ရွှီရှောင်ရှို့တစ်ယောက် အိပ်ရာပေါ်ကနေ စပရိန်တစ်ခုလို ဖျတ်ခနဲ ခုန်ထလိုက်မိတယ်။
တစ်သောင်းခွန်ထောင်!
သူ ဂဏန်းကို သေသေချာချာ ထပ်ပြီး အတည်ပြုလိုက်တယ်။ တကယ်ပဲ တစ်သောင်းခွန်ထောင်ဗျ!
"ငါတော့ ချမ်းသာပြီဟေ့... ချမ်းသာပြီ..."
"ဘာဒဏ်ရာမှ မရခဲ့တဲ့ လက်သီးချက်တွေကို ဖယ်လိုက်ရင်တောင်... ရမှတ် ၁၇,၀၀၀ ဆိုတာ လက်သီးတစ်ချက်ကို ရမှတ်တစ်ခုနှုန်းနဲ့ တွက်ရင် ငါ အချက်ပေါင်း ၁,၀၀၀ ကျော် အရိုက်ခံခဲ့ရတာပဲ..."
ရွှီရှောင်ရှို့ သူ့ခေါင်းနောက်စေ့ကို ပွတ်လိုက်ရင်း—
"တကယ့်ကို သနားစရာကောင်းတဲ့ အတွေ့အကြုံပါပဲလားကွာ!"
လို့ ညည်းတွားမိတော့တယ်။
သူ ဒီကမ္ဘာကို ကူးပြောင်းလာခဲ့ပြီးမှ... အလိုအလျောက်စနစ် ရမှတ်တွေ ရဖို့အတွက် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကြီးကို အနစ်နာခံပြီး အရိုက်ခံနေရတယ်ဆိုတော့... တကယ့်ကို အရှက်ရစရာကြီးပဲ!
ဒါပေမဲ့ သူ ခေါင်းပြန်လှည့်ပြီး ဟို ဂဏန်းငါးလုံးကြီးကို ပြန်ကြည့်လိုက်တဲ့ အချိန်မှာတော့—
ရှယ်ပဲဟေ့!
"စိတ်အေးအေးထား... စိတ်အေးအေးထားစမ်း ရွှီရှောင်ရှို့!"
သူ အိပ်ရာပေါ်မှာ ပြန်ထိုင်လိုက်ပြီး သူ့ကိုယ်သူ အတင်းငြိမ်အောင် ထိန်းလိုက်ရတယ်။ သူ ဘယ်လောက်တောင် စိတ်လှုပ်ရှားနေလဲဆိုရင် လက်တွေပါ တုန်နေတာဗျ။
ဒါက အစပဲ ရှိသေးတာ။ ဒီရမှတ် ၁၇,၀၀၀ နဲ့ ကံစမ်းမဲ လှည့်စက်ကြီး ထဲကနေ ဘာတွေရမလဲဆိုတာ သူ မသိသေးဘူးလေ။
ဒီလို ရင်ခုန်စိတ်လှုပ်ရှားရတဲ့ ခံစားချက်မျိုးက သူ အကြိုက်ဆုံးပဲ။
ရွှီရှောင်ရှို့ စနစ်ရဲ့ အရောင်းဆိုင် ကို နှိပ်ဖွင့်လိုက်တယ်။ စင်ပေါ်မှာ ရှိနေတဲ့ ပစ္စည်းနှစ်ခုက လင်းထိန်နေပြီဖြစ်လို့ သူ့မှာ ဒါတွေကို ဝယ်ဖို့ ငွေအလုံအလောက် ရှိနေပြီဆိုတာ ပြသနေတာပေါ့။
"ဟင်? ပစ္စည်းအသစ် တိုးလာတာလား?"
တတိယမြောက် စာကွက်ထဲမှာ မီးခိုးရောင်နဲ့ ပစ္စည်းအသစ်တစ်ခု ရောက်နေတာကို သူ သတိပြုမိလိုက်တယ်။
"ဒါ ဘယ်တုန်းက ပေါ်လာတာပါလိမ့်?"
ရွှီရှောင်ရှို့ စူးစမ်းလိုစိတ်နဲ့ အဲဒီအကွက်ကို နှိပ်ပြီး ကြည့်လိုက်တယ်။
[အဆင့်နှစ် ကျွမ်းကျင်မှုအမှတ် - ဝယ်ယူရန်: ရမှတ် 5000]
ငါးထောင်ကြီးများတောင်?!
ရွှီရှောင်ရှို့ မျက်လုံးကြီး ပြူးသွားရတယ်။ စက္ကန့်ပိုင်းလောက် ကြည့်ပြီးမှပဲ အရှေ့က "အဆင့်နှစ်" ဆိုတဲ့ စာသားကို သတိပြုမိတော့တယ်။
သူ့မှာ ရှိသမျှ အလိုအလျောက်စနစ် တွေထဲမှာ "အဆင့်နှစ်" လို့ ခေါ်ဆိုလို့ရတာဆိုလို့ သဘာဝဖြစ်တည်မူ့ အဆင့် ဖြစ်သွားတဲ့ 'ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှုမြှင့်တင်ခြင်း' တစ်ခုပဲ ရှိတာလေ။
"ဒါဆို... ဒီ 'အဆင့်နှစ် ကျွမ်းကျင်မှုအမှတ်' က ကို ထပ်ပြီး အဆင့် မြှင့်ဖို့ လိုအပ်တာပေါ့ ဟုတ်လား?"
"အလိုအလျောက်စနစ် စွမ်းရည်တစ်ခုက သဘာဝနဲ့ထိတွေ့ခြင်း အဆင့် ကို ရောက်သွားပြီဆိုရင် သာမန် ကျွမ်းကျင်မှုအမှတ် တွေက အာနိသင် မရှိတော့ဘူးပေါ့? အဲဒီလို စွမ်းရည်တွေကို မြှင့်ဖို့ဆိုရင် အဆင့်နှစ် ကျွမ်းကျင်မှုအမှတ်တွေ ချည်းပဲ လိုအပ်တာလား?"
ရွှီရှောင်ရှို့ ဘာဖြစ်နေလဲဆိုတာကို ရိပ်မိသလို ရှိသွားတယ်။ ဒါပေမဲ့... အဲဒီပစ္စည်းက ဘာလို့ မီးခိုးရောင် ဖြစ်နေပြီး ဝယ်လို့မရသေးတာလဲ?
"ငါ့မှာ ရမှတ်တွေ အလုံအလောက် ရှိနေတာပဲဥစ္စာ!"
"၅,၀၀၀ စီဆိုတော့ ငါ့မှာရှိတဲ့ ၁၇,၀၀၀ နဲ့ဆို အဆင့်နှစ် ကျွမ်းကျင်မှုအမှတ် သုံးခုတောင် ဝယ်လို့ရရမှာလေ!"
"ဟူး..."
"သေလုမတတ် အရိုက်ခံခဲ့ရတာတောင်... ငါ ဝယ်နိုင်တာက အဆင့်နှစ် ကျွမ်းကျင်မှုအမှတ် သုံးခုတည်းပဲလား။"
ဒီလို တွေးလိုက်မိတဲ့အချိန်မှာ ရွှီရှောင်ရှို့ နည်းနည်းတော့ မကျေမနပ် ဖြစ်သွားရတယ်။
ဒီ 'အဆင့်နှစ် ကျွမ်းကျင်မှုအမှတ်' အသစ်ကြောင့် သူ စဉ်းစားခန်း ဝင်သွားရတော့တာပေါ့။
"ဖြစ်နိုင်တာက... ဒီ အလိုအလျောက်စနစ် က ငါ့ရဲ့ ကျင့်စဉ်အဆင့် နဲ့ ချိတ်ဆက်နေတာ ဖြစ်မယ်။ ငါ့ရဲ့ ကျင့်စဉ်အဆင့်က အဆင့်ဆယ် ကို ကျော်လွန်ပြီး သဘာဝထိတွေ့ခြင်း အဆင့် ထဲကို ရောက်သွားမှပဲ ဒီ အဆင့်နှစ် ကျွမ်းကျင်မှုအမှတ်ကို ဝယ်လို့ရမှာ ထင်တယ်။"
ရွှီရှောင်ရှို့ သူ့ရဲ့ တွေးဆချက်က ယုတ္တိရှိတယ်လို့ ခံစားလိုက်ရတယ်။
တကယ်လို့သာ ဒီလို ကန့်သတ်ချက်မျိုး မရှိရင်၊ သူက ကျွမ်းကျင်မှုအမှတ်တွေအကုန်လုံးကို ‘ခွန်အားတိုးမြှင့်ခြင်း’ ထဲပဲ ပုံအောထည့်ပြီး သဘာဝထိတွေ့ခြင်း အဆင့် ထက် အဝေးကြီးကျော်လွန်အောင် မြှင့်တင်လိုက်ရုံနဲ့တင် နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်သွားနိုင်တာပေါ့။
ဒါပေမဲ့ အဲဒါက တကယ်ကော ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား?
"သစ်သားပုံး သီအိုရီ" အရ ရေပုံးတစ်ပုံးရဲ့ ရေဆံ့နိုင်စွမ်းက အတိုဆုံး သစ်သားပြားအပေါ်မှာပဲ မူတည်တာလေ။ သူ့မှာ အရှည်ကြီးဖြစ်နေတဲ့ သစ်သားပြားတစ်ချပ်တည်း ရှိနေရုံနဲ့တော့ ရေအများကြီး ဆံ့မှာမဟုတ်ဘူး။
ခြင်္သေ့တစ်ကောင်လို သန်မာတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ရှိတဲ့ ယုန်တစ်ကောင်က တကယ့် ခြင်္သေ့အစစ်ကို အနိုင်တိုက်နိုင်ပါ့မလား?
အင်း...
ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိတယ်ဆိုရင်တောင်... သာမန်အခြေအနေမျိုးမှာတော့ အဲဒီလို ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ပါဘူး။
အဲဒီယုန်က ခြင်္သေ့နဲ့ တွေ့တဲ့အခါ ဗီဇအရ အရင်ဆုံး ထွက်ပြေးမိမှာ သေချာတယ်။
ပြီးတော့ သူ့ရဲ့ မသဘာဝကျတဲ့ ခန္ဓာကိုယ် ကန့်သတ်ချက်တွေကြောင့် သူကိုယ်တိုင် ခြေခလုတ်တိုက်ပြီး ခြင်္သေ့ရဲ့ ပါးစပ်ထဲကို တည့်တည့်ကြီး ရောက်သွားတာမျိုးလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲ။
"အင်း... အဓိပ္ပာယ် ရှိပါတယ်..."
ရွှီရှောင်ရှို့ သိပ်ပြီး ဝေခွဲမရ ဖြစ်မနေတော့ပါဘူး။ သူကလည်း ‘ခွန်အားတိုးမြှင့်ခြင်း’ ကို ထပ်ပြီး အဆင့်l မြှင့်ဖို့ စိတ်မကူးထားသေးဘူးလေ။ အခုရှိနေတဲ့ သဘာဝထိတွေ့ခြင်း ခန္ဓာကိုယ်နဲ့တင် လောလောဆယ် လုံလောက်နေပါပြီ။
ဒါ့အပြင် သူ့ရှေ့မှာ လျှောက်ရမယ့် လမ်းက အဝေးကြီး လိုသေးတာ။ သူက ‘ခွန်အားတိုးမြှင့်ခြင်း’ တစ်ခုတည်းကိုပဲ အားကိုးပြီး သန်မာချင်တာ မဟုတ်ဘူး၊ သူ့ရဲ့ စွမ်းရည်တွေကို မျိုးစုံအောင် ချဲ့ထွင်ရမယ်။
အခု သူ့မှာ ရမှတ် ၁၇,၀၀၀ ရှိနေပြီ။ ဒါက... ဆယ်ကြိမ်ဆက်တိုက် ကံစမ်းမဲ နှိပ်ရတဲ့ ပျော်ရွှင်မှုကို ခံစားရမယ့် အချိန်ပဲ!
"ဟဲဟဲ!"
ရွှီရှောင်ရှို့ လက်ဝါးချင်း ပွတ်လိုက်ပြီး ဘာမှ တွေဝေမနေဘဲ အလိုအလျောက်စနစ် သော့ချက် ဆယ်ခုကို ချက်ချင်း ဝယ်လိုက်တော့တယ်။
[အလိုအလျောက်စနစ် ရမှတ်: 7660]
သူ့ရဲ့ ရမှတ်တွေက ၁၀,၀၀၀ ချက်ချင်း ထိုးဆင်းသွားတာကို မြင်လိုက်ရတော့ ရွှီရှောင်ရှို့ ရင်ထဲ အောင့်ခနဲ ဖြစ်သွားရတယ်။ ဒါပေမဲ့ ရလာမယ့် စွမ်းရည်အသစ်ကို တွေးပြီး သူ စိတ်သက်သာရာ ရလိုက်ပါတယ်။
ပြီးတော့ သူ့မှာ ရမှတ် ၇,၀၀၀ ကျော် ကျန်သေးတာပဲ။ တကယ်လို့ စွမ်းရည်အသစ်က အစွမ်းထက်တယ်ဆိုရင် ချက်ချင်း အဆင့် ၈ အထိ မြှင့်ပစ်လိုက်လို့ ရတာပေါ့!
ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခေါက်က သုံးကြိမ်... မဟုတ်ဘူး၊ လေးကြိမ်မြောက်မှာတင် ‘ခွန်အားတိုးမြှင့်ခြင်း’ ကို ရခဲ့တာဆိုတော့ ဒီကံစမ်းမဲစက်ကြီးရဲ့ ပေါက်နှုန်းက မဆိုးလှဘူးလို့ ပြောရမယ်။
ရွှီရှောင်ရှို့ ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခေါက်ကအတိုင်းပဲ သော့ချက်ဆယ်ခုလုံးကို မြူခိုးတွေ ဖုံးလွှမ်းနေတဲ့ အနီရောင်စက်ဝိုင်းကြီးထဲကို အတင်းထိုးထည့်လိုက်တယ်။ သူ သော့တွေ ထည့်နေတုန်းမှာ သတိပေးချက် နေရာ ကို လုံးဝ လှမ်းမကြည့်ရဲဘူး။
သော့ချက်တွေက တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ တိတ်ဆိတ်နေတဲ့ အခန်းထဲမှာ ရွှီရှောင်ရှို့ရဲ့ ဒိန်းဒိန်းတိုး ခုန်နေတဲ့ နှလုံးခုန်သံတစ်ခုတည်းပဲ ထွက်ပေါ်နေခဲ့တယ်။
"ကဲ... ကံတရားနတ်ဘုရားကြီးရေ!" နောက်ဆုံးသော့ချက် ပျောက်ကွယ်သွားတဲ့အချိန်မှာ ရွှီရှောင်ရှို့ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး လေထဲမှာ ယတြာချေတဲ့ ပုံစံမျိုး လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ကာ သတိပေးချက် နေရာ ကို လှမ်းကြည့်လိုက်တော့တယ်—
[နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်ကြိုးစားပါ]
[နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်ကြိုးစားပါ]
[နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်ကြိုးစားပါ]
[နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်ကြိုးစားပါ]
[နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်ကြိုးစားပါ]
"ဖူး..."
ရွှီရှောင်ရှို့ စိတ်ပျက်လွန်းလို့ သွေးအန်ပြီး လဲကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားရတယ်။
သတိပေးချက် နေရာ က သူ့ကို ငါးကြိမ်ဆက်တိုက် 'ငြင်းပယ်ခြင်း' နဲ့ စိတ်ပျက်အောင် လုပ်လိုက်တာကိုး။
"ငါ့ရဲ့ စွမ်းအားအကုန်လုံး သုံးပြီး ကြည့်ရမယ်!"
သူ့နှလုံးသားကြီးက လည်ချောင်းဝအထိ တက်လာသလိုပဲ။ ဒါပေမဲ့ သူ စိတ်ကို ပြန်ထိန်းပြီး ကျန်တဲ့ သတိပေးချက်တွေကို စိတ်ပျက်လက်ပျက်နဲ့ ဆက်ဖတ်လိုက်တယ်—
[နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်ကြိုးစားပါ]
[နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်ကြိုးစားပါ]
[အပိုသော့ချက် တစ်ခု ရရှိသည်]
[ထပ်တိုး အလိုအလျောက်စနစ် စွမ်းရည် ရရှိသည်: ထက်မြက်ခြင်း ]
[နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်ကြိုးစားပါ]
ဂုန်း!
အသံနဲ့အတူ အိပ်ရာခေါင်းရင်း တိုင်ကြီးက ရွှီရှောင်ရှို့ရဲ့ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ထုရိုက်လိုက်မှုကြောင့် နှစ်ခြမ်းကွဲလုနီးပါး ဖြစ်သွားရတယ်။
တစ်ခု!
တစ်ခုတော့ ရပြီဟေ့!
ရွှီရှောင်ရှို့ စိတ်လှုပ်ရှားသွားရတယ်။ သူ့နှလုံးသားကြီးက ဒီထက်ပိုပြီး မခံနိုင်မှာ စိုးတာကြောင့် ဒီကံစမ်းမဲကနေ စွမ်းရည်နှစ်ခုရဖို့ မျှော်လင့်ချက်ကို ချက်ချင်း ဖြတ်တောက်ပစ်လိုက်တယ်။
ဒါပေမဲ့ ဆယ်ကြိမ်လုံး 'နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်ကြိုးစားပါ' ချည်းပဲ ပေါ်လာမှာကို သူ ပိုကြောက်တာဗျ။ အဲလိုသာဆိုရင် သူ တကယ် ရူးသွားမှာ။
ထက်မြက်ခြင်း ?
ရွှီရှောင်ရှို့ အဲဒီစကားလုံးကို အထပ်ထပ် စဉ်းစားနေမိတယ်။ ဒါက ဘယ်လို အာနိသင်မျိုး ရှိမှာလဲ?
'အသက်ရှူနည်းစနစ်' နဲ့ ‘ခွန်အားတိုးမြှင့်ခြင်း’ တို့ဆီကနေ ရခဲ့တဲ့ သင်ခန်းစာ နှစ်ခုအရ... သူ သိလိုက်တာကတော့ ဒီအလိုအလျောက်စနစ် ကနေရတဲ့ စွမ်းရည်တွေရဲ့ နာမည်က သိပ်ပြီး ခန့်ညားထည်ဝါနေမှာ မဟုတ်ဘူး။
ဒါပေမဲ့ နာမည်တွေက ရိုးရှင်းလွန်းလှပေမဲ့၊ ကံစမ်းမဲစက်ကနေ ရသမျှ ပစ္စည်းတိုင်းက တကယ့်ကို လက်တွေ့ကျပြီး နာမည်နဲ့ အာနိသင်က ကွက်တိပဲလေ။
ထက်မြက်ခြင်း ...
ဒါက ဘယ်လို အာနိသင် ရှိမှာလဲ?
ဒါက 'ထပ်တိုး အလိုအလျောက်စနစ် စွမ်းရည်' ဖြစ်တာမို့... သူ့ရဲ့ လက်ထဲက 'နာကျင်မှုကို ဖုံးကွယ်ခြင်း' ဓားကြီးကို ပိုပြီး ထက်လာအောင် လုပ်ပေးတာမျိုး မဟုတ်ဘဲ၊ သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကိုပဲ သက်ရောက်မှု ရှိစေမှာ ဖြစ်တယ်။
ဒါပေမဲ့... သူ့ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ ဘယ်အစိတ်အပိုင်းက ပိုပြီး ထက်မြက်လာမှာလဲ?
သွားတွေလား?
ဆံပင်တွေလား?
ခြေချောင်းတွေလား?
ရွှီရှောင်ရှို့ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားရတယ်။ ဒီစွမ်းရည်က ဘာအတွက် အသုံးဝင်မှာလဲ? ငါ အသုံးမကျတဲ့ ပစ္စည်းကြီး ပေါက်လာတာလား?
သူ လက်ကို မြှောက်ပြီး သူ့ရဲ့ လက်သည်းတွေကို သေသေချာချာ စစ်ဆေးကြည့်လိုက်တယ်။ ကြည့်ရတာ…
သူ့လက်သည်းတွေ ပိုရှည်လာတာလား?
ဒါမှမဟုတ် စိတ်ကူးယဉ်ပြီး စိတ်ထင်နေတာပဲလား?
ရွှီရှောင်ရှို့ သူ့ရဲ့ လက်ချောင်းဆယ်ချောင်းလုံးကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး ကြမ်းပြင်ဆီကို အားနဲ့ ထိုးစိုက်ချလိုက်တယ်—
"စွပ်...!"
နောက်စက္ကန့်မှာတော့ သူ နာကျင်လွန်းလို့ မျက်နှာကြီး ရှုံ့မဲ့သွားပြီး လက်ကို ခါထုတ်လိုက်ရတော့တယ်။
သူ ကြမ်းပြင်ပေါ်မှာ အပေါက်လေးလေးပေါက်နဲ့ အစင်းရာ သေးသေးလေးတစ်ခု လုပ်နိုင်ခဲ့တယ်။
ဒါ...
ဒါက ထက်မြက်မူ့ ကြောင့် မဟုတ်ဘူး!
ဒါက ‘ခွန်အားတိုးမြှင့်ခြင်း’ ကြောင့်လေ၊ သူ့ရဲ့ သဘာဝဖြစ်တည်မူ့ ခန္ဓာကိုယ်ကြောင့် ရတဲ့ အာနိသင်ပဲ!
ရွှီရှောင်ရှို့ စဉ်းစားခန်းဝင်သွားပြီး နောက်ဆုံးမှာတော့ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ပြဿနာတစ်ခုကို သဘောပေါက်သွားတယ်။ အလိုအလျောက်စနစ် စွမ်းရည်တွေက တစ်ခုနဲ့တစ်ခု ထပ်တူကျနေနိုင်တာလား?
ဒီအတွေးကြောင့် သူ ငိုတောင် ငိုချင်သွားရတယ်။
"စနစ်စုတ်ကြီးရာ... ငါ ဒီအတွက် ရမှတ် ၁၀,၀၀၀ တောင် သုံးခဲ့ရတာနော်!"
"မဟုတ်လောက်ပါဘူး... မဟုတ်လောက်ပါဘူး!"
"စနစ်က ဒီလောက်အထိတော့ ကောက်ကျစ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး" ရွှီရှောင်ရှို့ သူ့ကိုယ်သူ ပြန်နှစ်သိမ့်လိုက်တယ်။
ဒါပေမဲ့ သူ ပြန်တွေးကြည့်ရင်... တကယ်လို့ နောက်ပိုင်းကျရင် 'ခွန်အား' နဲ့ 'စွမ်းအား' ၊ ဒါမှမဟုတ် 'ထက်မြက်ခြင်း' နဲ့ 'သေစေနိုင်စွမ်း' စတာတွေကို ထပ်ပြီး ပေါက်နေရင်... ဘယ်လိုလုပ်မလဲ...?
သူ ဒီလို အိပ်မက်ဆိုးလို အတွေးတွေကို ခေါင်းထဲကနေ အတင်းမောင်းထုတ်လိုက်ရတယ်။
"အဲလိုမျိုး မဖြစ်နိုင်ပါဘူး!"
"လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး!"
ဒါဆိုရင်... ကျန်ရှိတဲ့ ဖြစ်နိုင်ခြေတစ်ခုပဲ ရှိတော့တယ်…
ရွှီရှောင်ရှို့ ဒုတိယအပိုင်းက မိတ်ဆက်စာသားကို ကြည့်လိုက်တယ်။
[ထပ်တိုး အလိုအလျောက်စနစ် စွမ်းရည်:]
[ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှုမြှင့်တင်ခြင်း - မွေးရာပါ စွမ်းအား အဆင့်. ၁
[ထက်မြက်ခြင်း - မွေးရာပါမဟုတ်သော အဆင့် ၁
"မွေးရာပါမဟုတ်သော အဆင့် ၁ ဖြစ်နေလို့ပဲ။ ဒီအဆင့်က နိမ့်လွန်းနေသေးတာကိုး!"
ရွှီရှောင်ရှို့ သူ့ဘာသာ အပြတ်အသတ် ပြောလိုက်တယ်။
သူ အရင်တုန်းကလည်း ဒီလို ခံစားခဲ့ရဖူးတာပဲ၊ ‘ခွန်အားတိုးမြှင့်ခြင်း’ စပေါ်တုန်းက အဆင့်နိမ့်လွန်းလို့ သူ နှာခေါင်းရှုံ့ခဲ့မိသေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီစွမ်းရည်ကို မွေးရာပါမဟုတ်သော အဆင့်ကနေ သဘာဝဖြစ်တည်မူ့ အထိ မြှင့်တင်လိုက်ပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ စွမ်းအားတွေ ထွက်လာပြီး ကျင့်စဉ်အဆင့်ငါးပဲ ရှိသေးတဲ့ သူ့ကို အုပ်စုပွဲစဉ်မှာ အနိုင်ရစေခဲ့တာလေ။
"ဖြစ်နိုင်တာက ထက်မြက်မူ့ ထဲကို အမှတ်တွေ ထပ်ထည့်လိုက်ရင် သူ့ရဲ့ အာနိသင်က ပေါ်လာလိမ့်မယ်။"
ရွှီရှောင်ရှို့ သူ့ရဲ့ အလိုအလျောက်စနစ် ရမှတ်တွေကို ကြည့်လိုက်တယ်— ၇,၆၆၀ ကျန်သေးတယ်။
"ငါ ကံစမ်းမဲ ဆက်လှည့်ရမလား?"
"ဒါမှမဟုတ် ထက်မြက်မူ့ ကိုပဲ အဆင့် မြှင့်ရမလား?"
"အော်... ငါ့မှာ သော့ချက်တစ်ခု ကျန်သေးတယ် မဟုတ်လား?
ရွှီရှောင်ရှို့ စောစောက ဆယ်ကြိမ်ဆက်တိုက် လှည့်တုန်းက အပိုသော့ချက်တစ်ခု ရခဲ့တာကို ရုတ်တရက် သတိရသွားပြီး ချက်ချင်း ပြုံးလိုက်မိတယ်—
"ဒါကို အရင်ဆုံး သုံးလိုက်မယ်!"
သူ သော့ချက်ကို အနီရောင်စက်ဝိုင်းကြီးထဲ ထည့်ပြီး အားနဲ့ လှည့်လိုက်တော့တယ်။
သော့ချက်က အလင်းစက်လေးတွေအဖြစ် ပြောင်းလဲပြီး ပျောက်ကွယ်သွားတာကို သူ မြင်လိုက်ရပေမဲ့... သူက ထက်မြတ်မူ့ ကို ဘယ်လိုအသုံးချရမလဲဆိုတာပဲ အာရုံများနေတာမို့ သိပ်ပြီး ဂရုမစိုက်လိုက်မိဘူး။
သော့ချက်က လုံးဝ ဥဿုံ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ၊ ဒါပေမဲ့ ရွှီရှောင်ရှို့ သတိပေးချက်l အသစ် ပြောင်းလဲသွားတာကို မမြင်ရသေးခင်မှာတင်... သူ့ရဲ့ အမြင်အာရုံတွေက ရုတ်တရက် အမှောင်ကျသွားပြီး အရာအားလုံးက ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားတော့တယ်။
"ဘာ... ဘာဖြစ်တာလဲ?"
ရွှီရှောင်ရှို့ လန့်ဖြန့်သွားရတယ်။ အမှောင်ကြီး... စခရင်မည်းကြီး ဖြစ်သွားတာလား?