မျက်နှာဖုံးစွပ်လူသားသည် တကယ့်ကို အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာ လှုပ်ရှားနေခဲ့သည်။ ရွှီရှောင်ရှို့၏ လည်ပင်းကို ညှစ်ကာ ချုပ်ကိုင်ထားခဲ့သည့်တိုင်အောင် ၎င်းက သူ၏ အရှိန်အပေါ် မည်သည့် သက်ရောက်မှုမျိုးမျှ ရှိမနေခဲ့ပါချေ။
သို့သော် ဝိညာဉ်ဥပဒေဌာန ဆီက စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေး အစောင့်အရှောက်များကလည်း အလားတူပင် စွမ်းဆောင်ရည် မြင့်မားလှပေသည်။ သူတို့သည် ထိုလူ၏ အရှိန်အနောက်သို့ ထပ်ကြပ်မကွာ လိုက်ပါနေခဲ့ကြပြီး အကွာအဝေးမှာလည်း အလွန်အမင်း ကွာဟနေခြင်း မရှိပါချေ။
ငန်းအိုင်ကြီး က တကယ့်ကို ကြီးမားကျယ်ပြန့်လှသော်လည်း မျက်နှာဖုံးစွပ်လူသားကမူ ခြေလှမ်းအနည်းငယ်အတွင်းမှာတင် ၎င်းကို ဖြတ်သန်းသွားခဲ့တော့၏။
ထိုအချိန်မှာတင် သူတို့နှစ်ဦး၏ ရှေ့တည့်တည့်၌ စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေး အစောင့်အရှောက် အဖွဲ့အစည်းတစ်ခု ရုတ်တရက်ဆိုသလို ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြန်သည်။ မျက်နှာဖုံးစွပ်လူသား တစ်ဦးတည်းသာ မှင်တက်သွားခဲ့ရသည်မဟုတ်ဘဲ ရွှီရှောင်ရှို့လည်း တကယ့်ကို ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားခဲ့ရတော့၏
သူသည် ယခုစည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေး အစောင့်အရှောက်များမှာ မိမိ၏ တိုက်ပွဲအသံများကို ကြားသိလိုက်ရသဖြင့် ရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်မလားဟု တွေးတောလိုက်မိသော်လည်း... ပိုမို၍ ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသည်မှာ သူတို့သည် ဤနေရာ၌ ကနဦးတုန်းကတည်းက ကြိုတင်၍ ခြုံခိုတိုက်ခိုက်ရန် စီစဉ်ထားခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်...
ကဲ... ဟုတ်ပါပြီ။
ဖြစ်နိုင်တာက သူတို့သည် တိုက်ပွဲအသံများကြောင့် ဆွဲဆောင်မိသွားခဲ့ခြင်း မဟုတ်ဘဲ ဤနေရာတွင် အချိန်အတော်ကြာအောင် ကတုတ်ကျင်းတူးကာ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်
ရွှီရှောင်ရှို့သည် မျက်နှာဖုံးစွပ်လူသားအား တကယ့်ကို အံ့အားသင့်စွာဖြင့် လှမ်း၍ ကြည့်ရှုလိုက်မိရင်း... ဤလူက ဘယ်သူမို့လို့ ဝိညာဉ်ဥပဒေဌာနက ယခုလောက်အထိ များပြားလှသော စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေး အစောင့်အရှောက်များစွာ ထွက်ပေါ်လာကာ သူ့အား ဝိုင်းဝန်းပိတ်ဆို့ရတာလဲဟု တွေးတောလိုက်မိတော့၏။
သူ အစောပိုင်းတုန်းက ဆင်နွှဲခဲ့သော တိုက်ပွဲမှာ တကယ့်ကို ကမ္ဘာပျက်မတတ် ပြင်းထန်လှသော်လည်း ၎င်းက ဝိညာဉ်ဥပဒေဌာန၏ စီမံကိန်းများကိုမူ မည်သို့မျှ အနှောင့်အယှက် ပေးနိုင်ခဲ့ခြင်း မရှိပါချေ။ သူ ရန်သူများကို သတ်ဖြတ်နေခဲ့သည့် အချိန်အတွင်း၌လည်း မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ လာရောက်တားဆီးခြင်း မရှိခဲ့ပါ
ရွှီရှောင်ရှို့ လက်ရှိအချိန်၌ မိမိကိုယ်မိမိ တကယ့်ကို အရေးမပါသော လူသားတစ်ဦးအဖြစ် ခံစားလိုက်ရတော့၏။
အမှန်တရားကတော့... သူသည် သူတို့၏ စီမံကိန်းများအတွင်း၌ ပါဝင်ပတ်သက်နေခဲ့ခြင်းမျိုး မဟုတ်ဘဲ သူ၏ အပြုအမူကသာ ဤဝိညာဉ်နန်းတော်၏ စီမံကိန်းများကို အနည်းငယ်မျှ နှောင့်ယှက်မိသွားခြင်း ဖြစ်ရမည်။
မျက်နှာဖုံးစွပ်လူသားသည် သူ၏ ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်လိုက်မိရင်း အနောက်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်တော့၏။ ထိုအချိန်၌ ငန်းအိုင်ကြီး၏ အခြားသော အစွန်းနှစ်ဖက်ထက်တွင်လည်း လူသားအမြောက်အမြား၏ ဦးခေါင်းများကို သေချာစွာ မြင်တွေ့လိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။
ရွှီရှောင်ရှို့ ရင်ထဲတွင် တကယ့်ကို အေးစိမ့်သွားခဲ့ရတော့သည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အရာအားလုံးက အမှန်တရား ဖြစ်နေခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်ပေ၏...
ဤစည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေး အစောင့်အရှောက်များက ယခုနေရာတွင် အချိန်အတော်ကြာအောင် စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်
“မင်းက အကြီးအကဲစန်း ပြောခဲ့တဲ့ ‘သန့်ရှင်းသော အစေခံ’ ဆိုတာလား... ငါတို့ မင်းကို စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့တာ ရက်အနည်းငယ်လောက် ရှိနေပြီဥစ္စာ၊ မင်း အခုချက်ချင်းပဲ လက်နက်ချအညံ့ခံလိုက်တာက ပိုပြီးတော့ ကောင်းလိမ့်မယ်...”
ရှောင်ချီရှို့ သည် သူ၏ ကျောပြင်ထက်တွင် ဓားရှည်တစ်စင်းကို လွယ်ထားခဲ့ရင်း တောအုပ်ငယ်လေးအတွင်းကနေ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လှမ်းထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး မျက်နှာဖုံးစွပ်လူသားအား ဘေးတိုက် စောင်းငဲ့ကြည့်ရှုလိုက်တော့၏။
‘သူ ပြန်လာခဲ့တာလား...’ မျက်နှာဖုံးစွပ်လူသား၏ တိုးညှင်းလှသော ရေရွတ်သံကို ကြားသိလိုက်ရသည့် တစ်ခုတည်းသော လူသားမှာ ရွှီရှောင်ရှို့ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ထိုလူသည် ရုတ်တရက်ဆိုသလို ဦးခေါင်းကို နှိမ့်ချလိုက်မိရင်း မေးမြန်းလိုက်တော့သည်
“ကောင်လေး... မင်း အကြီးအကဲစန်းကို တကယ်ပဲ သိတာလား...”
“မသိပါဘူးဗျာ... ငါ လုံးဝ မသိပါဘူး...”
ရွှီရှောင်ရှို့ တကယ့်ကို ငိုချင်စိတ်ပင် ဖြစ်ပေါ်သွားခဲ့ရတော့၏။ သူသည် မိမိ၏ ပါးစပ်ကို ပိတ်ထားခဲ့မိလျှင် သာ၍ ကောင်းမွန်လိမ့်မည်ဟု တွေးတောလိုက်မိသည်။ လက်ရှိ အခြေအနေကမူ သူ့အတွက် တကယ့်ကို ဆိုးရွားလှသော ဘေးဒုက္ခတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေသည်။ သူ၏ မဆင်မခြင် စကားလုံးများကြောင့် ယခုအခါတွင် သူသည် တကယ့်ကို အသက်အန္တရာယ်ရှိလှသော ဘေးဒုက္ခတစ်ခုအတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ရပြီ မဟုတ်ပါလား
သူသည် ရှောင်ချီရှို့ရှိရာဘက်သို့ လှမ်း၍ ကြည့်ရှုလိုက်မိရင်း အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်
“တရားသူကြီးမင်းကြီး... ငါ့ကို ကယ်ပါဦးဗျာ၊ ဤလူက ဝိညာဉ်နန်းတော်က တပည့်နှစ်ယောက်ကို အခုတင်ပဲ သတ်ဖြတ်ပစ်ခဲ့တာပါ၊ ငါက တတိယမြောက် သေဆုံးရတဲ့ လူတစ်ယောက် မဖြစ်ချင်ပါဘူးဗျာ...”
ရှောင်ချီရှို့ - “...”
‘ဒီကောင်လေးက... ငါ့ကို တကယ်ပဲ မျက်စိကန်းနေတယ်လို့ ထင်နေတာလား...’
‘ငါတို့ ဒီနေရာမှာ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့တာ အချိန်အတော်ကြာလှပြီဥစ္စာ၊ အဲဒီလူ အခြားသော လူသားတစ်ဦးတစ်ယောက်ကို သတ်ဖြတ်တာကို လုံးဝ မြင်တွေ့ခဲ့ရခြင်း မရှိပါဘူး...’
ရှောင်ချီရှို့အနေဖြင့် မိမိတို့၏ ရှေ့မှောက်တွင် ရှိနေခဲ့သော ပိုမို၍ ကြီးမားလှသည့် အစီအစဉ်ကြီးကို မည်သည့်အရာကမျှ လာရောက်၍ အနှောင့်အယှက် မပေးစေရန်အတွက် အလိုရှိပေသည်။ ယနေ့ညတွင်မူ ပြဿနာရှာသည့် မည်သူမဆိုကိုမဆို အစွမ်းကုန် ဖမ်းဆီးချုပ်နှောင်သွားခဲ့ပြီး ပြစ်ဒဏ်ပေးရာ စင်မြင့်ဆီသို့ ပို့ဆောင်ပစ်မည် ဖြစ်ပေသည်
“အထင်သေးခံရခြင်း၊ အလိုအလျောက်ရမှတ် +၁။”
မျက်နှာဖုံးစွပ်လူသားသည် ရွှီရှောင်ရှို့၏ စကားလုံးများကို ကြားလိုက်ရသည့် အခါတွင်မူ တကယ့်ကို ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားခဲ့ရတော့၏။
သူသည် မိမိအနေဖြင့် မည်သည့် အချိန်တုန်းက လူသတ်ခဲ့မိလို့လဲဟု တွေးတောလိုက်မိသည်။ ဤကောင်လေးကမူ မည်သည့် ရှက်ရွံ့မှုမျိုးမျှ မရှိဘဲ မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထက်သို့ ရွှံ့ညွန်များဖြင့် အတင်းအကျပ် လာရောက်၍ သုတ်လိမ်းနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။
“ကျိန်ဆဲခံရခြင်း၊ အလိုအလျောက်ရမှတ် +၁။”
“မင်း... ဒီကောင်လေး...”
မျက်နှာဖုံးစွပ်လူသားသည် ရွှီရှောင်ရှို့အား ပိုမို၍ နာကျင်စေရန်အတွက် သူ၏ ဓားစွမ်းအင်များကို ပိုမို၍ မြှင့်တင်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည့် အချိန်မှာတင်... သူ၏ ခါးထက်တွင် ချုပ်ကိုင်ခြင်း ခံထားရသော ကောင်လေးထံကနေ စကားလုံးအချို့ ထပ်မံ၍ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြန်သည်
“စိတ်အေးအေး ထားစမ်းပါဗျာ၊ ဉာဏ်မရှိတဲ့ အပြုအမူတွေကို မလုပ်စမ်းပါနဲ့...”
“တကယ်လို့ မင်းသာ... လူနှစ်ယောက်ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့တယ်ဆိုတဲ့ အချက်ကို ဝန်ခံလိုက်မယ်ဆိုရင်တော့၊ ငါ မင်းကို ဤဝိညာဉ်နန်းတော်ကနေ ဘေးကင်းလုံခြုံစွာနဲ့ ထွက်ခွာသွားနိုင်အောင် သေချာပေါက် အာမခံပေးပါ့မယ်...”
မျက်နှာဖုံးစွပ်လူသားသည် ထိုစကားလုံးများကြောင့် တကယ့်ကို ရယ်မောချင်စိတ်ပင် ဖြစ်ပေါ်သွားခဲ့ရတော့၏။ ယခုလိုမျိုး ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်အတန်း အလွန်အမင်း နိမ့်ပါးလှသော ကောင်လေးတစ်ယောက်က ဘာကို လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်း ရှိမှာမို့လို့လဲ။
ရွှီရှောင်ရှို့သည် မိမိ၏ လှည့်ကွက်များမှာ အလုပ်မဖြစ်တော့ကြောင်း သတိပြုမိလိုက်ရသဖြင့် အခြားသော လိမ်ညာမှုတစ်ခုကို ချက်ချင်းပင် ထပ်မံ၍ စဉ်းစားလိုက်တော့သည်
“ငါ ခန့်မှန်းရသလောက်ဆိုရင်တော့... မင်းက တကယ့်ကို ဆိုးယုတ်လှတဲ့... အား၊ မဟုတ်ဘူး၊ တကယ့်ကို တရားမျှတလှတဲ့ အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုရဲ့ အဖွဲ့ဝင်တစ်ယောက် ဖြစ်ရမယ်...”
“အမှန်အတိုင်း ပြောရမယ်ဆိုရင်တော့... ငါလည်းဒီဝိညာဉ်နန်းတော်ကြီးကို ဘယ်လိုမှ ကြည့်မရတော့ပါဘူးဗျာ၊ သူတို့အားလုံးက တကယ့်ကို ဟန်ဆောင်ကောင်းလွန်းလှတဲ့ လူတွေချည်းပဲ... ငါ မင်းတို့ရဲ့ အဖွဲ့အစည်းအတွင်းကို ဝင်ရောက်ပူးပေါင်းချင်နေခဲ့တာ တကယ်ပဲ အချိန်အတော်ကြာလှပြီ ဖြစ်ပါတယ်...”
“မင်း နောက်ကျရင် ငါ့ရဲ့ ညွှန်ကြားချက်တွေကို သေသေချာချာ လိုက်နာပါ၊ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ ငါက ဤနေရာက လျှို့ဝှက်လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို သိရှိထားလို့ပဲ...”
“မင်းက... ငါတို့အဖွဲ့ထဲကို တကယ်ပဲ ဝင်ချင်တာလား...”
မျက်နှာဖုံးစွပ်လူသား သူ၏ စကားကို ဖြတ်ပြောလိုက်တော့၏
ရွှီရှောင်ရှို့ ထိုနေရာမှာတင် ခေတ္တမျှ မှင်တက်သွားခဲ့ရသည်။ ဤလူသည် မိမိ ပြောဆိုခဲ့သော လျှို့ဝှက်လမ်းကြောင်းအကြောင်းထက် ယခုကိစ္စရပ်အပေါ်ကို ပိုမို၍ စိတ်ဝင်စားနေခဲ့ဟန်တူပြီး ၎င်းက ပုံမှန်အားဖြင့် စိတ်ဝင်စားရမည့် အရာတစ်ခု မဟုတ်ပါချေ။
သူသည် မိမိ ပြောဆိုခဲ့သော စကားလုံးများမှာ အမှန်တရား ဖြစ်သွားခဲ့ပြီး ဤလူက တကယ်ပဲ ဆိုးယုတ်လှသော အဖွဲ့အစည်းတစ်ခု၏ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦး ဖြစ်နေမှာကို တကယ့်ကို စိုးရိမ်ပူပန်မိသွားခဲ့ရတော့သည်။
“အဲဒီအချက်က... အရေးမကြီးပါဘူးဗျာ၊ ပိုပြီးတော့ အရေးကြီးတာက လျှို့ဝှက်လမ်းကြောင်းအကြောင်းပါ...”
“မင်းက ငါတို့အဖွဲ့ထဲကို... တကယ်ပဲ ဝင်ရောက်ပူးပေါင်းချင်တာလား...”
မျက်နှာဖုံးစွပ်လူသား ဒုတိယအကြိမ်အဖြစ် သူ၏ စကားကို ထပ်မံ၍ ဖြတ်ပြောလိုက်ပြန်သည်
ရွှီရှောင်ရှို့ ထပ်မံ၍ ငိုချင်စိတ်ပင် ဖြစ်ပေါ်သွားခဲ့ရတော့၏
“ဟုတ်ပါတယ်ဗျာ... ငါ့ရဲ့ နှလုံးသားတစ်ခုလုံးကို အစွမ်းကုန် ပေးအပ်ထားပြီးသားပါ...”
“မင်းရဲ့ နာမည်က ဘာလဲ...”
“ဝမ်ချုံ...” ရွှီရှောင်ရှို့ မည်သည့် ဒုတိယအတွေးမျိုးမျှ မရှိဘဲ ထိုအမည်နာမကို ချက်ချင်းပင် လုပ်ကြံပြောဆိုလိုက်တော့သည် “ဝမ် ကတော့ ‘တစ်ခါမျှ မကြားဖူးဘူး’ ဆိုတဲ့ စကားလုံးထဲက ဝမ် ဖြစ်ပြီး... ချုံ ကတော့ ‘ပိုက်ဆံဖြည့်သွင်းခြင်း’ ဆိုတဲ့ စကားလုံးထဲက ချုံ ဖြစ်ပါတယ်ဗျာ...”
“ပိုက်ဆံဖြည့်သွင်းခြင်း ဆိုတာ ဘာလဲ...”
“ဒါက ပိုက်ဆံ ကို ဖြည့်သွင်းတာလေ...” ရွှီရှောင်ရှို့ သူ၏ စကားလုံးများကို အလယ်ကနေ ဖြတ်တောက်လိုက်မိရင်း လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်တော့သည်
“ငါ ဘယ်လိုမျိုးပဲ ရှင်းပြရှင်းပြ... မင်း သေချာပေါက် နားလည်နိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူးဗျာ...”
“၎င်းက ရေလှိုင်းစီးခြင်း ထဲက ‘ချုံ’ လား...”
“ဘာ ရေလှိုင်းစီးခြင်းလဲဗျာ...”
“...”
ရွှီရှောင်ရှို့အနေဖြင့် မိမိကိုယ်မိမိ အနည်းငယ်မျှ စိတ်လှုပ်ရှားနေခဲ့ကြောင်း သေချာပေါက် ဝန်ခံရမှာ ဖြစ်သော်လည်း တတ်နိုင်သမျှ တည်ငြိမ်အောင် ပြုလုပ်ထားလိုက်တော့သည်။
“ဒါက ထက်မြက်ခြင်း ထဲက ‘မင်’ ပါဗျာ...”
“အိုး... ထက်မြက်ခြင်း ထဲက ‘မင်’ ဟုတ်လား...”
မျက်နှာဖုံးစွပ်လူသား၏ မျက်လုံးအစုံအတွင်း၌မူ လှောင်ပြောင်သရော်မှု အရိပ်အယောင်အချို့ ဖြတ်သန်းသွားခဲ့ရတော့၏
“ဒါဆိုရင်... မင်းရဲ့ နာမည်က ဝမ်မင် ပေါ့ ဟုတ်လား...”
“...”
ရွှီရှောင်ရှို့ တကယ့်ကို ငိုချင်စိတ်ပင် ဖြစ်ပေါ်သွားခဲ့ရတော့သည်။ သူက ဘာဖြစ်လို့ ယနေ့ညတွင် ယခုလောက်အထိ အမှားအယွင်းများစွာကို ဆက်တိုက် ပြုလုပ်မိနေခဲ့ရပြီး စကားလုံးများကိုလည်း မှားယွင်းစွာ ရွေးချယ်မိနေခဲ့ရတာလဲဥစ္စာ။
“ငါ့ရဲ့ နာမည်က... ဝမ်ချုံ ပါဆိုဗျာ...” သူ အားနည်းလှသော လေသံဖြင့် ပြန်လည်၍ ပြောဆိုလိုက်တော့၏။
ရှောင်ချီရှို့သည် သူတို့ရှိရာဘက်သို့ တဖြည်းဖြည်း ချဉ်းကပ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သဖြင့် မျက်နှာဖုံးစွပ်လူသားကမူ မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုမျိုးမျှ ထပ်မံ၍ မပြုလုပ်တော့ပါချေ။
ထိုလူသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အနည်းငယ်မျှ လှုပ်ခါလိုက်မိရင်း... ငန်းအိုင်ကြီး၏ အထက် ကောင်းကင်ယံထက်သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပျံသန်းတက်လိုက်တော့သည်။ ယခုလိုမျိုး မြင့်မားလှသော ကောင်းကင်ယံထက်တွင်မူ ကျရောက်နေသော မိုးစက်များမှာ သာ၍ပင် အေးစိမ့်လွန်းလှပေသည်
ရွှီရှောင်ရှို့သည် မိမိ၏ အောက်ခြေတွင် သေးငယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သော ငန်းအိုင်ကြီးကို ငုံ့ကြည့်လိုက်မိတော့၏။ အောက်ခြေက ရာပေါင်းများစွာသော စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေး အစောင့်အရှောက်များမှာမူ သေးငယ်လှသော အပ်ချည်မျှင်လေးများအလား ထင်မှတ်ရပေသည်၊ ထို့ကြောင့် သူ၏ ရင်ထဲတွင် တကယ့်ကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုများ စတင်၍ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်
သူသည် မိမိ၏ ဓားကြီးကို စီးနင်းနေခဲ့သည့် အချိန်အတွင်း၌ပင် ယခုလောက်အထိ မြင့်မားလှသော နေရာသို့ ပျံသန်းရန်အတွက် မဝံ့ရဲခဲ့ပါချေ။ တကယ်လို့ သူသာ ယခုလိုမျိုး မြင့်မားလှသော ကောင်းကင်ယံထက်ကနေ အောက်သို့ ပြုတ်ကျသွားခဲ့မည်ဆိုပါက... သူ၏ မွေးရာပါ ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်မှုကြီး ရှိနေခဲ့သည့်တိုင်အောင် သေချာပေါက် သွေးသားရွှံ့ညွန်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားမှာ သေချာလှပေသည်။
“မင်း... ငါ့ကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ချုပ်ကိုင်ထားပေးပါဦးဗျာ...”
ရွှီရှောင်ရှို့ မျက်နှာဖုံးစွပ်လူသား၏ ရင်ခွင်အတွင်းသို့ သာ၍ပင် တိုးဝင်လိုက်မိတော့သည်။ လက်ရှိအချိန်တွင်မူ သူသည် တကယ့်ကို ကြောက်လန့်တုန်လှုပ်နေခဲ့ရပြီ ဖြစ်ပေသည်။
မျက်နှာဖုံးစွပ်လူသား တကယ့်ကို ရယ်မောချင်စိတ် ဖြစ်ပေါ်သွားခဲ့ရတော့၏။ ထိုလူသည် ရွှီရှောင်ရှို့၏ ကျောပြင်ထက်တွင် ရှိနေခဲ့သော သူ၏ လက်ညှိုးကို ပြန်လည်၍ ဖယ်ရှားပေးလိုက်မိရင်း သူ့အား အပေါ်သို့ အသာအယာ မတင်လိုက်တော့သည်
“တကယ်လို့ မင်းသာ ငြိမ်ငြိမ်သက်သက် ရှိနေမယ်ဆိုရင်... အောက်ကို ဘယ်လိုမှ ပြုတ်ကျသွားမှာ မဟုတ်ပါဘူး...”
ရွှီရှောင်ရှို့ သာ၍ပင် စိုးရိမ်ပူပန်သွားခဲ့ရတော့၏။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထက်က နာကျင်မှုများ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ ရင်ထဲတွင်မူ မည်သို့မျှ ဘေးကင်းလုံခြုံမှု မရှိတော့သည့်အလား ခံစားလိုက်ရသည်။
သူသည် ခေတ္တမျှ တွေးတောလိုက်မိရင်း
“မင်း... မင်းရဲ့ လက်ညှိုးကို ငါ့ရဲ့ ကျောပြင်ထဲကိုပဲ ပြန်ပြီးတော့ ထိုးစိုက်ထားလိုက်တာက ပိုပြီးတော့ ကောင်းလိမ့်မယ်ဗျာ၊ အခုလိုမျိုး အခြေအနေက ငါ့အတွက် ဘယ်လိုမှ ဘေးကင်းလုံခြုံမှု မရှိသလို ခံစားရလို့ပဲဥစ္စာ...”
မျက်နှာဖုံးစွပ်လူသား - “...”
‘ဒီကောင်လေးက... တကယ့် စိတ်ဝေဒနာရှင်တစ်ယောက်လား...’
မည်သည့် ဒုတိယအတွေးမျိုးမျှ မရှိဘဲ မျက်နှာဖုံးစွပ်လူသားသည် သူ၏ လက်ညှိုးကို ရွှီရှောင်ရှို့၏ ကျောပြင်အတွင်းသို့ ထပ်မံ၍ ထိုးစိုက်ပစ်လိုက်တော့၏။ ၎င်းက ရွှီရှောင်ရှို့အား လတ်ဆတ်လှသော သွေးတစ်လုတ်ကို ချက်ချင်းပင် ဝုန်းခနဲ ပြန်လည်၍ အန်ထုတ်သွားစေခဲ့ရတော့သည်
“တောက်... မင်းက ငါပြောတဲ့ စကားလုံးတွေကို တကယ့်အတိုင်း လိုက်ပြီးတော့ လုပ်ဆောင်တာပဲလားဗျာ...”
“မင်းရဲ့ လက်ညှိုးကို... အခုချက်ချင်း ပြန်ပြီးတော့ ထုတ်စမ်းပါ၊ ငါက ဒီအတိုင်းပဲ နောက်ပြောင်လိုက်တာပါဆို...”
ရွှီရှောင်ရှို့ တကယ့်ကို စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်ပေါ်သွားခဲ့ရတော့၏။ ဤလူက ဘာဖြစ်လို့ သာမန်လူတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ပြုမူလှုပ်ရှားခြင်း မရှိရတာလဲ။
မျက်နှာဖုံးစွပ်လူသားသည် သူ၏ လက်ညှိုးကို ပြန်လည်၍ ဆွဲထုတ်ပေးလိုက်တော့သည်။ သို့သော် ရွှီရှောင်ရှို့အနေဖြင့် ရင်ထဲတွင် သက်သာရာမရရှိသေးခင်မှာတင်... သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးမှာ အထက်ကောင်းကင်ယံထက်သို့ ပိုမို၍ မြင့်မားစွာ လွှင့်ပစ်ခြင်း ခံလိုက်ရတော့၏။
ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခတ်နေခဲ့သော လေပြင်းများကြောင့် သူ၏ အသက်ရှူသံများပင် ရပ်တန့်လုနီးပါး ဖြစ်ပေါ်သွားခဲ့ရပြီး ရင်ထဲတွင် တကယ့်ကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားခဲ့ရတော့သည်။
“ကယ်ကြပါဦးဗျာ...”
“ပါးစပ်ပိတ်ပြီးတော့... သေသေချာချာ ကြည့်စမ်း...” မျက်နှာဖုံးစွပ်လူသား ကြမ်းတမ်းလှသော လေသံဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်တော့၏။
ပြင်းထန်လှသော လေပြင်းများနှင့် မိုးစက်များကြောင့် သူ၏ မျက်လုံးနှစ်ဖက်စလုံး တကယ့်ကို ဒုက္ခရောက်နေခဲ့ရပြီး ၎င်းတို့ကို ဖွင့်ဟရန်အတွက် ခဲယဉ်းလွန်းလှသော်လည်း... ရွှီရှောင်ရှို့အနေဖြင့် မိမိ၏ "အာရုံခံစွမ်းရည်" အကူအညီကြောင့် ဘေးပတ်ဝန်းကျင် အခြေအနေများကို သေချာစွာ သိရှိနိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။
သူ၏ အာရုံခံစွမ်းရည်အတွင်း၌မူ... အောက်ခြေက ရှောင်ချီရှို့သည် သူ၏ လက်တစ်ဖက်ကို ရှေ့သို့ ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီးနောက်၌ သူ၏ ကျောပြင်ထက်က ဓားရှည်ကြီးမှာ ညဉ့်ဦးယံ ကောင်းကင်ယံထက်တွင် စိမ်းစိုလှသော လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ချက်ချင်းပင် ဖောက်ထွက်သွားခဲ့ရပြီး... မျက်နှာဖုံးစွပ်လူသားရှိရာဘက်သို့ ကြယ်တံခွန်တစ်ခုအလား အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်လာခဲ့သည်ကို သေချာစွာ အာရုံခံမိလိုက်ရတော့၏။
ထိုဓားချက်အတွင်း၌ ပါဝင်နေခဲ့သော ဓားအသိစိတ်ဓာတ်များမှာမူ တကယ့်ကို သောင်းကျန်းလှသော သားရဲတိရစ္ဆာန်ကြီးတစ်ကောင်နှင့် တူလွန်းလှပေသည်။ ထို့ကြောင့် ထိုဓားမြတ်ကြီး ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သော နေရာတိုင်းရှိ မိုးစက်များအားလုံးမှာ ချက်ချင်းပင် ဟာလာဟင်းလင်း အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ရတော့၏။
ရွှီရှောင်ရှို့လည်း ယခုမှပဲ မျက်နှာဖုံးစွပ်လူသားက သူ့အား ဘာဖြစ်လို့ ကောင်းကင်ယံထက်သို့ မြင့်မားစွာ လွှင့်ပစ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သေချာစွာ နားလည်သွားခဲ့ရတော့သည်။
တကယ်လို့ ထိုလူသာ သူ့အား ယခုလောက်အထိ ဝေးကွာလှသော နေရာသို့ လွှင့်ပစ်ခဲ့ခြင်း မရှိဘူးဆိုလျှင်မူ... ရွှီရှောင်ရှို့အနေဖြင့် ထိုဓားချက် မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထံသို့ မရောက်ရှိလာသေးခင်မှာတင် ထိုနေရာက မိုးစက်များကဲ့သို့ ချက်ချင်းပင် ဝိညာဉ်မဲ့ အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ရမှာ သေချာလှပေသည်။
သို့သော် မျက်နှာဖုံးစွပ်လူသားကမူ မည်သည့် သက်ရောက်မှုမျိုးမျှ ရှိမနေခဲ့ပါချေ။
၎င်းအပြင် ရွှီရှောင်ရှို့သည် ထိုမျက်နှာဖုံးစွပ်လူသား၏ လှောင်ပြောင်သရော်မှုများ ပြည့်နှက်နေခဲ့သော စကားလုံးများကို ဝေဝါးစွာဖြင့် ကြားသိလိုက်ရတော့၏ -
“ငါ့ကို... လာပြီးတော့ တိုက်ခိုက်ဝံ့တဲ့ လူတွေထဲမှာ၊ မင်းက... တကယ့်ကို အားနည်းဆုံး တစ်ယောက်ပဲဗျာ...”
ရွှီရှောင်ရှို့ စိတ်ထဲတွင် တကယ့်ကို တုန်လှုပ်ချောက်ချားမှုများ ဖြစ်ပေါ်သွားခဲ့ရတော့သည်။ ဤလူက တကယ့်ကို အရှက်မရှိလွန်းလှပေ။
သူက တကယ်ပဲ ဟန်ဆောင်ကောင်းလွန်းလှတဲ့ လူတစ်ယောက်ပဲဗျာ...
ရွှီရှောင်ရှို့သည် ကနဦးတုန်းက ပြိုင်ပွဲကွင်းပြင်အတွင်း၌ မိမိ လုပ်ဆောင်ခဲ့ဖူးသမျှသော မဆင်မခြင် အပြုအမူများအားလုံးမှာ ဤလူ၏ ရှေ့မှောက်တွင်မူ မည်သို့မျှ နှိုင်းယှဉ်နိုင်စွမ်း ရှိမှာ မဟုတ်ကြောင်း တွေးတောလိုက်မိသည်။
ရွှီရှောင်ရှို့ စိတ်ထဲကနေ ထပ်မံ၍ မကျေမနပ် ရေရွတ်ရန်အတွက် ပြင်ဆင်လိုက်သော်လည်း နောက်ထပ် စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်းမှာတင် သူ၏ မျက်လုံးနှစ်ဖက်စလုံး အစွမ်းကုန် ပြူးကျယ်သွားခဲ့ရတော့၏။
မျက်နှာဖုံးစွပ်လူသားသည် မည်သည့်နေရာသို့မျှ ရွေ့လျားခြင်း မရှိပါချေ။ သူ လုပ်ဆောင်ခဲ့သမျှသော တစ်ခုတည်းသော အရာမှာ မိမိထံသို့ ပြေးဝင်လာခဲ့သော ဓားရှည်ကြီးကို စူးစိုက်စွာဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်ခြင်းသာ ဖြစ်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထက်တွင်လည်း အားနည်းလှသော ဓားအသိစိတ်ဓာတ် အချို့ ရှိနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။
သို့သော် ထိုဓားရှည်ကြီးမှာမူ မည်သည့် ထင်ရှားလှသော အကြောင်းပြချက်မျိုးမျှမရှိဘဲ ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်သွားခဲ့ရပြီးနောက်၌... တကယ့်ကို နာကျင်စူးရှလှသော အော်ဟစ်သံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့ရတော့၏။ ကြည့်ရသည်မှာ ထိုဓားမြတ်ကြီးမှာ ကြီးမားလှသော ဖိအားများအောက်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ရသည့်အလား ထင်မှတ်ရပေပြီး... ၎င်း၏ ဦးတည်ချက်ကို ချက်ချင်းပင် ပြောင်းလဲလိုက်ကာ ရှောင်ချီရှို့ရှိရာဘက်သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြန်လည်၍ ပြေးဝင်သွားခဲ့တော့သည်။
ရှောင်ချီရှို့ ထိုနေရာမှာတင် လုံးဝ မှင်တက်သွားခဲ့ရတော့၏။ မိမိနှင့်အတူ ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်အောင် ရှိနေခဲ့သော ဓားမြတ်ကြီးက မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင်သခင်ကို ပြန်လည်၍ ဖျက်ဆီးပစ်ရန်အတွက် ဘာဖြစ်လို့ ကြိုးစားနေရတာလဲဆိုသည့် အချက်ကို သူ ဘယ်လိုမှ နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေခဲ့ရသည်။
ကံမကောင်းလှစွာပင် ရှောင်ချီရှို့အနေဖြင့် ထိုအကြောင်းအရာများကို တွေးတောရန်အတွက် အချိန်အလုံအလောက် ရှိမနေခဲ့ပါချေ။ ပြန်လည်၍ ပြေးဝင်လာခဲ့သော ဓားရှည်ကြီး၏ အရှိန်အဟုန်မှာ သူ၏ ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းရှိသော အရှိန်ထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမို၍ မြင့်မားလွန်းလှပေသည်။
ရှောင်ချီရှို့ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ရွေ့လျားရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည့် အချိန်မှာတင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ဓားစွမ်းအင်များ အားလုံးမှာ ရုတ်တရက်ဆိုသလို ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာခဲ့ရပြီး... သူ၏ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်တွင် ရှိနေခဲ့သော လူသားများ အားလုံးကို အောက်ခြေ မြေပြင်ထက်သို့ လွင့်စင်သွားစေခဲ့တော့၏။ ၎င်းနှင့် တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် ရှောင်ချီရှို့သည်လည်း ထိုဓားစွမ်းအင်များ၏ ဖိနှိပ်မှုကြောင့် ထိုနေရာမှာတင် တောင့်တင်းသွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။
ဖူး...
ဓားရှည်ကြီးမှာ ရှောင်ချီရှို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို တိုက်ရိုက်ပင် ဖြတ်သန်းသွားခဲ့တော့၏။
ဝုန်း...
ရှောင်ချီရှို့၏ မျက်လုံးနှစ်ဖက်စလုံး မယုံကြည်နိုင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားခဲ့ရပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထက်က ဒွါရပေါက်အားလုံးကနေ သွေးများစွာ ချက်ချင်းပင် ပန်းထွက်လာခဲ့ရတော့သည်
ရွှီရှောင်ရှို့ တကယ့်ကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားခဲ့ရသဖြင့် သူ၏ မျက်လုံးအစုံမှာ မျက်တွင်းထဲကနေ ပြုတ်ထွက်လုနီးပါး ဖြစ်ပေါ်သွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။
မျက်နှာဖုံးစွပ်လူသားသည် သူ၏ ဦးခေါင်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ မော့တင်လိုက်မိရင်း ရွှီရှောင်ရှို့အား လှမ်း၍ ကြည့်ရှုလိုက်တော့သည်၊ သူ၏ မှုန်ဝါးလှသော မျက်လုံးအစုံအတွင်း၌မူ လှုပ်ရှားမှု အရိပ်အယောင်အချို့ ထွက်ပေါ်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။
“တကယ်လို့ ငါ့ရဲ့ ခန့်မှန်းချက်သာ မှန်ကန်မယ်ဆိုရင်တော့...”
“ဒါက... မင်း လက်ရှိအချိန်မှာ လျှောက်လှမ်းနေခဲ့တဲ့ ဓားအသိစိတ်ဓာတ်ရဲ့ ကျင့်စဉ်လမ်းကြောင်းပဲ ဖြစ်ရမယ်...”