ညဉ့်နက်သန်းခေါင်ယံ။
ကောင်းကင်ယံထက်တွင် ကြယ်ပွင့်လေးများ စုံလင်စွာ လင်းလက်နေခဲ့သည်။
ရွှီရှောင်ရှို့သည် ညလယ်ပိုင်းလောက်အထိသာ အိပ်ပျော်ခဲ့ပြီးနောက် ပြန်လည်၍ နိုးထလာခဲ့၏။
သူ နိုးလာရခြင်းမှာ မနက်ဖြန် ကျင်းပမည့် ဆီမီးဖိုင်နယ် ပွဲစဉ်ကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှားနေ၍ မဟုတ်ပါချေ။ လုံးဝ မဟုတ်ပါ!
သူ သူ၏ ဓားကို ကောက်ကိုင်လိုက်ရင်း ခြံဝင်းထဲသို့ ခြေလှမ်းလှမ်းထွက်ခဲ့သည်။
သူသည် ခြံဝင်းအတွင်း၌ တိတ်ဆိတ်စွာ မတ်တတ်ရပ်နေခဲ့၏။ ပုစဉ်းရင်ကွဲများနှင့် ဖားအော်သံများကြားတွင် လေထုက ငြိမ်သက်နေခဲ့ပြီး ရွှီရှောင်ရှို့ကတော့ ထိုအရာများထက်ပင် ပိုမို၍ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့ပေသည်
“အခုအချိန်က ဓားသိုင်းလေ့ကျင့်ဖို့ အကောင်းဆုံးအချိန်ပဲ...”
ရွှီရှောင်ရှို့ ပြီးခဲ့သည့် ရက်ပိုင်းအတွင်း သူ လေ့လာသင်ယူခဲ့ရသည့် ဓားသိုင်းပညာရပ်များကို ပြန်လည်တွေးတောလိုက်သည်။
‘ဓားသိုင်းကျွမ်းကျင်မှု’ ဗီဇစွမ်းရည်သည် သူ၏ အခြားသော အလိုအလျောက် ဗီဇစွမ်းရည်များနှင့် လုံးဝ မတူပါချေ။ ၎င်းက သူ့ကို စွမ်းရည်အသစ်တွေ တိုက်ရိုက်ပေးစွမ်းသည့် ‘ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်ခြင်း’ သို့မဟုတ် ‘ထက်မြက်ခြင်း’ တို့နှင့် လုံးဝ ကွာခြားလှပေသည်။ ထိုအရာများအစား ‘ဓားသိုင်းကျွမ်းကျင်မှု’ က သူ့ကို အခြားသော စွမ်းရည်များအပေါ် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း သဘောပေါက် နားလည်နိုင်စွမ်းကိုသာ ပေးစွမ်းခြင်း ဖြစ်၏
ရွှီရှောင်ရှို့အနေဖြင့် ထိုနားလည်သဘောပေါက်မှုများကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ တည်ငြိမ်အောင် ပြန်လည်လေ့ကျင့်ရမည် ဖြစ်သည်။
သူ သူ၏ မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ မှိတ်လိုက်၏။
ထိုခဏတွင် ခြံဝင်းအတွင်းရှိ အရာအားလုံးမှာ အနည်းငယ် တုန်ခါသွားခဲ့သလိုမျိုး ထင်မှတ်ရပေသည်
ကျောက်တုံးတောင်တုကြီး၊ ဝိညာဉ်ရေကန်ငယ်၊ အသစ်တည်ဆောက်ထားသည့် အိမ်လေး...
သူသည် ပြိုင်ပွဲတစ်ခုလုံးအတွင်း သူ့အပေါ် အကြီးမားဆုံးသော အထင်အကြီးမှုကို ပေးစွမ်းနိုင်ခဲ့သည့် ကျောက်ချင်းထန်၏ ‘ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့ အအေးလှိုင်း’ တိုက်ကွက်ကို ပြန်လည်တွေးတောလိုက်မိသည်။
သို့သော် ၎င်းက ထိုတိုက်ကွက်၏ ပြင်းထန်မှု သို့မဟုတ် အဆင့်မြင့်မားမှုကြောင့်တင် မဟုတ်ပါချေ
ထိုတိုက်ကွက်က သူ့ကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း မှတ်မိနေစေခဲ့ရခြင်းမှာ... လူတစ်ယောက်က သူ၏ ဓားစိတ်ဆန္ဒကို ခန္ဓာကိုယ်ထဲကနေ ခွဲထုတ်ပြီး နှင်းပွင့်များထဲသို့ ထည့်သွင်းအသုံးပြုတာကို သူ ပထမဦးဆုံးအကြိမ် မြင်တွေ့လိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်၏။
ဓားစိတ်ဆန္ဒကို ဒီလိုမျိုး အသုံးပြုတဲ့နည်းလမ်းက သူ့ရဲ့ အမြင်ကို ပိုမိုကျယ်ပြန့်သွားစေခဲ့သည်။
မှန်ပေသည်၊ သူ အခု ပြိုင်ဘက်၏ သိုင်းပညာကို လျှို့ဝှက်စွာ လေ့လာနေခြင်း ဖြစ်၏
သူသည် ကျောက်ချင်းထန်၏ ‘ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့ အအေးလှိုင်း’ တိုက်ကွက်ကို ခိုးယူသင်ယူနေခြင်း ဖြစ်သည်။
သူ့အနေဖြင့် နှင်းပွင့်များကို မဖန်တီးနိုင်သော်လည်း... ကျောက်ချင်းထန်က သူ၏ ဓားစိတ်ဆန္ဒကို နှင်းပွင့်များထဲသို့ ထည့်သွင်းနိုင်ခဲ့လျှင်၊ သူကကော သူ၏ ဓားစိတ်ဆန္ဒကို အခြားသော သဘာဝအရာဝတ္ထုများထဲသို့ ထည့်သွင်းအသုံးပြုနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလား။
လေပြင်းတစ်ချက် ဖြတ်သန်းတိုက်ခတ်သွားခဲ့ပြီး ရွှီရှောင်ရှို့သည် ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်သွားခဲ့သည့်အလား ထင်မှတ်ရပေသည်။ မြေပြင်ပေါ်က ကျောက်ခဲလေးများမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါလာခဲ့ကြ၏
မြည်သံ...
မြည်သံ...
ရွှီရှောင်ရှို့ ရုတ်တရက် မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သည်။ ကျောက်ခဲလေးများမှာ လွင့်ပျံနေသည့် နှင်းပွင့်များကဲ့သို့ လေထုထဲသို့ ရုတ်တရက် ဝဲပျံတက်သွားခဲ့ကြပြီး သူ၏ ဓားစိတ်ဆန္ဒကလည်း မြင့်တက်လာခဲ့၏။
“ဟား!”
သူ ဓားကို ရှေ့သို့ လွှဲရိုက်လိုက်သည်။ သူ၏ တိုက်ကွက်က ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးကို ဖြတ်တောက်ပစ်လိုက်သည့်အလား နှင်းဖုံးနေသည့် တောင်ကြီးတစ်လုံး ပြိုကျပျက်စီးသွားသည့် မြင်ကွင်းမျိုး သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့၏။
သူ၏ အမြင်အာရုံအတွင်း၌ ကျောက်ခဲလေးများမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားခဲ့ကြပြီးနောက် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြန်လည်၍ ပြိုကျသွားခဲ့ကြတော့သည်။
“ဟင်း...”
“ဒီလောက်ပဲလား??”
ရွှီရှောင်ရှို့၏ မျက်နှာအမူအရာ မည်းမှောင်သွားခဲ့ရသည်။ ၎င်းက သူ စိတ်ကူးယဉ်ထားခဲ့သည့်အရာနှင့် ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ကွာခြားနေရတာလဲ။
“ဟူး...”
‘ကံကောင်းတာက... ဒါကို ဘယ်သူမှ မြင်မသွားလို့ပဲ’
သူ စိတ်ထဲက တွေးလိုက်မိသည်
‘မဟုတ်ရင်တော့ ငါ တကယ့်ကို အရှက်ကွဲရမှာ သေချာတယ်’
သူ စိတ်ကို အနည်းငယ် ပြန်လည်တည်ငြိမ်အောင် လုပ်ဆောင်လိုက်ပြီးနောက်... လူတစ်ယောက်ဆီကနေ သိုင်းပညာကို လျှို့ဝှက်ခိုးယူသင်ယူဖို့ဆိုတာ မလွယ်ကူကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်၏။
သို့သော်လည်း သူ၏ ဓားစိတ်ဆန္ဒကို သဘာဝအရာဝတ္ထုများထဲသို့ ထည့်သွင်းအသုံးပြုနိုင်သည့် ဒီလိုမျိုး ဓားသိုင်းပညာရပ်က တကယ့်ကို ကြီးမားလှသည့် အလားအလာ ရှိနေခဲ့ပေသည်
‘၎င်းရဲ့ အနှစ်သာရကတော့... ဓားစိတ်ဆန္ဒတစ်ခုတည်းနဲ့တင် တိုက်ခိုက်နိုင်တဲ့ နည်းလမ်းတစ်ခုပဲ...’
ရွှီရှောင်ရှို့ ဓားကို မြှောက်လိုက်ရင်း ဟိုဟိုဒီဒီ လျှောက်လှမ်းနေခဲ့မိပြီး မှောင်မိုက်နေသည့် ကောင်းကင်ယံအောက်တွင် သူ၏ အတွေးများမှာ ရူးသွပ်စွာဖြင့် ပျံသန်းနေခဲ့တော့သည်။
ဒီလိုမျိုး လေ့ကျင့်တဲ့နည်းလမ်းက ဝိညာဉ်သိုင်းပညာတွေကို အသုံးမပြုဘဲ ဓားစိတ်ဆန္ဒ သီးသန့်သက်သက်ဖြင့်သာ ဘယ်လိုတိုက်ခိုက်ရမလဲဆိုတာကို သူ အလေးအနက် စဉ်းစားခဲ့စဉ်တုန်းက ခံစားချက်နှင့် ဆင်တူလှပေသည်
“ကိုယ့်နှလုံးသားရဲ့ အလိုဆန္ဒအတိုင်း လှုပ်ရှားရမှာလား။ ဓားနဲ့ ခန္ဓာကိုယ် တစ်သားတည်း ဖြစ်အောင် လုပ်ရမှာလား။”
သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ ရွက်ကြွေများ လေထဲသို့ ဝဲပျံတက်သွားခဲ့ပြီး ရန်သူများစွာ လဲပြိုကျသွားခဲ့ကြ၏။ ထို့နောက် ထိုပုံရိပ်က ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး ဓားချက်တစ်ချက်တည်းဖြင့် ဓားအစင်းပေါင်း ထောင်သောင်းချီကို ၎င်း၏ မူလနေရာသို့ ပြန်လည်စုစည်းစေသည့် ပုံရိပ်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြန်သည်။
တကယ်လို့ သူသာ ဒီလမ်းစဉ်အတိုင်း ဆက်လက်လျှောက်လှမ်းမယ်ဆိုရင် ဘယ်လိုမျိုး အဆင့်အတန်းတစ်ခုကို ရောက်ရှိသွားမှာလဲ
ရွှီရှောင်ရှို့ အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားသွားခဲ့ရသည်။ သူ့တွင် ကြီးမားလှသည့် ပါရမီ မရှိကြောင်း သူကိုယ်တိုင် သိရှိထား၏။ သုံးနှစ်တာကာလအတွင်းမှာတင် သူသည် ‘တိမ်ဖြူဓားသိုင်း’ ရဲ့ တိုက်ကွက် တစ်ကွက်တည်းကိုသာ လေ့လာသင်ယူနိုင်ခဲ့သည် မဟုတ်ဘူးလား။
သို့သော်လည်း ‘ဓားသိုင်းကျွမ်းကျင်မှု’ ဗီဇစွမ်းရည် ပေါ်ပေါက်လာပြီးနောက်တွင်တော့ သူသည် ဓားစိတ်ဆန္ဒအပေါ် ပိုမို၍ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း နားလည်သဘောပေါက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
အဲဒီလိုသာဆိုရင်... သူ ဒီလမ်းစဉ်အတိုင်း လျှောက်လှမ်းကြည့်ဖို့ မကြိုးစားသင့်ဘူးလား။
ဓားသမားတစ်ယောက်ရဲ့ အဓိက လမ်းစဉ်ကတော့... ထိတ်လန့်စရာကောင်းလှတဲ့ တိုက်ခိုက်မှုစွမ်းရည်ကို ထုတ်ဖော်နိုင်ဖို့အတွက် သူ၏ ဓားစိတ်ဆန္ဒကို ဝိညာဉ်သိုင်းပညာရပ်များနှင့် ပေါင်းစပ်အသုံးပြုခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း ရွှီရှောင်ရှို့ လုပ်ဆောင်ချင်သည့်အရာကတော့ သူ၏ ဓားစိတ်ဆန္ဒ သီးသန့်သက်သက်ဖြင့်သာ တိုက်ခိုက်ရန် ဖြစ်၏။
ဒါက အခြားလူများနှင့် လုံးဝ ကွာခြားသွားမည့် လမ်းစဉ်တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူသည် မှန်ကန်သော လမ်းစဉ်ကနေ သွေဖည်သွားမလား သို့မဟုတ် အဓိကလမ်းစဉ်အတွင်းမှာတင် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်စတိုင်တစ်ခုကို ဖန်တီးနိုင်မလားဆိုတာကိုတော့ သူကိုယ်တိုင်လည်း မသိရှိပါချေ
“ဟူး...”
ရွှီရှောင်ရှို့ ခေါင်းခါယမ်းလိုက်မိသည်။ နောက်ထပ်နည်းလမ်းက အလွန်အမင်း ခက်ခဲလွန်းလှပေသည်။ သူ ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းချင်းစီအတိုင်းသာ ဖြည်းဖြည်းချင်း သွားရမည် ဖြစ်၏။
“ပထမဆုံးအနေနဲ့... မနက်ဖြန် ကျင်းပမယ့် ဆီမီးဖိုင်နယ် ပွဲစဉ်ကို ဘယ်လိုမျိုး ရင်ဆိုင်ရမလဲဆိုတာကိုပဲ အရင်စဉ်းစားရမယ်...”
သူ၏ ‘မွေးရာပါအဆင့် ခန္ဓာကိုယ်’ ကို လူတိုင်း သိရှိသွားခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။ တကယ်လို့ ပြိုင်ဘက်ကသာ သူနှင့် အကွာအဝေးတစ်ခုကို ခွာထားမယ်ဆိုရင် သူ၏ အသာစီးရမှုမှာ ထက်ဝက်ခန့် လျော့နည်းသွားမှာ သေချာပေသည်
မနက်ဖြန် တိုက်ပွဲတွင် အခြေအနေကို သူ့ဘက်ကနေ အသာစီးရအောင် ပြောင်းလဲပေးနိုင်မည့် အရာကတော့ ‘နာကျင်မှုပုန်းကွယ်ခြင်း’ ဓားတစ်ခုတည်းသာ ရှိတော့၏။
ရွှီရှောင်ရှို့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ထူးဆန်းလှသော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်
‘ငါ ဘာပဲတွေးတွေး... ဒီအကြောင်းအရာက ငါ့ရဲ့ ဓားစိတ်ဆန္ဒဆီကိုပဲ ဘာလို့ အမြဲတမ်း ပြန်ပြန်ရောက်သွားရတာလဲ’
သူ အလေးအနက် တွေးတောလိုက်မိသည်။
သူသည် ‘လွင့်မျောနေသော တိမ်ဖြူသိုင်း’ ကို သူ၏ ဓားစိတ်ဆန္ဒဖြင့် မြှင့်တင်ပြီးနောက် မတူညီသော ပုံစံများစွာကို ဖန်တီးနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ဓားကွန်ရက်စတိုင်၊ မွမ်းမံထားသော ဓားစတိုင်၊ ပြောင်းပြန်လှန်ဓားစတိုင်…..
ပထမစတိုင်နှစ်ခုကတော့ သဘာဝကျလှပေသည်။ ၎င်းက သူ၏ ဓားစိတ်ဆန္ဒကို သဘာဝအတိုင်း အသုံးချခြင်း ဖြစ်၏။ ‘ပြောင်းပြန်လှန်ဓားစတိုင်’ ကတော့...
ရွှီရှောင်ရှို့ သူ၏ လက်ထဲရှိ ‘နာကျင်မှုပုန်းကွယ်ခြင်း’ ဓားကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
ဒီစတိုင်က ကျောက်ချင်းထန်နှင့် တိုက်ခိုက်စဉ်အတွင်း အကျပ်အတည်းဖြစ်နေတဲ့ အချိန်မှာ ရရှိခဲ့တဲ့ စိတ်ကူးစိတ်သန်းတစ်ခုရဲ့ ရလဒ် ဖြစ်သည်။ ၎င်းက သူ၏ ဓားစိတ်ဆန္ဒကို ဓားနှင့် တိုက်ရိုက်ပေါင်းစပ်အသုံးပြုခြင်း ဖြစ်၏။
ထိုအချိန်တုန်းက... သူသည် နာကျင်မှုပုန်းကွယ်ခြင်းဓားက သက်ရှိတစ်ခုကဲ့သို့ အသက်ဝင်လာခဲ့သလိုမျိုး ခံစားခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။
“ဓားနဲ့ စိတ်ချင်းဆက်နွှယ်ခြင်း လား...”
၎င်းကလည်း ဓားစိတ်ဆန္ဒကို အခြားအရာတစ်ခုထဲသို့ ထည့်သွင်းအသုံးပြုသည့် နည်းလမ်းတစ်ခုနှင့် ဆင်တူလှပေသည်။ သို့သော်လည်း ‘နာကျင်မှုပုန်းကွယ်ခြင်း’ ဓားက သူနှင့် ပိုမိုနီးကပ်လှသဖြင့် ထိုနည်းလမ်းက အလုပ်ဖြစ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။
ရွှီရှောင်ရှို့ ရုတ်တရက် စိတ်ကူးတစ်ခု ရရှိသွားခဲ့သည်။ သူသည် နာကျင်မှုပုန်းကွယ်ခြင်းဓားကို သူ၏ ဓားစိတ်ဆန္ဒဖြင့် ပေါင်းစပ်ပြီး တန်ပြန်တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခု ပြုလုပ်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ သို့သော်လည်း သူ လုပ်ဆောင်နိုင်မည့်အရာက ဒါအကုန်ပဲလား။
မဟုတ်သေးပါ!
ရွှီရှောင်ရှို့၏ မျက်လုံးများ လင်းလက်သွားခဲ့ရသည်။ တကယ်လို့ သူသာ ‘နာကျင်မှုပုန်းကွယ်ခြင်း’ ဓားကို သူ၏ ဓားစိတ်ဆန္ဒဖြင့် ပြည့်စုံစွာ ထိန်းချုပ်နိုင်မယ်ဆိုရင်... သူသည် ဒဏ္ဍာရီလာ ‘ဓားပျံသိုင်းပညာ’ ကို တတ်မြောက်သွားမှာ မဟုတ်ဘူးလား။
ထို့အပြင်...
ဓားပေါ်မှာ ရပ်ပြီး ပျံသန်းတာမျိုးကော?!
ပျံသန်းခြင်းဆိုတာ မွေးရာပါအဆင့် တိုက်ခိုက်ရေးသမားတွေသာ လုပ်ဆောင်နိုင်သည့် အရာ ဖြစ်သည်။ သူကတော့ ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့် (၈) သာ ရှိသေးသည် မဟုတ်ဘူးလား။ တကယ်လို့ သူသာ ဓားပေါ်မှာ ရပ်ပြီး ပျံသန်းနိုင်ခဲ့မယ်ဆိုရင် ပွဲကြည့်ပရိသတ်တွေ တကယ့်ကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြမှာ သေချာပေသည်။
“စမ်းကြည့်ရအောင်!”
ရွှီရှောင်ရှို့ နေ့လယ်ပိုင်းတုန်းက တိုက်ပွဲကို ပြန်လည်တွေးတောလိုက်ရင်း သူ၏ ဓားစိတ်ဆန္ဒကို နာကျင်မှုပုန်းကွယ်ခြင်းဓားပေါ်သို့ ထည့်သွင်းလိုက်တော့သည်။
“ဝူးးး...”
ရှည်လျားလှသောအသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး နာကျင်မှုပုန်းကွယ်ခြင်းဓားက အနည်းငယ် တုန်ခါလာခဲ့၏။
ရွှီရှောင်ရှို့ အံ့အားသင့်သွားခဲ့ရသည်။ သူ၏ လက်ထဲရှိ အနက်ရောင်ဓားကြီးက သက်မဲ့အရာတစ်ခုကဲ့သို့ ခံစားရခြင်း မရှိတော့ပါချေ။ ၎င်းက မည်သို့သော ဝိညာဉ်ရေးရာဉာဏ်ပညာမျိုးမဆို ရှိနေခဲ့သည့်အလား ခံစားလိုက်ရသည်။
‘ကောင်းပြီ!’ သူ တွေးလိုက်မိ၏
‘ဒါက ငါနဲ့ အဲဒီဓားကြားထဲမှာ ဆက်နွှယ်မှုတစ်ခု ရှိနေပြီဆိုတာကို ပြတာပဲ’
ရွှီရှောင်ရှို့ နာကျင်မှုပုန်းကွယ်ခြင်းဓားကို လှမ်းပစ်လိုက်ပြီး လက်ညှိုးနှင့် လက်ခလယ်နှစ်ချောင်းကို အပေါ်သို့ မြှောက်ကာ ညွှန်ပြလိုက်သည်။
“ပျံတက်စမ်း!”
သူသည် အနက်ရောင်ဓားကြီး လေထုထဲသို့ ပျံတက်သွားမည့် မြင်ကွင်းမျိုးကို မြင်ယောင်လိုက်သော်လည်း... ထိုဓားက သာမန်ဓားတစ်စင်းကဲ့သို့သာ ပြုမူခဲ့ပြီး သူ လှမ်းပစ်လိုက်ပြီးနောက် မြေပြင်ပေါ်သို့သာ ပြုတ်ကျသွားခဲ့တော့သည်။
ချလွင်... ချလွင်...
ရွှီရှောင်ရှို့၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ မီးသွေးခဲကဲ့သို့ မည်းမှောင်သွားခဲ့ရ၏။ အနက်ရောင်ဓားကြီးက မြေပြင်ပေါ်တွင် အဆက်မပြတ် ရုန်းကန်နေခဲ့ပြီး တစ်စုံတစ်ဦးက ၎င်းကို အဓမ္မအသုံးပြုနေသလိုမျိုး ဖြစ်နေခဲ့သည်။
‘ဒါက မဟုတ်သေးဘူး’
သူ တွေးလိုက်မိ၏
‘နေ့လယ်တုန်းက ဒီလိုမျိုး မဟုတ်ပါဘူး!’
‘ငါ ဓားကို လှမ်းပစ်လိုက်တဲ့ အားက မလောက်လို့များလား...’
ရွှီရှောင်ရှို့ ဓားကို ပြန်လည်ကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး သူ၏ ဓားစိတ်ဆန္ဒကို ထပ်မံထည့်သွင်းလိုက်ပြန်သည်။ ထို့နောက် ထိုဓားကို ပြင်းထန်စွာ လှမ်းပစ်လိုက်တော့၏။
ရှုးးး...
မီးလျှံများက ဓားခန္ဓာကိုယ်ကို ဝန်းရံသွားခဲ့ပြီး ၎င်းက ကောင်းကင်စွန်းဆီသို့ တိုးဝင်ပျံသန်းသွားခဲ့တော့သည်။
ရွှီရှောင်ရှို့ ဝမ်းသာအားရ အော်ဟစ်လိုက်မိ၏။ ခဏအကြာတွင် သူသည် စိတ်လှုပ်ရှားနေသည့် ဓားစိတ်ဆန္ဒကို ထပ်မံခံစားလိုက်ရသဖြင့် ထိုဓားကို သူ့ထံသို့ ပြန်လည်၍ ဆင့်ခေါ်လိုက်တော့သည်။
ဝူးးး ခနဲ အသံနှင့်အတူ ကောင်းကင်စွန်းဆီမှ အနက်ရောင် အစက်အပြောက်လေးတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ပြီး ရွှီရှောင်ရှို့ထံသို့ ပြင်းထန်စွာ တိုးဝင်လာခဲ့၏
ရွှီရှောင်ရှို့ ထိတ်လန့်သွားခဲ့ရသည်။ သူက အခု ရေခဲရုပ်တုကြီးထဲမှာ ပိတ်မိနေတာ မဟုတ်ပါချေ။ တကယ်လို့ သူသာ ထိုဓားချက်ကို အမှန်အကန် ထိမှန်သွားခဲ့ရင် ဒုတိယမြောက် ကျောက်ချင်းထန် ဖြစ်သွားမှာ သေချာသည် မဟုတ်ဘူးလား။
ဒါကို တွေးတောလိုက်ရင်း... သူသည် ဓားသွားပေါ်သို့ မတ်တတ်ရပ်ပြီး လေထဲသို့ ပျံတက်ရန်အတွက် ချက်ချင်း ခုန်တက်လိုက်တော့သည်။
သို့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင်တော့ နာကျင်မှုပုန်းကွယ်ခြင်းဓားက မြန်ဆန်လွန်းလှသဖြင့် သူ၏ ခြေထောက်အောက်ကနေ ဖြတ်သန်းသွားခဲ့ပြီး သူ့ကို ချက်ချင်းပင် ခလုတ်တိုက်မိသွားစေခဲ့၏။
ဘုန်း...
ချလွင်...
သူတို့နှစ်ယောက်လုံး မြေပြင်ပေါ်သို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပြုတ်ကျသွားခဲ့ကြရသဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ရတော့သည်။
“ချီးပဲ... ငါ ဒါကို မယုံနိုင်ဘူး!”
“နောက်တစ်ခါ!”
ရွှီရှောင်ရှို့ ထိုနည်းလမ်းကို ထပ်မံ၍ စမ်းသပ်ကြည့်လိုက်ပြန်သည်။ သူ ယနေ့ညမှာ ဒဏ္ဍာရီလာ ‘ဓားပျံသိုင်းပညာ’ ကို သေချာပေါက် တတ်မြောက်အောင် လုပ်ရမည် ဖြစ်၏။
သို့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင်တော့...
ဘုန်း...
ချလွင်...
“ငါတို့ ဆက်လုပ်မယ်!”
ဘုန်း...
ချလွင်...
...
ခေါင်းမာခြင်းဆိုတာ အဆိပ်အတောက်တစ်မျိုး ဖြစ်ပေသည်။ ညဉ့်နက်လှသော ကောင်းကင်ကြီးက ရွှီရှောင်ရှို့ကို ဒုက္ခပေးနေခဲ့၏။
ခဏအကြာတွင် ရွှီရှောင်ရှို့ ဓားကို ထပ်မံလှမ်းပစ်လိုက်သည့် အခါမှသာ ထိုအနက်ရောင်ဓားကြီးတွင် ဝိညာဉ်ရေးရာဉာဏ်ပညာ ရှိမနေကြောင်း နောက်ဆုံးတွင် သဘောပေါက်လိုက်တော့သည်။
ထိုဓားက တကယ့်ကို စိတ်လှုပ်ရှားပြီး အသက်ဝင်လာသည့် တစ်ခုတည်းသော အချိန်ကတော့... ၎င်းက အဝေးဆုံးအကွာအဝေးတစ်ခုအထိ ပျံသန်းသွားခဲ့ပြီးနောက် ရွှီရှောင်ရှို့ဘက်ကနေ ပြန်လည်၍ ဆင့်ခေါ်လိုက်သည့် အချိန်၌သာ ဖြစ်၏
တစ်နည်းအားဖြင့်ပြောရလျှင်... ‘ပြောင်းပြန်လှန်ဓားသိုင်း’ ရဲ့ ပြောင်းပြန်လှန်ခြင်း သဘောတရားအရ ထိုအနက်ရောင်ဓားကြီးသည် အနောက်ဘက်သို့ ပြန်လည်တိုးဝင်လာသည့် အချိန်၌သာ တကယ့်ကို အသက်ဝင်လာခြင်း ဖြစ်သည်။
ဒါက ရွှီရှောင်ရှို့ကို အချိန်အတော်ကြာအောင် တိတ်ဆိတ်သွားစေခဲ့ပြီး... ဓားကို လှမ်းပစ်လိုက်ခြင်းနှင့် ၎င်းက အနောက်သို့ ပြန်လည်လှည့်လာခြင်းကြားက ကွာခြားချက်က ဘာလဲဆိုတာကို နားလည်နိုင်ရန် ကြိုးစားနေခဲ့မိတော့သည်။
သို့သော်လည်း သူ အကြောင်းရင်းကို ရှာမတွေ့ခဲ့ပါချေ
“ဒီရွံရှာဖို့ကောင်းတဲ့ ပြောင်းပြန်လှန်ဓားသိုင်းကလည်း...”
“ငါ ၎င်းကို ဓားပျံသိုင်းပညာလို့ပဲ ခေါ်သင့်တာ!”
ရွှီရှောင်ရှို့ ဓားကို လှမ်းပစ်လိုက်သည့် အဆင့်ကို ကျော်ဖြတ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး ဓားသွားကို မိမိကိုယ်ကိုယ်ထံသို့ တိုက်ရိုက်ဦးတည်လိုက်ကာ ၎င်းပေါ်သို့ သူ၏ ဓားစိတ်ဆန္ဒကို ထည့်သွင်းလိုက်တော့သည်။
“ဝူးးး!”
ဓားခန္ဓာကိုယ်မှာ ချက်ချင်းပင် စိတ်လှုပ်ရှားပြီး အသက်ဝင်လာခဲ့သဖြင့် ရွှီရှောင်ရှို့သည် ဓားအတွင်းထဲက သက်ရှိအရှိန်အဝါကို ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရ၏။
သူ ဓားကို လှည့်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်ယံထက်သို့ ဦးတည်လိုက်သည်။
“ဝူးးး...”
ထိုသက်ရှိအရှိန်အဝါက ချက်ချင်းပင် လျော့နည်းသွားခဲ့ရ၏။
သူ ၎င်းကို ထပ်မံလှည့်လိုက်ပြန်သည်။
“ဝူးးး!”
သူ ၎င်းကို ထပ်မံလှည့်လိုက်ပြန်သည်။
“ဝူးးး...”
ရွှီရှောင်ရှို့ ဘာမှမပြောနိုင်တော့ပါချေ။
‘ဒါက ဘယ်လိုမျိုး သဘောတရားလဲ’
သူ တွေးလိုက်မိ၏
‘ဒီဓားက ငါ့ဆီကို ဦးတည်ထားတဲ့ အချိန်ကျမှပဲ ဘာလို့ ဝိညာဉ်ရေးရာဉာဏ်ပညာ ရှိနေရတာလဲ’
“ငါ့အထင်တော့... မင်းက မင်းရဲ့ သခင်ကို သတ်ချင်နေတာပဲ ဖြစ်ရမယ်!”
ရွှီရှောင်ရှို့ ဒါကို မယုံကြည်နိုင်လှသဖြင့် ဓားကို ဆက်လက်၍ ပတ်ချာလှည့်နေခဲ့မိသည်။
“ဝူးးး!”
“ဝူးးး...”
“ဝူးးး!”
“ဝူးးး...”
ရွှီရှောင်ရှို့၏ မျက်နှာအမူအရာ မည်းမှောင်သွားခဲ့ရပြီး သူသည် နာကျင်မှုပုန်းကွယ်ခြင်းဓားကို ဒေါသတကြီးဖြင့် လွှင့်ပစ်လိုက်တော့၏။ ‘ချီးပဲ’ သူ တွေးလိုက်မိသည်
‘ဒီဓားမှာ တကယ်ပဲ ပြဿနာတစ်ခုခု ရှိနေတာပဲ!’
ရှုးးး...
ထိုအနက်ရောင်ဓားကြီးက သူ့ထံသို့ ချက်ချင်း ပြန်လည်၍ ပျံသန်းလာခဲ့ပြန်သည်။
ရွှီရှောင်ရှို့ ဘာမှမပြောနိုင်တော့ပါချေ။
“အခြားလူကို ကျိန်ဆဲခဲ့သည်။ အလိုအလျောက်ရမှတ် +၀။”