အပိုင်း ( ၄၄ ) - ကိုးမြီး
"ငါ… ငါတို့ ဆက်ပြီး မတောင့်ခံနိုင်တော့ဘူး။"
ကိုးမြီး၏ ပြင်းထန်လှသော ချာကရာစွမ်းအားဒဏ်ကြောင့် ချိတ်ပိတ်ခြင်းအဖွဲ့ဝင်များသည် တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး လဲပြိုကုန်ကြသည်။ နောက်ထပ်နင်ဂျာများက ချက်ချင်းဝင်ရောက် အစားထိုးကြသော်လည်း ချိတ်ပိတ်ခြင်းအစီအရင်၏ နေရာအနှံ့အပြားတွင် စတင်ပျက်စီးယိုယွင်းလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ယိုစိမ့်လာသော ချာကရာစွမ်းအားဆိုးကြီးများသည် လေထုအတွင်း၌ သွေးနီရောင် အရိပ်အာဝါသကြီးတစ်ခုအဖြစ် စုစည်းဖြစ်တည်လာခဲ့သည်။
"အူဇုမာကီ ချိတ်ပိတ်ခြင်း ကွင်းကြိုးများ။"
အူဇုမာကီ မီတို၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ရွှေရောင်လင်းလက်နေသော ကွင်းကြိုးအမြောက်အမြား ရုတ်ချည်း ရုန်းထွက်လာပြီး ကိုးမြီး၏ ချာကရာများကို ရစ်ပတ်နှောင်ဖွဲ့ကာ အတင်းအဓမ္မ ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်လိုက်သည်။ သို့သော်လည်း ထိုသို့ ပြုလုပ်လိုက်ခြင်းကြောင့် မီတို၏ ကုန်းခမ်းလုနီးပါး ဖြစ်နေသော အသက်စွမ်းအားသည် ပိုမို၍ ကျဆင်းသွားခဲ့ရသည်။
ထိုအခြေအနေကို မြင်သောအခါ ဆာရုတိုဘီ ဟီရူဇန်က တည်တင်းသော မျက်နှာထားဖြင့် အလျင်အမြန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ "အရှိန်မြှင့်ကြစမ်း။"
"ဟုတ်ကဲ့။"
မိုးသောက်ယံ အလင်းရောင် ဖြာကျလာချိန်တွင်မူ အူဇုမာကီ မီတို၏ နောက်ဆုံးထွက်သက်သည် ချုပ်ငြိမ်းသွားခဲ့ရပြီ။ ထို့အတူ ကိုးမြီး၏ စွမ်းအားများကိုလည်း နာမီကာဇေ မီနာတို၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ အလုံးစုံ ချိတ်ပိတ်ထည့်သွင်းနိုင်ခဲ့သည်။ ရောက်ရှိနေကြသူအားလုံး မျက်နှာထက်မှ ချွေးစက်များကို သုတ်လိုက်ကြရင်း သက်ပြင်းချနိုင်ကြတော့သည်။ ကိုးမြီး၏ စွမ်းပကားသည် ၎င်းတို့ ထင်မှတ်ထားသည်ထက် များစွာ ပိုမိုဆိုးရွားလွန်းလှသည်။ အကယ်၍ အူဇုမာကီ မီတို၏ အသက်စွန့်၍ ဖိနှိပ်ပေးမှုသာ မရှိခဲ့လျှင် ယနေ့ညသည် ရွာအတွက် အကြီးမားဆုံးသော ဘေးဒုက္ခကြီးတစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မည်။
"အားလုံးပဲ ပင်ပန်းသွားကြပြီ။ သွားပြီး အနားယူကြတော့။"
"ဟုတ်ကဲ့ပါ လော့ဒ် ဟိုကာဂဲ။"
ချိတ်ပိတ်ခြင်း လုပ်ငန်းစဉ် ပြီးဆုံးသွားပြီဖြစ်ရာ လူအများစုမှာ နေရာမှထ၍ ပြန်လည်ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်လိုက်ကြသည်။ သို့သော်လည်း နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ချိတ်ပိတ်ခြင်းအဖွဲ့မှ အမျိုးသမီးနင်ဂျာတစ်ဦး၏ ပါးစပ်ထောင့်မှ သွေးစက်များ စီးကျလာခဲ့ပြီး သူမ၏ မျက်ဝန်းများအတွင်း၌ မယုံကြည်နိုင်မှုများ ပြည့်နှက်သွားခဲ့ရသည်။ သူမ မိမိ၏ ရင်ဘတ်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ အမြီးကာင်တစ်ကောင်၏ ထက်မြက်လှသော လက်သည်းကြီးများက ဖောက်ထွင်းထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရတော့သည်။
"တောက်… မီနာတို ထိန်းချုပ်မှု လွတ်သွားပြီ။"
ဟီရူဇန်သည် မိမိ၏ ဟိုကာဂဲဝတ်ရုံရှည်ကြီးကို ဆွဲဖြတ်ပစ်လိုက်ရာ တိုက်ပွဲအတွေ့အကြုံများစွာဖြင့် သန်မာထွားကျိုင်းနေသော ခန္ဓာကိုယ် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ အသင့်အနေအထား ရှိနေကြသော အန်ဘူနင်ဂျာများသည်လည်း သူ့ကို ကာကွယ်ရန်အတွက် ရှေ့မှောက်တွင် ချက်ချင်း နေရာယူလိုက်ကြသည်။
မီနာတို၏ မျက်ဝန်းအစုံမှာ သွေးကဲ့သို့ ရဲရဲနီနေခဲ့ပြီး ထိတ်လန့်စရာကောင်းလှသော ချာကရာစွမ်းအားကြီးက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ တရိပ်ရိပ် ထွက်ပေါ်လျက် ကြီးထွားလာခဲ့သည်။ စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်းမှာ ဧရာမ ကိုးမြီး၏ ကြီးမားလှသော ခန္ဓာကိုယ်ကြီးက ၎င်းတို့၏ ရှေ့မှောက်တွင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့တော့သည်။
"ဝေါး။"
ကောင်းကင်ယံကို တုန်ဟည်းသွားစေမည့် ဟိန်းဟောက်သံကြီးနှင့်အတူ ကိုးမြီးသည် သူ၏ ဧရာမ လက်သည်းကြီးဖြင့် မြေပြင်ကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်ပစ်လိုက်ရာ အက်ကွဲကြောင်းကြီးများသည် ပင့်ကူအိမ်အလား နေရာအနှံ့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ရသည်။
"နောက်ဆုံးတော့ ငါ အပြင်ကို ရောက်လာခဲ့ပြီ။"
"မိုက်မဲတဲ့ လူသားသတ္တဝါတွေ။"
နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်ပြီးနောက်မှသာ သူသည် ပြင်ပလောက၏ အလင်းရောင်ကို တဖန်ပြန်လည် မြင်တွေ့ခွင့်ရခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခင်က သူသည် တောနက်အတွင်း၌ အေးအေးလူလူ ရှင်သန်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း မောက်မာလှသော လူသားနှစ်ဦး ရောက်ရှိလာပြီး "မင်းက အလွန်အန္တရာယ်များတယ်" ဟူ၍လည်းကောင်း၊ "မင်းကို ချိတ်ပိတ်ထားရမယ်" ဟူ၍လည်းကောင်း အဓိပ္ပာယ်မရှိသော စကားများကို ဆိုကာ သူ့ကို အတင်းအဓမ္မ ဖမ်းဆီးချိတ်ပိတ်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းတို့သည် သူ၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြုရန်အတွက်သာ သီးသန့်ချုပ်နှောင်ထားခဲ့ကြသည်။
ဟင်း… ကိုနိုဟာရွာ ဟုတ်လား။ ဒီနေ့ညတော့ ငါ ဒီရွာကို မြေလှန်ပစ်မယ်။
တွေးတောမိလေလေ ဒေါသများ ပိုမိုထွက်လာလေလေဖြစ်ရာ ကိုးမြီးသည် မိမိ၏ ခြေဖဝါးအောက်တွင် ပြေးလွှားနေကြသော လူသားများကို ဧရာမ လက်သည်းဖြင့် ရိုက်ပုတ်ပစ်လိုက်တော့သည်။ ရှောင်ကွင်းရန် အချိန်မရလိုက်သော နင်ဂျာအချို့မှာ ချက်ချင်း အသားစိုင်များအဖြစ် ကြေမွပျက်စီးသွားခဲ့ရသည်။
"ဆင့်ခေါ်ခြင်းအတတ်… မျောက်ဘုရင် အင်းမ။"
ဆင့်ခေါ်ခြင်း ခံလိုက်ရသော အင်းမသည် သောင်းကျန်းနေသော အမြီးကာင်ကြီးကို စိုက်ကြည့်ရင်း မေးမြန်းလိုက်သည်။ "ဟီရူဇန်… ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်နေတာလဲ"
"ရှင်းပြဖို့ အချိန်မရှိတော့ဘူး။" ဟီရူဇန်၏ လေသံက သံမဏိအလား ပြတ်သားလှသည်။ "အသွင်ပြောင်းလဲလိုက်စမ်း… စိန်တုံးတုတ်ကောင်။"
ပြင်းထန်လှသော တုတ်ကောက်ကြီး၏ ရိုက်ခတ်မှုနှင့်အတူ ကိုးမြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးသည် မီတာရာပေါင်းများစွာ အဝေးသို့ လွင့်ထွက်သွားခဲ့ရသည်။ အသင့်ပြင်ဆင်ထားကြသော အရံအတားအဖွဲ့ဝင်များသည်လည်း ချက်ချင်း လှုပ်ရှားလိုက်ကြပြီး အမြီးကာင်ကြီးကို အတွင်း၌ ချိတ်ပိတ်ထားမည့် အရံအတားကြီးတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်ကြတော့သည်။
ကိုးမြီးသည် သူ၏ ကြီးမားလှသော ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် အရံအတားကို အကြိမ်ကြိမ် ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ခဲ့ရာ ပျက်စီးလုနီးပါး တုန်ခါသွားခဲ့သော်လည်း တောင့်ခံထားနိုင်ဆဲ ဖြစ်သည်။
"မိုက်မဲတဲ့ လူသားတွေ။ မင်းတို့ ငါ့ကို ထပ်ပြီး ပိတ်လှောင်ထားလို့ရလိမ့်မယ် မထင်နဲ့။"
ကိုးမြီးက သူ၏ ဦးခေါင်းကို မော့လိုက်သည်။ ပြင်းထန်လှသော ချာကရာစွမ်းအားများသည် သူ၏ ပါးစပ်အစုံတွင် စုစည်းလာခဲ့ပြီး သေးငယ်သော အမြီးကာင်စွမ်းအားဗုံးတစ်ခုအဖြစ် အသွင်ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။
ဘုန်း။
ကိုးမြီး၏ အမိန့်ပေးမှုနှင့်အတူ ထိုဗုံးသည် ပေါက်ကွဲသွားခဲ့ပြီး ခိုင်ခံ့လှသော အရံအတားကြီးမှာ အစအနများအဖြစ် ကြေမွပျက်စီးသွားခဲ့ရတော့သည်။ အရံအတားအဖွဲ့ဝင် အများစုမှာလည်း ထိုပေါက်ကွဲမှုဒဏ်ကြောင့် သေဆုံးခြင်း သို့မဟုတ် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရခြင်းများနှင့် ရင်ဆိုင်လိုက်ကြရသည်။
"တောက်။"
ဟီရူဇန်အနေဖြင့် ကိုးမြီးသည် ဤမျှအထိ ကိုင်တွယ်ရခက်ခဲလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့မိပေ။ အလုံးစုံ ပြင်ဆင်ထားခဲ့သည့်တိုင်အောင် ၎င်းက အရံအတားကို ဖောက်ထွင်းနိုင်ခဲ့ပြီ။
"သွားကြစို့… ကိုးမြီးကို တားဆီးပြီး ရွာကို ကာကွယ်ကြစမ်း။"
သူ၏ အမိန့်နှင့်အတူ အန်ဘူနင်ဂျာများသည် အမြီးကာင်ကြီးရှိရာသို့ တစ်ရှိန်ထိုး ပြေးဝင်သွားကြတော့သည်။
"လေကမ္ဘာအတတ်… မဟာဖောက်ထွင်းမှု။"
"မီးလျှံအတတ်… မဟာမီးလျှံနည်းစနစ်။"
နင်ဂျွတ်အတတ်ပညာအမြောက်အမြားက ကိုးမြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်ထက်သို့ မိုးရွာသကဲ့သို့ ကျရောက်သွားခဲ့သော်လည်း စိုးစဉ်းမျှ ထိရောက်မှု မရှိခဲ့ပေ။ ၎င်းက အမြီးကာင်ကြီးကို ပိုမို၍ ဒေါသထွက်စေရုံသာ ရှိသည်။ သူ၏ လက်သည်းတစ်ချက် ရမ်းခါလိုက်တိုင်း အန်ဘူနင်ဂျာများသည် အစုလိုက်အပြုံလိုက် လဲပြိုကုန်ကြရသည်။
ထိုစဉ်မှာပင် လျှပ်စီးအလား ထက်မြက်လှသော ဓားအလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ဟာတာကီ ဆာကူမိုသည် ကိုးမြီး၏ ဘေးနားသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထက်မြက်လှသော ဓားချက်များဖြင့် မရပ်မနား တိုက်ခိုက်တော့သည်။ သို့သော်လည်း တစ်ချက်တည်းဖြင့် အသက်နှုတ်နိုင်သည်ဟု ကျော်ကြားလှသော ဓားသမားကြီး၏ တိုက်ခိုက်မှုများသည် ဤနေရာ၌ အရာမထင်ပါ။ ကိုးမြီးအတွက် ထိုတိုက်ခိုက်မှုများသည် ယားယံရုံမျှသာ ရှိသည်။ သူ အစွမ်းကုန် အသုံးပြု၍ ဖန်တီးခဲ့သော ဒဏ်ရာများသည် အမြီးကာင်ကြီး၏ ထိတ်လန့်စရာကောင်းလှသော ပြန်လည်ပြည့်ဖြိုးမြဲစွမ်းရည်ကြောင့် စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း ပြန်လည်ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရသည်။
ပြင်းထန်လှသော တိုက်ပွဲအရှိန်အဟုန်အောက်တွင် ဆာကူမို၏ အင်အားသည် ဆယ်မိနစ်အတွင်းမှာ စတင်ကျဆင်းလာခဲ့ရသည်။
"ဆာကူမို… နောက်ဆုတ်တော့။"
ဟီရူဇန်က အော်ဟစ်လိုက်ရင်း သူ၏ လက်ချောင်းများက လျင်မြန်စွာ အစီအရင်များ ပြုလုပ်လိုက်သည်။ "အရိပ်ကိုယ်ပွားခြင်းအတတ် အမြောက်အမြား။"
သူ၏ ခွဲပွားကိုယ်ထည် လေးခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ စိန်တုံးတုတ်ကောက်ကြီးကို မြေပြင်တွင် စိုက်ထူလိုက်ရင်း ဟီရူဇန်နှင့် သူ၏ ခွဲပွားကိုယ်ထည်များသည် တပြိုင်နက်တည်း အစီအရင်များ ပြုလုပ်လိုက်ကြသည်။
"နင်ဂျာအတတ်… မဟာစွမ်းအားငါးသွယ်ပေါင်းစပ်နည်းစနစ်။"
လေ၊ လျှပ်စီး၊ ရေ၊ မီး နှင့် မြေကမ္ဘာစွမ်းအားများ ပေါင်းစပ်သွားခဲ့ပြီး ပြင်းထန်လှသော တိုက်ကွက်ကြီးအဖြစ် ကိုးမြီး၏ ဧရာမ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးကို ဝါးမြိုသွားခဲ့တော့သည်။
"မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ… လော့ဒ် ဟိုကာဂဲရဲ့ စွမ်းရည်က တကယ့်ကို အံ့ဩစရာကောင်းလှတယ်။"
"ဒီတိုက်ကွက်နဲ့ဆိုရင်တော့ ပြီးဆုံးသွားလောက်ပြီ။ ကိုးမြီးတောင်မှ ဒါကို ခံနိုင်ရည်ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး"
"ဘာကောင်လဲ… တကယ့်ကို အစွမ်းထက်ဆုံး ဟိုကာဂဲပဲ။"
လူတိုင်း၏ ရင်ထဲတွင် မျှော်လင့်ချက် အလင်းရောင်များ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး ချီးမွမ်းသံများ ဆူညံသွားခဲ့ရသည်။ သို့သော်လည်း နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် မီးခိုးငွေ့များအကြားမှ ဧရာမ လက်သည်းကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြန်သည်။
ဘုန်း။
ထိုလက်သည်းကြီး ကျရောက်သွားခဲ့ရာ လူပေါင်းများစွာမှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း အသက်ပျောက်သွားခဲ့ကြရသည်။
"ဒါက လက်ရှိ ဟိုကာဂဲရဲ့ စွမ်းရည်ပေါ့လေ။ ယခင်ခေတ်က လူနဲ့ယှဉ်ရင် မင်းက အများကြီး အားနည်းလွန်းပါသေးတယ်။"
"ဒီနေ့ညတော့ မင်းတို့ထဲက ဘယ်သူမဆို ငါ့ကို တားဆီးနိုင်လိမ့်မယ် မထင်နဲ့။"
မျိုးနွယ်စုအသီးသီးမှ စစ်ကူများသည်လည်း တစ်ဖွဲ့ပြီးတစ်ဖွဲ့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။ ဟီရူဇန်၏ အမိန့်ပေးမှုနှင့်အတူ အထက်တန်းစားနင်ဂျာများသည် တိုက်ပွဲအတွင်းသို့ အင်တိုက်အားတိုက် ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။ ကိုးမြီးသည် ပြင်းထန်စွာ သောင်းကျန်းနေသော်လည်း ၎င်းတို့ကို တစ်ခဏချင်းအတွင်း အကုန်အစင် သတ်ဖြတ်ပစ်နိုင်ခြင်း မရှိပေ။
တိုက်ပွဲအရှိန်အဟုန်က အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေစဉ်မှာ နက်မှောင်သော ဝတ်ရုံကို ဆင်မြန်းထားပြီး ခရုပတ်ပုံစံ မျက်နှာဖုံးကို တပ်ဆင်ထားသည့် လူတစ်ဦးသည် ကိုးမြီး၏ ပခုံးထက်တွင် ရုတ်ချည်း ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။
"တကယ့်ကို မိုက်မဲလွန်းတာပဲ… ကိုးမြီး။"
"ဒီအတိုင်းသာ ဆက်သွားနေရင် မကြာခင်မှာ မင်းရဲ့ ချာကရာတွေ အကုန်ကုန်းခမ်းသွားပြီး ပြန်လည်ချိတ်ပိတ်ခံရလိမ့်မယ်"
"အရေးမပါတဲ့ ကိုနိုဟာနင်ဂျာအချို့ကို သတ်ဖြတ်နိုင်ရုံကလွဲရင် ဘာမှ ပြောင်းလဲသွားမှာ မဟုတ်ဘူး"
ကိုးမြီးက သူ၏ ဦးခေါင်းကို လှည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများက မိမိ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ပေါ်ထွက်လာသော လူသားကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် ချက်ချင်း တိုက်ခိုက်ခြင်း မပြုခဲ့ပါ။ အကြောင်းမှာ ထိုလူသား၏ မျက်ဝန်းအစုံတွင် ဆန်းကြယ်လှသော သွေးရောင်မျက်လုံးများကို တွေ့လိုက်ရခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဤမျက်လုံးများသည် ယခင်က သူ့ကို အဆုံးမရှိသော အရှက်ခွဲမှုများ ပေးခဲ့ဖူးသည့် မျက်လုံးများနှင့် အလွန်တရာ ဆင်တူလွန်းလှပေသည်။
"မင်းက ဘယ်သူလဲ။ ဘာလုပ်ချင်လို့လဲ။" ကိုးမြီးက သတိကြီးစွာဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။
"ငါက မင်းနဲ့ ပန်းတိုင်တူညီတဲ့ လူတစ်ယောက်ပါပဲ။" မျက်နှာဖုံးစွပ်လူသားက တည်ငြိမ်စွာ ဆိုလိုက်ရင်း လက်တစ်ဖက်ကို မြှောက်၍ ကိုနိုဟာရွာရှိရာ ဦးတည်ချက်သို့ ညွှန်ပြလိုက်သည်။ "မင်းမှာ ကျန်ရှိနေသေးတဲ့ ချာကရာစွမ်းအားတွေကို အသုံးပြုပြီး ရွာဆီကို အမြီးကာင်စွမ်းအားဗုံးတစ်လုံး ပစ်လွှတ်လိုက်စမ်းပါ။"
"နင်ဂျာတွေက ရှောင်ကွင်းနိုင်ပေမဲ့ အဆောက်အအုံတွေကတော့ ရှောင်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"
"လူသားတစ်ယောက်က အမြီးကာင်ကို ကူညီပေးမယ် ဟုတ်လား။" ကိုးမြီး၏ လေသံတွင် စိတ်ဝင်စားဟန်များ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။ "မင်း သူတို့ကို အဲဒီလောက်အထိ မုန်းတီးနေတာလား"
"မုန်းတီးတာ ဟုတ်လား။" မျက်နှာဖုံးစွပ်လူသားက ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။ "မုန်းတီးတယ်ဆိုတာထက်… ငါက သူတို့ကို သဘောမကျတာလို့ ပြောရင် ပိုမှန်လိမ့်မယ်"
ထိုစကားကြောင့် ကိုးမြီးသည် အားရပါးရ ရယ်မောမိတော့သည်။ "ဟားဟားဟားဟား… စိတ်ဝင်စားစရာပဲ။ ကောင်းပြီလေ… မင်းအလိုရှိတဲ့အတိုင်း ဖြစ်စေရမယ်။"
အမြီးကာင်တစ်ကောင်၏ ချာကရာစွမ်းအားသည်လည်း အဆုံးမရှိသည် မဟုတ်ပါ။ ၎င်းတို့၏ ကြီးမားလှသော ပမာဏနှင့် လျင်မြန်လှသော ပြန်လည်ပြည့်ဖြိုးမှုတို့ကြောင့်သာ လူအများက ထိုသို့ ထင်မှတ်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ပြင်းထန်လှသော တိုက်ပွဲများကို ရေရှည်ဆင်နွှဲပြီးနောက်တွင် အမြီးကာင်ကြီးအနေဖြင့်လည်း ချာကရာများ၊ ကြံ့ခိုင်မှုများနှင့် စိတ်အာရုံများကို ပြန်လည်စုစည်းရန်အတွက် အချိန်တစ်ခု လိုအပ်သည်။ ထို့ပြင် ချိတ်ပိတ်ခြင်း အစီအရင်များကလည်း သူ့ကို ဖိအားပေးနေဆဲဖြစ်ရာ သူ၏ လွတ်လပ်ခွင့် အချိန်ပိုင်းမှာ အမှန်တကယ် တိုတောင်းလှသည်။