ရှင်းပြချက် ဟုတ်လား...
ရွှီရှောင်ရှို့တွင် ပေးစရာ ရှင်းပြချက်မရှိချေ။ သူ ဆေးလုံးတွေ ဖော်စပ်နေခဲ့တာကိုး!
သို့သော် သူ ထိုအရာကို အဖိုးကြီးအား ထုတ်မပြောရဲချေ။ အဖိုးကြီးက သိသိသာသာပင် အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်နေပြီး၊ ယခုအချိန်တွင် ဆင်ခြင်တုံတရားဖြင့် နားထောင်ပေးနိုင်ပါ့မလား မသေချာချေ။ သူ အခုချက်ချင်း လုပ်ရမည့်အရာမှာ ထိုအဖိုးကြီး စိတ်အေးသွားအောင် လုပ်ရန် ဖြစ်သည်။
“စိတ်မလှုပ်ရှားပါနဲ့ဦး...”
ရွှီရှောင်ရှို့က အဖိုးကြီးကို သာသာလေး တွန်းလိုက်သည်။ အကြီးအကဲစန်း၏ မျက်ခွံများ ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ခတ်သွားပြီး၊ ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် ရွှီရှောင်ရှို့၏ နှလုံးခုန်သံပင် ရပ်တန့်သွားလုမတတ် ဖြစ်သွားရသည်
“ကျွန်တော် အောင်မြင်သွားပြီ!” ဟု သူ အလျင်အမြန် ထပ်လောင်းပြောလိုက်သည်။
အကြီးအကဲစန်း ရုတ်တရက် ကြောင်အသွားရင်း- “ဘာကိုလဲ”
အဖိုးကြီးကို လှည့်စားတာကိုပေါ့... တကယ်တော့...
ရွှီရှောင်ရှို့ သက်ပြင်းတစ်ချက် သာသာလေး ချလိုက်မိသည်။ အကယ်၍ သူ ‘မီးဓာတ်ကျွမ်းကျင်မှု’ အလိုအလျောက် စွမ်းရည်ကို ရရှိခဲ့ပါက၊ သူ ‘ငရဲလောက မီးတောက်စေ့’ ကို သန့်စင်ရာတွင် အောင်မြင်ခဲ့သည်ဟု ယုံကြည်ချက်အပြည့်ဖြင့် ကြေညာနိုင်လိမ့်မည် ဖြစ်သည်။
သို့သော် သူ ရရှိခဲ့သည်က ကျိန်စာသင့်စရာ ‘ဟင်းချက်ကျွမ်းကျင်သူ’ ဖြစ်နေသည်ဥစ္စာ...
ထားလိုက်ပါတော့၊ သူ ထိုအရာကို ထပ်ပြီး စိတ်မနာချင်တော့ချေ။ တွေးမိလေ ငိုချင်လေ ဖြစ်ရသည်ကိုး။
“ကြည့်လိုက်ပါဦး!”
ရွှီရှောင်ရှို့သည် ဤအရာက တကယ် အလုပ်ဖြစ်ပါ့မလား မသေချာချေ။ သူသည် မိမိ၏ လက်ဖဝါးကို ဖြန့်လိုက်ရာ၊ လက်ဖဝါးအလယ်တွင် ငရဲဘုံ ကောင်းကင်မီးတောက်များ ဝုန်းခနဲ ပေါ်ထွက်လာပြီး လောင်ကျွမ်းသွားတော့သည်။
ဖျောက်... ဖျောက်...
သူ့ထံတွင် ထူးဆန်းသော ခံစားချက်တစ်ခု ဝင်ရောက်လာသည်။ ၎င်းက...
...သူ့လက်ဖဝါးပေါ်ရှိ မီးတောက်များ၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို သူ ကိုယ်တိုင် ခံစားနေရသကဲ့သို့ပင်။
“ဒီအရာမှာ တစ်ခုခု ထူးခြားနေတယ်!” ထိုအချိန်တွင် အချက်တစ်ခုက သူ့ခေါင်းထဲ ဝင်လာသည်။ သူ စိတ်ယောင်မှား ကမ္ဘာကြီးထဲတွင် နိုးထလာစဉ်တုန်းက ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည့် ပြင်းထန်လှသော အပူရှိန်ကို သူ ပြန်လည် သတိရမိလိုက်သည်။
ဟင်းချက်ကျွမ်းကျင်သူ...
ဟင်းချက်ဖို့အတွက် မီးလိုတယ် မဟုတ်ဘူးလား။
မီး ဟုတ်လား။
သူ့ရဲ့ အသစ်ရရှိထားသော စွမ်းရည်က ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မီးနှင့်တော့ ပတ်သက်နေသည်ဟု သူ ယူဆလိုက်သည်။
ရွှီရှောင်ရှို့၏ နှုတ်ခမ်းများ တွန့်သွားရသည်။ ဤအခြေအနေတစ်ခုလုံးကို သူ ကိုယ်တိုင်ပင် ရယ်စရာကောင်းသည်ဟု မခံစားရဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ...
“ဒါပဲလား။” အကြီးအကဲစန်းက ရွှီရှောင်ရှို့၏ လက်ဖဝါးကို စိုက်ကြည့်ရင်း မျက်မှောင်ကုတ်လိုက်သည်။
ရွှီရှောင်ရှို့က သူ့ကို “စိတ်ရှည်စမ်းပါ” ဟူသော အဓိပ္ပာယ်ဖြင့် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ မိမိ၏ အာရုံအားလုံးကို လက်ဖဝါးပေါ်ရှိ မီးတောက်ဆီသို့ စုစည်းလိုက်ရာ၊ မီးတောက်များ ကျုံ့ဝင်သွားတော့သည်။
ဖျောက်... ဖျောက်...
မီးလုံးတစ်လုံးသည် သူ့လက်ဖဝါးအလယ်တွင် လျင်မြန်စွာ လည်ပတ်နေပြီး၊ မီးတောက်များအထက်ရှိ လေထုကို ပုံပျက်ပန်းပျက် ဖြစ်သွားစေလောက်သည်အထိ ပြင်းထန်သော အပူလှိုင်းများကို ထုတ်လွှတ်နေခဲ့သည်။
အကြီးအကဲစန်း တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ရွှီရှောင်ရှို့အနေဖြင့် သူ ခေတ္တမျှ မရှိခိုက်အတွင်း ဤမျှအထိ ဖိသိပ်မှုကို အောင်မြင်စွာ လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ခြင်းက တကယ့်ကို အထင်ကြီးစရာ ကောင်းလှသည်
သို့သော် သူ့ရဲ့ တိုးတက်မှုက နောက်ဆုံး ဖြစ်ပွားခဲ့သော ပေါက်ကွဲမှုကြီးကို လုံးဝ ရှင်းမပြနိုင်သေးချေ။
သူက ရွှီရှောင်ရှို့ကို နောက်တစ်ဆင့် ဆက်လုပ်နိုင်သည်ဟူသော အမူအရာဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
ရွှီရှောင်ရှို့၏ နဖူးပေါ်တွင် ချွေးစက်များ ပေါ်လာသည်။ သူသည် မိမိနှင့် လက်ဖဝါးပေါ်ရှိ မီးလုံးကြားတွင် နောက်ထပ် ထူးဆန်းသော ဆက်နွှယ်မှုတစ်ခု တိုးတက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သို့သော် ဤမျှနှင့်...
...မလုံလောက်သေးချေ!
သူ့တွင် အလိုအလျောက် ရမှတ် ၅,၀၀၀ ကျော် ကျန်ရှိနေသေးသည်
‘ငါ ဒါတွေကို အကုန် သုံးပစ်လိုက်ရမလား’ ဟု သူ စဉ်းစားလိုက်သည်။
ရွှီရှောင်ရှို့ တုံ့ဆိုင်းသွားရသည်။ အကယ်၍ ‘ဟင်းချက်ကျွမ်းကျင်သူ’ သည် တိုက်ခိုက်ရေးအတွက် ရည်ရွယ်ထားသော ကျွမ်းကျင်မှုဆိုင်ရာ အလိုအလျောက် စွမ်းရည်တစ်ခုသာ ဖြစ်ပါက၊ သူ့တွင် ရှိသမျှ အလိုအလျောက် ရမှတ်များဖြင့် ၎င်းကို အဆင့်မြှင့်တင်ရန် သူ ဘယ်တော့မှ စဉ်းစားလိမ့်မည်မဟုတ်ချေ။ ထိုအရာအစား သူသည် ‘ဓားသိုင်းကျင့်စဉ် ကျွမ်းကျင်မှု’ တုန်းကကဲ့သို့ပင် အဆင့်မြှင့်တင်မည့် အချိန်ကို တမင် စောင့်ဆိုင်းနေမိလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။
သူ့တွင် ပါရမီ လုံးဝမရှိချေ။ အကယ်၍ သူသာ ဝိညာဉ်ရေးရာ နည်းဗျူဟာ အများအပြားကို သင်ယူရန် ကြိုးစားပါက၊ သူသည် ‘မိုးတိမ်ဖြူ ဓားသိုင်း’ ၏ ပထမဆုံး တိုက်ကွက်ထက် ဘယ်တော့မှ ပိုပြီး တိုးတက်လာလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။
သို့သော် သူသာ တိုက်ပွဲအတွင်း ကျွမ်းကျင်မှုများကို အဆင့်မြှင့်တင်လိုက်ပါက၊ ရုတ်တရက် တိုးဝင်လာမည့် ဗဟုသုတများက သူ့ကို အသိဉာဏ် ပွင့်လင်းသွားစေပြီး နည်းဗျူဟာအသစ်တစ်ခုကို ရရှိစေနိုင်လိမ့်မည် ဖြစ်သည်။
ထိုနည်းဖြင့် သူသည် ‘မွမ်းမံထားသော ဓားစတိုင်’ နှင့် ‘ဓားဆွဲထုတ်ခြင်း နည်းဗျူဟာ’ တို့ကို ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ဤဗျူဟာသည် ကျွမ်းကျင်မှုဆိုင်ရာ အလိုအလျောက် စွမ်းရည်များနှင့် ပတ်သက်၍ သူ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော အတွေ့အကြုံများပေါ်တွင် အခြေခံထားခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ ဝိညာဉ်ရေးရာ နည်းဗျူဟာများကို ပိုမို ရရှိရန်အတွက် သူ ဖန်တီးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် စနစ်၏ ဟာကွက်တစ်ခုကို အသုံးချနေခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သိသော်လည်း၊ အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် ၎င်းက အလွန် အလုပ်ဖြစ်လှသည်
သူ့တွင် ပါရမီ မရှိသဖြင့် ထပ်ဆောင်း ကျွမ်းကျင်မှုအချို့ဖြင့် ထိုအရာကို အစားထိုးရမည် ဖြစ်သည်။
ဒါပေမဲ့ ဟင်းချက်ကျွမ်းကျင်သူကတော့...
...တိုက်ခိုက်ရေးအတွက် ရည်ရွယ်ထားသော စွမ်းရည်တစ်ခုအတွက် ပေးမည့် အမည်မျိုး မဟုတ်ပုံရချေ။
သူ့ရဲ့ ဗျူဟာက အလုပ်ဖြစ်ပါ့မလား သူ မသိချေ...
သူသည် အကြီးအကဲစန်း၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ မည်းမှောင်နေသော အမူအရာကို မြင်လိုက်ရပြီး၊ အကယ်၍ သူ ယခု အကျပ်အတည်းမှ မလွတ်မြောက်နိုင်ပါက သူ့အနာဂတ်က ဆိုးရွားသွားလိမ့်မည်ဟူသော ကြောက်စရာကောင်းသည့် သံသယတစ်ခု ဝင်လာခဲ့သည်
“ထားလိုက်တော့ဗျာ!”
ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက်၊ သူသည် မိမိ၏ အလိုအလျောက် ရမှတ်များအားလုံးကို စွမ်းရည်မြှင့် ရမှတ်များအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး၊ ၎င်းတို့အားလုံးကို ‘ဟင်းချက်ကျွမ်းကျင်သူ’ ပေါ်တွင် အသုံးပြုလိုက်တော့သည်။
[ဟင်းချက်ကျွမ်းကျင်သူ (အဆင့် ၆ သို့ ရောက်ရှိသွားသည်)]
ဗဟုသုတ အမြောက်အမြားသည် သူ့ခေါင်းထဲသို့ ချက်ချင်း တိုးဝင်လာတော့သည်။ ဤသည်မှာ ရွှီရှောင်ရှို့အနေဖြင့် ကျွမ်းကျင်မှုဆိုင်ရာ အလိုအလျောက် စွမ်းရည်တစ်ခုကို ငါးကြိမ်ဆက်တိုက် အဆင့်မြှင့်တင်ရန် ပထမဆုံးအကြိမ် ကြိုးစားခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုဗဟုသုတများ၏ ဖိအားကြောင့် သူ့စိတ်တစ်ခုလုံး ပုံပျက်မတတ် ခံစားလိုက်ရသည်။
သူ့ခေါင်းတစ်ခုလုံး ကွဲအက်မတတ် နာကျင်နေရသည်!
သူ့လက်ဖဝါးအလယ်ရှိ မီးလုံးမှာ တုန်ခါသွားပြီး၊ ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည့် အကြီးအကဲစန်း၏ မျက်နှာမှာလည်း မသိစိတ်ဖြင့် တွန့်သွားရသည်။
“မင်းက ဒီ သေးငယ်တဲ့ မီးလုံးလေးတစ်ခုကိုတောင် ကောင်းကောင်း မထိန်းချုပ်နိုင်ဘူးလို့ မင်း ပြောချင်တာလား”
ရွှီရှောင်ရှို့ သူ့ကို ပြန်မဖြေခဲ့ချေ။ သူ့ဦးနှောက်ထဲတွင် ပါဝင်ပစ္စည်းများ၊ ဟင်းချက်နည်းများနှင့် အမျိုးမျိုးသော ဟင်းချက်နည်းစနစ်များဆိုင်ရာ အချက်အလက်များစွာ ရုတ်တရက် ပြည့်နှက်သွားခဲ့သည်
“ဒါပဲလေ!” သူ့မျက်လုံးများ တောက်ပသွားသည်။
အပူပေးခြင်း၊ ဖုတ်ခြင်း၊ ဆီသတ်ခြင်း...
အမျိုးမျိုးသော ထူးဆန်းသည့် ဗဟုသုတများ သူ့ခေါင်းထဲတွင် ပေါ်လာသည်။ သို့သော် သူ ထိုအရာများကို ဂရုမစိုက်ချေ!
သူ တကယ် ဂရုစိုက်မိသည်မှာ သူ့နှင့် သူ့လက်ဖဝါးပေါ်တွင် လောင်ကျွမ်းနေသော မီးတောက်ကြားရှိ ရှင်းလင်းပြီး တိုးတက်လာသော ဆက်နွှယ်မှု ဖြစ်သည်။ ဤအရာက သူ မကြာသေးမီကမှ ရရှိခဲ့သော စွမ်းရည်တစ်ခုကဲ့သို့ မဟုတ်ဘဲ၊ နှစ်ပေါင်းများစွာကတည်းက ရှိနေခဲ့သည့်အလား ခံစားရစေသည်။
သူ့တွင် ထိုအရာကို လုံးဝ ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ရှိနေသည့်အလားပင်!
ရွှီရှောင်ရှို့က ပြုံးလိုက်ရင်း မိမိ၏ လက်ဖဝါးကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။ အကြီးအကဲစန်းက သူ၏ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်မှုကို ထုတ်မပြောနိုင်ခင်မှာပင်၊ သာယာသော ပေါက်ကွဲသံငယ်တစ်ခုကို ကြားလိုက်ရပြီး၊ ထို့နောက် ရွှီရှောင်ရှို့၏ လက်ဖဝါးပေါ်ရှိ မီးလုံးက ကြီးထွားလာကာ လူတစ်ယောက် ကောင်းကောင်း ပွေ့ဖက်နိုင်လောက်သည့် အရွယ်အစားအထိ ကြီးမားသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရတော့သည်။
မီးလုံးထဲမှ အပူလှိုင်းများ ပြင်းထန်စွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ ထိုအရှိန်ကြောင့် အဖိုးကြီး၏ ကောက်ရိုးဦးထုပ်မှာ ခေါင်းပေါ်မှ လွင့်စင်သွားရသလို ရွှီရှောင်ရှို့၏ အဝတ်အစားများမှာလည်း ပြင်းထန်စွာ လွင့်ပျံသွားရတော့သည်
အကြီးအကဲစန်း အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်သွားရသည်။ ရွှီရှောင်ရှို့အနေဖြင့် သူ ခေတ္တမျှ မရှိခိုက်အတွင်း ‘ငရဲဘုံ ကောင်းကင်မီးတောက်’ ကို ဤမျှအထိ ကျွမ်းကျင်စွာ ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ရရှိခဲ့လိမ့်မည်ဟု သူ မယုံနိုင် ဖြစ်သွားရသည်။
သို့သော်...
“ငါ မင်းကို ဒါကို ကျုံ့ခိုင်းတာလေ၊ ကြီးအောင် လုပ်ခိုင်းတာ မဟုတ်ဘူး!
“ဒါတွေအားလုံးက ဘာအတွက်လဲ...” သူက စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် မကျေမနပ် ရေရွတ်လိုက်သည်။ “မင်း ဒီလိုပုံစံနဲ့ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဆေးဖော်စပ်နိုင်မှာလဲ။ အဲ့ဒါက အခိုင်ခံ့ဆုံး ဆေးအိုးကြီးကိုတောင် အရည်ပျော်သွားစေလိမ့်မယ်!”
ရွှီရှောင်ရှို့က ခေါင်းခါလိုက်ရင်း- “ဆရာ မသိဘူးလား။ ဒါက...
“...အဟမ်း၊ ဒါက ဆီသတ်တာ လေ!”
သူက ကတ်သီးကတ်သတ် ပြုံးလိုက်သည်။ သူ့လက်ချောင်းများကို တစ်ချက် လှုပ်ရှားလိုက်သည့်အခါ ကြီးမားလှသော မီးလုံးကြီး ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ ၎င်း၏ နေရာတွင် သူ့လက်ဖဝါးအလယ်၌ သေးငယ်ပြီး ငြိမ်သက်လှသော မီးတောက်လေးတစ်ခု အစားထိုး ဝင်ရောက်လာသည်။
ပြင်းထန်ပြီး ရိုင်းစိုင်းလှသော မီးတောက်များ မရှိတော့ချေ။ ယဉ်ပါးသွားသော သားရဲတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ထိုမီးတောက်လေးသည် ရွှီရှောင်ရှို့၏ လက်ဖဝါးအလယ်တွင် ငြိမ်သက်စွာဖြင့် ပုံမှန်အတိုင်း လောင်ကျွမ်းနေခဲ့သည်။
ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူ၏ ‘အသက်ရှူကျင့်စဉ်’ ကို အသုံးပြုရန် မလိုခဲ့ချေ။ ထိုအရာအစား သူသည် အပူရှိန်နှင့် မီးအပေါ်တွင် မိမိ၏ ကျွမ်းကျင်မှုကို အသုံးချကာ၊ သူ အရင်က အကြိမ်ကြိမ် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း ကျရှုံးခဲ့ရသော ထိုခက်ခဲလှသည့် အလုပ်ကို အောင်မြင်စွာ လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ဒါဆို...
အပူပေးခြင်း ပေါ့!
ထိုအတွေးကြောင့် သူ ရယ်ရမလို ငိုရမလို ဖြစ်သွားရသည်။
သူသည် ‘ဟင်းချက်ကျွမ်းကျင်သူ’ ကို အသုံးမဝင်သော စွမ်းရည်တစ်ခုဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ တကယ်တော့ သူသည် သူ့ဦးနှောက်ထဲတွင် ပြည့်နှက်နေသော အသုံးမဝင်သည့် ဗဟုသုတများကို ဘေးဖယ်ထားပြီး၊ မီးကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းရှိသော ဗဟုသုတကိုသာ ထိန်းသိမ်းထားရန် စိတ်ကူးရှိခဲ့သည်။ ထိုအသိပညာဖြင့်ဆိုလျှင် သူ မျှော်လင့်ထားခဲ့သော ‘မီးဓာတ်ကျွမ်းကျင်မှု’ ကို ရရှိသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်လိမ့်မည်။ သူသည် မီးဓာတ်ကျွမ်းကျင်မှုဖြင့် လုပ်ဆောင်နိုင်သမျှ အရာအားလုံးနီးပါးကို လုပ်ဆောင်နိုင်လိမ့်မည် ဖြစ်သည်
သို့သော် သူ ပိုပြီး စဉ်းစားလေလေ...
...‘ဟင်းချက်ကျွမ်းကျင်သူ’ က ‘မီးဓာတ်ကျွမ်းကျင်မှု’ ထက် ပိုပြီးတော့ အများကြီး ကောင်းမွန်ကြောင်း သူ ပိုပြီး သဘောပေါက်လာလေလေ ဖြစ်သည်။ ဤစွမ်းရည်ဖြင့်ဆိုလျှင် သူ ဘာမှလုပ်စရာမရှိသည့် အချိန်မျိုးတွင် မိမိအတွက် အရသာရှိသော အစားအစာတစ်ခုကို ဖန်တီးနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပါလား...
ရွှီရှောင်ရှို့ သွားကိုက်လာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ တောက်... ဒါက တကယ့်ကို ရယ်စရာကောင်းလွန်းလှသည်။
အကြီးအကဲစန်း အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်သွားရသည်။ သူ မယုံနိုင် ဖြစ်နေခဲ့သည်။ ရွှီရှောင်ရှို့သည် သူ ခေတ္တမျှ မရှိခိုက်အတွင်း ‘ငရဲလောက မီးတောက်စေ့’ ကို အမှန်တကယ်ပင် သန့်စင်နိုင်ခဲ့တာကိုး။
သို့သော် သူ ပေါက်ကွဲသံများကို ရေတွက်ခဲ့သည်။ ပေါက်ကွဲသံ သုံးခုသာ ရှိခဲ့သည်!
သူသည် ထိုကျိန်စာသင့်စရာ အရာကို သန့်စင်ရန်အတွက် တစ်နေ့လုံး အချိန်ယူခဲ့ရပြီး၊ ထိုလုပ်ငန်းစဉ်အတွင်း မိမိကိုယ်ကို အကြိမ်ကြိမ် ဖောက်ခွဲမိခဲ့ဖူးသည်။ တကယ်တော့ ထိုအရာအားလုံး ပြီးဆုံးသွားသည့်အခါ သူ့အရေပြားများမှာ ညိုမည်းပြီး ကွဲအက်သွားခဲ့ရသလို၊ သူ့အတွင်းကမ္ဘာမှာလည်း နူးညံ့ပျော့ပျောင်းသွားခဲ့ရသည်။
တစ်ဖက်တွင်မူ ရွှီရှောင်ရှို့ကတော့...
...ဘာဒဏ်ရာမှ မရဘဲ လွတ်မြောက်လာခဲ့ပြီး၊ ဝိညာဉ်ရေးရာ စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေးဌာနကမူ ပျက်စီးဆုံးရှုံးသွားခဲ့ရသည်။
“ဒါက...”
အကြီးအကဲစန်းသည် မိမိ၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများကို ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီးနောက် နှေးကွေးစွာ ပြောလိုက်သည်
“ဒါဆို... အဲ့ဒီနောက်ဆုံး ပေါက်ကွဲမှုကြီးကော။ အဲ့ဒါကို ဖြစ်စေခဲ့တဲ့သူက မင်းပဲလား”
ထိုလူငယ်လေးသည် ဤမျှအထိ တိုတောင်းသော အချိန်အတွင်းမှာပင် ‘ငရဲလောက မီးတောက်စေ့’ ကို သန့်စင်သည့် နည်းစနစ်ကို ကျွမ်းကျင်စွာ တတ်မြောက်သွားခဲ့ခြင်းက အရေးမကြီးချေ။ အကြီးအကဲစန်းအနေဖြင့် ‘အဆင့် ၉ ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံသူ’ တစ်ဦးက ဝိညာဉ်ရေးရာ ဥပဒေထိန်းသိမ်းရေးဌာနပင် မထိန်းချုပ်နိုင်လောက်အောင် ပြင်းထန်ပြီး ကြီးမားလှသော ဖျက်ဆီးအားကို ထုတ်လွှတ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု မယုံကြည်နိုင်သေးချေ။
ရွှီရှောင်ရှို့ ပျာယာခတ်လာရသည်။
သူက ဝိညာဉ်ရေးရာ စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေးဌာနကို ဖောက်ခွဲခဲ့သည့်သူ မဟုတ်သော်လည်း၊ သူ၏ စိတ်ယောင်မှား ကမ္ဘာကြီးထဲတွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးကို အကြီးအကဲစန်းအား ထုတ်ပြောရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ချေ။
မီးတောက်အပေါ်တွင် ရှိသော သူ့ရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုက တုန်ခါသွားပြီး၊ သူ့လက်ဖဝါးပေါ်ရှိ ‘ငရဲလောက မီးတောက်စေ့’ မှာလည်း မငြိမ်မသက် ဖြစ်သွားရသည်။
“ကျွန်တော် ကျွန်တော့်ရဲ့ နည်းဗျူဟာအသစ်ဖြစ်တဲ့ ‘မီးလုံးအသေးစား’ ကို စမ်းသပ်နေခဲ့တာပါ!
“မီးလုံးအသေးစား ဟုတ်လား” အကြီးအကဲစန်း၏ မျက်လုံးထဲတွင် သံသယများ ဖြတ်ပြေးသွားရသည်။
ရွှီရှောင်ရှို့၏ လက်ဖဝါးပေါ်တွင် ရှိနေသော မီးလုံးမှာ စွမ်းအားများ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။ အကြီးအကဲစန်းအနေဖြင့် ၎င်းသည် ဝိညာဉ်ရေးရာ ဥပဒေထိန်းသိမ်းရေးဌာန၏ ကာကွယ်ရေး အလွှာများကို ဖျက်ဆီးနိုင်လောက်သည်အထိ စွမ်းအားပြင်းထန်သည်ဟု ယုံကြည်နိုင်သော်လည်း၊ ၎င်းက သူ့အခန်း၏ ပြတင်းပေါက်များကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ကွဲအက်သွားစေတာလဲ။
[သံသယဝင်ခံရခြင်း၊ အလိုအလျောက် ရမှတ် +၁]
သူ သိနေခဲ့သည်...
ရွှီရှောင်ရှို့သည် ထိုအဖိုးကြီးကို တစ်ချက်မျှပင် လှည့်မကြည့်ဘဲ မိမိဘာသာ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်
“ဒါက အစပျိုးရုံတင် ရှိသေးတာပါ”
“ဒါဆိုလည်း ဟုတ်ပါပြီ” အကြီးအကဲစန်းက ကြမ်းပြင်ပေါ်မှ သူ၏ ကောက်ရိုးဦးထုပ်ကို ကောက်ယူလိုက်ရင်း
“မင်းက ဒီလောက် တိုတောင်းတဲ့ အချိန်အတွင်းမှာ ပိုပြီးတော့ စွမ်းအားပြင်းထန်တဲ့ တိုက်ကွက်တစ်ခုကို ဖန်တီးနိုင်ခဲ့တယ်လို့ ပြောချင်တာလား။”
“ဟုတ်ပါတယ် အဲ့ဒါ အမှန်ပဲ!” ရွှီရှောင်ရှို့က ဘဝင်မြင့်တဲ့ ပုံစံ နဲ့ ပြုံးလိုက်ရင်း- “ဒါက ‘လက်ချောင်းငါးချောင်းပေါ်မှ မျိုးစေ့များ’ ပဲ ဖြစ်ပါတယ်!”