ဒိုင်လူကြီးသည် သူ၏ ခြေထောက်နားတွင် လာရောက်ပူးကပ်နေသော ထူးဆန်းသည့် ပြိုင်ပွဲဝင်ကို ဘာမှမတတ်နိုင်တော့ပေ။ သူလုပ်နိုင်သည်မှာ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းပြီး ကြေညာလိုက်ရုံသာ ရှိတော့သည် - "တိုက်ပွဲ... စတင်စေ!"
လျူကျန်းသည် လက်သီးများကို မြှောက်ကာ ဒိုင်လူကြီးရှိရာဆီသို့ အပြင်းအနှင် ပြေးဝင်လာခဲ့ရာ ရွှီရှောင်ရှို့ကို အံ့အားသင့်သွားစေသည်။
ရွှီရှောင်ရှို့သည် ဒိုင်လူကြီး၏ ခြေထောက်ကို ချက်ချင်း လွှတ်ပေးလိုက်သည်။ တိုက်ပွဲစတင်ပြီးနောက်တွင် ဒိုင်လူကြီးကို ဆက်လက်နှောင့်ယှက်နေပါက စည်းမျဉ်းများကို ချိုးဖောက်ရာ ရောက်ပေလိမ့်မည်။
သူ စိတ်ကို ပြန်လည်စုစည်းလိုက်သည်။ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် (၁၀) ရှိသည့် တိုက်ခိုက်ရေးသမားတစ်ဦးနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် သူ ပိုမိုသတိထားရမည် ဖြစ်သည်။
လျူကျန်းသည် အုပ်စုအဆင့်ပြိုင်ပွဲတုန်းက အခြားပြိုင်ပွဲဝင်များကဲ့သို့ အားနည်းသူမဟုတ်ပေ။ အဆင့် (၁၀) ဆိုသည်မှာ ပင်ကိုယ်သဘာဝအဆင့် သို့ ရောက်ရန် ခြေတစ်လှမ်းသာ လိုတော့သည့် အခြေအနေဖြစ်သဖြင့် ဤတိုက်ပွဲကို ပေါ့ပေါ့ဆဆ သဘောမထားဝံ့ချေ။
သို့သော်လည်း မိုးရွာသကဲ့သို့ အဆက်မပြတ် ကျရောက်လာသော အနက်ရောင်လက်သီးချက်များကို ရွှီရှောင်ရှို့ အလျင်အမြန် ခုခံကာကွယ်ရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း လက်သီးချက်တစ်ချက်ကိုမျှ မကာကွယ်နိုင်ဘဲ လူသားသဲအိတ် ဘဝသို့ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားခဲ့ရသည်။
ဒုန်း... ဒုန်း...
ရင်းနှီးနေသော အသံများ နောက်တစ်ကြိမ် ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။ ပွဲကြည့်စင်ပေါ်ရှိ လူများမှာ မတ်တတ်ပင် ရပ်မိမတတ် ဖြစ်သွားကြသည်။
"ထွက်လာပြန်ပြီဟေ့... သဲအိတ်ရွှီကြီး!"
"သူ့ဦးနှောက်ကတော့ တကယ်တစ်ခုခု ဖြစ်နေပြီ။ တိုက်ပွဲတိုင်းမှာ လက်သီးချင်း အလဲအထပ်ထိုးဖို့ ဇွတ်တောင်းဆိုတတ်ပြီး တကယ့်တိုက်ပွဲကျတော့ ပြိုင်ဘက်ရဲ့ လက်သီးချက်တွေကို မျက်နှာနဲ့ လိုက်ခံနေတယ်"
"ရွှီရှောင်ရှို့က လက်သီးသိုင်း တကယ်တတ်ပုံမရဘူး။ လျူကျန်းက သူ့ထက် ပိုသန်မာတာပဲ!"
ရွှီရှောင်ရှို့သည် အခြေအနေ မကောင်းလှကြောင်း စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် တွေးလိုက်မိသည်။ လျူကျန်းသည် ယခုအချိန်တွင် သူ၏ ဟန်ဆောင်မှုအားလုံးကို ဖယ်ရှားလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် အကြိမ်ကြိမ် အထိုးခံရစဉ်အတွင်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကြာရှည်ခံနိုင်ရည်ရှိတော့မည် မဟုတ်ကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။
“ဒါက ဘာလက်သီးသိုင်းလဲ” သူ တွေးလိုက်သည်။
“ပင်ကိုယ်သဘာဝအဆင့် ရှိတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကိုတောင် ဒီလောက်အထိ နာကျင်အောင် လုပ်နိုင်တယ် ဟုတ်လား”
ရွှီရှောင်ရှို့သည် သူ၏ အသက်အန္တရာယ်ရှိသော နေရာများကိုသာ ကာကွယ်ထားနိုင်ပြီး လျူကျန်း၏ လက်သီးချက်များကြောင့် တစ်လှမ်းချင်း နောက်သို့ ဆုတ်ပေးခဲ့ရသည်။
[တိုက်ခိုက်ခြင်း ခံရသည်။ အလိုအလျောက် ရမှတ် +၂]
[တိုက်ခိုက်ခြင်း ခံရသည်။ အလိုအလျောက် ရမှတ် +၂]
[တိုက်ခိုက်ခြင်း ခံရသည်။ အလိုအလျောက် ရမှတ် +၂]
“ဒါ ဘာဖြစ်တာလဲ” သူ တွေးလိုက်သည်။
“ငါ့ကို ထိုးတဲ့ လက်သီးချက် တိုင်းအတွက် အလိုအလျောက် ရမှတ် နှစ်မှတ်ပဲ ရတယ် ဟုတ်လား။ ဒါက အဓိပ္ပာယ် မရှိဘူး!”
ရွှီရှောင်ရှို့သည် အထိုးခံရလေလေ ပိုမိုထိတ်လန့်လာလေလေ ဖြစ်သည်။ အကြောင်းကြားစာပန်နယ်သည် မည်သည့်အခါမျှ မမှားယွင်းပေ။ လျူကျန်း၏ လက်သီးသိုင်းမှာ အဆုံးမရှိဘဲ လှုပ်ရှားနိုင်ရုံသာမက သူ၏ လက်သီးချက်တိုင်းက ပျက်စီးမှုကို နှစ်ဆ တိုးပွားစေခြင်း ဖြစ်သည်။
သူသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို သေသေချာချာ စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ရာ လျူကျန်း၏ လက်သီးချက်တိုင်းက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ အနက်ရောင် စွမ်းအင်ခြေရာတစ်ခုကို တိတ်တဆိတ် ချန်ထားခဲ့ကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။
တကယ့်ကို ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲတဲ့ လက်သီးသိုင်းပဲ!
ထိုစွမ်းအင်က ဘာလုပ်နိုင်သည်ကို သူ မသိပေ။ သို့သော်လည်း လျူကျန်းက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ် ချန်ထားခဲ့သည်ဆိုကတည်းက ၎င်းတွင် တစ်စုံတစ်ခုသော လျှို့ဝှက်အာနိသင် ရှိနေရမည် ဖြစ်သည်။
ရွှီရှောင်ရှို့သည် ပြိုင်ကွင်းအပြင်ဘက်သို့ လွင့်ထွက်သွားတော့မည့် အခြေအနေကို မြင်သောအခါ စိုးရိမ်ပူပန်သွားခဲ့သည်။
ဒီတစ်ကြိမ်တော့ သူ ပေါ့ဆသွားခဲ့ပြီ!
သူသည် သူ၏ ဓားကို ချက်ချင်း ထုတ်ယူခဲ့သင့်သည်။ ဒါဆိုရင် သူ့အတွက် တိုက်ခိုက်နိုင်မည့် အခွင့်အရေး ရှိလိမ့်မည်။ ယခုမူ လက်သီးချက်များ၏ ဒဏ်ကို ဆက်တိုက် ခံနေရသဖြင့် သူ၏ အာကာသလက်စွပ်ထဲမှ ဓားကိုပင် ထုတ်ယူရန် အချိန်မရတော့ပေ။
"လျူကျန်း... ငါ့ကို အခွင့်အရေးတစ်ခု ပေးပါဦး!" ရွှီရှောင်ရှို့က ရိုးသားစွာ ပြောလိုက်သည်။
သို့သော်လည်း လျူကျန်းက ဘာမှပြန်မပြောဘဲ ရွှီရှောင်ရှို့ကို ပိုမိုပြင်းထန်စွာ ထိုးနှက်လိုက်သည်။ သူသည် ရွှီရှောင်ရှို့ အုပ်စုအဆင့်ပြိုင်ပွဲတွင် ချန်ပီယံဖြစ်လာသည်ကို စောင့်ကြည့်ခဲ့ဖူးသဖြင့် ရွှီရှောင်ရှို့တွင် ကောက်ကျစ်သော လှည့်ကွက်များစွာ ရှိနေကြောင်း သိထားသည်၊ ထို့ကြောင့် သူက ရွှီရှောင်ရှို့ကို မည်သည့်အခွင့်အရေးမျှ ပေးလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။
"ငါ့ကို အတင်းအကျပ် မလုပ်နဲ့!" ရွှီရှောင်ရှို့က ပြင်းထန်စွာ ပြောလိုက်သည်။
သူ ပြိုင်ကွင်းပြင်ပသို့ ရောက်ရှိရန် ခြေလှမ်းအနည်းငယ်သာ လိုတော့သည်။
လျူကျန်းက သူ၏ စကားများကို လျစ်လျူရှုထားခဲ့သည်။ သူ၏ လက်သီးချက်များက လေထုကို ဆုတ်ဖြဲသွားပြီး လေထဲတွင် တဖြတ်ဖြတ်မြည်သံများ ပေါ်ထွက်လာစေသည်။
ရွှီရှောင်ရှို့ နောက်ထပ် မအောင့်အီးနိုင်တော့ပေ။ သူသည် ကျရောက်လာသော လက်သီးချက်များကြားမှ သူ၏ လက်ကို အားစိုက်၍ ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို စုစည်းကာ ရှေ့သို့ ထိုးသွင်းလိုက်သည်။
“ထက်မြက်ခြင်း!” သူ စိတ်ထဲမှ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
“ငါ မင်းကို ထိုးသတ်ပစ်မယ်!
“မင်း ငါ့ကို ထိုးနေတဲ့ အချိန်မှာ ငါ မင်းကို ပြန်မထိုးနိုင်ရင်တောင်... မင်း ဆက်ပြီး ထိုးနေမယ်ဆိုရင်တော့ မင်း သေချာပေါက် သွေးထွက်ရလိမ့်မယ်”
"အား..."
မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် လျူကျန်းသည် လန့်ဖြန့်သွားကာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူတို့နှစ်ဦးကြား အကွာအဝေးတစ်ခုသို့ နောက်ဆုတ်သွားခဲ့သည်။
လျူကျန်းက ရွှီရှောင်ရှို့ထံသို့ မိုးရွာသကဲ့သို့ အဆက်မပြတ် ထိုးနှက်နေသည့် လက်သီးချက်များထဲမှ အနည်းဆုံး တစ်ချက်မှာ ရွှီရှောင်ရှို့၏ ဓားမြှောင်ကဲ့သို့ ထက်မြက်နေသော လက်ချောင်းများနှင့် ထိမှန်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။ လျူကျန်းသည် ကာကွယ်ရေးကို အာရုံမစိုက်ထားသဖြင့် အလစ်အငိုက် မိသွားခဲ့ရသည်။ သူ၏ လက်သီးမှာ ကွဲအက်မတတ် ပြင်းထန်စွာ နာကျင်သွားခဲ့ရသည်။
ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူသည် အတိတ်က ခန္ဓာကိုယ်ကို လေ့ကျင့်ခဲ့ဖူးသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပင်ကိုယ်သဘာဝအဆင့်သို့ မရောက်သေးသော်လည်း သာမန်လူထက်မူ ပိုမိုသန်မာလှသည်။ သို့မဟုတ်ပါက ရွှီရှောင်ရှို့၏ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် သူ၏ လက်ချောင်းများမှာ ပြတ်တောက်သွားနိုင်ပါသည်။
“ဒါက ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ”
လျူကျန်း၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ထိတ်လန့်မှုများ ပြည့်နှက်သွားခဲ့သည်။ ရွှီရှောင်ရှို့သည် လက်သီးသိုင်း မတတ်မြောက်ထားကြောင်း သူသိသည်၊ သို့ဆိုလျှင် သူသည် သူ၏ လက်သီးချက်များအောက်တွင် ဓားမြှောင်တစ်စင်းကို မည်သို့ထုတ်ယူကာ သူ့ကို ဒဏ်ရာရအောင် ပြုလုပ်နိုင်ခဲ့သနည်း။
နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူသည် ရွှီရှောင်ရှို့၏ ကောက်ကွေးနေသော ညာဘက်လက်ညှိုးတွင် သွေးများ ပေကျံနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။
သူ၏ 'မဟာအမှောင်ဘေးဒုက္ခ လက်သီးသိုင်း' သည် အမှောင်စွမ်းအင်ဖြင့် ပျက်စီးမှုကို နှစ်ဆ ဖြစ်ပေါ်စေခြင်း ဖြစ်သည်။ ရွှီရှောင်ရှို့အနေဖြင့် သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် သွေးထွက်ရန် အကြောင်းမရှိပေ၊ ထို့ကြောင့် ရွှီရှောင်ရှို့၏ လက်ချောင်းပေါ်ရှိ သွေးများမှာ သူ၏ သွေးများသာ ဖြစ်ရမည်။
“ဒါဆိုရင် အဲဒီကောင်က ငါ့ရဲ့ 'မဟာအမှောင်ဘေးဒုက္ခ လက်သီးသိုင်း' ကို သူ၏ လက်ညှိုးတစ်ချောင်းတည်းနဲ့ တန်ပြန် တိုက်ခိုက်ခဲ့တာလား” သူ စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်မိသည်။
“ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ”
"ဒါက ဘာသိုင်းကွက်လဲ" လျူကျန်းက မေးလိုက်သည်။ သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို တန်ပြန်နိုင်သည့် သိုင်းကွက်ကို သိရှိလိုသော ဆန္ဒက ကလဲ့စားချေလိုစိတ်ထက် ပိုမို အားကောင်းနေခဲ့သည်။
ရွှီရှောင်ရှို့သည် လျူကျန်း၏ လက်သီးချက်များကြောင့် ပြိုင်ကွင်း၏ အစွန်းနားအထိ လွင့်ထွက်သွားခဲ့ရပြီး သူ၏ လက်ညှိုးမှာလည်း ကျိုးလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ ကံကောင်းစွာဖြင့် သူသည် ထိုအကျပ်အတည်းကို ရှောင်လွှဲနိုင်ခဲ့သည်။
သူသည် သူ၏ လက်ညှိုးကို မူလအနေအထားအတိုင်း ပြန်လည် ဆွဲဆန့်လိုက်ပြီး ညည်းတွားလိုက်သည် - "ထက်မြက်ခြင်း"
[သံသယဖြစ်ခြင်း ခံရသည်။ အလိုအလျောက် ရမှတ် +၁]
ရွှီရှောင်ရှို့ စကားပင် မပြောနိုင်တော့ပေ။
“မင်းက မယုံကြည်မှာ ဖြစ်ပါလျက်နဲ့ ဘာလို့ လာမေးနေရတာလဲ”
“မမေးတာကမှ ပိုကောင်းဦးမယ်!”
ပွဲကြည့်စင်ပေါ်ရှိ လူအများအပြား မတ်တတ်ရပ်လိုက်ကြသည်။ သူတို့အားလုံးမှာ မယုံကြည်နိုင် ဖြစ်နေကြပြီး...
"သူက အဲဒီလို ခက်ခဲတဲ့ အခြေအနေကနေ ဘယ်လို ရုန်းထွက်သွားတာလဲ။ ငါ နားမလည်နိုင်တော့ဘူး။ လျူကျန်းက ဘာလို့ ရုတ်တရက် ရပ်သွားတာလဲ"
"ရွှီရှောင်ရှို့ရဲ့ လက်ကို ကြည့်လိုက်ဦး။ သွေးတွေ ထွက်နေတယ်။ အဲဒါ လျူကျန်းရဲ့ သွေးတွေလား"
"မင်း နောက်နေတာလား။ လျူကျန်းရဲ့ ဝိညာဉ်သိုင်းကွက်ကို မမြင်ဘူးလား။ အဲဒါက ပင်ကိုယ်သဘာဝအဆင့် ရှိတဲ့ 'မဟာအမှောင်ဘေးဒုက္ခ လက်သီးသိုင်း' ဗျ။ အဲဒါကို ရွှီရှောင်ရှို့ရဲ့ လက်ညှိုးတစ်ချောင်းတည်းနဲ့ ဘယ်လိုလုပ် တန်ပြန်နိုင်မှာလဲ"
"ဘာ... ပင်ကိုယ်သဘာဝအဆင့် ဝိညာဉ်သိုင်းကွက် ဟုတ်လား"
တစ်စုံတစ်ဦးက လျူကျန်း၏ ဝိညာဉ်သိုင်းကွက်ကို အသိအမှတ်ပြုလိုက်နိုင်သဖြင့် လူတိုင်း ချက်ချင်းပင် မှင်တက်သွားကြသည်။
ပင်ကိုယ်သဘာဝအဆင့် ဝိညာဉ်သိုင်းကွက် ဆိုသည်မှာ လူတစ်ဦးအနေဖြင့် ကံကောင်းမှသာ တွေ့ကြုံနိုင်သည့် အရာမျိုး ဖြစ်သည်။ ပြင်ပခြံဝင်း တပည့်တစ်ဦးအနေဖြင့် ပင်ကိုယ်သဘာဝအဆင့် ဝိညာဉ်သိုင်းကွက်ကို ရရှိရန် မည်သို့ အခွင့်အရေး ရှိနိုင်ပါ့မည်နည်း။
သူ ရရှိခဲ့လျှင်တောင် လျူကျန်းက ၎င်းကို မည်သို့ ကျွမ်းကျင်အောင် လေ့ကျင့်နိုင်ခဲ့သနည်း။
ရွှီရှောင်ရှို့သည် လျူကျန်း၏ လက်သီးသိုင်းမှာ အဆင့်မြင့်သိုင်းကွက်တစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း ကောက်ချက်ချလိုက်သည်။ မဟုတ်ပါက သူ့ကို ဤမျှအထိ ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများ ရရှိစေနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
လျူကျန်း၏ ဆက်တိုက် ထိုးနှက်ချက်များက အုပ်စုအဆင့်ပြိုင်ပွဲအတွင်း သူ ရရှိခဲ့ဖူးသမျှ တိုက်ခိုက်မှုအားလုံးထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမို နာကျင်စေခဲ့သည်။
၎င်းမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ အနက်ရောင် စွမ်းအင်များကို ထည့်မတွက်ရသေးခင် အခြေအနေ ဖြစ်သည်။
ရွှီရှောင်ရှို့ အနည်းငယ် ပျာယာခတ်သွားသည်။ သူသည် ထိုစွမ်းအင်များကို သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ မောင်းထုတ်နိုင်ခြင်း မရှိပေ။ ထိုစွမ်းအင်များသည် အဆုံးအဖြတ်ပေးမည့် အခိုက်အတန့်တွင် သူ့ကို ဒုက္ခပေးလိမ့်မည်ဟု သူ ခန့်မှန်းလိုက်သည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူ့တွင် အကြောင်းကြားစာပန်နယ် ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက သူ မည်သို့ ရှုံးနိမ့်သွားသည်ကိုပင် သိရှိနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။
လျူကျန်း နောက်တစ်ကြိမ် ပြေးဝင်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သူ၏ ပုံစံကို ချက်ချင်း ပြောင်းလဲလိုက်သည်။ သူသည် လှုပ်ရှားလိုက်ရင်း သစ်သားဓားကို ထုတ်ယူကာ ပြောလိုက်သည် - "လူကြီးလူကောင်းဆိုတာ စကားနဲ့ပဲ ဖြေရှင်းတယ်၊ လက်မပါဘူး။ ငါတို့ လက်သီးချင်း မသုံးကြေးလေ။ သစ်သားဓားချင်းပဲ ယှဉ်ပြိုင်ကြရင်ကော ဘယ်လိုလဲ...
"ငါတို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပဲ ယှဉ်ပြိုင်ကြမယ်။ စိတ်မလောပါနဲ့ဦး"
လျူကျန်း၏ လက်သီးချက်များကြောင့် အထိုးခံရခြင်းမှ အလိုအလျောက် ရမှတ်များ ရယူရန်အတွက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကြာရှည် ခံနိုင်ရည်ရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။ ထို့ကြောင့် ရွှီရှောင်ရှို့သည် သူ အားနည်းကြောင်းကို ဝန်ခံရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ဒိုင်လူကြီး အံ့အားသင့်သွားသည်။ ပြီးခဲ့တဲ့ တိုက်ပွဲတုန်းက မင်းပြောခဲ့တဲ့ စကားတွေက ဘာဖြစ်သွားတာလဲ။ မင်း စကားတွေကို မင်း ပြန်မျိုချလိုက်တာလား။
ပွဲကြည့်ပရိသတ်များမှာ ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောကြတော့သည်။ သူတို့အားလုံးမှာ သူတို့၏ ပေါင်ကို ရိုက်ကာ ရယ်မောနေကြပြီး…
"ငါတော့ မအောင့်နိုင်တော့ဘူး။ ဒီ ရွှီရှောင်ရှို့က တကယ်ကို ရယ်ရတာပဲ!"
"သူ ပြီးခဲ့တဲ့ တိုက်ပွဲတုန်းက လူကြီးလူကောင်းဆိုတာ ဓားမသုံးဘူး၊ လက်သီးပဲ သုံးတယ်လို့ ပြောခဲ့တာကို မေ့သွားတာလား။ အခု တကယ် လက်သီးချင်း ထိုးကြတော့ ဘာလို့ သူ အားနည်းပါတယ်လို့ ဝန်ခံနေရတာလဲ"
"ဟာဟားဟား... ရွှီရှောင်ရှို့က တကယ်ကို ရိုးအတာပဲ! ငါတော့ မရယ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ဘူး!"
ဝုန်း... ဝိညာဉ်စွမ်းအင်လှိုင်းကြီးတစ်ခုက မြေပြင်မှ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး လျူကျန်းကို ရှေ့သို့ တွန်းပို့လိုက်သည်။ လက်သီးချက်များစွာက ရွှီရှောင်ရှို့ထံသို့ ချက်ချင်း ကျရောက်လာပြန်သည်။
"တောက်... မင်းက ဆက်ပြီး လာနေတုန်းပဲလား!"
ရွှီရှောင်ရှို့သည် သစ်သားဓားကို ချက်ချင်း ပြန်သိမ်းလိုက်ပြီး 'နာကျင်မှုကို ဝှက်ထားခြင်း' ဓားကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ သူ နောက်ထပ် ဖုံးကွယ်ထား၍ မရတော့ပေ။ အကယ်၍ လျူကျန်းသာ သူ၏ သိုင်းကွက်ကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ အသုံးပြုလိုက်ပါက သူသည် ပြိုင်ကွင်းပြင်ပသို့ သေချာပေါက် လွင့်ထွက်သွားပေလိမ့်မည်!
“ကံကောင်းတာက ငါ့မှာ ဝှက်ဖဲတစ်ခု ရှိသေးတယ်”
“လွင့်မျောနေသော ဖြူစင်သောတိမ်တိုက်!”
သူသည် သူ၏ ဓားကို လေထဲတွင် အလျားလိုက် ခုတ်ချလိုက်ရာ ပြင်းထန်သော အရှိန်အဟုန်ကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဖုန်မှုန့်အားလုံး လေထဲသို့ လွင့်ပျံသွားခဲ့သည်။ ပွဲကြည့်စင်ပေါ်ရှိ လူများပင်လျှင် ဒူးထောက်မိမတတ် ဖြစ်သွားကြပြီး မျက်တောင်မခတ်တမ်း စိုက်ကြည့်နေကြသည်။
"အမှောင်ဘေးဒုက္ခ... အသက်သွင်းစေ!"
လျူကျန်းသည် စဉ်းစားမနေတော့ဘဲ ရွှီရှောင်ရှို့ သူ၏ ဝှက်ဖဲကို အသုံးပြုတော့မည် ဖြစ်ကြောင်း သိရှိသဖြင့် လေထဲတွင် ရှိနေစဉ်အတွင်း လက်ဟန်တစ်ခုကို အပြင်းအထန် ပြုလုပ်လိုက်ပြီး ရွှီရှောင်ရှို့၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း လက်သီးချက်များဖြင့် တိတ်တဆိတ် ချန်ထားခဲ့သော ထောင်ပေါင်းများစွာသော အနက်ရောင် စွမ်းအင်များကို အသက်သွင်းလိုက်တော့သည်။
ဝုန်း!
ရွှီရှောင်ရှို့ သွေးတစ်လုတ် အန်လိုက်ရသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ မျက်တွင်းထဲမှ ပြုတ်ကျမတတ် ဖြစ်သွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးရှိ အကြောများ ဖောင်းတက်လာခဲ့သည်။ ရွှီရှောင်ရှို့ မည်မျှအထိ ပြင်းထန်စွာ နာကျင်နေရသည်ကို အလွယ်တကူပင် ခန့်မှန်းနိုင်ပါသည်။
သူသည် သူ၏ ပြိုင်ဘက်တွင်လည်း ဝှက်ဖဲတစ်ခု ရှိနေကြောင်း သိထားသည်။ သို့သော်လည်း ထိုဝှက်ဖဲက ဤမျှအထိ ပြင်းထန်လိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့မိပေ!
ရွှီရှောင်ရှို့ သွားကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကြိတ်ထားလိုက်သည်။ သူသည် ဖားပြုတ်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ပါးစပ်ကို ပိတ်ထားပြီး သွေးများ ထပ်မံ အန်မကျလာစေရန် အတင်း ထိန်းချုပ်ထားရသည်။
ပွဲကြည့်စင်ပေါ်ရှိ လူတိုင်း ထိတ်လန့်သွားကြသည်။ အခြေအနေများက ဤမျှအထိ ဆိုးရွားသော ဘက်သို့ ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မည်ဟု သူတို့ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ကြပေ။ ဤတိုက်ပွဲက အလွန်အမင်း ပြင်းထန်လွန်းလှသည်။ ဒါက တကယ်ကို ရက်စက်လွန်းတယ်!
"ရွှီရှောင်ရှို့... တောင့်ခံထားစမ်းပါ!"
သူတို့အားလုံးမှာ ရွှီရှောင်ရှို့အတွက် နှလုံးသားထဲမှ အမှန်တကယ် အားပေးနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ အဆုံးတွင်တော့ ရွှီရှောင်ရှို့သည် ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ လူမုန်းများအောင် ပြုလုပ်တတ်သော်လည်း ဤတိုက်ပွဲတွင်မူ သူသည် အပြင်းအထန် အထိုးခံနေရသူ ဖြစ်သည်။
အဆင့် (၆) ရှိသူတစ်ဦးက အဆင့် (၁၀) ရှိသူတစ်ဦး၏ အပြင်းအထန် ရိုက်နှက်ခြင်းကို ခံနေရသည့် မြင်ကွင်းက မည်သူ့ကိုမဆို သနားစိတ် ဖြစ်ပေါ်လာစေနိုင်သည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်သည်!
ဒိုင်လူကြီးသည် ခြေထောက်ကို အားပြုကာ ရှေ့သို့ ချက်ချင်း ပြေးဝင်လိုက်သည်။ သူသည် ရွှီရှောင်ရှို့ကို လျူကျန်း၏ နောက်ထပ် လက်သီးချက်နှင့် အထိမှန်မခံနိုင်တော့ပေ။ မဟုတ်ပါက သူ သေဆုံးသွားနိုင်ပါသည်။
သူသည် 'မဟာအမှောင်ဘေးဒုက္ခ လက်သီးသိုင်း' မည်မျှအထိ ပြင်းထန်ကြောင်း ကောင်းကောင်း သိထားသည်။ ထိုသိုင်းကွက်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော အမှောင်စွမ်းအင်များသည် ပြိုင်ဘက်ထံသို့ လက်သီးချက်များ ပိုမိုကျရောက်လေလေ ပိုမို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလာလေလေ ဖြစ်သည်။ ရွှီရှောင်ရှို့သည် ထောင်ပေါင်းများစွာသော လက်သီးချက်များ၏ ဒဏ်ကို ခံခဲ့ရပြီး ဖြစ်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ အမှောင်စွမ်းအင်များသည် ပင်ကိုယ်သဘာဝအဆင့် ရှိသည့် ပညာရှင်တစ်ဦးကိုပင် ပေါက်ကွဲသွားစေရန် လုံလောက်လှသည်။
ကံကောင်းစွာဖြင့် ရွှီရှောင်ရှို့တွင် ပင်ကိုယ်သဘာဝအဆင့် ခန္ဓာကိုယ် ရှိနေခဲ့သည်။ ဒိုင်လူကြီး စိတ်ထဲမှ ဝမ်းသာမိသွားသည်။
သူသည် သွေးများ အန်မကျလာစေရန် အတင်း ထိန်းချုပ်နေရသော ရွှီရှောင်ရှို့၏ အနီးသို့ ရောက်ခါနီးအချိန်တွင် ရွှီရှောင်ရှို့က သူ့ထံသို့ လက်ဟန်တစ်ခု တိတ်တဆိတ် ပြုလုပ်ပြလိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။
“သူက ငါ့ရဲ့ ကူညီမှုကို မလိုချင်ဘူးလား”
ဒိုင်လူကြီး၏ နှလုံးသားမှာ ပြင်းထန်စွာ ခုန်သွားခဲ့သည်။ ဆင်ခြင်တုံတရားအရ သူသည် တိုက်ပွဲကို ရပ်တန့်ရမည် ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း တစ်စုံတစ်ခုသော အကြောင်းပြချက်ကြောင့် သူသည် ယခုအခိုက်အတန့်တွင် ရွှီရှောင်ရှို့ကို ယုံကြည်ရန် ရွေးချယ်လိုက်ပြီး သူ၏ ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်လိုက်တော့သည်။
လူတိုင်း၏ နှလုံးသားမှာ လည်ပင်းဝသို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။ လျူကျန်း၏ လက်သီးမှာ အပေါ်သို့ ဦးတည်ကာ ရွှီရှောင်ရှို့၏ မေးစေ့ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ပြေးဝင်လာခဲ့သည်။
"ဖူး..."
ထိုအဆုံးအဖြတ်ပေးမည့် အခိုက်အတန့်တွင် ရွှီရှောင်ရှို့သည် သူ၏ ပါးစပ်ထဲတွင် အတင်းအကျပ် အောင့်ထားခဲ့သော သွေးအမြောက်အမြားကို လျူကျန်း၏ မျက်နှာဆီသို့ ချက်ချင်း မှုတ်ထုတ်လိုက်ရာ သူ၏ အမြင်အာရုံကို ပိတ်ဆို့သွားစေခဲ့သည်။
သို့သော်လည်း ထိုအပြုအမူက ဘာကို ပြီးမြောက်စေနိုင်ပါမည်နည်း။
ပွဲကြည့်စင်ပေါ်ရှိ လူတိုင်း အခြေအနေကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နေရသည်။ ရွှီရှောင်ရှို့အနေဖြင့် ထိုတိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်တိမ်းနိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။ အမှောင်စွမ်းအင်များက သူ၏ လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်းကို လုယူသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
"ထွက်သွားစမ်း!" လျူကျန်း ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။
ဒုန်းဆိူတဲ့ အသဲနဲ့ အတူ သူ၏ လက်သီးချက်က ရွှီရှောင်ရှို့၏ နဖူးဆီသို့ ထိမှန်သွားခဲ့ပြီး သူ့ကို လွင့်ထွက်သွားစေခဲ့သည်။
နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူသည် လေထဲသို့ ဆွဲတင်ခံလိုက်ရသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ ဒါ ဘာဖြစ်တာလဲ။
သူသည် သူ၏ အမြင်အာရုံကို ပိတ်ဆို့နေသော သွေးများကို သုတ်လိုက်ရာ ရွှီရှောင်ရှို့က သူ၏ ခြေထောက်များဖြင့် သူ့ကို လှမ်းညှပ်ထားပြီး သူနှင့်အတူ လေထဲသို့ လွင့်ပျံသွားစေခြင်း ဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။
ရွှီရှောင်ရှို့၏ နဖူးတွင် သွေးများ ထွက်နေခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း သူ၏ ခြေထောက်များမှာမူ လျူကျန်း၏ ခါးကို ကဏန်းလက်မကဲ့သို့ တင်းကြပ်စွာ ညှပ်ထားခဲ့သည်။ သူတို့နှစ်ဦးမှာ ပြိုင်ကွင်းပြင်ပသို့ အတူတူ လွင့်ထွက်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်!
လေထဲတွင် ပူးကပ်နေကြသော ပြိုင်ပွဲဝင်နှစ်ဦး၏ မြင်ကွင်းမှာ အတော်လေး ထူးဆန်းလှသည်။ အချိန်များ ရပ်တန့်သွားသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေခဲ့သည်။
သူက လျူကျန်းကို သူနှင့်အတူ အောက်သို့ ဆွဲချချင်နေတာလား။
ပွဲကြည့်စင်ပေါ်ရှိ လူတိုင်း ထိတ်လန့်သွားကြသည်။ သို့သော်လည်း ရွှီရှောင်ရှို့သည် သူ၏ နဖူးကို အထိုးခံရစဉ်အတွင်း လျူကျန်းထံသို့ တမင်တကာ ရှေ့တိုးသွားခဲ့ပြီး လျူကျန်း မျက်စိလည်နေသည့် အခွင့်အရေးကို အရယူကာ သူ၏ ခြေထောက်များဖြင့် လှမ်းဖမ်းလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်ကို သူတို့ မြင်လိုက်ရသည်။
သူသည် ပထမဦးစွာ သူ၏ သွေးများကို အသုံးပြု၍ လျူကျန်း၏ အမြင်အာရုံကို ပိတ်ဆို့ခဲ့ပြီးနောက် သူ၏ ခြေထောက်များဖြင့် လျူကျန်း၏ ခါးကို လှမ်းညှပ်ခဲ့သည်။ ဒါက သူ အထိုးခံနေရစဉ်အတွင်း ချက်ချင်း စဉ်းစားမိသွားသည့် နည်းဗျူဟာတစ်ခုလား။
တကယ့်ကို မယုံနိုင်စရာပဲ!
"ငါ့ကို လွှတ်စမ်း!"
သူတို့နှစ်ဦးလုံး အောက်သို့ တည့်တည့် ပြုတ်ကျသွားခဲ့သည်။ လျူကျန်း သူ့ကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ ထိုးချင်နေခဲ့သည်။ အကယ်၍ သူ ယခု လှုပ်ရှားမှု မပြုလုပ်ပါက လေထဲ သုံးမီတာ အမြင့်မှ ပြုတ်ကျရမည် ဖြစ်သည်။ သူ၏ ဦးခေါင်းမှာ မြေပြင်သို့ ဦးတည်နေခဲ့သည်။ အကယ်၍ သူသာ ပြုတ်ကျခဲ့ပါက သေချာပေါက် သတိမေ့သွားပေလိမ့်မည်!
သူ့တွင် ရွှီရှောင်ရှို့ကဲ့သို့သော ခန္ဓာကိုယ်မျိုး မရှိပေ။
ရွှီရှောင်ရှို့ ခိုးပြုံးလိုက်သည်။ သူသည် လျူကျန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လှည့်ပတ်ကာ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များကို လေထဲတွင် ဂျွမ်းထိုးလိုက်သဖြင့် လျူကျန်း သူ့ကို ထိုးရန် အခွင့်အရေး မရရှိတော့ပေ။
သူတို့၏ မြန်ဆန်လှသော လှည့်ပတ်မှုအတွင်း ရွှီရှောင်ရှို့သည် သူ၏ ခေါင်းကို လျူကျန်း၏ ခြေထောက်များနှင့် အားပြုလိုက်ပြီး သူ၏ ခြေကျင်းဝတ်များကို လှမ်းဖမ်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် လျူကျန်း၏ ခါးကို ညှပ်ထားသော ခြေထောက်များကို လွှတ်ပေးလိုက်ပြီး ထိုအရှိန်အဟုန်ကို အသုံးပြု၍ အပေါ်စီးနေရာကို အရယူကာ သူ့ကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ လွှတ်ချလိုက်တော့သည်။
ဝုန်း!
ဖုန်မှုန့်များ နေရာအနှံ့ လွင့်ပျံသွားခဲ့သည်။ လျူကျန်းသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပထမဆုံး ကျရောက်ခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ သူသည် ပြင်းထန်သော ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် အကြီးအကျယ် ဒဏ်ရာရရှိသွားခဲ့ရသည်။
ဝုန်း!
ဖုန်မှုန့်များ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ လွင့်ပျံသွားပြန်ပြီး ရွှီရှောင်ရှို့သည် မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသော လျူကျန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ လှပစွာ ကျရောက်လာခဲ့သည်။
သူသည် ပါးစပ်ထဲမှ သွေးတစ်လုတ်ကို မှုတ်ထုတ်လိုက်ပြီးနောက် ထိတ်လန့်ကာ ဆွံ့အနေကြသော ပွဲကြည့်ပရိသတ်များဆီသို့ လက်လှမ်းပြလိုက်ရင်း... လျူကျန်း၏ နားနားသို့ ကပ်ကာ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည် -
"လျူကျန်း... မင်းက တကယ်ကို အထင်ကြီးဖို့ကောင်းတာပဲဗျာ!
"လျူကျန်း... အဲဒါ ဘာလက်သီးသိုင်းလဲ"
"လျူကျန်း... မင်းက ငါ့ကို ဘယ်တော့မှ ပေါ့ဆမှုမရှိစေဖို့ သင်ခန်းစာပေးခဲ့တာပဲ။ ငါ အဲဒါကို အမြဲတမ်း မှတ်မိနေမှာပါ!"
ရွှီရှောင်ရှို့၏ သရော်စာကဲ့သို့သော စကားလုံးများကြောင့် လျူကျန်း နောက်ဆုံးတွင် သတိပြန်ဝင်လာခဲ့သည်။ သူသည် သူ၏ "နှုတ်ဆိတ်နေခြင်းက ရွှေ" ဆိုသည့် စည်းဉ်းကို စွန့်လွှတ်လိုက်ပြီး သူ အနိုင်ယူခံလိုက်ရသည့်အတွက် မကျေမနပ် ဖြစ်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည် -
"ငါ့ပေါ်ကနေ ဆင်းစမ်းပါ... တောက်!"