အခန်း (၆၈) လမ်းကြောင်းကို ပြောင်းလဲပေးသူ
လင်ရှောင်စုသည် ဒေါင်ဇီ၏ရှေ့တွင် ရပ်နေ၏။
ဒေါင်ဇီ၏ နှာခေါင်းမှလည်း သွေးများ စီးကျနေပြီး ဦးနှောက်အမြှေးပါးများ ပေါက်ထွက်လာသည်။
ရှင်းယွဲ့ ပြောခဲ့သည့်အတိုင်းပင်
ဤအခြေစိုက်စခန်းရှိ ဗီဇပြောင်းသူများသာမက ဗီဇမပြောင်းထားသည့် သုတေသီများ၏ ဦးနှောက် များထဲတွင်ပါ ချစ်ပ်များ ထည့်သွင်းထား၏။ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူတို့ကို အဝေးမှ ထိန်းချုပ်နေခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။ ရန်သူ ဝင်ရောက်လာလျှင် သူတို့က ပြန်လည် တိုက်ခိုက်လိမ့်မည်။ အကယ်၍ ပြန်လည် တိုက်ခိုက်မှု မအောင်မြင်ဘဲ ရန်သူက ဤနေရာကို သိမ်းပိုက်မိပါက သူတို့က ကိုယ့်ကိုယ်ကို ဖျက်ဆီးသည့် အစီအစဉ်ကို အဝေးမှ အသက်သွင်းလိုက်ပြီး ကျူးကျော်သူများအတွက် အသုံးဝင်သည့် အရာတစ်ခုမျှ မကျန်ရစ်စေရပေ။
တစ်ခုတည်းသော တန်ဖိုးရှိသည့်အရာမှာ ကွန်ပျူတာပင် ဖြစ်နိုင်၏။
ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ် လောင်တောင်တွင် အချိန်အလွန် ကပ်နေသဖြင့် ကွန်ပျူတာ အစီအစဉ်ကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပေ။
သူမ ရောက်ရှိချိန်တွင် ကိုယ့်ကိုယ်ကို ဖျက်ဆီးသည့် အစီအစဉ်မှာ ၉၀ ရာခိုင်နှုန်း ပြေးနေပြီးဖြစ်ကာ တစ်မိနစ်ပင် မလိုတော့ပေ။
သို့သော် ယနေ့တွင် အခြေအနေမှာ အနည်းငယ် ကွဲပြားနေပေသည်။
ယနေ့တွင် ကွန်ပျူတာ၏ ဖျက်ဆီးသည့် အစီအစဉ်မှာ အစပြုရုံသာ ရှိနေသေး၏။
အကယ်၍ ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်ကဲ့သို့ပင် အရှိန်နှုန်းဖြင့် သွားမည်ဆိုလျှင် သူမတွင် ဆယ်မိနစ်နီးပါး အချိန် ရှိသေးသည်။
ရှင်းယွဲ့က အော်လိုက်သည်။
"ဘယ်သူ့ကို အထင်သေးနေတာလဲ ဒီနေ့ ဒါကို မတားနိုင်ရင် ရှင်တို့ရဲ့ နာမည်ကို ကျွန်မ ယူလိုက်မယ်"
ဝှစ်
အရိပ်တစ်ခု ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။
သူမ အပြင်ဘက် ခန်းမသို့ သွားလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်၏။
ကျောက်ကျန်းက သူမကို အကာအကွယ်ပေးရန် နောက်မှ လိုက်သွားသည်။
လင်ရှောင်စု၏ အကြည့်မှာ ညာဘက်သို့ ရောက်ရှိသွားလေသည်။
"ဟိုဘက်မှာ တစ်ခုခု ရှိနေတယ် သွားကြည့်ရအောင်”
ချန်ယဲ့နှင့် အေးဂျင့် ၈၈ တို့က လင်ရှောင်စုနောက်သို့ လိုက်သွားလေသည်။
ညာဘက်မှာ လုံးဝ မှောင်မိုက်နေသော်လည်း သူတို့ ချဉ်းကပ်သွားသောအခါ ထူးဆန်းသော မြင်ကွင်းတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရ၏။
ဧရာမ ဖန်ဘူးကြီးတစ်ခုထဲတွင် ကလေးခုနစ်ယောက် ရှိနေပေသည်။
ဤကလေးများမှာ ပြွန်ချောင်းများစွာကို တပ်ဆင်ထားပြီး ဝါရောင် အရည်များထဲတွင် ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ရှားနေကြ၏။
၎င်းမှာ မည်သို့သော အရာနှင့် တူသနည်း။
ရွှံ့နွံအိုင်ထဲတွင် အောက်ဆီဂျင် လိုအပ်နေသော ငါးရံ့အငယ်စားများနှင့် တူနေလေသည်။
"ဒါတွေက ခေါင်းကိုးလုံးမြွေအဖွဲ့က တစ်နိုင်ငံလုံးကနေ ပြန်ပေးဆွဲလာတဲ့ ကလေးတွေပဲ ဖြစ်ရမယ်"
အေးဂျင့် ၈၈ ၏ မျက်နှာမှာ အလွန် မှိုင်းညှို့နေ၏။
ချန်ယဲ့က ပြောလိုက်လေသည်။
"ဒီဘူးထဲက အရည်တွေက စူပါ ဗီဇပြောင်းလူသားတွေကို မွေးမြူဖို့ သုံးတဲ့ အရည်တွေ ဖြစ်လိမ့်မယ်"
လင်ရှောင်စုက ပြောလိုက်၏။
"အစီအစဉ်က ဖျက်ဆီးလိုက်လို့ အောက်ဆီဂျင် ပြတ်သွားပြီ။သူတို့ကို အမြန် ထုတ်ရမယ်"
ချန်ယဲ့က လက်ကို မြှောက်လိုက်ရာ သူမလက်ထဲတွင် နဂါးအကြေးခွံဓား ပေါ်လာပြီး
ဝှစ်
ဖန်ဘူးကို ခုတ်လိုက်ရာ ဝါရောင်အရည်များ ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ဖိတ်စင်သွား၏။
ကလေးငယ်များ၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း လှုပ်ရှားမှု ရပ်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ အသက်မဲ့စွာ လဲကျသွားလေတော့သည်။ ဤကလေးငယ်များထဲတွင် အကြီးဆုံးမှာ ဆယ်နှစ်ပင် မကျော်ဘဲ အငယ်ဆုံးမှာ သုံးလေးနှစ်သာ ရှိပေဦးမည်။
အဝတ်အစား မပါဘဲ လဲကျနေသည့် သူတို့မှာ ငါးသေများကဲ့သို့ ဖြစ်နေလေသည်။
ချန်ယဲ့၏ မျက်မှန်အပေါ်တွင် အလင်းတန်းများ ဖြတ်သန်းသွား၏။
သူမက ဓာတ်ပုံ ရိုက်ယူလိုက်ပြီး ချက်ချင်း အပ်လုဒ်တင်ကာ အချိန်နှင့်တပြေးညီ ခွဲခြမ်း စိတ်ဖြာလိုက်သည်။
လျင်မြန်စွာပင် ကောက်ချက်တစ်ခု ထွက်လာသည်။
"ဒီကလေးအားလုံးက ရဲတပ်ဖွဲ့ထံ အကြောင်းကြားထားတဲ့ ပျောက်ဆုံးနေတဲ့ ကလေးတွေပဲ ဒီကလေးက ဖုန်းချန်းကနေ သုံးလလောက်က ပျောက်သွားတဲ့ လျူယုရှင်းဆိုတဲ့ ကလေးပဲ သူ့ မိသားစုက ရှေးဟောင်းကိုယ်ခံပညာ မိသားစုကလို့ ပြောကြတယ်"
သူမက ငါးနှစ် သို့မဟုတ် ခြောက်နှစ်အရွယ် ကလေးတစ်ယောက်ကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။
"သူတို့ကို ခေါ်သွားရအောင် ရှင်းယွဲ့မှာ အချိန် သိပ်မရှိဘူး"
အေးဂျင့် ၈၈ က ပြောလိုက်၏။
"ကောင်းပြီ"
ကလေး ခုနစ်ယောက်။
လင်ရှောင်စုက ကြီးသည့်ကလေး နှစ်ယောက်ကို ထမ်းသည်။
အေးဂျင့် ၈၈ က သေးသည့်ကလေး သုံးယောက်ကို ထမ်း၏။
ချန်ယဲ့မှာမူ သူမလက်ဖဝါးထဲမှ သဘာဝဆန်သော အရေပြားကို ထုတ်လိုက်ပြီး ကျောက်တုံး တစ်တုံးနောက်တွင် ခဏကြာ ပျောက်ကွယ်သွား၏။
ခန့်မှန်းခြေအားဖြင့် တစ်မိနစ်ခန့်အကြာတွင် သူမ ပြန်ပေါ်လာပြီး တိုက်ပွဲဝင်သည့် ပုံစံမဟုတ်တော့ဘဲ လင်ရှောင်စု ပထမဆုံး မြင်လိုက်ရသည့် ပုံစံအတိုင်းပင် ဖြစ်နေလေသည်။
သူမက ကျန်ရှိသည့် ကလေးနှစ်ယောက်ကို ကောက်ကိုင်လိုက်၏။
သူတို့ သုံးဦးသည် ကြီးမားသော ဂူကြီးထဲမှ လျင်မြန်စွာ ပြေးထွက်လာကြသည်။
အပြင်ဘက် ခန်းမတွင် အလောင်းများ ပြည့်နှက်နေပြီး လူတိုင်း၏ ပါးစပ်နှင့် နှာခေါင်းမှ သွေးများ စီးကျနေသည်။
ရှင်းယွဲ့၏ရှေ့တွင် ကွန်ပျူတာ မျက်နှာပြင်မှာ ထူးဆန်းစွာ ပြသနေ၏။
ဘယ်ဘက် အပေါ်ထောင့်တွင် ခေါင်းကိုးလုံးမြွေအဖွဲ့၏ အမှတ်တံဆိပ် ဖြစ်သည့် အရိုးခေါင်း ပုံစံမှာ ကြက်သီးထဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။
သို့သော် ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်က မြင်ခဲ့ရသည်နှင့် မတူဘဲ ဤအရိုးခေါင်းမှာ အလွန် ဝါးတားတား ဖြစ်နေပြီး ပိုးမွှားများစွာ ကိုက်ဖြတ်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေ၏။
မကောင်းဆိုးဝါး ရယ်သံများမှာလည်း ရပ်လိုက် ထွက်လိုက် ဖြစ်နေပြီး ပြင်းထန်စွာ အနှောင့်အယှက် ပေးခံထားရခြင်း ဖြစ်ပုံရလေသည်။
"ဗိုင်းရပ်စ်လား"
ချန်ယဲ့၏ မျက်လုံးများ တောက်ပလာသည်။
"ဒီကောင်မလေးက နောက်ဆုံးပေါ် ကွန်ပျူတာ ဗိုင်းရပ်စ်ကို သုံးထားတာပဲ တိုးတက်မှုအတွက် မျှော်လင့်ချက် ရှိပုံရတယ်"
အေးဂျင့် ၈၈ က ရယ်မောလိုက်သည်။
"အရင်ဆုံး ဒီကလေးတွေကို အပြင်ခေါ်သွားရအောင်”
သူတို့သည် ဆူညံနေသော ဂူထဲမှ ထွက်ခွာပြီး ဇီဝေဗီလာသို့ ပြန်သွားကြ၏။
အပြင်ဘက်တွင် စက်ရုပ် ရှစ်ရုပ်က သတိလစ်နေသော ဗီလာပိုင်ရှင်နှင့် သူ၏လူများကို ပျံသန်းသည့် ယာဉ်ပေါ်သို့ တင်ပေးပြီးသားပင် ဖြစ်နေသည်။
လင်ရှောင်စုတို့အဖွဲ့က ကလေး ခုနစ်ယောက်ကို ယာဉ်ပေါ်သို့ တင်လိုက်သောအခါ ဖမ်းမိထားသော ဗီဇပြောင်းသူများမှာ သတိလစ်နေရုံသာမက ပါးစပ်နှင့် နှာခေါင်းမှ သွေးများ စီးကျလျက် အသက် မရှိတော့သည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။
အခြေစိုက်စခန်း တစ်ခုလုံးတွင် အသက်ရှင်သူ မရှိတော့ပေ။
ကလေး ခုနစ်ယောက် (ယောက်ျားလေး ငါးယောက် မိန်းကလေး နှစ်ယောက်) မှလွဲလျှင်။
ချန်ယဲ့၏ ရှင်းပြချက်အရ ဤကလေးများမှာ စူပါ မျိုးရိုးဗီဇပြောင်းလူသားများ ဖန်တီးရန်အတွက် အသုံးပြုမည့် စမ်းသပ်ခံများ ဖြစ်ကြ၏။
ထူးချွန်သော အရည်အချင်းရှိသည့် ကလေးများကို ရွေးချယ်ပြီး ကိုယ်ခံပညာတွင် အခြေခံ အုတ်မြစ်ချသကဲ့သို့ ထူးခြားသော နည်းလမ်းများဖြင့် အခြေခံ အုတ်မြစ်ချခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
ထိုမှသာ စစ်မှန်သော ဗီဇပြောင်းလဲခြင်းကို စတင်နိုင်မည် ဖြစ်ပေသည်။
သူတို့မှာ ပထမအဆင့်တွင်သာ ရှိသေးပြီး ဗီဇအစစ်အမှန် မပြောင်းလဲသေးပေ။
ထို့ကြောင့် သူတို့၏ ဦးနှောက်တွင် ချစ်ပ်များ ထည့်မထားရသေးသဖြင့် အသက်ရှင်နိုင်ခြင်း ဖြစ်၏။
"ဒီကလေးတွေကို ဘာလုပ်ကြမလဲ"
ဤသည်မှာ လင်ရှောင်စု၏ မေးခွန်း ဖြစ်သည်။
ချန်ယဲ့က ခဏမျှ တွန့်ဆုတ်သွားသည်။
"သာမန် ကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်ချက်အရဆိုရင် ဒီကလေးတွေကို သူတို့ မိဘတွေဆီ ပြန်ပို့ရမယ် ဒါပေမဲ့ သူတို့က ဗီဇပြောင်းလဲခြင်းရဲ့ တစ်ဝက်ကို ဖြတ်ကျော်ပြီးပြီ ဖြစ်လို့ သာမန် ဘဝနဲ့ မနေနိုင်တော့ဘူး ဒါကြောင့် အကောင်းဆုံး ဖြေရှင်းချက်ကတော့ သူတို့ကို 'လမ်းကြောင်းကို ပြောင်းလဲပေးသူများ'အဖြစ် လုပ်လိုက်ဖို့ပဲ"
"လမ်းကြောင်းကို ပြောင်းလဲပေးသူများ အဲဒါ ဘာလဲ" လင်ရှောင်စုက မေးလိုက်သည်။
ချန်ယဲ့က နူးညံ့စွာ ပြုံးလိုက်သည်။
"လမ်းကြောင်းကို ပြောင်းလဲပေးသူများ ဆိုတာ သူတို့ရဲ့ လမ်းကြောင်းကို ပြောင်းလဲပေးလိုက်တာပဲ သူတို့ကို ရှန်လုံဆီ ခေါ်သွားပြီး သူတို့ရဲ့ ပြောင်းလဲမှုကို အဆုံးထိ ရောက်အောင် လုပ်ပေးရမယ် ခေါင်းကိုးလုံးမြွေအတွက် လူသတ်သမားတွေ ဖြစ်မလာစေဘဲ ရှန်လုံမှာ ကျန်ရှိနေစေရမယ်"
လင်ရှောင်စု အတွင်းစိတ်တွင် အလွန် ခံစားသွားရ၏။
ခေါင်းကိုးလုံးမြွေက သူတို့ကို ပြန်ပေးဆွဲသွားခြင်းမှာ သူတို့၏ ကံဆိုးမှု ဖြစ်သည်။
ကယ်တင်ခံလိုက်ရခြင်းမှာ သူတို့၏ ကံကောင်းမှု ဖြစ်သင့်ပေသည်။
သို့သော် အချို့အရာများမှာ လွယ်ကူလှသည် မဟုတ်ပေ။
သူတို့မှာ ဗီဇပြောင်းလဲခြင်း တစ်ဝက်ကို ဖြတ်ကျော်ပြီး ဖြစ်၍ သာမန်လူများ မဟုတ်တော့ပေ။
သူတို့ကို သာမန် လူ့အဖွဲ့အစည်းသို့ ပြန်ပို့လိုက်ပါက အလွန် အန္တရာယ် များလှသည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့မှာ သာမန်ကလေးများထက် ပို၍ သန်မာပြီး ပို၍ မြန်ဆန် သောကြောင့်ပင် ဖြစ်၏။ သင့်လျော်သော လမ်းညွှန်မှု မရှိပါက အခြားကလေးများကို မတော်တဆ ထိခိုက်စေနိုင်သည်။ သူတို့မှာ သူတို့အရွယ်ချင်း မရနိုင်သော ခွန်အားများ ရှိပြီး ၎င်းက သူတို့ကို အကြမ်းဖက်သူများ ဖြစ်လာစေနိုင်၏။
ပို၍ ဆိုးရွားသည်မှာ ဆေးဝါး၏ ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးများပင် ဖြစ်ပြီး နောက်ဆက်တွဲ ပြုစုပျိုးထောင်မှု မရှိပါက သူတို့၏ အသက်မှာ အန္တရာယ် ရှိနိုင်လေသည်။
ထို့ကြောင့် တစ်ခုတည်းသော ဖြေရှင်းချက်မှာ ရှန်လုံထံ ခေါ်သွားရန်သာ ဖြစ်ချေသည်။
သူတို့၏ ပြောင်းလဲမှုကို အဆုံးသတ်ရန် ဖြစ်၏။
ဆိုလိုသည်မှာ ခေါင်းကိုးလုံးမြွေက သူတို့ကို ပြန်ပေးဆွဲသည့်နေ့ကစပြီး သာမန် ကလေး တစ်ယောက် ဖြစ်ခွင့်ကို သူတို့ ဆုံးရှုံးသွားပြီ ဖြစ်နေခဲ့သည်။
သူတို့မှာ လက်နက်များ ဖြစ်လာရန် ကံကြမ္မာ ပါလာလေသည်။
ကွာခြားချက်မှာ ခေါင်းကိုးလုံးမြွေ၏ လက်ထဲတွင် ဒက်ရှာနိုင်ငံကို ဖျက်ဆီးမည့် "သွေးစက်လှံ" ဖြစ်လာမည်လား သို့မဟုတ် ရှန်လုံ၏ လက်ထဲတွင် ဒက်ရှာ နိုင်ငံကို ကာကွယ်မည့် "ဒိုင်း" ဖြစ်လာမည်လား ဆိုသည်သာ ဖြစ်ပေသည်။
ဤသည်မှာ သူတို့၏ ကံကြမ္မာပင် ဖြစ်လေတော့၏။
ဆယ်မိနစ်အကြာတွင် ဒုတိယထပ် အခန်းထဲမှ တစ်ယောက်ယောက် ထွက်လာလေသည်။
ရှင်းယွဲ့
မာနကြီးပြီး ယုံကြည်ချက် ရှိသည့် ရှင်းယွဲ့
ချန်ယဲ့၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း တောက်ပသွား၏။
ရှင်းယွဲ့၏ အကောင်းဆုံး သူငယ်ချင်း ဖြစ်သည့်အတိုင်း သူမသည် ရှင်းယွဲ့၏ ကိုယ်ဟန်အမူအရာကို ကောင်းစွာ သိထားပေသည်။
ဤသို့ မာနကြီးပြီး ယုံကြည်ချက် ရှိသော အမူအရာမှာ တစ်ခုတည်းသော အဓိပ္ပာယ်ပင် ဖြစ်မည်။
‘အောင်မြင်သွားပြီ’
သူမသည် ကွန်ပျူတာ၏ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ဖျက်ဆီးသည့် အစီအစဉ်ကို တားဆီးနိုင်ခဲ့ပြီး ဤအခြေစိုက်စခန်း၏ အချက်အလက်များကို ရရှိသွားပြီ ဖြစ်၏။
ရှင်းယွဲ့သည် လှေကားကို ဖြည်းဖြည်းချင်း တက်လာသည်။
အမိုးပေါ်သို့ ရောက်သောအခါ လက်ကို နောက်ပစ်၍ ရပ်နေပြီး ၈၈ က ငြိမ်သက်စွာ ကြည့်နေ၏။
ချန်ယဲ့က သူမ၏ တက်ကြွသော ပုံစံကို ကြည့်ကာ မနာလို ဖြစ်သလိုလို ထူးဆန်းသော အမူအရာဖြင့် ကြည့်နေသည်။
လင်ရှောင်စုကမူ စိတ်ဝင်တစား ကြည့်နေမိလေသည်။
"အဟမ်း နည်းပြကို မေးပါရစေ"
ရှင်းယွဲ့က လည်ချောင်းရှင်းလိုက်သည်။
"ကျွန်မမှာ အခု အမှတ် ဘယ်လောက် ရှိပြီလဲ"
"၃၉၈"
အေးဂျင့် ၈၈ က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
လင်ရှောင်စု၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွား၏။
"နောက်ဆုံး ငါတို့ ခွဲခွာတုန်းက မင်းမှာ ၈၅၀ ရှိတယ် မဟုတ်လား တစ်လတောင် မရှိသေးဘူး ၃၉၈ ဖြစ်သွားပြီ ဘယ်လို လုပ်လိုက်တာလဲ"
"ရှင်ကတော့ ထက်မြက်တာပဲ ညီလေး"
ရှင်းယွဲ့က သူ့ပခုံးကို ပုတ်လိုက်သည်။
"နာကျင်စရာ အကောင်းဆုံးအချက်ကို ပြောပြီး ပြဿနာ ရှာနေတာပဲ အရင်ဆိုရင် ရှင်ကို ငါ သင်ပေးရလိမ့်မယ် ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့တော့ ငါ စိတ်ရှည်ပေးလိုက်မယ် ဘာလို့လဲ သိလား"
"ဘာလို့လဲ" လင်ရှောင်စုက ဝင်ပြောလိုက်၏။
ရှင်းယွဲ့၏ ရင်ဘတ်မှာ ပို၍ ကော့သွားသည်။
"ဘာလို့ဆို အရှက်ကွဲရတာတွေ အလိုမကျစရာတွေ အားလုံးက အခုချိန်ကစပြီး အရှေ့ဘက်ကို စီးဆင်းသွားတဲ့ ရေတွေလို ပျောက်ကွယ်သွားတော့မှာမို့လို့ ငါ တရားဝင် အဖွဲ့ဝင် ဖြစ်တော့မှာ"
"တရားဝင် အဖွဲ့ဝင် ဖြစ်တော့မှာ မင်းမှာ အမှတ် လုံလောက်လို့လား"
လင်ရှောင်စုက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်၏။
"ငါ တွက်ပြမယ်..."
ရှင်းယွဲ့၏ အကြည့်မှာ ၈၈ ဆီသို့ ရောက်ရှိသွားလေသည်။
"၃၉၈ အမှတ်နဲ့ စတင်ပြီးတော့ ဒီ စစ်ဆင်ရေးမှာ ငါ ဗီဇပြောင်းသူ ငါးယောက်ကို ရှင်းထုတ် နိုင်ခဲ့တယ် သီးသန့် အခန်းအရ ဗီဇပြောင်းသူ တစ်ယောက်ကို ၁၀၀ အမှတ် ဒါဆို ၅၀၀ ပိုလာမယ် စုစုပေါင်း ၈၉၈ ပြီးတော့ ငါ့ရဲ့ အဓိက အခန်းကဏ္ဍကို မမေ့နဲ့ဦး သီးသန့် အခန်းမှာ ရန်သူရဲ့ လျှို့ဝှက်အချက်အလက်ကို ရတဲ့သူကို ၂၀၀ အမှတ် ပေးမယ်လို့ ရေးထားတယ် နည်းပြ အေးဂျင့် ၈၈ ကို မေးပါရစေ ဒီအချက်အလက်က လျှို့ဝှက်ချက်လို့ မရေတွက်ဘူးလား"
သူမသည် မျက်မှန်ကို ချွတ်၍ ၈၈ ဆီ ပစ်ပေးလိုက်သည်။
၈၈ က မျက်မှန်ကို ဖမ်း၍ တပ်လိုက်။
ခေါင်းအနည်းငယ် ငြိမ့်လိုက်သည်။
"ရေတွက်တယ်"
ဟား
ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်ရင်း ရှင်းယွဲ့မှာ လေထဲသို့ ခုန်တက်လိုက်ပြီး ယာဉ်၏ အမိုးကို ထိမတတ်ပင် ဖြစ်သွားလေသည်။
သူမက ဂုဏ်ယူဝံ့ကြွားစွာဖြင့်
"နည်းပြ မြန်မြန်လုပ်ပြီး ကျွန်မရဲ့ တရားဝင် အဖွဲ့ဝင် လျှောက်လွှာကို တင်ပေးပါ”
၈၈ က ခေါင်းကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ခါလိုက်သည်။
"မင်းမှာ အမှတ် မလုံလောက်သေးဘူး”
ရှင်းယွဲ့၏ မျက်နှာပေါ်မှ အပြုံးမှာ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်လာ၏။
"ကျွန်မ အခုလေးတင် တွက်ကြည့်တာ ၁၀၉၈ မှတ် တစ်ထောင်ကျော်သွားပြီ နည်းပြက လျှောက်လွှာကို တင်ပေးရမှာ ဒါက သီးသန့်အခန်းရဲ့ တင်းကျပ်တဲ့ စည်းကမ်းပဲ ရှင် ဒါကို ချိုးဖောက်ဖို့ ကြံနေတာလား"
နည်းပြ ၈၈ က ပြောလိုက်သည်။
"သီးသန့် အခန်းကို မင်းလိုပဲ ငါလည်း လိုက်နာရမယ် ပြောစမ်း အပိုဒ် ၄၈ မှာ ဘာရေးထားလဲ"
"အပိုဒ် ၄၈..."
ရှင်းယွဲ့၏ အသံမှာ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး သူမ၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း ဖြူဖျော့သွားလေသည်။
၈၈ က သူမ၏ မျက်နှာကို စိုက်ကြည့်ကာ ပြောသည်။
"အပိုဒ် ၄၈ အရ ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ ကိုယ်တိုင် လုပ်ထားတဲ့ ကိရိယာတွေနဲ့ ရတဲ့ အကျိုးအမြတ်တွေကို ကိရိယာ လုပ်သူနဲ့ တစ်ဝက်စီ ခွဲဝေရမယ် မင်း သုံးလိုက်တဲ့ ဗိုင်းရပ်စ်က အခြား သီးသန့် အဖွဲ့ဝင် ကျိုးကျန်း ဖန်တီးထားတာ မဟုတ်လား ဒါကြောင့် ဒီ ၂၀၀ အမှတ်အတွက် သူ့ကို တစ်ဝက် ခွဲမပေးသင့်ဘူးလား"
လင်ရှောင်စုမှာ ရင်ထဲတွင် တုန်လှုပ်သွား၏။
နောက်ဆုံးတော့ သူ ရင်းနှီးသည့် နာမည်တစ်ခုကို ကြားလိုက်ရလေ၏။
ကျိုးကျန်း။
သူ 101 အခြေစိုက်စခန်းတွင် တွေ့ခဲ့သည့် ဗိုင်းရပ်စ်များနှင့် ကစားခြင်းမှလွဲ၍ အခြား အရည်အချင်း မရှိသည့် ထိုပိန်ပိန်ပါးပါး လူငယ်လေးပင် ဖြစ်ချေသည်။
‘ဒါဆို ရှင်းယွဲ့က သူ ဖန်တီးထားသည့် ဗိုင်းရပ်စ်ကို သုံးလိုက်တာပေါ့ သီးသန့် အခန်းအရ တစ်ယောက်ယောက်က ဒီဗိုင်းရပ်စ်ကို သုံးပြီး ကြီးမားတဲ့ အောင်မြင်မှု ရရင် အမှတ်ကို ခွဲပေးရမည် အိမ်မှာ ထိုင်နေရင်း အမှတ်တွေက ကောင်းကင်ကနေ ကျလာတာပဲ ဒါက ကိုယ်လက်ထက် ဉာဏ်ကို သုံးသူတွေရဲ့ အခွင့်အရေးလား ဒါက ရှန်လုံရဲ့ ဉာဏပစ္စည်း မူပိုင်ခွင့်လား’
ရှင်းယွဲ့မှာ လုံးဝ ကြောင်သွား၏။
"ဒါ... ဒါဆို... လက်ရှိ ကျွန်မ အမှတ်က... ၉၉၈ ပဲလား"
"အခုမှ မင်း မှန်သွားပြီ"
၈၈ က သူမ ပခုံးကို ပုတ်လိုက်သည်။
"၂ အမှတ်ပဲ လိုတော့တယ် အနာဂတ်က မျှော်လင့်ချက် ရှိပါတယ် ဆက်ကြိုးစားပါ ကျောင်းသူ ရှင်းယွဲ့”
ရှင်းယွဲ့က ကောင်းကင်ကို ကြည့်လိုက် မြေကြီးကို ကြည့်လိုက် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်နှင့် အရာအားလုံးက ဘာကြောင့် မီးခိုးရောင် ဖြစ်နေရသလဲဟု တွေးတောနေမိသည်။
လင်ရှောင်စုက တိတ်ဆိတ်မှုကို ဖြိုခွင်းရန် အသာအယာ ချောင်းဆိုးလိုက်၏။
ရှင်းယွဲ့၏ ဒေါသများက ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး လင်ရှောင်စု၏ နဖူးကို တည့်တည့် လက်ညိုး ထိုးလိုက်သည်။
-"ရှင်သာ ငါ့ကို စေတနာမပါဘဲ လာချော့ကြည့် ရှင်သေအောင် ရိုက်မယ်"
လင်ရှောင်စု ကြောင်သွားလေသည်။
"ငါက ရှင်ကို ချော့မယ်လို့ တစ်ခါမှ ပြောဖူးလို့လား ငါက ခုနက မာနကြီးတဲ့ အမူအရာလေးတွေ ဘယ်ရောက်သွားလဲလို့ မေးမလို့ပါ..."
"ငါ ရှင်ကို ဖျက်ဆီးပစ်မယ်"
ရှင်းယွဲ့က သူ့ကို ကန်ရန် ပြင်လိုက်သည်။
လင်ရှောင်စုက လှည့်၍ ထွက်ပြေးသွားတော့၏။