အခန်း (၂) - ဟူယား ချမှတ်ထားသော ကစားပွဲငယ်လေး

ကျောက်သလင်း ခေါင်းတလားအထဲမှ "နတ်သမီးလေး"၏ မျက်တောင်များ ရုတ်တရက် တုန်ခါ သွား၏။ ၎င်းသည် တစ်စုံတစ်ခုကြောင့် ထိတ်လန့်သွားပုံရလေသည်။

ထိုမျက်တောင် တုန်ခါမှုနှင့်အတူ စကြာဝဠာအာကာသထဲမှ တုန်လှုပ်ဖွယ်ရာ စွမ်းအား အရှိန် အဟုန်တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာပြီး လင်ရှောင်စု၏ ငွေရောင်ငါးကလေးပုံစံ ဝိညာဉ်အာရုံကို အပြင်သို့ ပြင်းထန်စွာ တွန်းထုတ်ပစ်လိုက်၏။ သူ့ရှေ့မှောက်တွင် ကောင်းကင်ပြတင်းပေါက်ဟူ၍ မရှိတော့ဘဲ လျူလင်းကျောင်းတော်၏ တည်ငြိမ်မှုသာ ကျန်ရှိတော့လေသည်။

ဟူယားမှာ ရုတ်တရက် လန့်နိုးလာကာ "အဲဒီအသံက ဘာလဲ" ဟု မေးမြန်းရင်း ထိုင်နေရာမှ ခုန်ထသွားကာ သူမသည် ဂူထဲမှနေ၍ အပြင်သို့ ပြေးထွက်သွားတော့သည်။

လင်ရှောင်စုမှာမူ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေဆဲပင်။ မည်သို့ တုံ့ပြန်ရမှန်း မသိတော့ပေ။ သူသည် ကျောင်းတော်၏ မှောင်မိုက်သော ထောင့်တစ်နေရာတွင် ထိုင်လျက် ကျောင်းတော်၏ အတွင်းဘက် နက်ရှိုင်းရာသို့ ငေးမောကြည့်နေမိ၏။

နေ့ခင်းဘက်တွင် ကျောင်းတော်အတွင်းသို့ နေရောင်ခြည် အပြည့်အဝ မရောက်နိုင်သော်လည်း ယခု မှောင်မိုက်နေသော ဂူအတွင်း၌ သူသည် အရာအားလုံးကို အလွန်ရှင်းလင်းစွာ မြင်နေရလေသည်။ ၎င်းမှာ မယုံနိုင်စရာပင်။

ဂူနံရံတွင် ဦးလေးဖြစ်သူ ချုပ်ထားသည့် ပုံစံမကျသော အဝတ်အစားတစ်ခု ချိတ်ဆွဲထား၏။ ထိုအဝတ်ပေါ်တွင် အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ နူးညံ့ရှည်လျားသော ဆံပင်သုံးချောင်း ရှိနေသည်။ ထိုဆံပင်မှနေ၍ ခြင်တစ်ကောင် ပျံထလာသည်ကို သူမြင်ရပြီး ၎င်း၏ တောင်ပံခတ်သံတိုင်းကိုပင် အလွန်ရှင်းလင်းစွာ မြင်နေရလေသည်။

"ကောင်းကင်တာအို၏ ဉာဏ်ပညာမျက်စိ၊ အသေးငယ်ဆုံးအရာကိုပင် မြင်နိုင်စွမ်း..."

မှန်သည်...

"အချိန်ကို ပြောင်းပြန်လှန်ခြင်း"လည်း ရှိသေး၏။ အချိန်ကို မည်သို့ ပြောင်းပြန်လှန် ရမည်နည်း။

လင်ရှောင်စု၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ရွေ့လျားသွားပြီး သူ့ရှေ့ရှိ မြင်ကွင်းအားလုံးမှာ အချိန် နောက်ပြန်ဆုတ်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ဟူယား ထသွားသည့် မြင်ကွင်းကို သူမြင်ရ၏။ သူမသည် မြေပြင်ပေါ်မှ ခုန်ထလိုက်ပြီး သူမ၏ ရင်ဘတ်မှာ ပေါက်ထွက်မတတ် တုန်ခါသွားကာ ဂူအပြင်ဘက်သို့ ပြေးထွက်သွားသည်ကိုလည်း မြင်နေရသည်။

သူ၏မျက်လုံးသည် အဏုကြည့်မှန်ပြောင်းကဲ့သို့ လုပ်ဆောင်နိုင်သလို ပြန်လည်ပြသပေးသည့် စွမ်းရည်လည်း ရှိနေလေသည်။ ဤသည်မှာ "ကောင်းကင်တာအို၏ ဉာဏ်ပညာမျက်စိ"ပင် ဖြစ်၏။

ဤမှော်ဝင်မျက်လုံးကို သူ မည်သို့ ရရှိခဲ့သနည်း။

ကျောက်တုံးပေါ်တွင် ကောင်းကင်ပြတင်းပေါက် ပွင့်လာခြင်း၊ ခေါင်းတလားထဲမှ အလောင်းကို ငေးကြည့်မိခြင်း၊ နှင်းစက်တစ်စက်က သူမ၏ မျက်ခွံပေါ်သို့ ကျတော့မည့်ဆဲဆဲတွင် အခြားသူ၏ နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ အိပ်စက်ခြင်းကို မနှောင့်ယှက်လို၍ အလိုအလျောက် ကာကွယ်လိုက်မိခြင်း... ထိုသို့ ကာကွယ်လိုက်ခြင်းဖြင့် သူသည် ဤမျက်စိကို ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

သူ၏ စေတနာကောင်းက သူမအတွက် အနှောင့်အယှက် ဖြစ်သွားသလား။ ၎င်းသည် သူမ၏ ကံကြမ္မာ ဖြစ်ပြီး သူက ကြားထဲမှ ဝင်ရောက်ဖြတ်တောက် လိုက်မိခြင်းလား။ ဆက်စပ်မှုမရှိသော ကမ္ဘာနှစ်ခုကို ကူးပြောင်းလာပြီး သူတစ်ပါး၏ အခွင့်အရေးကို ခိုးယူလိုက်ခြင်းဖြင့် သူ ဘာတွေများ လုပ်မိလိုက် သွားပြီလဲဟု တွေးနေမိ၏။

နတ်သမီး၏ မျက်တောင်များမှာ စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် တကယ်ပင် လှုပ်ရှားနေဟန် ပုံပေါက်၏။

အပြင်ဘက်တွင် ဟူယားမှာ ရုတ်တရက် အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ထိုအသံမှာ အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားနေပုံ ရလေ၏။ လင်ရှောင်စုလည်း ကျောင်းတော်ထဲမှ အပြင်သို့ အပြေးထွက် လိုက်သည်။ အပြင်ဘက် ကြယ်တာရာတို့ အုံ့ဆိုင်းနေသော အလင်းရောင်အောက်တွင် သူ့ဘဝ တစ်သက်တာ မေ့နိုင်မည်မဟုတ်သော မြင်ကွင်းတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရလေတော့သည်။

ဟူယားသည် ခြေထောက်နှစ်ဖက်ကို ချောက်ကမ်းပါးနှင့် ကပ်ကာ အကြေးခွံများ ဖုံးလွှမ်းနေသော နွယ်ပင်တစ်ခုကို ဆွဲယူနေ၏။

"အို... ငါ့ရဲ့ အိပ်မက်လှလှလေးကို လာဖျက်ဆီးတဲ့ အကောင်ပေါက်လေးက နင်ကိုး ငါ့ဟင်းအိုးထဲသာ မြန်မြန်ဝင်ခဲ့တော့"

လင်ရှောင်စု သွားများပင် ကျဉ်သွားသလို ခံစားလိုက်ရလေသည်။

"မာကျောလှချည်လား"

သူမ၏ ပြင်းထန်သော ဆွဲထုတ်မှုကြောင့် ကျောက်တုံးများ လွင့်စင်သွားပြီး ခုနစ်ပေ၊ ရှစ်ပေခန့် ရှည်လျားသော ပန်းမြွေကြီးတစ်ကောင်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်နိုင်တော့သည်။ ထိုမြွေသည် အလွန်ရိုင်းစိုင်းပြီး လေထဲတွင် ခန္ဓာကိုယ်ကို ကွေးညွတ်ကာ ဟူယားကို ပြန်၍ ကိုက်ရန် ပြင်နေသည်။

သို့သော် ဟူယားဆိုသည်မှာ မည်သူနည်း။ သူမသည် ဤကိစ္စတွင် အထူးကျွမ်းကျင်သူဖြစ်၏။

သူမ၏ လက်တစ်ချက် ဝေ့ယမ်းလိုက်မှုနှင့်အတူ မြွေကြီးမှာ ကြိမ်လုံးပျော့တစ်ခုသဖွယ် ဖြစ်သွားကာ ကျောက်တုံးများပေါ်သို့ 'ဖြန်း' ခနဲ ရိုက်ချလိုက်တော့သည်။

'ဖြန်း ဖြန်း ဖြန်း...'

မုန်တိုင်းတစ်ခုကဲ့သို့ ရက်စက်စွာ ရိုက်နှက်ပြီးနောက် မြွေကြီး၏ ခေါင်းမှာ ကြေမွသွားပြီး ဟူယားတစ်ယောက် ထိုမြွေကြီးကို ကိုင်ကာ ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်နေ၏။ လင်ရှောင်စုမှာမူ ထိုမြွေကြီးကို ကြည့်ရင်း အံ့သြထိတ်လန့်စွာဖြင့် ရပ်နေမိလေသည်။

"ကြောက်လို့ ရူးသွားတာလား" ဟု ဟူယားက မြွေအမြီးဖြင့် သူ့ကို ပုတ်ကာ နောက်ပြောင်လိုက်သည်။

လင်ရှောင်စုမှာ တုံ့ပြန်ရန် နှေးကွေးနေ၏။ ယခင်ကဆိုလျှင် ဤသို့ နောက်ပြောင်မှုကြောင့် သူချက်ချင်း ထွက်ပြေးမိမည် ဖြစ်သော်လည်း ယနေ့တွင်မူ သူသည် ငေးငိုင်နေလေသည်။

"တကယ် ကြောက်သွားတာလား စိတ်မပူနဲ့၊ ငါ ကာကွယ်ပေးမယ်လေ"

"မဟုတ်ဘူး..." လင်ရှောင်စုက သက်ပြင်းကို ဖြည်းညင်းစွာ ချလိုက်၏။

"တစ်ခုခု ထူးဆန်းနေတယ်"

"ဘာဖြစ်လို့လဲ"

"သေချာကြည့်စမ်း ဒါ ဘာမြွေလဲ"

ဟူယားသည် သူမ၏ လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ မြွေကြီးကို မြှောက်ပြလိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများမှာ အံ့သြလွန်း၍ ပြူးကျယ်သွား၏။

"အို... အမေရေ ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ကြီးနေရတာလဲ"

သူမကိုင်ထားသော မြွေမှာ ဒေသတွင်းမှ အဆိပ်ပြင်းသော မြွေမျိုးဖြစ်ပြီး များသောအားဖြင့် နှစ်ပေ ခန့်သာ ရှည်လေ့ရှိကြသည်။ သို့သော် ယခု သူမကိုင်ထားသော မြွေမှာ အနည်းဆုံး နှစ်မီတာခန့် ရှည်လျားနေ၏။ ဟူယားမှာ မြွေနှင့်ပတ်သက်လျှင် တစ်ခရိုင်လုံး ကျော်ကြားသူဖြစ်သော်လည်း ဤမျှထူးဆန်းသော မြွေမျိုးကို တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးပေ။

"နောက်တစ်ခု ထူးဆန်းတာက နင် ခုနက ဒီမြွေကို ကြိမ်လုံးလိုသုံးပြီး ကျောက်တုံးကို ဆယ်ချက်ကျော် ရိုက်ခဲ့တာပဲ ကျောက်တုံးတွေတောင် ကွဲသွားတယ် ဒါပေမဲ့ မြွေမှာ သွေးတစ်စက်မှ မထွက်ဘူး"

ဟူယားက ကျောက်တုံးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးမှ မြွေအလောင်းကို ကြည့်လိုက်၏။

"တကယ်ပဲ ဘာဖြစ်တာလဲ ဒါမှမဟုတ်... တစ္ဆေများ ရှိနေတာလား"

လင်ရှောင်စု၏ ကျောရိုးထဲသို့ စိမ့်ကနဲ အအေးဓာတ်တစ်ခု ဝင်ရောက်သွားလေသည်။

"အား... ငါ တစ္ဆေကြောက်တယ်"

ဟူယားက လက်ကို ဝေ့ယမ်းကာ မြွေကို ချောက်ကမ်းပါးအောက်သို့ ပစ်ချလိုက်ပြီး လင်ရှောင်စုဆီသို့ ခုန်အုပ်လိုက်၏။

သူမ၏ တင့်ကားကဲ့သို့ အားနှင့် သူ့ကို ချောက်ထဲသို့ တိုက်ချသွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် လင်ရှောင်စု တစ်ယောက် လှည့်၍ ကျောင်းတော်ထဲသို့ အမြန်ပြေးဝင်လိုက်ရလေသည်။

ညဉ့်နှောင်းပိုင်းတွင် အရာအားလုံး ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားပြီး ဟူယားသည် ကုတင်ပေါ်တွင် လှဲအိပ်ကာ လင်ရှောင်စုကို ကုတင်စွန်းတွင် လာအိပ်ရန် လက်ယပ်ခေါ်လိုက်သည်။ သူမသည် အတွင်းဘက်တွင် အိပ်ပြီး လင်ရှောင်စုမှာ အပြင်ဘက်တွင် အိပ်ကာ ဦးလေး၏ ပါးလွှာသော သိုးမွှေးစောင်ကို ဆွဲခြုံလိုက်၏။

ငယ်စဉ်ကတည်းက အတူတူ ဆော့ကစားလာခဲ့သည့် သူငယ်ချင်းများအတွက်မူ ဤသည်မှာ သာမန်ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း ယနေ့ညမှာမူ အနည်းငယ် ထူးခြားနေလေသည်။ အနည်းဆုံးတော့ ဟူယားတစ်ယောက် ယခင်ကနှင့်မတူဘဲ ရင်ခုန်နေမိ၏။

သူမသည် တွေးတောနေမိသည်... တကယ်ကို တွေးတောနေမိသည်။

အကယ်၍... အကယ်၍သာ...

အကယ်၍ နောက်ကျောဘက်မှ လက်တစ်စုံ ဖက်လာခဲ့လျှင် သူမက ကန်ထုတ်သင့်သလား။

သို့သော် သူမ တွေးထားသော အဖြစ်အပျက်မျိုးမှာ ဘယ်တော့မှ ဖြစ်မလာခဲ့ပေ။ ထိုအချက်က မိန်းကလေးဖြစ်သူကို စိတ်အေးသွားစေသလို အနည်းငယ်လည်း စိတ်ပျက်သွားစေ၏။

အကယ်၍ လင်ရှောင်စုသာ လွန်ခဲ့သည့် တစ်နာရီခန့်က အခြေအနေမျိုးဆိုလျှင် "သူမ ချမှတ်ထားသော ကစားပွဲငယ်"ကို ကစားမိကောင်း ကစားမိပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ယခုမူ သူ၏ စိတ်အာရုံမှာ လမ်းကြောင်းလွဲနေပြီး ထိုကိစ္စများကို စိတ်မဝင်စားနိုင်တော့ပေ။

သန်းခေါင်ယံမတိုင်မီက သူသည် ဦးလေးဖြစ်သူ၏ စကားကို လုံးဝ မယုံကြည်ခဲ့ပေ။ သို့သော် ယခုမူ သူ ယုံကြည်သွားပြီ။ အကြောင်းမှာ "ထူးဆန်းသော နေမင်းလမ်းကြောင်း ပြောင်းလဲမည့်နေ့" တွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော မူမမှန်သည့် အဖြစ်အပျက်ကို သူ ကိုယ်တိုင် မျက်မြင်သက်သေ ဖြစ်ခဲ့ရသောကြောင့် ဖြစ်၏။

သူ၏ မျက်လုံးမှာ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ။

ခုနကတင် သူသည် "အချိန်ကို ပြောင်းပြန်လှန်ခြင်း" မှော်စွမ်းအားကို သုံးကာ ဟူယားလက်ထဲက ထူးဆန်းသော မြွေကြီး၏ ဖြစ်စဉ်ကို နောက်ကြောင်းပြန်လိုက် ကြည့်ခဲ့သည်။ သန်းခေါင်ယံမတိုင်မီက ထိုမြွေသည် သာမန်အရွယ်အစားသာ ရှိပြီး တစ်ပေခန့်သာ ရှည်သည်။ သို့သော် သန်းခေါင်ယံတွင် ဖြတ်သန်းသွားသော အလင်းတန်းသည် ထိုမြွေကို ထိမိသွားခဲ့ပြီး ထိုမြွေသည် သူ၏ "မျက်စိအောက်" တွင်ပင် ကြီးထွားလာကာ ခုနစ်ပေ၊ ရှစ်ပေရှိသော မြွေကြီးတစ်ကောင် ဖြစ်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

အမှန်တကယ် ထူးဆန်းသည်မှာ သန်းခေါင်ယံတွင် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သော ထိုအလင်းတန်းပင် ဖြစ်ချေသည်။