အခန်း (၁၁၈) သူဌေးကြီး ဟွမ် ခင်ဗျားမိန်းမက...
“မင်း ဘယ်သူလဲ ဒါ မင်းနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ”
ဟွမ်ဝမ်ဘင် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်လေသည်။ ချင်းလန် ကို သူ အရမ်း စိတ်တိုနေပေမယ့်၊ ချင်းလန် က အလွယ်တကူ ကစားလို့ရမယ့် လူစားမျိုး မဟုတ်ဘူးလို့ ခံစားနေရတာကြောင့် တမင်တကာ ပစ်မှတ်မထားဘဲ နေခဲ့တာပင်။
ဒါပေမဲ့ သူ ပြဿနာ စမရှာရသေးခင်မှာပဲ ချင်းလန် က သူ့ကို စပြီး ပြဿနာ ရှာလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူ ထင်ထားမှာလဲ။
ဒါကို ဘယ်လို သည်းခံနိုင်မှာလဲ။
ဟွမ်ဝမ်ဘင် က ဘယ်တုန်းက သူများ အနိုင်ကျင့်တာ ခံဖူးလို့လဲ။
“ဒါ နင့်ကောင်လေးလား”
ဟွမ်ဝမ်ဘင် ချင်းလန် ကို လက်ညှိုးထိုးပြီး၊ လင်းရှီးအာ ကို မနှစ်မြို့တဲ့ အကြည့်နဲ့ ကြည့်လိုက်လေသည်။
လင်းရှီးအာ သူ့ကို ဒေါသတကြီး ပြန်ကြည့်လိုက်ပေမယ့် ဘာမှ မပြောခဲ့ပေ။
သူမ လက်ခံချင်လို့လား၊ ဒါမှမဟုတ် ဟွမ်ဝမ်ဘင် လို ညစ်ပတ်တဲ့ ကောင်နဲ့ မပတ်သက်ချင်လို့လား ဆိုတာတော့ မသိပေ။
“သေစမ်း၊ မိန်းမယုတ်”
ဟွမ်ဝမ်ဘင် ဆဲဆိုကြိမ်းမောင်းလိုက်ပြီး၊ လင်းရှီးအာ ရဲ့ မိဘတွေ ရှေ့မှာတောင် မာနကြီးစွာ ပြုမူနေလေသည်။
“ငါက နင့်ကို ဘယ်သူမှ မထိဖူးသေးတဲ့ အပျိုစင်လေး မှတ်နေတာ၊ တကယ်တော့ နင်က အမှိုက်သရိုက် တစ်ခုပါလား”
“နင်”
လင်းရှီးအာ ဒါကို ကြားလိုက်ရတော့ မျက်လုံးတွေ ချက်ချင်း နီရဲလာလေသည်။
ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက် အရှက်မဲ့တဲ့ လူမျိုး ရှိနေရတာလဲ။
သူမ သူ့အချစ်ကို လက်မခံတာနဲ့၊ သူက လူငှားပြီး သူမမိသားစု ခေါက်ဆွဲဆိုင်ကို ရိုက်ခွဲခိုင်းတယ်။ အခု ကိစ္စမပြီးသေးဘဲ သူက သူမကို ဒီလောက် ရက်ရက်စက်စက် ကျိန်ဆဲနေပြန်ပြီ။
ဖြောင်း.......
လင်းရှီးအာ စကားမပြောနိုင်ခင်မှာပဲ၊ ချင်းလန် ရှေ့တိုးသွားပြီး သူ့မျက်နှာကို အားကုန် ရိုက်ချလိုက်လေသည်။
ဟွမ်ဝမ်ဘင် ရဲ့ ဘယ်ဘက် ပါးပြင်က မျက်စိနဲ့ မြင်သာတဲ့ နှုန်းနဲ့ လျင်မြန်စွာ ရောင်ရမ်းလာလေသည်။
“မင်း ငါ့ကို ရိုက်ရဲတယ်ပေါ့”
ဟွမ်ဝမ်ဘင် မျက်နှာကို အုပ်ထားပြီး၊ ချင်းလန် ကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်လိုက်လေသည်။ ဒေါသကြောင့် သူ သုံးနေကျ ဆဲရေးစကားတွေ ပါးစပ်ကနေ ထွက်ကျလာလေသည်။
ချင်းလန် သူ့မျက်နှာကို နောက်ထပ် အားကုန် တစ်ချက် ထပ်ရိုက်လိုက်လေသည်။
မကြာခင်မှာပဲ ဟွမ်ဝမ်ဘင် ရဲ့ မျက်နှာက ဘေးနှစ်ဖက်စလုံး အရွယ်အစား တူညီသွားလေသည်။
ဟူး......
ချင်းလန် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး၊ စိတ်ထဲမှာ အများကြီး သက်သာသွားသလို ခံစားလိုက်ရလေသည်။
မဟုတ်ရင် အဲ့ဒီနေရာမှာ အမြဲတမ်း ထူးဆန်းနေသလို၊ အချိုးအစား မညီသလို ဖြစ်နေပြီး၊ အဲ့ဒါက သူ့ကို အရမ်း မသက်မသာ ဖြစ်စေလို့ပင်။
“မင်း စောင့်နေလိုက်”
ဟွမ်ဝမ်ဘင် ခုနက ချင်းလန် လူကောင်ကြီးကြီး တစ်ယောက်ကို မျက်နှာနဲ့ ကြမ်းပြင် မိတ်ဆက်သွားအောင် ကန်လိုက်တာ မြင်လိုက်ရလေသည်။ ဒီကောင် စွမ်းရည်ရှိမှန်း သိလို့ သူ ကိုယ်တိုင် ဘာမှ မလုပ်ဘဲ၊ အကူအညီ တောင်းဖို့ ဖုန်းထုတ်လိုက်လေသည်။
ချင်းလန် ဂရုစိုက်မနေတော့ဘဲ ဖုန်းကို လုယူလိုက်ပြီး၊ ကြက်ပေါက်လေး တစ်ကောင်ကို ကိုင်ထားသလို ဟွမ်ဝမ်ဘင် ရဲ့ လက်ဗွေနဲ့ ဖုန်းသော့ဖွင့်လိုက်လေသည်။ ထို့နောက် အဆက်အသွယ် ထဲ ဝင်ပြီး ဖုန်းခေါ်လိုက်ကာ၊ စပီကာဖွင့်ပြီး ဟွမ်ဝမ်ဘင် နားနားမှာ တေ့ပေးထားလိုက်လေသည်။
“ပြောစရာ ရှိရင် ပြော၊ မရှိရင် ပါးစပ်ပိတ်ထား။ ငါ မအားဘူး”
ဖုန်းတစ်ဖက်က ဟွမ်ချန် ရဲ့ အသံက စိတ်တိုမှုတွေ ပြည့်နှက်နေလေသည်။
ဟွမ်ဝမ်ဘင် သူ့ရှေ့က ချင်းလန် ကို ကြည့်ပြီး သွားကြိတ်လိုက်လေသည်။ မူလက သူ သူ့ဖခင်ကို အသိမပေးဘဲ ကိုယ့်ဘာသာ လူခေါ်ပြီး ရှင်းဖို့ ရည်ရွယ်ထားပေမယ့်၊ အခု သူ စိတ်ပြောင်းသွားလေသည်။
ချင်းလန် သေချင်နေမှတော့၊ သေခွင့်ပေးလိုက်ရတာပေါ့။
“အဖေ ကျွန်တော် အရိုက်ခံလိုက်ရပြီ လူခေါ်ပြီး ကျွန်တော့်ကို မြန်မြန် လာကယ်ပါဦး အစားအသောက်တန်းက လင်းခေါက်ဆွဲဆိုင်မှာ”
“သေစမ်း ဘယ်ကောင်က ငါ့သားကို ထိရဲတာလဲ စောင့်နေ၊ ငါ အခုချက်ချင်း လာခဲ့မယ်”
တီ တီ တီ~
ဖုန်းလိုင်း ပြတ်တောက်သွားခဲ့လေသည်။
ဟွမ်ဝမ်ဘင် မျက်လုံးတွေ သွေးရောင်လွှမ်းနေပြီး၊ ချင်းလန် ကို ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်လေသည်။
“ငါ့အဖေ ရောက်လာရင် မင်း သေပြီ”
“မင်း ဒုက္ခရောက်တော့မယ့် အခြေအနေကို ထောက်ထားပြီး၊ ငါ မင်းကို ထပ်မရိုက်တော့ပါဘူး။ မုန်တိုင်းမလာခင် ခဏလောက်အေးဆေးနေခွင့်ပေးလိုက်မယ်။”
ချင်းလန် ပခုံးတွန့်လိုက်ပြီး၊ ဟွမ်ဝမ်ဘင် ကို ဆက်ပြီး အာရုံစိုက်မနေချင်တော့ပေ။
ဒီကောင်က လူမိုက်သက်သက်ပင် ရွေးချယ်ခံ မျက်နှာဖြတ်ရိုက်ဖို့ အသုံးချခံရမယ့် သူပေါ့။ သူ့အတွက် စကားကုန်ခံနေစရာ မလိုပေ။
အဓိက ပစ်မှတ်က ဟွမ်ချန် သာမဟုတ်ရင် ဟွမ်ဝမ်ဘင် ကို သတ်ဖို့ ဒီလောက် အပင်ပန်းခံနေစရာ လိုလို့လား။
“အစ်ကို ချင်း၊ အဆင်ပြေပါ့မလား ဟွမ် မိသားစုက အာဏာရှိတဲ့ နောက်ခံ ရှိတယ်၊ သူတို့က အလွယ်တကူ လုပ်လို့ရမယ့် သူတွေ မဟုတ်ဘူး။”
လင်းရှီးအာ စိုးရိမ်ပူပန်မှုတွေ ပြည့်နှက်နေပြီး၊ ချင်းလန် တစ်ခုခု ဖြစ်သွားမှာ ကြောက်ရွံ့နေလေသည်။
ချင်းလန် ချစ်ခင်စွာ လက်လှမ်းပြီး သူမရဲ့ မြင်းမြီးပုံစံရှိတဲ့ ဆံပင်ရှည်တွေကို ပွတ်သပ်ပေးကာ နှစ်သိမ့်လိုက်လေသည်။
“မကြောက်ပါနဲ့၊ အစ်ကို ရှိတယ်လေ။”
ထို့နောက် သူ လင်းထျန်လင်း နဲ့ သူ့ဇနီးကို ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။
“ဦးလေးနဲ့ အဒေါ်၊ ဒီဆိုင်ကို ပြန်လည် ပြင်ဆင်ဖို့ ဘယ်လောက် ကုန်ကျမလဲ တွက်ထားလိုက်ကြ။ တကယ့် ငွေထုတ်ပေးမယ့်သူမကြာခင် ရောက်လာတော့မယ်”
မကြာခင်မှာပဲ.....
အနီးမှာ လူမိုက်ရုပ်ပေါက်တဲ့ သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားတစ်ဦးက အနက်ရောင် ဝတ်စုံနဲ့ သက်တော်စောင့် ၂၀ ထက် မနည်းတဲ့ လူအုပ်ကြီးကို ဦးဆောင်ပြီး ဒေါသတကြီး လမ်းလျှောက်လာလေသည်။
ဦးဆောင်လာတဲ့ လူမိုက်ရုပ်နဲ့ လူက ဟွမ်ချန် မှတပါး တခြားသူ မဟုတ်ပေ။ သူ့ရဲ့ လက်ရှိ ကြွယ်ဝချမ်းသာမှုတွေက အဲ့ဒီတုန်းက သူ့ရဲ့ ရဲရင့်ပြီး ရက်စက်တဲ့ တိုက်ခိုက်မှုတွေကနေ ရရှိလာတာ ဖြစ်ပြီး၊ သူ့မှာ အလွန် ပြင်းထန်တဲ့ ဒေါသအိုးကြီး ရှိလေသည်။
သူ့ရဲ့ တစ်ဦးတည်းသော သား အရိုက်ခံလိုက်ရလို့၊ သူ အစည်းအဝေးကို စိတ်ဝင်စားမှု ပျောက်ဆုံးသွားပြီး၊ ပြဿနာ ဖြေရှင်းဖို့ အပြေးအလွှား ရောက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။
“အဖေ ကျွန်တော့်ကို ရိုက်တာ ဒီကောင်ပဲ”
ဟွမ်ဝမ်ဘင် ချင်းလန် ရှိရာဘက်ကို လက်ညှိုးထိုးပြပြီး ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်လိုက်လေသည်။
မူလက ဒေါသထွက်နေတဲ့ ဟွမ်ချန် တစ်ယောက် လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး လင်းရှီးအာ ဘေးမှာ ရပ်နေတဲ့ ချင်းလန် ကို တွေ့လိုက်ရတော့ နှုတ်ခမ်း မတွန့်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။
သူ နောက်လှည့်ပြီး သူ့သားမျက်နှာကို အားကုန် ရိုက်ချလိုက်လေသည်။
“ပါးစပ်ပိတ်ထား မင်း သေချင်နေတာလား သခင်လေး ချင်း ကို မင်းက သွားစရဲတယ်ပေါ့ မင်း အသက်မရှင်ချင်တော့ဘူးလား”
ဟွမ်ဝမ်ဘင် ပူလောင်နေတဲ့ ပါးပြင်ကို အုပ်ထားပြီး၊ သူ့ရဲ့ မကောင်းတဲ့ ခံစားချက်ကြီး လုံးဝ မှန်ကန်သွားလေသည်။
ချင်းလန် က အလွယ်တကူ ကစားလို့ရမယ့် လူစားမျိုး မဟုတ်ဘူးလို့ သူ ခံစားခဲ့ရပေမယ့်၊ အရိုက်ခံရပြီးမှတော့ သူ ဘယ်လိုလုပ် ဒေါသ မထွက်ဘဲ နေနိုင်မှာလဲ။
အခု သူ့အဖေကို ခေါ်လိုက်တော့၊ ချင်းလန် ကို သင်ခန်းစာ ပေးမယ့်အစား၊ သူပဲ ပါးရိုက်ခံလိုက်ရတယ်။ သူ့လို အရူးတစ်ယောက်တောင် ချင်းလန် ရဲ့ နောက်ခံက သူ ထင်ထားတာထက် အများကြီး ပိုကြီးမားတယ် ဆိုတာ သိလိုက်ပြီ။
“သခင်လေး ချင်း၊ တောင်းပန်ပါတယ်ဗျာ၊ နားလည်မှုလွဲတာပါ၊ အားလုံး နားလည်မှုလွဲတာပါ။ ကလေးက နားမလည်လို့ပါ၊ ကျေးဇူးပြုပြီး စိတ်ထဲ မထားပါနဲ့၊ လေလည်သလိုပဲ သဘောထားပြီး လွှတ်ပေးလိုက်ပါ။”
ဟွမ်ချန် က ဒင်ဖန်းတွေ့ဆုံပွဲကို အရင်က တက်ရောက်ဖူးလေသည်။ ချင်းလန် နဲ့ စကားမပြောဖူးပေမယ့် အဝေးကနေ အကဲခတ်ခဲ့ဖူးသည်။
ဒါက သခင်လေးထန်တောင် အလွန် လေးစားစွာ ဆက်ဆံရတဲ့ VIP တစ်ယောက်လေ။ သူက ဘယ်လိုလုပ် ပြစ်မှားနိုင်မှာလဲ။
ဂလု......
လင်းရှီးအာ ရဲ့ မိခင်က တံတွေး မျိုချလိုက်ပြီး၊ ချင်းလန် ကို အံ့ဩမှင်သက်စွာ စိုက်ကြည့်နေလေသည်။
ချင်းလန် ရဲ့ မြင့်မြတ်တဲ့ အဆင့်အတန်းကို သိလိုက်ရတော့၊ သက်တော်စောင့် ၂၀ ကျော် ခေါ်လာတဲ့ ဟွမ်ချန် တောင် သူ့ကို ကြောက်လွန်းလို့ မလှုပ်ရဲဘဲ၊ သူ့သား ဝက်ခေါင်းလို ဖြစ်အောင် အရိုက်ခံထားရတာကို မြင်တာတောင် ဦးညွှတ်နေရတယ်။
“ဒီဆိုင်က ဘယ်လောက်တန်လဲ ကျွန်တော် လျော်ပေးပါ့မယ်”
ဟွမ်ချန် က လင်းရှီးအာ ရဲ့ မိဘတွေကို ယဉ်ကျေးစွာ အမြန် မေးမြန်းလိုက်လေသည်။
ဆိုင်ကို ရိုက်ခွဲတာလား.....
ဒီနည်းလမ်းကို သူ မရေမတွက်နိုင်အောင် မြင်ဖူးလေသည်။ သူ့ရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ စွမ်းရည်တွေကို အမွေဆက်ခံထားတဲ့ သူ့သားကလွဲရင် ဘယ်သူ ဖြစ်နိုင်ဦးမှာလဲ။
လင်းထျန်လင်း ထစ်ငေါ့စွာ ပြောလိုက်လေသည်။
“သုံး... လောက်...”
သူ စကားမဆုံးခင် ဟွမ်ချန် ချက်ချင်း သဘောတူလိုက်လေသည်။
“ကောင်းပြီ ၃ သန်းယူလိုက်၊ ကျွန်တော် ခဏနေရင် လွှဲပေးလိုက်မယ်”
လင်းထျန်လင်း ကြောင်အသွားလေသည်။ သူ လိုချင်တာက ၃ သန်း မဟုတ်ပါဘူး၊ ၃ သိန်း ပါ။
သို့သော် သူ့ခေါက်ဆွဲဆိုင်က နှစ်ပေါင်းများစွာ ဖွင့်လှစ်လာခဲ့ပြီး နာမည်ဂုဏ်သတင်း တစ်ခု ရှိတာကြောင့်၊ မျက်မြင် ဆုံးရှုံးမှုတွေပေါ် အခြေခံပြီး ဈေးနှုန်း မသတ်မှတ်သင့်ဘူးလို့ ခံစားရတာကြောင့် သူ ခဏလောက် တွန့်ဆုတ်နေခဲ့တာပင်။
ဒါပေမဲ့ ဟွမ်ချန် က ၃ သန်း ပေးမယ်လို့ ဘယ်သူ ထင်ထားမှာလဲ။
သူတင် မကဘူး၊ လင်းရှီးအာ နဲ့ သူမအမေလည်း တော်တော်လေး ကြောက်လန့်သွားကြလေသည်။
ဟွမ်ဝမ်ဘင် နောက်ကနေ ကြည့်နေပြီး၊ အလွန် မကျေမနပ် ဖြစ်နေပေမယ့်၊ သူ့အဖေရဲ့ အပြုအမူက ချင်းလန် ကို ကြောက်ရွံ့တဲ့ လက္ခဏာ ဆိုတာ သူ သိလေသည်။
ချင်းလန် ကို ဘယ်လို ကိုင်တွယ်ရမလဲ။
သူ့မှာ သတ္တိ မရှိတော့တာကြောင့်၊ သူ့ရဲ့ နာကြည်းမှု အားလုံးကို လင်း မိသားစုဆီ လွှဲပြောင်းလိုက်ပြီး၊ သူ့မျက်လုံးထဲမှာ ယုတ်မာတဲ့ အရိပ်အယောင် တစ်ခု လက်ခနဲ ပေါ်လာလေသည်။
“မစ္စတာ ဟွမ်၊ လျော်ကြေး ပိုပေးပြီး ဒီကိစ္စကို ဖြေရှင်းဖို့ ကြိုးစားနေတာလား”
ချင်းလန် က ကစားချင်စိတ် ပါတဲ့ အပြုံးတစ်ခု ပြုံးလိုက်လေသည်။
ဟွမ်ချန် က မျက်နှာလိုမျက်နှာရ အမူအရာနဲ့ ပြောလိုက်လေသည်။
“သခင်လေး ချင်း၊ ကလေးက တကယ် နားမလည်လို့ပါ။ သူက ကျွန်တော့်ရဲ့ တစ်ဦးတည်းသော သားပါ။ ကျေးဇူးပြုပြီး သဘောထားကြီးကြီး ထားပြီး လွှတ်ပေးလိုက်ပါ။ ကျွန်တော် ၁၀ ဆ လျော်ကြေးပေးဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး ကလေးအပေါ် အပြစ်မယူပါနဲ့။”
“ဒီကို ခဏလောက် လာခဲ့ပါဦး။”
ချင်းလန် ရှုပ်ပွနေတဲ့ ခေါက်ဆွဲဆိုင်ထဲ လမ်းလျှောက်ဝင်သွားလေသည်။ လုံးဝ ရှုပ်ပွနေပေမယ့် ခြေချစရာ နေရာတော့ ရှိပါသေးသည်။
ဟွမ်ချန် လိမ္မာစွာ အနားကပ်သွားပြီး၊ ချင်းလန် ဖုန်းမျက်နှာပြင်ကို ကြည့်လိုက်ရာ၊ သူ့မျက်လုံးတွေ ချက်ချင်း နီရဲလာလေသည်။
ချင်းလန် ဖုန်းထဲက ဓာတ်ပုံကို ပုတ်ပြလိုက်ပြီး လှောင်ပြောင်လိုက်လေသည်။
“သူဌေးကြီး ဟွမ်၊ ခင်ဗျားမိန်းမက ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းမှု ကောင်းသားပဲ၊ အသားအရေ တော်တော် ဖြူတာပဲနော်”