အပိုင်း ( ၅၀ ) - အခုငါက အသန်မာဆုံးပဲ!!

ညဉ့်နက်သန်းခေါင်ယံအချိန်။ ယခင်ကကဲ့သို့ပင် ဝေးကွာလှသော အရပ်ဆီမှ အမြီးကောင်စွမ်းအားဗုံးတစ်လုံးသည် ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်သန်းလျက် တစ်ရှိန်ထိုး ပြေးဝင်လာခဲ့ပြန်သည်။ အသင့်အနေအထားဖြင့် စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သော အိုရိုချီမာရုသည် လက်ဝါးနှစ်ဖက်လုံးကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်တော့သည်။

"ဆင့်ခေါ်ခြင်းအတတ်… သုံးထပ်မြောက် ရာရှိုမွန်တံခါး။"

ခက်ထန်ကြမ်းကြုတ်သော မျက်နှာသွင်ပြင်များ ရှိသည့် ဧရာမ တံခါးကြီးသုံးချပ်သည် မြေကမ္ဘာကို ခွဲထွက်လျက် ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး ၎င်းတို့၏ အနောက်ဘက်ရှိ ကိုနိုဟာနင်ဂျာများကို အရံအတားပြု ကာကွယ်ပေးလိုက်သည်။

ဘုန်း။

အမြီးကောင်စွမ်းအားဗုံးသည် အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာဖြင့် တံခါးကြီးများကို ဝင်ရောက်ဆောင့်မိခဲ့သည်။ ပထမနှင့် ဒုတိယ ရာရှိုမွန်တံခါးကြီးနှစ်ချပ်စလုံးမှာ ချက်ချင်း ပွင့်ထွက်ပျက်စီးသွားခဲ့ရပြီး တတိယမြောက် တံခါးကြီးမှာ ပြင်းထန်လှသော ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် တုန်ခါသွားခဲ့ရသည်။ သို့သော်လည်း ရာရှိုမွန်တံခါး၏ ခုခံနိုင်စွမ်းကြောင့် အမြီးကောင်စွမ်းအားဗုံး၏ လမ်းကြောင်းမှာ လွှဲပြောင်းသွားခဲ့ရပြီး အခြားသော ဦးတည်ချက်တစ်ခုဆီသို့ ပစ်လွှတ်ခြင်း ခံလိုက်ရတော့သည်။

"လူတိုင်း…"

ရာရှိုမွန်တံခါးကြီး၏ အထက်တွင် ရပ်တန့်နေသော အိုရိုချီမာရု၏ ဝတ်ရုံစသည် အေးစက်လှသော လေပြင်းအတွင်း၌ တဖျတ်ဖျတ် လှုပ်ခတ်နေခဲ့သည်။ ချဉ်းကပ်လာနေသော လျှပ်စစ်ပုန်းနင်ဂျာများကို ကြည့်ရင်း သူသည် လက်မောင်းကို အရှေ့သို့ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

"တိုက်ခိုက်ကြစမ်း။"

သူ၏ အမိန့်ပေးသံနှင့်အတူ ကိုနိုဟာနင်ဂျာအားလုံးသည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဟိန်းဟောက်လိုက်ကြပြီး ဒေါသတကြီးဖြင့် ရှေ့သို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်သွားကြတော့သည်။ နှစ်ဖက်တပ်ဖွဲ့များသည် ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်တွေ့ကြုံကြရပြီ ဖြစ်သည်။ ရေတွက်၍မရနိုင်သော ပေါက်ကွဲစေတတ်သည့် စက္ကူကပ်ကူနိုင်းများမှာ တိုက်ပွဲကွင်းပြင်တစ်ခုလုံး၌ ပေါက်ကွဲသွားခဲ့ကြပြီး သွေးသားများနှင့် အသားစများ လွင့်စင်ကုန်ကြသည်။

ထိုစဉ် အမှောင်ထုအတွင်း၌ ပြာလဲ့လှသော လျှပ်စီးတန်းတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားခဲ့ပြီး လမ်းခရီးတွင် ရှိနေသော ရန်သူမှန်သမျှကို မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲပြိုသွားစေခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ထိုလျှပ်စီးအလား လျင်မြန်လှသော လူသား၏ အရှေ့တွင် အေးစက်လှသော ဓားသွားအလင်းတစ်ခုက ဆီးကြိုတားဆီးလိုက်တော့သည်။

ဟာတာကေ ဆာကူမိုသည် သူ၏ ဓားမြှောင်တိုကို တင်းကြပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားရင်း မျက်ဝန်းများကို ခပ်မှေးမှေး ပြုလုပ်လိုက်သည်။ "မင်းရဲ့ ပြိုင်ဘက်က ငါပဲ။"

အေသည် မိမိ၏ ရှေ့မှောက်တွင် ကိုနိုဟာ၏ ကျော်ကြားလှသော သွားဖြူကြီး ရှိနေသည်ကို မြင်သောအခါ စိုးစဉ်းမျှ တုန်လှုပ်ခြင်းမရှိဘဲ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် တဟားဟား ရယ်မောလိုက်တော့သည်။

"ကိုနိုဟာရဲ့ အစွယ်ဖြူ။ ငါ မင်းနဲ့ တိုက်ခိုက်ချင်နေတာ ကြာပြီ။ အခြားလူတွေလိုမျိုးတော့ ငါ့ကို စိတ်ပျက်အောင် မလုပ်ပါနဲ့ဦး။"

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာ ဆာကူမိုနှင့် အေတို့သည် ပြင်းထန်စွာ ဆုံတွေ့ကြတော့သည်။ ဖြူဖွေးလှသော ဓားအလင်းနှင့် ပြာလဲ့လှသော လျှပ်စီးတန်းတို့သည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု လိမ်ယှက်နေခဲ့ကြပြီး ၎င်းတို့၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ သာမန်မျက်စိဖြင့် လိုက်လံကြည့်ရှုရန် မဖြစ်နိုင်လောက်အောင် လျင်မြန်လှသည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်။

ကေလာဘီသည် လူအုပ်ကြီးအတွင်း၌ သူ၏ ဓားခုနစ်လက်ကို ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ အသုံးပြုလျက် အစွမ်းကုန် မွှေနှောက်နေခဲ့သည်။ ကိုနိုဟာနင်ဂျာများ၏ ဝန်းရံခြင်းကို ခံထားရသော်လည်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်ရှိ နီရဲပြီး ကြည်လင်လှသော အမြီးကောင်ချာကရာဝတ်ရုံကြီးကြောင့် မည်သည့်တိုက်ကွက်မျှ သူ့ထံသို့ မရောက်ရှိနိုင်ပါ။

မကြာမီမှာ လူအုပ်ကြီးသည် ဘေးဘယ်ညာသို့ ဖယ်ရှားသွားခဲ့ကြပြီး အလယ်တွင် "ဆီ" ဟု ကမ္ပည်းထိုးထားသော နဖူးစည်းကို ဆင်မြန်းထားသည့် ဆံပင်ဖြူလူသားတစ်ဦး ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

"နင်ဂျာအတတ်ပညာ… အပ်ကုန်းကူခုခံခြင်း။"

ဂျီရိုင်းယားသည် လက်ဝါးချင်း ရိုက်ပုတ်လျက် အစီအရင် ပြုလုပ်လိုက်သောအခါ သူ၏ ရှည်လျားလှသော ဆံပင်ဖြူကြီးသည် ထိုးဖောက်နိုင်စွမ်းရှိသည့် အပ်မြှောင်ပေါင်းများစွာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး ကီလာဘီထံသို့ တဟုန်ထိုး ပစ်လွှတ်လိုက်တော့သည်။ ဘီသည် နေရာမှ မရွေ့ဘဲ ဧရာမ ရေဘဝဲအမြီးကြီးတစ်ခုကို ထုတ်ဖော်ကာ တိုက်ကွက်အားလုံးကို ခုခံလိုက်သည်။

"ဒါက ရှစ်မြီးရဲ့ စွမ်းအားပဲလား။"

ဂျီရိုင်းယား၏ မျက်နှာထား လေးနက်သွားခဲ့ရသည်။ မိမိကိုယ်မိမိ ယုံကြည်မှု ရှိသော်လည်း အမြီးကောင်၏ စွမ်းအားကို လွတ်လပ်စွာ အသုံးပြုနိုင်စွမ်းရှိသော ဂျင်ချူရီကီတစ်ဦးနှင့် ရင်ဆိုင်ရခြင်းမှာ သာမန်ကိစ္စရပ်တစ်ခု မဟုတ်ပေ။

"ဖားပညာရှိ ဆီဗုံး။"

ပြင်းထန်လှသော ဆီလှိုင်းကြီးများသည် ကေလာဘီ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့သည်။ ဂျီရိုင်းယားက ချက်ချင်း နောက်ထပ် တိုက်ကွက်တစ်ခုကို ထပ်မံထုတ်ဖော်လိုက်ပြန်သည်။

"မီးတောက်အတတ်ပညာ… မီးနဂါးဗုံး။"

ဧရာမ မီးတောက်ကြီးများသည် လမ်းကြောင်းသုံးခုမှတစ်ဆင့် စာတိုးဝင်လာခဲ့ပြီး ကေလာဘီကို ဝါးမြိုပစ်လိုက်တော့သည်။ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ကောင်းကင်ယံတစ်ခုလုံး မီးလျှံများကြောင့် နီရဲသွားခဲ့ရသည်။ ပြင်းထန်လှသော အပူရှိန်များအကြားတွင် ကေလာဘီသည် လက်မောင်းနှစ်ဖက်ကို ဆန့်တန်းလျက် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။

ထို့နောက်တွင် ရှစ်မြီး၏ ဧရာမ ခန္ဓာကိုယ်ကြီး ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး ၎င်း၏ ကြီးမားလှသော အသားပိုအမြီးကြီးဖြင့် ဂျီရိုင်းယားရှိရာသို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်တော့သည်။

"ဆင့်ခေါ်ခြင်းအတတ်။"

ဂျီရိုင်းယားသည် အနောက်သို့ လွှားခနဲ ခုန်ရှောင်လိုက်ရင်း မိမိ၏ လက်မကို ကိုက်ဖြတ်ကာ လက်ဝါးကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ရိုက်ချလိုက်သည်။ ခဏမျှအကြာတွင် ဂါမာဘွန်တာ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး သူ၏ ဧရာမ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးမှာ ရှစ်မြီးနှင့် အလားသဏ္ဌာန် တူညီလှသည်။ နှုတ်ခမ်းတွင် ဆေးတံကို ခဲထားရင်း သူသည် ခါးတွင် ချိတ်ဆွဲထားသော ဧရာမ ဓားကြီးကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

"ဂျီရိုင်းယား… ဒီကောင်က လွယ်လွယ်ကူကူ ကိုင်တွယ်လို့ရမယ့်ကောင် မဟုတ်ဘူး။"

ဂျီရိုင်းယားသည် ဂါမာဘွန်တာ၏ ဦးခေါင်းထက်သို့ ဆင်းသက်လိုက်သည်။ "အဲဒါကြောင့်ပဲ မင်းရဲ့ အကူအညီကို ငါ လိုအပ်နေရတာပေါ့။"

"သွားကြစို့။"

"ကောင်းပြီ။"

ရှစ်မြီးနှင့် ဂါမာဘွန်တာတို့သည် ပြင်းထန်စွာ စတင်တိုက်ခိုက်ကြတော့ရာ ၎င်းတို့၏ စွမ်းအားများကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ကီလိုမီတာအတွင်းသို့ မည်သူမျှ မချဉ်းကပ်ရဲကြပေ။

အရှေ့ဘက် ရှေ့တန်းစစ်မျက်နှာတွင်။

အူချီဟာ ဖူဂါကူသည် မိမိ၏ မျက်လှည့်ကမ္ဘာအတွင်း ပိတ်မိနေသော ကိုနိုဟာနင်ဂျာတစ်ဦး၏ လည်ပတ်ကို ဖြတ်တောက်လိုက်ပြီးနောက် အနောက်သို့ လျင်မြန်စွာ လှည့်လိုက်သည်။

"မီးတောက်အတတ်ပညာ… ဧရာမ မီးလုံးကြီးအတတ်။"

ကြီးမားလှသော မီးလုံးကြီးသည် အဆိပ်ပြင်းမြွေပေါင်းများစွာကို ဝါးမြိုပစ်လိုက်သဖြင့် လေထုအတွင်း၌ ညှော်နံ့များ ပြည့်နှက်သွားခဲ့ရသည်။

"အိုရိုချီမာရုလား။"

ဖြူလျော်သော မျက်နှာထားဖြင့် မြွေကဲ့သို့သော လူသား ပေါ်ထွက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ဖူဂါကူ၏ မျက်နှာ တည်တင်းသွားခဲ့သည်။

"ဖူဂါကူ… မင်းရဲ့ ကြီးထွားမှုက တကယ့်ကို အထင်ကြီးစရာကောင်းလှပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းတို့တွေ ဖန်တီးထားတဲ့ လေပြင်းကတော့ ဒီနေရာတင် အဆုံးသတ်သွားရလိမ့်မယ်။ ဒါတွေအားလုံးထက် အရင် ငါ အမှန်တကယ် သိချင်တာက… မင်းတို့ရဲ့ အူချီဟာမျိုးနွယ်စုက ကိုနိုဟာရွာကနေ ဘယ်လိုမျိုး နည်းလမ်းနဲ့ တစ်ညတည်းအတွင်းမှာ လယ်ကွင်းပြင်တိုင်းပြည်ဆီကို တိတ်တဆိတ် ရောက်ရှိသွားခဲ့ကြတာလဲဆိုတာပဲ။"

အိုရိုချီမာရု၏ စူးစမ်းလိုစိတ်ကို လျစ်လျူရှုထားရင်း ဖူဂါကူ၏ ရှာရင်းဂန် မျက်လုံးများက ပြင်းထန်စွာ လည်ပတ်နေခဲ့သည်။ အိုရိုချီမာရုက ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် ပြုံးလိုက်ပြီး ပါးစပ်အတွင်းမှ ရှည်လျားလှသော ဓားတစ်လက်ကို ထွေးထုတ်လိုက်တော့သည်။

ချလွင်။

သံမဏိချင်း ရိုက်ခတ်မိသံများနှင့်အတူ ၎င်းတို့နှစ်ဦးသည် အသက်အန္တရာယ်ရှိလှသော တိုက်ပွဲကို စတင်လိုက်ကြပြီး လှုပ်ရှားမှုတိုင်းက အသေအလဲ တိုက်ခိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ မကြာမီမှာပင် အိုရိုချီမာရုက အနောက်သို့ ဆုတ်ခွာလိုက်သည်။ သူသည် ဓားကို ပါးစပ်အတွင်းသို့ ပြန်လည်မျိုချလိုက်ရင်း မျက်ဝန်းများအတွင်း၌ ရူးသွပ်လှသော အားကျနှစ်သက်မှုများ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

"မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်း ရှာရင်းဂန်မျက်လုံးပဲ။ အဲဒီလိုမျိုး ပြီးပြည့်စုံတဲ့ အာရုံခံနိုင်စွမ်းက ဓားသိုင်းပညာအတွက် တကယ့်ကို အသုံးဝင်လှတာ…"

ထိုသို့ ချီးမွမ်းခြင်းကို ခံရသော်လည်း ဖူဂါကူ၏ မျက်နှာမှာ ညှိုးငယ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ မိမိ၏ သုံးခုမြောက် ရှာရင်းဂန် မျက်လုံးများကို အသုံးပြုထားသော်လည်း သူသည် အသာစီးမရရှိခဲ့ပေ။ ဒဏ္ဍာရီလာ ဆန်နင်သုံးဦးထဲက တစ်ဦး၏ စွမ်းအားမှာ တကယ့်ကို ထိတ်လန့်စရာကောင်းလှသည်။ ဒီညတော့ ဒုက္ခရောက်ရတော့မည်။

ဖူဂါကူ နောက်ထပ် လှုပ်ရှားမှုကို မဆုံးဖြတ်ရသေးခင်မှာ အိုရိုချီမာရုက ထပ်မံတိုက်ခိုက်လိုက်ပြန်သည်။

"မြွေပေါင်းသောင်းချီ အစီအရင်။"

အိုရိုချီမာရုသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲပြိုလိုက်ရင်း ပါးစပ်ကို လူသားတစ်ယောက်ထက်မက ကြီးမားစွာ ဖွင့်ဟလိုက်သည်။ ၎င်း၏ ပါးစပ်အတွင်းမှ ရေတွက်၍မရနိုင်သော မြွေပေါင်းများစွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ဧရာမ မြွေတောင်ပူစာကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ဖူဂါကူကို ဝါးမြိုပစ်လိုက်တော့သည်။

အိုရိုချီမာရုအနေဖြင့် မိမိ အနိုင်ရရှိသွားခဲ့ပြီဟု ထင်မှတ်နေဆဲအချိန်မှာ မြွေအုပ်ကြီးအတွင်းမှ လူသားတစ်ဦး လှမ်းထွက်လာခဲ့ပြီး သူ၏ ပခုံးထက်တွင် ဖူဂါကူကို ထမ်းပိုးထားခဲ့သည်။

ထိုဆန်းကြယ်လှသော မျက်ဝန်းများကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အိုရိုချီမာရု၏ မျက်ဝန်းအတွင်း၌ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့သည်။

"အူချီဟာ ယူဇူရု။"

"အိုရိုချီမာရု… မင်းက ငါ့ကို အပြင်ထွက်လာအောင် ဆွဲထုတ်ချင်လို့ပဲ ဖူဂါကူကို ပြိုင်ဘက်အဖြစ် တမင်ရွေးချယ်ခဲ့တာ မဟုတ်လား။ အခုတော့… ငါ ရောက်လာခဲ့ပြီလေ။"

ယူဇူရုသည် သူ၏ မျက်လုံးစွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ ဖူဂါကူကို ကာမူအိဟင်းလင်းပြင်အတွင်းသို့ ပို့ဆောင်လိုက်သည်။ ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ အိုရိုချီမာရုသည် လျှာကို ထုတ်၍ မိမိ၏ မျက်နှာကို လျက်လိုက်ရင်း လှောင်ပြောင်သော လေသံဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင်လည်း မင်းက ငါ့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို သဘောပေါက်ထားပါရက်နဲ့ ရောက်လာခဲ့တာပေါ့။ မင်းကိုယ်မင်း တော်တော်လေး ယုံကြည်ချက် ရှိနေပုံပဲ ယူဇူရုလေး။"

ယူဇူရုက မတ်မတ်ရပ်တန့်ရင်း ငြင်းပယ်၍မရနိုင်သော အမှန်တရားတစ်ခုကို ဆိုလိုက်သကဲ့သို့ ပြောကြားလိုက်သည်။ "အခုအချိန်မှာ ငါက ဒီလောကကြီးထဲမှာ အင်အားအကြီးဆုံး လူသားပဲ။"

"အဲဒီလိုလား။"

အိုရိုချီမာရု၏ အပြုံးများ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်တွင် နက်ရှိုင်းလှသော သတ်ဖြတ်ခြင်း အရှိန်အဝါများ ပြည့်နှက်သွားခဲ့သည်။ "ဒါဆိုရင် အဲဒီအင်အားရဲ့ အနောက်ကွယ်မှာ ရှိနေတဲ့ ထိတ်လန့်စရာကောင်းတဲ့ အရာတွေကို ရင်ဆိုင်ဖို့ မင်း ပြင်ဆင်ပြီးပြီလား။"

"အိုရိုချီမာရု… မင်းရဲ့ ပျင်းစရာကောင်းတဲ့ လှည့်ကွက်တွေကို ငါ့အရှေ့မှာ လာပြီး မသုံးပါနဲ့။"

ယူဇူရု၏ စကားသံက တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်ပြီး မည်သည့်သက်ရောက်မှုမျှ မရှိပေ။ အိုရိုချီမာရု၏ သတ်ဖြတ်ခြင်း အရှိန်အဝါမှာ သာမန်ဂျိုနင်နင်ဂျာတစ်ဦးကို ချွေးစေးများ ထွက်ပေါ်လာစေပြီး တိုက်ခိုက်လိုစိတ် ပျောက်ကွယ်သွားစေနိုင်လောက်အောင် ပြင်းထန်လှသော်လည်း ယူဇူရုအတွက် စိုးစဉ်းမျှ အရာမထင်ပေ။

သူ၏ မန်ဂေခရို ရှာရင်းဂန် မျက်လုံးများ နိုးထလာခဲ့ပြီးကတည်းက သူ၏ စိတ်စွမ်းအားမှာ သာမန်လူသားများထက် အဆမတန် မြင့်မားနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ အကယ်လို့ အိုရိုချီမာရုအနေဖြင့် သတ်ဖြတ်ခြင်း အရှိန်အဝါမျှဖြင့် ယူဇူရု၏ စိတ်ဓာတ်ကို ရိုက်ချိုးနိုင်လိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့လျှင် တကယ့်ကို ကြီးမားစွာ မှားယွင်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။