အခန်း (၇၀) စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးအဖွဲ့၏ အကျပ်အတည်း
ယွန်းထိုင်မြို့နယ်
ချန်ရှန်းအုပ်စုမှာ နိုင်ငံတော်အဆင့် နာမည်ကြီးသည့် ကြီးမားသော ကော်ပိုရေးရှင်းတစ်ခု ဖြစ်၏။
ချန်ရှန်းအုပ်စုသည် ဤမြို့နယ်ရှိ ဒေသခံ လုပ်ငန်းတစ်ခုခုနှင့် အဆက်အသွယ် ရှိသည်ဆိုပါက ထိုမြို့နယ်၏ စက်မှုလုပ်ငန်း စွမ်းအား တောင့်တင်းမှုနှင့် မြို့နယ် ပြည်နယ် ကျော်လွန်၍ နိုင်ငံတကာအထိ ချဲ့ထွင်နိုင်မှုကို ဝါကြွားရန် သတင်းဌာနများတွင် ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် ကြော်ငြာလေ့ ရှိလေ၏။
သို့သော် ထူးဆန်းသည်မှာ ဒဲလ်ကုမ္ပဏီသည် ထိုသို့သော စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ် ကိစ္စမျိုးကို ကြော်ငြာခြင်း မပြုခဲ့ပေ။
ဆိုလိုသည်မှာ ချန်ရှန်းအုပ်စုနှင့် သူတို့အကြား ဆက်ဆံရေးမှာ လူသိရှင်ကြား ပြောပြရန် မသင့်တော်သည့် ကိစ္စ ဖြစ်နေခြင်းပင်။
ချန်ယဲ့က သက်ပြင်းကို ညင်သာစွာ ချလိုက်မိသည်။
"ဒီ ပုရွက်ဆိတ်အသိုက် အမှုမှာ မင်း သတိမပြုမိလိုက်တဲ့ အရာတစ်ခု ရှိနေတယ်”
"ဘာလဲ"
"လူမဟုတ်တဲ့ ဇီဝဗေဒဆိုင်ရာ ဦးနှောက် ချစ်ပ် ထည့်သွင်းမှု"
လင်ရှောင်စုက ဆက်ပြောလိုက်သည်။
"အဲဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ အကြီးမားဆုံး စိုးရိမ်ချက်ပဲ... အမိလေးတို့ရဲ့ ထောက်လှမ်းရေး ကွန်ရက်ထဲမှာ ဒီနည်းပညာကို ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ အင်အားစုက ဘယ်သူလဲ"
အရင်က ပြောခဲ့သည့်အတိုင်း ချစ်ပ်ထိန်းချုပ်မှု နည်းပညာတွင် အဓိက အမျိုးအစား နှစ်ခု ရှိသည်။
တစ်ခုမှာ လူကို ထိန်းချုပ်ရန် ဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ခုမှာ လူမဟုတ်သော သက်ရှိများကို ထိန်းချုပ်ရန် ဖြစ်သည်။
လူကို ထိန်းချုပ်ခြင်းမှာ ရိုးရှင်းလှပေသည်။
ချစ်ပ်ထဲတွင် ပေါက်ကွဲစေတတ်သည့် ပစ္စည်းကို ထည့်ထားလိုက်ပြီး ထိုသူက မသေချင်ပါက အမိန့်ကို နာခံရမည်။ အဓိက ခြိမ်းခြောက်မှုမှာ သေခြင်းတရားပင် ဖြစ်ပေ၏။ ဤနည်းဗျူဟာမှာ လူသားများအတွက် အမြဲ အလုပ်ဖြစ်သော်လည်း လူမဟုတ်သော သက်ရှိများအတွက်မူ အဓိပ္ပာယ် မရှိပေ။
ထို့ကြောင့် လူမဟုတ်သော သက်ရှိများကို ထိန်းချုပ်သည့် နည်းလမ်းမှာ လူကို ထိန်းချုပ်သည်နှင့် လုံးဝ ကွာခြားပေသည်။
၎င်းမှာ အဆင့်ချင်း မတူညီပေ။
၎င်းသည် လူမဟုတ်သော သက်ရှိ၏ ဦးနှောက်အာရုံကြောများကို တိကျစွာ ထိန်းချုပ်ရပြီး ဇီဝဗေဒ ထိန်းချုပ်မှု ဗဟိုချက်ကို တိုက်ရိုက် သိမ်းပိုက်ရလေသည်။
လူကို ထိန်းချုပ်သည့် နည်းပညာထက် ပို၍ ရှုပ်ထွေးလှ၏။
လင်ရှောင်စုသည် ရှန်လုံ ၁၀၁ တွင် ရှိစဉ်က အထူးပြု စာအုပ်များစွာ ဖတ်ခဲ့ဖူးပြီး ဤနည်းပညာမှာ အမြဲတမ်း သုတေသန ပြုနေသော်လည်း ထိရောက်သည့် တိုးတက်မှု မရသေးကြောင်း သိရှိထားလေသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ဂူထဲတွင် ချစ်ပ်ထည့်ထားသော မြွေများကို မြင်လိုက်ရသည့် အခါ အလွန် တုန်လှုပ်သွားခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။
ချန်ယဲ့က ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။
"မင်း ခုနက မြင်လိုက်တဲ့ တင်းလီကျုံး ရဲ့ ဓာတ်ပုံ သူက ဒီနယ်ပယ်မှာ ကျွမ်းကျင်ပြီး ထူးခြားတဲ့ တိုးတက်မှုတွေ ရထားတယ် ပြီးခဲ့တဲ့နှစ်က ချန်ရှန်းအုပ်စုရဲ့ လက်အောက်ခံ ချန်ရှန်းဆေးရုံက ဒီနည်းပညာကို သုံးပြီး သုံးနှစ်ကြာ သတိလစ်နေတဲ့ လူနာတစ်ယောက်ကို ပြန်လည် နိုးထစေခဲ့တယ်”
လင်ရှောင်စုမှာ အတွေးနက်သွား၏။
ဒဲလ်ကုမ္ပဏီက ချန်ရှန်းအုပ်စုဆီ ဦးတည်နေလေသည်။
ပုရွက်ဆိတ်အသိုက် အမှုထဲတွင် တားမြစ်ထားသော အမှောင်နည်းပညာတစ်ခု ပေါ်ပေါက် လာခဲ့သည်။ ဤအမှောင်နည်းပညာကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူ သို့မဟုတ် နက်ရှိုင်းစွာ လေ့လာထားသူမှာ ချန်ရှန်းအုပ်စုကို တည်ထောင်သူထဲမှ တစ်ဦးပင် ဖြစ်ချေသည်။
ဖုန်းချန်းမြို့တွင် သူသည် ထိုသို့သော ကုမ္ပဏီကြီးနှင့် ဘာမှ မပတ်သက်သင့်ပေ။
သို့သော် ဤကုမ္ပဏီကြီး၏ တစ်ဦးတည်းသော သမီးက သူ့အနားတွင် အကြောင်းမဲ့ ပေါ်လာပြီး သူ့အကြိုက်ဆုံး ပုံစံဖြင့် ပန်းချီကား တစ်ချပ် လက်ဆောင်ပေးသွား၏။
"တစ်စုံတစ်ယောက်က စုံထောက်အနေနဲ့ ရှန်လုံရဲ့ အမိန့်ကို နောက်တစ်ကြိမ် ခံယူပြီး ချန်ရှန်းအုပ်စုဆီ သွားကြည့်ဖို့ လိုမယ်လို့ ထင်တယ်"
ချန်ယဲ့က နူးညံ့စွာ ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။
လင်ရှောင်စု ပြုံးလိုက်မိလေ၏။
"အမိန့်ဆိုတော့ ဆုလာဘ် ရှိမှာပေါ့ ဘယ်လောက်လဲ"
"ဒေါ်လာ တစ်သောင်း ပြီးတော့ အလှပဂေး တစ်ယောက်"
ချန်ယဲ့က နှုတ်ခမ်းကို စု၍ ရယ်လိုက်သည်။
"အလှပဂေး ရှင်ကပဲ အဲဒီ အပေးအယူထဲ ပါဝင်တာလား ရှင့်အမေက သဘောတူပါ့မလား"
လင်ရှောင်စုက သူမကို ကြည့်လိုက်သည်။
ချန်ယဲ့က သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ
"ဘာတွေ တွေးနေတာလဲ ငါ့အကြောင်း ပြောနေတာ မဟုတ်ဘူး မင်း ဖုန်းထဲမှာ ကယ်တင်ထားတဲ့ ချစ်စရာ ကောင်မလေးအကြောင်း ပြောနေတာ တင်းလီကျုံး နဲ့ နီးကပ်ဖို့ အကောင်းဆုံး နည်းလမ်း မဟုတ်ဘူးလား ဒီလို အခွင့်အရေးကောင်းကို လက်လွတ်ရင် စုံထောက်ရုံး ဖွင့်နေတာ ဘာအဓိပ္ပာယ် ရှိတော့မလဲ"
သူမသည် "တစ်ခုတည်းသော" ဆိုသည့် စကားလုံးကို အလေးပေး ပြောဆိုလိုက်လေသည်။
လင်ရှောင်စု ရယ်လိုက်၏။
"ပြောရဦးမယ် ကျွန်တော့် စုံထောက်ရုံးက အမိနဲ့လည်း နည်းနည်း ဆက်စပ်နေတယ်နော်”
"နောက်ထပ် ငါ့ကို လှည့်စားဖို့ ကြိုးစားပြန်ပြီလား မင်းရဲ့ မှတ်ပုံတင် အချက်အလက်ကို ငါ စစ်လို့ မရဘူး ထင်နေလား မင်းက မြောင်ရိုလန်နဲ့ ရှယ်ယာ တူတူပဲ ပိုင်ဆိုင်တာ တတိယလူနဲ့ ဘာမှ မသက်ဆိုင်ဘူး”
"အဲဒါက မျက်နှာပြင်ပေါ်က အချက်အလက်ပါ တာရှန်းရွာဟောင်း မှာ သွားမေးကြည့်ရင် သူတို့မှာ တခြား ဇာတ်လမ်း ရှိလိမ့်မယ်”
"ဘာ ဇာတ်လမ်းလဲ"
"တာရှန်းရွာဟောင်း က လူတွေက ပြောလိမ့်မယ် ဖုန်းချန်း စုံထောက်ရုံးက လင်ရှောင်စုနဲ့ သူ့ရည်းစား 'ကောင်မလေး ယဲ့'တို့ရဲ့ ဖက်စပ်လုပ်ငန်းတဲ့” "ကောင်မလေး ယဲ့" ချန်ယဲ့၏ အမူအရာမှာ ထူးဆန်းသွား၏။
"ဟုတ်တယ် ကျွန်တော့်အမေက ကျွန်တော့်ကို အစိုးရ ဝန်ထမ်းစာမေးပွဲ ဖြေခိုင်းဖို့ အမြဲတိုက်တွန်းနေတာလေ ကျွန်တော်လည်း တခြားနည်းမရှိတော့လို့ အမိလေးကို ဒိုင်းကာအဖြစ် သုံးလိုက်ရတာ ကျွန်တော် အမေ့ကို လေးလေးနက်နက် ပြောလိုက်တယ် ကောင်မလေး ယဲ့က ပြောတယ် သူနဲ့ တွဲချင်ရင် ကိုယ်ပိုင် လုပ်ငန်း လုပ်ပြီး ပိုက်ဆံ ရှာရမယ်တဲ့ ကျွန်တော် ဝန်ထမ်းပဲ လုပ်နေမယ်ဆိုရင် သူက ချမ်းသာတဲ့သူနဲ့ ချက်ချင်း ထွက်ပြေးသွားမှာတဲ့... ကျွန်တော့် သနားစရာ အမေက ခေါင်းမီးတောက်မတတ် ဖြစ်သွားပြီး နောက်ဆုံးတော့ သဘောပေါက်သွားတယ် ဒါကြောင့် အမေ့စိတ်ထဲမှာ ဖုန်းချန်း စုံထောက်ရုံးက ကျွန်တော်နဲ့ ခင်ဗျားလေးနဲ့ ပိုင်တာလို့ ထင်နေတာ..."
ချန်ယဲ့၏ အမူအရာမှာ ကောင်းကင်ပေါ်မှ တိမ်တိုက်များကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွား၏။
အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် သူမ သက်ပြင်းကြီး ချလိုက်မိလေသည်။
"ငါက ချမ်းသာတဲ့သူနဲ့ ဘယ်အချိန်မဆို ထွက်ပြေးဖို့ အဆင်သင့် ဖြစ်နေတာ ငါ့ နာမည်ဂုဏ် သတင်းကတော့..."
"အမိလေးအတွက် နာမည်ဂုဏ်သတင်းက ဘာလုပ်ဖို့လဲ ခင်ဗျားလေးကမှ လူ့လောကထဲမှာမှ မလျှောက်တာ မထူးပါဘူး”
"မင်း ပြောချင်တာက ငါက ဘယ်တော့မှ အိမ်ထောင်ပြုနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ပြောချင်တာ မဟုတ်လား..."
သူတို့သည် တောင်တန်းများ ရေပြင်များအား ဖြတ်ကျော်ခဲ့ပေသည်။
နောက်တစ်ရက် နေ့လည်တွင် ဖုန်းချန်းမြို့သို့ ရောက်ရှိလေသည်။
ပို၍ တိတိကျကျ ပြောရလျှင် ရှေ့က ကွေ့တစ်ခုကို ကျော်လိုက်ပါက ဖုန်းချန်းမြို့နယ်ထဲသို့ ရောက်မည်ဖြစ်သည်။
ထိုကွေ့ကို ကွေ့လိုက်သည့်အချိန်တွင် ဘေယွန်တောင် ပန်းခြံဘက်မှ အဖြူရောင်ကား တစ်စီး ရုတ်တရက် အရှိန်ပြင်းစွာ မောင်းထွက်လာ၏။
ဘရိတ်ပေါက်နေသကဲ့သို့ လင်ရှောင်စု၏ ကားကို တည့်တည့် ဝင်တိုက်ရန် ကြိုးစားနေလေသည်။
ထိုကားကို မြင်လိုက်ချိန်မှ တိုက်မိတော့မည့် အချိန်မှာ အလွန်တိုတောင်းလှပေ၏။
အခြားသူသာ ဆိုလျှင် တိုက်မိရန် သေချာနေပြီ ဖြစ်ပေသည်။
သို့သော် လင်ရှောင်စု၏ ကားမောင်းစွမ်းရည်မှာ သာမန်မဟုတ်ပေ။
သူ၏ ကားမှာ ရုတ်တရက် အရှိန်တင်လိုက်ပြီး စတီယာရင်ကို လှည့်လိုက်ရာ မဖြစ်နိုင် လောက်အောင် Drift ဆွဲ၍ အဖြူရောင်ကားမှာ သူ၏ ကားအနောက်ဘက်ကို ပွတ်တိုက်သွားပြီး လမ်းဘေးသို့ ထိုးကျသွားကာ ဖုန်များ ထဟုန်းဟုန်းတက်လာပြီးမှ ရပ်သွား၏။
လမ်းဘေးတွင် ငါးမျှားနေသူ တစ်ဦးမှာ ထိတ်လန့်စွာ ထခုန်လိုက်ပြီး မျက်နှာမှာ ဖြူဖျော့သွား၏။
အဝေးမှ ကားများလည်း ရုတ်တရက် အရှိန် လျှော့လိုက်ကြသည်။
ချန်ယဲ့မှာ လင်ရှောင်စုကို ကြည့်ရင်း ရင်တုန်သွားလေသည်။
မုန်တိုင်းကြီးများကြားမှ လွတ်မြောက်ခဲ့သော သူများသည် မြောင်းငယ်လေးထဲတွင် ကားမှောက်နိုင် သည်ဆိုသည့် စကားမှာ သူတို့အတွက် အမှန်ဖြစ်လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ပေသည်။ ပုရွက်ဆိတ်အသိုက် ထဲတွင် ဗီဇပြောင်းသူများကို အသေအလဲ တိုက်ခိုက်ခဲ့သော ထိပ်တန်း လူသားနှစ်ဦးသည် သာမန် လူတစ်ယောက်၏ ကားတိုက်ခြင်းကို ခံရပါက တကယ့် ဟာသ ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။
လင်ရှောင်စုက သူမကို မကြည့်ပေ။
သူ၏ မျက်နှာတွင်လည်း အမူအရာ မရှိပေ။
သူ၏ အကြည့်မှာ ကားရှေ့မှန်မှတစ်ဆင့် လမ်းဘေးရှိ ရဲကားတစ်စီးပေါ်တွင် စိုက်တန်းနေပြီး လျှို့ဝှက်ချက် တစ်ခုခုကို ရှာဖွေနေ၏။
ယာဉ်ထိန်းရဲ တစ်ဦးက လက်မြှောက်၍ လင်ရှောင်စု၏ ကားကို ရပ်ခိုင်းလိုက်လေသည်။
ယာဉ်ထိန်းရဲ၏ အချက်ပေးတုတ်နှင့်အတူ လင်ရှောင်စုက ကားကို လမ်းဘေးတွင် ရပ်လိုက်ပြီး ပြတင်းပေါက်မှန်ကို ချလိုက်လေသည်။
အပြင်ဘက်မှ ယာဉ်ထိန်းရဲကို သူ မှတ်မိလိုက်လေသည်။
သူမှာ အနောက်မြို့နယ် ရဲစခန်းမှ ကျိုးယွမ်ချင်းပင် ဖြစ်၏။
ထိုစဉ်က သူသည် အနောက်မြို့နယ် ရဲစခန်း၏ ဒုရဲမှူး ဖြစ်ပြီး ယခုမူ ယာဉ်ထိန်းရဲ အဝတ်အစားဖြင့် လမ်းပေါ်တွင် တာဝန် ထမ်းဆောင်နေရလေသည်။
လင်ရှောင်စုက သူ့ကို ကြည့်ရင်း ရယ်စရာ ဖြစ်မိလေသည်။
သို့သော် လင်ရှောင်စု၏ ရှေ့တွင် ကျိုးယွမ်ချင်းမှာ သူစိမ်းတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ဟန်ဆောင်ကာ အလေးပြုလိုက်သည်။
"ယာဉ်မောင်းလိုင်စင်နဲ့ ကားမှတ်ပုံတင်ကို ပြပေးပါ"
တာဝန်အရ လုပ်ဆောင်သည့် ပုံမှန် လုပ်ငန်းစဉ် ဖြစ်၏။
သို့သော် လင်ရှောင်စုက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်လေသည်။
"ကျွန်တော့်မှာ လိုင်စင် မရှိဘူးလို့ ပြောရင်ကော"
"လိုင်စင် မပါဘဲ မောင်းတာလား လမ်းပေါ်မှာ"
ကျိုးယွမ်ချင်း၏ အမူအရာမှာ တင်းမာသွား၏။
"ကားပေါ်က ဆင်း အပြစ်ပေးမှုကို ခံယူ"
လင်ရှောင်စု ကားပေါ်မှ ဆင်းပြီး ရဲကားဆီသို့ လျှောက်သွား၏။
"လိုင်စင်မပါဘဲ မောင်းခြင်းမှာ ယာဉ်အန္တရာယ်ကို ပြင်းထန်စွာ ခြိမ်းခြောက်ခြင်း ဖြစ်လို့ 'လမ်းအန္တရာယ် ဥပဒေ' အရ ဒေါ်လာ ၂၀၀၀ ဒဏ်ငွေ ပြီးတော့ ၁၅ ရက် ထိန်းသိမ်းရမယ်"
"အဲဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး အရာရှိ"
လင်ရှောင်စုက ဆက်ပြောလိုက်လေသည်။
"ထိန်းသိမ်းဖို့ဆိုတာ လိုင်စင်မပါဘဲ မောင်းလို့ ပြင်းထန်တဲ့ ယာဉ်တိုက်မှု ဖြစ်မှပဲ ရမှာ ကျွန်တော်က ဘာမှ မဖြစ်ခဲ့ပါဘူး အပြန်အလှန်အားဖြင့် ကျွန်တော့်ရဲ့ လျင်မြန်တဲ့ တုံ့ပြန်မှုနဲ့ ရှောင်တိမ်းမှုကြောင့် ယာဉ်တိုက်မှု မဖြစ်အောင် တားဆီးနိုင်ခဲ့တာပါ”
"မင်းမှာ အယူခံဝင်ပိုင်ခွင့် ရှိတယ်"
ကျိုးယွမ်ချင်းက အေးစက်စက် ပြောသည်။
"အရေးယူလိုက်"
ရဲနှစ်ဦးက ချဉ်းကပ်လာသည်။
ရုတ်တရက် ကားတံခါး ပွင့်သွားပြီး ခရီးသည်ထိုင်ခုံမှ အလှပဂေးတစ်ယောက် ထွက်လာ၏။
သူမမှာ ချန်ယဲ့ ဖြစ်သည်။
ချန်ယဲ့က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်၏။
"ရှောင်စု ဘာလို့ သူတို့ကို စနောက်နေတာလဲ ရှင့်မှာ လိုင်စင် ရှိတာကို"
လင်ရှောင်စု၏ ရင်ထဲတွင် လှုပ်ရှားသွား၏။
ကျိုးယွမ်ချင်းမျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
"လိုင်စင် ရှိတယ် ပြစမ်း"
ချန်ယဲ့က ပြောလိုက်သည်။
"စနစ်ထဲမှာ ကိုယ်တိုင် စစ်ကြည့်လိုက်"
ကျိုးယွမ်ချင်းမှာ သံသယဖြင့် ဖုန်းကို ထုတ်ပြီး လင်ရှောင်စု ပေးသည့် ID နံပါတ်ဖြင့် စစ်ဆေးကြည့် လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားတော့သည်။
သူ့တွင် လိုင်စင် ရှိနေ၏။
ပြီးတော့ အဲဒါက S-class လိုင်စင်
S-class ဆိုတာ ဘာလဲ အဲဒါက ဒက်ရှာနိုင်ငံရဲ့ အမြင့်ဆုံး အဆင့်ရှိတဲ့ ယာဉ်မောင်းလိုင်စင် ဖြစ်ပြီး ကားအမျိုးအစား အားလုံး နှစ်ဘီး သုံးဘီး လေးဘီး ဘီး ဒါဇင်ပေါင်းများစွာနဲ့ ပျံသန်းတဲ့ ကားတွေကိုပါ မောင်းနှင်ခွင့် ရှိပေသည်။
‘ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ’
ဖုန်းချန်းမြို့တစ်ခုလုံးတွင် S-class လိုင်စင် တစ်ခုမှ မရှိချေ။
သူကတော့ တိုက်ဆိုင်စွာပင် ရှိနေလေ၏။
လင်ရှောင်စုတွင် လိုင်စင် ရှိနေသဖြင့် အပြစ်ပေးမှုများမှာ အခြေအမြစ် မရှိတော့ပေ။
"လိုင်စင် ရှိရင် အစောကြီးကတည်းက ပြလိုက်တာပေါ့"
ကျိုးယွမ်ချင်းက စိတ်ပျက်စွာဖြင့် လှည့်ထွက်သွားပြီး လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်၏။
လင်ရှောင်စု ကားကို ဆက်မောင်းသွားလိုက်သည်။
"ငါ ဒီလိုင်စင်ကို ဘယ်လို ရလာလဲဆိုတာ မမေးတော့ဘူးလား"
ချန်ယဲ့က အသာအယာ ရယ်လိုက်မိသည်။
"၁၀၁ မှာ ကျွန်တော့်ရဲ့ လေ့ကျင့်မှုက နောက်ဆုံးတော့ အသီးအပွင့် ဖြစ်လာတာပဲ အဲဒါက ရှန်လုံက ကျွန်တော့်ရဲ့ ကားမောင်း အရည်အချင်းကို အသိအမှတ်ပြုလိုက်တာပဲ"
လင်ရှောင်စုလည်း ရယ်လိုက်သည်။
"မှန်တယ် အဲဒါက ရှန်လုံ မင်းကို ပေးနိုင်တဲ့ တစ်ခုတည်းသော အရာ ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်နိုင်တယ်" ဟု ချန်ယဲ့က ပြောလိုက်လေသည်။
"မဟုတ်ဘူး တစ်ခုတည်းတော့ မဟုတ်ဘူး"
လင်ရှောင်စုက ချန်ယဲ့က သူ့အနားကို တိုးကပ်လိုက်သည်။
"နောက်ထပ် ဘာရှိသေးလဲ"
"ကျွန်တော် နည်းလမ်းအသစ်တချို့ကို ရလာတယ် ဥပမာ - ဒီနေ့ ဖြစ်ခဲ့တဲ့ အသေးအမွှား ကိစ္စမှာ ထင်သလောက် မရိုးရှင်းဘူးဆိုတာ ကျွန်တော် သိနိုင်တယ်"
"ဘာ"
ချန်ယဲ့ နည်းနည်း အံ့ဩသွား၏။
‘ဒီလို သာမန် ကားရပ်ခိုင်းတဲ့ ကိစ္စမှာ လျှို့ဝှက်ချက် ရှိနေတာလား’
"ဒီနေ့ ဖြစ်ခဲ့တာတွေကို မထူးဆန်းဘူးလို့ မထင်ဘူးလား"
ချန်ယဲ့၏ မျက်ခုံးများ တွန့်ကွေးသွားသည်။
"အဲဒီကားက လမ်းဘေးမှာ ခဏရပ်ထားတာ ကျွန်တော်တို့ ရောက်လာတဲ့ အချိန်မှာပဲ ဝင်တိုက်လာတာ ယာဉ်တိုက်မှုတစ်ခုကို တမင် ဖန်တီးနေတာ သေချာတယ်..."
ချန်ယဲ့၏ မျက်လုံးများ တောက်ပလာပြီး ထိုကား၏ လိုင်စင်နံပါတ်ကို ရွတ်ဆိုလိုက်၏။
နဂါးမျက်လုံးဖြင့် ရှာဖွေကြည့်ရာ ပိုင်ရှင်မှာ လူလင် ဖြစ်ပြီး... ဒဲလ်ကုမ္ပဏီတွင် အလုပ်လုပ်နေသူ ဖြစ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရ၏။
ချန်ယဲ့၏ မျက်လုံးထဲတွင် အလင်းတန်းများ ပို၍ တောက်ပလာသည်။
"ဒဲလ်ကုမ္ပဏီ ဒါက မင်း ခုနက အကြီးအကျယ် သံသယ ဖြစ်တယ်လို့ ပြောခဲ့တဲ့ ကုမ္ပဏီပဲ”
"သွားကြမယ် ရာဇဝတ်မှု စုံစမ်းရေးအဖွဲ့ ဆီ အရင်သွားမယ်"
လင်ရှောင်စုက ရှေ့မှ အကန့်တစ်ခုကို ဖွင့်ကာ ကိရိယာတစ်ခုကို ထုတ်ပြီး တစ်ဖက်တည်းဖြင့် ချက်ချင်း လည်ပတ် ပိတ်လိုက်၏။
ချန်ယဲ့က ထိုကိရိယာကို စိုက်ကြည့်နေသည် အဲဒါက ကားအတွက် ခြေရာခံ ကိရိယာပင် ဖြစ်၏။
ရှန်လုံ အဖွဲ့ဝင်တိုင်း တပ်ဆင်ဖြုတ်ချနိုင်သည်မှာ မှန်သော်လည်း သူ့ကဲ့သို့ တစ်ဖက်တည်းဖြင့် ကားမောင်းရင်း ကျန်တစ်ဖက်ဖြင့် လုပ်ဆောင်ကာ အလွန် ကျွမ်းကျင်စွာ ပြုလုပ်နိုင်သူမှာ အလွန် ရှားပါးသည်။
ရာဇဝတ်မှု စုံစမ်းရေးအဖွဲ့ သတ္တမမြောက် အထပ်
ရဲမှူးကြီး ကျန်းက ကွန်ပျူတာရှေ့တွင် ထိုင်နေပြီး ဖန်သားပြင်ကို စိုက်ကြည့်နေလေသည်။
ရုံးခန်းတံခါးမှာ ဒိုင်းခနဲ ပွင့်လာပြီး
ကျိုးမေ ပြေးဝင်လာ၏။
"ရဲမှူးကြီး ကျန်း ‘ရှေ့နေကြီးကျန်း’ ရောက်လာပြန်ပြီ”
"အင်း"
ရဲမှူးကြီး ကျန်းက ကွန်ပျူတာ ဖန်သားပြင်မှ အကြည့်မခွာဘဲ စိတ်မပါ့တပါ ဖြေလိုက်၏။
"ဒီရှေ့နေက တော်တော် ထူးခြားတယ် သူ ဒီနေ့ လာတာက ကျွန်မတို့ကို အကြောင်းကြားဖို့ပဲ သုံးရက်မြောက်နေ့ သန်းခေါင်ယံ ၁၁ နာရီ ၁၇ မိနစ်မှာ သူ လီယွီဖန်း ကို လာခေါ်မယ်တဲ့”
ရဲမှူးကြီး ကျန်းနောက်ဆုံးတော့ ဖန်သားပြင်မှ အကြည့်ခွာ၍ ကျိုးမေကို ကြည့်လိုက်၏။
ကျိုးမေ က အနားသို့ တိုးကပ်သွားပြီး ပြောလိုက်လေတော့သည်။
"ရဲမှူးကြီး ကျန်းဒါက အဖြစ်မှန်ပဲ လီယွီဖန်း ကို ထိန်းသိမ်းထားတဲ့ ကာလက ကုန်တော့မယ် ကျွန်မတို့ အဖြေရှာမရရင် သုံးရက်မြောက်နေ့ သန်းခေါင်ယံ ၁၁ နာရီ ၁၇ မိနစ်မှာ သူမကို လွှတ်ပေးရလိမ့်မယ်”