အပိုင်း ( ၄၇ ) - တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်ခြင်း

"ပျံသန်းခြင်း မိုးကြိုးနတ်ဘုရား အတတ်ပညာလား။"

"တတိယမြောက် လော့ဒ်ဟိုကာဂဲ… ကျွန်တော် တကယ်ပဲ ဒီတားမြစ်အတတ်ပညာကို သင်ယူခွင့် ရတာလား။"

နာမီကာဇေ မီနာတိုသည် အတတ်ပညာလိပ်စာစောင်ကို ကိုင်ဆောင်ထားရင်း အံ့အားသင့် ဝမ်းမြောက်မှုကြောင့် မျက်ဝန်းများ တောက်ပနေခဲ့သည်။

ဆာရုတိုဘီ ဟီရူဇန်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ "မီနာတို… မင်း ရွာအတွက် အများကြီး စွမ်းဆောင်ပေးခဲ့ပြီးပြီပဲ။ ဒါက မင်းနဲ့ ထိုက်တန်ပါတယ်။"

မီနာတို၏ အပြုံးများ မှေးမှိန်သွားခဲ့ပြီး မျက်နှာထက်တွင် အပြစ်မကင်းသည့် ခံစားချက်များ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ "မဟုတ်ပါဘူး… ကျွန်တော် ကိုးမြီးကို ထိန်းချုပ်ဖို့ ပျက်ကွက်ခဲ့ပါတယ်။ အဲဒါကြောင့်ပဲ ရွာက ဒီလောက်အထိ ဆိုးဆိုးရွားရွား ဒုက္ခရောက်ခဲ့ရတာ။"

ယခုအချိန်မှသာ အူဇုမာကီ ကူရှီနာသည် မူလက ကိုးမြီးဂျင်ချူရီကီ ဖြစ်လာရမည့်အရေးကို ဘာဖြစ်လို့ အသည်းအသန် ငြင်းဆန်ခဲ့သလဲဆိုသည်ကို သူ အပြည့်အဝ နားလည်သွားခဲ့တော့သည်။ စိုးစဉ်းမျှ သတိလက်လွတ် ဖြစ်သွားရုံနှင့်ပင် ရေတွက်၍မရနိုင်သော အသက်ပေါင်းများစွာ ဆုံးရှုံးသွားနိုင်သည်။ ထိုကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးကို သူ နောက်တစ်ကြိမ် ဘယ်တော့မှ ထပ်ပြီး မကြုံတွေ့ချင်တော့ပါ။

မီနာတို၏ မျက်နှာထားကို မြင်သောအခါ ဟီရူဇန်က ဦးခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်သည်။ "မင်းကိုယ်မင်း အပြစ်မတင်ပါနဲ့။ ထူးခြားတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းပုံမျိုး မရှိဘဲနဲ့ ကိုးမြီးရဲ့ စွမ်းအားကို တောင့်ခံနိုင်ဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပါပဲ။"

"မင်း အဲဒီစွမ်းအားကို မထိန်းချုပ်နိုင်သေးခင်မှာ ရွာပြင်ပကို ခဏလောက် သွားပြီး ခရီးလှည့်လည်နေလိုက်ပါ။"

"ဂျီရိုင်းယားလည်း မင်းနဲ့အတူ လိုက်သွားလိမ့်မယ်။"

ဆာရုတိုဘီ ဟီရူဇန်၏ စကားကို ကြားရသောအခါ နာမီကာဇေ မီနာတို၏ မျက်နှာထက်တွင် ပြတ်သားသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ "ကျွန်တော် သေချာပေါက် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားသွားမှာပါ။"

"ကောင်းပြီ… မင်း သွားနိုင်ပြီ။"

"ဟုတ်ကဲ့။"

မီနာတို ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ဂျီရိုင်းယားသည် ရုတ်ချည်းပင် အခန်းအတွင်းသို့ ကိုယ်ရောင်ဖျောက်အတတ်ဖြင့် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ "ဆရာ… ပျံသန်းခြင်း မိုးကြိုးနတ်ဘုရား အတတ်ပညာ မရှိရင်တောင်မှ အပြန်အလှန် ဆင့်ခေါ်ခြင်းအတတ်နဲ့ မီနာတိုကို ဘေးအန္တရာယ်ကနေ ဆွဲထုတ်လို့ ရနေတာပဲဥစ္စာ။"

"ငါက အဘက်ဘက်က ပြည့်စုံအောင် ပြင်ဆင်ထားရတာကို ပိုသဘောကျလို့ပါ။" ဟီရူဇန်က အေးစက်စွာ ဆိုလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် ကျွန်တော်လည်း ခွင့်ပြုပါဦး။"

ဂျီရိုင်းယားသည် အနောက်သို့ တစ်ချက်မျှ ပြန်မကြည့်ဘဲ လှည့်ထွက်လာခဲ့တော့သည်။ သူသည် ဆရာဖြစ်သူ လိုလားတောင့်တနေသည့် အရွယ်ရောက်ပြီးသား ဆိုသည့် လူစားမျိုး ဘယ်တော့မှ ဖြစ်မလာနိုင်ပါ။ ထွက်ခွာသွားခြင်းကသာ အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှု ဖြစ်လိမ့်မည်။

လျှပ်စီးတိုင်းပြည်။ လျှပ်စစ်ပုန်းရွာ။

တောင်ထိပ်များ၏ အထက်ထက်တွင် မိုးခြိမ်းသံများ တရုန်းရုန်း ထွက်ပေါ်နေခဲ့သည်။

အနက်ရောင် ဝတ်စုံကို ဆင်မြန်းထားသော အူဇုမာကီ ကူရှီနာသည် မီးတောက်တိုင်းပြည် ရှိရာ ဦးတည်ချက်သို့ မျက်နှာမူလျက် ရပ်တန့်နေခဲ့သည်။

"အဖွား မီတို…"

"အေးအေးချမ်းချမ်း အနားယူပါတော့။"

သူမသည် ဖြူဖွေးလှသော ပန်းပွင့်လေးတစ်ပွင့်ကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ဂရုတစိုက် ချထားပေးလိုက်သည်။ အနောက်ဘက်မှ ခြေသံအချို့ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ကူရှီနာသည် မျက်နှာထက်မှ မျက်ရည်များကို သုတ်ဖယ်လိုက်သည်။ ရောက်ရှိလာသူမှာ အူချီဟာ ယူဇူရု ဖြစ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ သူမက ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်တော့သည်။ "ယူဇူရု… ငါက သိပ်ပြီး အားနည်းလွန်းနေတာလား။"

သူမသည် နှုတ်ဆက်လမ်းခွဲရန် စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားခဲ့ပြီး ဖြစ်သော်လည်း အဖွားဖြစ်သူ မီတို ကွယ်လွန်သွားခဲ့သည့် သတင်းကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် မျက်ရည်များကို မထိန်းချုပ်နိုင်ဘဲ စီးကျလာခဲ့ရသည်။ ယူဇူရုကဲ့သို့သောသူမျိုးသည် ဤကဲ့သို့သော အားနည်းမှုကို မုန်းတီးလိမ့်မည် မဟုတ်ပါ။

"သန်မာတယ်ဆိုတာ မျက်ရည်တစ်စက်မျှ မကျအောင် အောင့်အည်းထားနိုင်တာကို ဆိုလိုတာ မဟုတ်ဘူး။" ယူဇူရုက တည်ကြည်လေးနက်စွာ ဆိုလိုက်သည်။ "မျက်ရည်တွေကို သုတ်ဖယ်ပြီး ရှေ့ဆက်ရမယ့် အခြေအနေတွေကို ပြုံးပြုံးလေး ရင်ဆိုင်နိုင်တာကမှ တကယ့်အင်အားပဲ။ ပြီးတော့ ငါ မင်းကို အရင်ကလည်း ပြောဖူးတယ် မဟုတ်လား…"

"ငါ ပိုပြီး သန်မာလာအောင် ကြိုးစားနေရတဲ့ အကြောင်းရင်းက ငါ့ဘေးနားမှာ ရှိနေတဲ့လူတွေ မိမိတို့ ဖြစ်ချင်တဲ့အတိုင်း လွတ်လပ်စွာ ရှင်သန်နိုင်ဖို့အတွက်ပဲ။"

ကူရှီနာသည် မျက်တောင်ခတ်ရင်း ငေးကြည့်နေခဲ့သည်။ "မင်းက အခုအချိန်အထိ ဒါကို မှတ်မိနေတုန်းပဲလား။"

"ဒါပေါ့။" ယူဇူရုက မိမိ၏ ရင်ဘတ်ကို ပုတ်ပြလိုက်သည်။ "ကတိတည်တာက ငါ့ရဲ့ နင်ဂျာလမ်းစဉ်ပဲလေ၊ ဒါတေဘာညေ။"

"အုန်း…" ကူရှီနာက မျက်စောင်းထိုးလိုက်ရင်း သူ၏ ခါးအောက်ပိုင်းကို ဆိတ်ဆွဲကာ လိမ်ကျစ်ပစ်လိုက်တော့သည်။ "ငါ့စကားကို လာပြီး လိုက်မတုပနဲ့။"

"ဟားဟားဟားဟား…"

ယူဇူရု သဘောကျစွာ ရယ်မောနေစဉ်မှာ ကူရှီနာသည် သူ့ကို တင်းကြပ်စွာ ဖက်တွဲလိုက်ရင်း တိုးညင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။ "ယူဇူရု… ဒီကနေ့ကစပြီး ဒီလောကကြီးထဲမှာ မင်းတစ်ယောက်တည်းပဲ ငါ့ရဲ့ မိသားစုအဖြစ် ကျန်တော့တာ။"

"ဒီကနေ့ကစပြီး မဟုတ်ဘူး… အခုကတည်းကပါ။"

"ဟင်…"

သူမ၏ ဝေခွဲမရဖြစ်နေသော မျက်နှာထားကို ကြည့်ရင်း ယူဇူရုက ရှင်းလင်းချက် ပေးလိုက်သည်။ "မကြာခင်မှာ ယူဇူရုလေး ဒါမှမဟုတ် ကူရှီနာလေးလည်း ရောက်လာတော့မှာလေ။ သူတို့တွေကလည်း မင်းရဲ့ မိသားစုတွေ ဖြစ်လာကြမှာပဲ မဟုတ်လား။"

"မင်းကတော့လေ…"

"နင်နဲ့ ဆက်ပြီး စကားမပြောတော့ဘူး။" သူမသည် ရှက်သွေးဖြာသွားခဲ့ကာ မျက်နှာကို သူ၏ လက်မောင်းကြားထဲတွင် ဝှက်လိုက်ရင်း လက်မောင်းကို ခပ်ဆဆလေး ကိုက်ပစ်လိုက်တော့သည်။

ယူဇူရု သွားကျဉ်သွားသကဲ့သို့ ညည်းတွားလိုက်မိသည်။ အံမယ်… သွားက တော်တော်လေး စူးတာပဲ။ နောင်ကျရင်တော့ ပိုပြီး သတိထားရတော့မယ်။

ရှပ်… ရှပ်…

ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် နှင်းပွင့်များ ဖိနင်းမိသံက ဆန်းကြယ်စွာ စိတ်ကို ကြည်လင်စေခဲ့ပြီး ယူဇူရုသည် လျှပ်စီးကွယ် ဟိုကာဂဲရုံးခန်းအတွင်းသို့ လှမ်းဝင်လာခဲ့သည်။ ရုံးခန်းအတွင်း၌ တတိယမြောက် ရိုင်ကာဂဲနှင့် အေတို့သည် ကြိုတင်စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။

"ယူဇူရု… ရောက်လာပြီပဲ။" တတိယရိုင်ကာဂဲက နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"မင်္ဂလာနံနက်ခင်းပါ လော့ဒ်ရိုင်ကာဂဲ။"

အေက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ "မင်း နောက်ကျနေတယ်။"

ယူဇူရု၏ မျက်ဝန်းများ ပြူးကျယ်သွားခဲ့ပြီး အေကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ "မီကိုတိုက ငါ့အတွက် လည်စည်းပဝါ ရက်ပေးနေတာရယ်၊ ကူရှီနာက လက်အိတ် ရက်ပေးနေတာရယ်ကို မင်းက ဘယ်လိုမျိုး သိနေတာလဲ။"

အေသည် ဤမျှအထိ အရှက်ကင်းမဲ့နိုင်သောသူမျိုးကို ကြည့်ရင်း ဆွံ့အသွားခဲ့ရသည်။ သို့သော် သူ ပြန်လည်မချေပနိုင်သေးခင်မှာ တတိယရိုင်ကာဂဲ၏ ဧရာမ လက်ဝါးကြီးက သူ၏ ဦးခေါင်းအနောက်ဘက်သို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်တော့သည်။

"ယူဇူရုကိုလည်း အတုယူဦး… မင်းကိုယ်မင်းလည်း ပြန်ကြည့်ဦး။"

"တစ်နေ့ကုန် ကျောက်တုံးတွေနဲ့ လုံးပန်းနေတာ ဒါမှမဟုတ်ရင်လည်း ဘီနဲ့ပဲ ရန်ဖြစ်နေတာနဲ့ အချိန်ကုန်နေတယ်။ အသုံးမကျလိုက်တာ။ ဒီလိုပုံစံအတိုင်းဆိုရင် မင်း ဘယ်အချိန်ကျမှ မိန်းမရတော့မှာလဲ။"

အေက မကျေမနပ် ဖြစ်သွားသည်။ "အဖေလည်း ကျွန်တော့်လိုပဲ ဥစ္စာ။"

တတိယရိုင်ကာဂဲ ဒေါသထွက်သွားခဲ့သည်။ "ငါကတော့ ငါ့အကြောင်းနဲ့ငါ ရှိလို့ပေါ့ဟ။ မင်းက အခု ငါ့ကို ပြန်ပြီး စကားနာထိုးနေတာလား… အရိုက်ခံချင်လို့လား။"

ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် ယူဇူရု တဟားဟား ရယ်မောလိုက်မိသည်။ အေတစ်ယောက် တစ်နေ့ကုန် ဘာဖြစ်လို့ မျက်မှောင်ကြုတ်နေတတ်သလဲဆိုသည်မှာ မဆန်းတော့ပေ။ ဒီလိုမျိုး အဖေမျိုးနဲ့ဆိုရင် ဘယ်သူမဆို ခေါင်းမူးလိမ့်မည်။

"ကဲ… အလုပ်အကြောင်း ပြောကြရအောင်။"

ယူဇူရု၏ စကားသံကြောင့် ရိုင်ကာဂဲ သားအမိနှစ်ဦးစလုံး ငြိမ်သက်သွားခဲ့ကြသည်။

"ယူဇူရု… မင်းရဲ့ အစီအစဉ်က ရှေ့ဆက်နေပြီလား။" အေက မေးမြန်းလိုက်သည်။

ယူဇူရုက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ "ဟုတ်ကဲ့။ အူဇုမာကီ မီတို ကွယ်လွန်သွားခဲ့ပြီ။ ကိုးမြီးဂျင်ချူရီကီအသစ်ကလည်း အထိန်းအကွပ်မဲ့ သောင်းကျန်းခဲ့လို့ ကိုနိုဟာရွာ အကြီးအကျယ် ပျက်စီးဆုံးရှုံးခဲ့ရတယ်။"

"ရွာသူရွာသားတွေရော နင်ဂျာတွေပါ တတိယဟိုကာဂဲအပေါ် အပြင်းအထန် မကျေမနပ် ဖြစ်နေကြပြီ။"

"အခုအချိန်က ကိုနိုဟာရွာကို တိုက်ခိုက်ဖို့အတွက် အကောင်းဆုံးအချိန်ပဲ။"

တတိယရိုင်ကာဂဲနှင့် အေတို့သည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီး မျက်ဝန်းများအတွင်း၌ စိတ်လှုပ်ရှားမှု အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့သည်။

"ယူဇူရု…" တတိယရိုင်ကာဂဲက လေးနက်စွာ ဆိုလိုက်သည်။ "တို့တွေ အကယ်လို့ ကိုနိုဟာနဲ့ စစ်ပွဲစတင်ခဲ့မယ်ဆိုရင် အပိုင်အနိုင်ရနိုင်ပါ့မလား။"

အူချီဟာမျိုးနွယ်စုက လျှပ်စစ်ပုန်းရွာသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း ကိုနိုဟာရွာတွင် အားကောင်းလှသော နင်ဂျာများစွာ ကျန်ရှိနေသေးသဖြင့် လျှော့တွက်၍မရနိုင်ပေ။

"သေချာပေါက် အနိုင်ရမှာပါ။" ယူဇူရုက ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။ "ငါရယ်… အေရယ်… ပြီးတော့ ကေလာဘီရယ် ရှိနေရင်တင် သူတို့ရဲ့ နင်ဂျာတွေကို ကိုင်တွယ်ဖို့အတွက် လုံလောက်နေပါပြီ။"

တတိယရိုင်ကာဂဲက မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။ "ဒါဆိုရင် ငါကကော။"

"တောင်းပန်ပါတယ် ဆရာ။" ယူဇူရုက ပိုမိုကျယ်ပြန့်စွာ ပြုံးလိုက်ရင်း ဆိုလိုက်သည်။ "ကိုနိုဟာမှာ ကြီးပြင်းလာခဲ့ရတော့ ရွာတစ်ရွာရဲ့ ရိုင်ကာဂဲကလည်း ထိပ်သီးတိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအားစု ဖြစ်တယ်ဆိုတာကို ခဏလောက် မေ့သွားလို့ပါ။"

ရိုင်ကာဂဲသည် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို မတ်လိုက်သည်။ "ငါက ရိုင်ကာဂဲ ဖြစ်နေတဲ့အတွက်ကြောင့် ဒီတာဝန်ကို ထမ်းဆောင်ရမှာပဲ။"

"ရွာရဲ့ အထွေထွေကိစ္စရပ်တွေအတွက်ကတော့ မာဘူအီလိုမျိုး ထက်မြက်တဲ့ အတွင်းရေးမှူး ရှိနေရင်တင် အဆင်ပြေပါတယ်။"

၎င်းတို့နှစ်ဦး စကားကောင်းနေစဉ်မှာပင် အေက ကြားဖြတ်၍ မေးမြန်းလိုက်သည်။ "တိုက်ခိုက်ဖို့ အကြောင်းပြချက်ကကော ဘာဖြစ်မလဲ။"

"တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်လို့ ရပေမဲ့ အကြောင်းပြချက် ခိုင်ခိုင်လုံလုံ ရှိနေတာက ပိုပြီး ကောင်းမွန်ပါတယ်။" ယူဇူရုက ကြိုတင်စီစဉ်ထားပြီး ဖြစ်သည်။ "မီးတိုင်းပြည်အတွင်းမှာ ရှိနေတဲ့ အူချီဟာမျိုးနွယ်စုရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှု မှန်သမျှကို ပြန်လည်လွှဲပြောင်းပေးဖို့ ကိုနိုဟာရွာကို တောင်းဆိုလိုက်ပါ။"

"အကယ်လို့ သူတို့ဘက်က ငြင်းဆန်ခဲ့မယ်ဆိုရင် ဒါက တို့တွေ တိုက်ခိုက်ဖို့အတွက် အကောင်းဆုံး အကြောင်းပြချက် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။"

"တို့တွေ အနိုင်ရရှိသွားခဲ့ရင် လျှပ်စစ်ပုန်းရွာက နင်ဂျာလောကရဲ့ အင်အားအကြီးဆုံး ရွာ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။ တာဝန်ပေးအပ်မှုတွေနဲ့ ဒိုင်မြိုရဲ့ ထောက်ပံ့မှုတွေကလည်း အဆမတန် တိုးပွားလာလိမ့်မယ်။"

"ပြီးတော့…" ယူဇူရုက လက်မောင်းကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရင်း ဆိုလိုက်သည်။ "အရာအားလုံး ပြီးဆုံးသွားတဲ့ အချိန်ကျရင် ကိုနိုဟာဘက်က ပြန်လည်ရရှိတဲ့ အူချီဟာပိုင်ဆိုင်မှုတွေထဲက တစ်ဝက်ကိုပဲ ငါ ရယူပါ့မယ်။"

"မလိုအပ်ပါဘူး။" တတိယရိုင်ကာဂဲက သဘောကျစွာ ဆိုလိုက်သည်။ "မင်းက အများဆုံး စွမ်းဆောင်ပေးခဲ့တာပဲ။ အူချီဟာတွေရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုကို တို့တွေ တစ်ပြားတစ်ချပ်မျှ မယူပါဘူး။ အဆိုးဆုံး ဖြစ်လာခဲ့ရင်တောင်မှ တို့တွေ နိုင်ပွဲရပြီးတဲ့နောက် ကိုနိုဟာရွာဆီကနေ စစ်လျော်ကြေးတွေ ပိုပြီး တောင်းခံလိုက်ရုံပဲ။"

ရုံးခန်းအတွင်း၌ ယူဇူရု၊ တတိယရိုင်ကာဂဲနှင့် အေတို့သည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး စိုက်ကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက် ကောင်းကင်ကို မော့ကာ တဟားဟား အော်ဟစ်ရယ်မောလိုက်ကြတော့သည်။

"ဟားဟားဟားဟား…"