အခန်း (၁၅၃) သခင်လေး ချင်း ၏ ဂရုစိုက်မှု

“ဘာ!”

လီကွမ်ကျူး မှင်သက်သွားပြီး ဟွမ်ချန် ရှိရာဘက်ကို အံ့ဩတကြီး စိုက်ကြည့်နေမိလေသည်။

ချင်းလန် က ဘယ်လိုလုပ် ရုတ်တရက် ပေါ်လာတာလဲ။

ဒါက သူ ကြိုတင် ဆွေးနွေးထားတဲ့ အစီအစဉ်ထဲမှာ မပါဘူးလေ။

သူက တခြား ဒါရိုက်တာတွေဘက်ကို အကြည့်လွှဲလိုက်လေသည်။

လီကွမ်ကျူး ရဲ့ စစ်ဆေးမေးမြန်းနေတဲ့ အကြည့်ကို ရင်ဆိုင်ရင်း၊ တခြား ဒါရိုက်တာတွေက ကျောကို မတ်လိုက်ကြပြီး တရားမျှတဟန်ဖြင့် ကျယ်လောင်စွာ ကြေညာလိုက်ကြလေသည်။ 

“မစ္စတာ ချင်းလန် က ငယ်ရွယ်ပြီး အလားအလာရှိတယ်၊ ချောမောတယ်၊ ဉာဏ်ကောင်းပြီး အရည်အချင်းရှိတယ် ချူ လုပ်ငန်းစု ဘုတ်အဖွဲ့ ဥက္ကဋ္ဌ အနေနဲ့၊ သူက ကျွန်တော်တို့ အားလုံးကို တောက်ပတဲ့ အနာဂတ်ဆီ သေချာပေါက် ဦးဆောင်သွားနိုင်လိမ့်မယ်”

“ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင်၊ ကျွန်တော်က မူလက ဒီရာထူးအတွက် ဥက္ကဋ္ဌ လီ ကို ထောက်ခံမလို့ပါ၊ ဒါပေမဲ့ ချူထျန်ဖုန်း ရောင်းလိုက်တဲ့ ရှယ်ယာတွေကို ဝယ်ယူလိုက်တာ မစ္စတာ ချင်းလန် ဖြစ်တယ်ဆိုတာ သိလိုက်ရပြီးနောက်၊ ကျွန်တော် စိတ်ပြောင်းသွားပြီး အရင်က ကျွန်တော့်အတွေးတွေ အတွက် ရှက်မိပါတယ်”

“ကျွန်တော်လည်း အဲ့လို ထင်တယ်”

“ကျွန်တော်လည်းပဲ”

ထမ်းစင်ကို လူအများက ထမ်းကြသလို၊ လူတိုင်းက မြှောက်ပင့်ဖားတတ်ကြတာပဲ။

လီကွမ်ကျူး တင် မကဘူး၊ ချူထျန်ဖုန်း တောင် ချင်းလန် နာမည် ကြားလိုက်ရတော့ မထိန်းနိုင်ဘဲ လေလည်လိုက်မိလေသည်။

ဒါက ရိုးတွင်းခြင်ဆီ သန့်စင်ဆေးလုံး သုံးပုံတစ်ပုံ သောက်ထားပြီးနောက် ဆေးအာနိသင် အပြည့်အဝ မပြသေးခင် ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ ဘေးထွက်ဆိုးကျိုး တစ်ခုပင်။

စောစောက၊ သူ လီကွမ်ကျူး ကို ဒေါသထွက်လွန်းလို့ ရင်ဘတ်တွေ ဖောင်းပွနေပြီး၊ ဒေါသတွေ အများကြီး မျိုသိပ်ထားခဲ့ရတာ။ ဒါပေမဲ့ ချင်းလန် နာမည်ကြားပြီး လန့်သွားတဲ့အခါ၊ အဲ့ဒါတွေ အကုန် ထွက်ကျလာတာ ဖြစ်လေသည်။

မမျှော်လင့်ထားပေမယ့်၊ လုံးဝ ယုတ္တိရှိတဲ့ ကိစ္စပါပဲ။

“ဘယ်သူက ငါ့ကို ချီးကျူးနေတာလဲ ငါ နောက်ကျနေပြီ၊ တံခါးဝတောင် မဝင်ရသေးဘူး တစ်ယောက်ယောက်က ငါ့ကို ဉာဏ်ကောင်းပြီး အရည်အချင်းရှိတယ်လို့ ချီးကျူးသံ ကြားနေရပြီ”

ချင်းလန် က နွေးထွေးပြီး ဖော်ရွေတဲ့ အပြုံးနဲ့ ဝင်လာလေသည်။

ကျွင်းဇီ က အနက်ရောင် ဝတ်စုံဝတ်၊ နေကာမျက်မှန် တပ်ပြီး စက်ရုပ်လူသားလိုမျိုး သူ့နောက်ကနေ လိုက်ပါလာလေသည်။

“သခင်လေး ချင်း၊ နောက်ဆုံးတော့ ရောက်လာပြီပဲ သခင်လေး နောက်ကျတာ မဟုတ်ပါဘူး၊ ကျွန်တော်တို့က စောရောက်နေတာပါ ဒီအစည်းအဝေး ဖိတ်စာက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ပုံမှန် အချိန်ဇယားတွေကို ထည့်မတွက်ထားဘူး။ ဘယ်ငတုံးက အစည်းအဝေးကို တစ်နာရီခွဲ ချိန်းလိုက်လဲ မသိဘူး”

 ဟွမ်ချန် က ဆဲဆိုလိုက်ပြီး ထိုင်ခုံ ဆွဲထုတ်ပေးဖို့ အမြန် ရှေ့တိုးလာလေသည်။

ဒါပေမဲ့ သူ နောက်ကျသွားမှန်း သတိထားမိလိုက်သည်။

အသက်ကြီးပိုင်း သုံးယောက်က သူ့အလုပ်ကို ဦးအောင် လုပ်လိုက်ကြပြီး၊ ထိုင်ခုံ နေရာမရတဲ့ နှစ်ယောက်က သူ့အတွက် လက်ဖက်ရည်တောင် ဖျော်ပေးနေကြပြီ။

အဲ့ဒါ သောက်ရမ်း လွန်လွန်းတယ်။

ချင်းလန် ဝင်ထိုင်လိုက်ပြီး အစည်းအဝေး ခန်းမထဲက လူတိုင်းရဲ့ မျက်နှာကို စိတ်ဝင်တစား လိုက်ကြည့်နေလေသည်။

ညကလပ်မှာ ကိုယ်လုပ်တော် ရွေးသလိုမျိုး၊ ဝတ်စုံပြည့် ဝတ်ဆင်ထားတဲ့ ဒါရိုက်တာတွေက အပြစ်ရှိသလို ခေါင်းငုံ့ထားကြလေသည်။

နောက်ဆုံးတော့ သူ့အကြည့်က ချူထျန်ဖုန်း ဆီ ရောက်သွားပြီး၊ ချင်းလန် က နည်းနည်း ရှက်ရွံ့သလို ပြောလိုက်လေသည်။

 “မစ္စတာ ချူ၊ တကယ် တောင်းပန်ပါတယ်၊ ဒီနေ့ ကိစ္စတွေ ဒီလို ဖြစ်လာမယ်လို့ ကျွန်တော် မမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘူး။”

“ကျွန်တော်က မူလက ချူ လုပ်ငန်းစုရဲ့ ရှယ်ယာတွေ ဝယ်ပြီး အကျိုးအမြတ် ခံစားပြီး ထိုင်နေမလို့ပါ၊ ဒါပေမဲ့ လူတိုင်းက ကျွန်တော် ဘယ်လောက် အရည်အချင်းရှိလဲ ဆိုတာ သိသွားကြမယ်လို့ လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘူး။”

“ဘုတ်အဖွဲ့ ဥက္ကဋ္ဌ ရာထူးကို အတင်းအကျပ် ရာထူးတိုးပေးခံလိုက်ရတယ်။

ဒီမှာရှိတဲ့ လူအများစုထက် ရှယ်ယာ နည်းနည်းပဲ ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ ကျွန်တော့်အတွက်တော့ ဒါက နည်းနည်း လွန်လွန်းနေတာပဲ”

ချူထျန်ဖုန်း ခါးသက်သက် ပြုံးပြီး သက်ပြင်းချလိုက်လေသည်။

အဲ့ဒီ အချိန်မှာ၊ သူက ရှုံးနိမ့်သူ တစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီး စကားပြောခွင့် မရှိတော့ပေ။

လီကွမ်ကျူး ကတော့ သူ့ရှေ့က မြင်ကွင်းကြောင့် လုံးဝ ကြောင်အသွားပြီး မေးခွန်းမထုတ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ 

“သခင်လေး ချင်း၊ ခင်ဗျား နည်းနည်း လွန်လွန်းနေပြီ မဟုတ်ဘူးလား လူတိုင်းကို ဖိနှိပ်ဖို့ ခင်ဗျားရဲ့ အဆင့်အတန်းကို အသုံးချစရာ မလိုပါဘူး၊ ဟုတ်တယ်မလား”

ချင်းလန် ကို ပြန်ပြောတာက တုံးအရာ ကျသလား။

အမှန်ပါပဲ.....

ဒါပေမဲ့ တကယ်လို့ လီကွမ်ကျူး သာ ဒီလို ဆက်ဆံခံရရင်၊ ဘယ်သူမဆို တည်ငြိမ်နေဖို့ ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

သူ ဒီကိစ္စကြီးကို စီစဉ်လာခဲ့တာ ဆယ်စုနှစ် တစ်ခုကျော်နေပြီ၊ သူ ဘယ်လောက် ပေးဆပ်ခဲ့ရလဲ၊ ဒီဘုတ်အဖွဲ့ဝင်တွေကို သူ့ကို ထောက်ခံလာအောင် စည်းရုံးဖို့ ဘယ်လောက်ကြာကြာ လျှို့ဝှက်စွာ ဆက်ဆံရေး တည်ဆောက်ခဲ့ရလဲ ဆိုတာ ဘယ်သူမှ မသိနိုင်ပေ။

ဒါပေမဲ့ ချင်းလန် ရဲ့ ရုတ်တရက် ပေါ်လာမှုက သူ့အစီအစဉ်တွေ အားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်လေသည်။

ဒီလို အခြေအနေမျိုးမှာ ဘယ်သူမဆို တည်ငြိမ်နေဖို့ မဖြစ်နိုင်ပေ။

ချင်းလန် ရဲ့ မျက်နှာ အေးစက်သွားလေသည်။ 

“လီကွမ်ကျူး၊ မင်း ဘာပြောနေလဲ မင်း သိရဲ့လား ဖိနှိပ်တယ် ဟုတ်လား မင်း တော်တော် သတ္တိရှိတာပဲ၊ ဘာသက်သေအထောက်အထားမှ မရှိဘဲ ငါက တခြားသူတွေကို ဖိနှိပ်ဖို့ ငါ့ရဲ့ အဆက်အသွယ်တွေကို သုံးတယ်လို့ စွပ်စွဲရဲတယ်ပေါ့”

လုံးဝ ယုတ္တိမရှိတာ.....

ချင်းလန် က သူ့အဆင့်အတန်းနဲ့ နောက်ခံကို သုံးပြီး သူများကို ဖိနှိပ်ရတာ ကြိုက်တဲ့ လူစားမျိုးလား။

ဒီမှာ ရှိတဲ့ ဒါရိုက်တာ တစ်ဒါဇင်လောက်ထဲမှာ၊ ဘယ်သူကများ သူ့ဖိနှိပ်တာ ခံရဖူးလို့လဲ။

ရယ်စရာပဲ.....

သူက ရှင်းရှင်းလင်းလင်းကြီး ငါ့ကို ခြိမ်းခြောက်နေတာလေ၊ ဟုတ်ပြီလား။

ဒီမြေခွေးအိုကြီးတွေ အားလုံးက ကျေးဇူးကန်းပြီး ပြဿနာ အများကြီး ရှာတတ်ကြတယ်။ တကယ်လို့ သူ ကျွင်းဇီ နဲ့ တခြားသူတွေကို စုံစမ်းဖို့ လွှတ်လိုက်ရင်၊ သူတို့ကို မြေမြှုပ်စရာ နေရာမရှိဘဲ သေစေနိုင်မယ့် သက်သေအထောက်အထားတွေ အများကြီး တွေ့ရမှာ သေချာတယ်။

ဖိနှိပ်စရာ လိုလို့လား။

“သခင်လေး ချင်း၊ ကျွန်တော် ရိုင်းပြမိသွားပါတယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး ခွင့်လွှတ်ပေးပါ။”

လီကွမ်ကျူး အသက်ပြင်းပြင်း ရှူသွင်းလိုက်ပြီး၊ သူ့လေသံ နည်းနည်း လွဲမှားသွားတာကို သတိပြုမိလိုက်လေသည်။ ချင်းလန် နဲ့ တစ်ခါမှ မဆုံဖူးပေမယ့်၊ သူ့ရဲ့ ကျော်ကြားတဲ့ ဂုဏ်သတင်းကို ကြားဖူးနေတာ ကြာပါပြီ။

ချင်းလန် ထျန်ဟိုင် ကို ပထမဆုံး ရောက်လာတုန်းက၊ သိပ်နာမည်မကြီးခဲ့ပေ။ သို့သော် ဧည့်ခံပွဲ အကြိမ်ကြိမ် ပြီးနောက်၊ သူ နာမည်ကြီးလာခဲ့သည်။

ဒီသခင်လေးကို ဘယ်သူကများ တကယ် စိတ်ဆိုးအောင် လုပ်ရဲမှာလဲ။

ချင်းလန် လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်လေသည်။ 

“မသိလို့ ပြောတာ ခွင့်လွှတ်လို့ ရပါတယ်။ ငါက အဲ့လောက် သဘောထား မသေးသိမ်ပါဘူး။ မင်း ဒေါသထွက်ပြီး ပေါက်ကွဲချင်နေတယ် ဆိုတာ ငါ နားလည်ပါတယ်။”

“ဒီကိစ္စကို ဒီမှာပဲ ရပ်လိုက်ကြစို့ ငါတို့ အခုကစပြီး မိတ်ဆွေ တွေ ဖြစ်နေတုန်းပါပဲ။ငါ မင်းကို မိတ်ဆက်ပေးချင်တဲ့ သူငယ်ချင်း တစ်ယောက် ရှိတယ်။”

ချင်းလန် က ကျွင်းဇီ ဆီ အကြည့်လွှဲလိုက်ရာ၊ ကျွင်းဇီ က ဖုန်းနံပါတ် တစ်ခုကို ခေါ်ပြီး စကားနည်းနည်း တိုတိုတုတ်တုတ် ပြောလိုက်လေသည်။

မကြာခင်မှာပဲ၊ အနက်ရောင် ယူနီဖောင်း ဝတ်ဆင်ထားတဲ့ ချန်ဇီချီက သူမရဲ့ အဖွဲ့နဲ့ ရောက်လာလေသည်။ သူမရဲ့ ချောမောတဲ့ မျက်နှာပေါ်မှာ တက်ကြွမှုတွေ ပြည့်နေပေမယ့် ဒေါသတွေလည်း ပြည့်နှက်နေလေသည်။

သူမက ချင်းလန် ရဲ့ စိတ်လိုလက်ရ နိုင်ထက်စီးနင်း လုပ်ရပ်ကြောင့် အရှက်ရတယ်လို့ ခံစားရတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် လီကွမ်ကျူး ရဲ့ လုပ်ရပ်တွေကို မကျေနပ်တာလား ဆိုတာ မရှင်းလင်းပေ။

“မစ္စတာ လီ၊ မကြာသေးခင်က ရှင်နဲ့ နီးကပ်စွာ ပတ်သက်နေတဲ့ မှောင်ခိုမှု တစ်ခုကို ကျွန်မတို့ တွေ့ရှိခဲ့ပါတယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်မတို့နဲ့ လိုက်ခဲ့ပါ။ တကယ်လို့ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုက စွပ်စွဲချက်တွေကို အတည်ပြုနိုင်ပြီး ပါဝင်ပတ်သက်တဲ့ ငွေပမာဏ အရမ်း များပြားနေရင် ထောင်ဒဏ် ၁၅ နှစ်ထက် မနည်း ကျခံရနိုင်ပါတယ်”

လီကွမ်ကျူး နှုတ်ခမ်းတွေ တွန့်သွားပြီး ချင်းလန် ကို ကြည့်လိုက်လေသည်။

သူငယ်ချင်း.....

ချန်ဇီချီ က ငါ့ကို မိတ်ဆက်ပေးမယ့် သူငယ်ချင်းလား။

စိုက်ကြည့်ခံနေရတယ်လို့ ခံစားလိုက်ရတာနဲ့၊ ပါးနပ်ပြီး အရည်အချင်းရှိတဲ့ ချင်းလန် ချက်ချင်း နားလည်လိုက်ပြီး ချန်ဇီချီ ကို လက်ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်လေသည်။ 

“ငါတို့ အားလုံး သူငယ်ချင်းတွေပဲ၊ ဒီလောက် ယဉ်ကျေးပြီး စိမ်းကားနေစရာ မလိုပါဘူး၊ အရမ်း တရားဝင်လွန်းနေတယ်”

“ငါ သက်သေအထောက်အထားတွေကို မင်းကွန်ပျူတာထဲ ပို့ပြီးပြီ။ ငွေရောင် လက်ကောက် သုံးပြီး ကူးယူလိုက်ရုံပါပဲ။”

ကလစ်.......

လီကွမ်ကျူး ငွေရောင် လက်ကောက် တစ်ခု လက်ဆောင် ရရှိသွားပြီး၊ ချင်းလန် က သူ့ရဲ့ ထောက်ခံသူ အနေနဲ့၊ အစားအသောက် အဝတ်အစား အတွက် ပူပန်စရာ မလိုတော့မယ့် ဘဝကို ခံစားဖို့ သူ့ကို ပို့ဆောင်ပေးလိုက်လေသည်။

ချန်ဇီချီ က အလျင်အမြန် လာပြီး အလျင်အမြန် ပြန်သွားလေသည်။

ရှယ်ယာ ရာခိုင်နှုန်းကျော် ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ လီကွမ်ကျူး ကတော့ ဒီနေ့နောက်ပိုင်း ချူ လုပ်ငန်းစု အဆောက်အအုံမှာ နောက်ထပ် ပေါ်လာနိုင်တော့မှာ မဟုတ်ပါဘူး။

“ဘာလို့လဲ...”

လီကွမ်ကျူး ရဲ့ စိတ်ပျက်အားငယ်နေတဲ့ ပုံရိပ်ကို ကြည့်ပြီး၊ ချင်းလန် နောင်တတရားတွေနဲ့ သက်ပြင်းချလိုက်လေသည်။

“သခင်လေး ချင်း၊ ဘာလို့ သက်ပြင်းချနေတာလဲ”

အစည်းအဝေး ခန်းမထဲမှာ စာရွက်စာတမ်း လက်ခံရရှိထားတဲ့ ဒါရိုက်တာ တစ်ယောက်ချင်းစီက အဲ့ဒီ သက်ပြင်းချသံကြောင့် ကြောက်လန့်တကြား တုန်လှုပ်သွားကြလေသည်။

“ခင်ဗျားတို့နဲ့ မဆိုင်ပါဘူး၊ ကျွန်တော် ခင်ဗျားတို့ကို မသိပါဘူး။”

ချင်းလန် လက်ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်လေသည်။

ခြိမ်းခြောက်မှု အနည်းငယ် ဆိုရင် လုံလောက်ပြီ။ ဒီဒါရိုက်တာတွေကို ဘောင်းဘီထဲ သေးထွက်ကျတဲ့အထိ မခြောက်လှန့်နဲ့၊ အရမ်း ရှက်စရာ ကောင်းနေလိမ့်မယ်။

သူ ရောထွေးနေတဲ့ ခံစားချက်တချို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

ငါ နည်းနည်း ဖြောင့်မတ်လွန်းနေတာများလား။

ဒါက 

“ထျန်ဟိုင် မြို့ပြ လူငယ် လေးဦး” 

အတွက် အလွန်အကျွံ ဂရုစိုက်ပေးတာ မဟုတ်ဘူးလား။

လီမင်ဟွေး ရဲ့ အဖေက တစ်နေ့ကုန် အမှောင်ထဲမှာ နေထိုင်နေရလို့၊ သူက ကိုယ့်ကိုယ်ကို ပြုပြင်ပြောင်းလဲဖို့ အပြုသဘောဆောင်တဲ့ စွမ်းအင်တွေ ပြည့်ဝတဲ့ နေရာဆီ ပို့ပေးဖို့ ဦးဆောင်ခဲ့တယ်။

ဟွမ်ဝမ်ပင်း ကျတော့ သူ့အထောက်အထားကို နှစ် ၂၀ လောက် ဖုံးကွယ်ထားရလို့၊ သူ့ဖခင်အရင်းက ဘယ်သူလဲ ဆိုတာ တခြားသူတွေ သိအောင် သူက ဦးဆောင်ပြီး လုပ်ပေးခဲ့တယ်။

ပြီးတော့ ဟို “လူငယ်” ကိစ္စက ဘာလဲ

သူဌေးရဲ့ ချစ်သူကောင်မလေးက ချမ်းသာတဲ့ မိသားစုဆီမှာ အလုပ်လုပ်နေတယ် ဆိုတာ သိလိုက်ရတော့၊ သူက ကုန်ကျစရိတ်တွေကို မငဲ့ကွက်ဘဲ သူ့သူငယ်ချင်းတွေကို ခေါ်ပြီး သူမကို အားပေးခဲ့တယ်။

ဒါ ဗီလိန်အကြီးစား ဟုတ်သေးရဲ့လား။

ချင်းလန် ခံစားရတာက သူ့ပုံရိပ်က ဒီအချိန်မှာ အရင်ကထက် ပိုပြီး ခမ်းနားထည်ဝါပြီး တောက်ပလာသလိုပင်။