အပိုင်း ( ၄၆ ) - ဟိုကာဂဲ မဖြစ်မနေ တာဝန်ယူရမယ်

ဟာရာဒါ တက်ဆု၏ ရုတ်ချည်းပေါက်ကွဲသွားသော ဒေါသကြောင့် လူအများမှာ ဝေခွဲမရဖြစ်ကာ ကြောင်အမ်းသွားကြရသည်။ လျှပ်စစ်ပုန်းရွာတွင် ပြီးပြည့်စုံသော ဂျင်ချူရီကီတစ်ဦး ရှိနေခြင်းမှာ ထူးခြားသည့် ဖြစ်ရပ်ဆန်းတစ်ခုမျှသာ မဟုတ်ပါ။ ရွာအများစုအတွက် ဂျင်ချူရီကီများ သောင်းကျန်းမှုကို ထိန်းချုပ်ရခြင်းကသာ ပုံမှန်ကိစ္စရပ်တစ်ခု ဖြစ်နေကျ ဖြစ်သည်။ ဤမျှအထိ ပြင်းထန်စွာ ဒေါသထွက်နေရအောင် ဘာများ ထူးခြားနေ၍နည်း။ ရဲဘော်တစ်ဦး ဆုံးရှုံးလိုက်ရသည့် ခံစားချက်က သူ့ကို အစွန်းရောက်သွားစေခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

တာချီဘာနာ ဟီကိုနှင့် ယာမာဒါ ကိုရှီတို့ နှစ်ဦးသာလျှင် တက်ဆု၏ ရင်တွင်းခံစားချက်ကို အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ နားလည်ပေးနိုင်ကြသည်။

"တက်ဆု… မင်း သွားပြီး ခဏလောက် အိပ်စက်အနားယူသင့်တယ် ထင်တယ်"

"ငါ့စိတ်က အခုအချိန်မှာ အကောင်းဆုံး အခြေအနေမှာ ရှိနေတာ။" ဟာရာဒါ တက်ဆုက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ရင်း လူတိုင်း၏ မျက်ဝန်းများကို စိုက်ကြည့်ကာ ဆိုလိုက်သည်။ "ငါ ဘာဖြစ်လို့ ဒီလောက်အထိ ဒေါသထွက်နေရလဲဆိုတာ မင်းတို့ သိချင်နေကြတယ် မဟုတ်လား"

"အကြောင်းကတော့ တို့ရဲ့ ကိုနိုဟာရွာမှာလည်း လျှပ်စစ်ပုန်းရွာလိုမျိုး ပြီးပြည့်စုံတဲ့ ဂျင်ချူရီကီတစ်ဦး ရှိလာနိုင်ခွင့် ရှိခဲ့လို့ပဲ။"

"ဘာ။"

လူတိုင်း မျက်လုံးအစုံ ပြူးကျယ်သွားကြပြီး ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားကြရသည်။ တစ်ဦးက မအောင့်နိုင်တော့ဘဲ လှမ်း၍ အော်ဟစ်မေးမြန်းလိုက်တော့သည်။ "မင်း ဘာတွေ သိထားလို့လဲ။ အကုန်အစင် ပြောစမ်းပါဦး"

"ဟုတ်တယ်… တို့မှာ ပြီးပြည့်စုံတဲ့ ဂျင်ချူရီကီ ရှိလာနိုင်ခဲ့တယ်ဆိုတာ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ"

"ခဏလောက် ငြိမ်ငြိမ်နေကြစမ်းပါ။ အနောက်ကလူတွေ ဘာမှ မကြားရတော့ဘူး။"

ရောက်ရှိနေသူအားလုံး အတိုင်းသား ကြားနိုင်စေရန်အတွက် ဟာရာဒါ တက်ဆုသည် နေရာမှ ထရပ်လိုက်ပြီး မိမိ၏ အဆုတ်အတွင်းရှိ လေထုအားလုံးကို အသုံးပြုကာ အစွမ်းကုန် အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။

"လျှပ်စစ်ပုန်းရွာမှာ ပြီးပြည့်စုံတဲ့ ဂျင်ချူရီကီတစ်ဦး ရှိနေရတဲ့ အကြောင်းရင်းက အူချီဟာမျိုးနွယ်စုရဲ့ ရှာရင်းဂန် မျက်လုံးတွေက အမြီးကောင်တွေကို ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်နိုင်လို့ပဲ။"

"ဒါကို မင်းတို့ အားလုံးလည်း သိကြတာပဲ မဟုတ်လား"

"ဟိုတုန်းက အူချီဟာ မာဒါရာက ရှာရင်းဂန်မျက်လုံးတွေကို အသုံးပြုပြီး ကိုးမြီးကို ထိန်းချုပ်ကာ ကိုနိုဟာရွာကို တိုက်ခိုက်ခဲ့တာလေ။"

"ရှာရင်းဂန်ရဲ့ စွမ်းအားက အမြီးကောင်တွေကို သဘာဝအတိုင်း နှိမ်နင်းနိုင်စွမ်း ရှိတယ်"

"တို့ရွာအတွက် အားသာချက် ဖြစ်သင့်တဲ့အရာက အခုတော့ လျှပ်စစ်ပုန်းရွာရဲ့ ဂုဏ်ယူစရာ ဖြစ်နေခဲ့ပြီ။ သူတို့က အမြီးကောင်ရဲ့ စွမ်းအားကို အသုံးပြုပြီး ငါ့ရဲ့ ရဲဘော်ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ကြတယ်။"

"အခုလည်း တို့ရဲ့ ရွာက အဲဒီမိစ္ဆာကောင်ကြောင့် ပျက်စီးဆုံးရှုံးခဲ့ရပြီ"

"ပြောကြစမ်းဦး… ငါက ဘာဖြစ်လို့ ဒေါသမထွက်ဘဲ နေရမှာလဲ။"

ခဏမျှ လူအုပ်ကြီးတစ်ခုလုံး ဆွံ့အငြိမ်သက်သွားခဲ့ပြီးနောက်တွင် ပြင်းထန်လှသော ခံစားချက်လှိုင်းလုံးကြီးများ ရုတ်ချည်း ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာခဲ့တော့သည်။

"သူပြောတာ မမှားဘူး။ မာဒါရာက ရှာရင်းဂန်နဲ့ ကိုးမြီးကို ထိန်းချုပ်ခဲ့တာ။ ပထမဟိုကာဂဲက သူ့ကို အနိုင်ယူပြီးတဲ့နောက်မှသာ တို့ရွာက ဒီအမြီးကောင်ကို ပိုင်ဆိုင်ခွင့် ရခဲ့တာပဲ"

"ဒါဆိုရင် အကယ်လို့ အူချီဟာမျိုးနွယ်စုသာ ရွာကနေ ထွက်မသွားခဲ့ရင် ဒီကနေ့ ဘေးဒုက္ခကြီးကို ရှောင်လွှဲနိုင်ခဲ့တာပေါ့"

"တောက်… သူတို့က ဘာဖြစ်လို့ ထွက်သွားကြတာလဲ။ ဒီရွာကို စတင်တည်ထောင်ခဲ့တာ သူတို့ကြောင့်ပဲ မဟုတ်လား"

"ရွာနဲ့ အူချီဟာမျိုးနွယ်စုကြားထဲမှာ ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာလဲ။ လော့ဒ် ဟိုကာဂဲအနေနဲ့ တို့အားလုံးကို ရှင်းလင်းချက်ပေးဖို့ တာဝန်ရှိတယ်"

"မှန်တယ်။ အူချီဟာတွေက အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ သစ္စာဖောက်ပြီး ထွက်သွားလိမ့်မယ်လို့ ငါမယုံဘူး။ တို့တွေမှာ အမှန်တရားကို သိပိုင်ခွင့် ရှိတယ်"

"ဒီကနေ့ ကိုးမြီးဖြစ်ရပ်အတွက် တတိယဟိုကာဂဲမှာ တာဝန်ရှိတယ်။ ပထမနဲ့ ဒုတိယဟိုကာဂဲလက်ထက်တုန်းက အမြီးကောင်ရဲ့ ပိတ်ဆို့ခြင်းအစီအရင် ဘယ်တုန်းကမှ မပျက်စီးခဲ့ဖူးဘူး။"

လူအုပ်ကြီး၏ အာရုံစိုက်မှုက ပိုမိုပြင်းထန်လာပြီး တတိယဟိုကာဂဲအပေါ် အပြစ်တင်သံများ ထွက်ပေါ်လာသောအခါ အခြေအနေကို ထိန်းသိမ်းရန် အန်ဘူနင်ဂျာများ ချက်ချင်း ဝင်ရောက်လာခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ဟာရာဒါ တက်ဆု၏ ဘေးနားသို့ ချဉ်းကပ်လာပြီး အချိန်အတော်ကြာ စစ်ဆေးခဲ့ကြသော်လည်း ထူးခြားသည့် သံသယဖြစ်ဖွယ်ရာ မတွေ့ရှိခဲ့ကြပါ။ နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းတို့သည် တက်ဆုနှင့် အခြားသူများကို ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့ကြပြီး ရောက်ရှိနေသူအားလုံးကို ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ ဆက်လက်ဆွေးနွေးခြင်း မပြုရန် အမိန့်ထုတ်လိုက်ကြတော့သည်။

သို့သော်လည်း ဘေးဒုက္ခဆိုးကြီးကို ခုလေးတင် ရင်ဆိုင်ကျော်ဖြတ်ထားရသော ရွာသူရွာသားများအဖို့ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါက်တစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ ၎င်းကို တဖန်ပြန်လည် ပိတ်ဆို့တားဆီးရန်မှာ မည်သို့မျှ မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

ထောင့်စွန်းတစ်ခု၏ အရိပ်အာဝါသအောက်တွင် အူချီဟာ ယူဇူရု၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များက အေးစက်လှသော အပြုံးတစ်ခုအဖြစ် ကွေးညွတ်သွားခဲ့သည်။

ဆာရုတိုဘီ ဟီရူဇန်… ဒီအခြေအနေကို မင်း ဘယ်လိုမျိုး ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းမလဲဆိုတာ ကြည့်ရသေးတာပေါ့။

ခုချိန်ကတည်းက နောင်တရဖို့ စောလွန်းပါသေးတယ်။ ဒါဆိုရင် ပျင်းစရာကောင်းသွားလိမ့်မယ်။

ကျေးဇူးကန်းတတ်တဲ့ လူအုပ်ကြီး ခံစားကြည့်ရှုနိုင်ဖို့အတွက် ငါ ပြင်ဆင်ထားတာတွေ အများကြီး ကျန်ပါသေးတယ်။

လေထုအတွင်း၌ စွမ်းအားလှိုင်းများ လိမ်တွန့်သွားခဲ့ပြီးနောက် ယူဇူရုသည် ရုတ်ချည်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တော့သည်။ နောက်ထပ် အစီအစဉ်က ကိုနိုဟာရွာကို တိုက်ခိုက်ရန် ဖြစ်သည်။

"ဆရာ… ရွာမှာ ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာလဲ။"

မြောက်မြားတောင်တန်းမှ ခုလေးတင် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသော ဂျီရိုင်းယားသည် ကိုနိုဟာရွာ၏ ပျက်စီးယိုယွင်းနေသော အခြေအနေကို မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့် အံ့အားသင့်သွားခဲ့ရသည်။ ရွာကြီးက မည်သို့ကြောင့် ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေသို့ ဆိုက်ရောက်သွားခဲ့ရသနည်း။

ဆာရုတိုဘီ ဟီရူဇန်သည် သူ၏ ဆေးတံကိုသာ ခပ်ပြင်းပြင်း ရှူရှိုက်နေခဲ့ပြီး သူ့ကို ဂရုမစိုက်ပဲ နေခဲ့သည်။ ဆေးလိပ်ပြာများ ကုန်ခမ်းသွားသည့် အချိန်မှသာ သူက အေးစက်တည်ငြိမ်သော လေသံဖြင့် စတင်စကားဆိုလာခဲ့သည်။

"ဂျီရိုင်းယား… မင်း ရွာကနေ ထွက်ခွာသွားတာ ကြာပြီဆိုတော့ ပြန်မလာတော့ဘူးလို့ ငါ ထင်နေတာ။"

ဂျီရိုင်းယားသည် စိတ်မသက်မသာဖြစ်စွာဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ "ကျွန်တော်က ဖားပညာရှိကြီးရဲ့ အိပ်မက်ထဲက ဗျာဒိတ်တော်လာ ကလေးငယ်ကို လိုက်လံရှာဖွေနေခဲ့တာပါ…"

"မင်းရဲ့ ဖားပညာရှိကြီးက ကိုနိုဟာရွာကြီး ဒီလိုမျိုး ပျက်စီးဆုံးရှုံးရလိမ့်မယ်ဆိုတာကိုရော ကြိုတင်မြော်မြင်ခဲ့ရဲ့လား"

"အကယ်လို့ အဲဒီအချိန်တုန်းက မင်းသာ ဒီမှာ ရှိနေခဲ့ရင်…" ဟီရူဇန်က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သူ၏ တပည့်သုံးဦးစလုံးက အားကိုး၍မရနိုင်ကြပါ။ ဆူနာတဲသည် စကားတစ်ခွန်းမျှ မဆိုဘဲ ရွာမှ ထွက်ခွာသွားခဲ့ကာ နေရာအနှံ့ လောင်းကစားလုပ်နေခဲ့သည်။ ဂျီရိုင်းယားကလည်း နင်ဂျာလောကအတွင်း လှည့်လည်သွားလာနေသဖြင့် ရှာဖွေရန် ခဲယဉ်းလှသည်။ မကြာသေးမီနှစ်များအတွင်း အိုရိုချီမာရူ၏ စိတ်နေသဘောထားကလည်း တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ ပိုမိုမှောင်မိုက်လာခဲ့ပြီး သူ၏ သုတေသနခန်းမအတွင်း၌သာ အချိန်ကုန်ဆုံးနေတတ်ကာ တစ်ခါတရံတွင်လည်း ရက်အတန်ကြာ ပျောက်ကွယ်သွားတတ်သည်။

အကယ်လို့ ကိုးမြီးသောင်းကျန်းတဲ့ ညတုန်းကသာ အိုရိုချီမာရု၊ ဂျီရိုင်းယားနဲ့ ဆူနာတဲတို့ ရှိနေခဲ့ကြရင် သူကိုယ်တိုင် ရှေ့တန်းတိုက်ပွဲအထိ ထွက်ပြီး စွန့်စားစရာ လိုအပ်ပါဦးမည်လော။ ရွာကြီးကရော ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေသို့ ဆိုက်ရောက်သွားပါဦးမည်လော။

ဂျီရိုင်းယား တိတ်ဆိတ်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ ဟီရူဇန်က ရှေ့မှ လှမ်းထွက်လိုက်သည်။ "ငါနဲ့အတူ လိုက်ခဲ့ပါ။"

၎င်းတို့သည် ဟိုကာဂဲအဆောက်အအုံ၏ အောက်ခြေရှိ မြေအောက်အခန်းတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြရာ ဂျီရိုင်းယားသည် ဟာရာဒါ တက်ဆု၊ တာချီဘာနာ ဟီကို နှင့် ယာမာဒါ ကိုရှီတို့ကို တွေ့လိုက်ရတော့သည်။ သံမဏိကွင်းကြိုးကြီးများက ၎င်းတို့ သုံးဦးစလုံး၏ ညှပ်ရိုးများကို ဖောက်ထွင်းထားခဲ့ပြီး ခန္ဓာကိုယ်များမှာ လေထုအတွင်း၌ သေလုမျောပါး တွဲလောင်းဆွဲထားခြင်း ခံနေရသည်။

"မင်း ဒီလူတွေကို သိသလား။"

ဂျီရိုင်းယား သတိပြန်ဝင်လာခဲ့ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးမြန်းလိုက်သည်။ "သိတာပေါ့။ သူတို့ကို ဘာဖြစ်လို့ ဒီလိုမျိုး လုပ်ထားရတာလဲ"

"သူတို့က ရွာသူရွာသားတွေကို လှုံ့ဆော်ပြီး အများပြည်သူ တည်ငြိမ်အေးချမ်းမှုကို ပျက်ပြားအောင် လုပ်ဆောင်ခဲ့ကြတာ။" ဟီရူဇန်က တည်ငြိမ်စွာ ဆိုလိုက်သည်။ "ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ စစ်ဆေးမေးမြန်းမှုတွေကနေ ဘာသတင်းအချက်အလက်မျှ မရရှိခဲ့ဘူး"

"မင်းရော တစ်ခုခု သိထားတာ ရှိသလား"

"ကျွန်တော် ဘာမှမသိဘူး။" ဂျီရိုင်းယားသည် မိမိ၏ ဒေါသကို အစွမ်းကုန် ထိန်းချုပ်ထားရသည်။ "အကယ်လို့ ဘာအထောက်အထားမှ မရခဲ့ဘူးဆိုရင် သူတို့မှာ အပြစ်မရှိဘူးဆိုတာ ထင်ရှားနေတာပဲ မဟုတ်လား"

"မဟုတ်ဘူး။" ဟီရူဇန်က ဦးခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်သည်။ "သူတို့ရဲ့ ထွက်ဆိုချက်အရ အူချီဟာ ယူဇူရုက တိုက်ပွဲအတွင်းမှာ တမင်သက်သက် လက်ရှောင်ပေးခဲ့တယ်လို့ သိရတယ်။ အဲဒီကလေးက ရက်စက်တတ်တဲ့သူပဲ။ သူ ရွာထဲမှာ ရှိနေတုန်းကတည်းက အန်ဘုနင်ဂျာတွေကို သတ်ဖြတ်ခဲ့တာ။ ဒီလူအနည်းငယ်ကို သက်ညှာပေးရမယ့် အကြောင်းပြချက် မရှိဘူး"

"အဲဒီညက ကိုးမြီးရဲ့ ဘေးနားမှာ ရှိနေခဲ့တဲ့ မျက်နှာဖုံးစွပ်လူသားက ယူဇူရုပဲ ဖြစ်ရမယ်လို့ ငါသံသယရှိတယ်။ သူတစ်ယောက်တည်းသာ အရံအတားကို မသိမသာ ဖောက်ထွင်းနိုင်စွမ်း ရှိတာ"

"သူက တက်ဆုနဲ့ အခြားသူတွေကို တမင်သက်သက် လွှတ်ပေးခဲ့တာက ရွာသူရွာသားတွေကို သွေးထိုးလှုံ့ဆော်ဖို့အတွက် အသုံးချချင်လို့ပဲ ဖြစ်ရမယ်"

"ဒါ့အပြင်… ပြီးပြည့်စုံတဲ့ ဂျင်ချူရီကီကို မျက်ဝါးထင်ထင် မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီးတဲ့နောက် ဒီလိုစကားမျိုးတွေ ထွက်ပေါ်လာတာက အံ့ဩစရာတော့ မဟုတ်ပါဘူး"

"ငါတို့ တစ်ခုခု လွဲချော်နေတာ ရှိဦးမလားလို့ စဉ်းစားနေခဲ့တာ။ အခု မင်းဘက်က အချက်အလက်အချို့ကို အတည်ပြုပေးနိုင်ပြီဆိုတော့ အမှန်တရားက တို့တွေ စုံစမ်းသိရှိထားတာနဲ့ ထပ်တူကျနေပြီလို့ ပြောလို့ရတယ်"

ဂျီရိုင်းယားက ဆိုလိုက်သည်။ "အခြေအနေက ဒီလိုဆိုရင်လည်း သူတို့ကို ချက်ချင်းလွှတ်ပေးပြီး ဆေးကုသရေးနင်ဂျာတွေကို ခေါ်လိုက်ပါဦး။"

"မဖြစ်နိုင်ဘူး။" ဟီရူဇန်က ဦးခေါင်းကို ထပ်မံခါယမ်းလိုက်ပြန်သည်။ "သူတို့ပြောခဲ့တဲ့ စကားတွေကြောင့် ရွာသူရွာသားတွေက ငါ့အပေါ် မကျေမနပ် ဖြစ်နေကြပြီ။ အကယ်လို့ ငါက သူတို့ကို ဘာအပြစ်မှမပေးဘဲ လွှတ်ပေးလိုက်မယ်ဆိုရင် ဟိုကာဂဲတစ်ယောက်အနေနဲ့ ငါ့ရဲ့ ပုံရိပ်က ဘာဖြစ်သွားမလဲ"

"ဆရာ ဘာလုပ်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာလဲ"

"မင်းဘက်ကနေပြီးတော့ ဒီသုံးယောက်စလုံးဟာ အူချီဟာ ယူဇူရုရဲ့ မျက်လှည့်အတတ်ပညာနဲ့ ထိန်းချုပ်ခြင်း ခံထားရတာပါလို့ သက်သေထွက်ဆိုပေးစေချင်တယ်"

ဂျီရိုင်းယား၏ လက်သီးအစုံ တင်းကြပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်မိသွားခဲ့သည်။ "လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။"

"မင်းသဘောအတိုင်းပေါ့။ ဒါပေမဲ့…" ဟီရူဇန်သည် တံခါးဝရှိရာသို့ ဦးတည်လှမ်းထွက်လိုက်ရင်း ဆိုလိုက်သည်။ "ဂျီရိုင်းယား… ရွာရဲ့ အကျိုးစီးပွားအတွက်တော့ မင်းလည်း အရွယ်ရောက်သင့်ပြီ ထင်တယ်"

အနောက်သို့ ပြန်လည်ထွက်ခွာသွားသော ဆရာဖြစ်သူ၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း ဂျီရိုင်းယား၏ မျက်နှာထက်တွင် စိတ်ပျက်အားလျော့မှုများ ပြည့်နှက်သွားခဲ့ရသည်။

ဆရာ…

ဆရာက ဘာဖြစ်လို့ ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေသို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရတာလဲ။