ရှောင်ချီရှို့သည် သူ၏ ညာဘက်လက်ကို ဦးခေါင်းအထက်သို့ မြှောက်လိုက်ရင်း... ပြိုင်ဘက်နှစ်ဦးစလုံး အနေအထားပြင်ဆင်နိုင်ပြီဖြစ်ကြောင်း အချက်ပြလိုက်တော့သည်။
ရွှီရှောင်ရှို့သည် ထိုကြေးဝါအိုးလေးကို မိုမိုထံသို့ တည်ငြိမ်စွာပင် ပြန်လည်ပေးအပ်လိုက်ပြီးနောက်... သူမနှင့် အတော်အတန် ဝေးကွာလှသော နေရာသို့ နောက်ဆုတ်လိုက်တော့၏
“နင်က အနီးကပ်တိုက်ခိုက်ရေးသမား မဟုတ်ဘူးလား။”
ရွှီရှောင်ရှို့တစ်ယောက် ပြိုင်ပွဲစင်မြင့်၏ အစွန်းနားအထိ နောက်ဆုတ်သွားတာကို ကြည့်လိုက်မိရင်း မိုမိုတစ်ယောက် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။
သူမသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် ပြန်လည်ညွှန်ပြလိုက်ရင်း ပြောဆိုလိုက်၏
“ငါလည်း အတူတူပဲလေ”
၎င်းက သူတို့နှစ်ဦးစလုံး အနီးကပ်တိုက်ခိုက်မှုကို ဆင်နွှဲနိုင်ကြောင်း သွယ်ဝိုက်၍ ပြောဆိုလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
ရွှီရှောင်ရှို့ အားနည်းစွာဖြင့် ရယ်မောလိုက်မိ၏။ အနီးကပ်တိုက်ခိုက်မှု ဟုတ်လား။
သူမ နောက်ပြောင်နေတာလား။
သူသည် ဓားအိမ်ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီးနောက် ‘နာကျင်မှုပုန်းကွယ်ခြင်း’ ဓားကို အတွင်းသို့ ထိုးထည့်လိုက်တော့သည်။ ထို့နောက် အနည်းငယ်မျှ တွေးတောလိုက်ပြီးနောက်တွင်မူ သူ၏ ဓားကို ပြန်လည်၍ ဆွဲထုတ်လိုက်ရင်း ပြောဆိုလိုက်၏
“တကယ်တော့... ငါက ဓားသမားတစ်ယောက်ပါ”
မိုမို တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ရသည်။
“နင်က မွေးရာပါအဆင့် တိုက်ခိုက်ရေးသမားတစ်ဦး ဖြစ်ပြီးတော့ တကယ့်ကို စွမ်းအားကြီးမားလွန်းပါတယ်။ ဒါကြောင့်... ငါ့ကို အရင်ဆုံး တိုက်ခိုက်ခွင့်ပေးပြီးတော့ နင့်ကို ဓားနဲ့ အချက်အနည်းငယ်လောက် ထိုးခွင့်ပေးလို့ မရဘူးလား”
ရွှီရှောင်ရှို့ အရှက်မရှိဘဲ မေးမြန်းလိုက်တော့၏။
ပွဲကြည့်စင်မြင့်ထက်ရှိ လူတိုင်း မျက်လုံးပြူးသွားခဲ့ကြရသည်။ ဒီလူကို ကြည့်လိုက်ဦး... ဒါက လူကောင်းတစ်ယောက် ပြောဆိုမယ့် စကားမျိုး ဟုတ်လို့လား။
သူ့မှာ အရှက်အာရုံ လုံးဝ မရှိတော့ဘူးလား။
သို့သော်လည်း မိုမိုက ခေါင်းညိတ်ပြလိမ့်မည်ဟု သူတို့ အားလုံး မျှော်လင့်မထားခဲ့ကြပါချေ။
“ရတာပေါ့”
“ဟားဟား... ကျေးဇူးအများကြီးတင်ပါတယ်!”
အနည်းငယ်မျှ ခေတ္တရပ်တန့်လိုက်ပြီးနောက် ရွှီရှောင်ရှို့က ထပ်မံဖြည့်စွက်ပြောဆိုလိုက်ပြန်၏
“ငါတို့တွေ အကွာအဝေးတစ်ခုကို ဆက်ပြီးတော့ ထိန်းထားကြရအောင်!”
ရှောင်ချီရှို့ ဆက်လက်၍ သည်းမခံနိုင်တော့ပါချေ။ ရွှီရှောင်ရှို့ကတော့ တကယ့်ကို အတောမသတ်နိုင်အောင် ဖြစ်နေခဲ့ပြီ။
သူသည် သူ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်တော့၏။ “ပြိုင်ပွဲကို အခုပဲ စတင်လိုက်ပြီ!”
မိုမိုသည် သူမ၏ လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ရင်း ရွှီရှောင်ရှို့ကို အရင်ဆုံး လှုပ်ရှားရန် ဖိတ်ခေါ်လိုက်သည်။
ရွှီရှောင်ရှို့ ဆွံ့အသွားခဲ့ရ၏။ သူမ အရင်တုန်းက နောက်ပြောင်နေခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူ တွေးတောထားခဲ့သော်လည်း...
သူမက သူမ၏ ကတိစကားကို တကယ့်ကို တည်ဆောက်ခဲ့သည်။ တကယ့်ကို ရိုးသားလှတဲ့ မိန်းမသားတစ်ယောက်ပဲ။
သူ သူမကို သင်ခန်းစာတစ်ခု ပေးရပေလိမ့်မည်။ ဤကမ္ဘာပေါ်တွင် ရိုးသားလွန်းလှသည့် လူသားများမှာ အသက်ရှည်ရှည် မနေထိုင်ရကြောင်းကို သူမ သိရှိသွားစေရမည်။
ရွှီရှောင်ရှို့ သူ၏ မျက်ဝန်းများကို မှိတ်လိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ကောင်းကင်ယံထက်တွင် ဖြူဖွေးလှသော တိမ်တိုက်များက ဖြည်းညှင်းစွာ စတင်၍ ပုံဖော်လာခဲ့ကြပြီး... လေထုမှာလည်း တိုးညှင်းလှသောအသံအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရကာ၊ ထိုအရာနှင့်အတူ ရွေ့လျားနေသည့် သဲမှုန်များ၏ တိုးညှင်းလှသော အသံများလည်း ထွက်ပေါ်လာခဲ့တော့၏
“ဓားကွန်ရက်ပုံစံ!”
သူသည် သူ၏ အာရုံစိုက်မှုအားလုံးကို ထိုထူးခြားလှသည့် ဓားချက်တစ်ချက်ထံသို့သာ ပုံအောလိုက်တော့သည်။
ဤလှုပ်ရှားမှုမှာ မူလဓားကွန်ရက်ပုံစံ၏ အဆင့်မြှင့်တင်ထားသော ဗားရှင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။ ဓားသွားမှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည့် လင်းလက်လှသော အလင်းတန်းများမှာ နှစ်ဖက်မြင် ကွန်ရက်တစ်ခုအသွင် ဖြတ်သန်းသွားခြင်း မရှိတော့ဘဲ... ထိုဓားအလင်းတန်းများမှာ ထောင့်စုံနေရာအသီးသီးကနေ ဖြတ်သန်းသွားခဲ့ကြကာ သုံးဖက်မြင် ရှည်လျားလှသော ပိုးအိမ်တစ်ခုအသွင် ဝန်းရံသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။
တကယ်လို့ သူ၏ ပြိုင်ဘက်က ကျောက်ချင်းထန်၏ နည်းဗျူဟာကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး အခြားအရာတစ်ခုခုနှင့် နေရာချင်းလဲလှယ်ကာ အခြားတစ်နေရာတွင် ပေါ်ထွက်လာနိုင်စွမ်း ရှိနေခဲ့လျှင်ပင်... သူတို့အနေဖြင့် ရွှီရှောင်ရှို့၏ အနောက်ဘက်တွင် ချက်ချင်း ပေါ်ထွက်လာခြင်း မရှိသရွေ့မူ ဤကဲ့သို့သော ဓားကွန်ရက်၏ ပြင်းထန်လှသော တိုက်ခိုက်မှုဒဏ်ကို ဆက်လက်၍ ခံစားရပေလိမ့်မည်
မိုမို၏ မျက်နှာပေါ်တွင်မူ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ရိပ် အနည်းငယ်မျှပင် မရှိဘဲ... သူမ၏ ကြေးဝါအိုးလေးအတွင်းက ထွက်ပေါ်လာသည့် စန္ဒကူးနံ့သာမွှေးရနံ့ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ရှူရှိုက်လိုက်တော့၏။
သူမသည် သူမ၏ ဘယ်ဘက်လက်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ထိုလက်ဖဝါး၏ ရေတွက်၍မရနိုင်လောက်အောင် များပြားလှသော ပုံရိပ်ယောင်များ ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာခဲ့ရသည်။
ချလွင်! ချလွင်! ချလွင်!
ပြတ်သားပြီး ထူးဆန်းလှသော သတ္တုချင်းရိုက်ခတ်သံများ စဉ်ဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာခဲ့တော့၏
သူမ၏ ဘယ်ဘက်လက်က တောက်ပနေသည့် ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုကို ပုတ်ခတ်လိုက်သည့် အကြိမ်တိုင်းတွင် ထိုအရာမှာ လေထုထဲ၌ ချက်ချင်းပင် ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့ရသည်။ ကွန်ရက်အတွင်းရှိ ရာပေါင်းများစွာသော ဓားအလင်းတန်းများအားလုံးမှာ သူမ၏ တားဆီးခြင်းကို ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် ရွှီရှောင်ရှို့တစ်ယောက် တုန်လှုပ်သွားခဲ့ရ၏။
‘ဘာကြီးလဲ...’
‘သူမက လူသားတစ်ယောက် မဟုတ်ဘူး!’
‘သူမကလည်း ထက်မြက်ခြင်းအလင်းတန်း ကို တတ်မြောက်ထားတာလား။’
ရွှီရှောင်ရှို့သည် မိုမို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်သည့် ထိုဝိညာဉ်သိုင်းပညာကို မှတ်မိလိုက်သည်။ ၎င်းက ပြင်ပဝန်းကျင်အတွင်းရှိ သာမန်ဝိညာဉ်သိုင်းပညာတစ်ခုသာ ဖြစ်ပြီး... ‘ဝိညာဉ်လုယူခြင်းလက်ဖဝါး ’ ဟု ခေါ်ဆိုပေသည်။
သို့သော်လည်း တစ်စုံတစ်ဦးက ထိုဝိညာဉ်လုယူခြင်းလက်ဖဝါးကို ဤမျှလောက်အထိ အဆင့်မြင့်မားစွာ မည်သို့မည်ပုံ ကျွမ်းကျင်သွားနိုင်ရတာလဲ...
လူတစ်ဦး၏ လက်က ဤမျှလောက်အထိ မြန်ဆန်လွန်းလှသဖြင့် ပုံရိပ်ယောင်များပင် ကျန်ရှိနေခဲ့ရသည်လား။ တကယ်တော့... မည်သူကများ ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုကို မိမိ၏ လက်ဗလာဖြင့် ဤကဲ့သို့ ဖမ်းယူနိုင်စွမ်း ရှိလို့လဲ
ဝိညာဉ်လုယူခြင်းလက်ဖဝါးမှာ အနီးကပ်တိုက်ခိုက်ရေး ဝိညာဉ်သိုင်းပညာတစ်ခုသာ ဖြစ်ရမည် မဟုတ်လား။
“ငါ့အလှည့်ပဲ!”
မိုမို၏ ခြေသလုံးကြွက်သားများ ချက်ချင်း တင်းမာသွားခဲ့ရပြီးနောက် သူမ အရှေ့သို့ လျှင်မြန်စွာ ခုန်ပျံဝင်ရောက်လာခဲ့တော့၏။
ရွှီရှောင်ရှို့ စိတ်ထဲကနေ ငိုကြွေးမိလုမတတ် ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။ သူမထံတွင် ချိပ်ပိတ်ခြင်း သိုင်းပညာ ရှိနေခဲ့တာလေ။ သူ သူမနှင့် လက်သီးချင်း ဖလှယ်ရန် လုံးဝ စိတ်မဝင်စားပါချေ။
ထူးခြားလှသော အလင်းတန်းများက မိုမိုထံသို့ လှမ်း၍ ပစ်ခတ်လိုက်သော်လည်း... ၎င်းက သူမ၏ အရှိန်အဟုန်ကို အနည်းငယ်မျှပင် နှေးကွေးသွားအောင် မပြုလုပ်နိုင်ခဲ့ဘဲ၊ သူမသည် ခေတ္တခဏအတွင်းမှာပင် သူ၏ အနီးအနားသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
သူ သူမကို သူ့အား လာရောက်ထိတွေ့ခွင့် လုံးဝ မပြုလုပ်နိုင်ပါချေ
ရွှီရှောင်ရှို့သည် သူ၏ ‘အာရုံခံခြင်း’ စွမ်းရည်ကို အမြင့်မားဆုံးအထိ မြှင့်တင်လိုက်ပြီးနောက် ‘နာကျင်မှုပုန်းကွယ်ခြင်း’ ဓားကို အသုံးချလိုက်ကာ... သူ၏ စိတ်ထဲတွင် နက်ရှိုင်းစွာ မြှုပ်နှံထားခဲ့သည့် အနီးကပ်ဓားသိုင်းပညာကို ပထမဦးဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်တော့၏။
ချလွင်! ချလွင်! ချလွင်!
ပြင်းထန်လှသော ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှုသံများ လေထုထဲတွင် ထပ်မံ၍ ကျယ်လောင်စွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြန်သည်။
ရွှီရှောင်ရှို့သည် မိုမို၏ တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုချင်းစီတိုင်းကြောင့် သူ၏ နာကျင်မှုပုန်းကွယ်ခြင်းဓား အားနည်းသွားတာကို အာရုံခံမိလိုက်သည်။ အချက်အလက် ဒါဇင်အနည်းငယ်မျှ ဖလှယ်ပြီးနောက်တွင်မူ... သူသည် သူ၏ နာကျင်မှုပုန်းကွယ်ခြင်းဓားမှာ တုန်လှုပ်ချောက်ချားနေပြီဖြစ်ကြောင်း သတိပြုမိလိုက်၏
တောက်။
ရွှီရှောင်ရှို့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် နာကျင်ရိပ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့ရသည်။ တကယ်လို့ သူတို့ ဤအတိုင်းသာ ဆက်သွားနေကြမည်ဆိုလျှင်မူ သူ၏ ဓားမှာ ပြန်လည်ပြုပြင်၍မရနိုင်လောက်အောင်အထိ ပျက်စီးသွားပေလိမ့်မည်
“ကဲ... နင် လိုချင်တာကို ငါ ပေးလိုက်မယ်! အနီးကပ်တိုက်ခိုက်ပွဲပေါ့!”
သူသည် နာကျင်မှုပုန်းကွယ်ခြင်းဓားကို သူ၏ လက်စွပ်အတွင်းသို့ ပြန်လည်ထည့်သွင်းလိုက်တော့၏။ သူသည် ဘေးဘက်သို့ လျှင်မြန်စွာ ခြေလှမ်းတစ်လှမ်း ရွှေ့လိုက်ရင်း ဝင်ရောက်လာသည့် လက်သီးချက်ကို ရှောင်တိမ်းလိုက်ကာ... မိုမို၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို ညှပ်ပူးညှပ်ပိတ် ဖမ်းကိုင်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်လက်သီးချက်ကို မိုမို၏ ရင်ဘတ်ဆီသို့ လှမ်း၍ ပစ်သွင်းလိုက်တော့သည်။
ဘုန်း!
အတွေ့အကြုံရင့်ကျက်လှသော တိုက်ခိုက်ရေးသမားတစ်ဦးဖြစ်သည့် မိုမိုသည် ထိုတိုက်ခိုက်မှုကို ပိတ်ဆို့ရန်အတွက် သူမ၏ ကြေးဝါအိုးလေးကို သူမ၏ ရင်ဘတ်အရှေ့သို့ ချက်ချင်းပင် ဆွဲယူလိုက်တော့၏။ သို့သော်လည်း မွေးရာပါအဆင့် ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်စဉ်တစ်ခုကနေ ထွက်ပေါ်လာသည့် လက်သီးချက်မှာ သူမကို ပေအနည်းငယ်မျှ ဝေးကွာသော နေရာသို့ လွင့်စင်သွားစေခဲ့ဆဲ ဖြစ်ပေသည်
“သူ လုပ်နိုင်ခဲ့ပြီ!”
ပွဲကြည့်ပရိသတ်များအားလုံး စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ကြတော့၏။
ဒါက မိုမိုနှင့် လက်သီးချင်း ဖလှယ်ပြီးနောက် အသာစီးရရှိခဲ့သည့် လူတစ်ဦးကို ပထမဦးဆုံးအကြိမ်အဖြစ် မြင်တွေ့ရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ ပို၍ အံ့သြစရာကောင်းသည်မှာ... ရွှီရှောင်ရှို့သည် မိုမိုကို သူမ၏ ညာဘက်လက်ဖြင့် တိုက်ခိုက်လာအောင် မည်သို့မည်ပုံ ဖိအားပေးနိုင်ခဲ့သလဲဆိုတာပင် ဖြစ်၏။
“မွေးရာပါအဆင့် ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်စဉ်က တကယ့်ကို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတာပဲ။ ဒီအတိုင်းပဲ ဆက်သွားစမ်းပါ ရွှီရှောင်ရှို့!”
“မင်း အသာစီးရနေတုန်း ဆက်ပြီးတော့ တိုက်ခိုက်စမ်းပါ။ တိုက်ခိုက်မှုတစ်ချက်တည်းနဲ့တင် ချန်ပီယံဆုကို ဆွတ်ခူးလိုက်စမ်း!”
“တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေသလိုပဲ။ ကြည့်လိုက်ဦး... ရွှီရှောင်ရှို့ရဲ့ မျက်နှာအမူအရာက တကယ့်ကို ဆိုးရွားနေတယ်...”
တိုက်ခိုက်ရေးသမားနှစ်ဦးစလုံးမှာ ပြိုင်ပွဲစင်မြင့်၏ ဆန့်ကျင်ဘက်နေရာ အသီးသီးတွင် ရပ်တန့်နေခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် တစ်စုံတစ်ရာသော အကြောင်းရင်းကြောင့် အကွာအဝေးတစ်ခုကို ထိန်းသိမ်းထားကြခြင်း ဖြစ်၏။
ရွှီရှောင်ရှို့သည် သူ၏ လက်သီးကို ဆုပ်ကိုင်ထားရှိရင်း... တကယ့်ကို ဆိုးရွားလှသော ဝမ်းချုပ်ဝေဒနာကို ခံစားနေရသည့် ပုံစံမျိုး ဖြစ်နေခဲ့သည်။
၎င်းက ချိပ်ပိတ်ခြင်း သိုင်းပညာ ဖြစ်ကြောင်းကိုမူ သံသယဝင်နေစရာ မလိုပါချေ။
သူတို့ ထိတွေ့ရုံမျှသာ ရှိသေးတာလေ။ တကယ်တော့... သူမက သူ့ကို တိုက်ခိုက်နိုင်ခဲ့ခြင်းပင် မရှိပါချေ။ ရွှီရှောင်ရှို့သည် သူ၏ လက်သီးချက် ထိမှန်သွားပြီးနောက် သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ထက်ဝက်ခန့်မှာ ချိပ်ပိတ်ခြင်း ခံလိုက်ရပြီဖြစ်ကြောင်း အာရုံခံမိလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်
တကယ်လို့ ၎င်းက ဤမျှလောက်ဖြင့်သာ ပြီးဆုံးသွားခဲ့မည်ဆိုလျှင်မူ အဆင်ပြေနိုင်သေးသော်လည်း... နောက်ထပ် သတိပြုမိလိုက်သည်မှာ...
သူ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကြံ့ခိုင်မှု စွမ်းအားများလည်း ချိပ်ပိတ်ခြင်း ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
တကယ်တော့... သူ သူ၏ လက်သီးကို ထက်မြက်ခြင်းအလင်းတန်းဖြင့် မလွှမ်းခြုံနိုင်တော့ပါချေ။
ရွှီရှောင်ရှို့ စတင်၍ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်လာခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။ သူတို့က တိုက်ခိုက်မှုတစ်ချက်တည်းသာ ဖလှယ်ရသေးတာလေ။ တကယ်လို့ ဤပွဲစဉ်က အခြားသော ပြိုင်ဘက်များနှင့် တိုက်ခိုက်ရသလိုမျိုး အချက်ပေါင်း ရာချီ၊ သို့မဟုတ် ထောင်ချီ၍ ဖလှယ်ရမည်ဆိုလျှင်မူ...
ထိုချိပ်ပိတ်ခြင်း စွမ်းအားများက သူ့ကို ကလေးသူငယ်တစ်ဦးကဲ့သို့ လုံးဝ အားကိုးရာမဲ့သွားအောင် ပြုလုပ်နိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။
လုံးဝ စွမ်းအားမဲ့သွားတဲ့ ကလေးငယ်တစ်ဦးပေါ့
‘တကယ့်ကို ကြောက်စရာကောင်းလိုက်တာ! ဒီလိုမျိုး ဆိုးရွားလှတဲ့ မွေးရာပါအဆင့် စွမ်းအားမျိုးက ဘာလို့ တည်ရှိနေရတာလဲ’
ရွှီရှောင်ရှို့ စိတ်ထဲကနေ တုန်လှုပ်ချောက်ချားစွာ တွေးတောလိုက်မိသည်။
မိုမိုသည် သူမ၏ ဘယ်ဘက်လက်ဖြင့် ညာဘက်လက်သီးကို ဆုပ်ကိုင်ထားရှိရင်း သူမ၏ ဦးခေါင်းကို အနည်းငယ် နှိမ့်ချထားခဲ့၏။ ရွှီရှောင်ရှို့၏ ထက်မြက်ခြင်းအလင်းတန်းကြောင့် သူမ၏ လက်ပေါ်တွင် ထွက်ပေါ်သွားခဲ့ရသည့် ဒဏ်ရာမှာ တကယ့်ကို အံ့သြစရာကောင်းလှသည့် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြန်လည်၍ ကုသလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
“ငါ သိနေခဲ့သားပဲ...”
သူမ မျက်မှောင်ကုတ်လိုက်မိရင်း အတွေးနက်သွားခဲ့ရ၏။
တကယ်လို့ ရွှီရှောင်ရှို့သာ ဤမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့ခဲ့ရမည်ဆိုလျှင်မူ... သူတို့နှစ်ဦး မည်မျှလောက်အထိ တူညီနေကြလဲဆိုတာကို သိရှိသွားပြီး ထိတ်လန့်သွားခဲ့ရပေလိမ့်မည်။ တကယ်တော့... သူ၏ ပြိုင်ဘက် ပြန်လည်ကုသနိုင်သည့် အရှိန်အဟုန်မှာ သူ့ထက်ပင် သာလွန်နေသေးကြောင်း သူ ကောက်ချက်ချမိသွားနိုင်သည်။
သို့သော်လည်း သူသည် လက်ရှိတွင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုများဖြင့်သာ လွှမ်းမိုးခြင်း ခံထားရသဖြင့်... အရှေ့သို့ လှမ်း၍ တိုက်ခိုက်ရန် မရွေးချယ်ခဲ့ပါချေ
“ငါ့အနေနဲ့ ငါ့ရဲ့ ဓားကိုပဲ ဆက်ပြီးတော့ အသုံးပြုရတော့မယ် ထင်တယ်...”
ရွှီရှောင်ရှို့သည် သူ၏ အတွင်းကမ္ဘာထံသို့ အာရုံစိုက်လိုက်မိရင်း... ပထမဦးဆုံးအကြိမ် တိုက်ခိုက်မှု ဖလှယ်ပြီးနောက်တွင်မူ ကျင့်စဉ်အဆင့်မြှင့်တင်ရန် လိုအပ်နေပြီဖြစ်ကြောင်း ခံစားလိုက်ရတော့၏။
အလိုအလျောက်ရမှတ် - ၂၈,၇၆၆ မှတ်။
သူသည် နာကျင်မှုပုန်းကွယ်ခြင်းဓားကို ထပ်မံ၍ ဆွဲထုတ်လိုက်ပြန်ရာ... သူ၏ ဓားစိတ်ဆန္ဒ များမှာ ပြိုင်ပွဲစင်မြင့်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားခဲ့ရပြီး ၎င်းကို တုန်ခါသွားစေခဲ့တော့သည်။
“ဓားသိုင်းပညာ ကျွမ်းကျင်မှု (အဆင့်မြင့်အဆင့် - ၉)။”
“ဓားသိုင်းပညာ ကျွမ်းကျင်မှု (အဆင့်မြင့်အဆင့် - ၁၀)။”
ရေတွက်၍မရနိုင်လောက်အောင် များပြားလှသော ဗဟုသုတများ သူ၏ ဦးနှောက်အတွင်းသို့ စီးဆင်းဝင်ရောက်လာခဲ့ရသည်။ ရွှီရှောင်ရှို့သည် လက်ရှိတွင် သူ ပိုင်ဆိုင်ထားရှိသည့် ဗဟုသုတများဖြင့် ဤကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်စွမ်း ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း ခံစားလိုက်ရတော့၏။
သို့သော်လည်း ထိုအရာများကို ရှာဖွေကြည့်ရှုပြီးနောက်တွင်မူ လက်ရှိ အကျပ်အတည်းကနေ ကျော်လွှားနိုင်မည့် မည်သည့်နည်းလမ်းကိုမျှ ရှာဖွေတွေ့ရှိခြင်း မရှိခဲ့ပါချေ။
“ဒုက္ခပါပဲ...”
ရွှီရှောင်ရှို့ အသက်ပြင်းပြင်းတစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်မိရင်း... သူ၏ လက်ကိုမူ ဓားရိုးပေါ်တွင် မြဲမြံစွာ ဆုပ်ကိုင်ထားရှိဆဲ ဖြစ်ပေသည်။
မိုမိုသည် သူမ၏ လွင့်မျောနေသည့် အတွေးစများကို လက်ရှိအချိန်သို့ ပြန်လည်၍ ဆွဲခေါ်လိုက်တော့၏။ သူသည် တကယ့်ကို လေးနက်လှသော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် သူမကို စိုက်ကြည့်လိုက်တော့သည်
“နင်က တကယ့်ကို စွမ်းအားကြီးတာပဲ!”
“နင်လည်း အတူတူပါပဲ”
မိုမို နူးညံ့စွာ ပြုံးပြလိုက်၏။
“ချီးမွမ်းခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ အလိုအလျောက်ရမှတ် +၁။”
ရွှီရှောင်ရှို့၏ မျက်ဝန်းများအတွင်းသို့ လေးနက်လှသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားခဲ့ရသည်
“ငါ နောက်ပြောင်မနေတော့ဘူး။”
“ငါလည်း အတူတူပါပဲ။”
ရွှီရှောင်ရှို့ ဖြည်းညှင်းစွာ သက်ပြင်းချလိုက်မိ၏။
“ဓားသိုင်းပညာ ကျွမ်းကျင်မှု (မွေးရာပါအဆင့် - ၁)!”
......
ပွဲကြည့်ပရိသတ်များမှာတော့ ထိုတိုက်ခိုက်ရေးသမားနှစ်ဦးစလုံး တိုက်ပွဲကို ထပ်မံ၍ ရပ်တန့်လိုက်ကာ စကားစမြည် ပြောဆိုနေကြတာကို ကြည့်ရှုရင်း စိတ်မရှည် ဖြစ်လာခဲ့ကြရပြီ ဖြစ်သည်။
ထိုအခိုက်အတန့်မှာပင်... ချူယွမ်စင်မြင့်တစ်ခုလုံးနှင့် ၎င်း၏ ထိုင်ခုံနေရာ တစ်သောင်းခန့်မှာ ရုတ်တရက်ဆိုသလို ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားခဲ့ရတော့၏။ မြေကမ္ဘာကြီး တုန်လှုပ်သွားခဲ့ရပြီး တောင်တန်းကြီးတစ်ခုလုံးလည်း ယိမ်းထိုးသွားခဲ့ရသည်။
“ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ။”
“ငလျင်လှုပ်တာလား။”
လူတိုင်း၏ မျက်နှာများ ချက်ချင်း ဖြူဖျော့သွားခဲ့ကြရပြီး ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်လာခဲ့ကြရပြီ ဖြစ်၏။ ရှောင်ချီရှို့သည်လည်း ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားခဲ့ရပြီး သတိကြီးစွာ ထားရှိလိုက်တော့သည်။ သူ လူတိုင်းကို တည်ငြိမ်အောင် မပြောဆိုနိုင်သေးခင်မှာပင်... သူ၏ အနောက်တွင် ရှိနေသည့် ဓားရှည်ကြီးမှာ ကောင်းကင်ယံထက်သို့ လျှင်မြန်စွာ ပျံသန်းသွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်၏။
ထိုလူကြီး လုံးဝ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားခဲ့ရသည်။
သူတစ်ဦးတည်း ထိတ်လန့်သွားခဲ့ရခြင်း မဟုတ်ပါချေ။ ပွဲကြည့်ပရိသတ် နှစ်ထောင်ကျော်ခန့်မှာလည်း ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားခဲ့ကြရသည်။ ဓားကို ကိုင်ဆောင်ထားရှိသည့် မည်သူမဆို... သူတို့၏ ဓားများမှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း တုန်ခါလာခဲ့ကြပြီးနောက် မိမိတို့၏ အလိုအလျောက် ဓားအိမ်အတွင်းကနေ ဆွဲထွက်သွားခဲ့ကြကာ ကောင်းကင်ယံထက်သို့ ပျံသန်းသွားခဲ့ကြပြီး လေထုထဲတွင် ရပ်တန့်နေခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်၏
ချလွင်... ချလွင်... ချလွင်...
ပြာလွင်လှသော ကောင်းကင်ယံအောက်တွင် ရာပေါင်းများစွာသော ဓားများမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါနေခဲ့ကြသည်။ ထိုသတ္တုချင်း ရိုက်ခတ်သံများ၏ စူးရှလှသောအသံများက လူတိုင်း၏ နားစည်ကို ကွဲထွက်လုမတတ် ဖြစ်သွားစေခဲ့ရ၏။
“ဒါက...”
လူတိုင်း၏ မျက်ဝန်းများအတွင်း မယုံကြည်နိုင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားခဲ့ရပြီး... သူတို့၏ အကြည့်များမှာ ပြိုင်ပွဲစင်မြင့်ထက်ရှိ ခန့်ညားထင်ရှားလှသော လူငယ်လေးထံသို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကျရောက်သွားခဲ့ကြတော့သည်။
သူ၏ ညာဘက်လက်ကို သူ၏ ဓားရိုးပေါ်တွင် တင်ထားရှိရင်း... သူ၏ အနောက်ကျောပြင်မှာ အနည်းငယ်မျှ ကုန်းနေခဲ့သည်။ သူသည် သူ၏ ပြိုင်ဘက်ကို မျက်တောင်မခတ်တမ်း စိုက်ကြည့်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။
ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် မိုမို၏ ဦးနှောက်အတွင်း၌ သတိပေးခေါင်းလောင်းသံများ ပြင်းထန်စွာ မြည်ဟီးသွားခဲ့ရသည်။ သူမသည် တောင်ကုန်းပေါ်ကနေ ဆင်းသက်လာခဲ့သည့် ကျားသစ်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ပြင်းထန်လှသော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ရွှီရှောင်ရှို့ထံသို့ လှမ်း၍ ပြေးဝင်လာခဲ့တော့၏
ဘုန်း...
ထိုအခိုက်အတန့်မှာပင်... ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော စွမ်းအားတစ်ခုက ရွှီရှောင်ရှို့၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းကနေ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့ရပြီး မိုမိုကို ဘေးဘက်သို့ လွင့်စင်သွားစေခဲ့တော့သည်။
သူ၏ ဓားစိတ်ဆန္ဒ များမှာ တိမ်တိုက်များနှင့်အတူ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့ရပြီး ကောင်းကင်ယံထက်သို့ မြင့်မားစွာ ပျံသန်းသွားခဲ့ရ၏။ ပြင်းထန်လှသော အက်ကွဲသံများနှင့်အတူ... အကာအကွယ်အတားအဆီးကြီးမှာလည်း ချက်ချင်းပင် အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ပျက်စီးသွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။
မျက်စိဖြင့် မြင်တွေ့နိုင်စွမ်းရှိပြီး ဖြူဖွေးလှသော ဓားစိတ်ဆန္ဒ များမှာ လေထုကို ဖောက်ထွက်သွားခဲ့ရပြီး ကောင်းကင်ယံထက်သို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ပျံသန်းသွားခဲ့တော့၏။
ထိုဓားစိတ်ဆန္ဒ၏ ဦးဆောင်မှုအောက်တွင်... ရာပေါင်းများစွာသော ဝိညာဉ်ဓားများမှာ ရွှီရှောင်ရှို့၏ အထက် ကောင်းကင်ယံတွင် ဓားမြစ်တစ်စင်းအသွင် ပုံဖော်လာခဲ့ကြပြီး၊ စက်ဝိုင်းပုံစံ လှည့်ပတ်စီးဆင်းနေခဲ့ကြပြီးနောက်တွင်မူ မီးရှူးမီးပန်းများကဲ့သို့ အပြင်ဘက်သို့ လှမ်း၍ ပေါက်ကွဲထွက်သွားခဲ့ကြပြန်သည်
ကျယ်လောင်လှသော ပေါက်ကွဲသံများနှင့်အတူ... ဓားများမှာ ကောင်းကင်ယံထက်တွင် ပျံသန်းသွားခဲ့ကြပြီး ကောင်းကင်ဘုံကနေ ပြန်လည်၍ ဆင်းသက်လာခဲ့ကြကာ မိမိတို့၏ သခင်များထံသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားခဲ့ကြတော့၏။
“ကောင်းကင်ဘုံ!”
“မွေးရာပါအဆင့် ဓားစိတ်ဆန္ဒ လား။”
ရှောင်ချီရှို့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပူပြင်းလှသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားခဲ့ရသလိုမျိုး နီရဲသွားခဲ့ရပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းတွင်မူ အေးစိမ့်လှသော ခံစားချက်တစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားခဲ့ရပြန်သည်။
သူသည် ပြိုင်ပွဲစင်မြင့်ထက်ရှိ လူငယ်လေးနှင့် သူ၏ ဓားစိတ်ဆန္ဒကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည့် မုန်တိုင်းကြီးကို လုံးဝ မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် စိုက်ကြည့်နေခဲ့မိ၏။ သို့သော်လည်း သူ မိမိ၏ မျက်ဝန်းများကို မယုံကြည်ဘဲ မနေနိုင်ပါချေ
ရွှီရှောင်ရှို့၏ ဓားစိတ်ဆန္ဒမှာ မိုမိုကို ယခင်ကထက်စာလျှင် ပိုမို၍ ဝေးကွာသော နေရာသို့ လွင့်စင်သွားစေခဲ့ရပြီး... သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်လိုက်သောကြောင့် သွေးချင်းချင်းနီနေသည့် ပုံစံမျိုး ဖြစ်သွားစေခဲ့ရသည်။ သို့သော်လည်း မိုမိုက ထိုအရာကို ဂရုစိုက်မနေခဲ့ပါချေ။ သူမ၏ မျက်ဝန်းများအတွင်း တောက်ပလှသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့ရပြီး ရွှီရှောင်ရှို့ကို စိုက်ကြည့်လိုက်တော့၏။
“ဒါက မွေးရာပါအဆင့် ဓားစိတ်ဆန္ဒ လား။”
ရွှီရှောင်ရှို့သည် သူ၏ ဓားစိတ်ဆန္ဒ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော စွမ်းအားများကို ခံစားလိုက်မိရင်း... မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင်ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုသည့် စိတ်ဆန္ဒကို ပြင်းထန်စွာ အောင့်အီးထားလိုက်ရသည်။
ခေတ္တခဏမျှ တိတ်ဆိတ်စွာ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက်တွင်မူ သူ ဖြည်းညှင်းစွာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်တော့၏။
“အဲဒီလို ထင်တာပဲ။”