အခန်း (၁၃၅) လင်းယိုချူ ဇဝေဇဝါဖြစ်ခြင်း
ရူရုန် က ကျန်းကျစ်လင် သူ့ရှေ့မှာ ခေါင်းငုံ့ထားရတဲ့ ခံစားမှုကို အရသာခံနေလေသည်။
ဒါက အရာရှိ မိသားစုက အမျိုးသမီး တစ်ယောက် သူမရှေ့မှာ ပထမဆုံးအကြိမ် ခေါင်းငုံ့တာပဲ။
သူမ တမင်တကာ ခဏလောက် တွန့်ဆုတ်နေပြီး၊ ကျန်းကျစ်လင် ကိုယ့်ပါးကိုယ် ရိုက်တော့မယ့် အခြေအနေအထိ စောင့်ကြည့်ပြီးမှ ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောလိုက်လေသည်။
“ရှောင်ချင်း ဒီကိစ္စကို ဒီမှာတင် ရပ်လိုက်ကြရင် ကောင်းမလား အန်တီ့အတွက်တော့ ကိစ္စကြီး မဟုတ်ပါဘူး။ အန်တီ့စကား နားထောင်ပြီး ဒီတစ်ခါ သူတို့ကို လွှတ်ပေးလိုက်ပါ၊ ဟုတ်ပြီလား”
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ကျန်း မိသားစုက ထျန်ဟိုင်မြို့ မှာ အမြစ်တွယ်နေတာ ကြာပြီလေ။
အသာစီး နည်းနည်း ရတာ ကိစ္စမရှိပေမယ့်၊ တကယ်လို့ တစ်ဖက်လူကို အရမ်းကြီး စိတ်ဆိုးအောင် လုပ်လိုက်ရင်၊ အနာဂတ်မှာ သူတို့နဲ့ ဆက်ဆံရတာ ခက်ခဲသွားလိမ့်မယ်။
ချင်းလန် သမ်းဝေလိုက်ပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လက်ကာပြလိုက်လေသည်။
“ကောင်းပါပြီ၊ တခြား ကိစ္စ မရှိရင် ခင်ဗျားတို့ သွားလို့ရပြီ။ ဒါပေမဲ့ အန်တီ နဲ့ ယိုချူ အကြောင်း မကောင်း ပြောတာ ကျွန်တော် ထပ်ကြားရင်၊ ဖြေရှင်းရတာ ဒီလောက် လွယ်ကူမှာ မဟုတ်ဘူးနော်။”
“ဟုတ်ကဲ့၊ ဟုတ်ကဲ့၊ ဟုတ်ကဲ့! သခင်လေး ချင်း ရဲ့ သဘောထားကြီးမှု အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ရှင်။”
ကျန်းကျစ်လင် ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ဖော်ပြဖို့ အမြန် ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး၊ သူမခင်ပွန်းနဲ့ သားရဲ့ လက်ကို ဆွဲကာ သီးသန့်ခန်းထဲကနေ ထိတ်လန့်တကြား ထွက်ပြေးသွားလေသည်။
ကိုင်ယွမ် ဟိုတယ်ကနေ ထွက်ခွာပြီးမှ၊ သူမ ဒေါသတကြီးနဲ့ ခင်ပွန်းသည်ရဲ့ လက်ကို ခါထုတ်လိုက်လေသည်။
“ကျန်းဇယ်ဟွေ ငါ့ဘဝ တစ်လျှောက်လုံး ဒီလို မတရားမှုကို တစ်ခါမှ မခံစားခဲ့ရဖူးဘူး အဲ့ဒီကောင်လေးက တကယ်တမ်း ဘယ်သူမို့လို့လဲ တကယ်လို့ ရှင် ကျွန်မကို သေချာ ရှင်းမပြရင်၊ ရှင်နဲ့ ကျွန်မ ဇာတ်လမ်းမပြတ်သေးဘူးနော်”
ကျန်းကျစ်လင် ရဲ့ နှလုံးသားက မီးတောင်ပေါက်ကွဲသလို ဖြစ်နေပြီ၊ သူမ ဆက်ပြီး မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ပေ။ သူမက အဆင့်မြင့် အရာရှိကတော် တစ်ယောက်နဲ့ လုံးဝ မတူတော့ဘဲ၊ ကျန်းဇယ်ဟွေ ကို ကျိန်ဆဲ အော်ဟစ်နေတဲ့ အရပ်သူမတစ်ယောက်လို ဖြစ်နေလေသည်။
ကျန်းအာဟယ် လည်း ဒေါသထွက်နေပြီး၊ ခုနက သားအမိ နှစ်ယောက် အကြောင်း တွေးနေတုန်းပါပဲ။
“ဟုတ်တယ် အဖေ၊ ဘာလို့ ဟိုကောင်လေးက ရောက်လာတာနဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ တွေ့ဆုံပွဲကို လုသွားရတာလဲ ကျွန်တော်တို့က စကားတစ်ခွန်းတောင် ပြန်မပြောရဲကြဘူးလား”
စဉ်းစားပြီးနောက်၊ ကျန်းအာဟယ် သူပြောလိုက်တဲ့ စကားမှာ တစ်ခုခု မှားနေတာ သတိထားမိလိုက်လေသည်။
သူ့အဖေ ရူးသွပ်သွားပြီး သူ့အမေကို ရိုက်နှက်လိုက်တုန်းက သူလန့်သွားပြီး မတော်တဆ လေလည်မိလိုက်သေးတယ်လေ။
ကောင်းပြီလေ၊ ငါ မပြောရင် ဘယ်သူမှ သိမှာ မဟုတ်ပါဘူး။
ကျန်းဇယ်ဟွေ အသက်ပြင်းပြင်း ရှူသွင်းပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်လေသည်။
“ငြင်းခုန်မနေကြနဲ့တော့။ အဲ့ဒီ သခင်လေး ချင်း က ဘယ်သူလဲ ဆိုတာ မင်းတို့ သိလား သူက ယန်ကျင်း မြို့က ချင်း မိသားစုရဲ့ သားအကြီးဆုံး၊ သတင်းတွေထဲမှာ မကြာခဏ ပါတတ်တဲ့ သားလေ”
“ငါ မကြာခင် ပြည်နယ်အဆင့်ကို ပြောင်းရွှေ့ခံရတော့မယ် ဆိုတာ မင်းတို့ မသိဘူးလား တကယ်လို့ ငါ သခင်လေး ချင်း ကို စိတ်ဆိုးအောင် လုပ်မိရင်၊ သူက စကားနည်းနည်း ပြောလိုက်ရုံနဲ့၊ သတင်းတွေ ပျံ့သွားလိမ့်မယ်။ ငါ့ကို မဲပေးမယ့် ကောင်တွေ အကုန်လုံးက တခြားဘက်ကို မဲပေးသွားကြလိမ့်မယ်”
ချင်းလန် ရဲ့ အဖေက ကိုယ်ကျိုးအတွက် အာဏာအလွဲသုံးစား လုပ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒီကိစ္စတွေက ချင်း မိသားစုနဲ့ ဘာမှ မဆိုင်သလောက်ပါပဲ။
ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒါက သူတို့ရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားတွေ ကို တားဆီးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလေ။
“အပြစ်ရှိသူ လွတ်မြောက်သွားတာထက် အပြစ်မဲ့သူကို သတ်လိုက်တာက ပိုကောင်းတယ်”
ဆိုတဲ့ သဘောတရားကို ကျန်းဇယ်ဟွေ ကို ဘယ်သူ သင်ပေးဖို့ လိုလို့လဲ။
သူကိုယ်တိုင် မရေမတွက်နိုင်အောင် လုပ်ခဲ့ဖူးတာပဲ။
“သခင်လေး ချင်း က သဘာဝအတိုင်း မာနကြီးတယ်။ တကယ်လို့ မင်းတို့ တခြား သခင်လေး တစ်ယောက်ယောက်ကို စိတ်ဆိုးအောင် လုပ်မိရင်၊ ငါ တောင်းပန်ပြီး ပြီးလိုက်လို့ ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ စိတ်ဆိုးအောင် လုပ်ဖို့ ရွေးချယ်စရာ လူတွေ အများကြီးထဲက၊ မင်းတို့က သခင်လေး ချင်း ကိုမှ ရွေးချယ်ခဲ့တယ်ပေါ့ ပြီးတော့ မင်းက သူ့နာမည်တပ်ပြီးတောင် စော်ကားခဲ့သေးတယ် မင်းကို ရိုက်လိုက်တာက သက်ညှာလွန်းရာတောင် ရောက်နေသေးတယ် နားလည်လား”
ကျန်းဇယ်ဟွေ လည်း ဒေါသထွက်နေတာပင်။
သူ့မိန်းမနဲ့ သားကြောင့် ဖြစ်ရတဲ့ ဒီကိစ္စသေးသေးလေးကြောင့်၊ သူ့ရဲ့ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း လုပ်ငန်းပျက်စီးလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့ရတာ။
သူ အခုထိ ကြောက်လန့်ပြီး တုန်နေတုန်းပဲ၊ ဒါပေမဲ့ သူ သခင်လေး ချင်း ဆီသွားပြီး ရှင်းပြချက် တောင်းဖို့ မဝံ့ရဲပေ။ သူ့နှလုံးခုန်သံတွေ အရမ်း မြန်နေလေသည်။
ကျန်းကျစ်လင် တံတွေး မျိုချလိုက်ပြီး၊ သူမကျောပြင် တစ်ခုလုံး ချွေးစေးတွေ ရွှဲနေလေသည်။
သူမက အရာရှိ လောကထဲ မရောက်ဖူးပေမယ့်၊ ဒီလောကနဲ့ ထိတွေ့နေတာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာခဲ့ပြီမို့ သူမခင်ပွန်း ဘယ်သူ့အကြောင်း ပြောနေလဲ ဆိုတာ သူမ သိပါတယ်။
သူမ စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်လေသည်။
“ကျွန်မ ခုနက လုံလောက်အောင် မနှိမ့်ချခဲ့ဘူးလား ကျွန်မ ပြန်သွားပြီး ရူရုန် ရှေ့မှာ ကိုယ့်ပါးကိုယ် အကြိမ်နည်းနည်းလောက် ထပ်ရိုက်ပြရမလား အဲ့ဒါက အခြေအနေကို လုံးဝ ကယ်တင်နိုင်မလား”
ချင်းလန် ရဲ့ အထောက်အထားကို သိလိုက်ရတဲ့ အခိုက်အတန့်မှာ၊ သူမ ဒုက္ခကြီးကြီး ရောက်နေပြီ ဆိုတာ သိလိုက်ရလေသည်။
ရူရုန် နဲ့ အဆင်ပြေလား မပြေလား ဆိုတာ အရေးမကြီးတော့ပါဘူး။
တကယ်လို့ သူမခင်ပွန်း ရာထူးတိုးမယ့် လုပ်ငန်းစဉ်မှာ သူမရဲ့ လုပ်ရပ်တွေကြောင့် မတော်တဆမှု တစ်ခုခု ကြုံတွေ့ခဲ့ရရင်၊ သူမရဲ့ ကောင်းမွန်တဲ့ နေ့ရက်တွေ အဆုံးသတ်သွားဖို့ များနေပြီ။
ဒါက ကျန်း မိသားစုရဲ့ အနာဂတ်နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ အဓိက အဖြစ်အပျက်ကြီးလေ။
သူမ ကြောက်လန့်နေရင်းနဲ့၊ နည်းနည်းလည်း နာကြည်းမိလေသည်။ ဘာလို့ ဟိုမြေခွေးမ ရူရုန် က ဒီလောက် ကံကောင်းရတာလဲ။
သူတို့က သခင်လေး ချင်း လို ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးနဲ့ ဘယ်လို အဆက်အသွယ် ရခဲ့ကြတာလဲ။
တကယ်လို့ သူမမှာ သမီးတစ်ယောက်သာ ရှိရင်၊ လင်းယိုချူ ထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုကောင်းနေမှာ။
သူမ ဒါကို စဉ်းစားရင်း၊ သားဖြစ်သူကို ကြည့်တဲ့ မျက်လုံးတွေက ပိုပိုပြီး မနှစ်မြို့စရာ ကောင်းလာလေသည်။
“ထားလိုက်ပါတော့၊ မင်းတို့ ဒီကိစ္စထဲ နောက်ထပ် မပါဝင်သင့်တော့ဘူး။ အခုက စပြီး လင်း မိသားစု ကိစ္စတွေကို ငါ ကိုယ်တိုင် ကိုင်တွယ်တော့မယ်။ လင်း မိသားစုရဲ့ အာရုံပြောင်းလာတဲ့အခါ၊ ငါ သူတို့ကို ကူညီပေးမယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့က စီးပွားရေးသမားကြီးတွေလေ။ ထျန်ဟိုင်မြို့ က ပြည်သူတွေ အတွက် အခွန်ထမ်းဆောင်သူ အရင်းအမြစ်နဲ့ အလုပ်အကိုင် အခွင့်အလမ်းတွေ ပေးလိမ့်မယ်လို့ ပြောတာ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်ပါတယ်။”
ကျန်းဇယ်ဟွေ နဖူးကို ပွတ်လိုက်ပြီး၊ ဘာမှ ဆက်မပြောချင်တော့ဘဲ၊ အပြင်မှာ စောင့်နေတဲ့ကားပေါ် တက်လိုက်လေသည်။
ကျန်းကျစ်လင် နဲ့ ကျန်းအာဟယ် လည်း လိုက်ပါ စီးနင်းလိုက်ကြသည်။
သူတို့ သုံးယောက်စလုံး ကိုယ့်အတွေးနဲ့ကိုယ် ဖြစ်နေကြလေသည်။
…
VIP သီးသန့်ခန်း အတွင်းမှာတော့၊ ရူရုန် အလွန် ပျော်ရွှင်နေပြီး၊ ချင်းလန် ရဲ့ ပန်းကန်လုံးထဲ ဟင်းတွေ မပြတ် ထည့်ပေးနေကာ ဝိုင်ငှဲ့ပေးနေလေသည်။
သူမက ယောက္ခမ နဲ့ လုံးဝ မတူပဲ သူမက ဂရုစိုက်တတ်တဲ့ အိမ်ဖော်မလေး တစ်ယောက်နဲ့ တူနေတာပင်။
လင်းယိုချူ ဘေးကနေ ကြည့်နေပြီး၊ အမှန်တရားကို ဖွင့်ပြောဖို့တောင် မဝံ့ရဲတော့ပေ။
တကယ်လို့ ဒီအရေးကြီးတဲ့ အချိန်မှာ ချင်းလန် က သူမရည်းစား မဟုတ်ဘဲ၊ ဒိုင်းကာအဖြစ် ငှားလာတဲ့ သူပါလို့ သူမအမေကို ပြောလိုက်ရင်၊ သူမ ဒုက္ခအကြီးအကျယ် ရောက်သွားလိမ့်မယ်။
မနက်ဖြန် ပြီးရင်၊ လင်း မိသားစုမှာ သူမလို သမီးမျိုး ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ သူမ စိုးရိမ်မိလေသည်။
ဝိုင် အကြိမ်ကြိမ် သောက်ပြီးတော့
ရူရုန် ပြုံးပြီး ပြောလိုက်လေသည်။
“ရှောင်ချင်း၊ မိုးချုပ်နေပြီ။ ဒီမှာပဲ နေပြီး အနားယူလိုက်ပါလား အန်တီ ရှောင်ချင်း အတွက် နှစ်ယောက်အိပ်ခန်းစီစဉ်ပေးပါ့မယ်။”
လင်းယိုချူ အံ့ဩပြီး မျက်လုံးပြူးသွားကာ နည်းနည်း ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားလေသည်။
တစ်ခုခု မှားနေပြီ........
ဘာလို့ စံချိန်မီ အခန်း မဟုတ်ဘဲ နှစ်ယောက်အိပ် ခန်း ဖြစ်နေရတာလဲ။
ဒါ အဓိပ္ပာယ် မရှိဘူး။
အမေ့ရဲ့ သဘောထားကို ကြည့်ရင်၊ သူမနဲ့ ချင်းလန် ကို အတူတူ အိပ်ခိုင်းဖို့ ကြိုးစားနေတာ မဟုတ်ဘူးလား။
ဘာလို့ နောက်ဆုံးမိနစ်ကျမှ စိတ်ပြောင်းသွားရတာလဲ။
သူမ ရှေ့တိုးသွားပြီး ရူရုန် ရဲ့ နားနားကပ်ပြီး စပ်စုချင်စိတ်နဲ့ တိုးတိုးလေး မေးလိုက်လေသည်။
“မေမေ၊ တကယ်ပဲ လိုအပ်လို့လား မေမေက နှစ်ယောက်အိပ်ခန်းဘိုကင် လုပ်လိုက်ရင်၊ သူနဲ့ သမီးက ကုတင်တစ်လုံးစီ ခွဲအိပ်ရမှာလေ။ သူ့အိမ်သူ ပြန်ပြီး အနားယူခိုင်းတာက ပိုမကောင်းဘူးလား။”
ရူရုန် လှည့်ကြည့်ပြီး သူမကို မျက်လုံး လှန်ကြည့်လိုက်လေသည်။
ငါ တကယ် ဒေါသထွက်တာပဲ။ ငါ့သမီး ခေါင်းထဲမှာ ဘာတွေ ရှိနေလဲ ငါ တကယ် မသိတော့ဘူး။ ငါ ဘာစဉ်းစားနေလဲ ဆိုတာ သူ နားမလည်ဘူးလား။
အရာရာ ချောချောမွေ့မွေ့ ဖြစ်စေဖို့၊ သူမ သတိပေးရတော့မယ့် ပုံပဲ။
“တုံးလိုက်တဲ့ ကောင်မလေး၊ နင် အရမ်း ခေါင်းမာတာပဲ နှစ်ယောက်အိပ် ခန်း ဆိုတာ နင်တို့ ကုတင်တစ်လုံးစီ ခွဲအိပ်ဖို့ မဟုတ်ဘူး”
အဲ့ဒီမှာ နင်ထင်တာထက် ပိုတဲ့ အကြောင်းအရင်း ရှိတယ်၊ နင်ထင်သလို ရိုးရှင်းတာ မဟုတ်ဘူး။ နင် အရမ်း ရိုးအလွန်းတယ်။
“နင်က ငါ့သမီး ဖြစ်ရမယ့်သူလေ ငါ ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက် တုံးအတဲ့ ကလေးကို မွေးခဲ့မိပါလိမ့် ငါ တကယ် မသိတော့ဘူး”
ရူရုန် က နှစ်ယောက်အိပ် ခန်း အကြောင်း ဇာတ်လမ်းဆင် ပြောနေတယ်လို့ နင် တကယ် ထင်နေတာလား။
သူမက စဉ်းစားတွေးခေါ်တတ်ပြီး ဖြစ်လာနိုင်တဲ့ အခြေအနေ အားလုံးအတွက် ပြင်ဆင်ထားပြီးသားပင်။
ခြေလှမ်း တစ်လှမ်း မလှမ်းခင် သုံးလှမ်းလောက် ကြိုစဉ်းစားထားလေသည်။
ဒါတွေ အားလုံးက ချင်းလန် ပိုပြီး သက်တောင့်သက်သာ အနားယူနိုင်ဖို့အတွက်ပင်ဖြစ်လေသည်။