲ ဆိုတာ သူမ မသိတော့ပေ။

မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပဲ၊ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်တဲ့ လူမိုက်အုပ်စု တစ်စုလုံး လဲကျသွားကြလေသည်။

ရုပ်ရှင် ရိုက်နေသလိုပဲ။

ချင်းလန် က အဘိုးချန် ရဲ့ ဗိုက်ကို ခြေထောက်နဲ့ ကန်လိုက်ပြီး၊ လှည့်ကြည့်ကာ ရှက်ရွံ့စွာ ပြောလိုက်လေသည်။

 “ကျွန်တော်က စိတ်ဆတ်တတ်တယ်။ အာဏာကို အားကိုးပြီး အနိုင်ကျင့်တဲ့ ကောင်တွေကို ကျွန်တော် သည်းမခံနိုင်ဘူး။ ကိစ္စတွေ ကျွန်တော် ဖြစ်စေချင်သလို မဖြစ်လာရင် ကျွန်တော် အလွယ်တကူ စိတ်တိုတတ်တယ်။”

“တကယ်လို့ ကျွန်တော့်ကိုယ်ကျွန်တော် စွမ်းရည်တစ်ခု မသင်ယူထားရင်၊ ခံရမယ့်သူက ကျွန်တော်ပဲ ဖြစ်မနေဘူးလား”

“အဲ့ဒါ မှန်တယ်။”

ရှီယာ ခါးသက်သက် အပြုံးနဲ့ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး၊ သူမဆီ လျှောက်လာတဲ့ ချင်းလန် ကို သေချာ စစ်ဆေးကြည့်လိုက်လေသည်။ 

တကယ်လို့ သူတို့ကြားမှာ နည်းနည်း နေရခက်တဲ့ ခံစားချက်သာ မရှိရင်၊ သူမ သူ့ကြွက်သားတွေကို စမ်းသပ် ကိုင်တွယ်ကြည့်ချင်မိလောက်တယ်။

တက္ကသိုလ် ကျောင်းသားဘဝက အမှတ်တရတွေနဲ့ ချင်းလန် ရဲ့ အခု သူရဲကောင်းဆန်တဲ့ လုပ်ရပ်တွေ ထပ်တူကျသွားလေသည်။

အစပိုင်းမှာ သတိထားမှု တချို့ ရှိခဲ့ပေမယ့်၊ သတိမထားမိလိုက်ဘဲနဲ့ အဲ့ဒါတွေ တော်တော်လေး လျော့နည်းသွားခဲ့လေသည်။

သေချာပေါက် ဖျော်ဖြေရေး လောကက ထိပ်တန်း ကြယ်ပွင့် တစ်ယောက်ရဲ့ မျက်နှာသာပေးမှုကို ရဖို့ ဆိုတာ အဲ့လောက် မလွယ်ကူပေ။

မကြာခဏ ဆိုသလို၊ ရှီယာ နာမည်မကြီးခင်၊ သူမ ရိုးအတဲ့ မိန်းကလေး တစ်ယောက် ဖြစ်နေတုန်းက၊ သူမရဲ့ ဂျူနီယာ မောင်လေး ချင်းလန် ရဲ့ သူရဲကောင်းဆန်တဲ့ လုပ်ရပ်တွေ အကြောင်း မကြာခဏ ကြားဖူးလေသည်။

ဒီသတင်းကောင်းတွေက ယန်ချင်း တက္ကသိုလ်မှာ ချင်းလန် အတွက် ချင်း မိသားစုက လုပ်ဆောင်ပေးခဲ့တဲ့ ဂုဏ်သတင်းကျော်ကြားမှု စီမံကိန်းတွေ ကနေ ရရှိခဲ့တာပင်ဖြစ်လေသည်။

“ဟေ့ကောင်၊ မင်း သွားပြီ သခင်လေးခန်း က မင်းကို ဒီအတိုင်း လွတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး”

“မင်း တိုက်ခိုက်တတ်ရုံနဲ့ တစ်ခုခု ဖြစ်ပြီလို့ မထင်နဲ့။ သခင်လေး ခန်း ဘေးနားမှာ တကယ့် ကျွမ်းကျင်သူတွေ ရှိတယ်။ မင်းလို ကောင်မျိုးကို တစ်ယောက်ချင်းစီ ပါးရိုက်ပစ်လို့ ရတယ်။”

“ငါ မင်းကို အကြံပေးချင်တာက သူများ ကိစ္စတွေထဲ ဝင်မပါနဲ့” 

ယာဉ်မောင်းချန် ရဲ့ မျက်နှာက ပျားတုပ်ခံထားရသလို ရောင်ရမ်းနေလေသည်။ သူ လက်တစ်ဖက်နဲ့ မြေကြီးကို ထောက်ပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကို ထိန်းထားကာ ချင်းလန် ကို ပြင်းထန်စွာ ခြိမ်းခြောက်လိုက်လေသည်။

အကြောင်းပြချက် တစ်ခုခုကြောင့်၊ ချင်းလန် ခြိမ်းခြောက်ခံရတဲ့အခါ၊ သူ ရှင်းပြရခက်တဲ့ လွမ်းဆွတ်မှုတစ်ခု ခံစားလိုက်ရသည်။

ဘယ်သူမှ သူ့ကို ဒီလို လာမပြောရဲတာ ကြာပြီလေ။

သေမှာ မကြောက်တဲ့သူတွေ တကယ် ရှိသေးတာလား။

“စီနီယာ အစ်မ၊ ရဲခေါ်လိုက်ကြစို့”

 ချင်းလန် တရားမျှတဟန်ဖြင့် တိုက်တွန်းလိုက်လေသည်။

ရှီယာ က သူ့ကို ဂုဏ်ယူစရာ ကောင်းပြီး မြင့်မြတ်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ် တစ်ယောက် အနေနဲ့ မြင်နေမှတော့၊ အဲ့ဒီ ပုံရိပ်ကို ထိန်းသိမ်းထားဖို့ လိုအပ်တယ်လေ။

ဒါက ပြဿနာ အများကြီးကို သက်သာစေလိမ့်မယ်။

ရှီယာ ကားထဲမှာ ခဏလောက် ရှာဖွေပြီး၊ ဖုန်းလိုင်း ဖြတ်တောက်စက်ကို ပိတ်လိုက်ကာ၊ ရဲစခန်းကို ဖုန်းခေါ်လိုက်လေသည်။

မကြာမီမှာပင်၊ ရဲအရာရှိတွေ ရောက်ရှိလာပြီး ယာဉ်မောင်းနဲ့ သူ့ရဲ့ လူမိုက်အုပ်စုကို ရဲကားတွေပေါ် တင်ပြီး ခေါ်ဆောင်သွားကြလေသည်။

“ဂျူနီယာ မောင်လေး၊ ဒီနေ့ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှက မောင်လေးရဲ့ စီနီယာအစ်မကြောင့် ဖြစ်ရတာပါ။ အစ်မ ဘယ်လို ကျေးဇူးတင်ရမလဲတောင် မသိတော့ဘူး။”

“တကယ်လို့ မောင်လေးသာ မရှိရင်၊ အစ်မ ဘယ်လို ဒုက္ခမျိုးနဲ့ ကြုံရမလဲတောင် မသိတော့ဘူး။”

ခေတ္တ မေးမြန်းစစ်ဆေးပြီးနောက်၊ ရှီယာ ရဲတွေကို ဆက်သွယ်ရန် အချက်အလက်တွေ ပေးခဲ့လေသည်။ သူမ သူတို့နဲ့ လိုက်မသွားဘဲ၊ ချင်းလန် ကို ကြည့်ပြီး၊ နှုတ်ခမ်းစေ့ကာ ခဏလောက် စဉ်းစားလိုက်လေသည်။

“အစ်မ မောင်လေးကို ကျောက်အိုးငါးဟင်း ဧည့်ခံရမလား ထျန်ဟိုင် မြို့ကို မလာခင်၊ အစ်မ လေ့လာကြည့်တော့ ဒီမှာ မှော်ကျောက်တုံး ကျောက်အိုးငါးဟင်း ဆိုတဲ့ နေရာ တစ်ခု ရှိတယ်၊ ဒေသထွက် အစားအစာ ဖြစ်ပြီး အရမ်း စားကောင်းတယ်တဲ့။”

ချင်းလန် တခစ်ခစ် ရယ်မောလိုက်ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

 “တကယ်တော့၊ အစ်မ ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ပြသချင်ရင်၊ တခြား နည်းလမ်းတွေ ရှိပါတယ်။”

ဆွဲဆောင်မှု ရှိတဲ့ နှုတ်ခမ်းနီ အရောင်ခြယ်သထားသော ရှီယာ နှုတ်ခမ်း အနည်းငယ် ဟသွားပြီး၊ မသိချင်ယောင်ဆောင်ကာ မေးလိုက်လေသည်။

 “ဘယ်လို နည်းလမ်းလဲ”

“မူရန် နိုင်ငံတကာရဲ့ အလှအပ ဆေးလုံး ကိုကြော်ငြာပေးလေ စီနီယာအစ်မကျွန်တော် ဘာလို့ လေဆိပ်ထိ လာကြိုလဲ ဆိုတာ အစ်မ မမေ့ဘူး မဟုတ်လား အစ်မကို ကုန်အမှတ်တံဆိပ်သံတမန်လုပ်စေချင်လို့လေ”

ချင်းလန် ဒီနေ့ လုံးဝ တခြားလူတစ်ယောက်လို ဖြစ်နေလေသည်။ သူ့ရဲ့ ယခင်က လူယုတ်မာ နည်းဗျူဟာ တွေ အားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ ပွင့်လင်းရိုးသားတဲ့ အမျိုးသား တစ်ယောက် အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ၊ သူ့စိတ်ထဲ ရှိတာကို ဘာမှ ဖုံးကွယ်မထားဘဲ ပြောလိုက်လေသည်။

“ဟီးဟီး၊ စီနီယာ အစ်မ၊ ကျွန်တော့်ကို အရမ်း ကျေးဇူးတင်နေစရာ မလိုပါဘူး။ တကယ်တော့၊ ပိုက်ဆံက ကမ္ဘာကြီးကို လည်ပတ်စေတာလေ။ ကုမ္ပဏီရဲ့ ကုန်ပစ္စည်းတွေကို အစ်မ ထောက်ခံအားပေးလာအောင်လို့ ကျွန်တော်က ဒီလောက် တက်တက်ကြွကြွ ကာကွယ်ပေးနေတာပါ။”

ရှီယာ နှုတ်ခမ်း အနည်းငယ် စူလိုက်ပြီး၊ မကျေမနပ် ဖြစ်သွားလေသည်။ သူမရဲ့ အေးစက်ပြီး ခပ်တန်းတန်း နေတတ်တဲ့ အရှိန်အဝါပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ အပြစ်တင်လိုတဲ့ အရိပ်အယောင် အစားထိုး ဝင်ရောက်လာလေသည်။ 

“ဂျူနီယာ မောင်လေး၊ မောင်လေးက လူလွတ်မဟုတ်တော့ဘူးလား”

တကယ်လို့ မင်း အဲ့လို တွေးရင်တောင်၊ ထုတ်ပြောစရာ မလိုဘူးလေ။

“အစ်မရဲ့ ဆွဲဆောင်မှုက ဟို ပိုက်ဆံပုံကြီးကို မယှဉ်နိုင်ဘူး ဆိုတာ ဖြစ်နိုင်လို့လား”

သူ မဖြေနိုင်ခင်မှာပဲ၊ ရှီယာ ၏ လှပသော မျက်လုံးများက ချင်းလန် ၏ ရှက်ရွံ့ပြီး တွန့်ဆုတ်နေသော မျက်နှာကို သေချာ စောင့်ကြည့်လိုက်လေသည်။

 ရုတ်တရက်၊ သူမ တခစ်ခစ် ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ့ပခုံးကို ပုတ်လိုက်လေသည်။ 

“ဖြေစရာ မလိုပါဘူး။ မောင်လေး ဘယ်လောက်တောင် ဗျာများနေလဲ ကြည့်ပါဦး။ စီနီယာ အစ်မက ကိုယ့်ကိုယ်ကို အထင်ကြီးလွန်းနေတာပါ။ မြို့ထဲ ပြန်ကြစို့”

ဗန်ကားပေါ် တက်ပြီးနောက်၊ ချင်းလန် က ယာဉ်မောင်း အဖြစ် တာဝန်ယူပြီး၊ စတီယာရင်ကို ကိုင်ကာ၊ ဘေးခုံမှာ ထိုင်နေတဲ့ ရှီယာ ကို မျက်လုံးထောင့်ကနေ ရံဖန်ရံခါ လှမ်းကြည့်လိုက်လေသည်။

 “ဟေ့၊ စီနီယာ အစ်မ ကိစ္စကို သဘောတူလား မတူဘူးလား ဆိုတာ မပြောရသေးဘူးနော်။”

“ဟုတ်တယ်၊ အစ်မ သဘောမတူဘူး။”

ရှီယာ လက်ပိုက်လိုက်ပြီး၊ ခုံပေါ် နောက်မှီကာ၊ တိုးတိုးလေး နှာမှုတ်လိုက်လေသည်။

 “အခုမှ အကူအညီ တောင်းတတ်တယ်ပေါ့ ခုနက မောင်လေးရဲ့ အပြုအမူက အစ်မကို အရမ်း နေရခက်စေတယ်၊ ပြီးတော့ အစ်မ စိတ်ဆိုးနေတယ်”

“အစ်မကက ဒါကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး သဘောတူလို့ မရဘူး။ တစ်ယောက်ယောက်က အစ်မကို ကယ်တင်လိုက်လို့ အစ်မ အလျှော့ပေးလိုက်ရမယ် ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး မဟုတ်လား။”

“တကယ်လို့ အဲ့လို လုပ်လိုက်ရင် အစ်မရဲ့ ပရိသတ်တွေကို အစ်မ ဘယ်လို တာဝန်ယူနိုင်တော့မှာလဲ။”

“တစ်ဆင့်ချင်း သွားကြတာပေါ့။ နောက်ရက်နည်းနည်း ကြာရင် အားတဲ့အချိန် ကုမ္ပဏီရဲ့ ထုတ်လုပ်ရေး လိုင်းကို သွားကြည့်ပြီး ထုတ်ကုန်တွေကို စမ်းသုံးကြည့်မယ်။”

“ဒါပေမဲ့၊ အဲ့ဒါက မောင်လေး အနေနဲ့ အစ်မကို စိတ်မဆိုးအောင် လုပ်နိုင်မှနော်။”

လူဆိုးတွေ ရှေ့မှာတုန်းက၊ ရှီယာ က အေးစက်ပြီး ခပ်တန်းတန်း နေခဲ့ကာ သူမရဲ့ ဧကရီ အရှိန်အဝါ က တောင့်တင်းခိုင်မာတဲ့ လူကောင်ကြီးတွေကိုတောင် ဖမ်းစားပြီး ခြိမ်းခြောက်နိုင်ခဲ့လေသည်။

ဒါပေမဲ့ ချင်းလန် နဲ့ နှစ်ယောက်တည်း ရှိနေချိန်မှလား မသိပေမယ့်၊ သူမက ဆော့ကစားချင်စိတ် ရှိတဲ့ မိန်းကလေး တစ်ယောက်ရဲ့ ဆွဲဆောင်မှု ကို ထုတ်ဖော်ပြသနေလေသည်။

သူမ လက်ပိုက်လိုက်ပြီး ချင်းလန် ကို မျက်လုံးထောင့်ကနေ မကြာခဏ လှမ်းကြည့်နေလေသည်။

 သူ ကြည့်လာတာ မြင်တော့၊ သူမ ချက်ချင်း ခေါင်းလှည့်သွားပြီး၊ သူမ စိတ်ဆိုးနေကြောင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြသလိုက်လေသည်။

“ဒါဆို မှော်ကျောက်တုံး ကျောက်အိုးငါးဟင်း သွားစားကြမယ်၊ ကျွန်တော် ဒကာခံမယ်”

ချင်းလန် စတီယာရင်ကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး လီဗာကို နင်းလိုက်ရာ ကားက ချောမွေ့စွာ မောင်းထွက်သွားလေသည်။

သူ စိတ်သက်သာရာ ရစွာ သက်ပြင်းချလိုက်လေသည်။ တကယ်လို့ သူ ရှီယာ ကို မြှောက်ပင့်ဖို့ အရမ်း စိတ်အားထက်သန်နေရင်၊ ဆန့်ကျင်ဘက် ရလဒ်တွေပဲရနိုင်လေသည်။

စွဲမက်ဖွယ် ကောင်းပြီး ကျော်ကြားမှု နောက်လိုက်နေတဲ့ ဖျော်ဖြေရေး လောကမှာ ရှိနေရင်၊ သူတို့ကို မြှောက်ပင့်ပေးမယ့် လူတွေ ဘယ်တော့မှ မရှားပေ။

ထင်ရှားပေါ်လွင်ဖို့နဲ့ ပိုမို နက်ရှိုင်းတဲ့ အထင်ကြီးမှု တစ်ခု ချန်ထားခဲ့ဖို့ ဆိုရင်၊ မကြာခဏ ဆိုသလို ဆန့်ကျင်ဘက်ကို လုပ်ဖို့ လိုအပ်လေသည်။

ဥပမာ ချင်းလန် ကိုပဲ ကြည့်၊ သူက ကိုယ့်ကိုယ်ကို ရိုးသားဖြောင့်မတ်တဲ့ လူသားတစ်ယောက်လို့ သတ်မှတ်ထားတာလေ။

ငြင်းခုံမှုတွေ ဖြစ်လာတာနဲ့အမျှ၊ သူမရဲ့ သဘောထား တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲလာခဲ့လေသည်။ ရှီယာ လို ဉာဏ်ရည်ထက်မြက်တဲ့ ဧကရီ တစ်ပါးက ဘယ်လိုလုပ် သတိမထားမိဘဲ နေမှာလဲ။

ဒါပေမဲ့ ကံမကောင်းစွာနဲ့၊ သူက အခု ရိုးသားဖြောင့်မတ်နေပြီး သူ့ခံစားချက်တွေကို နှုတ်ကနေ ဖွင့်ပြောမှာ မဟုတ်ဘူး၊ လုပ်ရပ်တွေနဲ့ပဲ ပြသမှာ။ အဲ့ဒီအခါကျရင် ရှီယာ ဘယ်လို တွေးမလဲ။