မူဇီရှီသည် ထိုနေ့နံနက်ပိုင်း ဆရာတင်ပွဲ ပြီးဆုံးပြီးနောက် အကြီးအကဲစန်း လျှို့ဝှက်စွာ ပြောကြားခဲ့သည့် စကားကို ပြန်လည် အမှတ်ရနေမိသည်
“ဒါနဲ့... မင်းမှာ လျှို့ဝှက် စီနီယာအစ်ကိုတစ်ယောက် ရှိတယ်”
လျှို့ဝှက် စီနီယာ ဟုတ်လား
သူမ၏ဆရာတွင် တကယ်ပဲ တပည့်တစ်ယောက် ရှိနေတာလား။ သူမတွင် စီနီယာအစ်ကိုတစ်ယောက် ရှိနေတာလား။
‘ငါ့ဆရာက ဒီလောက် အစွမ်းထက်မှတော့၊ ဤစီနီယာအစ်ကိုကလည်း လွန်စွာ အစွမ်းထက်ရမယ်’ သူမ တွေးလိုက်မိသည်။
‘အဲ့ဒီ လျှို့ဝှက် စီနီယာအစ်ကိုဆိုတာက အမှောင်ထဲမှာ ပုန်းအောင်းနေတတ်ပြီး၊ လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားကာ တည်ငြိမ်အေးဆေးပြီး စကားနည်းတဲ့သူမျိုး ဖြစ်ရမယ်။ ပြီးတော့ ငါ တစ်ခုခု မှားယွင်းလုပ်မိတဲ့အခါကျရင် ငါ့ခေါင်းကို လာပုတ်ပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိတဲ့ အသံနဲ့ “စိတ်မပူပါနဲ့၊ မင်းအတွက် ငါရှိတယ်” လို့ ပြောမယ့်သူမျိုး ဖြစ်မှာပဲ။’
‘ဝါး... ဒါက တကယ့်ကို ကောင်းလိုက်တာ။’
သူမသည် ထိုလျှို့ဝှက် စီနီယာအစ်ကိုအပေါ် လွန်စွာ မျှော်လင့်ချက် ကြီးမားခဲ့သော်လည်း၊ ရွှီရှောင်ရှို့ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါတွင်မူ သူမ၏ အိပ်မက်များ အားလုံး ကြေမွပျက်စီးသွားခဲ့ရတော့သည်။
“ရွှီရှောင်ရှို့... ဘယ်လိုလုပ်ပြီး နင် ဖြစ်နေရတာလဲ။”
သူမအတွက်မူ ဤကောင်သည် သူမ၏ စိတ်ကူးယဉ်ထဲမှ “ထူးဆန်းသောလူ” ဆိုသည့် ဖော်ပြချက်တစ်ခုနှင့်သာ ကိုက်ညီပြီး၊ ကျန်ရှိသော ကောင်းမွန်သည့် နာမဝိသေသနများအားလုံးကို ဖယ်ထုတ်ပစ်ရမည် ဖြစ်သည်။
“သူ့ကို ရွှီရှောင်ရှို့လို့ မခေါ်နဲ့၊ စီနီယာအစ်ကိုလို့ ခေါ်စမ်း!” အကြီးအကဲစန်းသည် သူမ၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာပြီး လက်သီးဖြင့် လှမ်း၍ ခေါက်လိုက်သည်။ မိန်းကလေးငယ်မှာ မိမိ၏ ခေါင်းကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ကာကွယ်ထားရုံမှတစ်ပါး အခြားမတတ်နိုင်ခဲ့ချေ
“နှုတ်ဆက်ပါတယ်၊ စီနီယာအစ်ကို။”
[ကျိန်ဆဲခြင်း ခံရရုံ၊ အလိုအလျောက် ရမှတ် +၁]
ရွှီရှောင်ရှို့ သဘောကျသွားသည်။ “ဘာကြီးလဲ” သူက လက်တစ်ဖက်ကို နောက်တွင် ကပ်လျက် မေးလိုက်သည်။
မူဇီရှီက သူ့ကို စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး ဒေါသကြောင့် မျက်နှာတစ်ခုလုံး ဖြူလျော်နေလျက် အော်ဟစ်လိုက်သည်
“ရွှီရှောင်ရှို့... နင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတိထားစမ်း!”
ဂျိမ်း!
အကြီးအကဲစန်းက လက်ဖြင့် ထပ်မံ ခေါက်လိုက်ပြန်ရာ၊ မူဇီရှီသည် မျက်ရည်ဝိုင်းလျက်ဖြင့် ပြောလိုက်ရတော့သည်
“နှုတ်ဆက်ပါတယ်၊ စီနီယာအစ်ကို!”
“အလွန်ကောင်းတယ်။”
ရွှီရှောင်ရှို့ ရယ်မောလိုက်တော့သည်။
သူ့အနေဖြင့် မိမိ၏ ဂျူနီယာညီမမှာ မူဇီရှီ ဖြစ်နေသည်ကို အံ့အားသင့်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူသည် ဤမိန်းကလေးကို ပြိုင်ပွဲစင်မြင့်ပေါ်တွင် ပထမဆုံးအကြိမ် ဆုံတွေ့ခဲ့ဖူးပြီး၊ ထိုစဉ်က ဤအကြမ်းဖက်မိန်းကလေးမှာ သူ့ကို ပေါက်ကွဲမှုများဖြင့် သတ်လုနီးပါး ဖြစ်စေခဲ့သည်။ သူမသည် တိုက်ပွဲကို ထိန်းချုပ်သည့်နေရာတွင် လွန်စွာ တော်သော်လည်း၊ သူမ၏ ဆိုးရွားသော အလေ့အထသာ မရှိခဲ့ပါက သူ့ကို စင်မြင့်ပေါ်မှ မောင်းထုတ်နိုင်ခဲ့ပြီး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်
သို့သော်လည်း သူမ၌ ပင်ကိုယ်အဆင့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အခြေခံမျိုး ရှိပုံမရရာ၊ အကြီးအကဲစန်းသည် သူမကို ဘာဖြစ်လို့ တပည့်အဖြစ် လက်ခံခဲ့သနည်း။ ရွှီရှောင်ရှို့ လွန်စွာ သိချင်နေမိသည်။
သို့သော်လည်း အကြီးအကဲစန်းက ထိုအရာများကို ဂရုမစိုက်ဘဲ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ
“ ထိုင်ကြစမ်း”
ထို့နောက် အကြီးအကဲစန်းသည် သူ၏ ကြီးမားသော ဆေးအိုး ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ၎င်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ မူဇီရှီ လန့်သွားရတော့သည်။
ရွှီရှောင်ရှို့ သဘောကျသွားပြီး ဆေးအိုးအနီးသို့ တိုးကပ်သွားကာ မေးလိုက်သည်
“ဒါက ဘာနဲ့ တူလဲ။”
အကြီးအကဲစန်း ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားသော်လည်း ခေါင်းကို လှည့်မကြည့်ခဲ့ချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် လောလောဆယ်တွင် လုပ်ဆောင်ရမည့် အလုပ်အပေါ် အာရုံစိုက်နေရပြီး၊ ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်က ရွှီရှောင်ရှို့မှ သူ၏ ဆေးဖော်စပ်သည့် ဆေးအိုးအား ရေချိုးကန်နှင့် တူသည်ဟု ပြောဆိုခဲ့ခြင်းအပေါ် စိတ်ခုနေဆဲ ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
“ဒီအရာက...”
မူဇီရှီ ခဏနားပြီး ဇဝေဇဝါဖြင့် ပြောလိုက်သည်- “ဆေးဖော်စပ်တဲ့ ဆေးအိုး နဲ့ တူပါတယ်။”
အကြီးအကဲစန်း စိတ်ကျေနပ်သွားပြီး ရွှီရှောင်ရှို့ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ သို့သော်လည်း သူ ဘာမှမပြောရသေးမီ ထိုမိန်းကလေးငယ်က စိုးရိမ်ပူပန်သော မျက်လုံးများဖြင့် ဆက်လက်ပြောဆိုလိုက်သည်
“ဒါပေမဲ့ ကျွန်မတို့က ဆေးလုံးတွေ ဖော်စပ်ရမှာ မဟုတ်ဘူးလား။ ဒီရေချိုးကန်ကြီးကို ထုတ်လိုက်တာက ဘာသဘောလဲဟင်။”
“ဖူး!” ရွှီရှောင်ရှို့ ချက်ချင်းပင် အော်ဟစ်ရယ်မောလိုက်တော့သည်
“ကြည့်စမ်း... အဘိုးကြီး၊ ဒီအရာက ရေချိုးကန်နဲ့ တူပါတယ်လို့ ငါပြောတော့ မင်းက မယုံဘူး။”
“အကယ်၍ ဒါမှာ အောက်က ခြေထောက်သုံးချောင်းသာ မပါရင်...” သူ စကားကို လမ်းသဝက်တွင် ဖြတ်လိုက်ရသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုအဖိုးကြီးက သူ့ကို လူသတ်ချင်စိတ်အပြည့်ရှိသော မျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ရွှီရှောင်ရှို့သည် မိမိ၏ခေါင်း နောက်ဘက်ကို ကုတ်လိုက်ရင်း မူဇီရှီဘက်သို့ လှည့်ကာ
“ဒါက ဆေးဖော်စပ်တဲ့ ဆေးအိုးကွ!” ဟု သူမကို ဆရာလုပ်လိုက်သည်
“ဒါက ဆေးဖော်စပ်တဲ့ ဆေးအိုးပဲလေ။ မင်းမှာ အသိဉာဏ် မရှိဘူးလား။”
မူဇီရှီက မျက်လုံးဝင့်လိုက်ပြီး “နင်က ငါ့ကို အ အ လို့ ထင်နေတာလား”
အကြီးအကဲစန်း၏ မျက်ခွံများ လှုပ်ခါသွားရပြီး ခက်ထန်စွာ ပြောဆိုလိုက်သည်
“ဒါက တကယ်ပဲ ဆေးဖော်စပ်တဲ့ ဆေးအိုးပဲ!”
“ဟုတ်ကဲ့။”
ထိုမိန်းကလေးငယ်၏ ချောမောသော မျက်နှာထက်တွင် မေးခွန်းများ ပြည့်နှက်နေပုံရပြီး၊ သူမက ရွှီရှောင်ရှို့ကို ပြန်လည် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်
[ကျိန်ဆဲခြင်း ခံရရုံ၊ အလိုအလျောက် ရမှတ် +၂]
“ကဲ... တော်လောက်ပြီ၊ အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ ရပ်ကြစမ်း!” အကြီးအကဲစန်းသည် သူ၏ ဝတ်ရုံလက်အင်္ကျီများကို ပင့်တင်လိုက်သည်
“မင်းတို့ ဘာတွေ သင်ယူနိုင်မလဲဆိုတာ ကြည့်ရအောင် ငါ အရင်ဆုံး ဆေးလုံးအချို့ကို ဖော်စပ်ပြမယ်။”
ကြီးမားသော ဆေးအိုးကြီးကို ကြီးမားသည့် အနီရောင် ပုတီးစေ့တစ်ခု၏ အောက်တွင် ထားရှိလိုက်သည်။ အကြီးအကဲစန်း၏ လက်များ ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် နို့နှစ်ရောင်ရှိသော အပြင်ဘက် မျက်နှာပြင်မှာ ချက်ချင်းပင် ပူနွေးလာပြီး နီရဲသော အလင်းရောင်များ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။
“နီလာပြီဟ” မူဇီရှီက စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် လက်ကို ဆန့်ထုတ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။
ရွှီရှောင်ရှို့သည် ဆေးလုံးဖော်စပ်နေသော အကြီးအကဲစန်းကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည့်အခါ၊ ထိုအဖိုးကြီးမှာ ဤအကြောင်းကို ရှင်းပြရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိကြောင်း ထင်ရှားစွာ သိရှိလိုက်ရသည်။ စီနီယာအစ်ကိုတစ်ယောက်အနေဖြင့် သူသည် ဤတာဝန်ကို မဖြစ်မနေ ယူရပေလိမ့်မည်
သူသည် ဆေးအိုး၏ အောက်ဘက်ရှိ ဟာလာဟင်းလင်း ပြင်ပနေရာကို ညွှန်ပြလိုက်သည်
“ဒါကို မြင်လား။”
“ဘာလဲဟင်” မူဇီရှီက ခေါင်းကို စောင်းလျက် မျက်လုံးများကို ပွတ်သပ်ကြည့်သော်လည်း ဘာမှ မမြင်တွေ့ရချေ
“လေထုလား။”
ရွှီရှောင်ရှို့- “...”
“ဒါက ငရဲကောင်းကင်မီး ကွ။ အဘိုးကြီးက မင်းကို ဒီအကြောင်း ပြောပြထားသင့်တယ်!”
သို့သော်လည်း သူ ရုတ်တရက် တစ်ခုခုကို သတိပြုမိသွားသည်။ သူ၌ ပက်ဆစ်ကျွမ်းကျင်မှုဖြစ်သော အာရုံခံစားခြင်း ရှိသော်လည်း၊ ဤမိန်းကလေးငယ်တွင် မရှိချေ
“မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်ရေးရာ အတွေး တွေနဲ့ ကြည့်ဖို့ ကြိုးစားကြည့်စမ်း။”
ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်အတန်းသည် ပင်ကိုယ်အဆင့် သုံးဆင့်ထဲမှ မူလတရားရုံးအဆင့် သို့ ဖောက်ထွက်ပြီးနောက်တွင်၊ ဦးနှောက်အတွင်း၌ မူလတရားရုံးတစ်ခု ပွင့်လာပြီး ဝိညာဉ်ရေးရာ အတွေးများ ပေါ်ပေါက်လာလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။
၎င်း၏ အခန်းကဏ္ဍမှာ အာရုံခံစားခြင်း နှင့် ဆင်တူသော်လည်း၊ ၎င်းကို ကိုယ်တိုင် အသုံးပြုရန် လိုအပ်သည်။ မည်သည့် ပက်ဆစ်သက်ရောက်မှုမဆို ဘေးအန္တရာယ် သတိပေးချက်မျှသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်
မူဇီရှီသည် ထိုနေရာကို သူမ၏ ဝိညာဉ်ရေးရာ အတွေးများဖြင့် စမ်းသပ်ကြည့်လိုက်သည့်အခါ ဓာတ်အိုးအောက်ရှိ မမြင်နိုင်သော ငရဲကောင်းကင်မီးကို မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့် မှင်တက်သွားရတော့သည်။
“ဖူး... ဖူး!”
ရုတ်တရက် အပူချိန် မြင့်တက်လာခြင်းကြောင့် မူဇီရှီ လန့်သွားရပြီး၊ သူမ ခေါင်းငုံ့ကြည့်လိုက်သည့်အခါ ရွှီရှောင်ရှို့က သူမ၏ မျက်နှာအောက်တွင် လက်ဝါးကို ထားရှိရင်း မမြင်နိုင်သော မီးတောက်တစ်ခုကို ဖန်တီးထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
သူက ဒါကို ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ သိတာလား။
သူမသည် သူတို့နှစ်ဦးကြားရှိ တင်းမာမှုကို လျှော့ချရန်အတွက် သူ့ကို ချီးမွမ်းစကား ပြောဆိုရန် ပြင်ဆင်လိုက်သော်လည်း၊ သူမ၏ နားထဲတွင် လှောင်ပြောင်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်
“ဟားဟား... မင်း မလုပ်နိုင်ဘူးမလား!”
ရွှီရှောင်ရှို့သည် ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် သူ၏ လက်ကို ပြန်လည် ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး
“စိတ်မပူပါနဲ့။ နောက်ကျရင် မင်းရဲ့ စီနီယာအစ်ကိုက ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲဆိုတာ သင်ပေးပါ့မယ်!”
မူဇီရှီသည် အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်သွားသဖြင့် သွားကြိတ်မိတော့သည်- ‘တောက်... ရွှီရှောင်ရှို့ နင်တော့လား’ သူမ စိတ်ထဲမှ ကျိန်ဆဲလိုက်မိသည်။
[ကျိန်ဆဲခြင်း ခံရရုံ၊ အလိုအလျောက် ရမှတ် +၁]
ရွှီရှောင်ရှို့ စိတ်ကျေနပ်သွားသည်။ အတိတ်ကာလက သူသည် အကြီးအကဲစန်းနှင့် နှစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်ရစဉ်အခါက လွန်စွာ ကြောက်ရွံ့နေခဲ့သဖြင့် ပြက်လုံးများ မထုတ်ဝံ့ခဲ့ရာ အလိုအလျောက် ရမှတ်များ တိုးပွားလာခြင်း မရှိခဲ့ချေ။ ယခုအခါတွင်မူ ဂျူနီယာညီမတစ်ယောက် ရှိလာပြီဖြစ်ရာ ဤနေရာတွင် ပိုမို ပျော်ရွှင်စရာ ကောင်းလာတော့မည် ဖြစ်သည်
မည်သည့် အလိုအလျောက် ရမှတ်မဆို ပွိုင့်တစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ ခြင်ကောင်ငယ်လေး ဖြစ်နေလျှင်ပင် အသားသည် အသားပင် ဖြစ်သည်။ ပွိုင့်တစ်ခုချင်းစီက အရေးမကြီးလှသော်လည်း အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ စုဆောင်းမိလာပေလိမ့်မည်။
အကြီးအကဲစန်းသည် ဆေးလုံးဖော်စပ်သည့် အလုပ်တွင် လွန်စွာ အာရုံစိုက်ထားသည်။ သူသည် ဓာတ်အိုး၏ အပူချိန်ကို မြှင့်တင်နေရုံမျှသာ ဖြစ်သော်လည်း စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောချေ။ ရွှီရှောင်ရှို့သည် သူ ဆေးလုံးဖော်စပ်သည်ကို ယခင်က တစ်ကြိမ် မြင်ဖူးသဖြင့် ဤအခြေအနေကို သဘာဝအတိုင်း သိရှိထားသည်။
သူ၏ ဦးနှောက်ထဲရှိ အသိပညာများကို အခြေခံ၍၊ သူသည် တာဝန်သိတတ်မှုအပြည့်ဖြင့် ထိုရေချိုးကန်ကြီးကို ညွှန်ပြလျက် ရှင်းပြလိုက်သည်- “ကြည့်စမ်း... ဒီဖြစ်စဉ်ကို အပူပေးခြင်း လို့ ခေါ်တယ်။”
“ဆေးလုံးတွေ ဖော်စပ်တဲ့ ဖြစ်စဉ်ကို အလောတကြီး လုပ်လို့မရဘူး။ ဒါက ဟင်းချက်တဲ့ နိယာမနဲ့ ဆင်တူတယ်။ ငါတို့ ဆီမထည့်ခင် အိုးကို အရင်ဆုံး အပူပေးထားရမယ်။”
အကြီးအကဲစန်း၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များ လှုပ်ခါသွားရသည်။ သူသည် ဤနှိုင်းယှဉ်ချက်မှာ တော်တော်လေး ကိုက်ညီသည်ဟု တွေးလိုက်မိသော်လည်း၊ သူ ဖော်စပ်နေသည်မှာ ဆေးလုံးများ ဖြစ်နေသဖြင့် အနည်းငယ် တန်ဖိုးနည်းသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။
မူဇီရှီသည် သံသယဝင်နေပုံရသော်လည်း၊ အကြီးအကဲစန်းက ဤအချက်ကို ငြင်းဆိုခြင်း မပြုသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ သူမ၏ မျက်နှာပေးမှာ နားလည်သဘောပေါက်သွားသည့် ပုံစံသို့ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်
[သံသယဝင်ခြင်း ခံရရုံ၊ အလိုအလျောက် ရမှတ် +၁]
[လေးစားခြင်း ခံရရုံ၊ အလိုအလျောက် ရမှတ် +၁]
[ကျိန်ဆဲခြင်း ခံရရုံ၊ အလိုအလျောက် ရမှတ် +၁]
‘ဟင်... ကျိန်ဆဲသံ ဟုတ်လား’ သူ တွေးလိုက်သည်- ‘ဒါက အဘိုးကြီးဆီက ဖြစ်ရမယ်!’
ရွှီရှောင်ရှို့ စိတ်ကျေနပ်စွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူသည် အကြီးအကဲစန်းက အခြားသော လှုပ်ရှားမှုများကို စတင်လုပ်ဆောင်နေပြီဖြစ်ကြောင်း သတိပြုမိလိုက်သည်။ သူသည် သူ၏ လက်စွပ်ထဲမှ ဆေးဖက်ဝင် အပင်များကို အကြိမ်ကြိမ် ထုတ်ယူကာ ဓာတ်အိုးအတွင်းသို့ ဆက်တိုက် ပစ်ထည့်နေခြင်း ဖြစ်သည်
ထိုမိန်းကလေးငယ်မှာ ဤလုပ်ဆောင်ချက်ကြောင့် အံ့အားသင့်သွားရသည်။ သူမ၏ ဆရာသည် ဤမျှလောက်များပြားလှသော ဆေးဖက်ဝင်အပင်များဖြင့် ဆေးလုံးများကို မည်သို့ ဖော်စပ်နိုင်ရသနည်း။
ရွှီရှောင်ရှို့သည် သူမ ဘာတွေးနေသည်ကို သဘာဝအတိုင်း ကောင်းစွာ သိရှိထားသည်။ သူကိုယ်တိုင်လည်း ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်တွေ့ခဲ့ရစဉ်က အလွန် အံ့အားသင့်ခဲ့ရသည် မဟုတ်ပါလား
“သံသယဝင်နေဖို့ မလိုပါဘူး၊ ဒါက ဆေးလုံးတွေ ဖော်စပ်တဲ့ နည်းလမ်းပဲ။”
“ဒါပေါ့... အတွေ့အကြုံမရှိတဲ့သူကတော့ ဤနည်းလမ်းအတိုင်း မလုပ်နိုင်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အဘိုးကြီးက အလွန် အစွမ်းထက်ပြီး အလုပ်များစွာကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်း ရှိတယ်။”
“ဒါက အရေးမကြီးပါဘူး!”
ရွှီရှောင်ရှို့သည် သူ၏ ဦးနှောက်ထဲမှ သက်ဆိုင်ရာ အသိပညာများကို ရှာဖွေလိုက်ပြီး၊ အကြီးအကဲစန်းက ဓာတ်အိုးအတွင်းသို့ ပစ်ထည့်လိုက်သော ဆေးဖက်ဝင် ပစ္စည်းများ၏ နာမည်များကို လှမ်း၍ ပြောဆိုလိုက်သည်
“ကြည့်စမ်း... အဲ့ဒါက ငွေနှင်းခဲပန်း လို့ ခေါ်တယ်။ ၎င်းက အေးမြပြီး ခါးသီးသော်လည်း စားရတာ အလွန် ချိုမြိန်တယ်။ ဟိုတစ်ခုကတော့ သစ်ပင်စိမ်းအသီး လို့ ခေါ်ပြီး၊ လွန်စွာ မွှေးကြိုင်ကာ အရသာရှိတယ်။”
“ပြီးတော့ ဟိုတစ်ခုကတော့ ထူးဆန်းတဲ့ ပန်းသီးစေ့ ပဲ။ ရှေးခေတ်ကာလတုန်းကတော့ ဒါကို...”
“အဟမ်း!”
‘တောက်...’ သူ တွေးလိုက်သည်- ‘ငါ လျှို့ဝှက်ချက်ကို ဖွင့်ပြောမိလုနီးပါး ဖြစ်သွားပြီ’
“ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်...” သူက ဆက်ပြောလိုက်သည်
“ဒီဆေးဖက်ဝင် ပစ္စည်းတွေအားလုံးကို ပေါင်းစပ်လိုက်မယ်ဆိုရင်၊ ဒါက ဘာဆေးလုံး ဖြစ်လာမလဲဆိုတာ ခန့်မှန်းရမခက်ပါဘူး”
ရွှီရှောင်ရှို့၏ မျက်နှာထက်တွင် ထူးဆန်းသော မျက်နှာပေးတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသည်။ ဒါက ဘာဆေးလုံး ဖြစ်လာမည်နည်း။
“မူလတရားရုံးဆေးလုံး လားဗျာ” သူက အကြီးအကဲစန်းကို ကြည့်လိုက်သည့်အခါ၊ ထိုအဖိုးကြီးက မှန်ကန်ကြောင်း ခေါင်းညိတ်ပြသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။
ရွှီရှောင်ရှို့သည် မိမိ၏ လုပ်ရပ်များကြောင့် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေမိသဖြင့်၊ သတင်းအချက်အလက်ဘား အတွင်းရှိ မူဇီရှီ၏ အခြေအနေမှာ “သံသယဝင်ခြင်း” မှ “အထင်ကြီးလေးစားခြင်း” သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို သတိမပြုမိခဲ့ချေ
‘ဟင်းချက်ကျွမ်းကျင်မှု က တကယ့်ကို အစွမ်းထက်တာပဲ’ သူ တွေးလိုက်သည်
‘ငါက ဆေးဖက်ဝင် ပစ္စည်းတွေရဲ့ ပေါင်းစပ်မှုနဲ့ ၎င်းတို့ရဲ့ ဂုဏ်သတ္တိတွေကို အခြေခံပြီး ဘာဆေးလုံး ဖော်စပ်မလဲဆိုတာကို ခန့်မှန်းနိုင်ခဲ့တယ်။’
‘ဒါပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ ဟင်းချက်ကျွမ်းကျင်မှုက အဆင့် ၆ မှာပဲ ရှိသေးတာ၊ ငါက သတ္တမအဆင့် ရှိတဲ့ ဆေးလုံးကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ခန့်မှန်းနိုင်ခဲ့တာလဲ။ သတ္တမအဆင့် ဆိုတာက ပင်ကိုယ်ဆေးလုံး ဖြစ်ရမယ်!’
‘ဒါမှမဟုတ်...’
‘ပင်ကိုယ်ဆေးလုံးတွေ အားလုံးက ပင်ကိုယ်ဝိညာဉ်ဆေးဝါး တွေနဲ့ချည်းပဲ ပြုလုပ်ထားတာ မဟုတ်ဘဲ၊ ပင်ကိုယ်အဆင့်နဲ့ ပုံမှန်အဆင့် ဆေးဖက်ဝင်အပင်တွေကို ရောနှောပြီး အထူးနည်းစနစ်တွေနဲ့ ဖော်စပ်ကာ နောက်ဆုံးမှာ ဆေးလုံးအဖြစ် ထုတ်လုပ်လိုက်တာမျိုး ဖြစ်မလား’ ရွှီရှောင်ရှို့ တွေးဆလိုက်မိသည်
အကြီးအကဲစန်းသည် သူ့ကို လှမ်း၍ မကြည့်ဘဲ မနေနိုင်တော့ဘဲ၊ ဤကလေးအနေဖြင့် ဤမျှလောက်များပြားလှသောအရာများကို မည်သို့ သိရှိသွားသနည်းဟု အံ့အားသင့်သွားရတော့သည်။
၎င်းမှာ သူတို့ ပထမဆုံးအကြိမ် ဆုံတွေ့ခဲ့စဉ်က ဤကလေးမှ “မင်း ဆေးလုံးတွေ ဖော်စပ်နေတာပဲ” နှင့် “ဒါက ဆေးဖော်စပ်တဲ့ ဆေးအိုးပဲ” ဟု ပြောဆိုခဲ့ခြင်းနှင့် လွန်စွာ ကွာခြားလှသည် မဟုတ်ပါလား။
ရွှီရှောင်ရှို့သည် ခွင့်ပြုချက် ရရှိလိုက်သဖြင့် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်သည်။ သူသည် မိမိ၏ ဂျူနီယာညီမဘက်သို့ လှည့်ကာ
“ငါ မင်းကို ပြောသားပဲ!”
“ဆေးလုံးတွေ ဖော်စပ်တာက ဟင်းချက်တာနဲ့ အတူတူပဲကွ။ လူတစ်ယောက်အနေနဲ့ ကောင်းမွန်တဲ့ နည်းစနစ်နဲ့ မှန်ကန်တဲ့ ဖြည့်စွက်ပစ္စည်းတွေ ရှိနေသရွေ့ ကောင်းမွန်တဲ့ ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းတွေ ရှိဖို့ မလိုဘူး။ အကယ်၍ မင်းမှာ ထိုအချက်နှစ်ချက် ရှိနေမယ်ဆိုရင် မင်းရဲ့ ရည်မှန်းချက်ကို အောင်မြင်နိုင်လိမ့်မယ်။”
သူက ကြီးမားသော ဆေးအိုးကြီးကို ညွှန်ပြလိုက်သည်
“ဒါကို ကြည့်စမ်း။ ရှုပ်ပွနေတဲ့ စွပ်ပြုတ်တစ်အိုးကနေလည်း အရသာရှိတဲ့ ဟော့ပေါ့တစ်အိုး ပေါ်ထွက်လာနိုင်တာပဲ!”
အကြီးအကဲစန်း၏ လက်များ ရုတ်တရက် တုန်ခါသွားရပြီး၊ ဆေးအိုးကြီးမှာ ချက်ချင်းပင် ပေါက်ကွဲလုနီးပါး ဖြစ်သွားရတော့သည်။
“ရွှီရှောင်ရှို့... မင်း ပါးစပ်ပိတ်ထားစမ်း!”
[တောင်းဆိုခြင်း ခံရရုံ၊ အလိုအလျောက် ရမှတ် +၁]