အပိုင်း ( ၄၅ ) - ခင်ဗျားရဲ့ အမှားကို ခင်ဗျား သိပြီးလား။

"ဟိုမှာ ကြည့်ကြစမ်း… ကိုးမြီးရဲ့ ပခုံးပေါ်မှာ ရပ်နေတာ ဘယ်သူလဲ"

"ငါလည်း မသိဘူး… ခရုပတ်မျက်နှာဖုံးနဲ့… ဝတ်ဆင်ထားတာလည်း ထူးဆန်းလိုက်တာ၊ တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးပါဘူး"

"ကိုးမြီးက လှုပ်ရှားမှု ရပ်သွားတဲ့ပုံပဲ။ ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ"

"ဒါက…"

လူတိုင်း၏ မျက်ဝန်းများသည် ဆာရုတိုဘီ ဟီရူဇန်ထံသို့ စုပြုံရောက်ရှိသွားကြသော်လည်း သူ၏ မျက်နှာထက်တွင်လည်း ဝေခွဲမရမှုများသာ ဖုံးလွှမ်းနေခဲ့သည်။ ယခုအချိန်တွင် သူကိုယ်တိုင်လည်း ဘာမျှ အဓိပ္ပာယ်ဖော်နိုင်ခြင်း မရှိသေးပေ။ ရုတ်ချည်း ပေါ်ထွက်လာသော ဤကျူးကျော်သူသည် ကိုးမြီးကို ငြိမ်သက်သွားအောင် မည်သည့်အတတ်ပညာကို အသုံးပြုလိုက်သနည်း။ မိတ်ဆွေလား၊ ရန်သူလား။

ကိုးမြီး၏ နောက်ထပ် လှုပ်ရှားမှုက လူတိုင်းအတွက် အဖြေကို ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာစေခဲ့သည်။ အမြီးကောင်ကြီးသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို ရုတ်ချည်း လှည့်လိုက်ပြီး ကိုနိုဟာရွာရှိရာ ဦးတည်ချက်သို့ တည့်တည့်မတ်မတ် နေရာယူလိုက်တော့သည်။ သူ၏ ဦးခေါင်းကို အနောက်သို့ မော့လိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် ဧရာမ အမြီးကောင်စွမ်းအားဗုံးကြီးတစ်ခုသည် လေထုအတွင်း၌ စတင်စုစည်းလာခဲ့ပြီး ဖျက်ဆီးခြင်း အရှိန်အဝါလှိုင်းကြီးများက လှိမ့်ဝင်လာခဲ့သည်။

ဟီရူဇန် အပါအဝင် ကွင်းအတွင်းရှိ လူတိုင်း၏ မျက်နှာများ သွေးဆုတ်ဖြူလျော်သွားခဲ့ကြရသည်။ အမြီးကောင်စွမ်းအားဗုံး။ တင်ပလ္လင်စီးလျက် ရွာရှိရာဘက်သို့ ဦးတည်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

"မကောင်းတော့ဘူး… ချက်ချင်း တားကြစမ်း။"

ဟီရူဇန်၏ အော်ဟစ်သံက ကိုနိုဟာနင်ဂျာများကို သတိပြန်ဝင်လာစေခဲ့သည်။ အကယ်၍ ထိုဧရာမ အမြီးကောင်စွမ်းအားဗုံးကြီးသာ ရွာအတွင်း၌ ပေါက်ကွဲသွားခဲ့လျှင် အရာအားလုံး ပျက်စီးဆုံးရှုံးသွားလိမ့်မည်။

ချက်ချင်း လူတိုင်းသည် မိမိတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ချာကရာစွမ်းအားများကို အသည်းအသန် ထုတ်လွှတ်လိုက်ကြပြီး ယခင်ကကဲ့သို့ ကိုးမြီး၏ အာရုံစိုက်မှုကို ရွာပြင်ပသို့ လွှဲပြောင်းပေးနိုင်ရန် ကြိုးစားကြတော့သည်။ သို့သော်လည်း ယခုအကြိမ်တွင် အမြီးကောင်ကြီးသည် ၎င်းတို့ကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုထားခဲ့သည်။

ထို့နောက်တွင်…

၎င်းတို့၏ စိတ်ပျက်အားလျော့နေသော မျက်ဝန်းများရှေ့မှောက်တွင် ဧရာမ အမြီးကောင်စွမ်းအားဗုံးကြီးသည် ပြင်းထန်လှသော လေလှိုင်းလုံးကြီးများကို ဖြစ်ပေါ်စေလျက် ရွာရှိရာသို့ လျှပ်စီးအလား ပစ်လွှတ်ခြင်း ခံလိုက်ရတော့သည်။

ဆန်းကြယ်လှသော အလင်းလုံးကြီးတစ်ခုသည် ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး မြေပြင်ကြီးတစ်ခုလုံး ဒေါသတကြီး တုန်ဟည်းသွားခဲ့ရသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုကြီးပင်လျှင် လိမ်တွန့်ပျက်စီးသွားသကဲ့သို့ ထင်မှတ်ရသည်။ ဆယ်ဂဏန်းမျှသော စက္ကန့်ပိုင်းများ ကုန်လွန်သွားပြီးမှသာ ပြင်းထန်လှသော ပေါက်ကွဲသံကြီးက ၎င်းတို့ထံသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့တော့သည်။

"ဒီလို မျက်နှာထားမျိုးတွေက… တကယ့်ကို ကြည့်လို့ကောင်းတာပဲ။"

ကိုနိုဟာနင်ဂျာများ၏ မျက်နှာထက်တွင် ပေါ်ထွက်နေသော ဒေါသ၊ မကျေနပ်မှု၊ ထိတ်လန့်မှု၊ စိတ်ပျက်မှုနှင့် ပူဆွေးသောကရောက်မှုတို့ကို ငုံ့ကြည့်ရင်း ကိုးမြီးသည် ကျေနပ်အားရစွာ ပြုံးလိုက်တော့သည်။ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူ၏ ဧရာမ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးသည် ရုတ်ချည်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် သတိမေ့မြောနေသော နာမီကာဇေ မီနာတို တစ်ဦးတည်းသာ ကျန်ရစ်ခဲ့တော့သည်။

"မျက်နှာဖုံးစွပ်တဲ့လူကို ဖမ်းကြစမ်း။"

ဟီရူဇန်က သွားကို ကြပ်ကြပ်ခဲလျက် ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ ရွာကို တဖန်ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ရန် အမြီးကောင်ကြီးကို လှုံ့ဆော်ခဲ့သည်မှာ ထိုကောင်စုတ်လေး၏ လက်ချက်သာ ဖြစ်ရမည်။ သူက မည်သူပဲဖြစ်ဖြစ် ဤနေရာမှ အလွယ်တကူ ထွက်ခွာသွားခွင့် ပြု၍မရပါ။

ကိုနိုဟာနင်ဂျာများ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်လာကြစဉ်မှာ ခရုပတ်မျက်နှာဖုံးစွပ်လူသားက လက်ဝါးချင်း ရိုက်ပုတ်လိုက်သည်။ လေးနက်သော စကားသံတစ်ခုက လူတိုင်း၏ နားစည်အတွင်းသို့ ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့သည်။

"လျှို့ဝှက်အတတ်ပညာ။"

ဟီရူဇန်နှင့် အန်ဘူနင်ဂျာများသည် ဆန်းကြယ်လှသော ရန်သူ၏ တိုက်ကွက်ကို ခုခံရန်အတွက် ချက်ချင်း ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်လိုက်ကြသည်။ ကိုးမြီးကို အလိုရှိသလို စေခိုင်းနိုင်သူဖြစ်ရာ စိုးစဉ်းမျှ လျှော့တွက်၍မရပါ။

သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် မျက်နှာဖုံးစွပ်လူသား၏ လေသံက လှောင်ပြောင်မှုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ "အရိပ်ကိုယ်ပွါးအတတ်… ဖြည်ချခြင်း။"

ဘုန်း။

ဖြူဖွေးလှသော မီးခိုးငွေ့များ လေထုအတွင်း၌ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ချိန်တွင် ဆာရုတိုဘီ ဟီရူဇန်နှင့် အခြားသူများ၏ မျက်နှာထားမှာ မစင်ကို မျိုချလိုက်ရသကဲ့သို့ ဆိုးရွားတည်တင်းသွားခဲ့ရတော့သည်။ ၎င်းတို့အားလုံး အပိုင်လှည့်စားခြင်း ခံလိုက်ရပြီ။

ဟိုကာဂဲကျောက်ဆောင်ကြီး၏ အထက်ထက်တွင်။

အူချီဟာ ယူဇူရုသည် ဆန်ဂျူး တိုဘီရာမာ၏ ကျောက်ဆစ်ဦးခေါင်းထက်တွင် ရပ်တန့်နေခဲ့ပြီး အောက်ခြေရှိ ငိုကြွေးမြည်တမ်းနေကြသော ကိုနိုဟာရွာသူရွာသားများကို အထက်စီးမှ ငုံ့ကြည့်နေခဲ့သည်။ ယခင်က ကိုနိုဟာနင်ဂျာများကို တမင်သက်သက် လွှတ်ပေးခဲ့ပြီးနောက် သူသည် ကာမူအိစွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ ရွာအတွင်းသို့ တိတ်တဆိတ် ဝင်ရောက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

မူလက သူသည် မန်ဂဲခရို ရှာရင်းဂန် မျက်လုံးများကို အသုံးပြု၍ အူဇုမာကီ မီတိုကို သောင်းကျန်းလာအောင် လုပ်ဆောင်ရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သော်လည်း သူမ၏ ကုန်ခမ်းလုနီးပါး ဖြစ်နေသော အသက်စွမ်းအားကို အာရုံခံမိပြီးနောက် စိတ်ကူးပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ မိမိ၏ မျက်လုံးစွမ်းအားကို အလဟဿ အကုန်အကျမခံဘဲ ရက်အနည်းငယ်မျှ တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ဆိုင်းရန်သာ သူ ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ အူဇုမာကီ ကူရှီနာ မရှိတော့သည့်နောက်တွင် ကိုနိုဟာရွာ၌ ကိုးမြီးတစ်ခုလုံးကို ပြည့်စုံစွာ ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်နိုင်မည့်သူ တစ်ဦးမျှ မရှိတော့ပါ။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ဖြစ်လာခဲ့သည်။ အူဇုမာကီ မီတို ကွယ်လွန်သွားခဲ့သည့် အချိန်၌ အမြီးကောင်ကြီးသည် ချက်ချင်း ရုန်းထွက်နိုင်ခဲ့သည်။ နင်ဂျာတစ်ထောင်နီးပါး သေဆုံးခဲ့ရပြီး ရွာ၏ သုံးပုံတစ်ပုံခန့်မှာ အပျက်အစီးများ ဖြစ်သွားခဲ့ရသလို ရေတွက်၍မရနိုင်သော ရွာသူရွာသားများမှာလည်း အိုးမဲ့အိမ်မဲ့ ဖြစ်ခဲ့ကြရရာ ဆုံးရှုံးမှုပမာဏမှာ ကြီးမားလွန်းလှသည်။

‘သူတို့ထဲက ဘယ်သူမဆို မိမိတို့ရဲ့ အမှားတွေကို နည်းနည်းလောက်ဖြစ်ဖြစ် သဘောပေါက်သွားကြရဲ့လား’

၎င်းတို့သည် အူချီဟာမျိုးနွယ်စုက စတင်တည်ထောင်ပေးခဲ့သော ရွာအတွင်း၌ ရှင်သန်နေကြခြင်း ဖြစ်သော်လည်း မျိုးနွယ်စုကို စစ်မှန်စွာ လက်ခံခဲ့ခြင်း မရှိကြပေ။ ရွာအပေါ် အူချီဟာတို့၏ ပံ့ပိုးမှုများကို အသိအမှတ်ပြုရမည့်အစား မျိုးနွယ်စုကို ရွာ၏ မတည်ငြိမ်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည့် အရာအဖြစ်သာ သတ်မှတ်ခဲ့ကြသည်။ ဝိုင်းပယ်ခြင်း၊ စောင့်ကြည့်ခြင်း၊ စွပ်စွဲခြင်း…

‘ဒီလိုဆိုမှတော့… အမှန်တရားကပဲ သက်သေပြပါစေတော့’

‘ဘယ်သူ့ကြောင့် သူတို့တွေ ဒီလိုမျိုး သာယာဝပြောတဲ့ မြေပြန့်ကြီးပေါ်မှာ အေးအေးလူလူ နေထိုင်ခွင့် ရနေခဲ့ကြတာလဲဆိုတာကိုပေါ့’

နေမင်းသည် ကောင်းကင်အထက်၌ မြင့်မားစွာ တောက်ပနေခဲ့သည်။ အေးစက်လှသော လေပြင်းများကလည်း တိုက်ခတ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

ကိုနိုဟာရွာသူရွာသားများသည် မြေအောက်ခိုလှုံရေးစခန်းအတွင်း၌ စုရုံးနေကြပြီး မျက်နှာထက်တွင် ထုံထိုင်းမှုများသာ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။ နံနက်အစောပိုင်းက ကိုးမြီးသောင်းကျန်းမှုကြောင့် လူပေါင်းများစွာ၏ အသက်အန္တရာယ် ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်။ ရပ်ကွက်များစွာမှာလည်း တစ်ညအတွင်းမှာ အပျက်အစီးပုံများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရပြီ။ အူချီဟာမျိုးနွယ်စု ထွက်ခွာသွားကတည်းက စီးပွားရေး ကျဆင်းမှုကို ကြုံတွေ့နေရသော ရွာသူရွာသားများအတွက် ဤအခြေအနေသည် မိုးကြိုးပစ်ချခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ အချို့သောသူများမှာ လမ်းမထက်တွင် အမှန်တကယ် အိပ်စက်ရတော့မည့် အခြေအနေသို့ ဆိုက်ရောက်နေရသည်။

စိတ်ပျက်အားလျော့မှုများသည် ရေပြင်ပေါ်တွင် ဆိုးဆေးများ ပြန့်နှံ့သွားသကဲ့သို့ လူတိုင်း၏ ရင်ထဲတွင် ကြီးစိုးလာခဲ့သည်။ ခိုလှုံရေးစခန်းတစ်ခုလုံးမှာလည်း သက်ရှိအငွေ့အသက်များ ကင်းမဲ့နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ခြေသံများနှင့်အတူ အလွန်တရာ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေပြီး ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ဖုန်မှုန့်များ ခြုံလွှမ်းနေသော နင်ဂျာအမြောက်အမြား လှမ်းဝင်လာခဲ့ကြသည်။ တာဝန်ကျဝန်ထမ်းများနှင့် လုပ်ငန်းစဉ်များကို အနည်းငယ် လွှဲပြောင်းပြီးနောက်တွင် ၎င်းတို့အားလုံး မြေပြင်ပေါ်သို့ အားအင်ကုန်ခမ်းစွာ လဲပြိုကုန်ကြတော့သည်။

"တကယ့်ကို ပင်ပန်းလွန်းလို့ သေတော့မယ်။ ကိုးမြီးရဲ့ စွမ်းအားက ထိတ်လန့်စရာကောင်းလှတယ်။ အပျက်အစီးပုံတွေကို ကြည့်ရုံနဲ့တင် အမြီးကောင်စွမ်းအားဗုံး ပေါက်ကွဲသွားတာ ဘယ်လောက်အထိ ဆိုးရွားလဲဆိုတာ သိနိုင်တယ်"

"တို့တွေက ကိုးမြီးရဲ့ ဂျင်ချူရီကီကို ရွာထဲမှာ ဘာဖြစ်လို့ ဆက်ပြီး ထားနေရတာလဲ။ အကယ်လို့ ကိုးမြီးသာ မရှိခဲ့ရင် တို့တွေ ဒီလောက်အထိ ဆုံးရှုံးမှု ကြုံရမှာ မဟုတ်ဘူး"

"တို့မှာ ရွေးချယ်စရာ လမ်းမရှိဘူးလေ။ အခြားရွာတွေမှာလည်း အမြီးကောင်တွေ အသီးသီး ရှိကြတာပဲ။ အကယ်လို့ တို့ရွာမှာသာ ဒီလိုမျိုး မဟာဗျူဟာမြောက် လက်နက် မရှိဘူးဆိုရင် တို့တွေ အများကြီး အားနည်းသွားလိမ့်မယ်"

"အမှန်ပါပဲ… အခြားရွာတွေလည်း တို့ထက် ပိုပြီး ထူးခြားနေမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ အမြီးကောင်ရဲ့ စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားရတာက ဘေးအန္တရာယ်တွေနဲ့ အမြဲတမ်း ရင်ဆိုင်နေရတာနဲ့ အတူတူပဲ"

ထိုစဉ် လေးနက်သော စကားသံတစ်ခုက ဖြတ်၍ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ "မဟုတ်ဘူး။ အနည်းဆုံးတော့ လျှပ်စစ်ပုန်းရွာက တို့လိုမျိုး မဟုတ်ဘူး။"

လူတိုင်းက ဦးခေါင်းများကို လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ "တက်ဆု… မင်း ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ"

"အကြောင်းကတော့ ငါကိုယ်တိုင် မျက်ဝါးထင်ထင် တွေ့ခဲ့ရလို့ပဲ။" ဟာရာဒါ တက်ဆုက သွားကို ကြပ်ကြပ်ခဲလျက် ဆိုလိုက်သည်။ "မကြာသေးမီက ရွာပြင်ပ တာဝန်တစ်ခုမှာ ငါ လျှပ်စစ်ပုန်းရဲ့ ဂျင်ချူရီကီနဲ့ ဆုံတွေ့ခဲ့ရတယ်"

"အဲဒီလူက အမြီးကောင်ရဲ့ စွမ်းအားကို စိတ်ကူးရှိသမျှ လွတ်လပ်စွာ အသုံးပြုနိုင်တယ်"

"ဘာ။"

ထိုစကားကြောင့် လူအုပ်ကြီးအတွင်း လှိုင်းဂယက်များ ထန်သွားခဲ့ပြီး တိတ်ဆိတ်နေသော ခိုလှုံရေးစခန်းအတွင်း၌ ဆူညံသံများ ပြည့်နှက်သွားခဲ့ရတော့သည်။ လူတိုင်းသည် ပတ်တီးများ ရစ်ပတ်ထားသော ထိုနင်ဂျာ၏ ဘေးနားသို့ တိုးဝှေ့ရောက်ရှိလာကြပြီး မျက်ဝန်းများအတွင်း စူးစမ်းလိုစိတ်များ တောက်လောင်နေခဲ့ကြသည်။

"ငါ့ရဲ့ ရဲဘော်က လျှပ်စစ်ပုန်းဂျင်ချူရီကီရဲ့ လက်ချက်နဲ့ သေဆုံးသွားခဲ့တာ။ ငါပြောတဲ့စကားက အမှန်တရားပဲ"

"သူက အမြီးကောင်ရဲ့ အမြီးတွေကို အသုံးပြုပြီး တို့ရဲ့ တိုက်ကွက်မှန်သမျှကို အလွယ်တကူ ကာကွယ်သွားခဲ့တာ"

မိမိ၏ ရဲဘော်ဖြစ်သူ ကျဆုံးသွားခဲ့ရသည့် ပုံရိပ်များက ဟာရာဒါ၏ ဦးနှောက်အတွင်း တဖျတ်ဖျတ် ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး သူ၏ မျက်နှာထက်တွင် သောကနှင့် ဒေါသများက လိမ်တွန့်သွားခဲ့ရသည်။ "အကယ်လို့ လော့ဒ် ဂျီရိုင်းယားသာ မရှိခဲ့ရင် ငါလည်း အခုချိန်မှာ အသက်ရှင်နေတော့မှာ မဟုတ်ဘူး"

"ဒါပေမဲ့ အမြီးကောင်တွေဆိုတာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှတာလေ။ သူတို့က လူသားတစ်ယောက်ကို အလိုအလျောက် စွမ်းအားတွေ ခွဲဝေပေးလိမ့်မယ်လို့ မထင်ဘူး"

လူအများ၏ ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေမှုကို မြင်သောအခါ တာချီဘာနာ ဟီကို နှင့် ယာမာဒါ ကိုရှီ တို့က သက်ပြင်းချလိုက်ကြရင်း အရှေ့သို့ လှမ်းထွက်လာခဲ့ကြသည်။ "မင်းတို့ ယုံကြည်သည်ဖြစ်စေ၊ မယုံကြည်သည်ဖြစ်စေ ဒါက တို့တွေ ကိုယ်တိုင် တွေ့ခဲ့ရတာပါ။ လော့ဒ် ဂျီရိုင်းယားကိုယ်တိုင်လည်း ဒါကို သက်သေပြနိုင်တယ်"

"ဟိုဂျို ရှင်ရိုကူလည်း ဒါကို သိထားခဲ့ပေမဲ့ သူကတော့ မနေ့ညက ကိုးမြီးရဲ့ လက်ချက်နဲ့ သေဆုံးသွားခဲ့ရပြီ"

ဂျီရိုင်းယား၏ အမည်နာမကို ကြားလိုက်ရမှသာ လူအုပ်ကြီး၏ သံသယများ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တော့သည်။ ထိုကဲ့သို့သော ထိပ်သီးပုဂ္ဂိုလ်ကြီး၏ အမည်ကို အသုံးပြု၍ မည်သူမျှ မုသားစကား မဆိုရဲကြပါ။

"တကယ့်ကို အားကျမိတာပဲ…" လူတစ်ဦးက ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်ရင်း ဆိုသည်။ "အကယ်လို့ တို့ရဲ့ ဂျင်ချူရီကီကလည်း လျှပ်စစ်ပုန်းက လူလိုမျိုး လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ရင် တို့တွေ ဒီလောက်အထိ ဒုက္ခရောက်နေကြမှာ မဟုတ်ဘူး"

"အဲဒါကြောင့်ပဲ…" ဟာရာဒါ တက်ဆုက သူ၏ စကားသံကို ရုတ်ချည်း မြှင့်တင်လိုက်ရင်း အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။ "…အဲဒါကြောင့်ပဲ ငါ အလွန်တရာ ဒေါသထွက်နေရတာ။"