အခန်း (၁၁၃) လေ့ကျင့်မှု များများလုပ်
သွေးနီရောင် မန်ဒါလာ ရဲ့ နောက်ကို လိုက်ပြီး၊ ချင်းလန် ထောင့်ကွေ့ အနည်းငယ် ချိုးပြီးနောက် အမျိုးသမီး သန့်စင်ခန်းထဲသို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဝင်ရောက်သွားတော့ ပြတင်းပေါက်နားမှာ ရပ်နေတဲ့ လှပတဲ့ ပုံရိပ်တစ်ခုကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။
သူမက အဝေးကို ငေးကြည့်နေကာ အနက်ရောင်ခါးစည်း က သူမရဲ့ သွယ်လျတဲ့ ခါးလေးကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် စည်းနှောင်ထားပြီး၊ သူမရဲ့ ဆွဲဆောင်မှု ရှိတဲ့ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်ကို အပြည့်အဝ ပေါ်လွင်စေလေသည်။သူမက သွယ်လျကာ လှပတဲ့ ကောက်ကြောင်းတွေနဲ့ ပြည့်စုံလေသည်။
လေပြည်ညင်းလေး တစ်ချက် တိုက်ခတ်လာရာ သူမရဲ့ ရှည်လျားနက်မှောင်တဲ့ ဆံနွယ်တွေ လေထဲမှာ လွင့်ပျံသွားပြီး၊ ဆံခြည်မျှင် တစ်ခုစီက သင်းပျံ့တဲ့ ရနံ့လေးကို သယ်ဆောင်ကာ ချင်းလန် နှာခေါင်းဝဆီ ရောက်ရှိလာလေသည်။
“ညနေတောင် မစောင်းသေးဘူး ရောဂါထနေပြီလား”
ချင်းလန် ရဲ့ ရုတ်တရက် မှတ်ချက်စကားက တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေတဲ့ လေထုကို ဖြိုခွင်းလိုက်လေသည်။
အမျိုးသမီး တစ်ယောက် အဝေးကို ငေးကြည့်နေတဲ့ သွေးနီရောင် မန်ဒါလာ ရဲ့ လှပတဲ့ မြင်ကွင်းလေး ပျက်စီးသွားလေပြီ။
သူမ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူမမျက်နှာ အပြည့်အဝ ပေါ်လာပြီး၊ ဆွဲဆောင်မှု ရှိတဲ့ မျက်လုံးတွေထဲမှာ ဒေါသတွေ တောက်လောင်နေလေသည်။
ချင်းလန် ရှေ့မှာ သူမအတွက် မာန ဆိုတာ မရှိတော့ပေ အေးစက်သလို ဟန်ဆောင်နေတာက အလကားပဲမို့ သူမ ပြတ်ပြတ်သားသား ပြောလိုက်လေသည်။
“ကျွန်မအစ်မ လိုချင်တဲ့ သဲလွန်စတွေကို ရှင် ပေးနိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။ ပြီးတော့ အခုက စပြီး သူမကို ဒုက္ခ မပေးပါနဲ့တော့။”
ချင်းလန် မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး မျက်နှာပေါ်မှာ ကစားချင်စိတ် ပါတဲ့ အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာလေသည်။
သွေးနီရောင် မန်ဒါလာ က ချန်ဇီချီ ကို သူမရဲ့ ဒုက္ခတွင်းထဲကနေ ဆွဲထုတ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလား။
ညီအစ်မ နှစ်ယောက် သွေးသား မတော်စပ်ကြပေမယ့်၊ သူတို့ရဲ့ သံယောဇဉ်က တော်တော် နက်ရှိုင်းတာပဲ။
ဒါပေမဲ့ ဒါက သူနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ။
ချင်းလန် က ကြင်နာပြီး နူးညံ့သိမ်မွေ့တဲ့ လူစားမျိုး မဟုတ်ပေ။
“ဆုလာဘ် ရချင်ရင်၊ အရင်ဆုံး ပေးဆပ်ရမယ်လေ။”
သွေးနီရောင် မန်ဒါလာ ဘာဖြစ်နေလဲ ဆိုတာ ကောင်းကောင်း သိလေသည်။ ချင်းလန် စကားမပြောနိုင်ခင် သူမ အံကြိတ်ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။
“ရှင် လိုချင်တဲ့ ဟာကို ကျွန်မ ပေးနိုင်ပါတယ်”
ချင်းလန် လက်လှမ်းပြီး သွေးနီရောင် မန်ဒါလာ ကမ်းပေးတဲ့ လက်သေးသေးလေးကို ဆွဲယူလိုက်ကာ လှောင်ပြောင်တဲ့ အပြုံးနဲ့ ပြောလိုက်လေသည်။
“မင်း ငါ့ရဲ့ သဲလွန်စတွေကို လျှော့တွက်နေတာပဲ၊ မဟုတ်ဘူးလား ဒါမှမဟုတ် မင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကို အထင်ကြီးလွန်းနေတာလား။”
ငါ့မှာ အဲ့ဒီလိုအတွေးမျိုး ရှိခဲ့ရင်၊ မင်း အခုထိ ဘာမှ မဖြစ်ဘဲ ကျန်နေဦးမယ်လို့ ထင်လား။
လျော်ကြေး.....
ဒါက သွေးနီရောင် မန်ဒါလာ ပေးသင့်တဲ့ဟာလား။
ကြည့်ရတာ သူ့အိမ်ကကိရိယာတွေ နဲ့ ယဉ်ပါးလာပြီးနောက်၊ သူမက မတူညီတဲ့ ကုသမှု နည်းလမ်းကို စမ်းသပ်ချင်နေပုံရတယ်။
ဒါတောင် မင်းက သဲလွန်စ လိုချင်တယ် ဆိုပြီး ဒီမှာ ဂျီကျနေသေးတာလား အလကား ရတဲ့ နေ့လယ်စာ ဆိုတာ မရှိဘူးကွ။
“ဒါဆို ရှင် ဘာလိုချင်တာလဲ”
သွေးနီရောင် မန်ဒါလာ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်ရာ၊ သူမအသံထဲမှာ ရှက်ရွံ့မှုနဲ့ ဒေါသတွေ ပြည့်နှက်နေလေသည်။
ဒီအချိန်မှာ ဧည့်သည် မရှိလို့သာ တော်သေးသည်၊ မဟုတ်ရင် တော်တော် ရုန်းရင်းဆန်ခတ် ဖြစ်သွားမှာ။
ချင်းလန် တိုက်တွန်းလိုက်လေသည်။
“မင်းဖုန်း ထုတ်လိုက်၊ ငါ စာရင်းတစ်ခု ပို့ပေးမယ်။”
ခဏကြာတော့ ချင်းလန် ညွှန်ကြားတဲ့အတိုင်း သွေးနီရောင် မန်ဒါလာ Word ဖိုင်အကြီးကြီး တစ်ခု လက်ခံရရှိလိုက်လေသည်။ ဖွင့်ဖို့ အချိန်အကြာကြီး စောင့်ရပြီး အခုထိ ပွင့်မလာသေးပေ။
သူမ မျက်လုံး လှန်ကြည့်လိုက်မိလေသည်။
“ရှင် မပျင်းဘူးလား ဒီဟာကြီးပဲ အမြဲ ပို့နေတာ၊ စိတ်ပျက်စရာ မကောင်းဘူးလား”
စာရွက်စာတမ်း တစ်ခု ယူလာပေးလို့ မရဘူးလား
Word ဖိုင်ကြီးပဲ ပို့နေဖို့ လိုလို့လား။
ကြွားနေတာလား။
သူမကို တိုက်ရိုက် ပြောပြလိုက်လို့ မရဘူးလား
ချင်းလန် Word ဖိုင် ပွင့်လာတဲ့အထိ နှစ်မိနစ်၊ သုံးမိနစ်လောက် တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်နေလိုက်လေသည်။
သွေးနီရောင် မန်ဒါလာ ဖိုင်ကို အမြန် ကြည့်ရှုပြီးနောက်၊ သူ ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောလိုက်လေသည်။
“ဒီစာရင်းထဲက လူတွေကို မင်း ဒုက္ခပေးစေချင်တယ်၊ အထူးသဖြင့် ကျိုးမိသားစုက ဒီလူအိုကြီးကိုပေါ့။ ဒီကိစ္စတွေကို ဒီနေ့ ငါ့အတွက် အပြီးသတ်ပေးနိုင်ရင် အကောင်းဆုံးပဲ။”
ဒါတွေက ချန်ဖျင်အန်း သူ့မျက်နှာကို ရိုက်ဖို့နဲ့ အရှက်ခွဲဖို့ အသုံးပြုမယ့် ဇာတ်ပို့တွေလေ၊ သူတို့အားလုံးက အတော်အတန် အဆင့်အတန်း ရှိကြလေသည်။
သူ့ကို တစ်ယောက်ချင်းစီ လိုက်ဖြေရှင်းခိုင်းရင် ရှုပ်တယ်၊ အရေးအကြီးဆုံးက အချိန် အများကြီး ဖြုန်းရာ ရောက်တယ်လေ။
အဲ့ဒီ အားအင်တွေကို အိမ်မှာ ကလေးလေးနဲ့ ဂိမ်းကစားရာမှာ သုံးတာ ပိုမကောင်းဘူးလား။
သွေးနီရောင် မန်ဒါလာ လို ကျွမ်းကျင်သူကို လွှဲပေးလိုက်တာ ပိုကောင်းပါတယ်။
ဒါ့အပြင် မနေ့ညက ငါးစာ ချထားပြီးပြီလေ။ မနေ့ညက ဘာမှ မပြောခဲ့ရတာက ချန်ဇီချီ ရှေ့မှာ ဖြစ်နေလို့ပင်။
အနည်းဆုံးတော့ ချန်ဇီချီ ဆိုတဲ့ မိန်းမ ရှေ့မှာ ပြောလိုက်ရင်၊ ငါ သေချာပေါက် အတားခံရမှာ။
ဒါပေမဲ့ အခုတော့ သွေးနီရောင် မန်ဒါလာ တစ်ယောက်တည်းပဲ ရှိတော့တာ၊ ဘာဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးမှ မရှိတော့ဘူး။
ဒါ့အပြင် ဒါက သူမရဲ့ ကျွမ်းကျင်မှုနဲ့လည်း ကိုက်ညီနေတော့၊ ဒီလို နည်းလမ်းကို သူမ ကန့်ကွက်မှာ မဟုတ်ဘူး။
“ဒီလူတွေ အကုန်လုံးကို သတ်ရမှာလား”
သွေးနီရောင် မန်ဒါလာ တစ်ခဏလေးတောင် မတုံ့ဆိုင်းဘဲ ချင်းလန် ကို မော့ကြည့်လိုက်လေသည်။
သူ စကားတစ်ခွန်း ပြောလိုက်တာနဲ့၊ ဒီလူတွေ အကုန်လုံး တစ်ရက်အတွင်း သေသွားကြမှာ။
လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ စာရင်းမှာ ထိပ်တန်း သုံးယောက်ဝင်တဲ့ သူမအတွက်၊ ဒါက တစ်ရက်တောင် ကြာမှာ မဟုတ်ဘူး။
“ဆေးနည်းနည်း ထည့်လိုက်ရုံပါပဲ။”
ချင်းလန် ဂရုမစိုက်သလို ပြောလိုက်ပြီး၊ စနစ် ကျောပိုးအိတ်ထဲမှာ ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားတဲ့ ဆေးကို ထုတ်ကာ သွေးနီရောင် မန်ဒါလာ ဆီ ကမ်းပေးလိုက်လေသည်။
“ဒီလူတွေ စားသောက်မယ့် အရာတွေထဲမှာ နည်းနည်းလေး ထည့်လိုက်ရုံပဲ။ အများကြီး မထည့်နဲ့နော်၊ မဟုတ်ရင် လူသေကုန်လိမ့်မယ်။”
ချန်ဖျင်အန်း ရဲ့ အခွင့်အလမ်းကို တိုက်ရိုက် ဖျက်ဆီးပစ်တာထက်၊ သူ့ကံတရားကြောင့် ပြန်လည် ထိခိုက်မှု ခံစားရတာ ပိုကောင်းလေသည်။
အဲ့ဒါမှ သူ ဗီလိန်အမှတ် ပိုရနိုင်မှာလေ။
သွေးနီရောင် မန်ဒါလာ ဆေးကို လက်ခံယူလိုက်ပြီး ပြတ်ပြတ်သားသား ပြောလိုက်လေသည်။
“ငါ အခု သွားလိုက်ပါ့မယ်”
“နေဦး ဒါက ငါလိုချင်တာ အားလုံးပါလို့ ဘယ်သူ ပြောလို့လဲ”
ချင်းလန် လှောင်ပြောင်လိုက်လေသည်။
သွေးနီရောင် မန်ဒါလာ သွားကြိတ်လိုက်လေသည်။
“ရှင်က အရှက်မရှိဘူး”
သူမက ချင်းလန် ကို သတင်းအချက်အလက် တချို့ ရှာပေးဖို့ပဲ တောင်းဆိုခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ သူက တောင်းဆိုမှုတွေ အများကြီး လုပ်နေတယ်။ သူက သူမရဲ့ ကံဆိုးမှုကို အခွင့်ကောင်း ယူနေသလိုပဲ။
…
“ဒင်! ကံကြမ္မာ အမျိုးသမီး သွေးနီရောင် မန်ဒါလာ သည် ဒေါသထွက်သွားပါသည်။ ဂုဏ်ယူပါတယ် ဗီလိန်အမှတ် +500 ရရှိသွားပါပြီ”
အချိန်အကြာကြီး ကုန်လွန်သွားခဲ့လေသည်။
သွေးနီရောင် မန်ဒါလာ မော့ကြည့်လိုက်ရာ၊ သူမရဲ့ လှပတဲ့ မျက်လုံးတွေထဲမှာ ကြောက်ရွံ့မှုတွေ ပြည့်နှက်နေလေသည်။
“ကျွန်မ သွားလို့ ရပြီလား”
“ရပြီ၊ ဒါပေမဲ့ မသွားခင် ငါ မင်းကို အကြံဉာဏ် တချို့ ပေးရဦးမယ်”
ချင်းလန် လေးလေးနက်နက် ပြောလိုက်လေသည်။
“မင်းက လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ တစ်ယောက်ဆိုတော့ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်တာက အရေးကြီးတာ မှန်ပေမဲ့ မင်းရဲ့ ကိုယ်ပိုင် စွမ်းအားကိုလည်း ဂရုစိုက်ဖို့ လိုတယ်”
သူ အရင်က ကံစမ်းမဲကနေ ရထားတဲ့ပစ္စည်း တစ်ခုကို စနစ် ကျောပိုးအိတ်ထဲက ထုတ်ပြီး ကမ်းပေးလိုက်လေသည်။
သွေးနီရောင် မန်ဒါလာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး၊ မျက်နှာပေါ်မှာ ထူးဆန်းတဲ့ အမူအရာနဲ့ ဒီကောင် အခု ဘာလှည့်ကွက် သုံးမလို့လဲ ဆိုတာ စဉ်းစားနေမိလေသည်။
“အခုက စပြီး လေ့ကျင့်ဖို့ ဒါကို သုံး၊ အရသာ တော်တော် ကောင်းတယ်”
အမိန့်ပေးပြီးနောက် ချင်းလန် ဧကရာဇ် သီးသန့်ခန်းဆီ ပြန်သွားလိုက်လေသည်။
ကျန်းမင်ချန် က အပြင်ရောက်နေပြီ ဖြစ်ပြီး ဆိုဖာပေါ်မှာ စိုးရိမ်ပူပန်တဲ့ မျက်နှာနဲ့ ထိုင်နေလေသည်။ တံခါးပွင့်သံ ကြားတော့ သူ ချက်ချင်း မော့ကြည့်လိုက်ပြီး အားနာတဲ့ လေသံနဲ့ ပြောလိုက်လေသည်။
“သခင်လေး ချင်း...”
ချင်းလန် သူ့ဘေးနားမှာ ကြင်နာစွာ ဝင်ထိုင်လိုက်ပြီး ပခုံးကို ပုတ်ကာ မေးလိုက်လေသည်။
“မင်း ဘယ်လို ခံစားရလဲ”
ကျန်းမင်ချန် ခေါင်းခါလိုက်လေသည်။
“သိပ်မကောင်းပါဘူး။ အထဲမှာ သူတစ်ယောက်တည်း ဖျော်ဖြေနေတာ၊ ကျွန်တော် လုံးဝ စိတ်မဝင်စားဘူး။”
“???”
ချင်းလန် ရဲ့ မျက်နှာထား ထူးဆန်းသွားပြီး ကျန်းမင်ချန် ကို အပေါ်အောက် အဓိပ္ပာယ်ပါပါ စူးစမ်းကြည့်လိုက်လေသည်။
ကျန်းမင်ချန် သူတို့ အကြည့်အောက်မှာ နည်းနည်း နေရခက်လာပြီး အမြန် ရှင်းပြလိုက်လေသည်။
“မီးမှောင်လွန်းလို့ပါ”