အခန်း (၆၅) လရောင်အောက်မှ ရှန်လုံ လူငယ်မင်းသား ကျောက်

ဒီညသည် မေလနှောင်းပိုင်း ဖြစ်ချေသည်။

 လခြမ်းသာ ရှိသော်လည်း တောင်တန်းများကြားရှိ လေထုမှာ လတ်ဆတ်နေပြီး လခြမ်းလရောင်က ဇီဝေဗီလာ၏ ငြိမ်းချမ်းမှုကို လင်းလက်လျှက်ရှိနေပေ၏။

 ရုတ်တရက် လရောင်မှာ တိမ်များဖြင့် ဖုံးကွယ်သွား၏။

 မဟုတ်ပေ တိမ်များမဟုတ်ချေ။

 ဧရာမ ပျံသန်းနိုင်သည့် ကားတစ်စီးသည် ဇီဝေဗီလာအပေါ်တွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ပေါ်လာ၏။ အသံတစ်စက်မျှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း မရှိပေ။

 လင်ရှောင်စု၏ မျက်လုံးများ ရုတ်တရက် ပွင့်လာလေ၏။

တိုးညှင်းသော အသံနှင့်အတူ ပျံသန်းနေသည့်ကား၏ အောက်ခြေမှ တံခါးပေါက်တစ်ခု ပွင့်လာပြီး ဧရာမ ပင့်ကူကြီး ရှစ်ကောင် ချက်ချင်း ပြုတ်ကျလာသည်။ ဤပင့်ကူကြီးများမှာ ကမ္ဘာကြီးကိုပင် တုန်လှုပ်သွားစေနိုင်လောက်အောင် ကြီးမားပြီး တစ်ကောင်စီသည် ကားငယ်တစ်စီးအရွယ်အစား ရှိပေသည်။ ၎င်းတို့မှာ အစစ်အမှန် ပင့်ကူများမဟုတ်ဘဲ ပင့်ကူပုံစံ စက်ရုပ်များပင် ဖြစ်ကြ၏။ 

နှစ်ကောင်သည် ခြံဝင်းထဲသို့ အသံမထွက်ဘဲ ဆင်းသက်လိုက်သည်။ 

နှစ်ကောင်သည် အမိုးပေါ်တွင်လည်း အသံမထွက်ဘဲ နားလိုက်လေသည်။

နှစ်ကောင်သည် တောင်စောင်းဘက်တွင်

 တစ်ကောင်က ဘယ်ဘက်

 တစ်ကောင်က ညာဘက်တွင် ရှိနေသည်။

 နှစ်ကောင်သည် သစ်ပင်များကြားတွင် ရှိပြီး ၎င်းတို့၏ တပ်ဆင်ထားသော လက်နက်များမှာ တောင်စောင်းရှိ ပင့်ကူနှစ်ကောင်နှင့်အတူ ဖြတ်သန်း ပစ်ခတ်နိုင်ပေသည်။

 ဇီဝေဗီလာ၏ ပင်မအဆောက်အအုံတွင် မီးများ လင်းလာပြီး အလတ်အရွယ် လူကြီးက တံခါးကို ပြင်းထန်စွာ တွန်းဖွင့်လိုက်သည်။

 ထိုအချိန်တွင် ကောင်းကင်မှ လူသုံးဦး ပြုတ်ကျလာသည်ကို မြင်လိုက်ရ၏။

 အလယ်တွင် သန်မာသော ကိုယ်ခန္ဓာရှိသည့် လူတစ်ဦးရှိပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ ငွေရောင်ဖြင့် တောက်ပနေပေ၏။

 ဘယ်ဘက်တွင် ဆံပင်အရှည်နှင့် မိန်းကလေးတစ်ဦးရှိပြီး အိမ်မက်ထဲမှ နတ်သမီးတစ်ပါးကဲ့သို့ လှပနေပြီး ညာဘက်တွင်မူ အမြဲပြောင်းလဲနေပြီး ဖမ်းဆုပ်ရခက်သော ပုံရိပ်တစ်ခု ရှိကာ မြေပြင်သို့ ပြုတ်ကျလာသယောင် ရှိသော်လည်း လေထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး လေထဲတွင် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေလေတော့သည်။

 ဗီလာပိုင်ရှင်၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် အလွန်ဆိုးရွားသွားလေ၏။

ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း...

 ပိုင်ရှင်သည် အောက်ထပ်သို့ အလျင်အမြန် ဆင်းသွားလိုက်သည်။ 

ဤလူနေအဆောက်အအုံတွင် လူတစ်ဦးကလည်း ပြတင်းပေါက်ဆီသို့ ပြေးသွား၏။

 သူတို့၏ အော်ဟစ်သံသည် ညဉ့်နက်သန်းခေါင်၏ တိတ်ဆိတ်မှုကို ထိုးဖောက်သွားပြီး ၎င်းတို့မှာ ပုံမှန် ဧည့်သည်များသာ ဖြစ်ကြပေသည်။

 ကားပျံထဲမှ လူသုံးဦး ထွက်ပေါ်လာပြီး နှစ်ဦးမှာ ဆင်းသက်လေသည်။

 သူတို့မှာ လင်ရှောင်စု၏ လောင်တောင်မှ အဖော်များဖြစ်သည့် နံပါတ် ၈၈ နှင့် ချန်ယဲ့တို့ ဖြစ်ကြ လေသည်။ လေထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားသည့် နောက်တစ်ဦးမှာမူ ရှင်းယွဲ့ပင် ဖြစ်၏။ သူမသည်လည်း လောင်တောင်မှ အဖော်ပင် ဖြစ်ပေသည်။

ပိုင်ရှင်နှင့် အလတ်အရွယ် အမျိုးသမီးတို့ အောက်ထပ်သို့ ဆင်းလာပြီး နံပါတ် ၈၈ ထံသို့ ပြေးသွားကာ မေးမြန်းလိုက်လေသည်။

 "ခင်ဗျားတို့... ဒီမှာ တည်းဖို့ လာတာလား"

အလွန်ရိုးသးပြီး ကျေးလက်ဆန်သည့် စိတ်ခံစားချက်ကို ပြသနေပေသည်။ 

သူတို့၏ အမူအရာ သူတို့၏ ခပ်တုံးတုံး စံနှုန်းဖြင့် ပြောသည့် ဒေသခံစကားများအထိ သာမန် လယ်ယာလုပ်ငန်းရှင်နှင့် ဘာမှ မခြားနားပေ။ 

နံပါတ် ၈၈ နှင့် ချန်ယဲ့တို့မှာ ပြန်မဖြေဘဲ သူတို့၏ ပခုံးကျော်၍ နောက်သို့ ကြည့်လိုက်၏။

 သူတို့နောက်တွင် လူငယ်တစ်ဦးက လမ်းလျှောက်လာပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

 "သူတို့က ဒီမှာ တည်းဖို့ လာတာမဟုတ်ဘူး သူတို့က ခင်ဗျားတို့ ဗီလာကို အိုးခွက် ပန်းကန်ပါမကျန် သိမ်းဖို့ လာတာ" 

 ထိုအသံမှာ အေးဆေးပေါ့ပါးနေပြီး လင်ရှောင်စု ဖြစ်ကြောင်း သိသာပေသည်။

 စကားပြောပြီးသည်နှင့် သူသည် ထိုနှစ်ဦး၏ နောက်မှ ပတ်လာပြီး သူတို့နှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင် ရပ်လိုက်၏။

"လူငယ်လေး ဒါက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ ငါတို့လို တောသူတောင်သားတွေက ဒီလို ပရိယာယ်တွေကို နားမလည်ဘူး”  

"နားလည်စရာ မလိုပါဘူး အဲဒီအခန်းကို ဖွင့်လိုက် နံရံနောက်က ဝှက်ထားတဲ့ ဂူကို ပြလိုက်ရင် ခင်ဗျားတို့ အကုန် နားလည်သွားလိမ့်မယ်" 

လင်ရှောင်စုက လက်ကို မြှောက်ကာ ဒုတိယထပ်ရှိ အခန်းတစ်ခုကို ညွှန်ပြလိုက်၏။

 ပိုင်ရှင်၏ မျက်ခွံများ ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်သွားပြီး သူညွှန်ပြသည့် နေရာကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ရုတ်တရက် အပြောင်းအလဲ ဖြစ်သွားတော့သည်။

 "ခင်ဗျားတို့ရဲ့ နောက်ဆုံးလက်ကျန်ကိစ္စ ပေါ်သွားပြီဆိုတော့ ဟန်ဆောင်နေစရာ မလိုတော့ဘူး"

 လင်ရှောင်စုက ပြောလိုက်သည်။

 "အညံ့ခံမလား ဒါမှမဟုတ် ခေါင်းမာစွာ ခုခံမလား ရွေးချယ်လိုက်ပါ" 

ပိုင်ရှင်သည် ရုတ်တရက် ခေါင်းမော့လာ၏။

 ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏မျက်လုံးများ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွား၏။ 

သူ၏ မျက်ဆံများမှာ မြွေ၏ မျက်လုံးများကဲ့သို့ ကျဉ်းမြောင်းသွားလေသည်။

 သူ၏လက်သည် ရုတ်တရက် ထိုးထွက်လာပြီး ပထမတွင် ပုံမှန်အတိုင်း ထင်ရသော်လည်း မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ထိုလက်မှာ ငွေရောင် အကြေးခွံများနှင့် လျှို့ဝှက်အကွက်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားကာ လက်သည်းများမှာ ဓားများကဲ့သို့ ရုတ်တရက် ထွက်လာပြီး လင်ရှောင်စု၏ လည်ပင်းကို ရုတ်တရက် ထိုးစိုက်လိုက်လေသည်။

 ဤအမြန်နှုန်းနှင့် ထူးဆန်းမှုမှာ လူသားထက် ကျော်လွန်နေပေသည်။

သို့သော် ချန်ယဲ့၏ အကြည့်များမှာ အေးစက်သွားပြီး သူမ၏လက်ချောင်းက သူ့လက်နှင့် ဖြတ်သန်း ထိတွေ့လိုက်သည်။

 သူ၏လက်သည် လင်ရှောင်စု၏ လည်ပင်းမှ သုံးလက်မသာ လိုတော့ပေသည်။

 ချန်ယဲ့၏ လက်ချောင်းမှာ ပိုင်ရှင်၏ နဖူးကို ထိမိသွား၏။

 ဤထိတွေ့မှုမှာ ပြိုးပြိုးပြက်ပြက် တောက်ပနေသော ပြဒါးပေါ်သို့ မှင်တစ်စက် ကျလာသကဲ့သို့ပင်။

 ပိုင်ရှင်၏ မျက်နှာပေါ်မှ ငွေရောင်ပုံစံမှာ ပေါ်လာစသာ ရှိသေးပြီး အပြည့်အဝ မဆက်စပ် ရသေးခင်မှာပင် ဤမှင်စက်ကြောင့် ပြတ်တောက်သွား၏။

 မှင်များ ပြန့်နှံ့သွားပြီး ငွေရောင်ပုံစံများ ပျော်ဝင်သွားသည်။

 ပိုင်ရှင်သည် မျက်လုံးများကို ပြူးကျယ်လျက် ချန်ယဲ့၏ လေထဲတွင် လွင့်နေသော ဆံပင်များကို အံ့အားသင့်စွာ စိုက်ကြည့်နေ၏။ 

သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ဝေဝါးမှုများ ပြည့်နှက်နေလေသည်။

 ဤသည်မှာ ချန်ယဲ့၏ အဆိပ်ပင် ဖြစ်ပြီး စိတ်ကူးလိုက်သည်နှင့် သတ်ဖြတ်ခြင်း သို့မဟုတ် ချုပ်နှောင်ခြင်းကို ပြုလုပ်နိုင်ပေသည်။

 လက်ထိတ်ခတ်ခြင်းထက် ပို၍ ထိရောက်သည်။

ရှေ့မှ အလင်းရောင်မှာ မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် ဖြစ်နေသည်။

 အမျိုးသမီးတစ်ဦးက လေထဲသို့ ခုန်ပျံသွားပြီး သူမ၏လှုပ်ရှားမှုမှာ ကြောင်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ပေါ့ပါး သွက်လက်လှပေသည်။

 ချန်ယဲ့၏ ဆံပင်ရှည်များ ရုတ်တရက် တက်လာပြီး သူမခေါင်းအထက်ရှိ နေရာကို ပိတ်ဆို့လိုက်၏။

 အမျိုးသမီးမှာ တိုက်မိတော့မည့်အချိန်တွင် ရုတ်တရက် သူမ၏ ပုံစံမှာ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားပြီး နောက်ကွယ်ရှိ နံရံတွင် ကပ်သွားကာ နောက်တစ်ခဏမှာပင် သူမသည် ဆန့်တန်းလိုက်ပြီး အမိုးပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် တက်သွားလိုက်လေ၏။

 ဤလုပ်ရပ်မှာ တကယ့်ကြောင်တစ်ကောင်နှင့် မခြားနားပေ။

 မဟုတ်သေးချေ။

 တကယ့်ကြောင်ထက် အဆတစ်ရာ သို့မဟုတ် ရာပေါင်းများစွာ ပို၍ သွက်လက်၏။

 မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် အမျိုးသမီးသည် အမိုးသို့ ရောက်သွားပြီး အလွန် တိတ်ဆိတ် လျှက်ရှိနေသည်။

အောက်ရှိလူအုပ်ကို သူမသည် ကြောင်ရိုင်းတစ်ကောင်ကဲ့သို့ မျက်လုံးမျိုး ပြသလိုက်သည့်အချိန်တွင် ရုတ်တရက် ပုံရိပ်တစ်ခုမှာ ဘယ်ကနေ ဘယ်လို ပေါ်လာမှန်းမသိ ပေါ်လာလေတော့သည်။

 ဘုန်း 

ခြေထောက်တစ်ခုက အမျိုးသမီး၏ ခေါင်းပေါ်သို့ အားဖြင့် နင်းချလိုက်၏။

 အမျိုးသမီးမှာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး အမိုးပေါ်မှ ပြုတ်ကျသွားလေသည်။

 သုံးထပ်အမိုးပေါ်မှ လေထဲတွင် လှည့်ပတ်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လေးဖက်ထောက်၍ ပေါ့ပါးစွာ ဆင်းသက်လိုက်သည်။

 ဝှစ်

 နံပါတ် ၈၈ သည် ရှေ့သို့ တိုးလာပြီး လက်ကို မြှောက်ကာ အပ်ကို ပစ်လိုက်လေသည်။

 ထက်မြက်သော အပ်မှာ သူမ၏ နားထဲသို့ တိကျစွာပင် စိုက်ဝင်သွားလေသည်။

 အမျိုးသမီး၏ မျက်လုံးထဲရှိ ထူးဆန်းသော အစိမ်းရောင် အလင်းတန်းမှာ တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန် သွားပြီး သာမန် အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ ပုံစံသို့ ပြန်ရောက်သွားကာ လဲကျသွား၏။

ဘုန်း 

ဗီလာ၏ ပြတင်းပေါက်တစ်ခု ကွဲသွားသည်။

 ဝှစ်

 နောက်ထပ် ပြတင်းပေါက်တစ်ခု ပွင့်သွားပြီး ပုံရိပ်တစ်ခုက တောင်စောင်းဆီသို့ ပြေးသွား လိုက်သည်။

 ချန်ယဲ့သည် လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး လင်ရှောင်စုထံသို့ လက်နက်ငယ်တစ်ခု ပစ်ပေး လိုက်လေသည်။

 သူမကိုယ်တိုင်လည်း ခြေဖျားကို ထောက်၍ အမှောင်ထုထဲသို့ ခုန်ဆင်းသွား၏။

 ဟစ်

သူမ၏ ဘယ်ဘက်လက်ကို လှည့်လိုက်ရင်း ဓားမြှောင်တစ်ချောင်းက အမှောင်ထုထဲမှ ပုံရိပ်တစ်ခု၏ နားထင်ကို ထိုးဖောက်သွားလေသည်။

 လင်ရှောင်စု၏ လက်မှာ မြောက်တက်လာပြီး လက်နက်ငယ်ကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်လေသည်။

 ဒိုင်း

 ကျည်ဆံသည် ပြောင်းဝမှ ထွက်သွား၏။ 

ကျည်ဆံသည် ရှေ့ရှိ ဧည့်ခန်းကို ရည်ရွယ်ပြီး ကျည်ဆံပစ်သည့်အချိန်တွင် ထိုအခန်းမှာ ထူးခြားမှု မရှိပေ။ 

သို့သော် ကျည်ဆံက လေကို ထိုးဖောက်သွားသည့်အချိန်တွင် ဧည့်ခန်း၏ မှန်ပြတင်းပေါက်တစ်ခု ကွဲသွားပြီး အတွင်းထဲမှ ပုံရိပ်တစ်ခုက အနက်ရောင် ဓားမြှောင်ကို ကိုင်လျက် ထွက်ပေါ်လာ၏။

 ဤခုန်ထွက်မှုမှာ လင်ရှောင်စု ပစ်လိုက်သည့် ကျည်ဆံနှင့် တိကျစွာ ထိမိသွားပြီး မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားသို့ တည့်တည့် ထိမှန်သွားပေသည်။

 ဤလူမှာ တစ်နေ့လုံး စမတ်ဖုန်းနှင့် ကစားနေသည့် လူငယ်လေးပင် ဖြစ်ချေသည်။

 သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ပြူးကျယ်နေပြီး မျက်နှာမှာ မယုံနိုင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ဘုတ် 

သူ မြေပေါ်သို့ လဲကျသွားပြီး လှုပ်ရှားမှု မရှိတော့ပေ။

"ရှောင်စု အမြဲတမ်း ရဲရင့်နေတာပဲ"

 အထက်မှ အသံတစ်ခု ထွက်လာပြီး ခန္ဓာကိုယ်နှစ်ခု ပြုတ်ကျလာသည့် အသံလည်း ကြားလိုက်ရ၏။

 ဟုတ်ပါသည်

ညအိပ်ဝတ်စုံ ဝတ်ထားသည့် အလတ်အရွယ် လူကြီးတစ်ဦး ဘေးသို့ ပြုတ်ကျလာပြီး သူ့ဗိုက်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လာသူမှာ အံ့အားသင့်စရာကောင်းလောက်အောင် ရှင်းယွဲ့ ဖြစ်နေလေသည်။

 လင်ရှောင်စုသည် မှတ်ဉာဏ်ထဲမှ ရင်းနှီးပြီး တောက်ပနေသော မျက်နှာကို စိုက်ကြည့်ရင်း သွားများ အနည်းငယ် ကျင်သွားပေသည်။

 သုံးထပ်အမြင့်မှ ခုန်ချလာတာ မထူးဆန်းပေမဲ့ ထူးဆန်းတာကတော့ မျိုးရိုးဗီဇပြုပြင်ထားသူ တစ်ဦးကို ခြေနင်းခုံအဖြစ် အသုံးပြုလိုက်ခြင်းပင်။

 သူမသည် အထိအခိုက်မရှိ ဆင်းသက်နိုင်ခဲ့သော်လည်း ကူရှင်အဖြစ် အသုံးပြုခံရသူမှာမူ နင်းချေခံရပြီး ပါးစပ်ဟောင်းလောင်းနှင့် ဖြစ်သွား၏။

 အကယ်၍  မှားယွင်းမှု မရှိပါက သူသည် ရှင်းယွဲ့၏ဘိုးဘေးများကို ကျိန်ဆဲချင်နေမှာ အသေအချာပင်။

ဧည့်ခန်းအတွင်းတွင် တကယ့်ကို ထိတ်လန့်မှုများ ဖြစ်ပွားလျှက်ရှိနေ၏။

 အော်ဟစ်သံများက ညဉ့်နက်သန်းခေါင်၏ ကောင်းကင်ကို ထိုးဖောက်သွားသည်။

 ဝှစ် 

ခြံဝင်းထဲရှိ ဧရာမ ပင့်ကူကြီး နှစ်ကောင်မှာ လေထဲသို့ ခုန်တက်သွားပြီး ဗီလာ၏ ပြတင်းပေါက် အပြင်ဘက်တွင် တွယ်ကပ်နေကာ အာဏာရှိသော အီလက်ထရောနစ် အသံဖြင့် ကြေညာလိုက် သည်။

 "ရဲတပ်ဖွဲ့ရဲ့ စစ်ဆင်ရေး အားလုံး နေရာမှာပဲ နေကြပါ"

"အာ..." 

တစ်ယောက်ယောက်က အော်ဟစ်လိုက်သော်လည်း ရုတ်တရက် အသံမှာ ရပ်တန့်သွားလေသည်။

 "မိန်းမ သတိလစ်မသွားနဲ့ ဒါ ရဲတပ်ဖွဲ့ရဲ့ စစ်ဆင်ရေးလို့ ပြောထားတယ်လေ..." 

"ယောင်္ကျား ယောင်္ကျား ရှင် ဘာဖြစ်သွားတာလဲ"

 ချက်ချင်းပင် ဗီလာသည် ရှုပ်ထွေးသွားလေ၏။

 ရဲတပ်ဖွဲ့၏ စစ်ဆင်ရေး ဖြစ်ကြောင်း ကြေငြာလိုက် သော်လည်း ဧရာမ ပင့်ကူကြီးများက ပြတင်းပေါက်ကို စောင့်ကြည့်နေပြီး သွေးနီရောင် မျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်ကာ လူ့အသံဖြင့် စကားပြောနေပါက ကြောက်လန့်မှာ မဟုတ်ဘူးပေလော။

တိုက်ပွဲမှာ ခဏတာသာ ကြာမြင့်လိုက်လေသည်။

 ရှင်းယွဲ့က နှစ်ယောက်ကို ရှင်းပစ်လိုက်ပြီး ၈၈ က သုံးယောက်ကို အဆုံးသတ်လိုက်၏။

 ချန်ယဲ့က နှစ်ယောက်ကို ရှင်းပစ်လိုက်ပြီး လင်ရှောင်စုက တစ်ယောက်ကို ပစ်ခတ်လိုက်သည်။

 ရုတ်တရက် သူ၏အကြည့်များက တက်လာပြီး သစ်ပင်ထိပ်ဖျားသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

 သူတို့ကို မြင်လိုက်သည်နှင့် သူ၏ သေနတ်က လိုက်သွားလေတော့သည်။

 ပစ်ခတ်သံ ထွက်ပေါ်လာ၏။

 သူ၏ "ကောင်းကင်တာအို ဉာဏ်ပညာမျက်လုံး" အောက်တွင် သူသည် ပုံရိပ်တစ်ခု အလွန် သွက်လက်စွာ လှိမ့်သွားပြီး ကျည်ဆံကို ရှောင်ကာ သစ်ပင်ကြီးနောက်သို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လိုက်ရလေသည်။

 စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်းမှာပင် ထိုပုံရိပ်သည် တောင်စောင်းသို့ ရောက်သွား၏။

 တောင်စောင်းတွင် ပင့်ကူကြီး နှစ်ကောင်ရှိပြီး ၎င်းတို့၏ မျက်လုံးများမှာ အနီရောင် တောက်ပနေသည်။ 

သို့သော် ထိုပုံရိပ်သည် ပင့်ကူတို့၏ စောင့်ကြည့်မှု အပေါက်အကြားကို အခွင့်ကောင်းယူလိုက် ပုံရလေသည်။

 မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူသည် ပင့်ကူတို့၏ ပိတ်ဆို့မှုကို ရှောင်တိမ်းသွားနိုင်ခဲ့သည်။

ညဉ့်အချိန်၏ အကာအကွယ်အောက်တွင် သူ၏အမြန်နှုန်းမှာ ကျားသစ်တစ်ကောင်ထက် ပိုမြန်နေသည်။ 

လင်ရှောင်စုသည် သူ၏ စွမ်းအားကို ခြေထောက်ဆီသို့ စုစည်းလိုက်ပြီး သူကိုယ်တိုင်ပင် သေချာမသိသေးသော ရှေးဟောင်းကိုယ်ခံပညာ၏ ပေါ့ပါးမှုစွမ်းရည်ကို ထုတ်ဖော်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

 ရုတ်တရက် သူ၏မျက်စိရှေ့တွင် မယုံနိုင်စရာ မြင်ကွင်းတစ်ခု ပေါ်လာလေတော့သည်။

 တောင်စောင်း၏ အခြားတစ်ဖက်တွင် အဖြူရောင် ဝတ်ဆင်ထားသည့် ပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာ၏။

 သူ ပထမဆုံး ပေါ်လာချိန်တွင် ဤ "ကျားသစ်လိုလူ" နှင့် ဆယ်မီတာခန့် ဝေးကွာနေသည်။

 သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင် သူသည် "ထိုကျားသစ်လိုလူ"၏ ဘေးတွင် ရပ်နေနှင့်ပြီ ဖြစ်သည်။

ရွှပ်

 ဓားမြှောင်သည် ညဉ့်ကို ထိုးဖောက်သွားပြီး "ကျားသစ်" ၏ ခေါင်းမှာ လေထဲတွင် ပြတ်ထွက်သွား၏။

 သူ၏ နှင်းကဲ့သို့ ဖြူစင်သော အဝတ်အစားပေါ်သို့ သွေးများ မစွန်းထင်းခင်မှာပင် သူသည် နောက်တစ်ခါ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး နောက်တစ်ခဏတွင် ခြံစည်းရိုးပေါ်၌ ပေါ်လာပြန်သည်။

 ထိုအချိန်တွင် လတ်ဆတ်သော သွေးများမှာ မြေပြင်ကိုပင် မထိသေးပေ။

 လင်ရှောင်စု၏ နှလုံးသားမှာ တဒုတ်ဒုတ် ခုန်နေ၏။

 ဤမျှ မြန်ဆန်သော အမြန်နှုန်းမှာ သူ၏ ကောင်းကင်တာအို ဉာဏ်ပညာမျက်လုံးဖြင့်ပင် လိုက်မမီနိုင်ပေ။

 ဤသူမှာ ဘယ်သူနည်း။

လင်ရှောင်စုတို့ဘက်မှ ဖြစ်ကြောင်းမှာ သေချာပေသည်။

 သို့သော် သူသည် ရှန်လုံ အဖွဲ့ဝင်များကြားတွင် အလွန်ထူးဆန်းနေပေသည်။

 ရှန်လုံ အဖွဲ့ဝင်များသည် ရှန်လုံချပ်ဝတ်ကို ဝတ်ဆင်လေ့ရှိကြပြီး သို့မဟုတ် သာမန်အဝတ် အစားဖြင့် အသွင်ယူလေ့ရှိကြကာ မည်သည့်စတိုင်ဖြစ်ပါစေ တိုက်ပွဲတွင် အထောက်အကူပြုရန် အခြေခံမူလသဘောတရား ရှိကြလေသည်။

 ဥပမာအားဖြင့် ညဘက်တွင် သူတို့၏ အဝတ်အစားများမှာ အနက်ရောင် ဖြစ်ကြပြီး သူတို့၏ အဝတ်အစားများမှာ မလိုအပ်သော အမှားများကို ရှောင်ရှားရန် ကိုယ်ခန္ဓာနှင့် အံဝင်ခွင်ကျ ဖြစ်ကြ၏။

သို့သော် ဤလူမှာမူ ကွဲပြားနေပေသည်။

 သူသည် နှင်းကဲ့သို့ ဖြူစင်သော ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး အင်္ကျီနှင့် ဘောင်းဘီမှာ ဖြူစင်နေကာ အတွင်းတွင်မူ ထူးခြားစွာ တောက်ပနေသော ခရမ်းရောင် အင်္ကျီကို ဝတ်ထားပြီး ဖိနပ်မှာလည်း အဖြူရောင် သားရေဖိနပ် ဖြစ်၏။

 ဝတ်စုံ၏ ကြယ်သီးများမှာ ဖြုတ်ထားပြီး တောက်ပနေသော ရွှေရောင် ခါးပတ်ခေါင်းတစ်ခုကို မြင်နေရ၏။ မှားယွင်းမှု မရှိပါက အဲဒါက တစ်ကမ္ဘာလုံးတွင် ကန့်သတ်ထုတ်လုပ်ထားသည့် LV ခါးပတ်တစ်ခု ဖြစ်ပြီး တစ်ခုလျှင် တစ်သန်း တန်ဖိုးရှိကာ ဝယ်ယူရန်အတွက် တစ်သန်းကျော် သုံးစွဲနိုင်သူမှသာ အရည်အချင်း ပြည့်မီပေသည်။

ဤသည်မှာ အထူးစစ်ဆင်ရေးအတွက် အဝတ်အစားတစ်ခုလား။

 ၎င်းမှာ အဆင့်မြင့် လူချမ်းသာ ဒုတိယမျိုးဆက်၏ ပုံစံမျိုး ဖြစ်ပြီး အနည်းငယ် ဝမ်းနည်းသယောင် ပုံစံမျိုး မျက်ခုံးနှင့် ဆံပင်များကို အလွန်သေသပ်စွာ ပြုပြင်ထားကာ လင်ရှောင်စု မှားယွင်းမှု မရှိပါက အမှုန့်များ လိမ်းထားခြင်းမှာ သေချာပေသည်။

 လူငယ်သည် လင်ရှောင်စုကို စိုက်ကြည့်ရင်း မေးလိုက်သည်။

"ခင်ဗျားက လင်ရှောင်ဆဲ  လား"

လင်ရှောင်ဆဲ သူ စကားလုံးကို ဝါးမျိုနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ လင်ရှောင်စုကို တစ်စုံတစ်ယောက်က ခေါ်သည့် နာမည်ပြောင်ကြောင့် လမ်းမှားသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

လင်ရှောင်စုက ပြန်မေးလိုက်လေသည်။

 "ခင်ဗျားကရော ဘယ်သူလဲ" 

 "ကျွန်တော်က ကျောက်ကျန်း ပါ” 

 ရှင်းယွဲ့က ကြားဖြတ်၍

 "သူက လူငယ်မင်းသား ကျောက် လို့ ခေါ်တယ် 'ကျောက်က အကုန်ရှင်းပေးမယ်' ဆိုတဲ့ လူငယ်မင်းသား ကျောက်လေ” 

 ကျောက်ကျန်းသည် သူ၏ဆံပင်ကို ဂရုတစိုက် ထိလိုက်ရင်း 

"အဲဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ ငယ်ရွယ်နုပျိုချိန်က ပေါ့ဆမှုပါ ရှင်းယွဲ့ မင်းက ငါ့ကို နောက်ပြောင်ပြီးပြီပဲ အဲဒီ ရှက်စရာကောင်းတဲ့ အချိန်တွေကို အလွှတ်ပေးလို့ မရဘူးလား"

 "မင်းကို နောက်ပြောင်တယ်ဆိုတာ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ ငါ မင်းနဲ့အတူ အာကာသပြပွဲကို တစ်ခါသွားပြီး 'ကျောက်က အကုန်ရှင်းပေးမယ်' လို့ အော်လိုက်တာ မဟုတ်ဘူးလား"

 ရှင်းယွဲ့က ထပ်အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။

"အဲဒီမှာ ဘာရှက်စရာ ရှိလို့လဲ မင်း နိုက်ကလပ်တွေမှာ အမြဲ လုပ်နေကျ အလုပ် မဟုတ်ဘူးလား" 

"အစ်မရယ် အဲဒါက အာကာသပြပွဲလေ 'ခေါင်းပေါ်မှာ အဝတ်စတစ်ခု တင်ထားရင် ကျွန်တော်ဟာ ကမ္ဘာ့အချမ်းသာဆုံးပဲ' လို့ ပြောတဲ့ မင်းသား ရာဘိုတောင်မှ အော်ဒါတွေကို အလွယ်တကူ မတင်ရဲဘူး မင်းက အော်လိုက်တော့ လူတွေက မြင်းထက်တောင် ပိုမြန်အောင် ပြေးသွားကြတယ် ငါ့ကို လေထဲမှာ စုတ်ပြတ်သတ်အောင် ထားခဲ့ကြတယ် ငါ့အဖေတောင် သူ့သူငယ်ချင်းတွေကြားမှာ တစ်နှစ်ကျော်လောက် အပြောင်ခံရတယ်..."

ကျောက်ကျန်းသည် တစ်ဖန် စိတ်ဓာတ်ကျခြင်းထဲသို့ နစ်မြုပ်သွားလေသည်။ 

လင်ရှောင်စု၏ စိတ်ထဲတွင် အဆုံးမရှိသော ခံစားချက်များ ပြည့်နှက်နေ၏။

 'ကျောက်က အကုန်ရှင်းပေးမယ်' သူတောင် ဒီစကားစုကို ကြားဖူးထားသည်။

 ၎င်းမှာ ဂျန်နန်အုပ်စု၏ တည်ထောင်သူ၏ တစ်ဦးတည်းသော အမွေခံကို ရည်ညွှန်းခြင်း ဖြစ်ပြီး အလွန်အမင်း ချမ်းသာကာ နိုက်ကလပ်တိုင်းတွင် ပျော်ပွဲစားမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေသူပင် ဖြစ်၏။

 ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ သူ မူးသွားရင် ဘေလ်အားလုံးကို သူ ရှင်းပေးသောကြောင့် ဖြစ်ချေသည်။

 နိုက်ကလပ်တွေက စျေးပေါတယ်လို့ ထင်မှတ်နေပြီး ပုလင်းတစ်လုံးကို သောင်းဂဏန်းလောက် ရှိနိုင်ကာ သူ အများဆုံး သုံးခဲ့တဲ့ ပမာဏမှာ တစ်ကြိမ်တည်းနှင့် ခုနစ်သန်း ဖြစ်ပြီး နောက်တစ်နေ့ မနက်မှာ နိုးလာတော့လည်း ဘာမှ မဖြစ်သလိုပဲ ပေးဆပ်သွားခဲ့လေသည်။

 လင်ရှောင်စု ဒီဒဏ္ဍာရီကို ပထမဆုံး ကြားဖူးတဲ့အချိန်က ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ်လိုပဲ သတ်မှတ်ခဲ့မိသည်။

 သူ၏ အဆောင်နေ သူငယ်ချင်းတွေက တစ်ညလုံး တွေးတောခဲ့ပြီး အဆုံးသတ်က 

 ‘ချမ်းသာသူတွေရဲ့ ကမ္ဘာကို ဆင်းရဲသားတွေ ဘယ်တော့မှ နားမလည်နိုင်ဘူး’ 

သည်ဒဏ္ဍာရီလာ ပုဂ္ဂိုလ်မှာ အခု သူ့ရှေ့တွင် ရပ်နေ၏။ 

အလွန်တရာ မယုံနိုင်စရာကောင်းသော နည်းလမ်းဖြင့် ဖြစ်လေတော့သည်။