တိုက်ပွဲကတော့ လုံးဝ ရပ်တန့်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ရွှီရှောင်ရှို့သည် သူ၏ ခေါင်းပေါ်တွင် ပန်းပွင့်ကြီးတစ်ပွင့် ပွင့်ထွက်နေလျက် မြေပြင်ပေါ်တွင် လုံးဝ မလှုပ်ရှားနိုင်ဘဲ မတ်တတ်ရပ်နေခဲ့ရ၏။
သူ၏ အနောက်တည့်တည့်တွင် ရှိနေသည့် မုဇီချီမှာမူ သူမ၏ ခြေထောက်နှစ်ဖက်လုံးကို သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အလယ်ပိုင်းအတွင်းသို့ ထိုးစိုက်ထားခဲ့ပြီး သူမ၏ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့်လည်း သူ၏ ပုခုံးများကို ထိုးဖောက်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူမ လှုပ်ရှားနိုင်သည့် ခန္ဓာကိုယ်အစိတ်အပိုင်းဆိုလို့ ဆံပင်ကျစ်ဆံမြီးလေးနှစ်ချောင်း ရှိနေသည့် သူမ၏ ဦးခေါင်းတစ်ခုတည်းသာ ရှိတော့၏။
ပွဲကြည့်ပရိသတ်များ၏ မှင်တက်သွားသည့် ကြည့်ရှုမှုများအောက်တွင်... သူမသည် ရွှီရှောင်ရှို့၏ အရှိန်အဝါကို ရှူရှိုက်လိုက်မိသည်။
အို...
“ဒါက ငါ ရှာဖွေနေခဲ့တဲ့ အရသာပဲ!”
သူမ စိတ်ကြွနေသလိုမျိုး ပုံစံဖြင့် ညည်းတွားလိုက်မိတော့၏။
ပွဲအစကတည်းက သူ့ထံတွင် ပေါ်ထွက်နေခဲ့သည့် ထိုတောက်ပလှသော အသက်စွမ်းအားများမှာ သူမအတွက် တကယ့်ကို ဆွဲဆောင်မှု ရှိလွန်းလှသဖြင့်... သူမ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပြီးနောက်တွင်တော့ နောက်ဆုံး၌ သူ့ကို အမိဖမ်းနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ဘယ်သူကကော ထိုအရာကို ခုခံနိုင်မှာလဲ။ တကယ့်ကို ဘယ်သူမှ မခုခံနိုင်ပါချေ။
“တကယ် အရသာရှိတာပဲ... ကဲ... ငါ စားတော့မယ်!”
ချီးပဲ!
ရွှီရှောင်ရှို့ ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ သူ၏ ကျောရိုးတစ်ခုလုံး စိမ့်တက်သွားသလိုမျိုး ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်နေလဲဆိုတာကို မြင်တွေ့နိုင်စွမ်း မရှိခဲ့သော်လည်း ဘာတွေဖြစ်နေမလဲဆိုတာကိုတော့ အလွယ်တကူ စိတ်ကူးပုံဖော်နိုင်ပေသည်။
မလုပ်နဲ့ဦးးးး...
ဂတ်...
မုဇီချီ သူမ၏ တောက်ပလှသော အစွယ်များကို ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီး သူ၏ လည်ပင်းက သွေးကြောမကြီးအတွင်းသို့ ပြင်းထန်စွာ ကိုက်ခဲလိုက်တော့သည်။
ပွဲကြည့်ပရိသတ်များအားလုံး မှင်တက်သွားခဲ့ကြရပြီး သူမ၏ ပြုလုပ်ချက်ကြောင့် အသက်ရှူရက်ပင် မခြေမရဲ ဖြစ်သွားခဲ့ကြရ၏
“ချီးပဲ... ဒီလိုမျိုး လုပ်တာကကော အဆင်ပြေရဲ့လား။”
“ဒိုင်လူကြီးက အဲဒီအရာကို ဘာမှ ဝင်ပြီး မတားတော့ဘူးလား”
ရှောင်ချီရှို့သည် နောက်ထပ် ဖြစ်ပျက်လာမည့် အခြေအနေကို မတွေးတောချင်တော့ပါချေ။ သို့သော်လည်း ရွှီရှောင်ရှို့က သူ့ထံသို့ အကြည့်တစ်ချက် ပို့လွှတ်လိုက်သည်
‘ဒါက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ’
‘သူက ငါ့ကို ဒီအတိုင်းပဲ လွှတ်ထားလိုက်ဖို့ ပြောနေတာလား’
‘ဒါမှမဟုတ် သူ့ကို ကယ်ဖို့ ပြောနေတာလား။’
‘ထားလိုက်ပါတော့... မုဇီချီက သူမ ဘာလုပ်နေလဲဆိုတာကို သိမှာပါ၊ ပြီးတော့ ဒီကောင်လေးကလည်း ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သင်ခန်းစာတစ်ခု ပေးဖို့ လိုအပ်နေတာပဲ’
သူသည် ထိုမိန်းကလေးငယ်၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ ကျေနပ်နေသည့် အမူအရာကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး ခေတ္တခဏမျှသော အချိန်ကာလအတွင်းမှာပင် သူမ၏ အသက်စွမ်းအားများ သိသိသာသာ မြင့်တက်လာတာကို အာရုံခံမိလိုက်သည်။
တောက်... တောက်...
ရှောင်ချီရှို့ နောက်ဆုံးတွင် စိတ်မရှည်တော့ဘဲ ရွှီရှောင်ရှို့ကို ကယ်တင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့သည်။
သို့သော်လည်း ရွှီရှောင်ရှို့၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အမူအရာကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ သူ လုံးဝ ဆွံ့အသွားခဲ့ရပြန်၏။
ရွှီရှောင်ရှို့။
‘သူကကော ဘာလို့ ဒီအခြေအနေကို သဘောကျနေတဲ့ ပုံစံမျိုး ဖြစ်နေရတာလဲ’
သူသည် ပထမတော့ သေချာပေါက်ပင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားခဲ့ရသည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်၏။ ကပ်ပါးကောင်တစ်ကောင်က မိမိ၏ ကျောက်ကပ်ကို ထိုးနှက်ထားသည့် အခြေအနေမျိုးတွင် မည်သူမဆို ထိတ်လန့်သွားကြမှာပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း သူသည် ချက်ချင်းပင် ပြန်လည်တည်ငြိမ်သွားခဲ့ရပြီး... မုဇီချီသည် သူ၏ သွေးထက်စာလျှင် သူ၏ အသက်စွမ်းအားများကို ပိုမို၍ စုပ်ယူနေခြင်းဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်သွားခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်၏။
တကယ်လို့ သူသာ သွက်ချာပါဒလိုက်မနေခဲ့ဘူးဆိုလျှင်... ထိုစိတ်ကြွနေသည့် အခြေအနေကြောင့် သူကိုယ်တိုင်ပင် အော်ဟစ်ညည်းတွားမိလိမ့်မည် ဖြစ်၏။
သို့သော်လည်း သူသည် အခြားလူများထက် ပိုမို၍ ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် အရာတစ်ခု ရှိနေခဲ့မည်ဆိုလျှင်... ၎င်းက အသက်စွမ်းအားပင် ဖြစ်ပေသည်။
မွေးရာပါအဆင့်ရှိ ‘ထာဝရရှင်သန်ခြင်း’ ဝိညာဉ်စွမ်းရည်က သူ၏ အသက်စွမ်းအားများကို ကုန်ခမ်းသွားခြင်းမရှိအောင် ထောက်ပံ့ပေးထားခြင်း ဖြစ်၏။ သူ ဒဏ်ရာရရှိသွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းပိုင်းကနေ အသက်စွမ်းအားများ ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲထွက်လာလေ့ရှိရာ... ၎င်းက ဆေးဝါးများ သောက်သုံးတာထက်ပင် ပိုမို၍ ရူးသွပ်ဖွယ်ကောင်းလှသောအကျိုးသက်ရောက်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။
ဤအခြေအနေကြောင့်... သူသည် သူ၏ အသက်စွမ်းအားများ တစ်စက္ကန့်အတွင်း စုပ်ယူခြင်း ခံလိုက်ရပြီး နောက်တစ်စက္ကန့်အတွင်းမှာပင် ချက်ချင်း အပြည့်အဝ ပြန်လည်ဖြည့်တင်းသွားတာကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။
တကယ်လို့ ဤကဲ့သို့သော စွမ်းအင်များ ခန္ဓာကိုယ်အပြင်ဘက်သို့ ယိုစိမ့်မသွားနိုင်ခဲ့ဘူးဆိုလျှင်... သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း ယခုထက်ပင် ပိုမို၍ များပြားလှသောအသက်စွမ်းအားများ ကျန်ရှိနေဦးမှာ သေချာပေသည်
ထိုအချိန်ကျမှသာ သူမသည် တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေပြီဖြစ်ကြောင်း သတိပြုမိသွားခဲ့ရပြီး... ဒီကောင်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းက အသက်စွမ်းအားတွေက ဘာလို့ ကုန်ဆုံးသွားခြင်းမရှိဘဲ စီးဆင်းနေရတာလဲဆိုတာကို ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားခဲ့ရတော့သည်။
တကယ်လို့ သူသာ သာမန်လူတစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့မည်ဆိုလျှင်... အခုလောက်ဆိုလျှင် ခြောက်ကပ်နေသည့် အလောင်းကောင်တစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်၏
သို့သော်လည်း ဤကဲ့သို့သော အခိုက်အတန့်တွင် သူမကို ရပ်တန့်ရန် ပြောဆိုဖို့ဆိုတာကတော့... တကယ့်ကို မဖြစ်နိုင်သည့် အရာတစ်ခုပင်။
သူမ၏ မျက်နှာတစ်ခုလုံးမှာ အရက်မူးနေသလိုမျိုး နီရဲနေခဲ့ရပြီး... သူမသည် လုံးဝ စွဲလမ်းသွားခဲ့သည့် အမူအရာမျိုးဖြင့် သူ၏ အသက်စွမ်းအားများကို အစွမ်းကုန် ဆက်လက်၍ စုပ်ယူနေခဲ့တော့သည်။
၎င်းကို လုံးဝ ရပ်တန့်နိုင်စွမ်း မရှိခဲ့ပါချေ
သစ်သားဓာတ်စွမ်းအင်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် မုဇီချီအတွက် ဤကဲ့သို့သော ပြင်းထန်ပြီး တောက်ပလှသည့် အသက်စွမ်းအားများမှာ တကယ့်ကို မခုခံနိုင်လောက်အောင် ဆွဲဆောင်မှု ရှိလွန်းလှသည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်၏။
ပွဲကြည့်ပရိသတ်အချို့မှာတော့ တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေပြီဖြစ်ကြောင်း သတိပြုမိသွားခဲ့ကြရပြီး... တကယ်လို့ သူမသာ ဤကဲ့သို့ ဆက်လက်၍ စုပ်ယူနေမည်ဆိုလျှင် ကြောက်စရာကောင်းလှသောအရာတစ်ခုခု ပေါ်ပေါက်လာလိမ့်မည်လားဟု တွေးတောမိလိုက်ကြသည်
“ချီးပဲ... မုညီမလေးက ဘာတွေကို စုပ်ယူနေတာလဲ။ ဒါက တကယ်ပဲ အသက်စွမ်းအားတွေလား။ လူတစ်ယောက်မှာ ဒီလောက်အထိ များပြားတဲ့ အသက်စွမ်းအားတွေ ရှိနေနိုင်လို့လား။”
ပွဲကြည့်ပရိသတ်အချို့မှာတော့ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားခဲ့ကြရပြီး... မုဇီချီ နောက်ဆုံးတွင် ရပ်တန့်လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်၌ ရွှီရှောင်ရှို့တစ်ယောက် ပြာမှုန့်အဖြစ်သို့ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားမလားဟု တွေးတောမိလိုက်ကြ၏။
“နေဦး... မဟုတ်ဘူး။ သူရဲ့ မျက်နှာကို ကြည့်လိုက်ဦး။ အဲဒီကောင်ရဲ့ အသက်စွမ်းအားတွေက တကယ့်ကို အကန့်အသတ်မရှိတဲ့ ပုံစံမျိုး ဖြစ်နေတာပဲ...”
“ဒါပေမဲ့... ဒါက ဘယ်လိုမျိုး ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ မွေးရာပါအဆင့် ခန္ဓာကိုယ်အချိုးအစား ရှိနေတဲ့လူက တကယ်ပဲ ဒီလောက်အထိ စွမ်းအားကြီးမားနိုင်လို့လား။ ဘုရားသခင်... တကယ့် မိစ္ဆာကောင်ပဲ!”
“ဟူး... ငါလည်း မသိဘူး။ မင်းလည်း မွေးရာပါအဆင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို ရအောင် လုပ်ပြီးမှပဲ ကိုယ်တိုင် စမ်းသပ်ကြည့်လိုက်တော့...”
ထိုအချိန်တွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က ကွင်းပြင်ထဲသို့ လက်ညှိုးထိုးပြလျက် လှမ်း၍ အော်ဟစ်လိုက်တော့၏
“ကြည့်လိုက်ဦး! ရွှီရှောင်ရှို့ လှုပ်ရှားနေပြီ!”
ရွှီရှောင်ရှို့ သေချာပေါက်ပင် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ပြန်လည်လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်း ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
အချိန်များ ကုန်ဆုံးလာခဲ့သည်နှင့်အမျှ... သူသည် သူ၏ အနောက်တွင် ရှိနေသည့် ထိုမိန်းကလေးငယ်မှာ သိသိသာသာ အရက်မူးသလိုမျိုး ဖြစ်နေပြီဖြစ်ကြောင်း အာရုံခံမိလိုက်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏ ဦးခေါင်းအထက်ရှိ ‘သွက်ချာပါဒလိုက်စေသော ပန်းပွင့်ကြီး’ မှာ ယခင်ကလောက် အစွမ်းမပြနိုင်တော့သောကြောင့် ဖြစ်၏။
ရွှီရှောင်ရှို့ တိတ်ဆိတ်စွာ နေလိုက်မိရင်း... သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည်ထိန်းချုပ်နိုင်ရန်အတွက် အတတ်နိုင်ဆုံး ကြိုးစားလိုက်တော့သည်။
သူ သူ၏ ဦးခေါင်းကို အနည်းငယ်မျှ ပြန်လည်လှုပ်ရှားနိုင်ရန်အတွက် အချိန်အကြာကြီး မယူခဲ့ရပါချေ။
‘တည်ငြိမ်ထားစမ်း’ ဟု သူ တွေးလိုက်မိ၏။ ‘စဉ်းစားစမ်း... သူမကို အရိပ်အယောင် လုံးဝ မပြမိစေနဲ့။’
ရွှီရှောင်ရှို့ သူ၏ မျက်လုံးများကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်မိရင်း... သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပြုံးစိစိ အမူအရာတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ရသည်။
‘ထက်ရှမှုအလင်းရောင်’ မှာ သူ၏ ဆံပင်များထက်တွင် စုစည်းလာခဲ့ရပြီး... ထို့နောက်တွင်တော့ သူ၏ ဦးခေါင်းကို အနည်းငယ်မျှ လှုပ်ခါလိုက်ရုံမျှဖြင့်တင် ထိုအနီရောင် ပန်းပွင့်ကြီးကို ဖြတ်တောက်ဖယ်ရှားပစ်လိုက်နိုင်ခဲ့တော့၏
“ချီးပဲ... အဲဒီပန်းပွင့်ကြီးက ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် မြန်မြန်ဆန်ဆန် ပျောက်ကွယ်သွားရတာလဲ။”
အဝေးတွင် ရှိနေကြသည့် ပွဲကြည့်ပရိသတ်များမှာတော့ သေချာပေါက် ထိုအရာကို မြင်တွေ့နိုင်စွမ်း မရှိခဲ့ကြပါချေ။ လေထုထဲတွင် ရှိနေဆဲဖြစ်သည့် ရှောင်ချီရှို့ပင်လျှင် ထိုပန်းပွင့်ကြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားခဲ့သည့် အခိုက်အတန့်ကို သေသေချာချာ မမြင်တွေ့လိုက်ရပါချေ။
သို့သော်လည်း လူတိုင်းကတော့ မုဇီချီတစ်ယောက် အဆုံးသတ်သွားခဲ့ရပြီဖြစ်ကြောင်း မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။
ထိုမိန်းကလေးငယ်သည် လုံးဝ စွဲလမ်းရူးသွပ်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။ သူမ၏ မျက်လုံးလေးများမှာ မှေးစင်းနေခဲ့ရပြီး... သူမ၏ သွားများကို သူ၏ လည်ပင်းအတွင်းသို့ ထိုးစိုက်ထားဆဲဖြစ်လျက် အစွမ်းကုန် ဆက်လက်၍ စုပ်ယူနေခဲ့ဆဲ ဖြစ်၏။
ရွှီရှောင်ရှို့သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အခြေခံအားဖြင့် ပြန်လည်ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သော်လည်း... သူ၏ ပုခုံးများနှင့် ကျောက်ကပ်များမှာမူ ဆက်လက်၍ ဖမ်းဆီးခြင်း ခံထားရဆဲ ဖြစ်သဖြင့်၊ သူ လက်ရှိအချိန်တွင် မဆင်မခြင် လှုပ်ရှားရန် မဝံ့ရဲသေးပါချေ။
သူသည် ‘ထက်ရှမှုအလင်းရောင်’ ကို ထပ်မံ၍ အသက်သွင်းလိုက်ပြီး ထိုအလင်းရောင်စွမ်းအားများကို သူ၏ ဒဏ်ရာရရှိထားသည့် ခန္ဓာကိုယ်အစိတ်အပိုင်း လေးခုထံသို့ ဦးတည်စေလျက် လှုပ်ခါလိုက်တော့သည်။
ရွှတ်...
သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ထိုးစိုက်ထားသည့် ထူထဲလှသော နွယ်ပင်လေးခုလုံး ချက်ချင်းပင် ဖြတ်တောက်ခြင်း ခံလိုက်ရတော့၏။
သူ အနောက်သို့ လျင်မြန်စွာ လှည့်လိုက်မိရင်း... မုဇီချီ၏ လည်ပင်းကို အမြန်ဆုံး လှမ်း၍ ဖမ်းဆွဲလိုက်ကာ သူမကို အနောက်ဘက်ကနေ ပြန်လည်၍ ချုပ်ကိုင်လိုက်တော့သည်။
“အာ... ငါ့ကို လွှတ်ဦး။ ငါ ထပ်ပြီး စုပ်ချင်သေးတယ်!”
သူမ၏ အမူအရာမှာ လုံးဝ မိန်းမောတွေဝေနေခဲ့ရပြီး... ၎င်းက သူမ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ဉာဏ်ပညာမှာ ထိုပြင်းထန်လှသောအသက်စွမ်းအားများကြောင့် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်လုမတတ် ဖြစ်နေခဲ့ရကြောင်း သက်သေပြနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ သူမသည် သူ၏ လက်ကို ကိုင်ဆွဲလျက် ရုန်းကန်လှုပ်ရှားနေခဲ့မိရင်း ထပ်မံ၍ ကိုက်ခဲရန် ပြင်ဆင်လိုက်ပြန်သည်။
သူသည် သူ၏ လက်ဝဲဘက်လက်ဖြင့် သူမ၏ မေးစေ့ကို ချက်ချင်း လှမ်း၍ ဖမ်းကိုင်လိုက်ပြီး သူမ၏ ဦးခေါင်းကို အထက်သို့ မြှောက်လိုက်တော့၏။
“အင်း... ငါ့ကို... လွှတ်...”
“စုပ်...”
“အာ...”
မုဇီချီသည် အိပ်မက်မက်နေသလိုမျိုး အခြေအနေဖြင့် တိုးတိုးလေး ရေရွတ်နေခဲ့မိသည်။
“တောင်းဆိုခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ အလိုအလျောက်ရမှတ် +၁။”
ရွှီရှောင်ရှို့ - “...”
‘နင်က “တောင်းဆိုခြင်း ခံခဲ့ရတယ်” ဆိုတာက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ’
သူ စိတ်ထဲက တွေးလိုက်မိ၏
‘သူမက တစ်ချိန်လုံး ငါ့ရဲ့ သွေးတွေကို စုပ်ယူနေခဲ့တာလေ!’
ထို့နောက်တွင်တော့ သူသည် လေထုထဲရှိ ရှောင်ချီရှို့ထံသို့ မော့ကြည့်လိုက်မိရင်း... သူမ ဘာဖြစ်နေတာလဲဆိုတာကို လှမ်း၍ မေးမြန်းသည့် အကြည့်မျိုး ပြုလုပ်လိုက်သည်။
ရှောင်ချီရှို့၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အမူအရာမှာလည်း သူကဲ့သို့ပင် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေခဲ့ရ၏
‘မုဇီချီက လက်ရှိအချိန်တွင် တိုက်ခိုက်နေရမှာ မဟုတ်ဘူးလား’
‘အခြေအနေက ဘာလို့ ရုတ်တရက်ဆိုသလို ပြောင်းပြန် ဖြစ်သွားရတာလဲ။’
သွေးစုပ်နေသည့် လူက မိန်းမောတွေဝေနေခဲ့ရပြီး... သွေးစုပ်ခြင်း ခံနေရသည့် လူကတော့ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေခဲ့ရသည်။
ရွှီရှောင်ရှို့၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ တစ်စုံတစ်ရာသော အဆိပ်အတောက်များ ရှိနေခဲ့လို့လား။
ဒါက သူတစ်စုံတစ်ယောက်၏ အလိုအလျောက် စွမ်းရည်ကြောင့် ဤကဲ့သို့သော အောင်ပွဲမျိုးကို ရရှိသွားတာကို ပထမဦးဆုံးအကြိမ် မြင်တွေ့ဖူးခြင်း ဖြစ်ပေသည်
ထို့နောက်တွင်တော့ သူ သူ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်မိရင်း ပြောဆိုလိုက်တော့၏
“တိုက်ပွဲကတော့...”
မုဇီချီ ရုတ်တရက်ဆိုသလို သတိပြန်လည်လာခဲ့ရပြီး လှမ်း၍ အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။ “နေဦး!” ထို့နောက်တွင်တော့ သူမ သူမ၏ ဦးခေါင်းကို အနည်းငယ်မျှ ခါယမ်းလိုက်မိ၏။
‘ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ’
‘ငါက ဘာလို့ ရွှီရှောင်ရှို့ရဲ့ ချုပ်ကိုင်ခြင်းကို ခံထားရတာလဲ။ အခုတင်ပဲ ဘာဖြစ်သွားတာလဲ။’
ထိုမိန်းကလေးငယ်သည် အခုတင်ပဲ အရက်မူးပြေသွားသည့် လူတစ်ဦးကဲ့သို့ ဖြစ်နေခဲ့ရပြီး... သူမသည် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေသည့် အမူအရာမျိုးဖြင့် ရွှီရှောင်ရှို့ထံသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်တော့၏
“ငါ့ကို လွှတ်စမ်း!”
ရွှီရှောင်ရှို့ သူမကို စိုက်ကြည့်လိုက်မိရင်း... စက္ကန့်အနည်းငယ်မျှ တွေးတောလိုက်ပြီးနောက် ရုတ်တရက်ဆိုသလို သူမ၏ ပါးစပ်ကို လက်ဖြင့် လှမ်း၍ ပိတ်လိုက်တော့သည်။
“မဖြစ်နိုင်ဘူး။”
“အင်း... အင်း...”
“ဟိဟိ။”
“အင်း... အင်း...”
“နင် စကားပြောချင်လို့လား။”
ဂတ်... မုဇီချီ သူ့ကို ထပ်မံ၍ ကိုက်ခဲလိုက်ပြန်သည်။
ချီးပဲ... နာလိုက်တာ! သူ ချက်ချင်းပင် သူမ၏ ဆံပင်များကို အထက်သို့ ဆွဲတင်လိုက်မိရင်း လှမ်း၍ အော်ဟစ်လိုက်တော့၏
“နင်က ခွေးတစ်ကောင်လား ဘာလဲ”
သူ သူမကို အထက်သို့ မြှောက်လိုက်မိရင်း ပြိုင်ပွဲစင်မြင့်၏ အစွန်းနားသို့ တိုးဝင်သွားခဲ့တော့သည်။
“နင် ဘာလုပ်မလို့လဲ...”
လက်ရှိအချိန်တွင် သူမ၏ မျက်ဝန်းများအတွင်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုများသာ ကျန်ရှိတော့ပြီး... သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းကနေ အမြောက်အမြားရှိလှသော နွယ်ပင်များ ရုတ်တရက်ဆိုသလို ထိုးထွက်လာခဲ့ကြတော့သည်။
ရွှီရှောင်ရှို့ ပြုံးစိစိ လုပ်လိုက်မိ၏
‘နင် ငါ့ကို နောက်ပြောင်နေတာလား’
‘နင်က အခု ငါ့ရဲ့ လက်ထဲမှာ ရောက်နေတာလေ။ ဒါမှမဟုတ် နင်က ငါ့ရဲ့ မွေးရာပါအဆင့် ခန္ဓာကိုယ်အချိုးအစားက ဒီအတိုင်းပဲ အလကားသက်သက် ရှိနေတာလို့ ထင်နေတာလား။’
သူသည် သူ၏ လက်ညာဘက်လက်ဖြင့် သူမ၏ လည်ပင်းကို ညှစ်လိုက်တော့၏။
ကတ်... ကတ်...
မုဇီချီသည် သူမကိုယ်တိုင်၏ တံတွေးများဖြင့် ချက်ချင်းပင် သီးသွားခဲ့ရသဖြင့်... နွယ်ပင်များအားလုံး ပျက်စီးသွားခဲ့ရတော့သည်။
“လွှတ်... အုန်း...”
ဘုန်း...
ထို့နောက်တွင်တော့ သူသည် ထိုကိုက်ခဲတတ်သည့် မိန်းကလေးငယ်ကို ဘာမှထပ်မံ၍ တွေးတောမနေတော့ဘဲ ပြိုင်ပွဲစင်မြင့်အပြင်ဘက်သို့ လှမ်း၍ ပစ်ချလိုက်ပြီးနောက်... ကြီးမားလှသော ခြေလှမ်းများဖြင့် အနောက်သို့ ပြန်လည်လျှောက်လှမ်းလာခဲ့တော့သည်။
ထို့နောက်တွင်တော့ သူသည် သူ၏ လည်ပင်းပေါ်ရှိ တံတွေးများကို သုတ်လိုက်မိရင်း ၎င်းကို အနံ့ခံကြည့်လိုက်ရာ... သူ၏ မျက်နှာတစ်ခုလုံး ရှုံ့မဲ့သွားခဲ့ရတော့၏
“ဘုရားသခင်... တကယ့်ကို နံစော်နေတာပဲ!”
မုဇီချီသည် မျက်ရည်ဝိုင်းနေသည့် မျက်ဝန်းများဖြင့် သူ့ကို စိုက်ကြည့်လိုက်မိရင်း ပြိုင်ပွဲစင်မြင့်ထက်သို့ ထပ်မံ၍ တက်ရောက်လာရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားလိုက်တော့သည်။
“ကျိန်ဆဲခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ အလိုအလျောက်ရမှတ် +၁၊ +၁၊ +၁၊ +၁၊ +၁၊ +၁...”
ရှောင်ချီရှို့သည် သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသည့် အမူအရာမျိုးဖြင့် သူ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်တော့၏။
“တိုက်ပွဲကတော့ ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပါပြီ။ အောင်နိုင်သူကတော့ ရွှီရှောင်ရှို့ ဖြစ်ပါတယ်။”