အခန်း (၄၂) - မြွေကိုတွင်းမှ ထုတ်ခြင်း

"မှန်တယ် ရှေ့မှာ ခိုင်လုံတဲ့ အထောက်အထားတွေ ရှိနေပေမဲ့ သူမက အဆိပ်တွေကို အလွယ်တကူ ထည့်နေတာကို ဖမ်းမိလိုက်တယ် ဒါပေမဲ့ သူမရဲ့ အကွက်ရွှေ့မှုတွေကို တိုက်ရိုက် သက်သေပြနိုင်တဲ့သူ တစ်ယောက်မှ မရှိဘူး သူမက ဥပဒေရဲ့ ကျော့ကွင်းကနေ လွတ်မြောက်ဖို့ ကြိုးစားနေတာ ဥပဒေရဲ့ ကွန်ရက်ထဲကနေ လွတ်မယ်လို့ တွေးနေတာကတော့ စိတ်ကူးယဉ် အိပ်မက်တစ်ခုပါပဲ တစ်နေ့မဟုတ် တစ်နေ့ သူမရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ သရုပ်မှန်ကို ငါ ဖော်ထုတ်ပြမယ်"

မြောင်ရိုလန်က မေးလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် ဘာဆက်လုပ်မလဲ သူမရဲ့ အမှုအတွက်ဆိုရင် ထောင်ဒဏ် ဘယ်နှစ်နှစ်လောက် ကျခံရမှာလဲ"

"ထောင်ဒဏ်လား အဲဒါက တခြား အခြေအနေတစ်ခုပါ သူမရဲ့ အမှုမှာ အဆိပ်ခတ်တဲ့ လုပ်ရပ်ကို အတည်ပြုနိုင်ရင်တောင် သူမကို ပြစ်ဒဏ်ပေးဖို့ တော်တော်လေး ခက်ခဲတယ် အနီးစပ်ဆုံး စွပ်စွဲချက် သုံးခုကတော့ အဆိပ်ခတ်မှု လူထုဘေးအန္တရာယ် ဖြစ်စေမှုနဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ နာကျင်စေမှုတို့ ဖြစ်တယ် ဒါပေမဲ့ အသေးစိတ် စစ်ဆေးကြည့်ရင်တော့ တစ်ခုမှ မခိုင်လုံဘူး..."

အဆိပ်ခတ်မှုအတွက် ဥပဒေအရ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်မှာ ရေအရင်းအမြစ်များ၊ အစားအစာ သို့မဟုတ် သောက်ရေကန်များကဲ့သို့သော လူထုအရင်းအမြစ်များကို အဆိပ်သင့်စေခြင်းသာ ဖြစ်လေသည်။

သို့သော် သူမက အဆိပ်ကို သူမရဲ့ "အဲဒီနေရာ" မှာ သုတ်လိမ်းခဲ့တာ ဖြစ်ပြီး၊ အဲဒီနေရာမှာ စိုစွတ်မှု ရှိတာတော့ သေချာပေမယ့် ကောင်းကင်ဘုံကိုပဲ မေးကြည့်ပါစေဦး အဲဒါက လူထုသောက်ရေပန်း မဟုတ်ပေ။

လူထုဘေးအန္တရာယ် ဖြစ်စေမှုဆိုတာက ပိုပြီးတောင် ဝေးကွာနေပါသေး၏။

သူမရဲ့ "အဲဒီအစိတ်အပိုင်း" က ဘယ်လိုပဲ ကြည့်ကြည့် "လူထု" ဆိုတဲ့ စကားလုံးနဲ့ မသက်ဆိုင်ချေ။

ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ နာကျင်စေမှုကတော့ နည်းနည်း ပဟေဠိဆန်နေတယ်။ ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ နာကျင်စေမှုမှာ နာကျင်စေရမည့် တိကျတဲ့ ပစ်မှတ် ရှိရမည်ဖြစ်ပြီး အကယ်၍ သူမက သူမရဲ့ "အဲဒီအစိတ်အပိုင်း"မှာ အဆိပ်သုတ်ပြီး ဝမ်ချန်းဖကို နာကျင်စေဖို့ ရည်ရွယ်ခဲ့တာဆိုရင် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ နာကျင်စေမှုလို့ ငြင်းခုံလို့ ရနိုင်ပေ၏။

ဒါပေမဲ့ ဒီအဆိပ်ရဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ အချက်ကတော့ ဝမ်ချန်းဖကို မထိခိုက်စေဘဲ သူ့ရဲ့ "အရာ" ကို အသုံးပြုပြီး တခြား အမျိုးသမီးတွေကိုသာ ထိခိုက်စေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

တစ်ခွန်းတည်း ပြောရရင် ခေတ်တွေ တိုးတက်လာတာနဲ့အမျှ ရာဇဝတ်မှု ကျူးလွန်တဲ့ နည်းလမ်းတွေက ပိုမို ဆန်းပြားလာပြီး ဟောင်းနွမ်းနေတဲ့ ဥပဒေ ပြဋ္ဌာန်းချက်တွေကတော့ ရာဇဝတ်မှု ပုံစံသစ်တွေအတွက် မလုံလောက်တော့ပေ။

ခေတ်နဲ့အညီ လိုက်လျောညီထွေ ဖြစ်အောင် လုပ်ဖို့ လိုအပ်နေပြီ ဖြစ်ပေသည်။

အမျိုးသမီးနှစ်ဦးမှာ ထိုအခြေအနေကို ဆန်းစစ်ရင်း သက်ပြင်းချလိုက်ကြသည်။

လင်ရှောင်စုက သူတို့ဘေးမှာ ထိုင်ပြီး ပြုံးနေ၏။

မြောင်ရိုလန် တိုးတက်လာတာကို ကြည့်ရတာ သူ သဘောကျလေသည်။

သူတို့ ဆိုင်လေးကို လောလောဆယ် သူတို့ ကိုင်တွယ်နိုင်ကြပေမဲ့ သူ အမြဲတမ်း တွဲနေလို့ မဖြစ်နိုင်ပေ။

မြောင်ရိုလန်လည်း နောက်ဆုံးတော့ ကိုယ်တိုင် လမ်းလျှောက်တတ်ဖို့ လိုအပ်ပြီးလက်ရှိ အခြေအနေ အရ သူမမှာ အလွန် မြန်ဆန်စွာ တိုးတက်နေလေသည်။

"ဟေ့ စုံထောက်လင် ဘာမှမပြောတော့ဘူးလား ကျွန်မတို့ လမ်းပိတ်နေသလိုပဲ"

ကျိုးမေက ပြောသည်။

လင်ရှောင်စုက ရယ်မောလိုက်သည်။

"လမ်းပိတ်နေမှန်း သိရက်နဲ့ ဘာလို့ ခေါင်းနဲ့ တိုက်နေသေးတာလဲ အဲဒါ မိုက်မဲရာ မရောက်ဘူးလား တကယ်တော့ လမ်းပိတ်နေပြီဆိုရင် အဉာဏ်အရှိဆုံး လုပ်ရပ်က လမ်းကြောင်း ပြောင်းဖို့ပါပဲ"

"လမ်းကြောင်း ပြောင်းရမယ် ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ"

"ကျွန်တော် မေးခွန်း နှစ်ခုကို စဉ်းစားနေတယ် ပထမအချက်က P39 ဟာ အမျိုးသမီးတွေကို ထိခိုက်စေဖို့ ရည်ရွယ်တာဆိုရင် ဘာလို့ အဲဒီအမျိုးသမီးကိုယ်တိုင် ထိခိုက်မှု မရှိတာလဲ"

ကျိုးမေ၏ မျက်လုံးများမှာ အလွန် ထူးဆန်းနေသည်။

"ကျွန်မ ဒီအမျိုးသမီးရဲ့ စစ်ဆေးမှု ရလဒ်တွေကို ရှင့်ကို ဘယ်တုန်းကမှ မပြောခဲ့ပါဘူး သူမမှာ ထိခိုက်မှု မရှိတာကို ရှင် ဘယ်လိုသိတာလဲ မှန်ပြတင်းပေါက်ကနေ ကြည့်ပြီး အသေးစိတ်အချက်အလက်တွေကို အကုန်မြင်တာလား ရှင် တကယ်ပဲ နတ်မျက်စိ ပိုင်ဆိုင်ထားတာပဲ"

အဟွတ်...

လင်ရှောင်စု၏ လည်ချောင်းမှာ ယားယံသွားလေသည်။

‘ဘာတွေကို အဓိပ္ပာယ်သက်ရောက်အောင် ပြောနေတာလဲ အသေးစိတ်အချက်အလက်တွေကို လိုက်ကြည့်နေတာကို...’

ကျိုးမေက အသာအယာ ပြုံးပြီး ဖြေလိုက်သည်။

"ဒီအမျိုးသမီးရဲ့ သွေးထဲမှာ ဟန့်တားပေးတဲ့ ဓာတ်ပစ္စည်း ပါဝင်နေတယ် ဒါက သူမရဲ့ မျိုးရိုးဗီဇထဲက သဘာဝ ခုခံအားကောင်းနေတာလား ဒါမှမဟုတ် သူမက ကြိုတင်ပြီး ဖြေဆေးစားထားတာလား ဟုတ်ပါတယ် ကျွန်မတို့က နောက်ပိုင်း ဖြစ်နိုင်ခြေကို ပိုအားသန်တယ် ဒါပေမဲ့ လောလောဆယ်တော့ သူမက ငြင်းနေဆဲပါပဲ"

လင်ရှောင်စုက ဆက်လက်ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"လူ့ခန္ဓာကိုယ်က တကယ်ကို စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းပါတယ် သဘာဝ ခုခံအားကောင်းတာ ဖြစ်နိုင်ပေမဲ့ ဒီလောက် ဖြစ်နိုင်ခြေ နည်းတဲ့ အဖြစ်အပျက်မျိုး သူမဆီမှာ ရုတ်တရက် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် မယုံဘူး ဒါကြောင့် သူမ ကြိုတင်ပြီး ဖြေဆေးစားထားတာပဲ ဖြစ်ရမယေ ဒါဆိုရင် မေးခွန်းသစ်တစ်ခု ထွက်လာပြီ... ခုနက ပြောခဲ့သလိုပဲ ဒီအဆိပ်က ရဲတပ်ဖွဲ့ရဲ့ အချက်အလက် စုစည်းမှုထဲကို အခုမှ ထည့်သွင်းလိုက်တာ သီအိုရီအရဆိုရင် ဈေးကွက်ထဲမှာ ဖြေဆေး ရှာဖို့ ခက်ခဲတယ် သူမရဲ့ ဆေးက ဘယ်က ရတာလဲ"

ကျိုးမေမှာ အံ့အားသင့်သွားလေသည်။...

လင်ရှောင်စုက ထပ်ပြောပြန်လေသည်။

"ပြီးတော့ ဒုတိယမေးခွန်းက P39 ဟာ အမျိုးသားတွေကို တကယ်ပဲ ထိခိုက်မှု မရှိတာလား"

ကျိုးမေက ပြောသည်၏။

"လက်ရှိ ဆန်းစစ်ချက်တွေအရ P39 ဟာ အမျိုးသမီးတွေမှာသာ ရှိတဲ့ ခရိုမိုဆုန်းတွေနဲ့ပဲ ဓာတ်ပြုတယ် ဘာ... ဘာတွေ တွေးနေတာလဲ"

"အချက်အလက်တွေအရ ဝမ်ချန်းဖက ၄၉ နှစ် ရှိပြီ ၄၉ နှစ်အရွယ် အမျိုးသား တစ်ယောက်အနေနဲ့ စည်းကမ်းရှိပြီး ပျော်ပါးခြင်း မရှိဘူးဆိုရင် တစ်ပတ်ကို တစ်ကြိမ်လောက်ပဲ လိင်ကိစ္စ ရှိလိမ့်မယ် ဒါပေမဲ့ ဝမ်ချန်းဖက အဲဒီလိုလူမျိုး မဟုတ်ဘူး သူ့ရဲ့ မယားငယ်တွေက အများကြီးပဲ ပုံမှန်အားဖြင့်ဆိုရင် သူ ပင်ပန်းနေလောက်ပြီ ဒါပေမဲ့ ဒီလူက အတော်ကို သန်မာနေတယ် မနေ့ညက မနက် ၁၀ နာရီလောက်မှာ သူ အဲဒီအမျိုးသမီးကို တစ်ခါ ဆက်ဆံပြီးတဲ့နောက် အိမ်ပြန်ပြီး ကျွမ်မန်းဒီကို နောက်တစ်ခါ ထပ်ဆက်ဆံခဲ့တယ် မနေ့က အလုပ်ဆင်းတာနဲ့ ဗီလာကို အမြန်သွားပြီး အလုပ်စပြန်တယ် ပြီးတော့ ရေတောင် မချိုးဘဲ ရေချိုးခန်းထဲမှာ စလိုက်တာ ဘာကြောင့်လဲ"

ဒီအကြောင်းအရာကို ကြားလိုက်ရတဲ့အခါ မြောင်ရိုလန်မှာ ရှက်ရွံ့ပြီး အပေါ်ထပ်ကို ပြေးတက် သွားတော့မလိုပင် ဖြစ်သွားလေသည်။

ဒါပေမဲ့ သူမ ထိန်းထားလိုက်၏။

ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ လင်ရှောင်စုက ဒီအကြောင်းကို ပြောနေတာက မရည်ရွယ်ဘဲ မဟုတ်ဘဲ အမှုကိစ္စကို အလေးအနက် ဆန်းစစ်နေတာကို သူမ သိနေလို့ ဖြစ်ပေသည်။

ကျိုးမေက ပြောလိုက်လေသည်။

"ရှင်ပြောတဲ့ အဓိပ္ပာယ်က ဒီအဆိပ်က အမျိုးသားတွေကို တကယ်တမ်း ထိခိုက်စေပြီး သူတို့ကို အလွန်အကျွံ လှုံ့ဆော်မှု ဖြစ်စေတာလား"

လင်ရှောင်စုက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"မူလ သတ်မှတ်ချက်ကို ပြန်သွားကြည့်ရအောင် P39 ဆိုတာ မူးယစ်ဆေးပါ မူးယစ်ဆေးအသစ် ဖြစ်နေ ရင်တောင်မှ သူ့ရဲ့ သဘောသဘာဝက မူးယစ်ဆေးပါပဲ ဒီပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ လှုံ့ဆော်မှုက မူးယစ်ဆေး ကြောင့် ဖြစ်တဲ့ တုံ့ပြန်မှုလို့ မထင်ဘူးလား"

ကျိုးမေ၏ နှလုံးသားမှာ မြန်ဆန်စွာ ခုန်ပေါက်လာ၏။

"ဖြစ်နိုင်တယ် ကျွန်မတို့ အစက သတ်မှတ်ထားတဲ့ လမ်းကြောင်း မှားနေတာ ဖြစ်နိုင်တယ် ဒီအမျိုးသမီးရဲ့ တကယ့် ပစ်မှတ်က ဝမ်ချန်းဖ ဖြစ်နေတာပဲ သူမက ဝမ်ချန်းဖကို ဒီမူးယစ်ဆေး အသစ်အပေါ်မှာ စွဲလမ်းလာအောင် လေ့ကျင့်ပေးနေတာပဲ"

မူးယစ်ဆေးမှာ လေ့ကျင့်ပေးရတဲ့ အချိန်ကာလ တစ်ခု ရှိပေ၏။

‘ဘယ်လိုလူမျိုးက လေ့ကျင့်ပေးဖို့ သင့်တော်သလဲ ချမ်းသာတဲ့သူတွေပေါ့ ဝမ်ချန်းဖရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုက သန်းရာနဲ့ချီတယ် အကယ်၍ သူသာ ဒီဆေးကို စွဲလမ်းသွားရင် သူ မသုံးဘဲ မနေနိုင်တော့ဘူး အဲဒီအခါမှာ ထောက်ပံ့မှုကို ထိန်းချုပ်ထားတဲ့သူက သူ့ရဲ့ ကြီးမားတဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုတွေကို သူပိုင်အောင် လုပ်လို့ ရမှာ မဟုတ်ဘူးလား သာမန် မူးယစ်ဆေးဆိုရင် ဝမ်ချန်းဖလိုလူမျိုးက အခြားနည်းလမ်းတွေနဲ့ ရှာနိုင်ပေမဲ့ တခြားနေရာမှာ မရှိတဲ့ မူးယစ်ဆေး အမျိုးအစားသစ်တွေ အတွက်ဆိုရင်တော့ သူတို့ကသာ ထောက်ပံ့ပေးနိုင်ပြီး ဈေးနှုန်းတွေကို အဆမတန် တောင်းဆိုနိုင်မှာ ဖြစ်တဲ့အတွက် ဝမ်ချန်းဖမှာလည်း လက်နက်ချဖို့ပဲ ရှိတော့မှာပါ သူမ ဒီအမှုရဲ့ အဓိက အနှစ်သာရကို ထိမိနေပြီ ထင်တယ်’

သည်ကောက်ချက်ချမှုတွေဟာ လင်ရှောင်စုရဲ့ တိုက်တွန်းမှု သူရဲ့ အဆင့်ဆင့်သော ဆွဲနှုတ်သုံးသပ်မှု တွေကြောင့် ဖြစ်လာတာပဲ...

"ကောက်ချက်တွေကို အလောတကြီး မချလိုက်ပါနဲ့ဦး ကျွန်တော့်မှာ ဒီအမှုနဲ့ ပတ်သက်ပြီး အလိုလို သိမြင်မှု တစ်ခုရှိတယ် ဒါက ကျွန်တော်တို့ ထင်ထားသလောက် မရိုးရှင်းဘူး"

လင်ရှောင်စုက ထပ်ပြောလိုက်သည်။

"ကျည်ဆံတွေ ပျံသန်းပါစေဦး ကျွန်တော်တို့ ဒီလိုပဲ..."

သူ့အသံမှာ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီဂ သူ အပြင်ဘက်က လမ်းကို ကြည့်လိုက်လေသည်။

နေဝင်သွားပြီး လမ်းမီးတိုင်များမှာ လင်းလာပြီဖြစ်သည်။

လမ်းမီးအောက်မှာ အကန့်အသတ်နှင့်ထုတ်လုပ်ထားတဲ့ ကားအနီတစ်စီး အရှိန်ဖြင့် ဖြတ်သွား၏။

ကျွမ်မန်းဒီရဲ့ ကားပင် ဖြစ်ချေတော့သည်။

ကျွမ်မန်းဒီသည် ကားပေါ်မှ ဆင်းပြီး စုံထောက်ရုံးထဲသို့ ဝင်လာကာ ကျက်သရေရှိစွာ ပြုံးလျက်

"စုံထောက်လင် ကျွန်မတို့ အမှု ပြီးဆုံးသွားပါပြီ ကျန်ရှိတဲ့ ငွေတွေကို လာပေးတာပါ"

"ကောင်းပါပြီ ရိုလန် အစ်မကျွမ်နဲ့ စာရင်းရှင်းလိုက်ပါ ကျိုးမေ ကျွန်တော်တို့ လမ်းလျှောက်ရအောင်..."

လင်ရှောင်စု ဆိုင်ထဲမှ ထွက်သွားရာ ကျိုးမေသည် ရှုပ်ထွေးသော ခံစားချက်များဖြင့် သူ့နောက်မှ လိုက်ပါသွား၏။

ရှေ့မှာက လမ်းလျှောက်စရာ လမ်းမကြီးသာ ရှိနေပေသည်။

လမ်းလျှောက်စရာ လမ်းတစ်ဖက်မှာ လမ်းမကြီး ရှိပြီး အခြားတစ်ဖက်မှာ ယီရွှေမြစ် ဖြစ်၏။

လမ်းမီးရောင်များမှာ တဖျတ်ဖျတ် လင်းနေပြီး ကောင်းကင်မှာ လမရှိဘဲ ကြယ်အနည်းငယ်သာ ယီရွှေမြစ်ရေပြင်ပေါ်တွင် ရှိနေလေသည်။

သို့သော် ကောင်းကင်တွင် တိမ်များ စုဝေးနေပြီး မိုးရွာတော့မည့် လက္ခဏာပင်ဖြစ်၏။

"ဆိုင်ထဲက ထွက်လာတဲ့အခါ ရှင့်နောက်ကျောကို စူးစိုက်ကြည့်နေတဲ့ မုန်းတီးတဲ့ မျက်လုံးတွေကို သင် သတိထားမိလိုက်လား"

ကျိုးမေ၏ အသံက နောက်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"မုန်းတီးတဲ့ အကြည့်လား ဘာအတွက်နဲ့ မုန်းတီးနေရတာလဲ"

လင်ရှောင်စုက သူမဘက်ကို လှည့်၍ မေးသည်။

"သရုပ်ဆောင်တာ ရပ်လိုက်ပါ ပြောပြမယ် မြောင်ရိုလန်ဆိုတာ ရှေးဟောင်း ကိုယ်ခံပညာ အမွေ ဆက်ခံသူ တစ်ယောက်ပဲ သူနဲ့ ထိမိရင် နာတယ်နော်..."

ကျိုးမေသည် ရှေ့သို့ အလျင်အမြန် တိုးလိုက်ပြီး

"ဟေ့ ဒီအမှုကနေ ဘယ်လောက်ရလဲ"

"ရပါတယ်... ခက်ခက်ခဲခဲ ရှာထားတဲ့ ငွေနည်းနည်းပါ"

"ခက်ခက်ခဲခဲ ရှာထားတဲ့ ငွေတဲ့လား အမျိုးသမီးတွေ ရေချိုးတာကို ကြည့်ဖို့ ဝါးပင်ပေါ် တက်ရတာ တစ်ခါတည်းနဲ့ ငွေတစ်သောင်း ရနိုင်တာကို ဘာလို့ ပိုက်ဆံပေးပြီး ကြည့်ကြတာလဲ"

ငွေတစ်သောင်း ရတယ်လား။ အဲဒါကို ဆယ်ဆလောက် များအောင် ပြောရဲလား။ တကယ်တော့ လင်ရှောင်စုက သူမကို ဒေါသထွက်အောင် မလုပ်ပါဘူး။ ဒါကြောင့် တကယ့် ပမာဏကို ပြောမယ့်အစား အသေသာ ခံလိုက်မည်ပဲ ဖြစ်လေ၏။

"တကယ်တော့ ရှင်တစ်ယောက်တည်း ပိုက်ဆံရတာ မဟုတ်ပါဘူး ကျွန်မလည်း ရပါတယ်"

"အိုး ဘာရလိုက်တာလဲ"

"မူးယစ်ဆေးအမျိုးအစားသစ် တိုင်းပြည်မှာ ပထမဆုံး အမှုပဲ အထက်အရာရှိတွေက ကျွန်မကို ရွေးချယ်ခွင့် နှစ်ခု ပေးတယ် ငွေတစ်သောင်း ဆုလာဘ် ယူမလား ဒါမှမဟုတ် ပခုံးပေါ်က ရဲတံဆိပ်ကို ပိုပြီး တောက်ပအောင် လုပ်မလား... တစ်ဖက်မှာ ငွေသားရဲ့ ဆွဲဆောင်မှု အခြားတစ်ဖက်မှာ အိပ်မက်ရဲ့ အောင်မြင်မှု ဟေ့ ရှင်သာဆို ဘယ်ကို ရွေးမလဲ"

"ကလေးတွေပဲ မေးခွန်းတွေကို ရွေးချယ်ကြတာ လူကြီးတွေကတော့... အကုန်လုံး လိုချင်ကြတာပဲ"

လင်ရှောင်စုက ရက်ရောစွာ ပြောလိုက်သည်။

ကျိုးမေသည် သူ့ကို စောင်းငဲ့ကြည့်ပြီး ရယ်မောလိုက်ရာ ရှေ့သို့ နောက်သို့ ယိမ်းယိုင်သွားလေသည်။

လင်ရှောင်စုက သူမကို ပြုံးပြီး ကြည့်နေလိုက်သည်။

"တကယ်တော့ မင်းက နှစ်ခုလုံး ရနိုင်ပါတယ်"

"ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ"

"ဥပမာ ဒီတစ်ခါ မင်း ငွေတစ်သောင်းကို ယူလိုက် ကျွန်တော်တို့ကို ထမင်းတစ်နပ် လိုက်ကျွေးလိုက် ဘာမှ မဖြစ်သလိုမျိုး ဖြုန်းလိုက် ပြီးတော့ နောက်တစ်ခါမှာ ပိုကြီးမားတဲ့ အောင်မြင်မှုနဲ့အတူ အဲဒီ ရဲတံဆိပ်ကို တောက်ပအောင် လုပ်လိုက်ပေါ့"

ကျိုးမေသည် သူ၏ ကိုယ်ကျိုးအတွက် ပြောသော စကားတစ်ဝက်ကို အလိုအလျောက် လျစ်လျူရှု လိုက်သည်။

"နောက်တစ်ခါ ပိုကြီးမားတဲ့ အောင်မြင်မှု... ဘာမျိုးလဲ"

"နှစ်ပေါင်းများစွာ ဖုန်းချန်းမှာ အမြစ်တွယ်နေပြီး ပြည်နယ်သုံးခုထိ ဖြန့်ကျက်ထားတဲ့ မူးယစ်ဆေး အဖွဲ့အစည်းကို တစ်ခါတည်းနဲ့ အမြစ်ပြတ် ချေမှုန်းတာမျိုးပေါ့"

ကျိုးမေမှာ ထိုနေရာတွင် တောင့်တင်းသွားလေတော့သည်။

သူမသည် လမ်းဘေးရှိ ကျင်းငယ်တစ်ခုထဲကို ခြေချမိသွား၏။

လင်ရှောင်စု၏ နောက်တွင် သစ်ပင်တစ်ပင် ရှိပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှာ သစ်ပင်ကြီး၏ အရိပ်ထဲတွင် ပုန်းကွယ်နေသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေပြီး သူ၏ မျက်လုံးများမှလွဲ၍ ကျန်သည့် နေရာများမှာ ဉာဏ်ပညာ၏ အလင်းရောင်ဖြင့် တောက်ပနေ၏။

"ရှင့်မှာ အစီအစဉ် ရှိလား"

ကျိုးမေက အသက်ကို သက်ပြင်းချရင်း မေးလိုက်သည်။

"မြွေကိုတွင်းမှ ထုတ်ခြင်းပဲ"

"ဘယ်အချိန်လဲ ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ"

"ဒီည ဒီအတိုင်းပဲ"

လင်ရှောင်စုက ပြောလိုက်ရာ ကျိုးမေ၏ မျက်လုံးထဲတွင် အရိပ်တစ်ခု ဖြတ်သွားသည်။

"ရှင် ကိုယ်တိုင်က ငါးစာ ဖြစ်ရမှာလား"

"အဲဒါကြောင့်ပဲ ကျွန်တော် ဒီည ရိုလန်ကို မခေါ်လာခဲ့တာ"

အကယ်၍ မြောင်ရိုလန်သာ သူနဲ့အတူ ရှိနေရင် သူတို့တွေ လှုပ်ရှားရဲမှာ မဟုတ်ချေ။

စုံစမ်းစစ်ဆေးမှု တစ်လျှောက်လုံး သူနှင့် မြောင်ရိုလန်မှာ ခွဲလို့မရအောင် တွဲနေခဲ့ပြီး သူတို့ အခွင့်အရေး မရနိုင်ဘူးဖြစ်နေလေသည်။ သို့သော် ဒီညတော့ သူ အဲဒီ အခွင့်အရေးကို ဖန်တီးနေတာပဲ ဖြစ်ပေ၏။

ကျိုးမေ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ဖော်ပြမရနိုင်သော ခံစားချက်များ ရှိနေလေသည်။

"သူတို့ရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာ ကျွန်မလို သာမန် ရဲအရာရှိတစ်ယောက်က ရှေးဟောင်း ကိုယ်ခံပညာ အမွေဆက်ခံသူထက် ခြိမ်းခြောက်မှု နည်းတယ်လို့ ရှင် ထင်နေတာလား"

‘မြောင်ရိုလန်နဲ့ဆိုရင် သူတို့ လှုပ်ရှားမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ဆိုလိုသော်လည်း သူမသာ သူနဲ့အတူ ရှိနေရင် သူတို့ လှုပ်ရှားမှာပဲ ရှင် ဘယ်သူ့ကို အထင်သေးနေတာလဲ’

လင်ရှောင်စုက ပြုံးလိုက်၏။

"ဟုတ်ပါတယ် မင်းလည်း ဘာမှ လုပ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး နောက်ထပ် လမ်းဆုံမှာ ကျွန်တော်တို့ လမ်းခွဲမယ် မင်း ပြန်ပြီး အဆင်သင့် လုပ်ထားလိုက်ပါ"

"သူတို့ အမြဲတမ်း ပုန်းကွယ်နေပြီး အခွင့်အရေးကို စောင့်နေကြတယ်ဆိုတာ ရှင် သေချာလား"

"သေချာပါတယ်"

"နောက်ဆုံး မေးခွန်းတစ်ခု ရှိသေးတယ်..."

ကျိုးမေက ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"ရန်သူက ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်လာရင် ရှင်... အချိန်မီ တုံ့ပြန်နိုင်ပါ့မလား တစ်ခုခု လွဲချော်သွားမှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ သေချာလား"

လင်ရှောင်စုက ခေါင်းကို ကုတ်လိုက်ပြီး စိတ်ထဲရှိတဲ့ မေးခွန်းကို မေးလိုက်သည်။

"...အကယ်၍ ကျွန်တော် လွဲချော်သွားခဲ့ရင် အာဇာနည်လို့ သတ်မှတ်ခံရမလား နိုင်ငံတော်က လျော်ကြေး ပေးမှာလား"

"မပေးဘူး တစ်ပြားမှ မပေးဘူး"

ကျိုးမေက ထိုသို့သော နောက်ပြောင်မှုမျိုးကို မနှစ်သက်ဘဲ မျက်နှာကို တည်ထားလိုက်၏။

"လျော်ကြေး မရှိဘူးပေါ့လေ ဒါဆိုရင် ကျွန်တော် လွဲချော်လို့ မဖြစ်ဘူးပဲ"

ရှေ့က လမ်းဆုံမှာ ကျိုးမေသည် လမ်းကို ဖြတ်ကူးကာ စုံထောက်ရုံးရှေ့သို့ ပြန်သွားပြီး ကားမောင်းထွက်သွား၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လင်ရှောင်စုသည် ယီရွှေမြစ်ဘေးတွင် ရည်ရွယ်ချက်မရှိဘဲ လမ်းလျှောက် နေမိလေတော့သည်။

ကောင်းကင်တွင် တိမ်များ လူးလွန့်နေပြီး ကြယ်များမှာ တိမ်လွှာများအောက်တွင် တဖြည်းဖြည်း ပုန်းကွယ်သွားသည်။ ယီရွှေမြစ်၏ လှိုင်းလုံးများမှာ အနည်းငယ် ပို၍ အရှိန်ပြင်းလာပုံရ၏။ လမ်းသွားလမ်းလာများမှာ လမ်းပေါ်တွင် အလျင်အမြန် လျှောက်သွားနေကြပြီး ရံဖန်ရံခါ ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်ကြလေသည်။ ကလေးငယ်များကို တွန်းလှည်းဖြင့် တွန်းလာသည့် မိဘအချို့မှာ အရှိန်မြှင့်လိုက်ကြသည်။

လင်ရှောင်စုသည် မသိလိုက်ဘဲ လမ်းကြားတစ်ခုထဲသို့ ဝင်မိသွားလေသည်။

စုံထောက်ရုံးသို့ ပြန်သည့် ဖြတ်လမ်းတစ်ခု ဖြစ်ပြီး မိုးရွာတော့မည့် အရိပ်အယောင်ကို ခံစားမိကာ ဖြတ်လမ်းမှ ပြန်သွားချင်စိတ် ပေါ်လာတော့သည်။