ခရက်... ခရက်... ခရက်...
မြင်တွေ့နိုင်ခြင်း မရှိသော "ငရဲဘုံကောင်းကင်ယံမီးလျှံများ" က ဆက်လက်၍ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လောင်ကျွမ်းနေခဲ့ပြီး... ရှောက်ယီမှာမူ တကယ့်ကို ပြင်းထန်စွာ ရုန်းကန်လှုပ်ရှားနေခဲ့ရတော့သည်။
သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဝိညာဉ်အရင်းအမြစ် စွမ်းအင်များဖြင့် အစွမ်းကုန် ကာကွယ်ထားခဲ့သည့်တိုင်အောင်... ယခုလိုမျိုး ဆန်းကြယ်လှသော အပူရှိန်ပြင်း စွမ်းအားများအောက်တွင် အချိန်အတော်ကြာအောင် ပိတ်မိနေခဲ့ပြီးနောက်၌ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ တကယ့်ကို နီရဲပူပြင်းလာခဲ့ရပြီ ဖြစ်၏
သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထက်ကနေ အဖြူရောင် ရေငွေ့အချို့ပင် ပျံတက်နေခဲ့ပြီး... လေထုထဲတွင်လည်း အသားများ လောင်ကျွမ်းပျက်စီးသွားသည့် ညှော်နံ့များဖြင့် ပြည့်နှက်လာခဲ့ရတော့သည်။
“အချိန်ကို ကြည့်ရသလောက်ဆိုရင်တော့... ဖုန်းကုန်းတစ်ယောက် အဝေးကြီးကို ရောက်ရှိသွားလောက်ပြီ ဖြစ်ရမယ်...”
ရှောက်ယီသည် ထိုပြင်းထန်လှသော နာကျင်မှုများကို အံကြိတ်ခံစားလိုက်မိရင်း မိမိ၏ စိတ်အာရုံကို ပြန်လည်၍ စုစည်းရန်အတွက် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားလိုက်တော့၏။ လက်ရှိအချိန်တွင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ဝိညာဉ်အရင်းအမြစ် စွမ်းအင် အနည်းငယ်သာ ကျန်ရှိတော့သဖြင့်... တကယ်လို့ သူသာ ယခုနေရာတွင် ဆက်လက်၍ အချိန်ဆွဲနေဦးမည်ဆိုပါက... နောက်ပိုင်းတွင် ထွက်ပြေးရန်အတွက်ပင် စွမ်းအား ရှိတော့မှာ မဟုတ်ပါချေ
“မင်းက... မင်းကိုယ်မင်း အချိန်အလုံအလောက် ဆွဲထားနိုင်ခဲ့ပြီလို့ ထင်မှတ်ပြီးတော့ ထွက်ပြေးဖို့အတွက် စဉ်းစားနေတာလား...”
ထိုအေးစိမ့်လှသော လေသံကြီးက ထပ်မံ၍ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြန်ရာ... ရှောက်ယီတစ်ယောက် ကျောရိုးထဲအထိ စိမ့်အောင် တုန်လှုပ်သွားခဲ့ရတော့သည်။
‘ဒီကောင်က တကယ်ပဲ လူသားတစ်ယောက် ဟုတ်ရဲ့လား...’
‘သူက ဘာဖြစ်လို့ ငါ ဘာတွေးနေလဲဆိုတာကို အမြဲတမ်း တိကျခန့်မှန်းနိုင်နေရတာလဲ...’
ရွှီရှောင်ရှို့ကတော့ သူ၏ တည်ငြိမ်လှသော ဟန်ဆောင်မှုများကို ဆက်လက်၍ ထိန်းသိမ်းထားဆဲပင် ဖြစ်ပေသည်။ သူသည် အဆုံးမရှိ ကျရောက်နေသော မိုးရေစက်များရှိရာဘက်သို့ လှမ်း၍ ကြည့်ရှုလိုက်သော်လည်း... သူ၏ "အာရုံခံစွမ်းရည်" ကမူ ရှောက်ယီ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထက်က ကြွက်သားများ တုန်လှုပ်နေမှုအားလုံးကို တိကျစွာ မြင်တွေ့နေခဲ့ရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
သူ၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းမှာ တကယ့်ကို ထက်မြက်လွန်းလှသဖြင့်... ရှောက်ယီအနေဖြင့် မိမိ၏ တင်ပါးကြွက်သားများကို မည်သို့ ညှစ်ထားလဲဆိုသည့် အချက်အပေါ် မူတည်ကာ... သူ ဆီးသွားချင်နေတာလား သို့မဟုတ် ဝမ်းသွားချင်နေတာလား ဆိုသည်ကိုပင် ခွဲခြားသိရှိနိုင်စွမ်း ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ရှောက်ယီ၏ ဝိညာဉ်အရင်းအမြစ် စွမ်းအင်များမှာ ကုန်ဆုံးလုနီးပါး ဖြစ်ပေါ်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သော်လည်း... မိမိ၏ အပေါင်းအဖော်ဖြစ်သူအား ကူညီရန်အတွက် နောက်ချန်နေခဲ့ဝံ့သည်ဆိုကတည်းက သူ၏ လက်ထဲတွင် လျှို့ဝှက်ချက် အချို့ ရှိနေသေးမှာ သေချာလှပေသည်
ရွှီရှောင်ရှို့သည် ထိုလူတွင် အဆင့်မြင့်လှသော ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်ခြင်း ကျင့်စဉ်တစ်ခုခု ရှိနေခြင်း ဖြစ်ရမည် သို့မဟုတ် မိမိနှင့်အတူ သေတိုက်ပွဲ ဆင်နွှဲရန်အတွက် ပြင်ဆင်ထားခြင်း ဖြစ်ရမည်ဟု တွေးတောလိုက်မိ၏။
တကယ်လို့ ပထမအချက်သာ ဆိုလျှင်မူ... ၎င်းက တကယ့်ကို ကောင်းမွန်လှပေသည်။ သို့သော် တကယ်လို့ ထိုလူ၏ ရည်ရွယ်ချက်က ဒုတိယအချက်သာ ဆိုလျှင်မူ... ရွှီရှောင်ရှို့တစ်ယောက် တကယ့်ကို ကြီးမားလှသော ဒုက္ခများနှင့် ကြုံတွေ့ရမှာ ဖြစ်ပေသည်။
ထို့ကြောင့် ရွှီရှောင်ရှို့သည် စကားလုံးများဖြင့် ထိုလူအား ထွက်ပြေးချင်စိတ် ဖြစ်ပေါ်လာအောင် ပိုမို၍ တွန်းအားပေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့၏
သို့သော် တစ်ဖက်တွင်လည်း ထိုလူ ထွက်ပြေးသွားခဲ့ပြီးနောက်တွင်... တစ်စုံတစ်ခုသော အခြေအနေများမှာ မှားယွင်းနေခဲ့ပြီ ဖြစ်ကြောင်း သတိပြုမိသွားခဲ့ပြီး အခြားတစ်ယောက်အား ခေါ်ဆောင်ကာ ပြန်လည်၍ ရောက်ရှိလာမှာကိုလည်း သူ တကယ့်ကို စိုးရိမ်မိနေခဲ့ပြန်သည်။
တကယ်လို့ အဲဒီလိုမျိုး ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့မယ်ဆိုရင်တော့ သူ သေချာပေါက် ပျက်စီးသွားရမှာ ဖြစ်ပေသည်။
ထို့ကြောင့် ရွှီရှောင်ရှို့ စိတ်ပိုင်းဖြတ်လိုက်တော့၏။ သူ့အနေဖြင့် ထိုလူအား ဘေးကင်းစွာဖြင့် လွှတ်ပေးလိုက်ချင်စိတ် ရှိနေခဲ့သော်လည်း... ထိုလူသည် ယနေ့ညတွင် သေချာပေါက် နောက်ချန်နေခဲ့ရမှာ ဖြစ်ပေသည်
သူသည် အသက်မဲ့နေခဲ့သော အလောင်းတစ်လောင်းအဖြစ်နှင့်သာ ယခုနေရာတွင် ကျန်ရှိနေခဲ့ရမှာ ဖြစ်၏။
သို့သော် သူ့အား အလောင်းတစ်လောင်း ဖြစ်သွားအောင် မည်သို့ ပြုလုပ်ရမလဲဆိုသည့် အချက်ကတော့...
ရွှီရှောင်ရှို့အတွက် တကယ့်ကို ကြီးမားလှသော ပြဿနာတစ်ခု ဖြစ်နေခဲ့ရပြန်သည်
......
ရှောက်ယီ တကယ့်ကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေခဲ့ရသော်လည်း... သူ ဆက်လက်၍ အချိန်ဆွဲထားနိုင်စွမ်း မရှိတော့ပါချေ။ သူ ယခုနေရာတွင် အချိန်ကြာမြင့်စွာ နေထိုင်လေလေ... သူ၏ အခြေအနေမှာ ပိုမို၍ ဆိုးရွားလာလေလေ ဖြစ်ရမည် ဖြစ်သဖြင့် သူ ချက်ချင်းပင် ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်လိုက်တော့သည်။
သို့သော် သူ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားလိုက်သည့် အချိန်မှာတင် ထိုလူ၏ စကားသံက ထပ်မံ၍ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြန်၏
“မင်းက... မင်းကိုယ်မင်း အချိန်ဆွဲနေခဲ့တာလို့ တကယ်ပဲ ထင်မှတ်နေတာလား...”
“ငါကိုယ်တိုင်လည်း... အချိန်ဆွဲနေခဲ့တာပဲဥစ္စာ...”
ရှောက်ယီ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ထိုနေရာမှာတင် တောင့်တင်းသွားခဲ့ရတော့သည်။ သူသည် ထိုလူက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲဆိုတာကို စဉ်းစား၍ မရနိုင် ဖြစ်နေခဲ့ရ၏။
သူသည် ထိုလူသည် ကနဦးတုန်းက ရွှီရှောင်ရှို့နှင့် ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်ထားခဲ့ရသဖြင့် ဒဏ်ရာများစွာ ရရှိထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး... လက်ရှိအချိန်တွင် မိမိ၏ ဒဏ်ရာများကို ပြန်လည်၍ ကုသရန်အတွက် အချိန်ဆွဲနေခဲ့ခြင်းလားဟု တွေးတောလိုက်မိပြန်သည်
ရွှီရှောင်ရှို့သည် ရှောက်ယီ ဘာစကားမျှ ပြန်လည်၍ မပြောဆိုသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့် အခါတွင်မူ... ပိုမို၍ အချိန်ဆွဲနိုင်ရန်အတွက် ဆက်လက်၍ စကားပြောဆိုလိုက်တော့သည် “မင်းရဲ့ သူငယ်ချင်းက... တကယ်ပဲ ဒီနေရာကနေ လွတ်မြောက်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ ထင်နေတာလား...”
သူသည် မိမိ၏ စိတ်ထဲတွင် ရှိနေခဲ့သမျှသော အရာများကို လျှောက်၍ ပြောဆိုလိုက်တော့၏ “မင်းတို့နှစ်ယောက်စလုံးက... ဒီနေ့ညမှာ ဒီနေရာမှာတင် သေချာပေါက် နောက်ချန်နေခဲ့ရမှာ ဖြစ်တယ်၊ အပြင်ဘက်က လူကလည်း အဝေးကြီးကို ရောက်ရှိသွားနိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး...”
ရှောက်ယီ တကယ့်ကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားခဲ့ရသဖြင့် မိမိ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများနှင့် အရှိန်အဝါများကို အစွမ်းကုန် အသုံးပြုကာ စစ်ဆေးလိုက်သော်လည်း... သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထက်တွင် မည်သည့် လျှို့ဝှက်အမှတ်အသားမျိုးကိုမျှ ရှာဖွေတွေ့ရှိခြင်း မရှိပါချေ
“ဘယ်လိုမှ... မဖြစ်နိုင်တာကြီး...”
“မင်းက ငါတို့ကို သိတောင် မသိတာပဲဥစ္စာ... ငါတို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှာ ဘယ်လိုမျိုး လျှို့ဝှက်အမှတ်အသားတွေကို လာပြီးတော့ ထားရှိနိုင်မှာမို့လို့လဲ...”
ရွှီရှောင်ရှို့ ထိုနေရာမှာတင် လုံးဝ ဆွံ့အသွားခဲ့ရတော့သည်။ ပထမအချက်အနေဖြင့် ထိုလူ၏ ထူးဆန်းလှသော စကားပြောဆိုပုံ လေယူလေသိမ်းကြောင့် ဖြစ်ပေသည်၊ ဒုတိယအချက်အနေဖြင့်မူ ထိုလူ ပြောဆိုလိုက်သည့် လျှို့ဝှက်အမှတ်အသားကြောင့် ဖြစ်ပေ၏။
‘ဘယ်လို လျှို့ဝှက်အမှတ်အသားလဲ...’
‘ဒီကောင်ကတော့... တကယ့်ကို စိတ်ကူးယဉ် အလွန်ကောင်းတဲ့ ကောင်ပဲဗျာ...’
‘ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်... သူ စကားပြန်ပြောလာတာက ဘာမှ မပြောတာထက်စာရင်တော့ အများကြီး ပိုပြီးတော့ ကောင်းမွန်လှပါတယ်၊ ငါ ဒီအတိုင်းပဲ ဆက်ပြီးတော့ ပြောဆိုနေမယ်ဆိုရင် သူ့ကို အချိန်အတော်ကြာအောင် ဆွဲထားနိုင်မှာ သေချာတယ်...’
‘သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထက်က မီးလျှံတွေက ပိုပြီးတော့ ကြာရှည်စွာ လောင်ကျွမ်းလေလေ... သူ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းက ဝိညာဉ်အရင်းအမြစ် စွမ်းအင်တွေ ပိုပြီးတော့ ကုန်ဆုံးလေလေ ဖြစ်ရမယ်၊ ၎င်းအပြင် သူက ငါ့လိုမျိုး "စိတ်ဓာတ်မြင့်မားခြင်း" စွမ်းရည်လိုမျိုးကို တတ်မြောက်ထားတာလည်း မဟုတ်ဘူးဥစ္စာ...’
“အဲဒီတော့...”
ရွှီရှောင်ရှို့ တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ဆက်လက်၍ စကားပြောဆိုလိုက်တော့သည်
“မင်းက မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထက်မှာ... ဒီအတိုင်းပဲ အလိုအလျောက် မီးလောင်ကျွမ်းလာခဲ့တာလို့ ထင်မှတ်နေတာလား...”
‘သူက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ...’
‘ငါ့ဘာသာငါ မီးလောင်ကျွမ်းလာခဲ့တာ ဟုတ်လား...’
ရှောက်ယီ၏ နှလုံးခုန်သံမှာ ထိုအချိန်တွင် ချက်ချင်းပင် ရပ်တန့်လုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့ရပြီး... ထိုဝတ်စုံဖြူနှင့် လူသည် မိမိအား တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ လာရောက်၍ ထိတွေ့ခြင်းမျိုး မပြုလုပ်ခဲ့ပါချေ၊ သို့သော် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထက်တွင်မူ ထို "သရဲမီးလျှံများ" က ချက်ချင်းပင် ဘုန်းခနဲ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်
ဒီကောင်က...
တကယ့်ကို ကြောက်စရာကောင်းလွန်းလှပေသည်။
‘မရတော့ဘူး... ငါ ဒီနေရာမှာ ဆက်ပြီးတော့ နေလို့ မဖြစ်တော့ဘူး...’
‘တကယ်လို့ ငါသာ ဒီနေရာမှာ ဆက်ပြီးတော့ နေနေဦးမယ်ဆိုရင်... နောက်ထပ် ဘယ်လိုမျိုး ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ တိုက်ခိုက်မှုတွေနဲ့ ထပ်ပြီးတော့ ကြုံတွေ့ရဦးမလဲဆိုတာ ဘယ်သူက သိနိုင်မှာလဲ၊ တကယ်လို့ ငါက ထွက်ပြေးလို့ မရနိုင်တော့ဘူးဆိုရင်လည်း...’
‘ဒီအတိုင်းပဲ ထိုင်ပြီးတော့ အသေခံနေမယ့်အစား... ငါ တစ်စုံတစ်ခုသော အရာကို မဖြစ်မနေ လုပ်ဆောင်ရမယ်...’
ရွှီရှောင်ရှို့ကတော့ ထိုအချိန်တွင် မိမိ၏ အချိန်ဆွဲရန် ကြိုးစားမှုကြီးက... ဆန့်ကျင်ဘက် ရလဒ်များကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ပြီ ဖြစ်ကြောင်း လုံးဝ သိရှိခြင်း မရှိပါချေ။ သူသည် တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ဆက်လက်၍ စကားပြောဆိုလိုက်တော့သည်
“ငါတို့တွေ... ဂိမ်းတစ်ခုလောက် ကစားကြမလား...”
ရှုခနဲ...
နက်မှောင်လှသော အလင်းတန်းတစ်ခုမှာ သူရှိရာဘက်သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်လာခဲ့ရပြီး... သူ၏ စကားပြောဆိုမှုများကို ထိုနေရာမှာတင် ချက်ချင်းပင် ဖြတ်တောက်လိုက်တော့၏။
ရွှီရှောင်ရှို့၏ "အာရုံခံစွမ်းရည်" ကမူ လုံးဝ ရပ်တန့်သွားခဲ့ခြင်း မရှိပါချေ။ ရှောက်ယီသည် မိမိ၏ ဝတ်စုံလက်အင်္ကျီအတွင်းက တိုတောင်းလှသော ဓားမြှောင်ကို လျှပ်စီးအလား ထုတ်ဖော်ကာ မိမိထံသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်သည့် အချိန်တွင်မူ... သူသည် တကယ့်ကို စွမ်းအားကြီးမားလှသော စွမ်းအားရှင်တစ်ဦးအလား ဟန်ဆောင်လိုက်မိရင်း မိမိ၏ လက်ညှိုးတစ်ချက်ကိုသာ လှောင်ပြောင်စွာဖြင့် ခါယမ်းလိုက်တော့သည်
ဒေါင်း...
သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထက်က "တန်ပြန်သက်ရောက်မှု" နှင့် "ထက်မြက်ခြင်း" စွမ်းရည်နှစ်ခု ပေါင်းစပ်လိုက်မှုကြောင့်ပင်... မီတာအတော်ကြာအောင် ဝေးကွာလှသော နေရာဆီကနေ ပြေးဝင်လာခဲ့သည့် ဓားမြှောင်မှာ ချက်ချင်းပင် အဝေးသို့ လွင့်စင်သွားခဲ့ရပြီး ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နံရံကြီးထက်တွင် စိုက်ဝင်သွားခဲ့ရတော့၏။
သို့သော် နောက်ထပ် စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်းမှာတင် သူ လုံးဝ ဆွံ့အသွားခဲ့ရတော့သည်။ သူ၏ လက်ချောင်းနှစ်ချောင်းမှာ လေထုထဲတွင် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ကပ်ညှပ်နေခဲ့သည့်အလား ဖြစ်ပေါ်နေခဲ့ရပြီး အနောက်ဘက်သို့ ပြန်လည်၍ ရုပ်သိမ်းနိုင်စွမ်း မရှိ ဖြစ်နေခဲ့ရ၏။
‘သောက်ကျိုးနည်း...’
‘ငါ... ဘာတွေ လုပ်မိလိုက်တာလဲ၊ ငါက ဘာဖြစ်လို့ မိမိရဲ့ လက်ချောင်းတွေနဲ့ ထိုဓားမြှောင်ကို သွားပြီးတော့ ဖယ်ရှားပစ်လိုက်ရတာလဲ...’
‘ငါက ဒီအတိုင်းပဲ... ရှောင်တိမ်းလိုက်ရင် မရဘူးလား...’
‘ကယ်ကြပါဦး...’
ရှောက်ယီကိုယ်တိုင်လည်း ထိုနေရာမှာတင် လုံးဝ မှင်တက်သွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် ကနဦးတုန်းကမူ မိမိ၏ တိုတောင်းလှသော ဓားမြှောင်ကို ပစ်လွှတ်လိုက်မိရင်း... ရန်သူ့ထံတွင် ဟာကွက်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာမည့် အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းကာ ချက်ချင်းပင် ထွက်ပြေးရန်အတွက် ရည်ရွယ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
သို့သော် လက်ရှိ ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့သော မြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီးနောက်တွင်မူ... သူ၏ ခြေထောက်နှစ်ဖက်စလုံးမှာ အရည်ပျော်နေခဲ့သော ခဲများဖြင့် အတင်းအကျပ် လောင်းထည့်ထားခံရသည့်အလား ဘယ်လိုမှ လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်း မရှိ ဖြစ်သွားခဲ့ရတော့၏။
သူ၏ မျက်ဝန်းများအတွင်း၌ တကယ့်ကို မယုံကြည်နိုင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့ရပြီး... သူ၏ လေသံမှာလည်း တကယ့်ကို တုန်လှုပ်ချောက်ချားစွာဖြင့် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ရတော့သည်
“မင်း... မွေးရာပါအဆင့်... ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်မှုလား...”
“မဟုတ်ဘူး...”
ရွှီရှောင်ရှို့ တကယ့်ကို အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရှူရှိုက်လိုက်မိရင်း ချက်ချင်းပင် ငြင်းဆိုလိုက်တော့သည်
“မင်း ခန့်မှန်းတာက... မှားယွင်းနေတယ်...”
“ဟမ်...”
“ဒါက တကယ်တော့... "
လက်ချောင်းဓားချက် အပိုင်းတစ်ဆယ်
" ကျင့်စဉ်ပဲ ဖြစ်တယ်...”
“ဘာ... ဘာပြောတယ်...”
ရှောက်ယီတစ်ယောက် မိမိ၏ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံး ပြိုလဲပျက်စီးသွားခဲ့ရသည့်အလား ခံစားလိုက်ရပြီး... သူ၏ ဦးနှောက်က ဆက်လက်၍ မတွေးတောနိုင်တော့ပါချေ။
‘ဒီကောင်က ရွှီရှောင်ရှို့ပဲဥစ္စာ...’
သို့သော်... သူက ဘယ်လိုမျိုးလုပ်ပြီးတော့ ရွှီရှောင်ရှို့ ဖြစ်နေနိုင်ဦးမှာလဲ။
ဒါပေမဲ့ ထိုမွေးရာပါအဆင့် ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်မှုကမူ...
အတွင်းစည်းကွင်းပြင်အတွင်းရှိ ထိပ်သီး ပါရမီရှင် ၃၃ ဦးအတွင်း၌ပင် ယခုလိုမျိုး ထူးခြားလှသော ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်မှုကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော လူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ ရှိမနေခဲ့ပါချေ။
ထို့ကြောင့် ဤလူက သေချာပေါက် ရွှီရှောင်ရှို့သာ ဖြစ်ရပါမည်။
ရှောက်ယီ သူ၏ မျက်လုံးနှစ်ဖက်စလုံး မျက်တွင်းထဲကနေ အပြင်သို့ပင် ပြုတ်ထွက်လုနီးပါး ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ရပြီး... သူ၏ ဦးနှောက်တစ်ခုလုံးလည်း ပေါက်ကွဲထွက်လုနီးပါး ခံစားလိုက်ရတော့သည်။ သူသည် လက်ရှိ သိရှိသွားခဲ့ရသော အမှန်တရားကို လုံးဝ လက်ခံနိုင်ခြင်း မရှိ ဖြစ်နေခဲ့ရ၏
တကယ်လို့ ဤလူက ရွှီရှောင်ရှို့သာ ဖြစ်မည်ဆိုပါက... သူ၏ စွမ်းအားမှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်ကိုးသို့ ချက်ချင်း ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်ထားခဲ့သော အခြေအနေတွင်သာ ရှိနေဦးမှာ ဖြစ်သဖြင့်... ရှောက်ယီ၏ အမြင်တွင်မူ သူသည် သာမန် ပိုးမွှားတစ်ကောင်ထက် မပိုပါချေ
‘ငါတို့နှစ်ယောက်စလုံးက... ဒီကောင်ရဲ့ လှည့်စားမှုကို အဲဒီလောက်အထိ အချိန်အကြာကြီး ခံလိုက်ရတာလား...’
‘၎င်းအပြင် သူက ဖုန်းကုန်းကို တကယ့်ကို ကြောက်လန့်သွားအောင် ပြုလုပ်နိုင်ခဲ့ပြီး အဝေးကို ထွက်ပြေးသွားအောင်အထိပါ ဖန်တီးနိုင်ခဲ့တာလား...’
“သံသယဖြစ်ပွားခြင်း၊ အလိုအလျောက်ရမှတ် +၁။”
“သံသယဖြစ်ပွားခြင်း၊ အလိုအလျောက်ရမှတ် +၁။”
“...”
သူ၏ စိတ်ထဲက အချက်အလက် ဘားတန်းထက်တွင် စာတန်းများမှာ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြန်သည်။ ရွှီရှောင်ရှို့အနေဖြင့် မိမိ၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို အချိန်အကြာကြီး ဆက်လက်၍ ဖုံးကွယ်ထားနိုင်တော့မှာ မဟုတ်ကြောင်း သေချာစွာ သိရှိလိုက်ရ၏။
သူသည် မိမိကိုယ်မိမိ တကယ့်ကို စွမ်းအားကြီးမားလှသော စွမ်းအားရှင်တစ်ဦးအလား အစွမ်းကုန် ဟန်ဆောင်ခဲ့သမျှသော အရာအားလုံးမှာ... မိမိ၏ အစောပိုင်းတုန်းက လက်ညှိုးတစ်ချက် ခါယမ်းလိုက်မိသည့် အပြုအမူကြောင့်ပင် လုံးဝ ပျက်စီးသွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်သဖြင့် တကယ့်ကို စိတ်ပျက်အားလျော့သွားခဲ့ရတော့သည်။ သာမန် အခြေအနေမျိုးတွင်မူ မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ မိမိ၏ အပြုအမူကို သာမန် အလေ့အထတစ်ခုအဖြစ် ထင်မှတ်မှာ မဟုတ်ပါချေ
လူတစ်ဦး၏ အလေ့အထများက... ထိုလူအား တကယ့်ကို ကြီးမားလှသော ဘေးအန္တရာယ်များဆီသို့ ခေါ်ဆောင်သွားနိုင်စွမ်း ရှိပေသည် မဟုတ်လား။
“ငါ မင်းကို လှည့်စားခဲ့မိတဲ့အတွက် တောင်းပန်ပါတယ်၊ ဟုတ်ပါတယ်... ငါက ရွှီရှောင်ရှို့ပါ...”
“မင်းက... တကယ့်ကို လူကောင်းတစ်ယောက်ပါဗျာ...”
ရှောက်ယီ တကယ့်ကို ဒေါသတကြီးဖြင့် ပေါက်ကွဲသွားခဲ့ရတော့သည်။ သူသည် ရင်ထဲတွင် ဒေါသမီးများ အစွမ်းကုန် တောက်လောင်လာခဲ့ရသဖြင့် အတွင်းဒဏ်ရာများပင် ရရှိလုနီးပါး ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ရ၏။
သူသည် မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ဝိညာဉ်အရင်းအမြစ် စွမ်းအင်များကို အစွမ်းကုန် စုစည်းကာ တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သော်လည်း... လက်ရှိအချိန်တွင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ အသုံးပြုနိုင်စွမ်းရှိသည့် ဝိညာဉ်အရင်းအမြစ် စွမ်းအင် အနည်းငယ်သာ ကျန်ရှိတော့သည်ကို သတိပြုမိလိုက်ရတော့သည်။
“မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ... ဝိညာဉ်အရင်းအမြစ် စွမ်းအင်တွေ အများကြီး ကျန်မနေတော့ပါဘူး၊ အဲဒါကြောင့် မင်းက ငါ့ကို ဘယ်လိုမှ အောင်နိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး...”
ရွှီရှောင်ရှို့သည် ထိုလူ၏ လက်ရှိ အခြေအနေကို မိမိ၏ လက်ဖဝါးပြင်ပမာ တိကျစွာ မြင်တွေ့နေခဲ့ရသဖြင့် ချက်ချင်းပင် ဖျောင်းဖျပြောဆိုလိုက်တော့သည်
“မင်း အခုပဲ ဒီနေရာကနေ ထွက်ခွာသွားလိုက်စမ်းပါ၊ ငါကလည်း မင်း ဒီနေရာကို ရောက်ရှိမလာခဲ့ဖူးသလိုမျိုး ဟန်ဆောင်လိုက်မိရင်း... အိပ်ဆောင်ထဲကို ပြန်ပြီးတော့ပဲ အနားယူလိုက်တော့မယ်... ဟုတ်ပြီလား...”
“မင်းက... ခေါင်းတလားထဲမှာပဲ သွားပြီးတော့ အနားယူလိုက်တော့၊ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ ငါက မင်းကို သေချာပေါက် သေဆုံးသွားအောင် ပြုလုပ်မှာမို့လို့ပဲ...”
ရှောက်ယီ မိမိ၏ လက်ထဲတွင် ရှိနေခဲ့သော တိုတောင်းလှသော ဓားမြှောင်ကို ကိုင်ဆောင်လိုက်မိရင်း ရွှီရှောင်ရှို့ရှိရာဘက်သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်လာခဲ့တော့၏။
ရန်သူ့ထံတွင် ယခုလိုမျိုး အချိန်အကြာကြီး လှည့်စားခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး မိမိ၏ ယုံကြည်ချက်များအားလုံး ပြိုလဲပျက်စီးသွားခဲ့ရခြင်းကပင် တကယ့်ကို စိတ်ပျက်ဖွယ်ရာ ကောင်းလှပေသည်၊ သို့သော် ပိုမို၍ ဆိုးရွားလှသည့် အချက်ကမူ... ရွှီရှောင်ရှို့သည် မိမိအား တကယ့်ကို စွမ်းအားကြီးမားလှသော စွမ်းအားရှင်တစ်ဦးအလား ဟန်ဆောင်ကာ လှောင်ပြောင်သရော်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ ၎င်းက ရှောက်ယီအနေဖြင့် ဘယ်လိုမှ သည်းခံနိုင်စွမ်းမရှိသည့် အရာတစ်ခု ဖြစ်ပေ၏။
“ကဲ့ရဲ့ရှုတ်ချခံရခြင်း၊ အလိုအလျောက်ရမှတ် +၁။”
တကယ့်ကို ကောင်းမွန်လှပေသည်။
ရွှီရှောင်ရှို့ ချက်ချင်းပင် အပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်မိရင်း အနောက်ဘက်သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဆုတ်ခွာလိုက်တော့၏။
သူသည် အစောပိုင်းတုန်းကမူ... မိမိရှေ့က လူသည် တည်ငြိမ်သွားခဲ့ပြီးနောက်တွင် အပြင်ဘက်သို့ ထွက်ပြေးသွားခဲ့ကာ သူ၏ အပေါင်းအဖော်ဖြစ်သူအား ပြန်လည်၍ ခေါ်ဆောင်လာမှာကို တကယ့်ကို စိုးရိမ်မိနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်
သူသည် ထိုလူသည် ယခုလိုမျိုး မိမိ၏ တည်ငြိမ်မှုများကို လုံးဝ ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ရပြီးနောက်တွင်... ထွက်ပြေးခြင်းမပြုတော့ဘဲ မိမိနှင့်အတူ အသက်လုတိုက်ပွဲ ဆင်နွှဲရန်အတွက် ရွေးချယ်လိမ့်မည်ဟု မည်သည့်အခါမျှ ထင်မှတ်ထားခဲ့ခြင်း မရှိပါချေ။
‘မွေးရာပါအဆင့်ရဲ့ အထွတ်အထိပ်မှာ ရှိနေတဲ့ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက တကယ့်ကို စွမ်းအားကြီးမားလှတယ် ဆိုရင်တောင်မှ... မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ဝိညာဉ်အရင်းအမြစ် စွမ်းအင်တွေ အများကြီး ကျန်မနေတော့တဲ့ အခြေအနေမျိုးမှာ... မင်းက ငါ့ကို ဘယ်လိုမျိုး လာပြီးတော့ တိုက်ခိုက်နိုင်ဦးမှာမို့လို့လဲ...’
‘မင်းရဲ့ အားနည်းလှတဲ့ ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်မှုက... ငါ့အတွက် တကယ့်ကို အသုံးဝင်လိမ့်မယ်လို့ ထင်နေတာလား...’
သူသည် စိတ်ထဲကနေ ထိုသို့ တွေးတောလိုက်မိသော်လည်း... ရွှီရှောင်ရှို့ကိုယ်တိုင်လည်း လက်ရှိအချိန်တွင် မိမိ၏ အစွမ်းကုန်သော အရှိန်အဟုန်ကို အသုံးပြုကာ အနောက်ဘက်သို့ ဆုတ်ခွာနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
ရန်သူ့အား ယခုလိုမျိုး စကားလုံးများဖြင့် လှောင်ပြောင်သရော်ရခြင်းက တကယ့်ကို ပျော်ရွှင်ဖွယ်ရာ ကောင်းလှသော်လည်း... တကယ်လို့ ထိုလူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ တစ်စုံတစ်ခုသော ဝိညာဉ်အရင်းအမြစ် စွမ်းအင် အကြွင်းအကျန်များ ရှိနေသေးမည်ဆိုပါက... ၎င်းက မိမိအား ချက်ချင်းပင် အဆုံးသတ်သွားအောင် ပြုလုပ်နိုင်စွမ်း ရှိပေသည်
‘ငါ သူ့ကို ဘာအခွင့်အရေးမျိုးမှ ပေးလို့ မဖြစ်ဘူး...’ သူ စိတ်ထဲကနေ တွေးတောလိုက်မိ၏။
‘ငါ့အနေနဲ့... သူ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းက ဝိညာဉ်အရင်းအမြစ် စွမ်းအင်တွေအားလုံး လုံးဝ လောင်ကျွမ်းပျက်စီးသွားတဲ့ အချိန်အထိ စောင့်ဆိုင်းပြီးတော့မှ... တိုက်ခိုက်မှုကို စတင်ရမယ်...’
“လိုက်လံဖမ်းဆီးခံရခြင်း၊ အလိုအလျောက်ရမှတ် +၁”
‘ဟမ်...’
‘ဒါက... ဘယ်လိုမျိုး အဓိပ္ပာယ်မရှိတာကြီးလဲ...’